บุปผาพ่ายรัก / (สนพ.ไลต์ ออฟ เลิฟ วางแผง 20 มิ.ย.61)

ตอนที่ 8 : โรคระบาด(รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 267 ครั้ง
    8 มิ.ย. 61

6

โรคระบาด

 

ขบวนเสด็จของไทเฮาที่จะเดินทางไปสักการะและสวดมนต์แผ่กุศลให้เหล่าราษฎรที่จากไปยังวัดประจำพระองค์ที่เมืองหนานนั้นจอดรอท่าอยู่ที่กำแพงวังชั้นนอก โดยมีฮ่องเต้ที่มีหรงเสียนเฟยประทับอยู่ด้านข้าง และบรรดาพระสนมอีกสามสี่นางยืนอยู่ด้านหลัง ทั้งข้าราชบริพาร ขุนนางน้อยใหญ่ยืนส่งเสด็จอย่างพร้อมเพรียง

ในการเดินทางครั้งนี้นอกจากจะมีไทเฮาและคนติดตามแล้ว ยังมีพระสนมในฮ่องเต้พระองค์ก่อน และหมิ่นฉ่ายติดตามเสด็จไปด้วย

อย่าลืมทำตามที่พี่ใหญ่ของเจ้าแนะนำ ถ้าจะให้ดีก็กินอาหารที่แม่เตรียมไว้ให้ น้ำแม่ก็ให้คนต้มใส่กระบอกน้ำไว้แล้ว แล้วก็ปรนนิบัติไทเฮาอย่าให้ขาดตกบกพร่อง...” ฮูหยินจางที่ได้รับอนุญาตจากไทเฮาให้ครอบครัวเข้ามาส่งเสด็จได้ เอ่ยกำชับบุตรสาวคนรองอย่างเป็นห่วง

เมื่อคืนนางนอนหลับไม่สนิทนักด้วยเป็นห่วงบุตรสาวคนโปรดยิ่งนัก หลับไปเพียงนิดก็เช้า เมื่อมิอาจหลับต่อได้จึงรีบกุลีกุจอไปที่เรือนบุตรสาวที่ตื่นก่อนแล้ว ทวนความข้อควรระวังของบุตรสาวคนโตให้เด็กสาวฟังอีกครั้ง เมืองซีเปียงนั้นโรคระบาดแพร่ไปทั่วเมือง การเดินทางไปเมืองหนานครั้งนี้จำเป็นต้องเดินทางผ่านเมืองแห่งนี้ แม้กรมพิธีการจะทูลว่าเส้นทางเสด็จนั้นปลอดจากโรคระบาด นางก็มิอาจวางใจลงไปได้ ทั้งการเดินทางครั้งนี้ยังไม่มีกำหนดกลับที่แน่นอน หากไม่ต้องคอยดูแลจวนและผู้เป็นสามี นางจะขอติดตามเสด็จไปด้วย

ท่านแม่อย่าได้กังวลเลยขอรับ เส้นทางที่ผ่านนี้เป็นเขตแดนที่ยังปลอดโรคระบาด ทั้งยังมีหมอหลวงติดตามไปด้วยหลายคน ให้ฉ่ายเอ๋อร์ได้เดินทางไปไหว้พระอย่างสบายใจเถิดขอรับ” ฟางอี้ที่ค้อมตัวขอพระราชทานอนุญาตจากฮ่องเต้ที่กำลังสนทนาอยู่กับไทเฮาแยกมาพูดคุยกับครอบครัว เมื่อได้ยินผู้เป็นมารดาเอ่ยสั่งความน้องสาวด้วยถ้อยคำเดิมๆ ที่คอยพูดคอยบอกมาตลอดหลายวัน ก็รีบเอ่ยแทรกเพราะเกรงว่าจะยาวไปกว่านี้

ก็แม่เป็นห่วง” ฮูหยินจางยังคอยลูบหน้าลูบหลังบุตรสาวคนรองไม่หยุด

เอาน่า...ฉ่ายเอ๋อร์ เจ้าจำถ้อยคำที่พี่ใหญ่เจ้าสั่งความมาบอกได้แม่นยำแล้วใช่หรือไม่” นายท่านจางที่ยืนฟังอยู่นานก็ตบไปที่แผ่นหลังของฮูหยินของตน เอ่ยถามบุตรสาวเพื่อให้ภรรยาได้คลายกังวลลงบ้าง

เจ้าค่ะ ข้าจำได้ทุกขั้นทุกตอนแม้กระทั่งการรักษาเบื้องต้นด้วยเจ้าค่ะ ท่านพ่อท่านแม่อย่าได้กังวลเลยนะเจ้าคะ” หมิ่นฉ่ายจับมือทั้งสองข้างของมารดามากุมไว้แล้วลูบเบาๆ พร้อมทั้งเอ่ยสำทับด้วยสายตาแน่วแน่ว่าตนเตรียมตัวอย่างดีแล้ว คำบอกกล่าวถึงวิธีการป้องกัน การรักษาที่พี่สาวฝากความมาทั้งคำพูดและจดหมายยาวเต็มหน้ากระดาษนั้นนางจำได้ขึ้นใจหมดแล้ว

เมื่อจื่ออิงเดินมาบอกว่าได้เวลาเดินทางแล้ว ทั้งหมดจึงได้กอดร่ำลากัน หมิ่นฉ่ายเดินเข้าไปอยู่ด้านหลังไทเฮาแล้วก้มหน้าลงเล็กน้อย รอคอยให้พระนางทรงสนทนากับฮ่องเต้ จึงไม่ทันได้เห็นสายตาคมที่ลอบมองมา แต่เป็นฟางอี้และจื่ออิงที่เห็นอาการเหล่านั้นเพราะเดินตามเด็กสาวมาติดๆ จื่ออิงได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆ ส่วนฟางอี้ก็ส่ายหน้าอย่างไม่อาจเข้าใจในตัวสหายสูงศักดิ์ ตนได้ฟังเรื่องราวจากมารดาทั้งหมดแล้ว ในเมื่อชอบพอนางเหตุใดจึงทำให้มันยุ่งยาก

หลังจากทูลสั่งความเสร็จ ไทเฮาหันไปทางด้านหลังเรียกหมิ่นฉ่ายให้เข้ามาประคองพระนาง เด็กสาวรีบเดินเข้าไปหาแล้วยอบตัวทำความเคารพฮ่องเต้และเหล่าพระสนมอย่างนอบน้อม ก่อนจะประคองไทเฮาหันหลังพาพระนางขึ้นไปประทับบนรถม้า

เดี๋ยว!” เสียงทุ้มฉะฉานเอ่ยขึ้นมาท่ามกลางเสียงข้าราชบริพารกล่าวอวยพรให้ไทเฮาและคณะเดินทางปลอดภัย

มีอะไรหรือฮ่องเต้” เป็นไทเฮาที่ทูลถามขึ้นมาเมื่อฮ่องเต้ที่ทรงร้องเรียกไว้ แต่ก็ไม่ตรัสสิ่งใดต่อ หมิ่นฉ่ายเองก็หันกลับมาเหลือบมองฮ่องเต้อย่างสงสัยเช่นเดียวกัน

เดินทางปลอดภัยพ่ะย่ะค่ะ” ฮ่องเต้ที่ทอดพระเนตรไปยังหมิ่นฉ่ายเอ่ยขึ้นมา และรีบพูดลงท้ายคล้ายกับทูลบอกไทเฮาเสียกระนั้น แต่มีหรือคนที่รู้ตื้นลึกหนาบางในที่นี้จะไม่รู้ว่าฮ่องเต้ตรัสกับผู้ใด

บอกแม่ไปแล้วมิใช่หรือ แต่ก็ขอบพระทัย ฝ่าบาทก็ทรงถนอมพระวรกายด้วย” ไทเฮาตรัสออกมาอย่างขบขัน แล้วสรวลออกมาเบาๆ พระองค์ตบบนหลังมือเด็กสาวเบาๆ ให้ประคองพระองค์เดินต่อ

หมิ่นฉ่ายเหลือบมองไปทางฮ่องเต้เล็กน้อย แต่เมื่อเห็นว่าพระองค์แสดงสีหน้านิ่งเฉย สีหน้าเด็กสาวจึงเจื่อนลง นางเบนสายตาไปทางพี่ชายที่ยืนอยู่ด้านหลังฮ่องเต้พร้อมทั้งส่งยิ้มไปให้ ก่อนจะหันหลังกลับไปไม่มองไปทางฮ่องเต้อีกเลย

เมื่อส่งไทเฮาประทับด้านในพร้อมกับแม่นมหลิงและหม่ากูกูเรียบร้อยแล้ว หมิ่นฉ่ายและจื่ออิงจึงได้เดินไปขึ้นรถม้าอีกคันโดยมีซือเหยาตามไปรับใช้ด้วย คนอื่นๆ ที่ติดตามขบวนเสด็จในครั้งนี้ก็ทยอยกันขึ้นรถม้า เมื่อหัวหน้าราชองครักษ์ส่งสัญญาณขบวนจึงได้ออกเดินทาง

หมิ่นฉ่ายที่นั่งติดหน้าต่างแหวกม่านออกเล็กน้อยพลางส่งยิ้มไปให้ครอบครัวที่ยืนส่งยิ้มกลับมาเช่นกัน เมื่อรถม้าเคลื่อนไปอีกเล็กน้อย นางก็สบเข้ากับสายตาคมกริบที่ทอดมองมาทางนางพอดี เด็กสาวที่ลืมตัวก็ส่งยิ้มเจิดจ้าไปให้ ฮ่องเต้ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วจึงกลับไปตีหน้าขรึมเช่นเดิม หมิ่นฉ่ายรีบถอยกลับไปนั่งแล้วยกมือขึ้นทาบอก เมื่อกี้ไม่ผิดแน่ฮ่องเต้ยกยิ้มตอบกลับมา แม้จะไม่นานแต่ก็ทำให้เด็กสาวดีใจยิ่งนัก นานแล้วที่พระองค์ไม่ยิ้ม ไม่สนทนาใดๆ กับนางเลย

มีสิ่งใดหรือเจ้าคะคุณหนู” ซือเหยาที่คอยพัดให้เจ้านายตนเอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นคุณหนูของตนรีบถอยออกมาจากบานหน้าต่างแล้วยกมือขึ้นทาบอกทั้งสีหน้าที่แย้มยิ้มดีใจนั่นอีก แต่เด็กสาวที่กำลังดีใจก็ทำเพียงส่ายหน้าว่าไม่มีอะไร ผิดกับภายในใจที่กำลังเต้นโครมคราม

ฝ่ายฮ่องเต้ที่เพิ่งปรับสีหน้ามาเคร่งขรึมเช่นเดิมก็รีบหันหลังไปขึ้นเกี้ยวที่จอดรออยู่ พลางครุ่นคิดในใจ นางช่างอันตรายนัก เพียงรอยยิ้มที่ไร้เดียงสานั่นก็ทำให้พระองค์ถึงกับเคลิบเคลิ้ม

ฝ่าบาทเพคะ มื้อเที่ยงจะให้หม่อมฉันเตรียมสำรับไว้ให้หรือไม่” หรงเสียนเฟยเอ่ยทัดทานก่อนที่เกี้ยวของฮ่องเต้จะเคลื่อนตัว

ไม่ละ” ตรัสจบก็โบกมือให้คนเคลื่อนเกี้ยวทันที โดยไม่สนใจทักทายสนมที่ได้ชื่อว่าเป็นคนโปรดหรือเหล่าสนมที่ยืนส่งสายตาให้พระองค์เลย

หรงเสียนเฟยมองตามเกี้ยวฮ่องเต้ไปจนลับสายตา เม้มปากแน่นอย่างสะกดกลั้นอารมณ์ที่ฮ่องเต้ทรงเมินเฉยกับนางต่อหน้าสนมและคนมากมายเช่นตอนนี้ หรงเสียนเฟยรีบเดินไปขึ้นเกี้ยวของตน ไม่ต้องหันไปมองก็เดาได้ถึงสายตาเยาะเย้ยของสนมมากมายที่ยืนอยู่ด้านหลัง นางกำนัลคนสนิทเมื่อเห็นเช่นนั้นก็รีบเดินเข้ามาประคองนายของตน

ข้าไม่ใช่เครื่องมือไว้เป็นฉากบังหน้าผู้ใด ขึ้นชื่อว่าเป็นคนโปรดเพราะข่าวลือช่างน่าสมเพชนัก” หรงเสียนเฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ แววตาเจ็บปวดจนนางกำนัลเห็นใจ

++++++++++

ตลอดการเดินทางก่อนออกนอกกำแพงเมืองเป็นไปอย่างราบรื่น ที่กำแพงเมืองมีโรงทานมุงหลังคาไว้ให้ราษฎรจากต่างเมืองที่ประสบภัยแล้ง นอกกำแพงเมืองมีสถานที่กักกันคนที่เดินทางมาจากเมืองซีเปียง หมอหลวงถูกจัดมารักษาการณ์อยู่หลายคน เพราะหากคนเหล่านี้ติดโรคระบาดมาด้วยจะได้ป้องกันทัน

กรมพิธีการแจ้งกำหนดการอย่างเคร่งครัดให้ไทเฮาทรงทราบแล้วว่าตลอดการเดินทางจะไม่มีการแวะพักข้างทาง จะพักแค่ที่โรงเตี๊ยมที่ถูกตรวจสอบว่าปลอดโรคแล้วเท่านั้น เพื่อเป็นการป้องกันการเกิดโรคติดต่อ

ยิ่งออกนอกเมืองมาไกลเท่าใด ทั่วบริเวณสองข้างทางก็ยิ่งเงียบเหงา เมื่อขบวนเสด็จล่วงเข้าเขตเมืองซีเปียงที่ว่าเงียบก็เงียบยิ่งกว่า คล้ายกับเป็นเมืองร้างเสียอย่างนั้น

พี่จื่ออิงไม่ใช่ว่าเราเข้าเขตเมืองซีเปียงแล้วหรือ เหตุใดจึงเงียบเชียบนัก” หมิ่นฉ่ายเอ่ยถามอย่างแปลกใจ เด็กสาวเอื้อมมือจะไปเปิดม่านออกดู แต่ถูกจื่ออิงห้ามไว้

ซือเหยาปิดม่านประตูหน้าต่างให้แน่นหนาด้วยเล่า เมืองนี้เต็มไปด้วยโรคระบาด อยู่แต่ในรถม้าเถิด” จื่ออิงหันไปกำชับสาวใช้แล้วบอกเหตุผลแก่เด็กสาว

ข้าเห็นคนเมืองนี้อพยพไปบางส่วนมิใช่หรือ แล้วคนอื่นๆ ไปอยู่เสียที่ใด”

หากยังไม่ทันที่หมิ่นฉ่ายจะได้รับคำตอบ ขบวนรถม้าก็หยุดลงเสียก่อน ผ่านไปครู่ใหญ่ ทหารองครักษ์ก็เข้ามาแจ้งแก่คนในรถม้าว่าต้องเปลี่ยนเส้นทางเพราะโรคติดต่อได้ระบาดมาถึงที่แห่งนี้แล้ว ฮ่องเต้ทรงทราบข่าวและสั่งการให้จัดพื้นที่รักษาคนป่วยขึ้นอีกแห่งแล้วจะส่งหมอมาเพิ่มหลังจากนี้ เพราะเป็นเรื่องกะทันหัน เส้นทางที่ไม่ได้อยู่ในหมายกำหนดการจึงมิได้ถูกจัดเตรียม

แล้วองค์ไทเฮามีรับสั่งว่าเช่นไรหรือ” หมิ่นฉ่ายเอ่ยถามทหารองครักษ์

มีรับสั่งให้เดินทางต่อ แล้วให้มาถามคุณหนูว่าจะเดินทางไปด้วยหรือไม่ขอรับ”

เช่นนั้นก็เดินทางต่อเถิด ฝากทูลพระองค์ว่าข้าสบายดี ไม่ได้กลัวลำบากเลยเจ้าค่ะ”

การเดินทางที่แสนลำบากต้องเดินผ่านป่าเขาและพื้นที่ลาดเอียง ทำให้กว่าจะเคลื่อนขบวนไปข้างหน้าก็เสียเวลาอยู่หลายวันกว่าจะพ้นเมืองซีเปียงมาได้ แต่ปัญหาก็เกิดตามมา คนในขบวนเสด็จเริ่มมีอาการย่ำแย่ จากห้าเป็นสิบ จากสิบเป็นสิบห้า จนตอนนี้คนที่คาดว่าติดโรคระบาดมีถึงสิบแปดคน อาจเป็นเพราะเหน็ดเหนื่อยจาการเดินทางและต้องเดินเท้าทำให้ติดโรคร้ายมา

ระยะทางอีกไกลกว่าจะถึงวัดที่หมาย ไทเฮาที่ทรงเป็นห่วงข้าราชบริพารและเกรงว่าเมืองหนานที่โรคระบาดยังมาไม่ถึงจะพลอยติดโรคร้ายไปด้วย จึงรับสั่งกับผู้ว่าเมืองหนานที่เดินทางมาต้อนรับขบวนเสด็จถึงชานเมืองให้จัดเตรียมที่พักและพื้นที่รักษาคนป่วยไว้ยังบริเวณนี้

ผู้ว่าเมืองหนานทูลเชิญไทเฮาและคนสนิทไปพำนักที่จวนของเขาในตัวเมือง แต่ไทเฮาที่เกรงว่าคนในขบวนเดินทางรวมถึงพระนางอาจติดโรคร้ายมา จึงมีรับสั่งว่าขอให้หมอหลวงตรวจอาการให้แน่ใจเสียก่อน หากผู้ใดมีอาการปกติจะให้เดินทางไปพำนักในตัวเมืองทีหลัง

ด้วยความร่วมมือจากขุนนาง เหล่าทหารและชาวเมือง กระโจมขนาดใหญ่สำหรับไทเฮาและคนติดตามหลายหลังจึงถูกจัดเตรียมเสร็จในเวลาไม่นาน

หมิ่นฉ่ายเดินนำซือเหยาเข้ามาภายในกระโจม ภายในถูกจัดเตรียมไว้อย่างเรียบร้อย เครื่องเรือนที่จำเป็นขนาดพอเหมาะแสดงถึงความเอาใจใส่ละเอียดรอบคอบของผู้จัดเตรียมสถานที่ได้ดี แต่เด็กสาวมิได้สนใจกับความสะดวกสบายตรงหน้ามากนัก ด้วยตอนนี้คนมากมายที่ร่วมเดินทางกันมาต่างมีอาการย่ำแย่จากโรคระบาด บางคนเป็นหนักจนหมอหลวงถึงกับบอกว่ามีอาจพ้นคืนนี้ไปได้ เมื่อรอกระทั่งซือเหยาจัดของเสร็จ หมิ่นฉ่ายจึงเดินออกไปยังกระโจมที่ประทับของไทเฮา

เมื่อไทเฮาทรงเห็นเด็กสาวเดินเข้ามาด้วยสีหน้ากังวล ก็กวักพระหัตถ์เรียกนางให้เข้าไปหาและปลอบขวัญกันและกัน แล้วก็พากันเดินออกไปดูอาการของคนป่วยยังลานกว้างที่ผู้ว่าเมืองจัดเตรียมไว้ให้ อาการวิ่งเข้าออกห้องสุขาและอาเจียนของคนป่วยตรงหน้าทำให้หมิ่นฉ่ายนึกถึงเรื่องที่มารดาได้กำชับมาตลอดหลายวัน

ไทเฮาเพคะ ก่อนที่ราชองครักษ์พิเศษจะกลับมายังจวนได้แวะไปเยี่ยมเยือนพี่ใหญ่ เอ่อ...ชินหวางเฟย นางได้ฝากข้อความทั้งทางวาจาและทางจดหมายถึงวิธีการป้องกันและการรักษาขั้นต้นมาด้วย ทั้งยังกำชับว่าให้กระทำอย่างเคร่งครัด ไม่รู้ว่าพอจะมีประโยชน์หรือไม่เพคะ” หมิ่นฉ่ายทูลต่อไทเฮา

วิธีการป้องกันและรักษาหรือ ต้องทำเช่นไรบ้างเล่า เดี๋ยวก่อน... จื่ออิง เจ้าไปเชิญตัวหัวหน้าหมอหลวงมาฟังพร้อมกันเถิด” ไทเฮาตรัสถามอย่างสงสัย แล้วประทับที่ม้านั่งบริเวณนั้นอย่างไม่ถือพระองค์ ในเมื่อเป็นคำแนะนำจากชินหวางเฟย พระนางเชื่อมั่นนักว่าต้องเป็นสิ่งที่สมเหตุสมผล เมื่อหัวหน้าหมอหลวงเข้ามาและทำความเคารพไทเฮาเรียบร้อย พระนางก็พยักหน้าให้หมิ่นฉ่ายพูดต่อ

แม้จะเป็นเรื่องที่ไกลตัว แต่ขึ้นชื่อว่าโรคระบาดย่อมแพร่กระจายขยายเป็นวงกว้างอย่างรวดเร็ว ดังนั้นกันไว้ก่อนจึงเป็นสิ่งที่สมควร ก่อนกินอาหารแต่ละครั้งต้องล้างมือให้สะอาด ถ้าจะให้ดีล้างด้วยสบู่ของพี่จะดีที่สุด น้ำดื่มน้ำใช้ให้ต้มจนสุกและให้แน่ใจว่าน้ำที่ใช้ต้องสะอาดและต้องดื่มให้หมด อย่าทิ้งค้างแล้วนำมาดื่มอีก อาหารต้องปรุงสุก ข้อนี้พี่มั่นใจว่าท่านแม่ย่อมไม่ปล่อยให้คนในบ้านกินอาหารที่ไม่สะอาดแน่นอน ผลไม้ก็ให้กินที่ปอกเปลือกใหม่เท่านั้น เพียงเท่านี้เราก็หลีกเลี่ยงโรคระบาดได้แล้ว แต่ถ้าหากมีคนป่วย พี่เขียนวิธีการรักษาขั้นต้นแนบไปในจดหมายแล้ว”

หมิ่นฉ่ายถ่ายทอดคำพูดของพี่สาวคนโตให้ทุกคนในที่นี้ฟัง เพราะโดนมารดาพูดให้ฟังทุกวัน นางจึงจำข้อความทั้งหมดได้ขึ้นใจ

เช่นนั้นน้ำดื่มที่เจ้ากำชับนักหนาว่าต้องดื่มเฉพาะในกระบอกที่เจ้าเตรียมมา ก็เพราะเหตุนี้ใช่หรือไม่” ไทเฮาตรัสถามแล้ว ทอดพระเนตรเด็กสาวอย่างปลาบปลื้มพระทัยที่นางเป็นห่วงเป็นใยพระนาง

เพคะ”

แล้ววิธีการรักษาเล่า” ไทเฮาตรัสถามอีกครั้ง ทุกคนในที่นี้ต่างจ้องมองเด็กสาวอย่างสนใจ

หม่อมฉันไม่ได้นำข้อความในจดหมายติดตัวมาด้วย แต่เพราะท่านแม่บังคับให้อ่านข้อความนั้นทุกวัน หม่อมฉันจึงจำได้ขึ้นใจเพคะ”

ขั้นตอนเหล่านี้รักษาได้เพียงขั้นต้นเท่านั้น แยกคนป่วยออกจากคนปกติ กั้นเขตห้ามให้คนปกติเข้า เสื้อผ้าสิ่งของของคนป่วยให้นำไปเผาหรือฝังดิน คนที่ต้องเข้าใกล้คนป่วยให้หาผ้ามาปิดปากปิดจมูกเอาไว้ และเมื่อแตะต้องตัวผู้ป่วยแล้ว ให้รีบทำความสะอาดร่างกายให้สะอาดทุกครั้ง ควรสร้างที่ถ่ายท้องหนักปิดล้อมรอบด้านให้มิดชิดแยกออกจากคนปกติใช้ นำสิ่งของมารองรับอาเจียนและอุจจาระเหลวแล้วนำไปฝังให้เรียบร้อย

จากนั้นให้นำน้ำตาลและเกลือมาต้มละลายกับน้ำสะอาด แล้วให้คนป่วยดื่มจนกว่าอาการจะทุเลาลงจนหายขาด เพราะน้ำผสมเกลือและน้ำตาลนี้จะช่วยทดแทนน้ำในร่างกายที่เสียไป หากพบเจอให้รักษาทันที อย่าปล่อยให้อาการเข้าขั้นรุนแรงเพราะการรักษาด้วยวิธีนี้อาจจะไม่ได้ผล หาสมุนไพรบรรเทาอาการปวดและลดไข้ ต้มให้คนป่วยดื่มควบคู่ไปด้วย” หมิ่นฉ่ายเล่าให้ทุกคนฟังถึงข้อความในจดหมาย

ไทเฮากวาดสายพระเนตรมองไปโดยรอบ สีหน้าของทุกคนงุนงงไม่ต่างจากพระองค์นัก

เพียงน้ำต้มเกลือและน้ำตาลก็รักษาโรคได้อย่างนั้นหรือ” หัวหน้าหมอหลวงเอ่ยถามขึ้นมาอย่างข้องใจ เขารักษาคนมาหลายชั่วอายุคน ไม่เคยรู้ถึงวิธีการรักษานี้มาก่อน

ชินหวางเฟยเขียนมาเพียงเท่านี้ ข้าอาจจะจำมาไม่ครบทุกตัวอักษร แต่ให้แน่ใจว่าความหมายไม่ผิดเพี้ยนเจ้าค่ะ” หมิ่นฉ่ายเอ่ยกำชับกับหัวหน้าหมอหลวงที่ยังมีสีหน้าคลางแคลงใจ

เสียงอาเจียนและคนปกติช่วยพยุงคนป่วยวิ่งเข้าออกห้องสุขา  เรียกให้คนที่สนทนาเรื่องวิธีการรักษาหันไปมองอย่างพร้อมเพรียง

ข้าทำการรักษาคนมาค่อนชีวิต มิเคยรู้ว่ามีวิธีรักษาเช่นนี้ ขอกระหม่อมรักษาตามวิธีการของกระหม่อมก่อนได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ” หัวหน้าหมอหลวงแสดงสีหน้าหนักใจส่งไป เพราะเป็นคำแนะนำที่มาจากชินหวางเฟยที่ผู้คนรับรู้ว่าเฉลียวฉลาด แต่การรักษาเช่นนี้เขาไม่อาจกระทำตามได้ และไทเฮาก็ทรงรับรู้ความหนักอกหนักใจนั้นได้

ไทเฮากึ่งหนึ่งเอนเอียงไปทางชินหวางเฟย กึ่งหนึ่งก็อยากให้ทำการรักษาตามวิธีการของหมอหลวง พระนางนิ่งเงียบอย่างใช้ความคิด หากทำตามคำแนะนำของชินหวางเฟยแล้วไม่ได้ผล นางที่เป็นคนเขียนขั้นตอนและเด็กน้อยที่นำความมาบอกต่อมิต้องโดนผู้คนตำหนิหรือ คนที่รอการตัดสินพระทัยและคนที่อยู่ฟังการสนทนาทั้งหมดต่างเงียบงันไม่กล้าส่งเสียงรบกวนความคิดของพระนาง

หมอหลวงที่ถูกส่งตัวไปรักษาคนป่วยยังเมืองซีเปียงก่อนหน้ายังไม่สามารถหาวิธีการรักษาและระงับการแพร่ระบาดได้เลยมิใช่หรือ จนตอนนี้พื้นที่ที่เคยปลอดโรคก็ถูกโรคระบาดเล่นงาน จนตอนนี้เมืองซีเปียงทั้งเมืองกลายเป็นเมืองร้างไปเสียแล้ว คนตายเป็นจำนวนมากทุกวัน หากยังยึดมั่นในวิธีการรักษาของตนเองก็ต้องยอมรับผลที่เกิดขึ้นได้ เช่นนั้นแบ่งกันรักษาตามวิธีการของตนดีหรือไม่เล่า” น้ำเสียงขี้เล่นเอ่ยแทรกขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ

ชายหนุ่มแต่งกายด้วยชุดผ้าไหมราคาแพง ในมือถือพัดโบกสะบัดไปมา ตามติดมาด้วยคนติดตามอีกสองคนเดินเข้ามาแล้วก้มทำความเคารพไทเฮาอย่างนอบน้อม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 267 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

907 ความคิดเห็น

  1. #151 Anazegious (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 14:27
    คู่แข่งฮ่องเต้มาแล้วสินะๆ ขอเบ้าดี โปรไฟล์เลิศแบบที่ฮ่องเต้ยังหาข้อติไม่ได้ เอาให้ฮ่องเต้ต้องกระอักไปด้วยทะเลน้ำส้มเลยนะเจ้าคะ มาทำให้น้องฉ่ายต้องเศร้าดีนัก ย้ายเรือเจ้าค่ะ555
    #151
    1
    • #151-1 Kungbible(จากตอนที่ 8)
      26 เมษายน 2561 / 21:40
      ใช่ เปลี่ยนใจไม่เอาฮ่องเต้แล้ว
      เกลียดพวกที่มีเมียแล้ว
      ไม่ควรเป็นพระเอก
      #151-1
  2. #150 nuseehamalaya (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 07:48
    มาแล้วๆ คู่แข่งฮองเต้
    #150
    0
  3. #148 praew.wc (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 00:24
    เอาให้ฮ่องเต้หลั่งน้ำตาไปเล้ยยยยย
    #148
    0
  4. #147 munongmu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 23:48
    ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาใช่ไหมฝ่าบาท
    #147
    0
  5. #146 paemly (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 23:23
    พระรองของเรา 5555
    #146
    0
  6. #145 tavigar_25 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 23:13
    ลำไยฮ่องเต้ส่งคู่แข่งมาเลยไรท์เอาให้เริศๆเลย
    #145
    0
  7. #144 novellover (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 22:50
    ให้ใช้วิธีของหมิ่นฉ่ายสามารถช่วยคน ช่วงนี้มีคนช่วยหมิ่นฉ่ายมากๆ หมั่นไส้ฮ่องเต้มาก
    #144
    0
  8. #143 Femeela (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 22:37
    พระรองออกแล้วววว กิ๊สส^^
    #143
    0
  9. #142 สน๊วก (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 22:33
    คู่แข่งฮ่องเต้มาแล้ววววว
    #142
    0
  10. #141 151119 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 22:23
    โหย...เรือลำใหม่นี้มาตอนท้ายเลยนะคะ..มาต่อไวๆ นะคะ... ^____^ ...
    #141
    0