(exo) Growing Season | HUNHAN

ตอนที่ 5 : 04 - มันเป็นใคร (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    8 เม.ย. 59








ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้

มองไม่เห็นใครนอกจากคุณ ฉันไม่รู้เลยว่าทำไม



Sehun : เรียนศิลป์จีนนี่..

            Sehun : แปลคำนี้ให้หน่อยดิ

 

 

“ไอ้ลู่วันนี้กินไรดีวะ”

 

“อะไรก็ด้ายยย”

 

“มะกะโรนี่ก็ดีหว่ะแต่อีกใจก็อยากกินก๋วยเตี๋ยว”

 

“...”

 

“หรือกูจะกินขนมปังอย่างเดียวดีวะ ช่วงนี้ไดเอท”

 

“...”

 

“เชี่ยลู่!!!

 

“ห๊ะ! ห้ะๆๆ”

 

ผมสะดุ้งโหยงเงยหน้าจากจอโทรศัพท์เมื่อได้ยินเสียงแว้ดๆอยู่ข้างหู เป็นไอ้ชานยอลที่เท้าเอวมองผมอย่างเอาเรื่อง มันชำเลืองสายตามาหยุดอยู่ตรงโทรศัพท์เจ้าปัญหาของผม

 

รู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่ไม่ค่อยดีแล้วหล่ะ ผมเลยจัดการกดล็อคโทรศัพท์ก่อนที่ฝ่ามือหนาของมันจะคว้าโทรศัพท์ของผมไว้ได้

 

“ลู่มึงคุยกับใครกูเห็นนะ”

 

“คุยอะไร ไม่มี๊”

 

“อย่ามาหือไม่งั้นมึงจะเหม่อขนาดนี้ได้ยังไงห้ะ”

 

“อ่อ...พอดีกูมึนสำเนียงครูคริสคนใหม่อะ มึนนิดหน่อย”

 

มันยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมเข้าไปอีกจนตัวเขาเองต้องแอบกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ เพราะโดยปกติตัวผมเองไม่ใช่คนขี้โกหกอะไร ถ้าหลุดขึ้นมาก็คงโดนจับได้แหงๆ

 

นี่ครั้งแรกเลยนะเนี่ย...

 

จะจับได้มั้ยวะ

 

“แล้วไป”

 

ฮู่วววววววววววววว

 

“รีบเก็บหนังสือบนโต๊ะได้ละมึงอะ ไอ้คยองซูมันลงไปจองโต๊ะตั้งนานแล้ว”

 

“เออๆมึงลงไปหาไอ้คยองก่อนเลยเดี๋ยวมันจะแดกหัวเอาก่อน กูเคลียร์โต๊ะแป๊บนึง” ผมพูดพร้อมหยิบเหล่าเครื่องเขียนบนโต๊ะใส่กระเป๋าทีละแท่ง ไอ้ชานยอลพยักหน้าหงึกหงักเบาๆ ก่อนจะเดินออกห้องทางประตูหลังไป

 

เมื่อเห็นว่าทางสะดวก ผมเลยวางดินสอที่จับไว้แล้วค่อยๆหยิบโทรศัพท์ที่แอบซ่อนไอ้ชานยอลมันไว้ในกระเป๋ากางเกงออกมา มือกดปุ่มด้านบนของเครื่องจนแสงหน้าจอสว่างวาบขึ้นข้อความแจ้งเตือนจากโปรแกรมสีเขียวอันคุ้นเคยอยู่

 

            Sehun : 我想你啊。

 

ผมอมยิ้มกับตัวเองเหมือนคนบ้าก่อนจะรีบสไลด์หน้าจอกดตอบข้อความพวกนั้น

            Xiaolu : มันแปลว่าคิดถึง

 

            Sehun : จริงหรอ

 

            Xiaolu : จริงดิ๊

 

            Sehun : อ่า.....

 

            Sehun : ลู่หาน

 

            Xiaolu : หื้อ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            Sehun : 我想你啊。นะ 

  



          ต่อ



          09.00 น.

 

            เช้าวันสุดท้ายของสัปดาห์อย่างวันเสาร์หวนกลับมาอีกครั้ง ผมยันตัวขึ้นจากเตียงนอนพร้อมควานหาโทรศัพท์ที่กำลังแผดเสียงเพลงเพื่อปลุกผมอย่างเอาเป็นเอาตาย ผมมองมันแล้วคิดในใจว่าทำไมตัวเองแม่งตื่นตรงเวลาจังวะ พอวันที่มีเรียนตั้งปลุกเป็นสิบแม่งไม่ตื่น

 

            แต่ก็ช่างเถอะครับที่ผมต้องตื่นแต่เช้าไม่ใช่ตื่นมาเพื่อฟังเสียงรถไฟฟ้าผ่านหน้าคอนโดหรือมองรถที่ติดอยู่บนถนนแน่นอน

 

            ตึ๊ง!

 

            อีอ้วนแบค : อย่าลืมนะอีคุณชาย 10 โมงเจอกันสยามเซ็นหน้าตาบัค ดีล!’

 

            ก็ด้วยเหตุผลประการแบบนี้นั่นแหล่ะครับ

 

            ผมเลิกผ้าห่มที่คลุมร่างอยู่หมิ่นเหม่พร้อมหยิบผ้าขนหนูผืนนุ่มที่กองอยู่บนพื้นห้องขึ้นมาพาดบ่า ครับ...ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ แม่บ้านเค้าหยุดงานครับ ไม่ต้องหวังว่าห้องผมมันจะสะอาดเหมือนมนุษย์ทั่วไปหรอกครับ การที่เด็กม.ปลายมาอยู่คนเดียวก็โคตรเก่งแล้วนะ *เสยผม*

            ได้ยินถูกตั้งแต่ต้นแล้วครับผมหน่ะอาศัยอยู่คอนโดที่ใกล้กับโรงเรียนครับ ด้วยเหตุที่ว่าพ่อแม่ผมรวย (แต่ไม่ใช่ผมนะที่รวย) พวกท่านต้องเดินทางไปทำธุรกิจทั้งในและนอกประเทศบ่อยเป็นว่าเล่น จึงคิดว่าให้นอนใกล้โรงเรียนจะได้สะดวกมากกว่า(แต่ที่จริงก็คือไปโรงเรียนสายทุกวัน) ผมจึงได้มาอาศัยอยู่คนเดียวนี่แหล่ะ

 

            แต่ก็ใช่ว่าตัวนายโอเซฮุนจะรู้สึกเป็นปมด้อยแบบครอบครัวไม่รักอะไรงี้หรอกนะ พ่อแม่ก็ติดต่อผมมาเป็นประจำทั้งคอล skype หรือจะส่งของมาให้กินบ่อยๆ เดือนนึงพวกท่านก็จะมาเยี่ยมหลายต่อหลายครั้งผมก็เลยไม่รู้สึกเป็นปัญหาอะไร

 

            ผมก้าวออกจากห้องน้ำเดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าที่ถูกเรียงอย่างเป็นระเบียบก่อนจะหยิบยืดสีขาวธรรมดาพร้อมกางเกงยีนส์สีซีดขาดตามแฟชั่นขึ้นมาสวมใส่ ยัดโทรศัพท์กับประเป๋าเงินใส่กระเป๋ากางเกงเป็นอันเสร็จ

 

           

 

           

            “พวกกูนึกว่ามึงตายคาห้องซะแล้ว”

 

            “มึงจะรีบไปไหนครับหนังเล่นตอนบ่าย”

 

            “มึงไม่เข้าใจอ้ะไอ้ฮุน” ตอนนี้ทั้งผมและเดอะแก๊งค์อยู่บนบีทีเอสแล้วครับกำลังรอรถไฟฟ้ากันอยู่ ไอ้แบคนี่มันจิกผมตั้งแต่เติมบัตรยันตอนนี้ นี่ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วเกิดเป็นไก่หรือเปล่าจิกได้จิกดี

 

            ส่วนไอ้จงอินยืนหน้าง่วงพร้อมซบไหล่ไอ้แบคตามแบบฉบับเด็กติดเกมส์ตีดอทจนนอนโต้รุ่ง ปล่อยมันไปตามสภาพนั่นแหล่ะแค่ไอ้แบคลุกไปปลุกมันที่บ้านก็ดีแค่ไหนแล้ว

 

            ยืนฟังไอ้แบคมันบ่นจนรถไฟฟ้าเทียบชานชาลา พวกผมเลือกที่จะยืนหลบกันในซอกๆหนึ่งของรถไฟฟ้า ตอนนี้คนไม่ค่อยเยอะครับเลยไม่ค่อยแออัด ไอ้แบคผลักไอ้ดำให้พิงผนังไปแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบแชทสาวๆของมันตามปกติเพิ่มเติมคือมันหยิบสายหูฟังอีกด้านมาให้ผมสวมด้วย

 

            “แล้วมึงกับลู่หานไปกันถึงไหนละ”

 

            ผมเลิกคิ้วพร้อมก้มลงมองมันที่กำลังเล่นโทรศัพท์

 

“ถึงไหนนี่ยังไง?”

 

“มึงยิ้มกันยัง?”

 

“ยิ้มโพ่ง!

 

ผมด่าพ่อพร้อมทำท่าจะตบหัวมัน ส่วนเจ้าตัวก็ยิ้มคิกคักเหมือนเรื่องตลก

 

“ล้อเล่นหน่ะแหม่ก็รู้อยู่แหล่ะว่าพี่ฮุนหน่ะสุภาพบุรุษโรงเรียนชาย~

 

ก ว น ตี น

 

ไม่ได้พูดออกไปแค่ขยับปากแสดงปฎิกิริยาเท่านั้น ไอ้แบคแม่งก็ทำท่าขำเหมือนชาตินี้ไม่เคยขำมาก่อน

 

สาบานว่าถ้าได้ตบจะตบให้สมองกระเทือน

 

“ฮึฮึ ไม่กวนแล้วค้าบพ่อสุดหล่อ แล้วตกลงคุยกับลู่หานไปถึงไหนแล้วคร้าบ~?”

 

“ก็คุยปกติ...”

 

“คุยปกติแต่ลู่หานฟอลไอจีกลับสินะ”

 

“ก็ฟอลกลับตามมารยาทป้ะ”

 

“มารยาทของว่าที่แฟน~

 

“ไอ้สัด”

 

“แหมเขินก็บอกทำมาด่ากูกลบเกลื่อน” ไอ้แบคพูดพร้อมทำท่าบิดไปมาเหมือนสาวน้อยแรกแย้ม เห็นแล้วอยากถีบมันให้ตกรถไฟไปให้รู้แล้วรู้รอด

 

ศาลาแดง

 

แต่ก่อนที่ผมจะได้ถีบมันจริงๆ ประตูรถไฟหยุดเคลื่อนขบวนพร้อมประตูที่เปิดออกโดยอัตโนมัติ ผู้คนจากภายนอกเริ่มก้าวเข้ามาในขบวน สายตาคมของผมก็เหลือบไปเห็นเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลคุ้นตาในเสื้อสีฟ้าอ่อนพอดีตัว เพียงแค่ชั่ววินาทีเหมือนกับเค้ารู้ตัวว่ามีคนแอบมองลู่หานเงยหน้าขึ้นมองกลับมาที่ผมพร้อมส่งยิ้มกลับมาให้

 

ผมควรจะยิ้มตอบนะ

 

ควรจะยิ้มตอบลู่หานไป

 

ถ้าไม่ได้เห็นไหล่ของเขามีคนตัวสูงกำลังคล้องที่ไหล่อยู่...

 

“อ้าวสวัสดีเซฮุน สวัสดีแบคฮยอน บังเอิญจัง”

 

อีแบคเหมือนจะรับรู้ถึงรังสีความขี้อิจฉามันแผ่ออกจากตัวผม มันยิ้มแหยๆให้ลู่หานก่อนจะส่งมือมาลูบที่ต้นแขนผมอย่างปลอบใจ

 

“อะ...อือ”

 

“วันนี้อากาศดีจังเลยเนอะว่ามั้ย”

 

อือ ..... ดี

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ดีก็เหี้ยแล้วสิ!!!!




นัยน์ตาเหยี่ยวกวาดมองชายหนุ่มที่ถือสิทธิ์นำแขนมาคล้องคอลู่หานอย่างไม่วางตา อืมมมันสูงเท่าๆกับตัวผมนี่แหล่ะ ดวงตาของมันเป็นประกายจ้องผมกลับแบบไม่ยอมแพ้ หึ คิดว่าจะสู้กับใครกันวะ มีอะไรสู้ได้

 

ก็แค่สูงเท่ากัน

 

ขาวก็...เออขาวเท่ากัน

 

ใส่คาเทียร์ด้วย...เออ

 

เออ...เออสู้ได้นิดหน่อย

 

แต่หน้าตาแม่งดูคุณหนูจังวะ เห็นแล้วหงุดหงิด

 

อยากต่อยคน!!

 

“อ้อลืมแนะนำเลยนี่น้องชายเพื่อนแม่ของเราเอง” ลู่หานอมยิ้มก่อนจะหันมองหน้ามันเล็กน้อย หื้มมมขัดใจ มองหน้ามันทำไมต้องยิ้มวะ!

 

“น้องชื่อแจฮยอน อยู่ม.4 โรงเรียนเดียวกับเซฮุนเลยนะ”

 

หื้มมมม

 

ไอ้ลูกคุณหนูนี่อยู่โรงเรียนเดียวกับกูหรอวะ?

 

“อีอ้วน ไอ้เด็กนี่มันอยู่โรงเรียนเราหรอวะ” ผมก้มหน้าลงกระซิบข้างหูมัน เพราะความเบียดกันในรถไฟฟ้ามันเลยเอื้ออำนวยต่อการคุยลับๆแบบนี้นี่แหล่ะ

 

“เออดิ น้องแม่งดังจะตายห่าเพราะสอบเข้ามาก็คะแนนอันดับ 1 เลยนะเว้ย มึงไปอยู่ที่ไหนมาถึงไม่รู้จักน้อง”

 

“ทำไมกูต้องรู้จักมัน?”

 

ไม่ใช่เรื่อง ขอบอกไม่ใช่เรื่องที่เซฮุนต้องรู้จักไอ้หน้าตี๋นี่!

 

“สวัสดีครับพี่เซฮุน ผมเห็นพี่บ่อยมากเลยนะที่โรงเรียน J

 

“แต่กูไม่เคยเห็นมึง”

 

“พี่นี่ขี้เล่นเหมือนที่เขาบอกกันจริงๆด้วย”

 

“มโน”

 

“ไอ้ฮุน!” อีแบคมันกระชากแขนเสื้อผมยิกๆเลยครับ แต่คนมันหัวร้อนอะ หัวร้อนนนนนน ดูมันดิทักทายผมซะเสียงหวานแต่ดวงตามันมีความกวนส้นเท้าเป็นอย่างมาก ผมรู้ ผมเคยทำ!

 

“ฮ่ะๆเซฮุนนี่แกล้งน้องเก่งจังเลยน้า” คนหน้าหวานหัวเราะเบาๆอย่างน่าเอ็นดู แต่เดี๋ยวนะครับนี่ผมทำตัวเหมือนคนขี้แกล้งงั้นหรอ อยู่ทีมโลกสวยด้วยมือเราหรือเปล่าเนี่ยลู่หานคนดัง เขาตีหน้านิ่งใส่ลู่หานจนคนตัวจ้อยเบะปากจนเหมือนลูกเป็ดที่ไม่รู้ความผิดตัวเอง

 

ผมเดาะเล่นอย่างรำคาญใจก่อนจะหันหลังเตรียมตัวออกจากสถานีเมื่อใกล้ถึงสถานี จริงๆอยากคุยกับลู่หานมากกว่านี้แต่พอเห็นไอ้หน้าคุณหนูนั่นแล้วอารมณ์ไม่ดีขึ้นมาซะอย่างนั้นแหล่ะ

 

“เซฮุนลงสยามหรอ”

 

คนตัวเล็กตอนนี้ย้ายที่มายืนข้างๆกันกับผม ส่วนสูงของเขาทำให้หัวของเค้าอยู่เพียงแค่ระดับคางของผมเท่านั้น เซฮุนเผลอสบตากับคนตัวเล็กบอบบางที่กำลังยืนส่งตาแป๋วมาให้จนเป็นตัวเขาเองนั่นแหล่ะที่ต้องถอนหายใจออกมาแผ่วเบา

 

โกรธไม่ลงจริงๆ

 

“อืมมาดูหนังที่พารากอนหน่ะ”

 

“โหจริงดิเหมือนกันเลย! ใช่เรื่อง xx รอบบ่ายโมงใช่มั้ย” ตอนนี้ลู่หานเป็นอิสระจากไอ้เด็กหวงพี่แล้วครับแล้วดูเหมือนเขาจะรู้ว่าตัวผมไม่ได้พอใจกับการที่เห็นแจฮยอนคล้องคออยู่

 

“อื้มใช่”

 

ประตูอัตโนมัติของรถไฟฟ้าเปิดออกอีกครั้ง ผู้คนทยอยออกจากตู้สีเหลี่ยมผืนผ้า กลุ่มพวกผมเดินออกมาพร้อมกับลู่หานและแจฮยอน ซึ่งตอนนี้ลู่หานก็เดินข้างผมต้อยๆเลยน่ารักจริง ผมชอบนะเวลาเขามาง้อผมเวลาผมแกล้งตีหน้าบึ้งใส่แบบนี้ ไม่รู้ดิ...รู้สึกว่าตัวเองสำคัญในชีวิตของลู่หานไปเพราะการกระทำแบบนี้นี่แหล่ะ

 

ส่วนไอ้แจฮยอนหน่ะหรอ...

 










“น้องแจฮยอนจ๋ารู้มั้ยว่าขึ้นมาม.5 เนี่ยน้องจะเจอครูฟิสิกส์ที่โหดเชี่ยๆเลยนะ”

 

“เอ่อ..ครับ”

 

“เนี่ยไม่อยากจะบอกว่าพี่อะเซียนมากๆให้พี่สอนก็ได้นะ”

 

“คือผมเกรงใจ...”

 

“โอ๊ยไม่ต้องเกรงใจเนี่ยพี่นี่เกรด 4 ทุกวิชาแบบปีหน้าพี่นี่ CU เลยใช่มะ ไอ้จงอิน!

 

“CU again next year หล่ะสิมึงหน่ะ

 

“ตบปาก!!!

 

ก็อย่างที่เห็นนั่นแหล่ะครับ J

 



‘SEHUN : กันไอ้แจฮยอนออกจากลู่หาน เดี๋ยวกูเลี้ยงบิงซูเป็นรางวัล

 



ก็เห็นอยู่แล้วว่าไอ้แบคฮยอนยังไงก็ยอมทุกอย่างเพื่อของแดก *ยักไหล่*





หื้มมมหื้มมมน้องจะมาแย่งลู่หานหลอคะ /ทำเสียงเหมือนเพจน้อง



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

254 ความคิดเห็น

  1. #252 hipster_lh7 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 15:15
    เรื่องนี้น่ารักมากๆ อยากให้กลับมาต่อนะคะ
    #252
    0
  2. #251 ขนมใส่น้ำตาล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 12:25
    รอค่าาาาา มาต่อเถอออะ
    #251
    0
  3. #250 ขนมใส่น้ำตาล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 12:25
    รอค่าาาาา มาต่อเถอออ
    #250
    0
  4. #249 bubblet-pcy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:30
    รอนะค้าา
    #249
    0
  5. #248 2H.1314 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 14:05
    รอออออออออ
    #248
    0
  6. #247 แฟนคุงเซฮุน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 00:17
    รีดเดอร์คนนี้...เชียร์ฮุนฮานคร่าาา แต่...ใจเลวชั้นมันชอบจองแจฮยอนนนน กรี๊ดดด -คนใจบาปปป นี่มันฟิคฮุนฮาน ไม่ได้ๆๆๆๆๆ
    #247
    0
  7. #245 เสื้้อสีดำ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 22:36
    ต่อนะไรท์
    #245
    0
  8. #244 punkkies (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 22:02
    สนุกมากดฃยอัพต่อน่ะไรท์สู้สู้
    #244
    0
  9. #242 BBelliZ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 09:07
    ทำดีมากครับแบค
    ดีๆๆๆๆ
    #242
    0
  10. #241 THE DEERY . (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 18:27
    เกลียดอะ5555555  ร้ายนักเดี๋ยวเชียร์ลู่กับคนอื่นเลย(หยอกกก) อิอิ 
    #241
    0
  11. #239 sapphire- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 20:28
    ลู่หานน่ารักกกก*^*
    #239
    0
  12. #238 hunhanhh1220 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 10:45
    สงสารน้องแจ555
    #238
    0
  13. #237 hpyfriday (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 08:44
    ทีมไหนดีอ่ะ ดีงามทั้งคู่เลย ฮืออออออออ
    #237
    0
  14. #236 chochre (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 07:34
    เลือกทีมแบคนะ เหมือนจะไม่ค่อยได้เสียตังอต่ได้ของกินเยอะ #บยอนสายแดก
    #236
    0
  15. #235 ❥Supǝrbǝst . (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 00:17
    ดีงาม เลือกทีมยากละเกิ้น
    ลู่หานสายฮอต 555555555555
    #235
    0
  16. #234 jjtk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 23:52
    พี่เซขี้หึงว่ะ แต่เสี่ยวลู่น่ารักว่ะ มีการง้อด้วย น้องแจ มามะ มาอยู่กะป้ามาลูก
    #234
    0
  17. #233 Atom Nutkamon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 22:37
    หึงก้บอกอิ้อิ้กลัยมาบ่อยๆได้ไหมคิดถึงสุดดดด
    #233
    0
  18. #232 Lukiris Tink (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 18:27
    ยอลป่าวว
    #232
    0
  19. #231 hunhanhh1220 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 23:58
    ใครๆมันเป็นใครรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
    #231
    0
  20. #230 วาริน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 19:10
    ไรท์มาอัพแล้วดีใจที่สุดดดดดด
    #230
    0
  21. #229 sapphire- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 13:26
    ไรต์มาแล้วกรี้ดดดด
    #229
    0
  22. #228 chochre (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 12:50
    งานหึงก็มา งานหวงก็มี
    #228
    0
  23. #226 hpyfriday (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 11:33
    หึงหนักมาก 55555 รีบๆจีบเส่ ชักช้าลีลาอยู่ได้
    #226
    0
  24. #225 fairylu_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 00:23
    ถ้าหึงก็รีบๆจียสิจ๊ะะะ
    #225
    0
  25. #224 luhanbaekhyunkai (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 00:02
    หึงหนัก5555555
    #224
    0