พันธนาการรัก พันธนาการแค้น 'Slave' TaoHun

ตอนที่ 18 : Slave 18 { Don't say it again } 70 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 559
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 เม.ย. 57



Don’t say it again

 

          เอี๊ยด ..

 

          รถยนต์คันหรูสีดำสนิทจอดเทียบอยู่หน้าบ้านหลังใหญ่ท่ามกลางความมืดมิด กระจกใสถูกเลื่อนลงมาจนสุด เผยให้เห็นแววตาเรียบเฉยของใครสักคนที่กำลังทอดมองร่างเล็กที่นั่งชันเข่าภายในสวนหลังบ้านด้วยสีหน้าเศร้าใจ

 

        โอ เซฮุน..

 

          ใบหน้าสวยที่ยังคงมีคราบน้ำตาหลงเหลือฟุบหน้าลงก่อนที่เสียงร้องไห้จะดังขึ้นอย่างโดดเดี่ยวอีกครั้ง ร่างกายสั่นเทิ้มจนคนในรถที่มองดูเสียใจไม่แพ้กัน

 

          “เซฮุน

 

          “…..

 

          “ฉัน..ขอโทษ” คำสารภาพดังขึ้นอย่างแผ่วเบา ประตูรถคันหรูค่อยๆถูกเปิดออกก่อนที่ร่างสูงที่เซฮุนคุ้นตาจะเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูบ้านหลังใหญ่ที่กั้นระหว่างเขากับจื่อเทาเอาไว้

 

          “จื่อ ..จื่อเทา”

 

          “…..

 

          “จื่อเทา.. เดี๋ยว!!” 

 

          “ยะ ..อย่า ฮึก อย่าไป”

 

          “อย่าไป ฮือๆๆ พอได้แล้วจื่อเทา ฮึก ฮืออ” มือเล็กรีบคว้าชายเสื้อคนตัวสูงเอาไว้ ก่อนจะกำมันไว้แน่น .. กลัวเหลือเกิน กลัวว่าหวง จื่อเทา จะเดินหายไปจากเขาอีกครั้ง

 

        กลัวเหลือเกิน ..’

 

          “กลับ..เข้าบ้านไปได้แล้ว”

 

          “ฉันคิดแล้วว่านายต้องมา .. อย่าทิ้งฉัน นายไม่ได้ ฮึก .. นายไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นกับฉันใช่มั้ย นายไม่ได้ ..

 

          “ฉันตั้งใจ .. จะทิ้งนาย”

 

          “ฮือออ” ดวงตาสีดำสนิททอดมองคนตรงหน้าอย่างเรียบเฉย ไออุ่นจากฝ่ามือค่อยๆจับมือของเขาก่อนจะกะตุกมือเล็กหลุดออกจากชายเสื้อตัวเอง

 

          หยุดร้องได้แล้ว

 

          ‘หยุด .. นึกถึงฉันได้แล้วเซฮุน

 

          ‘ลืม .. ฉันได้แล้ว

 

          “ไม่เอา ฮือๆ อย่าไปจื่อเทา .. อย่าไป ฮึก..” เสียงเว้าวอนพร้อมกับร่างที่ทรุดลงกับพื้นกำลังรั้งจื่อเทาไว้เป็นครั้งที่สอง ภาพเหตุการณ์ในบริษัทหลั่งไหลเข้ามาในหัวสมองอีกครั้ง

 

        ภาพที่จื่อเทามองมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะสะบัดมือเล็กที่รั้งเขาไว้อย่างเย็นชา

 

          “ฉันทำอะไรผิด .. ฮึก ทำไมนายถึงเกลียดฉันนัก ..

 

          “อย่าจากฉันไป .. ฉันขอร้อง .. อย่าทำกับฉันแบบนี้จื่อเทา ฮือๆ” ร่างบางร้องขอก่อนจะรั้งจื่อเทาไว้จนสุดหนทาง เสียงสะอื้นพร้อมกับคำขอร้องครั้งสุดท้ายทำให้จื่อเทาหยุดเดินและหันกลับมาหาเซฮุนในที่สุด ร่างสูงย่อตัวลงมาหาก่อนจะมองคนตัวเล็กอีกคนผ่านประตูใหญ่ที่กั้นทั้งสองเอาไว้

 

          ครืดด ..

 

          ประตูขนาดใหญ่ที่เคยกั้นคนทั้งคู่ไว้ค่อยๆเคลื่อนออกจนสุด ใบหน้าของเซฮุนที่จื่อเทาได้เห็นชัดเจนเป็นครั้งแรก .. แววตาสีแดงก่ำกำลังมองมาทางเขาอย่างอ้อนวอนสุดชีวิต กำแพงแห่งความเย็นชาที่เจ้าตัวสร้างขึ้นกำลังถูกทำลายลงเพราะม่านน้ำตาที่คลอหน่อยอยู่ในแววตาสีแดงก่ำของอีกคน นิ้วเรียวเช็ดคราบน้ำตาที่กำลังไหลอาบสองข้างแก้ม ก่อนจะดึงคนตรงหน้าเข้ามาสวมกอด

 

          “เรื่องเมื่อตอนบ่าย .. ฉัน ..ขอโทษ”

 

          “ฮึก ฮืออ”

 

          “ฉันขอโทษ”

 

          “พอแล้ว .. ฮึก นาย ไม่ต้องขอโทษแล้ว ฮือๆ” ใบหน้าสวยสะบัดหนีราวกับไม่ต้องการรับรู้คำขอโทษใดๆจากผู้ชายตรงหน้าอีก สองมือทาบแก้มอีกคนไว้ก่อนจะไล่สายตามองดูใบหน้าคมของจื่อเทา ..ผู้ชายที่เขารักสุดหัวใจ

 

          “จูบฉัน .. จูบฉันได้มั้ยจื่อเทา”

 

          “….

 

          “ฉันขอ

 

          ประโยคที่ยังเติมเต็มไม่สมบูรณ์ถูกแทนที่ด้วยจูบเบาๆจากคนตัวสูง ..ริมฝีปากนุ่มค่อยๆจูบซับน้ำตาตามใบหน้าสวยช้าๆ มือเล็กขยุ้มกลุ่มผมสีดำสนิทก่อนจะกดหน้าคมคายให้จูบเรียวปากตัวเองแนบแน่นขึ้น

 

          “จื่อเทา..

 

          ฉันต้องการนาย

 

          ‘ฉันต้องการนายที่สุด เซฮุน

 

          “…..” น้ำเสียงแผ่วเบาทว่าเต็มไปด้วยความชัดเจนของจื่อเทาทำให้ใบหน้าสวยที่เคยเต็มไปด้วยคราบน้ำตามีสีแดงระเรื่อแต่งแต้มขึ้น นิ้วเรียวเช็ดขอบตาที่เริ่มร้อนผ่าวของอีกคนก่อนจะจับมือร่างบางเดินขึ้นรถไปอย่างว่าง่าย

 

          รถยนต์สีดำคันหรูแล่นหายออกไปจากบริเวณแล้ว แต่ใครสักคนที่ยืนถือรีโมทประตูยังคงจ้องพื้นที่ว่างเปล่าอยู่เหมือนเดิม  

 

          คิม จงอิน บุคคลที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด

 

          “คุณท่านครับ ให้พวกผมตามคุณเซฮุน ..

 

          “ไม่ต้อง .. เดี๋ยวพรุ่งนี้เขาก็กลับ ไปพักผ่อนเถอะ ตอนนี้ฉันชักจะง่วงๆแล้วล่ะ” เสียงออกคำสั่งที่ดังขึ้นอย่างเบาหวิวจนแทบจะจับใจความไม่ได้ คิม จงอิน ทิ้งรีโมทลงกับพื้นก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องนอนห้องใหญ่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

 

          ไม่เป็นไร ยังไงพรุ่งนี้เซฮุนก็จะกลับมาหาฉัน

 

To be con 30 %

 

{ Slave Talk } ทักทายตอนค่ำค่ะรีดเดอร์ทุกท่าน วันนี้ไรท์หยิบความหน่วงฉบับ 70 % ที่เจ็บกันทั่วหน้าลามแผลไปถึงจงอินของเราซะแล้ว น้องฮุนเรานี่น่าจับมาตีจริงๆ จื่อเทานี่ก็ .. เฮ้อ คิดแล้วไม่รู้จะสงสารหรือเอาใจช่วยใครกันดี มาช่วยกันลุ้นและเอาใจช่วยกันต่อไปด้วยนะคะ #โค้งหัวติดพื้น #ส่วน NC ในฉากแรกๆ ไรท์จะทยอยอัพให้พรุ่งนี้นะคะ J

 

© Tenpoints!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

402 ความคิดเห็น

  1. #390 Nong Faii (@gufaiimaiexonahi) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 11:25
    ไรต์จ๋ามาต่อได้แล้วน้าาา สงสารเซฮุน ฮืออ T^T
    #390
    0
  2. #389 yadarinnie (@dagain) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 16:24
    จะสงสารใครดี !!! TT~TT
    #389
    0
  3. #388 justyou__ (@justyou0313) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 21:08
    สงสารน้องฮุน ที่จงอินมั่นใจว่าเซฮุนจะกลับมาำราะรู้ว่าน้องฮุนจะต้องโดนทิ้งอีกแล้วใช่มั้ย
    #388
    0
  4. #387 Nong Faii (@gufaiimaiexonahi) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 15:58
    ไรรรรรรรต์ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด !!!!!!! *ขอระบายรัวๆ*
    มันแบบ ฟหกด่าสวาหนหสสหสฟมฟวบฟวฟส่ห้หัหรหาหทห มากกก !!!! *กรีดร้อง*
    โอ้วว เจ็บกันถ้วนหน้าทุกคนเลย ทุกคนเลยจริงๆ TT
    ตอนนี้เชียร์ทุกคน จะโทษใครก็ไม่ได้ อยากให้น้องฮุนเลิกสนใจเทาซะที อย่างน้อยเทาจะได้เจ็บคนเดียว แต่ว่าก้สงสารน้องฮุนด้วย สงสารจงอินอีกต่างหาก ไหนจะพี่จื่อเทาคนดี (?) เทากำลังจะทำให้น้องเดือดร้อนนะรู้ม้ายยยย โอ้ยยย เครียด ! T^T

    PS ไรต์อย่าดราม่าอีกเลย TT
    #387
    0
  5. #386 18-09 (@shim-znook) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 15:51
    ทำไมกัมมั่นใจขนาดนั้น ทำไมจื่อถึงกลับมาหาฮุน สองคนนี้กำลังเล่นกับความรู้สึกฮุนอยู่รึไง ไม่เอานะเราสงสารฮุนสุดๆอ่ะT^T
    #386
    0