พันธนาการรัก พันธนาการแค้น 'Slave' TaoHun

ตอนที่ 16 : Slave 16 { Warning by Kin JongIn & I beg you ..TAO 100 % }

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 เม.ย. 57


Warning by Kim JongIn

 

          “อย่า .. อย่าทำฉันจงอิน ฉันขอร้อง”

 

          “ฉัน .. ฉันกลัวแล้ว” เสียงเล็กๆดังขึ้นข้างหูอย่างหวาดกลัว สองมือที่เคยโอบรอบคอเอาไว้กลับดันอีกคนออกห่างตัว

 

          “ฉันขอโทษ .. ให้ฉันพร้อมกว่านี้ก่อนนะ”

 

          คำขอที่ดังขึ้นพร้อมน้ำตาที่ไหลลงมาไม่ขาดสายทำให้ร่างสูงยอมจำนนต่อเขาโดยง่าย ค่อยๆดึงผ้าห่มผืนใหญ่มาคลุมร่างที่เกือบเปลือยเปล่าของคนใต้ร่างอย่างเสียใจ

 

          “นายไม่โกรธฉันใช่มั้ย?

 

          “ไม่หรอกครับ” พูดออกไปทั้งที่ภายในหัวใจกลับเจ็บร้าวขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ทำไมสายตาของเซฮุนถึงหวาดกลัวเขาแบบนั้น? สัมผัสของเขามันไม่ได้เป็นที่ต้องการของเซฮุนเลยงั้นเหรอ?

 

          นี่ เขามันน่ารังเกียจมากใช่มั้ย?

 

          หรือว่า ร่างกายของเซฮุนมันเปิดรับแค่หวง จื่อเทา คนเดียว?

 

          “เซฮุน ฉันถามอะไรหน่อยได้มั้ย?

 

          “อืม..

 

          “นายไม่พร้อม หรือร่างกายของนายมีให้แค่จื่อเทาคนเดียวกันแน่?

 

          ราวกับคำถามของอีกคนแทงเข้ากลางใจอย่างจัง แววตากลมโตเบิกกว้างขึ้นก่อนจะหรี่ลงอย่างรวดเร็ว สองมือกำผ้าห่มผืนโตเอาไว้แน่น นิ่งเงียบราวกับพยายามคิดหาคำตอบให้อีกคน

 

          “ฉันกับจื่อเทาเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว”

 

          “ตอบไม่ตรงคำถามนะครับ”

 

          “จงอิน..

 

          “ถ้านายไม่พร้อมฉันจะรอ แต่ถ้าคำตอบคือหวง จื่อเทา อีกไม่นาน นายก็จะได้เห็นด้านน่ากลัวของฉัน”

 

          “ฉันแค่..ยังไม่พร้อม” ตอบเสียงเบาก่อนจะหลบสายตาสีดำสนิทที่จ้องเขม็งมาหาเขาอย่างน่ากลัว ทุกครั้งที่มีชื่อ หวง จื่อเทา เข้ามาเกี่ยวข้อง คิม จงอินจะกลายเป็นคนน่ากลัวอีกคนที่เขาไม่เคยเห็น

 

          “อย่าให้ฉันรู้ว่าที่นายปฏิเสธฉันเพราะหวง จื่อเทาเลยนะเซฮุน ฉันไม่อยากโมโห”

 

          “นายจะ .. จะทำอะไรจื่อเทางั้นเหรอ?

 

          “.. เขาจะไม่เหลืออะไรเลยในชีวิต”  กระซิบเบาๆข้างหู ก่อนจะกดจูบลงข้างแก้ม คำพูดที่เปรียบเสมือนคำขู่ทำให้เซฮุนนั่งนิ่งไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบใดๆอีก

 

          “พักผ่อนเยอะๆนะครับ คนดีของผม” น้ำเสียงที่เคยคุกรุ่นค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นปกติ แม้ปฏิกิริยาที่แน่นิ่งของคนบนเตียงจะทำให้เขาได้รับคำตอบของการปฏิเสธสัมผัสในครั้งนี้ แต่ยังไงซะ คำเตือน ที่เขามอบให้ ก็ทำให้เขาวางใจได้ว่าเซฮุนจะไม่มีทางหนีเขาไปหาจื่อเทาแน่นอน

 

          ผู้ชายที่เขาต้องระวังให้มากที่สุด ก็คือ หวง จื่อเทาคนเดียวเท่านั้น .

 

          “นายระวังไว้เถอะจื่อเทา วันไหนที่นายแย่งเซฮุนไปจากฉัน วันนั้นคือวันที่นายสูญเสียทุกอย่าง!

 

To be continue 50 %
 

          “นั่น .. จงอินคุยกับใครเหรอครับป้า?

 

          “เห็นว่าเป็นแขกคนสำคัญนะคะ ป้าก็ไม่ทราบเหมือนกัน”

 

          ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทที่ยืนคุยกับจงอินอยู่ภายในสวนหลังบ้านคือคนที่เซฮุนกำลังให้ความสนใจอยู่ในขณะนี้  บุคคลปริศนาแม้จะไม่เห็นใบหน้าแต่กลับทำให้เซฮุนรู้สึกคุ้นชินอย่างแปลกประหลาด

 

          “คุณเซฮุนจะไปไหนคะ?

 

          “ผมขอไปหาจงอินหน่อยนะครับ”

 

          “แต่ว่าคุณท่านให้คุณพักผ่อนนะคะ อีกอย่าง คุณท่านติดแขก..

 

          “ป้าไม่ต้องห่วงว่าจงอินจะว่าป้าครับ ผมสบายดีแล้วครับ” สองมือพยายามแกะมือของหญิงสูงวัยออก ร่างสูงรีบเดินออกจากห้องก่อนจะเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นเมื่อเห็นว่าบุคคลปริศนากำลังจะเดินจากไป

 

          “เดี๋ยว ..เดี๋ยวครับ!!

 

          น้ำเสียงที่ตะโกนเรียกในขณะที่แขกคนสำคัญกำลังจะเดินกลับเข้าไปในรถทำให้เขาต้องชะงักฝีเท้าลงเล็กน้อย ดวงตาสีดำสนิทมองมาทางเซฮุนที่อยู่ห่างจากเขาพอสมควร

 

          “พะ ..พี่ลู่”

 

          บุคคลปริศนาที่ถูกเหมารวมว่าเป็น พี่ชายคนสนิท ค่อยๆหันใบหน้าตามเสียงเรียก ลู่ฮาน จ้องมองกลับมาก่อนจะเผยยิ้มเล็กๆมาให้เขา ไร้ซึ่งบทสนทนาใดๆ มีเพียงสายตาเว้าวอนเล็กๆที่เซฮุนสัมผัสได้จากลู่ฮานเท่านั้น

 

          “พี่..พี่ลู่” ร่างบางรีบวิ่งออกไปหมายจะดึงพี่ชายคนสนิทให้เข้ามาตอบคำถามที่คาใจของเขา

 

          พี่ลู่มาได้ยังไง?

 

          เขา ..รู้จักกับจงอินงั้นเหรอ?

 

          หมายความว่ายังไงที่พี่ลู่เป็นแขกคนสำคัญของจงอิน?

 

          “ปล่อยผมนะครับป้า!! ไม่..พี่ลู่..!” เสียงเรียกดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่ลู่ฮานและจงอินจะขับรถคันหรูหายออกจากบ้านไป

 

          “คุณเซฮุนรู้จักแขกคุณท่านด้วยเหรอคะ?

 

          “.. ผมรู้จักเขาดี .. ใช่ ผมรู้จักเขาดีเลย..

 

 

I beg you ..TAO

 

          “จื่อเทา ..เป็นอีกแล้วเหรอ” น้ำเสียงราบเรียบทว่าเต็มไปด้วยความเป็นห่วงของซูโฮดังขึ้นพร้อมกับดึงผ้าขนหนูจากมือแม่บ้านมาเป็นคนถือซะเอง หลังจากที่มีเรื่องกับจงอินในซุปเปอร์มาเก็ต จื่อเทาก็เอาแต่ดื่มเหล้า ไม่สนใจสิ่งรอบข้างและหน้าที่การงานจนหลายๆคนพากันเป็นห่วง

 

          “คุณหนูเอาแต่ดื่มทั้งวันเลยค่ะคุณซูโฮ”

 

          “หึ .. อาการของคนเสียของเล่นน่ะครับ”

 

          “อะไรนะคะ คุณซูโฮ?

 

          “ช่างเถอะครับ เดี๋ยวผมดูแลจื่อเทาเองครับ ป้าไม่ต้องห่วง ^^” คนตัวเล็กยิ้มกว้าง ก่อนจะเดินถือผ้าชุบน้ำอุ่นเข้าไปหาจื่อเทาที่นอนไม่ได้สติอยู่บนโซฟา

 

          “จื่อเทา .. นายเลิกเป็นแบบนี้เถอะนะ สนใจฉันบ้างสิ”

 

          “อย่ามายุ่ง ออกไป!

 

          “จื่อเทา!

 

          “ฉันไม่ต้องการใครหน้าไหนทั้งนั้น เอาเซฮุนมาให้ฉัน!!” ร่างสูงที่นอนไม่ได้สติตวาดใสซูโฮก่อนจะผลักคนตัวเล็กจนล้มลง ตามร่างกายคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ จื่อเทาพยายามดันร่างตัวเองขึ้น มองดูร่างเล็กที่ล้มลงด้วยฝีมือตัวเองก่อนจะตรงไปกระชากคอเขา

 

          “มึง .. จงอิน มึงไม่มีทางได้เซฮุนไปจากกูหรอก หึ ..

 

          “เซฮุนมันเป็นคนของฉัน มันเป็นเมียฉัน!!

 

          เพียะ!!

 

          “จื่อเทา!! มองฉันให้ดีๆ นี่นาย .. นายกล้าบอกเซฮุนว่าเป็นเมียต่อหน้าฉันงั้นเหรอ!?

 

          “ ..ซูโฮ”

 

          “อยากได้มันมากใช่มั้ย เอาสิ กลับไปเอาเซฮุนเลยสิ!!” ใบหน้าขาวใสเริ่มแดงก่ำเพราะความโกรธ เสียงเล็กๆพยายามจะคุมไม่ให้อีกคนรู้ว่ามันกำลังสั่นแค่ไหน ดวงตากลมโตคลอหน่วยไปด้วยน้ำตาแห่งความเสียใจ

 

          “ผม .. ผมขอโทษ”

 

          “….

 

          “ผมแค่ดื่มมากไปหน่อย”

 

          “โกหก”

 

          “ผมรักซูโฮนะ รักคนเดียว”

 

          “เรายังรักกันอยู่จริงๆใช่มั้ย?” คนตัวเล็กหันกลับมาก่อนจะสอดแขนกอดอีกคนหลวมๆ ใบหน้าขาวใสยังคงเต็มไปด้วยคราบน้ำตา

 

          “รักสิครับ”

 

          “ทำอะไรยืนยันคำว่ารักของนายหน่อยได้มั้ย?

 

          “ได้ทุกอย่างครับ ขอแค่ซูโฮบอก ผมทำให้ได้ทุกอย่าง” มือเรียวเอื้อมไปปัดน้ำตาอีกคนเบาๆ จูบกลางหน้าผากมนหวังว่าจะช่วยเพิ่มความเชื่อใจให้อีกฝ่ายได้

 

          “พรุ่งนี้ .. ไปที่บริษัท เรียกเซฮุนมาหาแล้วบอกว่านายรักฉันมากแค่ไหน บอกเซฮุน .. ว่านายเกลียดเขามากขนาดไหน”

 

          “ซูโฮ”

 

          “ถ้าเรารักกัน ช่วยทำให้ฉันเห็นหน่อยเถอะนะ จื่อเทา” พูดเสียงเบาก่อนจะกอดร่างอีกคนแน่น ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าฉีกยิ้มเล็กๆเมื่ออีกฝ่ายตอบรับคำขอ

 

          “ครับ .. ผมจะทำ”

  

{ Slave Talk } ไรท์กลับมาแล้ววทุกคนนน !! คิดถึงทุกคนจังเลย J ตอนนี้รีบปั่นมากจริงๆ กลัวผิดนัดรีดเดอร์ อ่า กลับมาทั้งทีสร้างความงุนงงเข้าไปใหญ่ว่าพี่ลู่คัมแบ็คมาได้ยังไง -.,- อ่า ยังไงก็อยู่กับฟิคและไรท์ไปจนจบเลยนะคะ ไรท์รักทุกคนเลย #หอมแก้ม

 

© Tenpoints!

402 ความคิดเห็น

  1. #360 Nong Faii (@gufaiimaiexonahi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 16:47
    ไรต์มาอัพช้า ทิ้งวันเยอะมาก งอแง T^T แต่กลับมาแล้วก็โอเคคคค >< # ดีกันง่ายมาก 5555555
    มันแบบ ตอนนี้เตรียมผ้าเช็ดน้ำตาไว้เลยอ่ะ มันแบบน่าจะหน่วง โฮฮ ~~ ไรต์รู้มั้ยถ้ามันหน่วงแล้วไรต์ต้องรีบอัพนะ เค้าไม่อยากหน่วงนานๆ มันเจ็บ ฮึก TT
    ซูโฮแม่งชั่ววว อร๊ากกก =[]= เทาก็บ้าไปตกลงทำไมมมม *จับฆ่าปาดคอ*
    รีบมาต่อนะคะไรต์ อย่าให้หน่วงมากน้าา เอาแบบ ถ้าเรื่องมันคือเทาต้องพูดแบบนี้จริงๆ เอาให้เทานั่นแหละต้องเจ็บสุดนะไรต์ 5555555 #ตอนแรกจะสงสารจื่อละนะ พอมาตกลงแบบนี้ หึๆๆ เจ็บไปเหอะ !!! -*-
    #360
    0
  2. #359 justyou__ (@justyou0313) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 12:20
    อร๊าย! พี่ลู่ทำไมมาอยู่กับจงอิน ทำไมอะไรยังไง(?) แล้วจงอินจะทำอะไรเซฮุนมั้ยนิ แต่ซูโฮจัดว่าดีงามให้เทาไปทำอะไรแบบนั้น แล้วมันก้ยอมทำด้วยนะ =_=
    #359
    0
  3. #358 18-09 (@shim-znook) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 03:18
    อาซูโฮลื้อไม่เห็นรึไงว่าอาจื่อต้องการฮุนมากแค่ไหนยังไปบังคับให้จื่อโกหกต่อน่าฮุนม๊ายยยยย
    แล้วพี่กับกัมคือร่ะ *0* อ๊ากกกกกก
    #358
    0
  4. #355 Nong Faii (@gufaiimaiexonahi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 10:16
    ไหนไรต์บอกจะมาต่อคืนพรุ่งนี้งายย หายไปไหนนน TT 

    PS ฉันเข้ามารอทุกวันเลยนะพี่ชายยยย ~~
    #355
    0
  5. #354 Nong Faii (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 16:58
    ไรรรตตตตต์ ฮือออ ไม่เอาแล้วจงอินนนน เอามันออกปายย จื่อเทากลับมาเถอะ อร๊ากกกกก =[]= จงอินน่ากลัวชรุงเบรย ._. รีบๆอัพนะคะไรต์ อยากอ่านต่อมากๆ ตอนนี้รีอ่านตอนเดิมไปหลายรอบแล้ว 5555555
    #354
    0
  6. #353 praepear' (@noopear-za) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 02:03
    ฉันเข้ามารอทุกวันเลยนะพี่ชายยยย
    #353
    0
  7. #352 yadarinnie (@dagain) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 20:57
    งื้อออออออออออ จงอินเมนช้านนนนนนนนนนน
    #352
    0
  8. #350 Pinn PNz Monkiiez Jantanawong (@pinnpnz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 16:20
    ห๊ะ!!!! จงอินร้ายกว่าพี่จื่อซะอีก ฮื่อออออออ

    น้องฮุนจะหนีรอดจากจงอินได้มั้ยนะ เห้อออออ สงสารน้องฮุนอ่ะ
    #350
    0
  9. #349 18-09 (@shim-znook) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 14:16
    กรรมอาจงอินมาโหดดดดแบบนี้ฮุนจะทำไงอ่ะเจอแต่คนโหดๆTT
    รอที่เหลือนะค่ะ *--*
    #349
    0
  10. #177 deknoi_98 (@deknoi_98) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2556 / 23:38
    จงอินทำอะไรไว้แง ถ่ายวิดีโอไว้รึเปล่ารึยังไงแงง
    #177
    0
  11. #120 theXNs' (@mcmaxxim) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 02:28
    ความรัก ทำให้นางฟ้า กลายเป็นซานตานได้จริงๆ
    #120
    0
  12. #103 oRoZo (@oRoZo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2556 / 12:31
    คนดีกลายเป็นคนเลวไปแล้วววว T{}T
    #103
    0
  13. #100 ^^Bion^^ (@sprightly) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2556 / 00:11
    งือออ ลีดร้ายกาจมากเลยอ่ะ เรื่องนี้ลีดร้ายมากๆเลย สงสารน้องเน่อ่ะ

    ตอนนี้จื่อเทาคิดได้แล้ว ดีใจ กว่าจะคิดได้เนาะ รีบไปช่วยน้องเน่เร็วๆ
    #100
    0
  14. #96 Alicia (@doggilike) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2556 / 13:43
    อย่าปล้ำฮุนนน ;__;

    ไปช่วยฮุนเร็วว
    #96
    0
  15. #95 baekpercents (@baekpercents) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2556 / 01:36
    เห้ยยยยยยยย พี่ซูโฮคือร้ายไปแล้วนะ
    สงสารฮุน เพราะจื่อเทานั่นแหละโลเล!
    แต่ฮุนอย่าเป็นอะไรนะ T.T
    #95
    0
  16. #94 18-09 (@shim-znook) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2556 / 22:09
    อ๊ากกกกกพี่ลีดร้ายขนาดนี้เค้าสงสารฮุนนะTT
    กัมแกจะทำฮุนลงหรออย่าใจร้ายนะ
    จื่อรีบไปช่วยฮุนเร็ว!!!
    #94
    0