พันธนาการรัก พันธนาการแค้น 'Slave' TaoHun

ตอนที่ 12 : Slave 12 { get confused 100 % }

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 ม.ค. 57


Get confused 40 %

 

          “ตื่นแล้วเหรอ?

 

          “จื่อเทา

 

          “ไม่เป็นอะไรแล้วใช่มั้ย?

 

          “อืม” ผมพยักหน้ารับ ก่อนจะปล่อยให้คนตัวสูงนอนกอดผมต่อ .. เมื่อคืนมันมีทั้งเรื่องดีและเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับตัวผม .. เรื่องที่หนึ่งก็คือ ผมได้รับความช่วยเหลือจากพี่ซูโฮเพื่อที่จะหนีผู้ชายตรงหน้า แต่ผมกลับ .. ถูกพี่ซูโฮปล่อยให้รอที่ตึกร้างแถวชานเมืองตอนสามทุ่มคนเดียว ..และที่เลวร้ายไปกว่านั้นก็คือ ชายฉกรรจ์สองคนที่ปรี่เข้ามาจะข่มขืนผม

 

          ภาพเหตุการณ์พวกนั้นมันน่ากลัวและฝังลึกอยู่ในความทรงจำของผม

 

          แต่เพราะความช่วยเหลือจากจื่อเทาทำให้ผมรอดพ้นความโหดร้ายได้ในที่สุด .. ผู้ชายใจร้ายที่ผมนึกถึงเป็นคนสุดท้ายกลับเข้ามาในช่วงเวลาที่ผมไม่เหลือใคร ..

 

          เราปรับความเข้าใจกัน และจื่อเทาสัญญากับผมว่าเขาจะเอาเรื่องของเราไปบอกพี่ซูโฮ

 

          ผมกลัว .. แต่ผมก็ดีใจที่เขาทำเพื่อผม

 

          “จื่อเทา .. นายบอกเรื่องของเรากับพี่ซูโฮแล้วใช่ไหม?

 

          “โทษที”

 

          “นายยังไม่ได้บอกเขางั้นเหรอ?

 

          “พี่ซูโฮขับรถชน .. ตอนนี้เขาพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาล” จื่อเทาตอบผม ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดจนลึก พี่ซูโฮเกิดอุบัติเหตุงั้นเหรอ? เกิดขึ้นได้ยังไงในเมื่อ เมื่อคืนเขาเป็นคนพาผมไปปล่อยทิ้งไว้ที่นั่น

 

          “ที่บ้านของพี่ซูโฮโทรมาหาฉัน .. เขาบอกว่าพี่ซูโฮหลับในขณะขับรถ โชคดีที่ตอนนี้พ้นขีดอันตรายแล้ว”

 

          “งั้น ..งั้นเหรอ?

 

          “จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังปะติดปะต่อเรื่องราวไม่ได้ .. เมื่อคืนพี่ซูโฮนัดฉันไปพบที่นั่น แต่จู่ๆฉันก็เจอนาย พี่ซูโฮพานายมางั้นเหรอ?

 

          “อืม” ผมตอบรับก่อนจะชันเข่าทั้งสองขึ้น .. ตอนนี้ผมก็งงและสับสนไม่ต่างกับจื่อเทาเลยล่ะ .. ใจนึงผมก็นึกโกรธพี่ซูโฮ แต่ถ้ามาคิดมุมกลับกัน .. ถ้าพี่ซูโฮไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งผมล่ะ .. แล้วตอนนี้เขาก็เจ็บหนักอยู่ที่โรงพยาบาลด้วย

 

          “ไปเยี่ยมพี่ซูโฮกันเถอะ”

         

          “แต่เซฮุน ฉันยังไม่บอกเรื่องของเรา”

 

          “ตอนนี้พี่ซูโฮเจ็บหนักอยู่ที่โรงพยาบาลนะ ไปทำหน้าที่แฟนที่ดีหน่อยเถอะจื่อเทา บางทีพี่ซูโฮอาจจะมีคำอธิบาย”

 

          “แต่ฉันสัญญากับนาย..

 

          “ฉันโอเค ไปกันเถอะ” ผมดึงคนข้างตัวให้ลุกขึ้น ก่อนที่เราสองคนจะรีบเข้าไปอาบน้ำและเตรียมพร้อมไปเยี่ยมพี่ซูโฮที่โรงพยาบาลทันที ผมไม่ควรจะใจแคบสินะ .. ผมคิดว่าพี่ซูโฮคงต้องมีคำอธิบายแน่ๆ

 

          ผมหวังว่าเขาจะมีคำอธิบายที่ดีกับเราทั้งสองคนนะ.

 

 continue 60 % 
 

          “จื่อเทา ..ฉันขออยู่กับพี่ซูโฮคนเดียวก่อนได้มั้ย?

 

          “อืม” ผมมองจื่อเทาเดินออกจากห้องพักคนไข้ไป ก่อนจะนั่งลงตรงข้างๆเตียงพี่ซูโฮ .. จนถึงตอนนี้ผมก็ยังไม่เข้าใจว่าเหตุการณ์เมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ .. แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมรู้ได้ในตอนนี้ ก็คือ

 

        พี่ซูโฮเกิดอุบัติเหตุจริงๆ และดูเหมือนพี่เขาจะเจ็บหนักมากเลยทีเดียว

 

          “โอ๊ย..

 

          “พี่ซูโฮ”

 

          “….เซฮุน”

 

          “พี่ไม่ต้องลุกครับ นอนเถอะ จะได้หายไวๆนะครับ”

 

          “เซฮุนพี่ขอโทษ”

 

          “ครับ?

 

          “เมื่อคืนก่อนพี่ไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งนาย” พี่ซูโฮพูดขึ้นก่อนจะจับแขนผมเอาไว้ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจ ผมหันกลับมามองพี่ซูโฮก่อนจะนั่งลงข้างๆเขา

 

          “ผมก็ไม่คิดว่าพี่จะทิ้งผมอยู่แล้วครับ”

 

          “.. เมื่อคืนฉันจะออกไปซื้อน้ำมาให้นาย ที่จริงฉันนัดกับจงอินไว้แล้ว แต่เรามาก่อนเวลา”

 

          “งั้นเหรอครับ?

 

          “นายต้องเชื่อฉันนะ ฮืก คนอย่างฉันไม่คิดจะทำร้ายนายอยู่แล้ว ..นายเชื่อฉันใช่มั้ยเซฮุน อึก”

 

          “ครับๆ ผมเชื่อ ..พี่พักก่อนเถอะนะครับ เดี๋ยวผมจะตามจื่อเทาเข้ามา”

 

          “อะ….อืม” ผมดันพี่ซูโฮให้นอนลงบนเตียงก่อนจะหยิบผ้าห่มคลุมตัวของเขา .. ถึงตอนนี้ผมจะยังไม่ค่อยเชื่อในคำพูดของพี่ซูโฮสักเท่าไหร่ แต่ผมก็ควรจะเงียบเอาไว้ก่อน อาจเป็นเพราะผมกับพี่ซูโฮเราไม่ได้สนิทกันมากนัก .. อีกอย่าง ผมยังกลัวกับภาพเหตุการณ์เมื่อคืนระหว่างผมกับจื่อเทาด้วย

 

          ผมกลัวว่าพี่ซูโฮอาจจะเห็นมัน

 

Viper... 

          “คุยเสร็จเรียบร้อยแล้วเหรอ?

 

          “อืม”

 

          “นาย ..เป็นอะไรรึปล่าว?

 

          “ปล่าว”

 

          “จื่อเทา

 

          “อย่าจับฉัน”

 

          “ขอโทษที” ผมชะงักมือที่กำลังจับมือจื่อเทาทันที ตอนนี้เรากำลังอยู่บนรถเพื่อมุ่งหน้ากลับบ้านกันล่ะ .. ผมไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่จื่อเทาเข้าไปคุยกับพี่ซูโฮ ตั้งแต่เขาออกจากโรงพยาบาลจนถึงตอนนี้ สายตาของเขายังคงจ้องมองแต่ปลายทางข้างหน้าอย่างเดียว .. เขาไม่หันมามองผม ไม่ชวนผมคุย ไม่เปิดบทสนทนากับผมสักคำ

 

          แม้กระทั่งตัวเขา จื่อเทายังไม่ให้ผมจับ ..

 

          “นี่ไม่ใช่ทางกลับบ้านนี่จื่อเทา”

 

          “ฉันถามอะไรหน่อยเถอะเซฮุน”

 

          “อื้ม ได้สิ”

 

          “นายขอร้องให้พี่ซูโฮพานายหนีฉันเหรอ?

 

          “….

 

          “นายสั่งให้พี่ซูโฮติดต่อจงอินเพื่อมาช่วยนายงั้นเหรอ?” คำถามของเทากับน้ำเสียงที่ดูเฉยชาทำให้ผมชะงักลง ผมสูดลมหายใจเข้าปอดอีกครั้งก่อนจะตอบออกไปตามความเป็นจริง

 

          “ถ้าตอนนั้นน่ะใช่ .. เพราะนายทำร้ายฉัน แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้วนะ ถ้าเราเข้าใจกัน ฉันจะไปจากนายทำไม..

 

          “ทั้งๆที่พี่ซูโฮบอกอย่าไป ทั้งที่เขาขอร้องให้นายอยู่กับฉัน รอฉันกลับมาอธิบายนายก็ยังบีบบังคับให้เขาพาไปงั้นเหรอ?

 

          “ไม่ใช่นะ”

 

          “ฉันรู้แล้วว่าทำไมเราถึงเจอกันในคืนนั้น .. เป็นเพราะพี่ซูโฮไม่อยากพานายหนีเขาเลยพานายมาเจอฉัน นายรู้มั้ยเซฮุน? เขาบอกว่าเขายอมรับนายได้ แต่นี่นาย .. นายไม่รับความหวังดีที่จะอยู่กับฉัน!

 

          “จื่อ ..จื่อเทา”

 

          “ฉันผิดหวังในตัวนายจริงๆเซฮุน นั่นสินะ ฉันมันร้ายเกินกว่าที่นายจะทนได้”

 

          “ฉันขอโทษ”

 

          “ไปสิเซฮุน นายอยากไปจากฉันก็ไปได้เลย ฉันจะไม่รั้งนายอีก”

 

          “….

 

          “นายอยากเจอเขาไม่ใช่เหรอ คิมจงอิน .. ไปสิ! ฉันสั่งให้ไป!!” จื่อเทาตวาดใส่ผมก่อนจะเดินไปเปิดประตูรถและกระชากผมออกจากรถของเขา.. ผมพยายามจะร้องขอให้เขาฟังคำอธิบายแต่จื่อเทาก็ไม่ฟังผมเลย เขาทิ้งผมอยู่หน้าบ้านของใครสักคน

 

          “สมใจแล้วสินะ หึต่อจากนี้อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก ฉันกับนาย เราจบกัน”

 

          “จื่อเทา เดี๋ยว! ฟังฉันก่อน ..

 

          “เราไม่มีอะไรที่ต้องคุยกันอีกต่อไปแล้ว”

 

          “พี่ซูโฮเป่าหูนายมางั้นเหรอ? คำพูดของฉันมันไม่มีน้ำหนักพอแล้วใช่มั้ย!” ผมตวาดลั่นก่อนจะกอดขาของจื่อเทาไว้ ตอนนี้ความโกรธในตัวผมมันเพิ่มมากเลยทีเดียว.. พี่ซูโฮเขาไม่ใช่คนดีอย่างที่ผมคิด .. เขาใช้คำพูดเป่าหูทั้งผมและจื่อเทา

           และบางที อุบัติเหตุที่เกิดขึ้น อาจจะเป็นการจัดฉากด้วยก็ได้ ..


          “ลาก่อน”

 

          “จื่อ

 

          “จื่อเทา..ฮึก จื่อเทา..” รถคันหรูที่ขับหายออกไปจากซอยช่างตอกย้ำให้รอยแผลในหัวใจผมกว้างมากขึ้น ผมร้องไห้ราวกับคนบ้า ไม่สนสายตาของผู้คนที่กำลังเดินออกมามุงดูผม คำพูดของจื่อเทากับสายตาที่แสดงท่าทีรังเกียจทำให้ผมเจ็บปวดแทบขาดใจ ความสัมพันธ์ของเรากำลังจะดีแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไม ทำไมถึงต้องเกิดเรื่องแบบนี้

 

        เพราะผู้ชายคนนั้นคนเดียว .. เพราะพี่ซูโฮคนเดียว!

 

          ผมกำหมัดแน่นก่อนจะระบายอารมณ์กับสิ่งรอบตัว ยิ่งสมองฉายภาพใบหน้าที่น่าสงสารของพี่ซูโฮมากเท่าไหร่ผมก็ยิ่งแค้นเขามากเท่านั้น ไม่ .. ผมจะไม่ปล่อยให้เรื่องของเราเป็นแบบนี้ .. จื่อเทาตัดผมไม่ขาดหรอก .. เขารักผมมากขนาดไหนผมรู้ดี แต่ตอนนี้อารมณ์โกรธกำลังครอบงำเขาอยู่ .. มันต้องมีสักทางสิที่ผมจะเอาคืนพี่ซูโฮได้

 

          “เซฮุน

 

          “….

 

          “ถึงเทาจะไม่ต้องการนาย แต่นายยังมีฉันนะ อย่าลืมสิ” ไคยืนอยู่ตรงหน้าผม ก่อนจะส่งสองมือฉุดผมให้ลุกขึ้น ใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาของผมถูกไคเช็ดออกอย่างเบามือ

 

          ผมลืมนึกถึงเขาไปได้ยังไงนะ .. ไค นี่ละ ที่จะเป็นตัวช่วยของผม

 

          “ฉันขอโทษที่ฉันต้องมารบกวนนายอีกแล้ว”

 

          “ไม่หรอก รู้มั้ยฉันเป็นห่วงนายแค่ไหน?

 

          “ขอโทษนะ”

 

          “อืม เข้าบ้านเถอะ อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วฉันจะพานายไปหาของอร่อยกินนะ”

 

          “ไค

 

          “ครับ?

 

          “ฉันขอโทษนะ ..ฉันขอโทษ”

 

          “นายไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย ไม่ต้องขอโทษหรอก”

 

          “ขอโทษ

 

          “เฮ้อ มาเถอะครับ ช่วงนี้อากาศก็เย็น อยู่ข้างนอกบ้านนานๆเดี๋ยวจะไม่สบายเอา”

 

          “อืม..” ผมรับคำก่อนจะปล่อยให้คนตัวสูงพาผมเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ของเขา ผู้คนที่เคยมุงดูผมเริ่มแยกย้ายกันเข้าบ้านของตัวเองไป ที่ผมขอโทษเขาเพราะหลังจากนี้ผมอาจจะกลายเป็นคนไม่ดีของเขาไปก็ได้ .. สิ่งที่ผมกำลังจะทำต่อจากนี้ มันเลวร้ายกับจิตใจของไคมากแค่ไหนผมรู้ดี .. แต่ผมไม่มีทางเลือก .. พี่ซูโฮบีบบังคับให้ผมต้องทำแบบนี้

 

        ผมไม่ได้ตั้งใจจะใช้ไคเป็นเครื่องมือ .. แต่ผมไม่มีทางเลือกจริงๆ

 

          “ขอโทษนะไค ให้อภัยฉันด้วย..

           

          {Slave Talk} สวัสดีค่ะรีดเดอร์ทุกท่าน ฮา มาต่อให้ครบ 100 % อย่างว่องไว ซูโฮเราแสบไม่ใช่เล่นเลยนะเนี่ย -___- ตอนนี้กัมจงพ่อคนดีของเราก็คัมแบ็คแล้วด้วย แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเซฮุน อะไรยังไงกลับมาไม่ลงล็อคอีกแล้ว ฮา ฟิคยังไม่จบต้องดิ้นกลิ้งๆกันต่อไปค่ะ #ไม่ใช่ล่ะ อ่า..สำหรับ nc ไรท์คิดว่าไรท์จะทยอยย้อนหลังลงให้เนอะ ไรท์ต้องขอโทษจริงๆที่ตัด NC ออกนะคะ เดี๋ยวจะลงย้อนหลังให้นะ ไรท์แต่ง NC ใหม่ค่ะ แฮ่ เวิ่นมาเยอะล่ะ แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ J

 

© Tenpoints!

402 ความคิดเห็น

  1. #377 fahsaisai (@0848282633) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 01:23
    คือพี่ซูโฮร้ายได้หลายชั้นมากเลย
    #377
    0
  2. #332 Mr.Pumpkin (@mongmiie) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 11:42
    ไม่อยากให้ใช้จงอินเป็นเครื่องมือเลย คือจงอินมันน่าสงสารนะถ้าทำแบบนั้น
    #332
    0
  3. #315 house of love (@moondaki) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มกราคม 2557 / 22:19
    จื่อฟังฮุนบางนะ
    ฮุนลูกคิดจะทำอะไร
    ร้ายให้มากๆนะฮุน
    เอาพี่ซูโฮไปไม่เป็น
    ร้ายมาจงร้ายตอบ
    #315
    0
  4. #312 NanZa (@kullanat3nan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 19:56
    แกล้งกันป่ะเนี่ย บังเอิญแหะ



    #312
    0
  5. #311 18-09 (@shim-znook) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 19:23
    ลีดมามุกไหนเนี่ย *0* ฮุนอย่าอ่อนให้ลีดนะลีดร้ายยยย

    เบื่อจื่อว่ะไม่ฟังฮุนอ๊ากกกกัมกระทืบด่วนเผื่อตาจะสว่าง -*- พี่ลีดนี้ก็แซ่บได้ใจมาใส่ร้ายฮุนของเค้าาา *--*

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 29 มกราคม 2557 / 18:59
    #311
    0
  6. #70 Eat ' Me :) (@khaosuayka) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2556 / 21:19
    ซูโฮขัดจังหวะแอ้ะ!555555
    #70
    0
  7. #69 18-09 (@shim-znook) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2556 / 19:24
    อ๊ากกกลีดต้องรู้แน่ๆถึงพาฮุนไปด้วยยยจะแขวะฮุนใช่มั้ยอย่านะTT

    #69
    0
  8. #68 realkt (@kati4nia) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2556 / 18:03
    อรั๊ยยยยย ที่จริงจิ้นไคฮุนนะ -..- แต่ไรเตอร์แต่งฟิคได้ฟินมากอ่ะ -..- 
    รักไรเตอร์มาอัพทุกวันเลย -//-
    #68
    0
  9. #67 ^^Bion^^ (@sprightly) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2556 / 16:54
    เราว่าซูโฮรู้แน่นอนอ่ะ ว่าเทากะฮุนทำไรกันอยู่ ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ชอบเทาเลยนะคะ แบบเห็นแก่ตัวอ่ะ

    ตัวเองมีแต่ได้ ทั้งเซฮุน ซูโฮ เวลาบอกรักก็บอกทั้งสองคนด้วยอ่ะ คือเลือกมาสักคนเถอะนะอาเทา

    เดี๋ยวพอเซฮุนโดนทำร้าย หรือหายไปจามาเศร้าทีหลังนะเออ ชอบกัมจงอ่า แบบไม่ยอมแพ้ดี

    กัมจงเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวมากๆเลยสำหรับหวงจื่อเทา และแบบเน่น่าสงสารมากอ่ะ เหมือนแฟนลับๆเลย

    คือ อ่านมาขอชมไรเตอร์เลยค่ะ คือ ขยันเว่อร์มากๆ อัพแทบทุกวันได้เลยอ่ะ คือสุดยอดมากเลยค่ะ

    ขอบคุณไรเตอร์นะคะที่เสียสละมาอัพฟิคสนุกๆให้ได้อ่านกัน ขอบคุณมากๆเลยค่า
    #67
    0
  10. #66 PJ Lovely (@lukplalove) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2556 / 16:43
    เกือบเห็นละอีกนิดเดียว
    แต่เราก็แอบๆคิดว่าพี่ซูโฮต้องรู้ว่า
    เทาทำอะไรกับเซฮุนแน่เบยย
    บางทีก็สงสารพี่ซูโฮอ่ะT^T
    #66
    0