พันธนาการรัก พันธนาการแค้น 'Slave' TaoHun

ตอนที่ 11 : Slave 11 {Trouble Maker 100 % }

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 639
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 ม.ค. 57

 


Trouble Maker 100 %

 

            “คุณเซฮุนคะ ป้าทำข้าวต้มมาให้ค่ะ”

 

          “…..

 

          “คุณเซฮุนคะ ช่วยคุยกับป้าหน่อยเถอะ คุณเงียบมาเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้วนะคะ” หญิงสูงวัยพูดก่อนจะปลดกุญแจมือทั้งสองข้างของชายหนุ่มออก

 

          “คุณหนูไม่ได้มีความสุขเลยนะคะที่ทำกับคุณเซฮุนแบบนี้ ยกโทษให้คุณหนูของป้าด้วยเถอะค่ะ”

 

          “…..

 

          “คุณเซฮุน

 

          “ขอโทษนะครับป้า ผมขอเข้าไปได้มั้ยครับ J?

 

          “ค่ะ..คุณซูโฮ” หญิงสูงวัยรีบหลีกทางให้กับผู้มาเยือนคนใหม่พร้อมกับส่งถ้วยข้าวต้มที่ตัวเองเคยถือให้กับซูโฮทันที

 

          ซูโฮ เผยยิ้มบางๆก่อนจะจับข้อมือที่เต็มไปด้วยรอยแดงจากกุญแจมือที่เคยพันธนาการเซฮุนเอาไว้ ผ้าขนหนูที่ซับน้ำหมาดๆค่อยๆเช็ดไปตามข้อมือของเซฮุนอย่างแผ่วเบา

 

          “นายคงเจ็บมากเลยสินะ”

 

          “….ขะ..ขอบคุณครับ คุณซูโฮ”

 

          “กินข้าวหน่อยสิ สุขภาพก็ไม่ค่อยดีอยู่ด้วย” ตากลมโตหยีเล็กลงพร้อมกับริมฝีปากที่ระบายยิ้มอย่างน่ารัก ช้อนยาวค่อยๆยื่นไปใกล้คนตรงหน้าก่อนที่เซฮุนจะยอมรับข้าวต้มเข้าไปเป็นคำแรก

 

          “คุณคุณคงไม่เข้าใจผิดเรื่องผมกับจื่อเทาใช่มั้ยครับ?

 

          “ฮ่ะๆ ไม่หรอก ฉันรู้น่ะว่าจื่อเทารักฉันมากแค่ไหน อีกอย่างนายก็มีจงอินไม่ใช่เหรอ?

 

          “ครับ?… เอ่อ เขาเป็นเพื่อนสมัยเรียนผมครับ”

 

          “จะยังไงก็ช่าง นายอยากออกจากที่แห่งนี้มั้ยล่ะ ฉันช่วยนายได้นะ

 

          “ครับ ผมอยาก .. อยากไปจากที่แห่งนี้” น้ำตาเม็ดโตร่วงลงจากใบหน้าสวย ความเจ็บปวดเริ่มถาโถมกลับมาอีกครั้ง การถูกทำร้ายจากอดีตชายคนรักทำให้เซฮุนพยายามทำทุกวิถีทางที่จะออกไปจากสถานที่แห่งนี้ .. แต่ทุกครั้งที่เขาต่อต้าน ผู้ชายใจร้ายมักจะเข้ามาสั่งสอนเขาอย่างทารุณ

 

          ประโยคถากถางที่ออกจากริมฝีปากของเขา

 

          ความรุนแรงจากเกมส์รักอย่างไม่ปราณีปราศรัย

 

          การกักขังบริเวณที่ทำราวกับเขาเป็นนักโทษหนีคดี

 

 

          “แต่ฉันมีข้อแม้นะ”

 

          “ข้อแม้…?

 

          “อย่ามาให้จื่อเทาเห็นหน้าอีก นายคงไม่อยากเห็นมุมที่น่ากลัวของฉันหรอกนะเซฮุน ฉันน่ะ .. น่ากลัวมากกว่าจื่อเทาซะอีก” ซูโฮเอ่ยเสียงแข็ง ก่อนจะบีบข้อมือที่เขาเคยทะนุถนอมจนเกิดรอยช้ำอีกครั้ง ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มกลับเรียบตึง แววตาคู่สวยแข็งกร้าวจนน่ากลัว

 

          “แค่คำเตือนน่ะ ไม่ต้องกลัวไปหรอก ฉันให้เวลาห้านาทีในการเก็บของนะ เสร็จแล้วก็ออกไปหาฉันละกัน J” ซูโฮปล่อยมือออกจากเซฮุนทันที มือเล็กยีศีรษะคนบนเตียงเบาๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไป เซฮุนถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า แม้ว่าเหตุการณ์เมื่อครูซูโฮจะดูน่ากลัวแค่ไหน แต่เขาก็ยังเข้ามาช่วยและเสนอหนทางที่หนีออกไปจากสถานที่แห่งนี้ให้กับเขา

 

          “ครั้งนี้ ฉันต้องหนีนายไปให้ได้ .. พอกันทีกับความโหดร้ายที่ฉันต้องเผชิญ"

.

.

.

.

.

.

.

.

          “ใกล้ถึงแล้ว อีกสิบนาที.. ทำไมพี่ซูโฮถึงต้องนัดมาเจอที่แบบนี้ด้วย ไม่เข้าใจเขาเลยจริงๆ”  จื่อเทาเก็บโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้ออีกครั้ง ก่อนจะพิงกำแพงที่มีแสงไฟสาดถึง ซูโฮทิ้งข้อความนัดเขาตั้งแต่หกโมงเย็นซึ่งตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยมาเกือบ 3 ชั่วโมงแล้ว จื่อเทาปรับสายตาเพื่อสอดส่องสถานที่รอบตัวให้มากที่สุด

 

          สิ่งปลูกสร้างที่ถูกทิ้งร้าง ดูเหมือนจะมีแค่สิ่งเหล่านี้เท่านั้นที่เขามองเห็นมาเกือบสามชั่วโมงเต็ม ไร้ซึ่งผู้คน มีแต่กองขยะและของใช้ที่ถูกโละทิ้งจนทำให้บริเวณแห่งนี้ดูไม่ต่างอะไรกับสถานที่ร้างที่ถูกลืม

 

          “ตุ้บ!!

         

          “หืม…?

 

          “ช่วย.. ช่วยด้วย!! ใครก็ได้ ช่วยผมที!!!” น้ำเสียงคุ้นเคยดังขึ้นไม่ไกลจากตัวของจื่อเทานัก ร่างสูงรีบวิ่งเข้าไปในความมืดเพื่อตามหาต้นตอของเสียง น้ำเสียงหวาดกลัวที่เขาคุ้นเคย .. น้ำเสียงที่ดังขึ้นอย่างน่าสงสาร เขาจำมันได้ดี

 

          “เซฮุน!!”  
 

..

.

.

.

.

.

.

.

 

          “ช่วยผมด้วย! พี่ซูโฮ ช่วยผมด้วย!!” ผมมองร่างที่ถูกลากลงกับพื้นปูนโดยผู้ชายสองคนที่ผมจ้างมาเพื่อเซฮุนโดยเฉพาะ เสียงร้องโหยหวนกับเสื้อผ้าที่ถูกฉีกจนขาดวิ่นทำให้ผมต้องเบือนหน้าหนีเพราะความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่มันเกิดขึ้นในใจ ไม่สิ! ผมตัดสินใจถูกแล้วที่ผมทำแบบนี้กับเขา เพราะมันนั่นล่ะคือตัวปัญหาระหว่างผมกับจื่อเทา! โอ เซฮุน คือตัวปัญหาที่ผมต้องกำจัดทิ้ง!!

 

          ผมจะบอกพวกคุณก็ได้ .. ว่าทำไมผมถึงต้องทำกับเซฮุนแบบนี้

 

          สองวันที่แล้ว ภายในห้องนอนของจื่อเทา

          “ผมทราบแล้วครับ ว่าจื่อเทาไปทำงาน อืม .. อย่าบอกเขานะครับว่าผมแอบมาเซอร์ไพรส์ที่บ้าน J” ผมบอกแม่บ้านคนสนิท ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องนอนห้องใหม่ของจื่อเทา ห้องนอนเก่าที่จื่อเทารวมถึงผมก็เคยนอนอยู่บ่อยครั้ง กลายเป็นสถานที่กักบริเวณของเซฮุนไปแล้ว

 

          ปั้ก!!

 

          “หืม?” ผมมองสมุดเล่มเล็กที่ตกลงมาจากชั้นหนังสือ ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาอย่างไม่เร่งรีบ อืม .. ดูเหมือนจะเป็นสมุดบันทึกอะไรซักอย่างของจื่อเทานะ แต่เล่มมันเก่ามากจนผมไม่สามารถจะเดาได้เลยว่า มันถูกเก็บมานานเท่าไหร่แล้ว

 

          “ล็อค?” ผมมองดูด้านข้างของสมุดที่มีเลข 0 สี่ตัวตั้งเอาไว้ ด้วยความสงสัยที่มีมากขึ้น ทำให้ผมเริ่มนึกถึงพาสเวิร์ดที่จื่อเทาชอบตั้งบ่อยๆ .. แค่สี่หลักงั้นเหรอ ไม่สี่ตัวสุดท้ายของเบอร์โทร ก็คงเป็นปีที่เกิดแน่ๆ

 

           แกร๊ก

 

          ผมมองดูสมุดที่ค่อยๆถูกเปิดออก หลังจากที่ผมใส่ตัวเลข 1993 ลงไป เป็นไปตามคาดจริงๆ.. จื่อเทาใช้ปีที่เกิดตั้งเป็นรหัส

 

          “เกรดหก ห้อง B ..” คิ้วที่เคยขมวดเข้าหากันเพราะความสงสัย ค่อยๆคลายลงก่อนที่รอยยิ้มของผมจะค่อยๆกว้างขึ้น รูปจื่อเทาสมัยมัธยมปลายพร้อมกับลายมือขยุกขยิก ระบายอารมณ์ถึงความน่าเบื่อในแต่ละวันของการไปเรียนของเขาทำให้ผมรู้ได้เลยว่า สมุดเล่มนี้ที่จื่อเทายังคงเก็บเอาไว้ คือ บันทึกความทรงจำ หรือ ไดอารี่ที่มีค่าของตัวเขาเอง

 

          ผมค่อยๆเปิดไปทีละหน้าอย่างเบามือ เพราะกลัวว่ากระดาษสีขาวที่แปรเปลี่ยนเป็นสีเหลืองอ่อนเนื่องจากความเนิ่นนานนั้นจะฉีกขาดไปซะก่อน ผมอ่านทุกข้อความที่จื่อเทาเขียน ก่อนจะสะดุดอยู่ที่ข้อความแดงเข้ม ที่มีชื่อของใครสักคน พร้อมกับรูปถ่าย รูปถ่าย ของจื่อเทากับผู้ชายคนหนึ่ง

 

ในที่สุดนายก็เป็นแฟนฉันซักทีนะ โอ เซฮุน นายน่ะ น่ารักที่สุด

หวังว่าเราจะรักกันไปแบบนี้นานๆนะ

Huang Zitao & Oh Sehun

 

          นี่นายสองคน .. ไม่สิ เซฮุน ฮ่ะ ฮะ ” ผมปาไดอารี่เล่มเดิมทิ้งลงกับพื้น ก่อนจะทรุดลงอย่างคนหมดแรง .. รูปถ่าย ข้อความ ภาพเหตุการณ์เหล่านั้นทำร้ายผมได้เป็นอย่างดี .. จื่อเทารักเซฮุนมากเลยสินะ เขาถึงได้พรรณนาถึงความรักที่มีให้กับเซฮุนมากขนาดนี้

 

          ภาพที่จื่อเทากับเซฮุนจับมือกัน ภาพที่พวกเขาจูบกันภายใต้ร่มคันนั้น .. ภาพที่ ..ภาพที่ เขาสองคน .. บนเตียงนั่น

 

          เตียงที่จื่อเทาใช้กับผม เตียงนั่นมันเคยเป็นของเขากับเซฮุนมาก่อน!!

 

          ข้อความและรูปภาพภายในไดอารี่เล่มนั้นทำให้ผมปะติดปะต่อเรื่องราวได้ทั้งหมด ทำให้ผมรู้ว่าทำไมจื่อเทาถึงแคร์เซฮุนขนาดนั้น ทำไมจื่อเทาถึงต้องเป็นห่วงคนนอกทั้งๆที่เขามีผมอยู่ทั้งคน!

 

          “ก๊อก ก๊อก ก๊อก คุณซูโฮคะ ป้าทำข้าวผัดให้แล้วนะคะ เผื่อคุณซูโฮหิว ..

 

          “อ๊ะ เอ่อครับ .. ขอบคุณนะครับป้า เดี๋ยวผมลงไปทานครับ J” ผมตะโกนบอกคนข้างนอกพร้อมกับปัดน้ำตาที่กำลังไหลออกอย่างลวกๆ มือที่สั่นเทาค่อยๆหยิบไดอารี่เก็บมันไว้ที่เดิมอีกครั้ง ความสงสารและความคิดที่ผมอยากจะช่วยเซฮุนพังทลายลงไปในพริบตา แต่ตอนนี้ผมมีของขวัญชิ้นพิเศษให้กับเซฮุนมาแทนแล้วล่ะ .. ของขวัญของเซฮุนและจื่อเทา หึ.. จื่อเทาคงต้องชอบแน่ๆ

 

          “.. ผมจะสั่งสอนเขาทั้งสองคน อยากรู้นัก ถ้าจื่อเทาเห็นเซฮุนกำลังถูกข่มขืนต่อหน้ามันจะเป็นยังไง!

 

Because of you .. Sehun

 

          “พอแล้ว ฮึก ฮืออ .. อย่าทำผม ได้โปรด” เซฮุนพยายามปกปิดร่างกายที่เปลือยเปล่าของตัวเองไว้ สองขาบีบเข้าหากันจนแน่นเพื่อหลีกเลี่ยงถึงส่วนที่น่ารังเกียจของผู้ชายสองคนที่พยายามจะขึ้นคร่อมเขา

 

          ปัง!!

 

          “เซฮุน!!!

 

          “จื่อเทา ฮืออ”

 

          “อยากตายเหรอไง!!” จื่อเทาเล็งปืนพกสีเงินเข้ากลางหลังของชายคนหนึ่ง ก่อนจะตวาดเสียงดัง เด็กหนุ่มที่เคยก้าวร้าวรีบถอนห่างออกจากร่างของเซฮุนด้วยความหวาดกลัว

 

          “ไอ้เวรสองตัวนี่ .. หึ” ร่างสูงดึงหนึ่งในสองของเด็กวัยรุ่นเข้ามาใกล้ ก่อนจะล็อคคอเขาด้วยแขนข้างเดียว อีกมือที่ว่างอยู่ลั่นไกปืนพกในมือด้วยความโกรธจัด

 

          “อย่า! พอเถอะจื่อเทา อย่าทำพวกเขา”

 

          “นายจะไปห่วงมันทำไม ไอ้พวกจัญไรพวกนี้!!

 

          “พอเถอะจื่อเทา ฮือออ” ร่างเล็กสะอื้นตัวโยน ก่อนจะรีบเข้าไปกอดขาคนตัวสูงอย่างคนต้องการที่พึ่ง จื่อเทาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะยอมลดปืนพกลง พร้อมกับปล่อยคนสร้างปัญหาทั้งสองคนหายกลับไปในความมืด

 

          “ออกมาทำไม ใครใช้ให้นายออกมาในสถานที่แบบนี้!

 

          “ฮืออฉันกลัว ฮึก ฮืออ”

 

          “ทำไมชอบทำให้ฉันเป็นห่วงนักนะเซฮุน! ทำไม ทำไม ถึงชอบทำให้ฉันเป็นบ้าอยู่เรื่อย!” ร่างสูงตวาดเสียงดังก่อนจะดึงร่างที่เปลือยเปล่าของเซฮุนเข้ามากอดไว้ ความโกรธ ความโมโห และความห่วงใยถาโถมเข้ามาจนแขนทั้งสองโอบกอดเซฮุนจนคนตัวเล็กกว่าเจ็บร้าว

 

          “นายจะทำให้ฉันบ้าไปถึงเมื่อไหร่ ทำไมกัน? ทำไมถึงนายถึงอยากไปจากฉันนัก นายหมดรักฉันแล้วจริงๆเหรอเซฮุน”

 

          “…..

 

          “ฉันรู้ว่าฉันมันเลวแค่ไหน แต่ที่ฉันต้องทำแบบนั้นก็เพราะฉันกลัว ฉันกลัวว่าคิมจงอินจะแย่งนายไปจากฉัน เข้าใจความรู้สึกกันบ้างไม่ได้เหรอ?” มือหนาช้อนคางมนของเซฮุนเข้ามาใกล้ น้ำเสียงที่เคยแข็งกร้าวเริ่มเบาลงอย่างเห็นได้ชัด แววตาที่เคยดุดันทอดมองคนตรงหน้าลงมาอย่างอ่อนโยน

 

          “จื่อเทา

         

          “นายก็รู้ .. ฉันไม่ได้เป็นคนใจร้ายแบบนี้มาตั้งแต่แรก นายก็รู้ไม่ใช่เหรอ?

 

          “กลับไปอยู่กับฉันนะ อย่าหนีจากฉันไปไหน ทำตัวดีๆเหมือนที่เราเคยคบกัน แล้วฉันจะไม่โหดร้ายกับนาย”

 

          “แต่..แต่นายมีพี่ซูโฮแล้ว เรื่อง ฮึก ..เรื่องพินัยกรรมนั่น .. ฉันไม่รู้”เซฮุนเบือนหน้าหนี ก่อนจะพยายามก้มลงเก็บเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นด้วยร่างที่สั่นเทาของตัวเอง

 

          “เรื่องพินัยกรรมนั่น ช่างมันเถอะ ส่วนพี่ซูโฮ ฉันจัดการเขาเอง”

 

          “……

 

          “พวกมันทำนายตรงไหน? มันรุนแรงกับนายมากรึปล่าว?” ร่างสูงดึงเซฮุนเข้ามาใกล้อีกครั้ง สายตาสีดำสนิทไล่มองตั้งแต่ศรีษะจรดปลายเท้า ผิวขาวเนียนที่มีรอยแดงทำให้เขาหงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้ง สองมือประคองใบหน้าสวยที่มุมปากเต็มไปด้วยรอยช้ำอย่างเบามือ

 

          “เจ็บมากมั้ย?

 

          “อือ

 

          “ฉันไม่น่าปล่อยพวกมันไปเลยจริงๆ”

 

          “อ๊ะ จื่อเทา

 

          “เงียบๆสิ ฉันจะรักษาให้” ร่างสูงกระซิบที่ริมหู ก่อนจะเลื่อนมือซ้ายลงกอบกุมส่วนอ่อนไหวของเซฮุนอย่างเบามือ ริมฝีปากนุ่มค่อยๆเคลื่อนลงตามพวงแก้มใสก่อนจะหยุดอยู่ที่มุมปากช้ำของเซฮุน

 

          “อย่าไปจากฉันอีกนะ เซฮุน”

 

 {Slave Talk} ไม่ปล่อยให้ค้างนานค่ะ ไรท์ก็อยากเห็นคอมเม้นเร็วๆด้วย ฮี่ฮี่ ช่วงนี้ไรท์ว่างมากค่ะรอเวลาพรีเซ็นต์ฝึกงานที่หฤโหดอยู่ -_-;; #นอกเรื่องมากล่ะ ลีดเราไม่ธรรมดาซะจริงๆแต่กลับกลายเป็นว่าแผนการตัวเองทำให้ทั้งคู่คืนดีกันได้ หืมความโหดร้ายของลีดกำลังมา ความน่าสงสารของน้องฮุนก็ยังมีต่อไป ส่วนจื่อเทาของเราจะจัดการเราสามเศร้าที่มีจงอินมาพ่วงได้ยังไงกันนะ?

 

 ©Tenpoints!

402 ความคิดเห็น

  1. #397 gn_apple (@zhappo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 16:54
    อ่อก ตายอย่างสงบบบ พี่เทาจะมาหาน้องละอ่อออ พี่เทามันร้ายอ่าไม่ไว้ใจโว้ยย งื้ออ ;_;
    #397
    0
  2. #376 fahsaisai (@0848282633) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 01:18
    ทีแรกคิดว่าพี่ซูโฮจะใจดี  แต่กลับร้ายซะงั้น
    #376
    0
  3. #310 NanZa (@kullanat3nan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 14:10
    จื่อเทา นายเลือกแล้วสินะ ว่าจะรักใคร
    หึหึ พี่ซูโฮระวังตัวไว้ให้ดี
    #310
    0
  4. #309 house of love (@moondaki) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 13:06
    จะเลือกใครก็เลือกเถอะเทา
    สงสารฮุนอะถ้าจื่อมาช่วยไม่ทัน
    ไม่อยากนึกสภาพเหมือนตายทั้งเป็น
    #309
    0
  5. #308 18-09 (@shim-znook) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 12:32
    ลีดจื่อคงตองขอบคุณลีดเลยซิเนี่ยอ๊ากกกกกกกต่อจากนี้ฮุนจะโดนอะไรอิกมั้ยเนี่ยยหมดกับจื่อยังเจอลีดต่อ
    #308
    0
  6. #306 house of love (@moondaki) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2557 / 01:18
    ฮุนเป็นอะไรโฮทำอะไร
    ฮุนอะ อาจื่อเลือกสักทีเถอะ
    #306
    0
  7. #305 MyMint (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มกราคม 2557 / 22:44
    อ่าววว สรุปไง? ไรท์มาต่อเร็ววววววววว พี่ซูโฮแค่หลอกฮุนเหรอ? ฮื่ออออ
    #305
    0
  8. #304 18-09 (@shim-znook) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มกราคม 2557 / 21:39
    ลีดทำฮุนหรอ ??? ไหนว่าจะช่วยไง รึแค่แสดงละคร 0.0?
    อ๊ากแต่จื่อรีบไปช่วยก่อนเถอะะะ *0
    #304
    0
  9. #128 najar (@yeonjee-jar) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 15:58
    เลือกมาสักคนสิจื่อเทา

    ไม่เลือกแบบนี้ก็มีแต่จะทำให้คนอื่นๆเจ็บปวดนะ
    #128
    0
  10. #115 theXNs' (@mcmaxxim) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 02:11
    แหม แพนด้า โลภมาก เบลือกสักคนดิวะ

    รักเขา แจ่ไม่อยากเสียเซฮุน หวงก้างงงงงงงงงงงงง
    #115
    0
  11. #75 oRoZo (@oRoZo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 01:35
    ตัดสินใจให้ได้นะเทา บอกเลยเรื่องนี้พี่จะไม่ทน ฮ่าๆ
    เลือกซักคน..
    #75
    0
  12. #71 baekpercents (@baekpercents) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2556 / 22:15
    ทำไมเทาเห็นแก่ตัวงี้นะ
    เลือกดิต้องเลือกกกกก
    ไม่เลือกเซฮุนจะเชียร์ให้ได้กะจงอินละนะ
    แต่ก็สงสารซูโฮคือไม่ได้ทำอะไรผิดอ่ะ T T
    #71
    0
  13. #63 ^^Bion^^ (@sprightly) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2556 / 23:07
    สะใจเทา อิอิ สมน้ำหน้าด้วย เห็นแก่ตัวไปนะ คือจะเอาทั้งสองคนเลยอ่ะ

    ถึงเป็นแม่ยกเทาฮุน แต่แบบสงสารเน่มากเลยอ่ะ เน่ก็ใจอ่อนด้วยอ่ะ

    กัมจงอย่าเพิ่งยอมแพ้นะ มาแย่งเน่อีกดิ่ เน่ใกล้ใจอ่อนและล่ะ อยากสมน้ำหน้าพี่เทา

    คือจำได้นะ ว่าตอนแรกพี่เทาร้ายกะเน่แค่ไหน ต้องเอาคืน ฮ่าๆ

    ชอบเวลาเทาหวงเน่ด้วยอ่ะน่าร้ากกก ไรเตอร์แต่งสนุกมากเลยค่า มาอัพอีกนะคะ
    #63
    0
  14. #52 Eat ' Me :) (@khaosuayka) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2556 / 21:38
    เลือกซักคนเถอะ เทาเทา 55555555
    (เทาฮุน><)
    #52
    0
  15. #51 PJ Lovely (@lukplalove) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2556 / 20:49
    ว่าแล้วไง เทาต้องตามมา

    นึกว่าจะจัดการเรื่องจงอินไม่ได้

    และก็เฮ้ออออ แอบเหนื่อยแทนฮุนอ่าา

    ยอมเทาอีกแล้ว ยังไงเทาก็จัดการเรื่อง

    พี่ซูโฮให้ได้นะ
    #51
    0
  16. #50 18-09 (@shim-znook) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2556 / 20:29
    อาจื่อไมลื้อไม่เลือกสักคนอ่ะถ้าอยากมีลีดก็ปล่อยฮุนไปหากัมดิ
    แต่ถ้าอยากมีฮุนก้ต้องทิ้งลีดนะรู้เปล่าเก้บไว้ทั้งสองไม่ได้
    เดี๋ยวลีดกับฮุนจะเจ็บมากกว่านายนะ TT
    #50
    0