CLEMENCY

ตอนที่ 77 : คู่ปรับเก่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 355
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 มิ.ย. 51

 

 

 

ดี...ดีมาก...ยอดเยี่ยม... 

ไม่มีอะไรจะน่าตื่นเต้นเท่านี้...

เมื่อเหยื่อติดเบ็ดที่เราวางล่อเอาไว้...

ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...

 

เสียงหัวเราะแหลมสูงเย็นเยียบ  บ่งความพึงใจ

 

แล้วผมจะนำของขวัญชิ้นเยี่ยมมาให้ท่านเร็วๆ นี้...ศีรษะของเจ้าชายที่จะเปิดประตูนำท่านสู่บัลลังก์!! ขณะข้ารับใช้แสยะยิ้มอย่างยินดี  ค้อมศีรษะผมเรียบสั้นขาวโพลนลงต่ำ แทบเท้าผู้เป็นนาย...

...............................……………...................

 

หลังแผลที่ไหล่หายสนิทจนได้ออกจากสถานพยาบาล  ออโรร่าก็กลับเข้าสู่การฝึกซ้อมพลองอีกครั้ง  เพื่อเตรียมความพร้อมก่อนการแข่งขันรอบถัดไป  ทว่าการซ้อมของเธอกลับเป็นไปโดยไม่ราบรื่นนัก  เนื่องจากความกังวลที่ยังคงค้างอยู่ในใจ...

 

สองคืนถัดมาจากที่วิลเลี่ยมส่งอีเมลไปนั้น  เขาได้รับอีเมลตอบกลับมาฉบับหนึ่ง  ซึ่งข้อความในนั้นเชื้อเชิญให้วิลเลี่ยมไปพบ  เพื่อพูดคุยกันเป็นการส่วนตัวกับเจ้าของอีเมลนามว่า เนเวอร์

 

ไม่ได้นะ  มันอันตรายเกินไปบางทีมันอาจเป็นกับดัก! ออโรร่าโพล่งดุเสียงดัง

 

ถ้าเธอยังบ่นอยู่อย่างนี้...ฉันจะไม่บอกอะไรเธออีก! วิลเลี่ยมโต้กลับเสียงกร้าว 

 

ขณะทั้งคู่นั่งอยู่ด้วยกันยังม้านั่งในสวนหย่อมหลังสถานพยาบาล  ทว่าผิดกันที่ครั้งนี้มีเพียงวิลเลี่ยมที่อยู่ในชุดผู้ป่วย  หลังแข่งน๊อคบอร์ดเสร็จเมื่อเย็นที่ผ่านมา  ส่วนออโรร่าออกมาดักรอพบเขาในชุดเสื้อวอร์มสีฟ้าโดยไม่บาดเจ็บ  เพราะยังไม่มีการแข่งพลอง

 

ถึงยังไงเราก็ไปพบเขาตอนนี้ไม่ได้อยู่ดี  เราอยู่เคปเปอโดเชียในประเทศอโกรนา  แต่เขาอยู่ที่เมอซี ออโรร่ายังคงพยายามเกลี้ยกล่อม  แต่ด้วยเสียงที่อ่อนลงมาก 

 

ด้วยพยายามทำใจเย็นควบคุมอารมณ์  หวังไม่ให้เขาหลบเลี่ยงเธอไปอีก  เพราะยังคงใจหาย  ที่เขาปิดบังอีเมลตอบรับนั้นกับเธอในตอนแรก  ซึ่งหากไม่บังเอิญว่าเธอตื่นขึ้นมากลางดึกคืนนั้น  แล้วเห็นเขาแอบลงมาในสวนอีก  เธอคงไม่มีวันได้รับรู้ข้อความนี้  และไม่มีโอกาสยับยั้งห้ามปรามเขา  จนต้องกังวลเช่นตอนนี้

 

จริงของเธอ...แล้วฉันก็ยังมีแข่งอีกหลายนัดด้วย วิลเลี่ยมพึมพำตอบ

 

แต่ขณะที่พูด  เขากลับส่งเมลตอบกลับไป  ด้วยข้อความที่ไม่บ่งชัดว่าตอบรับหรือปฏิเสธ  เพื่อประวิงเวลาให้นานที่สุดสำหรับการแข่งขันน๊อคบอร์ดให้เสร็จสิ้น  ทั้งที่ใจเขานั้นอยากรีบไปหา เนเวอร์ เพื่อหาคำตอบโดยเร็ว...

 

แม้รู้ว่าอาจเป็นกับดักก็ตาม...

...............................……………...................

 

เช้าวันนี้อากาศสดชื่นแจ่มใส  สุริยาส่องแสงละมุนอบอุ่น  สายลมพัดเย็นสบาย  เหมาะกับการแข่งขันต่อสู้ด้วยพลองที่สุด  ดุจเดียวกับหัวใจออโรร่าที่พองโตเปี่ยมล้นด้วยกำลังใจ  จากผองเพื่อนพี่น้องชาวโอเอซิสที่พร้อมเพรียงกันมาเชียร์

 

สวัสดีค่ะ...ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่การแข่งขันต่อสู้ด้วยพลองรุ่นไลท์ฟลายเวทรอบสอง  ระหว่างฝ่ายตะวันออก ออโรร่า  เบลล์ จากโอเอซิส... พิธีกรสาวมนุษย์หนูคนเดิม  กล่าวเปิดการแข่งขันด้วยเสียงแหลมเล็ก 

 

ทันทีที่ชื่อออโรร่าถูกประกาศออกไป  คลื่นกองเชียร์ชุดเขียวบนอัฒจันทร์ที่นั่งก็ส่งเสียงกรีดร้องต้อนรับกันสนั่น

 

...และฝ่ายตะวันตก ลีว่า  อาวานี่ จากแอนโดรมีดา...

 

ถึงคราวกองเชียร์ชุดขาวกรีดเสียงร้องต้อนรับนักกีฬาขวัญใจมหาลัยตนบ้าง

 

ทั้งคู่เคยประมือกันมาก่อนแล้ว  ในนัดชิงชนะเลิศเมื่อปีก่อนซึ่งจัดขึ้นที่มหาวิทยาลัยโอเอซิส  คราวนี้ทั้งสองกลับมาพบกันอีกครั้งในรอบสอง  ผลการต่อสู้จะเป็นอย่างไร  ใครจะผ่านเข้าไปสู่รอบชิงชนะเลิศได้  เราคงต้องจับตามองกันอย่างใกล้ชิดตื่นเต้น  จนแทบหัวใจวายกันแน่ค่ะ พิธีกรมนุษย์หนูกล่าวเสียงตื่นเต้น

 

เรียกเสียงเฮสนั่นจากคลื่นกองเชียร์ทั้งสองมหาลัย  รวมทั้งผู้ร่วมชมอื่นๆ ที่สนใจเข้ามาร่วมเชียร์กันแน่นขนัดอัฒจันทร์  เนื่องด้วยเช้านี้ยังไม่มีการแข่งขันกีฬาประเภทอื่น  ทว่าที่สำคัญที่สุดคือนิสิตเคปเปอโดเชีย  มหาลัยเจ้าภาพ  ที่ขณะนี้ทั้งรักทั้งแค้นออโรร่า  ซึ่งเป็นผู้โค่นล้มนำความพ่ายแพ้ให้กับนักกีฬามหาลัยตนในรอบก่อน

 

เริ่มได้!” เสียงเด็ดขาดจากกรรมการหญิงมนุษย์หมูร้องสั่ง  แล้วถอยออกไปยังขอบเวที  เพื่อให้ทั้งสองเริ่มการต่อสู้

 

แต่จากประสบการณ์ในปีก่อน  ทำให้ทั้งคู่ต่างรู้ทางรู้พลังกันและกัน  จึงต่างถือพลองแสงในท่าเตรียมพร้อม  เดินวนหยั่งเชิงกันไปรอบเวที

 

เธอยังเหมือนเดิมเลยนะ  โดยเฉพาะรูปร่างท่าทางที่ดูอ่อนแอนั่น  แต่กลับแฝงพลังอันเหลือเชื่อไว้ภายใน ลีว่าพูด  พลางส่งยิ้มให้ออโรร่าด้วยปากงามยวนเสน่ห์  ที่ริมฝีปากล่างค่อนข้างหนา  ยังคู่ปรับเก่าที่เคยได้ต่อสู้ชิงชัยกันมา  ซึ่งแม้ผลจะออกมาว่าเธอคือผู้ชนะ  แต่กลับเป็นผลลัพธ์ที่เธอไม่ภาคภูมิใจเลย

 

แต่เธอเปลี่ยนไป  ปีก่อนทรงผมสีบลอนด์ซอยสั้นของเธอน่ารักมาก  ทำไมคราวนี้ถึงได้ตัดจนเกรียนล่ะ  ผิวที่เคยขาวซีดก็คล้ำขึ้นด้วย ออโรร่าพูดตรงๆ พลางส่งยิ้มตอบกลับไป

 

ทว่านี่ยังไม่ใช่ทั้งหมดที่ ลีว่า  อาวานี่นักกีฬาสาวผู้เคยมีหน้าตาน่ารักหมดจด  รูปร่างผอมบางงามระหงส์เปลี่ยนแปลงไป  เพราะร่างบางนั้นดูบึกบึนขึ้น  ด้วยมัดกล้ามเนื้อที่เพิ่มขึ้นยังต้นแขน  และขา

 

ที่ฉันเปลี่ยนไปแบบนี้ก็เพราะเธอยังไงล่ะ...ฉันไม่ยอมรับชัยชนะที่ได้มาเพราะกติกางี่เง่าเมื่อปีก่อนหรอกนะ...เรพิเออร์!” ตะโกนก้องบอกความในใจด้วยแรงอารมณ์  แล้วไม่รีรอดูเชิงอีกต่อไป  ปล่อยพลังส่งน้ำแข็งแท่งยาวบางเฉียบคมนับร้อยพ่งเข้าใส่ออโรร่า

 

ออโรร่าส่งยิ้มอย่างยินดีตอบรับคำประกาศก้องนั้น  ด้วยเธอก็คิดเช่นนั้นดุจกัน  แล้วไม่รอช้าส่งพลังตอบโต้ทันที

 

ไฟร์บอมม์ ลูกไฟหลายสิบลูกแผ่กระจายจับต้องแท่งน้ำแข็งคม  แล้วระเบิดออกส่งพลังทำลายจนน้ำแข็งบางแตกออกเป็นเสี่ยง

 

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูมมมมมมม!” เศษน้ำแข็งปลิวว่อนระยิบระยับกลางอากาศ  ก่อนละลายกลายเป็นน้ำเจิ่งนองทั่วพื้นเวที

 

ทว่าสองนักกีฬาหาได้สนใจ  ต่างพุ่งเข้าใส่หมายปะทะสู้พลองแสง

 

เปรี้ยงงงงงง!” ลำแสงสีเงินจากท่อนแขนแกร่งของลีว่าโถมแรงส่งพลัง  ยังลำแสงสีฟ้าของออโรร่าที่ยกขึ้นตั้งรับ

 

แต่แม้แรงพลังลีว่ามีมากขึ้นจากการฝึกฝนพัฒนากล้ามเนื้อให้แข็งแกร่ง  กลับยังไม่สามารถเป็นประโยชน์ใช้แรงนั้นต่อกรนำความได้เปรียบจากออโรร่า  ด้วยออโรร่าซึ่งหมายมุ่งฝึกฝนชั้นเชิงการต่อสู้  และพัฒนาการด้านพลังพิเศษ  นำสิ่งนี้มาทดแทนหักล้างกัน

 

ตึง! ส่งเข่าซ้ายกระแทกใส่ยังหน้าท้องลีว่า  ก่อนผละจากถอยกลับออกมาตั้งรับ

 

อุ๊! ลีว่าไม่ทันตั้งตัว  ถึงกับอุทานมือซ้ายกุมท้องแน่น  ตัวงอ

 

ทว่ากล้ามเนื้อที่แกร่งทนก็เจ็บอยู่ไม่นาน  แล้วพุ่งตัวตามซ้ำฟาดฟันพลองแสงอีกครั้ง

 

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!” ทั้งสองต่างปะทะฟาดฟันพลองกันอย่างสูสี  เรียกเสียงเฮสนั่นอย่างตื่นเต้นจากผู้ชมทั่วทั้งสนาม

 

ทว่าการต่อสู้ที่ดำเนินไปโดยไม่รู้ผลแพ้ชนะ  ก็กลับต้องชะงักหยุดลงด้วยเสียงก้องกัมปนาทจากระเบิด  ที่เกิดขึ้นจากภายนอก!!

 

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!”

 

สองคู่ต่อสู้ชะงักค้างการต่อสู้ทันที

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!” ขณะผู้ชมบนอัฒจันทร์หวีดร้อง 

 

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกก!!” ต่างผุดลุกขึ้นวิ่งวุ่นโกลาหล  เพื่อหาทางออกไปจากอัฒจันทร์ให้เร็วที่สุด  แม้เสียงระเบิดนั้นไม่ได้เกิดขึ้นภายในสนามกีฬาแต่เกิดขึ้นจากด้านนอกก็ตาม

 

เกิดอะไรขึ้น!!” ไม่เว้นแม้แต่พิธีกรสาวมนุษย์หนู  ที่ส่งเสียงแหลมหวีดร้องผ่านไมค์อย่างตะหนก

 

ขณะควันดำโขมงม้วนตัวลอยสูงสู่ฟากฟ้าอย่างน่ากลัวที่ด้านนอกสนามกีฬา  และผู้ชมที่ตื่นตะหนกหวีดร้องต่างวิ่งหนีกันอลหม่าน  จนน่าหวาดหวั่นว่าหากมีใครล้มลงสักคนอาจกลายเป็นโศกนาฎกรรม 

 

ทว่ามีบางส่วนในที่นั่งด้านหน้าสุดที่ติดกับเวทีแข่งขัน  คือเหล่ากองเชียร์ชุดเขียวเพื่อนชายคนสนิทของออโรร่าทั้งสี่กับสมาชิกชมรมพลองอีกเจ็ดคนยังอยู่ในบริเวณที่นั่ง  แม้ผุดลุกขึ้นยืนอย่างตระหนกแต่ก็ไม่ได้วิ่งวุ่นตามฝูงชนไป

 

ออโรร่า! หยุดพวกเขาที! วิลเลี่ยมตะโกนก้องมาจากบริเวณที่นั่ง

 

ทีแรกออโรร่าไม่เข้าใจความหมายในคำสั่งนั้น  ทว่าเมื่อความตื่นตะลึงจางลงขณะเห็นลีว่าวิ่งเข้าไปหาพิธีกร  แล้วแย่งไมค์กลับมาส่งให้  เธอก็เข้าใจ

 

เธอประกาศเองก็ได้ ออโรร่ากระซิบบอกลีว่า  ขณะใบหน้านวลยังขาวซีดตื่นตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

ใครว่าฉันจะให้เธอพูดคนเดียวล่ะ...พร้อมกัน... ลีว่าพูด  แล้วไม่ทันที่ออโรร่าจะตอบรับหรือปฏิเสธ  เธอก็กดปุ่มเปิดไมค์

 

ทุกคนกรุณาอยู่ในความสงบ  และกลับนั่งลงกับที่ด้วยค่ะ ลีว่าประกาศ

 

หากทุกท่านยังวิ่งหนีกันอลหม่านเช่นนี้  อาจมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นได้นะคะ ออโรร่าพูดต่อ

 

แต่เหมือนคำประกาศจากทั้งสองผ่านเลยไป  ไม่เข้าหูไม่กระทบสู่โสตประสาทใครสักคน  ด้วยฝูงชนยังคงวิ่งวุ่นหนีตายมุ่งหน้ายังทางออกจากสนามกีฬา

 

ทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้!!! ทั้งสองเสียงจึงประสานตะโกนผ่านไมค์  จนเสียงก้องสะท้อนดังสนั่น

 

ครั้งนี้ฝูงชนจึงยอมฟัง  แล้วชะงักหยุดการเคลื่อนไหว  ประจวบเหมาะกับความช่วยเหลือที่มาถึง

 

เจ้าหน้าที่กำลังเข้าเคลียร์พื้นที่ด้านนอกแล้วค่ะ  ขอความกรุณาทุกท่านหยุดการเคลื่อนไหว  แล้วทยอยออกไปยังประตูอย่างสงบ  เพื่อความปลอดภัยของท่านด้วยค่ะ เสียงประกาศผ่านโทรโข่งจากอาจารย์สาวมนุษย์เสือ  ซึ่งรีบรุดตรงมาจากเต๊นท์แพทย์สนามสู่เวที 

 

ขณะนี้ทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของเจ้าหน้าที่แล้ว  ขอให้ทุกท่านวางใจ  และเชื่อฟังเจ้าหน้าที่ซึ่งจะพาทุกท่านออกไปยังที่ปลอดภัยด้วยค่ะ  พร้อมกันกับกรรมการหญิงมนุษย์หมู  ซึ่งขอไมค์จากสองนักกีฬามาพูดต่อ

 

ขณะเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวกางเกงยีนส์ขาว  ทับด้วยกั๊กทอง  ทยอยเข้าควบคุมพื้นที่ต่างๆ บนอัฒจันทร์  เพื่ออำนวยความสะดวกในการลำเลียงผู้คนออกไปจากสนามกีฬาให้เป็นไปอย่างสงบเรียบร้อย

 

พวกเธอก็ต้องออกไปจากที่นี่เหมือนกัน กรรมการมนุษย์หมูปิดไมค์  แล้วพูดกับสองนักกีฬา  และผองเพื่อนของทั้งคู่ซึ่งมายืนรวมกลุ่มกันอยู่กลางเวที

 

แล้วการแข่งล่ะค่ะ! ลีว่าโพล่งถาม  น้ำเสียงบ่งชัดความขัดใจ

 

ทว่ายังไม่ทันที่กรรมการจะตอบ  เพื่อนๆ ของเธอก็รั้งแขนห้ามปรามไว้  และออโรร่าก็เป็นฝ่ายไขความขัดเคืองนั้น

 

ยังมีเวลาอีกมากให้เราได้พิสูจน์ฝีมือกัน  ตอนนี้เราควรจะพาเพื่อนของเราไปยังที่ปลอดภัยก่อน ออโรร่าส่งยิ้มกับนัยน์ตาสีน้ำตาลเป็นประกายแทนคำมั่น

 

ลีว่าจึงยินยอม  ใจเย็นลง  แล้วทั้งหมดก็ทยอยกันออกไปจากเวทีการต่อสู้ด้วยพลอง...

 

ไปจากสถานที่อันตราย  จากผลสงครามก่อการร้ายระหว่างเผ่าพันธุ์  ซึ่งอุบัติขึ้นอีกครั้ง...

...............................……………...................

 

พวกเธอไม่เป็นอะไรแน่นะจ๊ะ เสียงตระหนกจากริมฝีปากบางสั่นระริก  ใบหน้าขาวซีดหวาดหวั่น  นัยน์ตาสีฟ้ามีน้ำตาคลอจากชาร์ลีน  ฉายผ่านจอภาพโฮโลแกรมโน้ตบุ๊คของวิลเลี่ยม

 

ไม่ต้องห่วงหรอก  พวกเราปลอดภัยดี วิลเลี่ยมตอบเสียงเรียบ 

 

ขณะออโรร่าที่นั่งอยู่ด้านซาย  เจมส์นั่งด้านขวา  ออตโตกับลูฟี่ที่ยืนอยู่ด้านหลังพยักหน้าส่งยิ้มมาให้พร้อมกัน 

 

ทั้งหมดอยู่ในโถงล๊อบบี้ชั้นล่างของโรงแรมที่พัก  ยามค่ำวันเดียวกันที่เกิดเหตุระเบิด  และไม่เพียงพวกเขาเท่านั้นที่กำลังติดต่อกับญาติพี่น้องเพื่อนฝูง  เพื่อแจ้งข่าวคราวความเป็นไป  แต่ผู้คนอีกมากที่รายล้อมแน่นขนัดอยู่ ณ ที่นี้ต่างกำลังติดต่อกับทางบ้านเช่นเดียวกันด้วยวิธีการต่างๆ

 

จะไม่ให้เราห่วงได้ยังไงกันล่ะ  พวกนายน่าจะมาอ่านข่าวทางนี้ดูบ้างนะ เมซีเน่พูด  ขณะใบหน้าคมสวยปั้นปึ่ง  เนื่องด้วยความห่วงใยฉายผ่านจอภาพโฮโลแกรม

 

เราอ่านแล้วล่ะ  แต่ข่าวนั่นก็มีความจริงอยู่ครึ่งเดียว เกิดเหตุระเบิดครั้งใหญ่ถล่มอัฒจันทร์ในการแข่งขันต่อสู้ด้วยพลอง โกหกทั้งเพ...มันไม่ได้ระเบิดบนอัฒจันทร์  หรือแม้แต่เฉียดเลยสักนิด ออตโตพูด  ใบหน้าสีเข้มกับนัยน์ตาสีน้ำตาลแดงแสดงชัดความหงุดหงิด

 

ใช่...เขียนข่าวแบบนั้นได้ยังไงกัน  ไม่มีผู้เสียชีวิต  แต่ไม่เป็นที่แน่ชัดว่ามีผู้ได้รับบาดเจ็บกี่ราย’” ลูฟี่ต่อประโยค  ดวงหน้าใสซื่อที่เต็มไปด้วยขนขาว  ฉายชัดความไม่พอใจ

 

ถึงจะครึ่งเดียวแต่ก็มาจากใจความสำคัญที่เรามองข้ามไม่ได้นะฮะ  เพราะก่อนหน้านี้ที่เคยมีข่าวก่อการร้าย  แต่ก็เฉพาะในประเทศที่แสดงท่าทีชัดเจนว่าเป็นพวกมนุษย์หรือมนุษย์พิเศษ  แล้วถูกฝ่ายตรงข้ามโจมตี  ซึ่งก็เป็นแค่ปัญหาลุกล้ำดินแดนกันในประเทศติดกัน  หรือเกิดจากทัศนคติด้านเผ่าพันธุ์เท่านั้น  แต่ครั้งนี้... จินโพล่งแทรกผ่านจอโฮโลแกรม  มาจากด้านหลังสองสาว  ด้วยดวงหน้าเต็มไปด้วยขนขาวปนดำที่ตื่นตระหนกปนกลัดกลุ้ม  และทำท่าจะสาธยายยาว  ถ้าไม่ถูกขัดขึ้นก่อน

 

ครั้งนี้เป็นการก่อการที่มุ่งเป้ายังพวกที่พยายามจะทำให้เกิดการสมานฉันท์ระหว่างเผ่าพันธุ์ เจมส์พูดเสียงกร้าว  ใบหน้าสลักที่ปกติเคร่งขรึมกลับเครียดเขม็ง  นัยน์ตาสีเทาที่เคยเฉยชาแปรเปลี่ยนลุกโชนเต็มไปด้วยประกายแห่งโทสะ

 

ขณะวิลเลี่ยมผู้ที่ควรเป็นฝ่ายพูดประโยคนั้นออกมา  กลับวางสีหน้าเคร่ง  คิ้วขมวดมุ่น  ไม่เอ่ยคำใด  เพราะภายในใจเขาเต็มไปด้วยความโกรธพลุ่งพล่านจากไฟโทสะ  มากเสียยิ่งกว่าเจมส์...

 

โกรธเกลียดพวกก่อการร้าย  ที่เลือกกระทำการในงานกีฬาสหสัมพันธ์...

 

งานกีฬาที่จัดขึ้นเพื่อส่งเสริมมิตรไมตรีระหว่างเผ่าพันธุ์...

 

หนึ่งในความหวังสู่ความสงบสุขสันติแห่งมิติคลีเมนซี...

 

และปณิธานอันมุ่งมั่นจวบจนวาระสุดท้ายของฮาเวิร์ด...

 

ทว่าใบหน้าสลักเครียดขึงกลับแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแห่งความปิติซาบซึ้งในทันใด  ซึ่งไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น  แต่ยังรวมถึงเพื่อนๆ ทั้งหมด  เมื่อออโรร่าเอ่ย

 

พวกนั้นไม่มีทางทำสำเร็จ  ไม่มีทางจะล้มล้างปณิธานที่ต้องการให้เกิดสันติสุขระหว่างเผ่าพันธุ์ของเราได้!! กล่าวเสียงเข้ม  พร้อมนัยน์ตาสีน้ำตาลมุ่งมั่น  ขณะภายในใจระลึกถึงปณิธานของอาจารย์ที่เคารพรัก  ผู้ล่วงลับจากไป...

...............................……………...................

 

รุ่งขึ้น  ความวุ่นวายยิ่งปรากฎให้เห็น  ด้วยมาตรการรักษาความปลอดภัยในโรงแรมที่พักซึ่งเข้มงวดขึ้น  ทั้งปรับเปลี่ยนห้ามออกจากห้องพักหลังสองทุ่มถึงหกโมงเช้า  เวลารับประทานอาหารที่เดิมไม่จำกัด  แต่กลับกลายเปลี่ยนเป็นเวลาต้องไปพร้อมกันทั้งหมดกับนิสิตมหาลัยเดียวกัน  ต้องติดป้ายชื่อที่อก  และไปไหนต้องแจ้งให้เจ้าหน้าที่ล๊อบบี้ทราบ

 

เฉกเช่นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่มีให้เห็นเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว  ซึ่งไม่เพียงเจ้าหน้าที่ในชุดเสื้อกั๊กสีทองของเคปเปอโดเชีย  แต่ยังปะปนไปด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจของประเทศอโกรนาในชุดสีน้ำตาลเข้มด้วย

 

เนื่องจากยังเหลืออีกหลายวันกว่างานแข่งขันกีฬาสหสัมพันธ์จะสิ้นสุด  และเมื่อวานที่เกิดเหตุขึ้นการแข่งขันต้องงดหมดทุกรายการ  ดังนั้นตารางการแข่งขันในวันนี้จึงซ้อนทับถี่ยิบชนิดที่ไม่เพียงนักกีฬาที่เหนื่อย  แต่ยังรวมทั้งเจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้องในทุกขั้นตอนพิธี

 

ทำไมเขาไม่เลิกกันไปเลยนะ  เราจะได้กลับโอเอซิสกัน ยูกิบ่น  ขณะช่วยออโรร่าสวมเกราะที่อก  ศอก  และเข่า  ทับชุดมันวาวพอดีตัวสีเขียวเข้ม  ภายในห้องพักนักกีฬา

 

ถ้าเลิกก็เท่ากับเรายอมรับความพ่ายแพ้ ออโรร่าพูดเสียงเรียบ  กลับนั่งลงบนเก้าอี้  เพื่อสวมรองเท้าบู๊ต

 

ดี!  พูดได้ดีมากออโรร่า! แต่ไม่เพียงผู้ก่อการร้ายเท่านั้นที่เราต้องเอาชนะ ลีว่า  อาวานี่ คู่ปรับเก่าของเธอ...ต้องเอาชนะให้ได้!! เสียงประกาศกร้าวจากนีน่า  ประธานชมรมต่อสู้ด้วยพลอง  พลางตบไหล่ให้กำลังใจออโรร่า

 

ออโรร่าลุกขึ้นส่งยิ้มตอบกลับไป  แล้วเดินนำออกไปจากห้องพักนักกีฬา... 

 

มุ่งหน้าสู่เวทีการต่อสู้ด้วยพลองที่เป็นประกายเจิดจ้าจากแสงอาทิตย์  และเบื้องบนนั้นมีคู่แข่งที่เธอต้องไม่แพ้รออยู่...

 

บนอัฒจันทร์วันนี้แตกต่างจากวันวาน  ด้วยไร้ผู้คน  ไร้เสียงเชียร์ร้องเรียกให้กำลังใจ  มีเพียงสมาชิกชมรมพลองจากทั้งสองมหาลัยอยู่เพียงไม่กี่คน  กับคนดูอีกประปรายไม่ถึงสิบ  ด้วย ณ เวลาเดียวกันนี้มีการแข่งกีฬาประเภทอื่น  นอกจากนี้ในสถานที่เกิดเหตุระเบิดเมื่อวานจึงไม่มีใครปรารถนาอยากอยู่ใกล้

 

กระนั้นเมื่อได้รับสัญญาณเริ่มการแข่งขันจากกรรมการ  นักกีฬาทั้งสองก็ตรงเข้าปะทะห้ำหั่นกันโดยไม่ออมมือ...

 

เปรี้ยงงงงงง!” ลำแสงสีเงินของลีว่าฟาดปะทะลำแสงสีฟ้าของออโรร่าที่ยกขึ้นตั้งรับ

 

ตึง! แล้วต่างผละถอยออกจากกันทันที

 

เรพิเออร์! ตามด้วยแท่งน้ำแข็งยาวเฉียบคมนับร้อยจากลีว่า

 

วินคัตเตอร์! เฉกเช่นออโรร่าที่ส่งกระแสลมคมแรงดุจเคียวยักษ์ไปพร้อมกัน

 

ทว่าสองพลังที่ไม่อาจหักหาญ  จึงไม่อาจลบล้างลงได้หมด

 

ฉั๊ว! ฉั๊ว! ฉั๊ว! ฉั๊ว! ฉั๊ว! ออโรร่าถูกแท่งน้ำแข็งคมบางส่วนที่หลุดรอดบาดเฉือนตามแขนขาหลายแห่ง  เช่นเดียวกับลีว่าที่โดนสายลมคมนับสิบเชือดเฉือนดุจเดียวกัน

 

ทว่าสายพลังคมที่บาดเฉือนทั่วกาย  ลึกบ้าง  ตื้นบ้าง  ก่อให้เกิดรอยแผลจนเลือดไหล  กลับไม่อาจเรียกแม้เสียงร้องจากสองนักกีฬาสาวผู้แข็งแกร่ง  และต่างจดจ้องมุ่งมั่นที่จะเอาชนะ

 

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!” ลำแสงสีฟ้าและเงินตรงเข้าปะทะฟาดฟันประลองเชิงกันอย่างเด็ดเดี่ยว  ต่างหมายมุ่งล้มล้างอีกฝ่ายลงให้ได้อย่างรวดเร็ว  ดุจใจที่รุ่มร้อนถึงชัยชนะ  จนไม่รับรู้แม้อาการบาดเจ็บกาย

 

ตึง!” กระทั่งต่างเหนื่อยอ่อน  แล้วผละห่างถอยแยกออกไปหอบหายใจ

 

ฉัน...รออยู่...นะ...ไม้ตาย...พลองของเธอ ออโรร่าหายใจแรงพลางพูด  แล้วส่งยิ้มท้าทายไปยังลีว่า  ที่ยิ้มตอบกลับมาอย่างพึงพอใจ

 

ได้ซิ...ถ้าเธอ...ต้องการ ลีว่าตอบเสียงขาดเป็นห้วง   ด้วยเหนื่อยหอบดุจเดียวกัน 

 

แล้วสนองตอบเสียงเรียกร้องของคูแข่ง  ปลดด้ามพลองแสงสีเงินทรงกลมให้ผ่าแยกออกเป็นสองท่อน  แล้วควงพลองที่ลำแสงเงินหดสั้นลงเพราะพลังถูกแบ่งกระจายสู่สองมืออย่างคล่องแคล่ว

 

แล้วเธอจะเสียใจที่เรียกร้องหามัน!” ตะโกนพลางถีบตัวสู่เบื้องบน  โถมร่างเต็มไปด้วยมัดกล้ามแข็งแกร่ง  พร้อมพลองสั้นลำแสงเงินเจิดจ้า

 

ทว่าครั้งนี้ออโรร่าไม่ตอบรับ  และไม่ยิ้ม  ไม่แม้กระทั่งรีรอตั้งรับพลองคู่จากลำแขนแกร่งที่จะโถมเข้าใส่

 

วินคัตเตอร์! กลับปลดปล่อยกระแสลมคมตวัดวาดสวนขึ้นไป

 

ฉั๊ววววววววววววว! ลีว่าที่กระโดดลอยอยู่เบื้องบนไม่อาจตั้งตัว  จึงถูกเบือดเฉือนเข้าไปเต็มๆ

 

ตึง!” และแม้พลังลมคมสายเดียวที่เข้าปะทะไม่รุนแรง  แต่ก็ส่งผลให้ลีว่าหล่นลงบนพื้นเวทีเสียงสนั่นก่อนถึงตัวออโรร่า

 

อั๊ก!” เจ็บเจียนตายกับบาดแผลฉกรรจ์บนหน้าท้องที่เลือดสีชาดไหลนองออกมาทันที  ขณะมือทั้งสองกดกุมห้ามเลือดไว้  และพลองแสงคู่ที่สิ้นพลังหลุดกระเด็นห่างไปจากกาย

 

สกปรกเป็นวิธีการต่อสู้ที่สกปรกที่สุดลีว่าพึมพำด้วยริมฝีปากหนายวนเสน่ห์ที่สั่นระริกด้วยความคั่งแค้น  และเจ็บปวด  เฉกเช่นนัยน์ตาสีฟ้าอ่อนที่ลุกโชนด้วยไฟโทสะ  เมื่อออโรร่าจ่อพลองแสงเข้าที่อกเธอ  เป็นการบ่งนัยถึงชัยชนะ

 

เธอคงไม่ลืมว่าปีก่อนฉันก็มีบาดแผลที่ท้องเช่นเดียวกัน  แต่ฉันยังไม่ยอมแพ้  ยังลุกขึ้นสู้  กระทั่งถูกพลังของเธอฉุดรั้งไว้  ฉันก็ยังปลดปล่อยพลังจนวินาทีสุดท้าย ออโรร่าตอบเสียงเบาแทบเป็นกระซิบ  ทว่าน้ำเสียงนั้นอ่อนโยน  หาได้มีความแค้นเจืออยู่ไม่  เช่นเดียวกับนัยน์ตาสีน้ำตาลที่สื่อชัดความเห็นอกเห็นใจ

 

ลีว่าได้ยินดังนั้นถึงกับน้ำตาคลอ  คอตก  ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างเต็มใจ... 

 

เพราะเมื่อเทียบกันกับสิ่งที่เธอทำกับออโรร่าปีก่อนที่เธอได้รับนี้ยังน้อยนัก  ทว่าสำคัญที่สุดคือใจฮึดสู้ที่เธอหามีเทียมเท่ากับออโรร่าแม้สักนิด...

 

ผู้ชนะการแข่งขันต่อสู้ด้วยพลอง  รุ่นไลท์ฟลายเวทรอบสอง  ออโรร่า  เบลล์  จากโอเอซิส เสียงประกาศชัยชนะจากโฆษกมนุษย์หนู

 

พร้อมกันกับลำแขนออโรร่าที่ถูกจับชูขึ้นโดยกรรมการมนุษย์หมู และรอยยิ้มจากผองเพื่อนสมาชิกชมรมพลองที่กรูกันขึ้นมาบนเวทีด้วยความดีใจ...

 

ตอกย้ำชัยชนะอีกขั้นหนึ่งของออโรร่า...

...............................……………...................

 

ออโรร่าคงจะปลื้มปิติดีใจกับชัยชนะได้นานกว่านี้  ถ้าเธอไม่ได้พบกับวิลเลี่ยมอีกครั้ง  ยังม้านั่งในสวนหย่อมหลังสถานพยาบาลที่เดิม

 

ทำไมเจมส์ถึงไม่นึกสงสัยแล้วตามมาบ้าง เธอตั้งคำถามกับวิลเลี่ยม

 

วิลเลี่ยมถึงกับชะงักค้างสองมือที่กำลังจะพรมนิ้วลงบนคีย์บอร์ด  หันมาแยกเขี้ยวอย่างดุดันใส่เธอ  แล้วตะคอกเสียงดังอย่างโกรธจัด

 

อย่าแม้แต่จะคิดเชียวนะว่าจะบอกใคร  เพราะถ้าใครรู้เรื่องของเราอีกแม้แต่คนเดียว  เธอก็จะไม่มีวันได้รู้อีกว่าฉันทำอะไร!!”

 

ฉันแค่สงสัย  ก็ครั้งแรกอาจเพราะเจมส์ไม่ได้รับบาดเจ็บจากการแข่งเลยอยู่ที่ห้องพักห่างไกลจากเรา  แต่สองครั้งหลังเขาอยู่ที่นี่  พักฟื้นอยู่ห้องเดียวกับเธอ  เขาไม่มีทางหลับเป็นตายโดยไม่รู้ว่าเธอออกมาแน่ ออโรร่าตั้งสมมุติฐาน  โดยไม่สนใจเสียงตะคอกโวยวายพยายามกลบเกลื่อนของวิลเลี่ยม

 

อันเป็นข้อสงสัยที่จี้ได้ตรงจุดอย่างจัง  จนวิลเลี่ยมถึงกับถอนใจยอมสารภาพ

 

เฮ้อ...จะอะไรซะอีก  ก็แค่ฉันไม่ยอมกินยาแก้ไข้ที่มีฤทธิ์ทำให้หลับเท่านั้นแหละ วิลเลี่ยมตอบเสียงเรียบ  อย่างไม่เห็นเป็นเรื่องสลักสำคัญ

 

อะไรนะ  เธอทำแบบนี้ได้ยังไง!!” กลับเป็นออโรร่าที่อุทานอย่างตื่นตะหนกตกใจ  แล้วรีบผุดลุก  ปลดผืนผ้าที่ห่มห่อคลุมไหล่เธอไว้  หมายนำไปห่มให้วิลเลี่ยมที่สวมเพียงชุดผู้ป่วยเสื้อแขนสั้น  กางเกงขายาวสีเหลืองอ่อนเช่นเดียวกันกับเธอ 

 

ทว่าก็กลับถูกปฏิเสธ...

 

ทำอะไรของเธอ...อย่าให้มันเว่อร์นักเลยน่า  แค่ไม่กินยาแก้ไข้กับถูกลมนิดหน่อยฉันไม่ตายหรอกวิลเลี่ยมว่า  พลางปัดป่ายผ้าคลุมไหล่สีชมพูของออโรร่า  ที่เธอกำลังพยายามคลุมลงบนไหล่เขา

 

เธอได้รับบาดเจ็บจากการแข่งขันหนักพอกันกับคนอื่น  แล้วทำไมถึงดื้อดึงไม่กินยาให้ครบ  ถึงจะเป็นยาแก้ไข้ที่ให้กินเพื่อกันไว้ก่อนก็เถอะ ออโรร่าว่า  ละความพยายามที่จะห่มผ้าคลุมลงบนตัววิลเลี่ยมแล้ว  แต่ก็ไม่ได้สวมทับกลับลงที่ไหล่ตน

 

ฉันรู้...แต่เธอก็เห็นนี่ว่าฉันไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย  เธอเองนั่นแหละทั้งที่บาดเจ็บไม่มาก  แต่ขอนอนพักรักษาตัวที่สถานพยาบาลน่ะ  มันถูกต้องแล้วเหรอ โดนวิลเลี่ยมตอกกลับเข้าอย่างจัง  สำทับด้วยรอยยิ้มเยาะแฝงเล่ห์จากมุมปาก  และเรียวคิ้วหนายักให้อย่างรู้เท่าทัน  

 

ออโรร่าถึงกับอึ้งพูดไม่ออก  เพราะที่เขาว่ามานั้นถูกต้องทั้งหมด  การต่อสู้ครั้งหลังนี้เธอไม่ได้บาดเจ็บมากมายนัก  มีเพียงรอยแผลภายนอก  ทว่าเธอขอพักอยู่ที่สถาพยาบาลก็ด้วยเหตุผลสำคัญข้อเดียว  คือไม่อยากพลาดการติดต่อกับวิลเลี่ยม

 

เธอก็รู้อยู่แล้วว่าเพราะอะไร ออโรร่าพึมพำตอบ  แล้วก้มหน้าหลบตาเขา

 

เห็นดังนี้วิลเลี่ยมจึงไม่เอ่ยล้ออะไรเธออีก  ดึงผืนผ้าสีชมพูออกจากมือเธอ  แล้วโอบคลุมสวมทับลงอย่างแผ่วเบาบนไหล่เธอ

 

อืม...ฉันรู้  ขอบใจนะ พร้อมเอ่ยคำจากใจที่อบอุ่น  จากความห่วงใยที่เขาระลึกรู้ว่าได้รับจากเธอเสมอมา

 

ออโรร่าที่ได้รับรู้รับฟังถ้อยคำขอบคุณจากใจ  จึงเงยหน้ากลับขึ้นยิ้มตอบ...

 

นัยน์ตาสีน้ำตาลหวานซึ้งสบประสานกับนัยน์ตาสีน้ำเงินอบอุ่น  ต่างจับจ้องค้นความหมายที่สื่อชัดออกจากใจ... 

 

ดวงหน้านวลยิ่งงดงามยามต้องแสงจากจันทรา  เรียวฝีปากบางชมพูระเรื่อยวนเสน่ห์ยั่วเย้าให้หลงใหล  ให้เผลอไผลลืมเลือนทุกสิ่งสิ้น

 

ดุจเดียวกับใบหน้าขาวสลักงามสง่าราวเทพบุตร  ยามต้องแสงเพ็ญดั่งมีมนต์ชวนใหลหลง  และริมฝีปากได้รูปที่กำลังโน้มลงเข้ามาใกล้...

 

ทั้งสองเกือบจะทำลายมิตรภาพฉันท์เพื่อนอันแน่นแฟ้นที่มีต่อกันลงแล้ว  หากโน๊ตบุ๊คสีเงินบนตักวิลเลี่ยมไม่มีเสียงเตือนได้รับข้อความดังขึ้นซะก่อน...

 

ติ๊ง!” เสียงเตือนได้รับข้อความใหม่ดังขึ้นทำลายความเงียบ

 

ทั้งคู่ผละห่างจากกันทันที  ทั้งที่ก่อนหน้าต่างตกอยู่ในห้วงมนต์เสน่หา  ทว่าไม่ทันที่ทั้งสองจะได้วางท่าเขินอายกับเหตุการณ์เมื่อครู่  อีเมลที่เพิ่งได้รับจากบุคคลที่รอคอยก็ลบเลือนสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้าจนหมดสิ้น...

 

ข้อความจากเนเวอร์!” วิลเลี่ยมอุทานเสียงลั่น  พลางคลิ๊กเม้าส์เพื่อเปิดรับอ่านข้อความในอีเมล 

 

ขณะออโรร่าจดจ้องรออ่านตาแทบไม่กระพริบ...

 

กรุณามาพบในวันที่ 13 ธันวาคม  ยังสถานที่เดิมที่เคยบอกไว้ครั้งก่อน

หาไม่แล้วเราจะไม่อาจพบกันอีก  และคุณจะไม่ได้รู้คำตอบที่คุณอยากรู้ตลอดกาล

 

ข้อความสั้นห้วน  แต่ย้ำชัดตัดรอนไม่เหลือทางเลือกเผื่อให้  จนวิลเลี่ยมถึงกับผงะอึ้ง  ใบหน้าเครียดเขม็ง  เช่นเดียวกับออโรร่าที่มีสีหน้ากลัดกลุ้มเคร่งเครียด  แต่ต่างกันที่ความคิด...

 

วิลเลี่ยมนั้นแม้รู้ดีว่าการไปพบเนเวอร์อาจมีอันตราย  แต่เขาก็อยากจะเสี่ยงไม่ว่าผลลัพธ์ที่ออกมาจะดีหรือร้าย  ทว่าเขาไม่ต้องการให้ออโรร่าไปด้วย

 

ส่วนออโรร่าไม่ต้องการให้วิลเลี่ยมไปตามนัด  ด้วยทั้งห่วงใยความปลอดภัยของเขา  และกังวลไปถึงการแข่งขันต่อสู้ด้วยพลองกับน๊อคบอร์ดนัดชิงชนะเลิศ  ซึ่งจะมีขึ้นพร้อมกันโดยทั้งคู่ต่างต้องลงแข่งในวันที่ 14 ธันวาคม

 

เราไปไม่ได้  วันรุ่งขึ้นเรามีแข่งนัดชิง ออโรร่าพูด

 

ไม่ใช่เรา...แต่เป็นฉันคนเดียวต่างหาก!” ได้ยินดังนั้น  วิลเลี่ยมจึงตอบกลับเสียงกร้าว  หวังแจ้งเจตนาไม่ต้องการให้ออโรร่าติดตามไปด้วยให้เธอได้รู้อย่างชัดเจน  ทว่าก็กลับต้องเคร่งเครียดกลัดกลุ้มกับคำตอบที่ได้รับต่อมา

 

เธอคิดว่าจะห้ามฉันไม่ให้ตามเธอไปได้เหรอ ออโรร่ากระซิบเสียงเบาแฝงนัยข่มขู่  พร้อมกับนัยน์ตาสีน้ำตาลที่จับจ้องตรงมาอย่างมุ่งมั่น

...............................……………...................

 

 

ตอนหน้าถึงไคลแมกซ์แรกของภาคนี้แล้วนะคะ

St. Pisces รู้สึกเครียดจริงๆ เพราะถึงตอนแบบนี้ทีไรรู้สึกว่ามันเขียนได้ยากเย็นเหลือเกินค่ะ

รบกวนส่งกำลังใจให้กันด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ

 

 

1,454 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 17 พฤศจิกายน 2551 / 23:01
    กะ...เกือบ จูบกันแล้วแว้วแว้ว 
    นุ่นอ่า เสียดายๆๆ ฮึ่ยๆๆ

    แต่ว่านะ วิลเลี่ยมดื้อจริง

    #1416
    0