CLEMENCY

ตอนที่ 5 : เฮฟเวน 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    1 เม.ย. 49


กริ๊ง!  กริ๊ง!”  เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในห้องรับแขกบ้านโรห์ดอน     

โรวีน่ากำลังนั่งดื่มกาแฟบนโซฟาวางถ้วยกาแฟลงบนโต๊ะแล้วรับโทรศัพท์

สวัสดีค่ะ  บ้านโรห์ดอนค่ะ

สวัสดีครับ  ผมวิลเลี่ยม  ขอสายชาร์ลีนครับ  เสียงชายหนุ่มปลายสายตอบ

อ้อ! วิลเลี่ยมเหรอจ๊ะ  นี่น้าเองจ๊ะ  โรวีน่าเปลี่ยนจากน้ำเสียงที่เป็นทางการเมื่อครู่  เป็นน้ำเสียงอ่อนโยน

ครับ...สวัสดีครับคุณน้า  วันนี้ชาร์ลีนนัดกับพวกผมจะไปสมัครเรียนด้วยกัน  นี่พวกผมกำลังจะออกจากบ้านแล้วก็เลยโทรมาตาม  กลัวชาร์ลีนจะลืมน่ะครับ  วิลเลี่ยมพูดอย่างสุภาพ

แหม!  สงสัยจะลืมจริงๆแหละจ๊ะ  เพราะวันนี้ชาร์ลีนจะพาออโรร่าไปซื้อของ  คงต้องไปพรุ่งนี้นะจ๊ะ  โรวีน่าพูดและนึกขำอยู่ในใจ  ชาร์ลีนลูกสาวของเธอช่างเป็นเด็กที่มุ่งมั่นเสียเหลือเกิน  สนใจเรื่องอะไรอยู่จะต้องลืมเรื่องอื่นหมด  และตอนนี้สิ่งที่ชาร์ลีนกำลังสนใจก็คือออโรร่า

ออโรร่า...ใครกันครับคุณน้า?!  เอาเป็นว่าถ้าชาร์ลีนจะไปซื้อของ  ถ้างั้นเดี๋ยวพวกผมไปด้วย  แล้วไปสมัครเรียนกันพรุ่งนี้ก็ได้ครับ  วิลเลี่ยมตัดสินใจทันที

จ๊ะ!  เดี๋ยวน้าบอกชาร์ลีนให้  โรวีน่ารับ

ขอบคุณครับคุณน้า...สวัสดีครับ  วิลเลี่ยมวางโทรศัพท์  แล้วหันไปพูดกับเจมส์อีกหนึ่งหนุ่มที่นั่งฟังอยู่ด้วย  

วันนี้เราต้องเปลี่ยนแผนกันแล้ว     

...............................…………...................

ครึ่งชั่วโมงต่อมาวิลเลี่ยมกับเจมส์ก็มารอรับชาร์ลีนอยู่ที่ห้องรับแขกบ้านโรห์ดอน  สาวใช้ในชุดฟอร์มสีขาวเสื้อแขนตุ๊กตา  กระโปรงสั้น  สวมผ้ากันเปื้อนมัดผมมวยเก็บไว้ในที่คลุมศีรษะ  ถือถาดโลหะสีเงินเดินเข้ามาและเสิร์ฟกาแฟ  พร้อมน้ำเย็นให้ทั้งสอง

เช้านี้ทานอะไรมารึยังจ๊ะหนุ่มๆ  โรวีน่าถามเสียงอ่อนโยน พลางยิ้มใจดี

เรียบร้อยแล้วครับ  วิลเลี่ยมหนุ่มผิวขาว  ผมสั้นสีทอง  สวมเสื้อยืดแขนสั้นคอกลมสีขาวกับกางเกงยีนส์ตอบพลางส่งยิ้ม 

ส่วนเจมส์หนุ่มอีกคนซึ่งมีผิวขาว  ผมสั้นสีดำ  สวมเสื้อยืดคอกลมแขนยาวสีดำ  กางเกงยีนส์  ที่นั่งอยู่ข้างๆเพียงแต่ยิ้มแทนคำตอบ

                 ครู่ต่อมา  ชาร์ลีนที่สวมชุดแซกแขนตุ๊กตาสีขาวระบายลูกไม้กระโปรงบาน  เธอผิวขาว  ตาสีฟ้า  ผมยาวสีทองเป็นลอนตามธรรมชาติ  และออโรร่าที่สวมชุดแซกสีฟ้าอ่อนแขนสั้นเนื้อผ้าบางเบากระโปรงบาน    เธอมีผิวขาวอมชมพู  ผมสีน้ำตาลแดงยาวเหยียดตรง  ดวงตากลมโตสีน้ำตาล  เมื่อทั้งสองเดินลงมาจากชั้นบนพร้อมกัน  ความงามของทั้งคู่ก็ดูเหมือนจะแข่งกันโดดเด่น

วิลเลี่ยมถึงกับมองตาค้าง  แต่เขาไม่ได้มองที่ชาร์ลีน  เพราะสำหรับเขาแล้วชาร์ลีนเป็นเพียงเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กเท่านั้น  เขามองออโรร่า  และเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกจริงๆว่าผู้หญิงเป็นเพศที่สวยงาม  เพราะตลอดเวลาด้วยรูปลักษณ์ของเขา  ที่มีผมสั้นสีทอง  ผิวขาว  นัยน์ตาสีน้ำเงิน  และเขายังเป็นนักกีฬา  แถมยังถูกฝึกการต่อสู้มาอย่างหนักตั้งแต่เด็ก  เขาจึงมีหุ่นดี  มีกล้ามนิดๆ  ยิ่งรวมฐานะชาติตระกูลอันสูงส่งอย่าง เฮอร์เรียตไม่ว่าสาวคนไหนก็คลั่งไคล้วิ่งเข้าหา  เขาจึงไม่เคยสนใจมองผู้หญิงคนไหนอย่างจริงจังซักคน

ชาร์ลีนเดินมาหยุดตรงหน้าวิลเลี่ยม  แนะนำออโรร่าให้เจมส์กับวิลเลี่ยมรู้จักแต่เมื่อเห็นวิลเลี่ยมมองเหม่ออยู่  เธอจึงโบกมือไปมาตรงหน้าวิลเลี่ยม 

อ้าว!  ยังไม่ตื่นดีหรือจ๊ะวิล

วิลเลี่ยมที่มัวตะลึงงันจึงได้สติ เอ้อ.. ใช่เมื่อคืนนอนดึกไปหน่อยน่ะ

ไปกันซักที  เก้าโมงแล้วเจมส์พูดแล้วเดินลิ่วนำออกไป

                 ทั้งสี่ขึ้นรถยนต์สีเงิน  ภายในกว้างขวางสะดวกสบายตกแต่งด้วยสีโทนเทาเงิน  รถคันนี้ขับเคลื่อนด้วยพลังงานไฟฟ้าโดยมีวิลเลี่ยมเป็นคนขับ  เจมส์อยู่ด้านข้าง  และสองสาวนั่งด้านหลัง  เพื่อไปย่านช้อปปิ้งในเมือง

...............................……………...................

เฮฟเวน เมืองหลวงของสาธารณรัฐเมอซี  มีลักษณะภูมิประเทศที่งดงาม  มีแม่น้ำไหลผ่านทางทิศตะวันออก  มีสวนสาธารณะใหญ่ๆมากมาย  อาคารบ้านเรือนทำจากอิฐสีส้มแดงเหมือนกันหมดเพื่อความงดงามเป็นระเบียบ  เมืองนี้มีการวางผังเมืองอย่างดีเยี่ยม  กล่าวคือ 

                 ทิศเหนือเป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการ  รัฐสภา  พระราชวัง 

                 ทิศตะวันออกเป็นที่อยู่อาศัย  ซึ่งคนที่อยู่ในบริเวณนี้ได้มักเป็นคนมีฐานะเป็นเจ้าของธุรกิจชั้นนำ  หรือข้าราชการชั้นสูง   

                 ทิศตะวันตกเป็นสถานศึกษา  สถานพยาบาล  ห้องสมุด  สนามกีฬา  เป็นส่วนบริการชุมชม

                 และทิศใต้เป็นย่านธุรกิจการค้า

นอกจากนี้เมืองเฮฟเวนยังให้ความสำคัญกับสิ่งแวดล้อม  ยานพาหนะทุกชนิดต้องใช้พลังงานที่ไม่ก่อให้เกิดมลภาวะ  ตึกอาคารต้องมีการรักษาความสะอาด  บำบัดน้ำเสีย  กำจัดขยะอย่างมีประสิทธิภาพ 

                 สภาพอากาศที่เฮฟเวนดีเยี่ยม  อากาศปลอดโปร่งเย็นสบาย  แม้ในหน้าร้อนก็ไม่ร้อนจัดมีลมเย็นพัดผ่านให้ความชุ่มชื่นตลอดเวลา

ออโรร่าฟังชาร์ลีนเล่าพลางมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถไปเรื่อยๆ  บนถนนมียานพาหนะหลากหลายชนิด  และรถยนต์แบบต่างๆคล้ายโลก  บนฟ้ามีพรมบิน  คนเดินบนฟ้า  ยานพาหนะคล้ายจานบิน  บ้างเหมือนเจตสกี  ยิ่งเข้าไปในเมืองมากเท่าไหร่ก็มียานพาหนะแปลกๆหนาแน่นมากขึ้น  แต่การจราจรไม่ติดขัดเลย 

ที่นี่เราควบคุมระบบจราจรโดยคอมพิวเตอร์จ๊ะ  แล้วบริการขนส่งสาธารณะของเราก็ดีเยี่ยม  ไม่ว่าจะเป็นรถไฟฟ้า  รถเมล์  พรมบินโดยสาร  ซึ่งล้วนบรรจุคนได้มาก  และสะดวกสบาย  คนส่วนใหญ่จึงใช้บริการขนส่งสาธารณะกัน  ปัญหารถติดจึงไม่มีจ๊ะ  ชาร์ลีนอธิบาย

ต้องยกความดีให้ปู่ของเธอนะชาร์ลีน  วิลเลี่ยมเสริม

เอ้อ..ปู่ของฉัน  สมัยท่านเป็นอธิบดีคมนาคม  ท่านเป็นผู้ออกแบบคิดค้น  วางระบบการคมนาคมทั้งหมดให้สอดคล้องและเป็นระเบียบเหมือนทุกวันนี้จ๊ะ  ชาร์ลีนบอกออโรร่า

ไม่กี่นาทีต่อมาพวกเขาก็ถึงที่หมาย  วิลเลี่ยมจอดรถไว้ที่ตึกจอดรถบริเวณทางเข้าย่านการค้าซึ่งไม่อนุญาตให้นำพาหนะใดเข้าไป  เว้นแต่พรมบินซึ่งเจ้าของต้องถือติดตัวไปด้วย  และรองเท้าบินซึ่งใส่ติดตัวอยู่แล้ว 

ย่านการค้านี้จึงเป็นถนนคนเดิน  สองข้างทางเต็มไปด้วยร้านขายของเกรดเอ  ไม่ว่าจะเป็นร้านเสื้อผ้านำสมัย  ร้านเครื่องประดับเก๋ไก๋หลากสไตล์  ร้านเฟอร์นิเจอร์หรู  ร้านหนังสือที่มีหนังสือจากทั่วมิติวางจำหน่าย  ไม่ว่าอยากได้อะไรที่นี่ก็มีขายทั้งนั้น  ผู้คนจึงพากันมาที่นี่

ทั้งสี่คนเดินซื้อของด้วยกันหลายชั่วโมง  แรกๆออโรร่าก็เกรงใจชาร์ลีน  แต่ไปๆมาๆสองสาวก็พากันดูพากันซื้ออย่างสนุกสนาน  สองสาวสนุกกับการช้อปปิ้งมาก  เข้าร้านโน้นออกร้านนี้  และแต่ละร้านที่เข้าก็จะมีของติดไม้ติดมือมากันคนละถุงสองถุง  แต่คนที่ถือคือสองหนุ่ม  และตอนนี้พวกเขาก็มีถุงอยู่เต็มสองมือข้างละไม่ต่ำกว่าสิบถุง!! 

จนมาถึงร้านกาแฟที่มีป้ายสีขาวแขวนไว้ตัดกับสีส้มแดงของอาคาร  ร้าน ‘Milk Coffee’  หน้าร้านมีโต๊ะกลมและเก้าอี้กับร่มกันแดดสีขาวเข้าชุดกันอยู่หลายโต๊ะ  ภายในร้านก็สะอาดสะอ้าน  ตกแต่งโดยใช้เครื่องเรือนสีขาวทั้งหมด  วิลเลี่ยมและเจมส์จึงทรุดตัวลงนั่งอย่างเหนื่อยอ่อนบนเก้าอี้ที่ว่างหน้าร้านทันที

โอ๊ย!  ไม่น่าเลย  รู้งี้อยู่บ้านดีกว่า  วิลเลี่ยมบ่น  วางถุงลงบนเก้าอี้ว่าง  แล้วยกแขนขวาขึ้นปาดเหงื่อบนใบหน้า

อะไรกัน  นี่ยังได้ของไม่ครบเลยนะจ๊ะ  ชาร์ลีนนั่งลงที่เก้าอี้ว่างตรงข้าม  บริกรชายเดินมารับออร์เดอร์พอดี

รับอะไรดีครับ  บริกรถามด้วยท่าทางสุภาพ

อะไรก็ได้  หิวน้ำจะตายแล้ว  วิลเลี่ยมตอบส่งๆ  พลางใช้มือโบกไปมาตรงหน้าตัวเองเพื่อให้ความเย็น  โดยไม่หันไปมองบริกร

น้ำเย็นสี่แก้ว  เจมส์รับหน้าที่สั่งแทน  บริกรโค้งคำนับ  แล้วเดินออกไป

ใกล้เที่ยงแล้ว  เราหาอะไรกินก่อนดีกว่ามั้ย  ออโรร่าถามหยั่งเชิง 

ทุกคนพยักหน้า  แต่ต่างคนต่างเหนื่อยไปตามกัน  จึงเป็นข้อตกลงอัตโนมัติว่าจะนั่งพักกินน้ำให้หายเหนื่อยกันก่อน

เธอเป็นญาติฝ่ายไหนของชาร์ลีนน่ะ  ฉันรู้จักชาร์ลีนมาตั้งนานแล้ว  ไม่เคยได้ยินชาร์ลีนพูดถึงเธอ  วิลเลี่ยมยิงคำถาม  พลางจ้องหน้าออโรร่า

เอ่อ.. ความจริงออโรร่าไม่ใช่ญาติฉันหรอกจ๊ะ  ชาร์ลีนสารภาพแล้วเล่าความจริงให้สองหนุ่มฟัง 

พอดีกับที่บริกรเอาน้ำเย็นมาเสิร์ฟ  ทุกคนดื่มน้ำหมดอย่างรวดเร็วด้วยความกระหาย  และสั่งเครื่องดื่มกันอีกคนละแก้ว  เมื่อได้เครื่องดื่มครบทุกคนแล้ว  ชาร์ลีนก็ชวนคุยต่อ

นอกจากพวกเราแล้ว  เธอคงรู้ดีนะจ๊ะว่าห้ามบอกใคร  ชาร์ลีนกำชับสีหน้าขึงขัง

ไม่บอกก็รู้อยู่แล้ว  เพราะมันเกี่ยวกับชีวิตฉันด้วย  วิลเลี่ยมตอบ

ใช่! ฉันก็ลืมไปเลย  ออโรร่าจ๊ะความจริงแล้ววิลเค้า…”  ชาร์ลีนกำลังจะบอกอะไรบางอย่างกับออโรร่า  แต่เจมส์ส่งสายตาดุปราม  เธอจึงไม่กล้า

...ฉันเป็นเจ้าชายราชวงศ์วินแฮล์ม  วิลเลี่ยมพูดต่อประโยคที่ไม่จบของชาร์ลีน  เจมส์ส่ายหน้าถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย  ชาร์ลีนเห็นท่าทางของเจมส์แล้วขำไม่หยุด  วิลเลี่ยมไม่สนใจคนทั้งสองเขาเล่าความจริงทั้งหมดให้ออโรร่าฟัง

ประเทศเราปกครองระบบกษัตริย์  ตอนฉันเกิดพวกโหรทำนายว่า...เอ่อ..เป็นประเพณีของเราว่าต้องให้โหรทั่วราชอาณาจักรทำนายอนาคตให้กับเชื้อพระวงศ์ทุกคนตอนเกิดว่าเป็นยังไง มีผลอะไรกับบ้านเมืองหรือไม่อะไรทำนองนี้  คำทำนายตอนฉันเกิดก็ประมาณว่า...ฉันจะได้เป็นกษัตริย์ที่ดี  วิลเลี่ยมพูดเสียงเรียบ

ก็ดีแล้วนี่  ออโรร่าที่ตั้งใจฟังมานานพูดแทรก

ก็คงดีจ๊ะถ้าวิลเป็นเจ้าชายองค์แรก  แต่วิลน่ะเป็นเจ้าชายองค์ที่สอง  นั่นก็เท่ากับคำทำนายบอกเป็นนัยว่าเจ้าชายฮาเวิร์ด  พี่ชายของวิลต้องมีอันเป็นไป  ชาร์ลีนช่วยเล่าเมื่อหยุดหัวเราะ

ราชินีโซเฟียเลยหาทางแก้เพื่อไม่ให้เป็นตามคำทำนาย  โดยยกฉันให้เป็นลูกบุญธรรมของแม่ซอนย่ากับพ่อโจนาธาน  แห่งตระกูลเฮอร์เรียต  วิลเลี่ยมเล่าต่อ

ออโรร่ารู้สึกแปลกใจที่ได้ยินวิลเลี่ยมเรียกแม่แท้ๆคือ ราชินีโซเฟียอย่างห่างเหิน  แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจนัก

ราชินีโซเฟียเป็นน้องสาวฝาแฝดของป้าซอนย่าน่ะจ๊ะ  ชาร์ลีนเสริม

ฉันกับวิลเลี่ยมเกิดวันเดียวกัน  เราเลยถูกเลี้ยงให้เป็นฝาแฝด  เจมส์พูด  ทุกคนหันไปมองเขา

คนอื่นเชื่อกันเข้าไปได้ยังไงนะว่าสองคนนี้เป็นฝาแฝด  รูปร่างหน้าตาอาจจะคล้ายอยู่บ้างเพราะเป็นญาติกัน  แต่ถึงอย่างนั้นทั้งสีผมสีตาก็ต่างกันสุดขั้ว  ลักษณะนิสัยก็ต่างกันอย่างกับฟ้ากับเหว  ออโรร่าคิด 

วิลเลี่ยมกับเจมส์ต่างกันมาก  โดยเฉพาะรูปลักษณ์ภายนอก  เจมส์มีผมสั้นสีดำที่หวีเรียบเสมอกับดวงตาสีเทาเยียบเย็น  ส่วนวิลเลี่ยมมีผมสั้นสีทองที่ยุ่งนิดหน่อยตามธรรมชาติกับดวงตาสีน้ำเงินสดใส  ลักษณะนิสัยทั้งสองก็ต่างกันมาก  เจมส์เป็นผู้ใหญ่  สุขุม  เยือกเย็น  ส่วนวิลเลี่ยมออกจะขี้เล่นแล้วก็ใจร้อน  แต่ทั้งคู่เหมือนกันตรงที่ผิวขาว  ผอมสูง  หุ่นดี  มีกล้ามนิดๆแบบนักกีฬา  แล้วก็หน้าตาดีมาก 

ออโรร่าสังเกตว่า  ตั้งแต่มานั่งกันที่ร้านกาแฟนี่ก็เป็นเป้าสายตาอยู่ตลอดเวลา  สาวๆที่เดินผ่านต่างหยุดมอง  บางพวกที่มากันเป็นกลุ่มถึงขนาดหยุดหัวร่อต่อกระซิกและชี้ชวนกันดู  สาเหตุคงมาจากสองหนุ่มแน่นอน  ยังไม่พอแค่นั้น  เพราะพวกผู้ชายก็หยุดเดินและมองมาเช่นกัน  ซึ่งออโรร่าคิดว่าคงเป็นเพราะชาร์ลีนก็เธอน่ารักอย่างกับเทพธิดา  แต่ในกลุ่มผู้ชายเหล่านั้นก็มีบางคนส่งสายตาเจ้าชู้ให้เธอเหมือนกัน  ออโรร่าไม่ชอบสภาพแบบนี้เอาเสียเลย  แต่เธอก็คิดว่าที่นั่งอยู่ตรงหน้านี้ต่างหากคือเพื่อนๆของเธอ  เธอจึงไม่ใส่ใจอีกต่อไป  และหันไปสนใจการสนทนาต่อ

ฉันนึกว่านายโกรธอยู่ซะอีก  วิลเลี่ยมหันไปพูดกับเจมส์ที่นั่งอยู่ข้างๆ

ฉันยังโกรธอยู่  แต่ช่างเถอะ...กลับบ้านค่อยคิดบัญชี  เจมส์ตอบเสียงเย็น  ส่งสายตาข่มขู่เล็กน้อยไปที่วิลเลี่ยม 

วิลเลี่ยมเขยิบเก้าอี้ถอยห่างออกมาแสร้งทำท่ากลัว  แล้วพวกเขาก็ขำกันใหญ่

แล้วตอนนี้  เจ้าชายฮาเวิร์ด...”  ออโรร่าไม่กล้าพูด

ยังอยู่จ๊ะ  ดูท่าว่าคำทำนายคงผิดพลาด  ซึ่งก็เป็นเรื่องดีแล้วล่ะ  เร็วๆนี้เจ้าชายจะอภิเษกแล้ว  และจะมีการเฉลิมฉลองกันทั่วเมืองเลยจ๊ะ  ชาร์ลีนตอบ  รู้ดีว่าออโรร่าจะถามอะไร 

เรื่องที่ฉันเป็นเจ้าชายเป็นความลับ  พวกที่รู้ตอนนี้ก็มีแต่พวกโรห์ดอน  กับเฮอร์เรียต  แต่ตอนนี้ก็มีเธอรวมอยู่ด้วยแล้ว  เธอคงรู้ดีนะว่าต้องทำยังไง  เพราะฉันก็ไม่อยากให้ชีวิตที่สงบสุขนี่เปลี่ยนไปหรอกวิลเลี่ยมพูดกับออโรร่าด้วยสีหน้าจริงจัง  นั่นทำให้เธอขุ่นเคืองใจเป็นที่สุด 

คิดว่าฉันไว้ใจไม่ได้หรือยังไง  แล้วมาเล่าให้ฟังทำไมกัน  ออโรร่าคิด  แต่เธอก็ยังไม่สนิทพอที่จะกล้าพูดอะไรรุนแรงออกไป  แล้วเธอก็นึกได้ 

แล้วที่บอกว่าฉันเกี่ยวข้องกับชีวิตเธอด้วยน่ะหมายความว่ายังไง  ออโรร่าถาม

อย่ารู้เลยดีกว่านะ  เพราะถ้าเธอรู้แล้วเดี๋ยวไม่ร่วมมือด้วย...ฉันจะแย่วิลเลี่ยมยิ้มกริ่ม  พร้อมส่งสายตามีเลศนัย

นั่นทำให้ออโรร่ายิ่งอยากรู้เข้าไปใหญ่  แต่ถามใครก็ไม่มีใครตอบ  เพราะวิลเลี่ยมสั่งห้ามทุกคนไว้ 

ถ้าใครเล่าให้ออโรร่าฟัง  ฉันโกรธจริงๆ  ครั้งนี้ฉันไม่ได้ล้อเล่น  ฉันทำจริง !!”

แล้วทุกคนก็พากันเงียบ  ชาร์ลีนมองไปทางอื่น  เจมส์ก็หันไปสนใจแก้วน้ำแตงโมปั่นของเขา  แต่ออโรร่ายังคงจ้องมองวิลเลี่ยมด้วยสายตาแสดงความไม่พอใจ

แปลกจริงดูซิ!  ไม่เคยเห็นพวกนั้นกล้ามาเดินแถวนี้เลยนะ  ชาร์ลีนที่มองออกไปที่ถนนพูด  ทั้งสามมองตาม

อีกครั้งที่ออโรร่าตาค้างขยี้ตาตัวเองด้วยความไม่แน่ใจ  เธอเห็นหญิงสาวคนหนึ่งผมยาวตรงสีดำคลับ  ผิวขาวอมชมพู  หน้าตาน่ารัก  สวมเสื้อเชิ้ตเข้ารูปสีชมพูแขนสั้นที่มีลูกไม้เล็กๆสีขาว  กับกระโปรงสั้นสีขาว  แต่สาวคนนี้มีปีกสีขาวใหญ่อยู่กลางหลัง!  และเห็นลิงที่มีขนสีขาวทั้งตัว  สวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาว  กางเกงขายาวสีดำ  รองเท้าผ้าใบสีขาว  มีหางยาวโผล่ออกมาจากกางเกง  เดินสองขาได้เหมือนคน!  ทั้งสองเดินมาด้วยกัน  และเข้าไปในร้านเสื้อผ้าที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

นั่นเขากำลังจะไปงานแฟนซีกันเหรอ?” ออโรร่ายังคงมองสองมนุษย์ประหลาดนั่น  โดยมองผ่านกระจกโชว์สินค้าหน้าร้านเสื้อผ้าเข้าไป  พร้อมกับถามลอยๆอย่างไม่แน่ใจ

ไม่  นั่นมนุษย์พิเศษ  วิลเลี่ยมตอบ

ชาร์ลีนซึ่งรู้ว่าออโรร่าไม่เข้าใจจึงรับหน้าที่อธิบาย ที่คลีเมนซีนี้นอกจากมนุษย์อย่างพวกเราแล้วยังมีสิ่งมีชีวิตอย่างอื่นที่มีวิวัฒนาการเจริญก้าวหน้าเหมือนมนุษย์  เช่นมนุษย์ลิงนั่น  แล้วนอกจากนี้ก็มีพวกมนุษย์ผสมที่มีสายเลือดหลายอย่าง  เช่น  ผู้หญิงมีปีกคนนั้น  แต่เธอคงไม่ใช่มนุษย์ผสมรุ่นแรกๆของตระกูลเพราะลักษณะรูปร่างแสดงความเป็นมนุษย์ธรรมดาออกมามาก  เธอต้องมีสายเลือดคนมามากกว่าหนึ่งรุ่นในตระกูลผสมกับสายเลือดมนุษย์นก  ทำให้เธอเหมือนมนุษย์ทุกอย่างแต่ยังคงมีปีกแบบนกอยู่  ซึ่งทั้งหมดนี้เราเรียกว่ามนุษย์พิเศษ  และพ่อของฉันท่านเป็นอธิบดีมนุษย์พิเศษ  สัตว์  และสิ่งแวดล้อม  มีหน้าที่คอยดูแลพวกเขาจ๊ะ

อธิบดีที่น่าสงสารเจมส์เสริม

ใช่  เพราะรัฐมนตรีกิจการภายในประเทศอย่างท่าน ไอแซค  คอร์เนอร์  ที่เกลียดมนุษย์พิเศษเข้าไส้  เสนออะไรไปก็ไม่เคยได้อนุมัติ  แถมยังโดนตัดงบอีก  วิลเลี่ยมช่วยเสริม

เอ่อ...ช่วยอธิบายระบบการปกครองหน่อยได้มั้ย?”  ออโรร่ายิงคำถามคิ้วเริ่มขมวดเข้าหากัน

อย่างที่บอกไปแล้วที่นี่ปกครองระบบกษัตริย์  กษัตริย์จะมีสภาที่ปรึกษา  เรียกว่าสภากษัตริย์ยี่สิบคน  โดยพระองค์จะแต่งตั้งเองเมื่อขึ้นครองราชย์  ส่วนมากจะเป็นผู้ที่เคยมีตำแหน่งในรัชการก่อน 

สภากษัตริย์เป็นผู้เสนอชื่อแต่งตั้งรัฐมนตรีสองคน  คือ รัฐมนตรีกิจการภายในประเทศ  กับรัฐมนตรีกิจการทหารและการต่างประเทศ  และอธิบดีต่างๆให้กษัตริย์พิจารณา  เมื่อพระองค์เห็นชอบก็จะเสนอรายชื่อเหล่านั้นให้สภาประชาชนลงมติ  ถ้าได้คะแนนเสียงสามในสี่ส่วนขึ้นไปก็ผ่าน

สภาประชาชนมีสองร้อยคน  มาจากการเลือกตั้ง  อยู่คราวละสี่ปี  มีหน้าที่ลงมติในเรื่องต่างๆ  ทั้งการแต่งตั้ง  การออกกฎหมาย  และลงมติถอดถอน  แต่แน่นอนว่าไม่อาจถอดถอนกษัตริย์ได้

พูดง่ายๆก็คือ  กษัตริย์มีผู้ช่วยบริหารสองคน  คือ รัฐมนตรีกิจการภายในประเทศ  กับรัฐมนตรีกิจการทหารและการต่างประเทศ

รัฐมนตรีกิจการภายในประเทศจะมีอธิบดีอยู่ใต้บังคับบัญชา  เช่นอธิบดีมนุษย์พิเศษ  สัตว์  และสิ่งแวดล้อม  ซึ่งปัจจุบันคือท่านชาร์ล  โรห์ดอน  พ่อของชาร์ลีน  วิลเลี่ยมอธิบาย

แล้วรัฐมนมนตรีกิจการทหารและการต่างประเทศคนปัจจุบันก็คือ  ท่านโจนาธาน  เฮอร์เรียต  พ่อของวิลกับเจมส์จ๊ะ  ชาร์ลีนต่อ

การอธิบายจบลง  ออโรร่ายังคงขมวดคิ้ว  เธอไม่เข้าใจการปกครองของที่นี่ซึ่งไม่เหมือนประเทศไหนในโลกเลย

อย่าคิดมาก  เดี๋ยวอยู่ไปเธอก็รู้เองแหละวิลเลี่ยมที่เห็นสีหน้าครุ่นคิดพยายามเข้าใจของออโรร่าพูดปลอบ

เจมส์มองสองมนุษย์พิเศษด้วยความเป็นห่วงตลอด  นับแต่พวกเขาปรากฎตัวขึ้น  และตอนนี้อยู่ในร้านเสื้อผ้าฝั่งตรงข้าม  ชาร์ลีนก็มองด้วยเช่นกัน 

กฎหมายของเราให้ความเสมอภาคระหว่างมนุษย์  และมนุษย์พิเศษก็จริง  แต่ในทางปฏิบัติมนุษย์พิเศษน่าสงสารมากจ๊ะ  ถูกมนุษย์คอยกีดกันขัดขวาง  กลายเป็นความแตกแยก  มนุษย์พิเศษจะมีเมืองเฉพาะของพวกเขา  มนุษย์ก็อยู่แต่เฉพาะมนุษย์ด้วยกัน  ชาร์ลีนพูดเสียงเศร้า  สีหน้าแสดงความสงสารเห็นใจ 

แต่ก็มีบางที่ที่ทั้งสองพวกจะอยู่ด้วยกันได้  วิลเลี่ยมบอก  แต่ยังไม่ทันพูดจบก็เกิดเรื่องขึ้น...

กรี๊ด!  พวกสัตว์ประหลาด  ออกไปนะ!  คุณเป็นเจ้าของร้านยังไงกันให้ไอ้พวกนี้เข้ามาในร้านได้น่ะ!” สาวน้อย  อายุประมาณ 15-16 ปี  ผมซอยสั้นสีแดง  ใส่เสื้อเกาะอกสีขาว  กระโปรงยีนส์สั้น  ที่เพิ่งเดินเข้าไปในร้านโวยวายใส่มนุษย์พิเศษทั้งสองแล้วหันไปต่อว่าเจ้าของร้าน

ทำไมเราต้องออกไปด้วย!”  สาวที่มีปีกกลางหลังขึ้นเสียงบ้าง

ทำไมน่ะเหรอ  ก็น่าจะรู้นะ  ที่นี่เป็นที่ของมนุษย์  พวกสัตว์ประหลาดอย่างหล่อนไม่มีสิทธิ์สาวผมแดงโต้กลับ

มีป้ายบอกตรงไหนล่ะครับว่าห้ามพวกเราเข้ามามนุษย์ลิงพูดบ้าง  แต่ด้วยน้ำเสียงสุภาพ

ฉันนี่แหละย่ะบอก  เอ้า! พวกแกสองคนยืนบื้ออะไรอยู่ล่ะ  จับไอ้สัตว์ประหลาดนี่โยนออกไปนอกร้านซะ  สาวผมแดงหันไปสั่งบอดี้การ์ดหนุ่มสองคนที่สวมชุดสูทสีแดงเลือดหมู  บอดี้การ์ดทั้งสองเดินตรงเข้าไปหามนุษย์พิเศษพร้อมจัดการตามคำสั่งทันที

เดี๋ยว!  ก็ได้...พวกเราจะออกไป  มนุษย์ลิงพูด  แล้วเขากับเพื่อนสาวก็เดินออกไปจากร้านโดยดี  แม้สาวที่มีปีกจะยังทำท่ากระฟัดกระเฟียดแสดงความไม่พอใจอยู่ก็ตาม

คิดว่าแค่เดินออกไปแล้วเรื่องมันจะจบเหรอ!  พวกแกทำให้ฉันหงุดหงิด!  จัดการมันซิเร็วๆเข้า!”  สาวผมแดงไม่เลิกรา  เธอสั่งบอดี้การ์ดให้จัดการมนุษย์พิเศษทั้งสอง

มนุษย์พิเศษจึงต้องป้องกันตัว  แต่ฝีมือมนุษย์ลิงไม่ธรรมดา  เพราะมีสายเลือดลิงทำให้เขาคล่องแคล่วว่องไวมาก  บอดี้การ์ดทั้งสองผลัดกันเตะผลัดกันต่อยใช้กระบวนท่าการต่อสู้สารพัด  แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรมนุษย์ลิงได้  มนุษย์ลิงสามารถหลบได้หมด  และหากเขาคิดจะโจมตีกลับบ้างก็คงทำได้  แต่เขาเลือกที่จะไม่ทำ

ทำอะไรกันอยู่  รีบฆ่ามันซิ  ไอ้พวกสมองนิ่ม!” สาวผมแดงวีนใส่บอดี้การ์ดทั้งสอง

ฟิเลีย!”  ชายหนุ่มรูปร่างผอมบาง  ผมสีแดงเรียบ  ที่เพิ่งเดินออกมาจากร้านขายอุปกรณ์กีฬาที่อยู่ถัดไปสามร้าน  เห็นการต่อสู้    เขารีบเดินเข้ามาหาสาวผมแดงด้วยความเป็นห่วง

พี่เอ็ดมันด์!  ช่วยน้องด้วยฟิเลียที่ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน  หรือว่าถูกใครรังแกเลย  ออดอ้อน  เธอโผเข้ากอดเอ็ดมันด์แสร้งร้องไห้ทำให้ดูเหมือนว่าเธอถูกรังแก

จัดการมัน!” เอ็ดมันด์สั่งกลุ่มบอดี้การ์ดชุดแดงของเขา  ซึ่งมีอยู่ 5 คนให้เข้าจัดการมนุษย์พิเศษทั้งสอง  สถานการณ์ที่มนุษย์ลิงได้เปรียบเมื่อครู่พลิกผันทันที

ไอ้พวกคอร์เนอร์...หมาหมู่!”  วิลเลี่ยมสบถ  แล้วลุกขึ้นรุดไปยังการต่อสู้อย่างรวดเร็ว  ตามด้วยเจมส์  และออโรร่า

เช็คบิลด้วยค่ะ!” ชาร์ลีนตะโกนเรียกบริกรในร้าน  ควักแบงค์ห้าร้อยใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าถือสีขาวและยกแขนขึ้นโบกแบงค์ไปมาให้บริกรเห็น  แล้วเธอก็วางแบงค์นั้นลงบนโต๊ะ  เอาแก้วน้ำของเธอทับไว้รีบตามทุกคนไป

เธออย่าเข้าไปดีกว่า  อยู่นี่เถอะวิลเลี่ยมเห็นออโรร่าตามมา  เขาหันไปสั่งเธอไม่ให้ตาม  ออโรร่าจึงยืนอยู่ห่างๆใกล้กับสาวมีปีก  แล้วชาร์ลีนก็มายืนสบทบข้างๆ  คนที่เดินผ่านไปผ่านมาเริ่มเข้ามามุงดูรอบๆ  บางคนเริ่มส่งเสียงเชียร์

พวกคอร์เนอร์มีตั้ง 7 ชนะแน่!” ชายคนหนึ่งพูด

แต่ฉันเชียร์อีกฝ่าย  ดูซิหล่อๆทั้งนั้นเลยสาวอีกคนที่อยู่ใกล้กันพูด

วิลเลี่ยมกับเจมส์หยิบพลองจากกระเป๋ากางเกงยีนส์กดเปิดใช้งาน  พลองของวิลเลี่ยมเป็นพลองสายฟ้า  มีลำแสงสีฟ้าใสยาว 2 ฟุตภายนอกและมีสายฟ้าสีเงินอยู่ภายใน  ส่วนของเจมส์เป็นพลองน้ำแข็ง เห็นเป็นแท่งสีขาวขุ่นยาว 2 ฟุตและมีไอเย็นลอยวนออกมารอบๆ  พลองทั้งคู่มีด้ามสีดำสลักตรารูปมังกรสีเงินซึ่งเป็นตราประจำตระกูลเฮอร์เรียต  โดยมังกรถือลูกแก้วไว้ในมือ  พลองวิลเลี่ยมซึ่งเป็นพลองสายฟ้ามีลูกแก้วสีฟ้ามันวาว  ส่วนเจมส์ซึ่งเป็นพลองน้ำแข็งมีลูกแก้วสีขาววาวคล้ายไข่มุก 

บอดี้การ์ดสามคนเข้ารุมวิลเลี่ยม  คนแรกจับพลองสองมือเงื้อขึ้นสุดแขนวิ่งตรงเข้ามากะจะฟันแสกหน้า  แต่ยังไม่ทันจะเข้าถึงตัววิลเลี่ยมก็ย่อตัวลงเหยียดแขนขวาตรงไปข้างหน้าแทงปลายพลองเข้ากลางลำตัวโดยยั้งมือไว้ไม่ให้ลำแสงเสียบทะลุร่างเข้าไป  แต่ให้ปลายลำแสงแทงทะลุเสื้อผ้าสัมผัสกับผิวหนังและปล่อยสายฟ้าให้เข้าไปช๊อต  ศัตรูคนแรกถูกไฟฟ้าช๊อตดิ้นไปมาแล้วล้มลงหมดสติทันที 

ยังไม่ทันที่วิลเลี่ยมจะชักพลองกลับ  ศัตรูคนที่สองก็ทุ่มกำลังทั้งหมดกระโดดตัวลอยเข้ามาทางด้านหลัง  เงื้อพลองขึ้นสุดแขน!!!

...............................…………...................

 

โอ้พระเจ้า! วิลเลี่ยมจะรอดมั้ยเนี่ย!

พวกคอร์เนอร์ร้ายกาจจริงๆ

ติดตามลุ้นกันต่อเสาร์หน้านะคะ J

อ่านสนุก  ช่วยกันโหวต  ช่วยกันโพสวิจารณ์ติชมกันหน่อยนะคะ  ขอบคุณค่ะ J

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

1,454 ความคิดเห็น