CLEMENCY

ตอนที่ 41 : อดีตคู่หมาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 พ.ย. 49




ดี! คูช่าตอบตกลง  ทิ้งพลองไปทันที  แล้ววิ่งเข้าประชิดวิลเลี่ยมด้วยความเร็วสูง

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ไม่รอช้าคูช่ารัวหมัดชุดเข้าใส่  วิลเลี่ยมสามารถหลบ  และป้องกันไว้ได้หมด  แต่ต้องยอมรับว่าความเร็วของคูช่าทำให้เขาไม่มีโอกาสทำอะไรอย่างอื่นนอกจากป่ายปัดป้องกันตัว  และขืนปล่อยไปเช่นนี้โอกาสเพลี้ยงพล้ำพ่ายแพ้จะมาเยือน   

ตึง!” วิลเลี่ยมตัดสินใจปล่อยหมัดของคูช่าให้พุ่งปะทะกลางลำตัว  แล้วคว้าท่อนแขนนั้นไว้  หันหลัง  และ...

ตูม!” ทุ่มร่างคูช่าฟาดลงพื้นเสียงดังสนั่น  และทิ้งลำตัวตามหมายกระแทกซ้ำ

คูช่ากลิ้งหลบไปได้ทัน  พลางยันตัวขึ้นยืนอย่างรวดเร็วทั้งที่สมองยังมึนตื้อ

ปึง!” วิลเลี่ยมวิ่งเข้ากระแทก  ส่งร่างมนุษย์เสือชีต้าร์ให้กระเด็นหลุดลอยร่วงหล่นจากเวที

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! โดยไม่หยุด  วิลเลี่ยมตามติดรัวหมัดหมายปะทะใบหน้าคูช่าทั้งที่ยังนอนกองกับพื้น

คูช่าปัดป้อง  แต่สภาพที่เป็นอยู่ทำให้การป้องกันตัวเป็นไปอย่างจำกัด  และความถี่ของหมัดที่พุ่งปะทะเข้าใบหน้าก็มากขึ้นทุกที

ปึง!” คูช่ากระแทกหน้าผากรับหมัด  แล้วเสยเข่าเข้ากลางลำตัววิลเลี่ยมพร้อมกัน

เปลี่ยนเป็นวิลเลี่ยมลงไปจุกตัวงอ  และได้ยินเสียงนับแปดจากนีน่า

คูช่ารีบกระโดดขึ้นเวที  วิลเลี่ยมตามไปติดๆ  นีน่าหยุดนับเมื่อทั้งคู่อยู่บนเวที  ทั้งสองยืนห่างคนละฝั่ง  ต่างหายใจหอบ  และจับจ้องกันไม่วางตา

ฮ่า  ฮ่า  ฮ่า  สนุกกว่าที่คิดไว้ซะอีก คูช่าหัวเราะ ไม่ผิดหวังเลย  ฉันฝันมานานแล้วว่าจะได้สู้กับคนตระกูลเฮอร์เรียต  แล้วนายก็ทำได้ดีจริงๆ

ขอบคุณ วิลเลี่ยมยิ้มตอบ  แล้วตั้งท่าเตรียมสู้อีกครั้ง

นายยังมีแรงซินะ  แต่ฉันน่ะหมดแล้ว...ฉัน...ยอม...แพ้คูช่าประกาศยอมดื้อๆ  แล้วล้มตึงหงายหลังไปทันทีอย่างหมดแรง 

วิลเลี่ยมเดินเข้าไปหา ฉุดแขนคูช่าแล้วปะคองขึ้นมา ทั้งคู่ส่งยิ้มให้กัน  พร้อมกับเสียงประกาศชัยชนะของวิลเลี่ยมจากนีน่า

เจมส์แปะมือซ้ายกับวิลเลี่ยมขณะเดินสวนขึ้นเวที  ซึ่งโจวยืนรออยู่แล้ว

เจมส์กับโจวมีนิสัยคล้ายกันคือต้องดูเชิงคู่ต่อสู้ก่อนแล้วจึงลงมือด้วยวิธีที่เหมาะสม  ทั้งคู่จึงต่างถือพลองเตรียมพร้อมยืนตั้งท่าอยู่คนละฝั่ง  สร้างความหงุดหงิดรำคาญใจให้แก่คนดูยิ่งนัก

เจมส์รีบลงมือซะที!” วิลเลี่ยมตะโกนขึ้นมาจากด้านล่างเวทีอย่างเหลืออด

เอาเลยโจว!” นีน่าตะโกนสั่ง

ทันใด  พลองแสงสีฟ้าอ่อนของโจวเกิดลำแสงยืดยาวออกจากปลายทั้งสองของด้าม  ซึ่งสามารถแยกออกจากกันตรงกลาง  กลายเป็นพลองแสงสองท่อน  มีโซ่สีดำสีเดียวกับด้ามเชื่อมระหว่างพลองทั้งสอง  ทำให้โจวดูมีพิษสงมากขึ้นทันตาเมื่ออาวุธเพิ่มจำนวนเป็นสองเช่นนี้

เปรี้ยงงงงงงง!” เจมส์ลงมือโดยไม่รีรอ  ลำแสงสีขาวขุ่นพุ่งปะทะลำแสงสีฟ้าอ่อนทั้งสองที่ยกขึ้นตั้งรับ  

เมื่อไม่ได้ผลเจมส์ผละออกห่าง  แต่โจวประชิดจ้วงแทงพลองสองท่อนตามมา

ตึง!” เจมส์หงายหลังสะพานโค้งหลบพ้น  มือท้าวพื้น  แล้วถีบกลับเข้ากลางลำตัวโจว  หมายส่งร่างให้หลุดลอยพุ่งปะทะผนังกระจก

ฟรีสซิ่งแอโร่!”  ตามด้วยศรน้ำแข็งนับสิบนับร้อยหมายเผด็จศึกให้เสร็จสิ้น

                  แต่โจวกลับตัวได้ทัน  ถีบตัวจากกระจก   และ...

เวิร์ลพูล!” เรียกวงกระแสน้ำวนมหึมา  แหวกทางทำลายศรน้ำแข็งพร้อมส่งพลังเข้าใส่คู่ต่อสู้

ตูม!” กลายเป็นเจมส์ที่ร่างปะทะเข้ากับผนังกระจกอีกด้าน  และไม่รอช้าโต้กลับทันที

ฟรีส! กระแสน้ำวนถูกแช่แข็ง  แล้วลามเลียเข้าหาผู้ใช้พลังน้ำ

                  โจวเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง  รีบผละห่าง  ปล่อยสายน้ำให้แข็งเย็นแล้วปริแตกแหลกละเอียดร่วงหล่นลงสู่พื้น  แล้วจังหวะที่เกร็ดน้ำแข็งโปรยร่วงกระจัดกระจายสู่พื้นส่องแสงระยิบระยับบดบังสายตา  โจวก็ต้องตกตะลึงอีกครั้ง  เมื่อเจมส์พุ่งเข้าปะทะด้วยความเร็วสูงชนิดสูสีกับคูช่า

เวิร์ลพูลบาเรีย!” กระแสน้ำหมุนวนล้อมรอบดุจเกลียวพายุถูกเรียกใช้ป้องกันตัว 

ทำให้เจมส์ต้องหักมุมเปลี่ยนวิถี  พุ่งตัวสู่เบื้องบน  แล้วแลเห็นช่องโหว่กลางกระแสน้ำวนอย่างชัดเจน

ฟรีสซิ่งแอโร่!”  ศรน้ำแข็งถูกปลดปล่อยสู่เบื้องล่าง  แต่โจวเตรียมรับมือกับจุดอ่อนนี้ไว้แล้ว 

เวิร์ลพูล!” อีกครั้งที่กระแสน้ำวนสามารถพิชิตศรน้ำแข็ง  พร้อมส่งพลังอัดพุ่งสู่ร่างคู่ต่อสู้  แม้ครั้งนี้บางเบากว่าหนแรกเนื่องจากแบ่งพลังจากพลองเพียงหนึ่งท่อน  แต่ก็แรงพอส่งร่างเจมส์กระเด็นห่าง

ตึก!” สองเท้าของเจมส์แตะพื้นอย่างปลอดภัยไกลออกไปถึงขอบเวที  หากเป็นคนอื่นคงท้อกับการจู่โจมที่ไร้ผลซ้ำแล้วซ้ำเล่า  แต่ไม่ใช่กับเจมส์  เขาเดินวนรอบบาเรียสายน้ำพลางคิดหาวิธีจัดการคู่ต่อสู้โดยไม่ลดละ

ทว่าโจวมีเลือดนักสู้มากพอที่จะไม่เอาแต่หลบลี้  ฉันถนัดพลองแสงมากกว่า...ว่าไง! ลองดูซักตั้งมั้ย? เขาปลดบาเรีย  พลางท้าทาย   

เจมส์ตอบรับคำท้าทันที  พุ่งเข้าหาโจว  หักมุมเปลี่ยนทิศกระโดดขึ้นสูง  แล้วทิ้งตัวฟาดพลองสู่เบื้องล่าง

เปรี้ยงงงงงงง!” ลำแสงขาวขุ่นปะทะลำแสงสีฟ้าอ่อนที่ประกบเข้ากันกลับเป็นหนึ่งท่อน  แต่ปลายทั้งสองด้านยังคงปรากฎแสง  กลายเป็นพลองยาวเพิ่มความร้ายกาจอีกเท่าตัว

เจมส์ดีดตัวถอยมาตั้งหลัก  ก้าวย่างทิ้งระยะห่างดูเชิงไปรอบๆ  พลางจับจ้องโจวที่แกว่งควงพลองยาวโชว์ลีลาท้าทาย

ไงถึงกับสู้ไม่ออกเลยเหรอ โจวเย้ย

เจมส์ยิ้มรับที่มุมปากนิดหนึ่ง ไม่ใช่ย่อยเลยนี่...แต่นั่นล่ะมันถึงสนุก!’ เขาคิดในใจอย่างตื่นเต้น  แล้วพุ่งตัวเข้าหาคู่ต่อสู้อีกครั้ง

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!” ตวัดพลองแสงไม่ยั้งจากทุกทิศเข้าใส่โจวที่ตั้งรับไว้ได้หมด

วูบ!” ตามด้วยเตะกวาด  แต่โจวกระโดดหลบ  แล้ววาดพลองยาวโต้กลับทันที

เฟี้ยว!” ปลายแสงสีฟ้าตัดฉับเฉียดปลายผมสีนิลที่ก้มศีรษะหลบ 

ฟ้าว!” แล้วโจวต้องรีบผละห่างอย่างรวดเร็ว  เมื่อพลองแสงขาวขุ่นตวัดวาดกลางลำตัว  กระนั้นก็ไม่พ้น  ปลายแสงตวัดผ่านเฉือนเนื้อบริเวณพุงเป็นทางยาว  แม้แค่ถากแต่กรีดเสื้อยืดขาวบางตัวเก่งขาด  แฉลบเนื้อเรียกเลือดให้ไหลซิบ

ไม่เบาเลยนี่ โจวชมพลางยิ้ม  แล้วทันใดก็เปลี่ยนจากตั้งรับเป็นฝ่ายบุก  ตวัดวาดพลองยาวทั้งบนล่างเข้าใส่  เจมส์ทำได้เพียงหลบกับใช้พลองปัดป้องกันตัว

เฟี้ยว!” โดนเข้าจนได้  ปลายลำแสงยาวสีฟ้าตวัดแฉลบกรีดแขนซ้าย  และทำท่าว่าปล่อยไว้เนิ่นนานอาจได้แผลมากกว่านี้  เจมส์ตัดสินใจผละหนีห่างทันที

จะยอมแพ้แล้วเหรอ โจวยิ้มเยาะ  แต่ต้องประหลาดใจที่เจมส์ไม่สน  แถมกำลังง่วนใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่พันแผลที่แขนซ้ายจนหนา  ทั้งที่แผลนั้นถากนิดเดียวเท่ารอยข่วน  เห็นดังนั้นสัญชาตญาณนักสู้ก็ร้องเตือน  โจวไม่รอให้เจมส์ทำจนสำเร็จ  รีบพุ่งเข้าหาตวัดพลองยาวเริ่มการต่อสู้อีกครั้ง

วูบ! วูบ! วูบ! วูบ! เฟี้ยววว!” โจวตวัดพลองยาวอย่างบ้าคลั่งพุ่งใส่  เจมส์ก้ม  เบี่ยงตัว  กระโดดหลับอย่างรวดเร็ว  ขณะมือยังง่วนพันผ้าที่แขนซ้าย

เปรี้ยงงงงงงง!” แล้วทันใดท่อนแขนซ้ายที่มีผ้าพันห่อหุ้มเคลือบด้วยเกราะน้ำแข็งก็ยกขึ้นเป็นการ์ดกั้นปัดพลองยาวแสงสีฟ้า  ตามด้วยปลายพลองสีขาวพุ่งวูบเข้าหาโจว  แต่ชะงักหยุดยั้งไว้แค่ลำคอ  ปิดฉากการต่อสู้อันดุเดือดของทั้งคู่

เยี่ยม! สุดยอด! เยี่ยมจริงๆ ลำแสงสีฟ้าหดวูบ  โจวเสียบพลองเก็บลงกระเป๋าหลังกางเกง  แล้วชูแขนเจมส์ขึ้นบ่งบอกชัยชนะ  พลางชมไม่หยุดปาก

เจมส์ยิ้มรับนิดหนึ่ง  เพื่อนๆขึ้นมาแสดงความยินดีบนเวที

เป็นการเรียนรู้ที่ดีอย่างเธอบอกจริงๆ นีน่าพูดกับออโรร่า  ขณะสมาชิกชมรมพลองที่นั่งดูอยู่บนอัฒจันทร์ลงมาร่วมแสดงความยินดีกับเจมส์และวิลเลี่ยมด้วยอาการทึ่งสุดขีดจนออกนอกหน้า  ให้ประธานชมรมต้องหงุดหงิด

เอ้า! พอได้แล้ว...เราแพ้นะ  มันน่าดีใจกันนักเหรอ!” นีน่าหันไปดุ  ทุกคนหุบปากสนิทเงียบเสียงทันที  รวมทั้งผู้ไม่ใช่สมาชิกชมรมพลองด้วย   

เห็นการต่อสู้กับพี่น้องเฮอร์เรียตวันนี้แล้วจดจำไว้ให้ดี  ถึงในการต่อสู้ของเรามันจะไม่ใช่รูปแบบเดียวกัน  แต่มันเป็นบทเรียนที่ดีให้เราสามารถนำไปปรับใช้ได้ คูช่าสอน  ทุกคนตั้งใจฟัง

ชะตากรรมชมรมเราตอนนี้ขึ้นอยู่กับชัยชนะ  ฉันที่พ่ายแพ้ต่อคนคนเดียวกันถึงสามปีซ้อนคงไม่กล้าตั้งความหวังกับใคร  แต่ฉันหวังว่าความเพียรพยายามฝึกซ้อมพัฒนาฝีมือโดยไม่หยุดยั้ง  จะทำให้เราได้มาซึ่งชัยชนะ โจวต่อเสียงเศร้า  เขาแพ้ในการแข่งรอบแรกกับแอนโดรมีดา

นีน่าตบหลังโจวเบาๆปลอบโยน  แล้วส่งไอดีการ์ดแปดใบคืนออโรร่า

อย่าเที่ยวเพลินล่ะ  คืนนี้พักผ่อนให้เต็มที่  บ่ายพรุ่งนี้แข่งรอบสองเธอต้องชนะให้ได้ นีน่าสั่งเสียงอ่อนโยน

ผลจับคู่รอบสองล่ะคะ ออโรร่าถาม

คู่สุดท้ายรุ่นไลท์ฟลายเวทรอบแรกยังแข่งอยู่  ประมาณชั่วโมงคงเสร็จ  ฉันว่าไม่เกินสองทุ่มคืนนี้เราจะได้รู้ว่าคู่แข่งรอบสองบ่ายพรุ่งนี้ของเธอเป็นใคร นีน่าตอบพลางส่งยิ้มให้กำลังใจออโรร่าที่มีแววหวาดหวั่นปรากฎในดวงตา

ออโรร่ายิ้มตอบ  ตัดสินใจทิ้งความกังวลไว้เบื้องหลัง  แล้วเดินตามเพื่อนๆออกจากห้องชมรมไป

             ...............................……………...................

            “นี่เป็นวิธีพิเศษเพื่อต้อนรับพวกเธอโดยเฉพาะ อิริค โพเวล ประธานชมรมน๊อคบอร์ดพูดพลางยิ้ม

            “แลกเปลี่ยนฝีมือระหว่างชมรมนิดหน่อยคงไม่ว่ากันหรอกนะ” ‘โรเจอร์ มัวร์ รองประธานชมรมสนับสนุน


                  ประโยคลอกกันมาแทบทั้งดุ้นอย่างกับอัดเทป  ผิดกันที่สถานภาพผู้ถูกกระทำเปลี่ยนจากพี่น้องเฮอร์เรียตมาเป็นออโรร่า 

            “แล้วเธอจะได้สนุก วิลเลี่ยมล้อเลียนประโยคที่ออโรร่าเคยพูด  พลางยักคิ้วยิ้มเยาะสะใจ  ไม่ได้มีความรู้สึกผิดเหมือนที่ออโรร่าเคยรู้สึกแม้แต่น้อย


                  ออโรร่านิ่งเฉย  รู้ดีว่ามาถึงที่ไม่ว่าจะคัดค้านอย่างไรผลสรุปก็มีแต่ต้องทำตาม  ทว่าเธอต้องคิดหนักในการทำให้ได้มาซึ่งชัยชนะโดยไม่เหนื่อยแรง  เพราะพรุ่งนี้เธอมีการแข่งสำคัญรออยู่


            “
เริ่มได้!” อิริคพูด  แล้วเป่านกหวีดให้สัญญาณ  ไม่รอให้ออโรร่าได้คิดวางแผนนาน

                  แต่ออโรร่าก็คิดออกในทันที  หันไปกระซิบแผนกับจินเพื่อนร่วมชะตากรรมที่ถูกบังคับให้แข่งด้วย  เพราะอิริคสนใจในพลังของเขา


                  จินพยักหน้ารับรู้  ออโรร่ายิ้ม  แล้วหันกลับไปเริ่มแผนทันที


                  ทันใดออโรร่าทุ่มบอลยางแดงลงสู่พื้น  เลี้ยงบอลข้ามผ่านเส้นแบ่งแดนสีขาวกลางสนาม  พุ่งตรงมุ่งสู่โรเจอร์ผู้ทดสอบกิตติมศักดิ์หนึ่งเดียวในแดนตรงข้าม


            “
ธันเดอร์สตอร์ม!
ออโรร่าตะโกนก้อง  ชูมือซ้ายขึ้นสูงทำท่าเรียกพลัง  พลันถุงมือเงินปรากฏประกายแสงสีฟ้า


            “
วินด์อาร์เมอร์!
โรเจอร์เรียกเกราะสายลมห่อหุ้มปกป้องกาย  รู้ดีว่ากำลังจะเกิดสิ่งใด...แต่กลับเป็นการคาดการณ์ที่ผิดมหันต์!!


            “
ตึง!
สายฟ้าไม่ได้ฟาดลงมาสักเปรี้ยง  บอลกระดอนลงพื้นถูกส่งผ่านไปด้านหลังกลับแดนเดิม  และจินรอรับอยู่แล้ว


            “
ปึง!
จินเขวี้ยงบอลข้ามหัวโรเจอร์กลับมาอัดกระแทกบอร์ดด้านหลังเสียงดังสนั่น  ได้ชัยชนะรวดเร็วโดยใช้แรงกายล้วนๆ  ไม่ได้เจือพลังพิเศษแต่อย่างใด


                  สมาชิกชมรมน๊อคบอร์ดห้าสิบกว่าชีวิตที่นั่งชมบนอัฒจันทร์ถึงกับอึ้ง  อ้าปากค้าง


                  โรเจอร์ปลดเกราะสายลม  ก้มหน้าสลดหมดความมั่นใจที่ถูกลบเหลี่ยมอย่างง่ายดาย  อิริคเดินลงมาในสนามตบหลังเขาเบาๆเพื่อปลอบโยน  ขณะเพื่อนๆรุมล้อมแสดงความยินดีกับจินและออโรร่า  เว้นวิลเลี่ยมที่ยืนกอดอกห่างเหิน  ด้วยขัดใจที่ไม่อาจแกล้งออโรร่ากลับให้หนำใจ  แต่ถูกจินกับออตโตฉุดไปกอดร่วมวงในที่สุด


            “
ทีนี้รู้แล้วซินะว่าชมรมไหนแน่กว่ากัน!
นีน่าตะโกนเยาะเย้ย  พลางร่อนลงสู่พื้น


            “
กล้าดีนี่บุกเดี่ยวมาถึงชมรมเรา  ไง! วันนี้ผู้คุมทั้งสองไม่มาด้วยเหรอ
โรเจอร์ทักเสียงหาเรื่อง  ด้วยอารมณ์ที่ยังกรุ่นค้าง


            “
อย่าน่า...
อิริคกระซิบปราม  พลางคว้าไหล่โรเจอร์ไว้


           “
นายหมายถึงใคร? ผู้คุม?!
นีน่าตะคอกถามเสียงดัง


            “
ก็ไอ้ตี๋กับไอ้แมวลายจุดนั่นไงล่ะ
ผู้คุมคนบ้าอย่างเธอ! โรเจอร์ตอกกลับเสียงก้อง  น้ำเสียงเย้ยหยัน 


                 อิริคที่ยืนอยู่ข้างถึงกับถอนหายใจ  ส่ายหัว  ไม่อยากให้เกิดเรื่องแต่ดูท่าคงเลี่ยงไม่ได้


           “
แก!
นีน่าเงื้อหมัดหมายจะตั้นหน้าโรเจอร์ให้หายแค้น


            “
อย่าค่ะ
แต่ออโรร่าเข้ามารั้งตัวห้ามไว้


           “
มาเลย!
โรเจอร์ท้า  พลางแลบลิ้นปลิ้นตายั่ว


                  นีน่ายิ่งเดือดดาล  ดิ้นรนจะให้หลุดจากการเหนี่ยวรั้งของออโรร่าเพื่อจัดการกับโรเจอร์  จนจินต้องเข้ามาช่วยดึงอีกแรง


            “
พาไปจากที่นี่เถอะจ้ะ
ชาร์ลีนเสนอ  แล้วเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่นั่งแท็กซี่พรมบิน  ที่เธอยอมบินขึ้นสู่ฟ้า  แน่นอนเธอไม่ได้บินเอง  เพราะเธอทิ้งรองเท้าบินไว้ในตู้ล๊อคเกอร์ไม่เคยหยิบมันออกมานับตั้งแต่วันแรกที่ได้มัน  เธอหลับตาปี๋  กอดแขนเมซีเน่กับเจมส์แน่น  ขณะทั้งคู่พาบินนำออกจากสนามน๊อคบอร์ด  ออโรร่าแปลกใจ  แต่ก็ยอมตามโดยดี... 

              ...............................……………...................


            “
ถึงแล้ว...ลืมตาได้ชาร์ลีน เมซีเน่พูด  พลางจับชาร์ลีนนั่งลงบนม้านั่งไม้สีเขียวในสวนข้างหอพักปีหนึ่ง


            “
โอยถึงซะที ชาร์ลีนบ่น  เธอหวาดกลัวการบินจนใบหน้าขาวซีด  เหงื่อแตกพลั่ก  เอนตัวลงพิงพนักม้านั่งอย่างหมดแรง


                  ออโรร่าดึงผ้าเช็ดหน้าสีน้ำเงินออกมาพัดโบกลมเย็นให้ชาร์ลีน


            “
มันน่าโมโหจริงๆ...ไอ้พวกน๊อคบอร์ด!” นีน่ากระแทกเสียงอย่างฉุนเฉียว  ทุบกำปั้นกับฝ่ามือ 


                  เจมส์  วิลเลี่ยม  และลูฟี่ซึ่งตามมาสบทบทีหลัง  พร้อมไอดีการ์ดของทุกคน  ทันได้ยิน  ถึงกับสะดุ้ง


            “
ผลจับคู่พรุ่งนี้ใช่มั้ยคะ ออโรร่าถาม  รู้ดีว่านี่คือเหตุผลสำคัญที่ทำให้นีน่าบุกไปหาเธอถึงชมรมน๊อคบอร์ด


            “
อ้อ...ใช่...ฉันต้องรีบบอกเธอจะได้หาวิธีรับมือ  แต่คงยาก...รายนี้เราไม่มีข้อมูลเลย  เพราะเขาก็ปีหนึ่งเหมือนกับเธอ  มหาลัยแฮร์เรนคีมเซ สเวอร์เร  แมกนุส


                  ออโรร่าพยักหน้ารับรู้อย่างเรียบเฉย  แต่ต้องแปลกใจกับเสียงอุทานตกตะลึงจากเพื่อนมนุษย์ลิงที่ยืนข้างๆ 


            “
สเวอร์เร  แมกนุส!” ลูฟี่อุทานเสียงดัง  แล้วหันไปจ้องหน้าเมซีเน่


            “
เขาเป็นมนุษย์ผสม  มีปีกเหมือนกับฉัน  ใช้พลังลม เมซีเน่บอกเสียงเรียบ  แต่นัยน์ตาสีนิลสะท้อนความปวดร้าวอย่างเห็นได้ชัด  ใต้แสงโคมไฟริมทางยามค่ำในสวน เอ้อฉันเหนื่อย...ขอตัวก่อนนะ เธอรีบผลุนผลันสยายปีกบินจากไป  แม้พยายามซ่อนสีหน้าเศร้าหมอง  แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นจากสายตาของทุกคนได้


                 ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบงันเพราะความงุนงงชั่วขณะหนึ่ง  ก่อนทุกคนจะหันมองลูฟี่ด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยคำถาม


            “
หมอนั่นเป็นอดีตคู่หมายของเมซี่ ลูฟี่พูดเสียงเบาแทบเป็นเสียงกระซิบ เกือบทุกคนพยักหน้าเข้าใจ  ยกเว้นออโรร่า


            “
คู่หมายก็คือคนที่หมายมั่นคู่ควรที่จะเป็นคู่หมั้น  และเป็นเจ้าบ่าวในอนาคตจ้ะ ชาร์ลีนอธิบาย  ใบหน้ากลับมีสีเลือดเป็นปกติแล้ว


            “
ทั้งสองเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก  เมซี่เป็นเจ้าหญิง  ส่วนหมอนั่นเป็นลูกชายคนที่สี่ของตระกูลแมกนุส  ซึ่งกุมอำนาจทางทหารของสาธารณรัฐปิรุส  ซ้ำยังมีเชื้อสายใกล้ชิดกับราชวงศ์เอนลิล  พวกผู้ใหญ่หมายมั่นว่าอนาคตทั้งคู่จะได้แต่งงานกัน  และเมซี่ก็รักหมอนั่นจริงๆ  แต่กลับถูกมันทรยศ ลูฟี่กัดฟันอธิบาย  น้ำเสียงเจ็บแค้น


            “
พวกแมกนุสเป็นกบฎเหรอฮะ จินต่อประโยคเสียงตื่นเต้น  ขณะลูฟี่พักหายใจ


            “
ไม่...ตระกูลแมกนุสยังภักดีอยู่  ไม่งั้นคงเป็นข่าวใหญ่ไปทั่วคลีเมนซีแล้ว วิลเลี่ยมตอบแทน 


                  เจมส์พยักหน้าสนับสนุน


            “
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้น  แค่...หมอนั่นไม่รักเมซี่  แต่ที่ทำให้เมซี่เจ็บปวดขนาดนี้เพราะมันดันไปรักกับเพื่อนสนิทของเธอ  ซึ่งเธอรักและไว้ใจที่สุด  แล้วอ้างเหตุผลว่ารักเธอไม่ได้เพราะเธอสูงส่งเกินไป  และเหตุการณ์มันก็เพิ่งเกิดไม่นานก่อนเรามาโอเอซิสไม่ถึงเดือน  เมซี่คงยังทำใจไม่ได้ ลูฟี่อธิบายต่อด้วยสีหน้าเศร้าสลด


            “
ฉันจะฆ่ามัน!
ออตโตตะโกนลั่น  รู้สึกเจ็บแค้นแทนเมซีเน่จับใจ

              ...............................……………...................

                  กิจวัตรประจำวันหลังอาหารค่ำของออโรร่าช่วงงานกีฬาสหสัมพันธ์คือการพบฮาเวิร์ด  ทุกค่ำเธอจะไปยังสวนบนดาดฟ้าหอหญิงปีหนึ่งเพื่อปรึกษากลยุทธการแข่งและฝึกพลองกับเขา


                  แทบทุกครั้งเพื่อนๆจะไปด้วย  อาจขาดไปบางคนที่บางวันติดธุระ  แต่ไม่เคยขาดเจมส์กับวิลเลี่ยม


            “
ฉันบอกให้นายอยู่แต่บนนี้...ฟังไม่รู้เรื่องรึไง!” วิลเลี่ยมตะโกนใส่ฮาเวิร์ดอย่างเหลืออด  หลังรับฟังอัลเฟร็ดรายงานว่าวันนี้พี่ชายตัวแสบของเขาไปท่องเที่ยวมาเกือบทั่วมหาลัย


            “
นายเป็นพ่อฉันรึไง  ถึงมาสั่งให้ทำโน่นทำนี่!” ฮาเวิร์ดแผดเสียงโต้กลับ


                  จิน  ลูฟี่  ออตโต  ซึ่งไม่รู้ถึงฐานะแท้จริงของวิลเลี่ยม  แต่รับรู้เหมือนคนทั่วไปว่าวิลเลี่ยมกับเจมส์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเจ้าชายฮาเวิร์ด  เพราะแม่ของพวกเขาเป็นพี่น้องกัน  ได้ยินประโยคเอ่ยถึงพ่อของฮาเวิร์ดอันหมายถึงกษัตริย์เฮนรี  ผู้ปกครองสูงสุดแห่ง
สาธารณรัฐเมอซี  ประเทศมหาอำนาจอันดับหนึ่ง  ถึงกับสะดุ้งโหยงตกใจแทนวิลเลี่ยม


           “
หนอย!
วิลเลี่ยมกัดฟันกรอด  กำหมัดพยายามข่มอารมณ์  เพราะครั้งนี้คนเข้ามาขวางคือออโรร่า  ซึ่งเขาทำอะไรไม่ได้ 


            “
ไปทางโน้นเถอะ  วันนี้ฉันมีเรื่องสอนเธอเยอะแยะ...อย่ามามัวเสียเวลากับคนบ้า! ฮาเวิร์ดไม่พูดเปล่า  ยังแอบแลบลิ้นยั่วโมโหวิลเลี่ยมลับหลังออโรร่า  แต่ที่ทำให้วิลเลี่ยมเดือดจนแทบกระโจนเข้าไปขย้ำถ้าไม่ได้เพื่อนๆรั้งตัวไว้  ก็เพราะฮาเวิร์ดแกล้งโอบไหล่ออโรร่าต่อหน้าต่อตา 


                  แต่คนรู้ใจแทนวิลเลี่ยมมีแค่เจมส์กับฮาเวิร์ดเท่านั้น  ส่วนที่เหลือกำลังเห็นพ้องว่าวิลเลี่ยมท่าจะบ้าไปแล้ว  เพราะกับใครไม่เล่นดันเล่นกับมกุฎราชกุมารที่สั่งตัดหัวใครๆกุดได้ทุกเมื่อ


            “
ปลงซะมั่งเถอะย่ะ  ไม่งั้นเส้นสมองนายได้แตกตายเข้าสักวัน เมซีเน่พูดพลางยิ้มมีเลศนัยอย่างรู้ทัน  เธอเพิ่งเดินมาถึงพร้อมชาร์ลีน  ทันได้เห็นฉากเด็ดเข้าพอดี


                  วิลเลี่ยมจึงเปลี่ยนเป้าหมายหันมาป่วนเมซีเน่แทนแก้เครียด
ฉันว่าเธอบอกตัวเองดีกว่า  แค่ถูกผู้ชายหักอกแค่นี้ทำจะเป็นจะตาย  ผู้ชายมีตั้งเยอะแยะ  แล้วยัยเพื่อนทรยศที่ทำกับเธอนั่น...


                  เมซีเน่เลิกคิ้วฉงนชั่วแวบหนึ่ง  แล้วเถียงแทรก
ไม่ใช่ ยัย แต่เป็น นาย ต่างหาก


           “
หา!
วิลเลี่ยม  จิน  เจมส์  ออตโต  และชาร์ลีนอุทานพร้อมกัน


            “
ฉันไม่ได้บอกเหรอว่าเพื่อนรักของเมซี่เป็นผู้ชายน่ะ ลูฟี่ถาม 


                  ทั้งหมดส่ายหน้า  ตัวแข็งทื่อ  ไม่อยากเชื่อ 


            “
อึ๋ย!
แล้วอุทานขึ้นพร้อมกันด้วยน้ำเสียงสะอิดสะเอียนโดยไม่ได้นัดหมาย


            “
เข้าใจแล้วซินะว่าทำไมฉันถึงทำใจไม่ได้ เมซีเน่พูดเสียงเศร้า  ชาร์ลีนโอบไหล่ปลอบใจ  ทุกคนพยักหน้าเข้าใจ  และรู้สึกเห็นใจเธอมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า...

             ...............................……………...................

 

             “จะดีเหรอ... ฉันเอ่ยถามเหล่าที่ปรึกษากิตติมศักดิ์เสียงอ่อย


             “
แน่นอน...เธออยากรู้ไม่ใช่เหรอ  ว่าเรื่องนี้มีคนสนใจอ่านมากน้อยแค่ไหน
วิลเลี่ยมเอ่ยสนับสนุนอย่างแข็งขัน


             “
ใช่ค่ะ...เปิดเทอมแล้ว  ยิ่งเป็นเทอมปลายอย่างนี้คุณต้องเรียนหนักมากด้วย
เมซีเน่ก็เห็นด้วย


             “
ลองดูหน่อยก็ไม่เสียหาย
แม้แต่เจมส์ก็สนับสนุน


             “
เธอมีรายงานเยอะแยะเลยนะที่ต้องทำ  จะได้มีเวลามากขึ้นไง
ลูฟี่เอ่ยเข้าข้างอย่างเห็นใจ


             “
ใช่ฮะ...คุณไม่ได้ทิ้งผู้อ่านไปซะหน่อย  แค่ขอกำลังใจจากพวกเขานิดหน่อยเท่านั้นเอง
  จินกล่าวเข้าขากันกับทุกคนเป็นอย่างดี


            “
โอ๊ย! อย่าคิดมากน่า...รำคาญชะมัด!
ออตโตโวยวายอย่างเหลืออด  เมื่อเห็นฉันยังอิดออดไม่ยอมตัดสินใจเด็ดขาดเสียที


            “
อย่ากังวลเลยค่ะ...มั่นใจหน่อยซิคะ
ชาร์ลีนช่วยเกลี้ยกล่อมอีกคน


            “
ตัดสินใจเถอะค่ะ
ออโรร่าเอ่ยสรุปปิดท้าย

 

                   ตอนหน้าทุกท่านจะได้สนุกกับการแข่งขันพลองรอบสอง  และได้พบกับตัวละครใหม่ที่สำคัญนะคะ  รับรองว่าตื่นเต้นลุ้นระทึกจนไม่อาจละสายตาได้เลยทีเดียว

 

                   แต่ก่อนจะถึงวันนั้น St. Pisces คงต้องขอกำลังใจจากทุกท่านนะคะ

                   619 คอมเม้นท์

                   แล้วจะมาอัพตอนใหม่ให้ค่ะ

 

 ขอบคุณค่ะ J

 

PS. ท่านที่แวะเข้ามาอ่านใหม่  หรือเข้ามาอ่านบ่อยๆ แต่ยังไม่เคย บันทึกบทความเป็น Favorite’ ถ้าไม่รบกวนเกินไปช่วยบันทึกให้หน่อยนะคะ  จะได้เป็นกำลังใจให้ St. Pisces นะคะ  ขอบคุณค่ะ

1,454 ความคิดเห็น