ข้ามภพมาเก่ง

ตอนที่ 22 : เข้าป่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    11 ส.ค. 62

ตื่นเช้ามา ข้าตัดสินใจจะเข้าไปในป่าชั้นใน เพื่อหาสมุนไพร จึงบอกให้ทุกคนรู้
ข้าจะเข้าไปในป่าชั้นใน พวกเจ้าอยู่ที่นี่ไม่ต้องตามเข้าไปให้ ตงฉี กับซือจิง ไปกับข้า ส่วนเจ้า ซือซือ ตงเฉิน อยู่ทางนี้คอยท่านพ่อของข้า
ขอรับ/เจ้าคะ คุณหนู ทั้งหมด ขานรับคำสั่ง แล้วคุณหนูเล็กหละเจ้าคะ ซือซือ ถามออกมา ข้าจะพาไปด้วยเพราะนางยังหลับอยู่ในมิติของข้า เมื่อพูดจบ ข้าก็หันไปบอกให้ ทุกคนที่จะตามข้าเข้าไปในป่า ให้เดินทางได้
เมื่อเดินเข้าไปในป่าตลอดเส้นทางข้าก็เก็บสมุนไพรตามรายทางไปตลอดทางมีทั้งสมุนไพรทั่วไปและสมุนไพรหายาก ยิ่งเดินเข้ายิ่งเข้าใกล้เขตชั้นใน ยิ่งเจอสัตว์อสูรที่มีระดับพลังต่ำ ระดับกลาง และระดับสูง ยิ่งในชั้นในนั้นก็มีที่พลังปราณหนาแน่น จนรับรู้ได้ เดินเข้าเลื่อยๆจนข้าได้ยินเสียง ....เคล้งๆๆๆ
ตุ๊บ..ตุ็บ...ตุ๊บ..
เสียงกระบี่
เหมือนมีใครกำลังต่อสู้ ทางด้านนู้นและหันไปถามเจ้าได้ยินที่ข้าได้ยินไหม ได้ยินขอรับ/เจ้าค่ะ เดี๋ยวข้าผู้น้อยจะไป/ดูให้ก่อนนะครับคุณหนูรออยู่ที่นี่นะขอรับ ไม่เป็นไรไปพร้อมกันเลย มีอะไรจะได้ช่วยกันทัน เมื่อพูดจบก็เดินไปทันที เมื่อเดินเข้ามาข้าก็เห็นคนกำลังต่อสู้ ก็เลยแอบดูใต้ต้นใหญ่ ใกล้แถวนั้นเห็นคน3คนกำลังสู้อยู่ แต่หละคนเริ่มจะมีบาดแผล ทั้งตัว ส่วนอีกคนเริ่มซวนเซ เสียงที่ได้ยินนั้นเป็นเสียงกระบี่ ละกลุ่มคนชุดดำครึ่งร้อยกำลังไล่ล่ากลุ่มคนเพียง 3 คนที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผลแม้จะเก่งกล้าเพียงใดน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟคนทั้ง3ถูกต้อนจนมาถึงหน้าผาสูงชัน ใกล้กันนั้น มีอีกกลุ่มที่ยืนดูอยู่ รับมือไหวไหม ตงฉี ข้าหันไปถามองค์รักษ์คนสนิท ไหวขอรับ ข้าเลยสั่งให้ ตงฉี ไปช่วยพวกเขา 3 คนส่วน ข้าขอช่วยอยู่ห่าง ๆ
"ท่่านอ๋อง "เสียงเรียกที่มาพร้อมเสียงหายใจอันเหนื่อยอ่อนแม้จะเจ็บน้อยกว่า ท่านอ๋องคือยามนี้ใกล้หมดสติเต็มที่หากไม่มีอีก 2 คนที่คอยพยุงเอาไว้
"เราคงมีเพียงทางเลือกเดียว"ได้ยินเสียงที่พูดลำบากเพียงใดของผู้เป็นนายที่เสียสละออกตัวเองรับลูกธนูแทนข้ารับใช้อย่างพวกตนยิ่งมารู้ภายหลังว่าธนูอาบยาพิษ
พวกเขาแม้จะตายก็จะไม่ทิ้งท่านอ๋องไปไหนเด็ดขาดชาตินี้พวกเขาแม้แต่ตายเป็นผีก็ขอจงรักภักดีต่อท่านอ๋องเพียงผู้เดียว
"ฮ่าๆๆพวกเจ้าอย่าคิดนะว่าจะรอดของท่านอ๋อง ท่านก็ตายตามบิดาของท่านไปเถอะอย่าอยู่ให้ขวางหูขวางตาผู้อื่นเลยจะดีกว่า พวกเราจัดการเอาหัวของท่านอ๋องไปให้นายท่าน "คำสั่งสุดท้ายของชายร่างใหญ่กลุ่มคนชุดดำก็กูก เข้ามาหาคนทั้ง 3 ที่ยืนอยู่ริมผาทันทีแต่ใครจะคาดคิดว่าจะมีคนอื่นมาช่วย ตงฉีก็ ไม่รอช้าเข้าฟาดฟันกลุ่มคนชุดดำจนบาดเจ็บล้มตาย ส่วนคนที่แอบดูอยู่ใต้ต้นไม้ ก็ปล่อยเข็มอาบยาพิษเข้าใส่ พวกกลุ่มคนที่เหลือโดยพวกมันไม่ได้รู้ตัวเองเลยว่ากำลังจะตายนั้น ก็ค่อยทย้อยล้มตายไปทีละคนทีละคน จนไม่เหลือใคร
ตงฉี หันไปถาม"พวกเจ้าเป็นอะไรไหมถ้าไม่เป็นอะไรแล้ว ข้าคงต้องขอตัวก่อน" ข้าต้องขอบคุณเจ้ามากนะ ที่ช่วยพวกข้าและนายของข้าไว้เธอเมื่อจบก็คำนับ ไม่เป็นไร แล้วหันไปมองคนเจ็บแล้วพูดว่า "เค้าถูกพิษ"
เมื่อข้าได้ยินว่ามีคนถูกพิษ ข้าก็ได้กระโดดออกมาจากต้นไม้ แล้วเดินเข้าไปดูคนเจ็บทันที ที่อกคนเจ็บมีลูกธนูปักอยู่ ใบหน้าเริ่มซีดเซียวริมฝีปากม่วงคล้ำ ข้าเลยหยิบมีดสั้นมากรีดลงที่บาดแผลเพื่อเปิดบาดแผลแล้วดึงลูกธนูออกแล้วหลังจากนั้นก็หยิบเม็ดยาพิษพ่ายให้กินเมื่อเสร็จแล้ว ก็ได้หันไปสั่งให้เอาน้ำสะอาดมาให้ข้า เพื่อที่จะล้างแผลก่อไฟ เมื่อสั่งงานออกไป ทุกคนก็ทำตามที่ข้าสั่งทันที ข้าได้จัดการฝังเข็มไปที่จุดต่างๆ ก่อน เมื่อได้กองไฟ ข้าจึงเอามีดสั้นมาอังไฟจนมันแดง ข้าจึงเอามีดมาเลาะเนื้อตายที่อยู่รอบบาดแผลอยู่ออกเพราะมันมีพิษ ข้าก็ทำการเลาะเอาเนื้อที่ตายรอบบาดแผลออกจนเนื้อบริเวณนั้นเริ่มแดงและมีเลือดออกข้า จึงโรยผงห้ามเลือดไปให้ที่บาดแผล เมื่อโรยเสร็จ ข้าได้เอาอุปกรณ์ ออกมาจาก ย่ามของข้า แล้วทำการเย็บปิดบาดแผล เมื่อเย็บเสร็จก็ใส่ยากันอักเสบ แล้วก็พันผ้า
เมื่อเสร็จ ก็หันไปเอายาให้ตงฉี เอาไปให้กับคนเจ็บที่ยืนดูข้ารักษาโดยการเย็บแผล แล้วตลึงคงค้างอยู่อย่างนั้น
จนตงฉีที่เข้าไปใกล้ๆแล้วเอายาให้ แล้วเรียกเสียงดังจนสะดุ้ง จึงหันมาถามข้าว่า ท่านอ๋อง เป็นยังไงบ้าง ถอนพิษได้ไหม จะเป็นอันตรายไหม ข้าเลยตอบว่าไม่เป็นอะไรแล้ว ข้าถอนพิษให้หมดแล้ว ช่วงนี้ก็ให้กินยาบำรุงอีกไม่กี่วันก็หายหมั่นทำความสะอาดบาดแผลด้วยถ้าไม่มีอะไรแล้วข้าไปแล้วหละ "เดี๋ยวก่อนแม่นาง" ข้าหันมามอง "พวกข้าต้องขอบพระคุณเป็นอย่างสูง"เมื่อพูดจบก็ก้มคำนับข้าแล้วเอ่ย..ขึ้นมาว่า"อยากทราบนามของแม่นางได้หรือไม่ "
"ไม่จำเป็นเพราะข้าเป็นหมอ ข้าก็ต้องรักษาทุกคน"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

59 ความคิดเห็น

  1. #39 LovelyWonbin (@LovelyWonbin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 18:26
    ปริศนาให้ท่านอ๋องต้องตามหา หุหุ
    มาต่อเร็วกำลังสนุก ชอบบบบ
    #39
    0