ไฟละมุน

ตอนที่ 7 : บทที่ 7 The bodyguards. 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,809
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    23 ธ.ค. 55


บทที่ 7     The bodyguards.
 


           ภัชรธิดา ขับรถออกจากศูนย์ซ่อมรถ กลับไปบ้านที่ถนนพระพิพิธ 

หญิงสาวพยายามโทรฯ ไปหากริช หลายครั้ง แต่ดูเหมือนเขาจะปิดมือถือไม่มีสัญญาณ

ตอบรับจากหมายเลขของเขา ทำให้หญิงสาวคิดว่า เขาคงจะไม่รับผิดชอบความเสียหาย

ตามที่ได้ตกลงกันไว้ 


           “ ชิส์! ..อย่าให้ชั้นเจอนายนะตำรวจบ้า โกหกประชาชนหรอ..คอยดูนะ เจอ

นายเมื่อไหร่ชั้นเอาตายแน่ อึม..”  แล้วหญิงสาวจึงได้โทรฯ ไปหาบัวบุษย์แทน

           “ ว่ายังไง...จ๊ะ อั้ม “

           “ บุษย์ ชั้นติดต่อ นายตำรวจบ้านั่นไม่ได้อะ สงสัยเค้าคงจะเบี้ยวชั้นแน่เลย

โทรฯ ไปครั้งก็ติดต่อไม่ได้ “

           “ อ่าว..หรอ แย่จังทำไมเป็นแบบนี้หละ ..”

           “ ก็นั่นนะสิ.. เป็นตำรวจแท้ๆ เลย ทำอย่างงี้ได้ยังไง ชั้นว่าจะเลยไปดูที่สถานี

ตำรวจที่เค้าอยู่อะนะ บุกให้ถึงที่เลยดูซิ จะว่ายังไง จะหนีชั้นได้มั้ย “

           “ ยังไง ก็ใจเย็นๆ หละอั้ม.. อย่าไปอาละวาด..เสียจนโรงพักเค้าพังหละ..

ตอนนี้ชั้นกำลังจะขึ้นเครื่องบินไปภูเก็ต “

           “ ไปภูเก็ต!..ไปทำไมหละจ๊ะ บุษย์ “

           “ มี ประชุมคณะรัฐมนตรีสัญจรหนะ ชั้นต้องไปตามภารกิจท่านนายกฯ เป็น

ข่าวออนไลน์นะ เขียนสดขึ้นเว็บไซต์สำนักข่าวพราวฟ้าออนไลน์ พี่เอ้เค้าไม่อยากให้มี

แค่เนื้อข่าว อยากให้มีบทวิจารณ์ด้วย ก็เลยให้ชั้นไปเสริมทีมข่าวการเมือง “

           “ อยู่นานมั้ยจ๊ะ..บุษย์ พอดีชั้นต้องบินไปเดินแบบที่โรงแรมในเมืองภูเก็ตอีก

สองวันหนะ “

           “ อืม!.. ถ้าอย่างนั้นก็อาจจะได้เจอกันนะอั้ม เพราะว่ามีประชุมคณะรัฐมนตรี 

3 วัน วันแรกดูเหมือนท่านนายกฯ จะออกพบปะกับประชาชนที่เดินทางเข้ามาร้องเรียน

เรื่องความเดือดร้อนต่างๆ ที่ศาลากลางจังหวัดกับพบปะข้าราชการท้องถิ่นด้วยคงเก็บ

ข้อมูลต่างๆ เพื่อเอามาประกอบการประชุมอนุมัติงบประมาณ ในการพัฒนาพื้นที่ใน

จังหวัด ยังไงๆ..ถ้าแกมาถึงแล้วก็โทรฯ หาชั้นซิอั้ม แล้วเจอกันนะ ชั้นต้องไปขึ้นเครื่อง

แล้ว..”

           “ โอเค แล้วเจอกัน นะจ๊ะบุษย์ ..เดินทางปลอดภัยจร้า..บาย “

           หลังจากวางสาย ภัชรธิดาจึงลองโทรฯ ไปที่สถานีตำรวจลุมพินี

           “ สวัสดีครับผม ผม สิบตำรวจตรีอดุลย์ แสงทอง ครับผม “

           “ สวัสดีค่ะ ดิฉันขอสาย สารวัตรกริช นาคา ค่ะ “

           “ เกรงว่าจะไม่สะดวกครับผม สารวัตรกริชย้ายเข้าสำนักงานตำรวจแห่งชาติ

แล้วครับผม “

           “ อ่าว..ย้ายไปตั้งแต่เมื่อไหร่คะ “

           “ ไปได้สักอาทิตย์หนึ่งแล้ว ครับผม “


           “ ออ..ค่ะ ขอบคุณนะคะ สวัสดีค่ะ “ หญิงสาววางสายพลางคิด ชั้นต้องตาม

หานายให้เจอ ไม่เชื่อคอยดูสิ ชั้นจะคิดทั้งต้นทั้งดอกเลยทีเดียว ฮึ!



           ด้านบัวบุษย์ หลังจากเดินทางถึงโรงแรมดังระดับห้าดาว ติดชายหาด

ของจังหวัดภูเก็ต เข้าพักที่ห้องพักในส่วนที่จัดไว้ให้สำหรับสื่อมวลชน ช่วงสายๆ จึงได้

ออกเดินทางตามขบวนท่านนายกฯ ไปที่ศาลากลางจังหวัดภูเก็ตด้วยรถของสำนักข่าว

พราวฟ้าออนไลน์ หญิงสาวไม่ต้องเข้าไปประกบติดท่านนายกฯ เพื่อให้ได้ข่าว เนื่อง

จาก มีผู้สื่อข่าวสายการเมืองทำหน้าที่นี้อยู่แล้ว หญิงสาวเพียงเดินเก็บข้อมูลโดยรอบ

เหตุการณ์และรอคลิปข่าวจากทางผู้สื่อข่าวมาลงบนเว็บไซต์ เขียนบทวิจารณ์ประกบ

ลงไปเท่านั้น หญิงสาวจึงเดินไปคลุกคลีสอบถามชาวบ้านถึงความเดือนร้อนที่ต้องมา

ร้องเรียนท่านนายกฯ ให้ช่วย ว่าเป็นเรื่องใดบ้าง หญิงสาวสามารถเข้ากับชาวบ้านได้ดี

ดูสบายๆ ไม่ถือตัว หล่อนดูเป็นธรรมชาติมาก และทุกอิริยาบทของเธอ ก็อยู่ในสายตา

ของกุณฑ์ตลอด เขายิ้มอย่างชื่นชมและพอใจในความเป็นตัวตนของเธอ..

           บนรถสำนักข่าวพราวฟ้าออนไลน์ บัวบุษย์กำลังตรวจดูวิดีโอข่าวช่วงเช้า ที่

กำลังจะส่งขึ้นออนไลน์ หญิงสาวเห็นท่านนายกฯ กำลังนั่งคุยสอบถามชาวบ้านอย่าง

เป็นกันเอง โดยที่รอบๆ
ตัวท่าน ด้านหลังจะมีการ์ดประจำตัวท่านประกบติดตลอดเวลา

ประมาณ  4 – 5 คน  หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อย หันไปถามผู้สื่อข่าวเจ้าของคลิปนั้น

           “ ปกติ ท่านนายกฯ มีการรักษาความปลอดภัยเข้มขนาดนี้เลยหรอคะ “

           “ เพื่งจะเห็นมาก็คราวนี้หละครับคุณบุษย์ ทุกทีจะเห็นกระจายอยู่โดยรอบไม่

ประกบติดขนาดนี้ ดูเหมือนจะเป็นชุดที่มีฝีมือดีที่เดียว หัวหน้าการ์ด คือ พ.ต.ท. กริช

นาคา ครับ “

           กริช นาคา รึ!.. ชื่อคุ้นๆ อ๋อ..ใช่แล้วคนที่เป็นคู่กรณียัยอั้มนี่นา..ไม่ต้องหา

แล้วยัยอั้มอยู่แค่ปลายจมูกนี่เอง..

           “ ออ..ค่ะ ดูแปลกๆ นะคะ มีข่าวเจาะลึกถึงสาเหตุ มั้ยคะ “

           “ มีบ้างแต่ไม่ชัดเจนครับ..ทางฝ่ายความมั่นคงก็คงพอรู้ถึงส่งคนมา รปภ.เข้ม

ขนาดนี้ “

           “ ค่ะ ขอบคุณค่ะ บุษย์กำลังจะเอาข่าวขึ้นออนไลน์แล้วนะคะ “

           “ ครับ แล้วเจอกันตอนเย็นอีกรอบนึงนะครับ คุณบุษย์ “

           “ ค่ะ..”  หญิงสาวยิ้มให้ ก่อนที่นักข่าวท่านนั้นจะเดินออกไป เมื่อส่งข่าวขึ้น

ออนไลน์แล้วหญิงสาวจึงโทรฯ หาภัชรธิดาทันที

           “ จ้า..บุษย์  ว่ายังไงจ๊ะ “

           “ ชั้นเจอคู่กรณีของแกแล้วยั้ยอั้ม..ไปเปิดดูข่าวเว็บพราวฟ้าออนไลน์ได้เลย..

เค้ามากับท่านนายกฯ ที่นี่อะแก เปลี่ยนหน้าที่มาเป็นบอดี้การ์ดที่รักแล้วนะจร้า..ฮ่า “

บัวบุษย์นึกสนุกถึงความบังเอิญนั้น

           “ เฮ้ย..จริงหรอ ไหนๆ ดูก่อน “  เสียงภัชรธิดาหายไปสัก 3-4 นาที

           “ ใช่จริงๆ ด้วย..  มิน่าว่าหายไปไหน ชั้นโทรฯ ไปที่สถานีตำรวจลุมพินี เค้า

บอกว่าถูกย้ายเข้าไปสำนักงานตำรวจแห่งชาติ แต่ไหง๋ มาโผล่อยู่ข้างๆ ท่านนายกฯ

ได้หละเนี่ย “

           “ ก็คงถูกเรียกตัวมาแหละ แสดงว่าต้องเป็นนายตำรวจฝีมือดีทีเดียวหละ ถึง

ได้มาทำหน้าที่อารักขาท่านนายกฯ ใกล้ชิดขนาดนี้.. บางที..เค้าอาจจะไม่ได้เบี้ยวแก

ก็ได้นะ แต่คงยุ่งๆ หนะ ถ้าต้องตามประกบท่านนายกฯ แบบนี้ แกคงเข้าถึงตัวเค้ายาก

หน่อยหละ แกจะมาภูเก็ตก่อนได้ไหมหละมาอยู่ในส่วนของชั้น เผื่อจะมีโอกาสได้เจอ

บ้างนะ “

           “ โอเค ได้ พรุ่งนี้เจอกันนะยัยบุษย์ ไหนๆ ชั้นก็ต้องไปอยู่แล้ว ไปให้เร็วขึ้นอีก

ซักวันจะเป็นไรไป “


          “ จร้า.. บาย “  หญิงสาววางสายหลังแจ้งชื่อโรงแรมที่พักให้เพื่อนสาวทราบ

เรียบร้อยแล้ว


          ช่วงบ่าย เป็นรายการพบปะข้าราชการท้องถิ่น ท่านนายกฯ เข้ารับฟังการ

รายงานการปฎิบัติราชการต่างๆ จากข้าราชการซึ่งก็เป็นไปตามปกติ ประมาณ 4 โมง

เย็น จึงได้เดินทางกลับมาที่พัก หญิงสาวส่งข่าวขึ้นออนไลน์เสร็จก็ประมาณ 5 โมงเย็น

จึงจัดการอาบน้ำแต่งตัวสบายๆ เพื่อที่เธอจะได้มีเวลาลงไปเดินเล่นที่ชายหาดก่อนเวลา

อาหารค่ำ บัวบุษย์เลือกเสื้อยืดคอกลมสีขาวขนาดพอดีตัว แขนสั้นเกือบถึงหัวไหล่ ใส่

แกงเกงขาสั้นสีขาว หยิบผ้าบาติกลวดลายสวยงามผืนยาวไล่สีออกฟ้าอมน้ำเงิน มาผูก

ทับเป็นโสร่ง แล้วทิ้งชายผ้าที่ผูกเป็นปมไว้ลงไป หญิงสาวแต่งตัวง่ายๆ แต่เก๋ไก๋ตาม

สไตล์ของตนเอง เธอไม่นิยมวิ่งตามแฟชั่นเสื้อผ้านัก จากนั้นจึงหยิบโทรศัพท์มือถือซึ่ง

มีกล้องอยู่ในตัวมาคล้องคอ คว้ารองเท้าสานบางๆ มาสวมใส่ก่อนเดินออกไป จากที่พัก

ลงสู่ชายหาด

          หญิงสาวเดินเลาะชายหาดไปเรื่อยๆ พร้อมกับชมบรรยากาศยามที่พระอาทิตย์

กำลังจะตกดิน บางครั้ง ก็หยุดเพื่อถ่ายรูปเก็บไปเป็นที่ระลึก หญิงสาวมิได้ระวังตนเอง

ว่าเป็นคนแปลกถิ่น เธอชินกับการเดินเล่นริมชายหาดแบบนี้ที่หัวหิน บ้านเกิดของเธอ

มารู้สึกอีกตัวอีกที ก็มีชายฉกรรจ์สองคนเดินมาประกบด้านข้าง ทั้งซ้ายและขวา หญิง

สาวตกใจและเริ่มรู้สึกกลัวแต่ก็ทำใจดีสู้เสือ

          “ จะไปไหน หรือจ๊ะ น้องสาว... ให้พี่ไปเป็นเพื่อนไหม “

          “ ไม่ต้องค่ะ เดี๋ยวชั้นก็จะกลับไปที่โรงแรมแล้ว “

          “ โรงแรมไหน..จ๊ะ “

          “ โรงแรมที่ท่านนายกฯ มาพักหนะ ชั้นเป็นนักข่าว ถ้าไม่อยากมีเรื่องก็อย่ามา

ยุ่งกันชั้น “ หญิงสาวพยายามแข็งใจขู่พวกมันออกไป

          “ เฮ้ย.. น้องเค้าบอกว่าเป็นนักข่าวว่ะ.. เมิง เอาไงดีวะ ..”   แล้วก็ส่งเสียง

หัวเราะอย่างยียวนกวนประสาท

          “ พี่ว่า อย่าเพิ่งกลับเลย ไปหาที่เที่ยวสนุกๆ กับพี่ดีกว่านะ..น้องสาว “

          “ ไม่ ชั้นจะกลับแล้ว “ พูดแล้ว บัวบุษย์ก็หมุนตัวเดินออกมาจากพวกมัน

          “ ได้ยังไง..หละน้อง..”

          บัวบุษย์รู้สึกได้ถึงมือที่มาคว้าแขนของเธอเพื่อกระชากกลับไป หญิงสาวเซไป

เล็กน้อย ก็มีคนพุ่งเข้ามาต่อยหน้าผู้ชายคนนั้นอย่างแรงจนไปกองกับพื้น อีกคนที่เหลือ

จึงชักมีดออกมา เตรียมจะเล่นงานผู้ชายที่เข้ามาช่วยเหลือเธอ แต่ชายหนุ่มกับชักปืน

ออกมา สไลค์ขึ้นลำปืนอย่างรวดเร็วแล้วส่องไปที่หน้าของมัน หญิงสาวถึงจะเห็นว่า คน

ที่เข้ามาช่วยเธอนั้น คือใคร พระเจ้าช่วย เขามาได้อย่างไรกัน

 

          “ คุณไฟ!!.. “ หญิงสาวอุทานอย่างดีใจ

          “ ถ้าไม่อยากมีเรื่องก็รีบไปซะ.. ”   กุณฑ์บอกพวกมันเสียงเรียบอย่างใจเย็น

เพียงเท่านี้ มันทั้งสองก็รีบเผ่นไปอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มหันมาหาหญิงสาว สายตาของ

เขาเคร่งขรึมแต่ก็เต็มไปด้วยความห่วงใย

          “ คุณเป็นอะไร หรือเปล่าครับ คุณบุษย์ “

          “ ออ..ไม่เป็นอะไรค่ะ คุณมาทันเวลาพอดี “

 

          ชายหนุ่มพยักหน้าก่อนจะเดินเข้ามาคว้ามือของเธอ แล้วพาเดินออกมาจาก

ตรงนั้นทันที

          “ เรารีบไปกันเถอะครับ “

          “ เออ..คุณไฟคะ ทำไมคุณปล่อยคนร้ายไปหละคะ ไม่กลัวมันไปทำร้ายคนอื่น

อีกหรอคะ “

          “ เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมให้ตำรวจท้องที่เค้าจัดการเอง ขืนจับมันไปตอน

นี้มีหวังพรุ่งนี้ คุณกับผมคงได้ขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์แน่..”

          “ จริงสิ.. ลืมไปเสียสนิทเลย..ขอบคุณนะคะ..คุณไฟ ที่มาช่วยบุษย์ไว้ได้ทัน “

          ชายหนุ่มหยุดเดิน เขาหันกลับมาหาหญิงสาว แล้วดึงเธอเข้าไปไว้ในอ้อมแขน

ทันที

          “ คุณบุษย์.. คุณรู้มั้ย..ว่าผมใจหายแค่ไหน ที่เห็นคุณในสภาพนั้น “ หญิงสาว

ตกใจเล็กน้อย ยืนตัวแข็งอยู่ในอ้อมกอดของเขา
  
          “ เออ.. คุณไฟคะ บุษย์ๆ หายใจไม่ออกค่ะ “  ชายหนุ่มค่อยๆ คลายวงแขน

ออก
เขาปลดลำปืนลงแล้วจึงเหน็บมันไว้ที่เอว บัวบุษย์เพิ่งเห็นว่าวันนี้เขาสวมเสื้อแจ็ค

เก็ตสีดำคลุมทับมาด้วย จากนั้นก็คว้ามือหญิงสาวพาเดินต่อไปอีก จนขึ้นมาอยู่บนถนน

เลียบชายหาดที่มีร้านรวงขายสินค้าริมทางมากมาย

          “ คุณบุษย์ ทานข้าวมาหรือยังครับ “  น้ำเสียงของเขา ค่อยดีขึ้น

          “ ยังเลยค่ะ บุษย์กะว่าจะเดินชมพระอาทิตย์ตกก่อน แล้วค่อยเดินกลับไปทาน

ที่โรงแรมไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องเสียก่อน ว่าแต่.. คุณไฟมายังไงคะ แล้วทำไมถึงมาเจอ

บุษย์ ที่นี่ได้ “

          “ ผมเห็นคุณเดินลงไปที่ชายหาด..ก็เลยเดินตามคุณมาเรื่อยๆ.. ”

          “ คะ?..  จริงหรอคะ แย่จัง ทำไมบุษย์ถึงไม่เห็นคุณเลย..”

          “ คุณจะเห็นผมได้ยังไงหละครับ.. ก็คุณหนะ เอาแต่ดูพระอาทิตย์ตก ถ่ายรูป

ชมหาดทราย สายลมอะไรของคุณไปเรื่อย “ เสียงชายหนุ่มประชดนิดๆ จนบัวบุษย์นึก

ขำ 

           “ ผิดกับผม.. ที่มีคุณ อยู่ในสายตา...ตลอด..” 

 

           “..ออ!..”   หญิงสาวหน้าร้อนวูบขึ้นมาทันที.. อูยยย!.. เอาหละสิ ทำยังไง

ดีหละทีนี่..ดูเหมือนคุณไฟคนเดิมจะกลับมาอีกแล้ว ใช่ไหมเนี่ย..

 

          “ ผมว่าเราไปหาอะไรทานกันดีกว่า ผมเดินตามคุณออกมาก็เลยยังไม่ได้ทาน

อะไรเลยเหมือนกัน นะครับ “

          “ ได้ค่ะ.. แต่ว่า บุษย์ไม่อยากเข้าไปร้านหรูๆ นะคะ บุษย์อยากทานสบายๆ

แบบที่ไม่ต้องมีคนมาคอยจ้องมองหนะค่ะ คุณออกทีวีอยู่เรื่อยๆ ต้องมีคนจำคุณได้แน่ๆ

เลยค่ะ แต่ถ้าเราทานอะไรง่ายๆ ริมถนนแบบนี้ พวกเค้าก็อาจจะคิดว่าคุณเป็นแค่..คน

หน้าเหมือน
..นะคะ  “

          ชายหนุ่มหัวเราะ..อย่างสบายใจ.. “ ดีเหมือนกันครับ แล้วเราจะทานอะไรกัน

หละครับ “

          “ ออ..เราเดินดูร้านริมทางนี้ไปเรื่อยๆ ดีมั้ยคะ มีของที่ระลึกขายด้วยเผื่อบุษย์

จะซื้อไปฝากพี่ๆ น้องๆ ที่สำนักพิมพ์หนะค่ะ แล้วถ้าเจอร้านอาหารร้านไหนน่าสนใจก็

แวะเข้าไปเลยนะคะ “

          ชายหนุ่มยิ้มให้บัวบุษย์และพยักหน้าเป็นการเห็นด้วย เขาเดินดูของและร้าน

อาหารไปเรื่อยๆ กับหญิงสาว ที่ทำให้เขารู้สึกสบายใจ อย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับใครอย่าง

นี้ มาก่อน ก่อนหน้านี้ เขาชื่นชมผลงานการเขียนของเธอ รู้ประวัติครอบครัว การศึกษา

และการใช้ชีวิตเรียบง่าย แต่ยังไม่เคยได้พูดคุยหรือใกล้ชิด ทำให้เขายังไม่แน่ใจ แต่

มาวันนี้กุณฑ์เริ่มแน่ใจ ว่าเขาหลงรัก..เธอ ขึ้นมาแล้วจริงๆ


          บัวบุษย์ กำลังหยุดดูร้านเครื่องเงิน ที่มีทั้งสร้อย แหวน กำไล ต่างหู เธอ

ซื้อของฝากได้ครบแล้ว เหลือแต่ตัวเองที่ยังไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรดี หญิงสาวชอบสร้อย

ข้อมือมากกว่ากำไล สายตาของหล่อนสะดุดเข้ากับลายสร้อยข้อมือเส้นเล็กกลมเงาวับ

ส่งประกายล้อแสงไฟมีหัวใจสองดวงห้อยอยู่คู่กัน ดูน่ารัก แต่ก่อนที่หญิงสาวจะได้บอก

ให้เจ้าของร้านหยิบให้ดู

          “ พี่ครับ ผมขอดูสร้อยข้อมือ.. เส้นนั้น หน่อยครับ “  ชายหนุ่มชี้ไปที่สร้อย

เส้นนั้นเสียแล้ว หญิงสาวรู้สึกเสียดาย แต่ก็หันมายิ้มให้เขาพลางคิด “ หรือเขาจะซื้อ

ให้คนที่ เขาบอกว่าเจอแล้ว แต่ยังไม่แน่ใจ หรือเปล่าน๊า
“ 

          กุณฑ์รับสร้อยเส้นเล็กกลม ดูบอบบาง แต่ลายสร้อยกลับแน่นหนาแข็งแรง

เขาพลิกดูหัวใจดวงจิ๋วสองดวงที่ส่งประกายล้อแสงไฟ

          “ คุณบุษย์ครับ ขอมือนิดนึงสิครับ ผมขอลองดูความยาวของมันหน่อยนะครับ

ว่าพอดีหรือเปล่า  “ 

          “ เออ..แต่ว่า..”   


          ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวนิ่ง เหมือนรอคำตอบ จนบัวบุษย์ต้องส่งข้อมือซ้าย

ไปให้เขา กุณฑ์สวมสร้อยไปที่ข้อมือของเธอ และหมุนให้หัวใจสองดวงห้อยลงมาคู่กัน

เขายิ้ม.. อย่างพอใจ ก่อนจะหันไปถามราคาและชำระเงินให้กับแม่ค้า อย่างไม่ต่อรอง

ราคาใดๆ เขาจูงมือหญิงสาวจะเดินออกไป แต่บัวบุษย์ รั้งเขาเอาไว้ พร้อมกับยื่นข้อมือ

ซ้ายให้เขา

          “ คุณไฟคะ คุณจะไม่ถอดมัน แล้วให้ทางร้านเขาใส่กล่องให้หรอคะ.. เวลาที่

เอาไปให้คนที่คุณซื้อให้ เค้าจะได้.. ”

          “ คงไม่ต้อง หละมังครับ .. ผมให้เค้าไปแล้ว “

          “ คะ? “    หญิงสาวชี้นิ้วไปที่ตนเอง    “ คุณ!... เออ.. แต่ ว่า “

          “ คุณบุษย์ใส่ไว้เถอะครับ ถือซะว่ามันเป็นตัวแทนของผม จากผู้ชายธรรมดาๆ

คนนึง
ที่เสนอตัวเข้ามาให้คุณได้ทำความรู้จัก และเรียนรู้ตัวตนของผม ถึงสร้อยเส้นนี้..

มันจะดูไม่มีราคาค่างวดเท่าไหร่ แต่ที่ผมให้..เพราะผมเห็นว่า คุณจะได้ใส่มันติดตัวได้

ตลอดเวลาหนะครับ.. หากว่า.. ถึงวันที่ผมมาขอคำตอบ ที่ผมเคยถามจากคุณ.. แล้ว

คุณไม่อยากเก็บมันไว้.. คุณค่อยคืนให้ผม ก็ได้..นะครับ.. ”

          “ เออ.. บุษย์..”

          “ ผมหิวแล้ว.. เราไปหาร้านอาหาร ทานกันดีกว่าครับ..อย่าลืมซิ กองทัพต้อง

เดินด้วยท้องนะครับ “   แล้วเขาก็จูงมือบัวบุษย์ ออกมาจากร้านเครื่องเงินไปทันที


          ทั้งสองเดินไปจนเจอร้านอาหารตามสั่ง ที่ดูสะอาดสะอ้านดีจึงแวะเข้าไป

บรรยากาศในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ดีขึ้นเรื่อยๆ อย่างถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน บัวบุษย์ได้

เห็นเขาในมุมที่ต่างออกไปจากที่เคยเห็น มุมของผู้ชายธรรมดาๆ เขาดูเป็นธรรมชาติ

และเข้าได้กับทุกสถานการณ์ กุณฑ์เป็นคนมีอารมณ์ขัน เขาทำให้เธอหัวเราะได้อย่าง

สบายใจและเป็นตัวของตัวเองได้อย่างเต็มที่..หลังจากทานอาหารเรียบร้อยแล้ว ทั้ง

สอง ก็พากันเดินกลับที่พัก

 

         กว่าบัวบุษย์จะได้ล้มตัวลงนอน ก็เป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าแล้ว หญิงสาวสวดมนต์

ก่อนนอนเรียบร้อย จึงสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มหนาอุ่นสบาย หญิงสาวสัมผัสได้ถึงความ

อบอุ่นจากข้อมือซ้ายจนถึงหัวใจ เธอยกมือขึ้นมา ก็เห็นหัวใจสองดวงแกว่งไกวน้อยๆ

หญิงสาวอมยิ้มเมื่อนึกถึงคำพูดของเจ้าของมัน.. เขาช่างมีคำพูดที่ทำให้หัวใจของเธอ

..สั่นไหวตลอดเวลา.. 

          ”  หลังจากนี้ จะเป็นช่วงเวลาที่ผม.. จะทำให้คุณได้รู้จักผมมากขึ้นเรื่อยๆ..

เพื่อหาคำตอบสุดท้าย.. ที่ผมเคยถามคุณ สำหรับคืนนี้ ฝันดีนะครับ..”  

          หญิงสาวหลับใหลไปพร้อมกับรอยยิ้มแห่งความสุข.. 
 
 


=========================================

 

รบกวนแฟนคลับที่เข้ามาอ่าน Vote ให้ คะแนนในแต่ละ ตอน ได้ที่ด้านล่าง
ของแต่ละตอน
คลิกเลือก คะแนน ก่อนกดส่งคะแนนนะคะ
ไรเตอร์จะได้ทราบระดับความพอใจ
ของแฟนคลับ ต่อนิยายในแต่ละตอน ค๊าา  ขอบคุณ ค่ะ

 

ไรเตอร์ ฝากเพลงนี้ให้ แฟนๆ ทุกคน ฟังนะคะ
Whitney Houston - I Will Always Love You
เพลงประกอบภาพยนต์ เรื่อง The bodyguards



 

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ

# ❤ ...❤ Numfonart ❤ ...❤  (✿◠‿◠)


อ่านนิยายแล้ว อย่าลืมกด บันทึกเป็น Favorite
เพื่อเป็นแฟนพันธ์แท้ กันด้วยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้า ค๊าาา

 

 
ตัวอย่างเว็บไซต์ .WS เริ่มต้นสร้างเว็บไซต์ ง่ายๆ ที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

949 ความคิดเห็น

  1. #904 puffer-w (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:19
    โฮ้ๆ มีความสุข อีกนิดเดียวก็จบแล้วงะ
    #904
    0
  2. #816 yeen2029 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มกราคม 2556 / 11:05
    หลงรักคุณไฟ แล้วค่ะ ผู้ชายไร อบอุ่นมาก เลย
    #816
    0
  3. #517 amilgaul (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 21:33
    ท่านเลขานำเสนอตัวได้ดีมาก บุ๋นหรือบู๊ก็เก่ง โฮก!!! น้ำลายหกแล้ว มุขจีบสาวน่ารักนางเอกไปไม่เป็นแล้ว
    #517
    0
  4. #447 nuntapun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 19:43
    ท่านเลขา สุดยอดมากกกกกกกกกกกกกก
    #447
    0
  5. #396 oppaheechul (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2555 / 00:19
    น่ารักที่สุุด
    #396
    0
  6. #354 winnaya (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2555 / 23:09
    อิจฉาบุษย์มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #354
    0
  7. #163 numfonart (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กันยายน 2555 / 06:42
    อิ อิ ..มีคนอิจฉานางเอกของเราซะแว้ววว....   
    #163
    0
  8. #162 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กันยายน 2555 / 05:52
    อิจฉาอ่ะหมั่นไส้บัวแล้วได้ใจคุณไฟไปตั้งแต่ยังไม่ได้สัมภาษณ์
    #162
    0
  9. #156 pawadee2554 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กันยายน 2555 / 18:12
    โอแม่เจ้า จีบกันตรงๆเล้ย
    #156
    0
  10. #151 Lilly (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กันยายน 2555 / 11:39
    โอ๊ะโอ จะหวานไปไหน
    #151
    0
  11. #150 yuechan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กันยายน 2555 / 10:44
    เห้อ เทใจให้เฮียไปเลย
    #150
    0
  12. #146 numfonart (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2555 / 23:26
    ในเมื่อมารอแล้ว..ก็จัดคุณไฟ ร้อนๆ..เสริฟให้ถึงที่เลยค๊าาา
    #146
    0
  13. #145 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2555 / 22:37
    มารอคุณไฟ หนุ่มมาดนิ่ง แต่นุ่มนวลค่า
    #145
    0
  14. #142 numfonart (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2555 / 14:51
    และแล้ว..รีดเดอร์ของเราหลายคน ก็หลงรักคุณไฟ ก่อนบัวบุษย์..ซะแว้วว...คริ คริ
    #142
    0
  15. #141 o_Da_27051 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2555 / 12:10
    คุณไฟน่ารักที่สุดเลย
    #141
    0
  16. #140 yuechan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2555 / 12:04
    ยัยบุษเอ้ยดูท่าจะไม่รอดอ่ะ
    #140
    0
  17. #138 mixx21 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2555 / 09:08
    เป็นน้องที่น่ารักมาก มาอ่านเฉลยเลย อิอิ   ^________________^    อย่างนี้เขาเรียกว่า "ฉลาด"
    #138
    0
  18. #136 aiyosara (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2555 / 06:41
    กรี๊ดดด ไรเตอร์ขารีบมาต่อไวๆนะคะ รีดเดอร์จะขาดใจตายเพราะคุณไฟของไรเตอร์แล้วค่า
    #136
    0
  19. #124 yuechan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กันยายน 2555 / 18:35
    เอาละเหวยยัยอั้ม อย่ามาทวงออกอากาศนะ
    #124
    0
  20. #111 aiyosara (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กันยายน 2555 / 06:17
    อยากเจอแบบคุณไฟบ้าง
    #111
    0
  21. #110 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กันยายน 2555 / 05:32
    แหมคุณไฟขนาดอยู่ในหน้าที่สายตายังสอดส่องนะอิจฉา
    #110
    0
  22. #109 numfonart (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กันยายน 2555 / 00:09
    อะคิ อะคิ ..คุณป้าหัวฟูเกิดอาการ หมั่นใส้คุณไฟ ..ซะแว้วว

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 กันยายน 2555 / 00:22
    #109
    0
  23. #108 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กันยายน 2555 / 23:33
    แหม ๆ อยู่ในสายตาตลอดเน้อ
    #108
    0
  24. #107 mikomikojang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กันยายน 2555 / 16:58
    มาต่อไวๆนะคะ กำลังสนุกเลย อิอิ
    #107
    0
  25. #104 numfonart (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กันยายน 2555 / 00:01
    ขอส่งเพลงของ  Whitney Houston - I Will Always Love You 
    เพลงประกอบภาพยนต์ เรื่อง The bodyguards มาให้ฟังไปพลางๆ ก่อนนะคะ


     
    #104
    0