ไฟละมุน

ตอนที่ 6 : บทที่ 6 นิตยสาร พราวฟ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,865
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    23 ธ.ค. 55


บทที่ 6     นิตยสาร พราวฟ้า
 

          หลังกลับจากโรงพยาบาล ภัชรธิดาจึงมาพักที่คอนโดของบัวบุษย์ เพื่อ

ความสะดวกในการเดินทาง ส่วนผลการตรวจร่างกายนั้นไม่มีสิ่งใดผิดปรกติ เว้นแต่รอย

ช้ำที่หน้าผากเท่านั้น ที่ต้องใช้ระยะเวลา ในการรักษาประมาณ 1  สัปดาห์  ภัชรธิดาจึง

โทรฯ แจ้งยกเลิกงานถ่ายแบบ และงานเดินแฟชั่นที่รับไว้ในช่วงนี้ออกไปก่อน

           เช้าวันต่อมา บัวบัษย์ตื่นเช้าเป็นปกติ เช่นทุกๆ วัน หญิงสาวลุกออกมาจาก

ห้องนอนโดยมิได้ปลุกเพื่อนสาว เพราะรู้ว่า ภัชรธิดามักนอนตื่นสายในวันที่ไม่ได้ออกไป

ทำงาน หญิงสาวมาเตรียมอาหารเช้าให้เพื่อนและตนเอง พร้อมกับย้ายงานมาทำที่โต๊ะ

ริมระเบียง งานของบัวบุษย์นอกจากเขียนคอลัมน์ประจำแล้ว หญิงสาวยังมีหน้าที่ตรวจ

ข่าว และอนุมัติบทความที่จะลงในเว็บข่าวออนไลน์ของสำนักพิมพ์อีกด้วย เนื่องจากงาน

ของสำนักพิมพ์พราวฟ้านั้น แบ่งเป็นสองส่วน คือ ส่วนที่เป็นนิตยสาร ที่ออกเป็นหนังสือ

วางขายตามแผงหนังสือทั่วไป กับส่วนที่เป็นข่าว หรือหนังสือพิมพ์ออนไลน์ เนื่องจาก

ข่าวสมัยนี้ ต้องการความสดและรวดเร็วของการนำเสนอข้อมูล การตีพิมพ์นั้นทำให้ข้อมูล

ไม่สด ดังนั้น ทางสำนักพิมพ์พราวฟ้า จึงทำข่าวแบบออนไลน์ ไม่มีการตีพิมพ์ออกมาเป็น

หนังสือพิมพ์เหมือนสำนักพิมพ์อื่นๆ

           บัวบุษย์ ไม่จำเป็นต้องเข้าสำนักพิมพ์ทุกวัน เว้นแต่ต้องเข้าไปส่งต้นฉบับที่ต้อง

ตีพิมพ์ในนิตยสาร หญิงสาวไม่ส่งงานผ่านการออนไลน์คอมพิวเตอร์เนื่องจาก ข้อมูลอาจ

รั่วไหลก่อนตีพิมพ์ ส่วนนักข่าวของสำนักข่าวพราวฟ้าออนไลน์นั้น มีทั้งนักข่าวมืออาชีพ

บางส่วน กับส่วนที่เปิดรับให้เป็นนักข่าวอาสา ซึ่งใครก็สามารถสมัครได้ โดยมีช่องทาง

สำหรับนักข่าวอาสาส่งข้อมูลข่าว และภาพ หรือวิดีโอ ผ่านอุปกรณ์มือถือ เข้าสำนักข่าว

ได้อย่างสะดวก มีบรรณาธิการข่าวแต่ละส่วนภูมิภาคเป็นผู้คัดกรองข่าวอีกชั้นหนึ่งก่อนส่ง

ออกไปออนไลน์บนเว็บไซต์สำนักข่าวพราวฟ้าออนไลน์

           หลังจากที่บัวบุษย์ ขะมักเขม้นอยู่กับงานผ่านคอมพิวเตอร์มือถือหรือโน๊ตบุ๊ค

ไปซักพักหนึ่งก็ ขยับมองนาฬิกา..โอ สายป่านนี้แล้ว ยัยอั้มยังไม่ตื่นอีกหรือนี่ หญิงสาว

เริ่มหิว ดังนั้น จึงลุกขึ้นเดินไปที่ห้องนอน เห็นภัชรธิดากำลังลุกจากที่นอนพอดี

           “ ตื่นแล้วหรอ อั้ม.. ชั้นกำลังจะมาปลุกแกอยู่พอดีเลย ตอนนี้..ชั้นหิวมากกก..


รีบไปเข้าห้องน้ำ จัดการตัวเองอย่างด่วนเลย นะจร้าเพื่อน..  “

           “ โอเค..จ้า อีก 10 นาที นะบุษย์ “  บัวบุษย์ พยักหน้าให้เพี่อนสาว แล้วเดิน

ไปที่โต๊ะอาหารเทน้ำผลไม้รวมและนมสด อย่างละสองแก้ว ไปวางไว้สำหรับเธอ และ

เพื่อนสาว

           10 นาที ผ่านไป ภัชรธิดาจึงเดินมาที่โต๊ะอาหาร  “ โห..น่าทานจังเลยบุษย์

ขนมปังปิ้ง ไข่ดาว แฮมนุ่มๆ หอมจัง แถมน้ำผลไม้แล้วยังมีนมสดอีก.. ถ้าชั้นอยู่กับเธอ

นานๆ มีหวังหุ่นนางแบบของชั้น ต้องสยองแน่ “  ภัชรธิดาอุทธรณ์ด้วยปาก แต่สายตา

พราวอย่างถูกใจ

           “ แล้วจะกินมั้ยจ๊ะ..”

           “ จะเหลือ..มั้ย..ดีกว่า นะบุษย์ “ สองสาวหัวเราะให้แก่กัน และเริ่มรับประทาน

อาหารอย่างเอร็ดอร่อยด้วยบรรยากาศแห่งมิตรภาพที่อบอวล

           “ อีก 2-3 วัน หนังสือก็จะวางแผงแล้ว แกว่ามันจะเป็นยังไง..อะ “

           “ ชั้นว่า.. เกลี้ยงแผงภายใน 3 วันแน่ๆ ไม่เชื่อก็คอยดูสิบุษย์ คุณกุณฑ์หนะ

เค้าฮอตมากเลยนะ ความที่เค้าไม่ค่อยมีข่าวเป็นหนุ่มลึกลับนี้แหละ จะทำให้หนังสือของ

แกขายดีเป็นเทน้ำเทท่า “

           “ ขนาดนั้น.. เลยหรอ.. “

           “ ก็งั้นซิ.. รับรองว่า สาวๆ กรี๊ดดด..สลบ กันทั้งเมือง “

           “ อืม! ดูเหมือนพี่เอ้ ก็จะคิดแบบเดียวกับแกเลยนะอั้ม.. ว่าแต่..วันนี้แกจะเอา

รถไปเข้าศูนย์ใช่ป่ะ..  “

           “ ช่าย.. ชั้นจะได้มีรถใช้เร็วๆ ตอนแรกว่าจะโทรฯ ไปให้อีตานั่นหารถสำรองมา

ให้ใช้ แต่..คิดไปคิดมา ไม่ต้องดีกว่า เอาไว้เรียกทีเดียวเลย..ให้จั๋งหนับ “

           “ คริ คริ ..ภาษาอะไรของแกนะ อั้ม.. มาแต่ละคำทำเอาชั้นตกภาษาไทย “

           สองสาวหัวเราะให้กันอย่างสนุกสนาน บนมิตรภาพของทั้งสองคนที่มีให้แกกัน

มายาวนาน ทำให้เข้าใจกันดี ชนิดที่มองหน้าก็รู้ใจ

 


           ณ บ้านสรณตรัย ในอีก 3 วันต่อมา
 

           นายเข้มวิ่งมาเปิดประตูเล็กด้านข้างประตูใหญ่ เพื่อรับพัสดุที่บุรุษไปรษณีย์มา

กดกริ่งเรียก รับมาแล้วเห็นเป็นของกุณฑ์ เข้มจึงนำไปให้
เขาที่ห้องทำงาน  เนื่องจาก

เช้านี้ กุณฑ์ยังไม่ด้ออกไปที่ทำเนียบ เขามีประชุมในช่วงบ่าย

           “ อะไรรึ.. เข้ม! “

           “ น่าจะเป็นหนังสือ ขอรับ คุณไฟ “

           “ ขอบใจนะ เข้ม.. แล้วนี่คุณแม่ ออกไปบริษัทแล้วหรือยัง “

           “ ไปแล้ว ขอรับ “ ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วจึงก้มลงดูห่อพัสดุ พร้อมกับโบกมือ

ให้เข้มกลับออกไป เมื่อเข้มออกไปแล้ว ชายหนุ่มจึงลงมือแกะห่อพัสดุออก ภาพที่เขาได้

เห็นตรงหน้า บนปกนิตยสารพราวฟ้า คือชายหนุ่มหน้าตาคมเข้ม สวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อน

พับแขนเสื้อขึ้นมาถึงข้อศอก ปลดรังดุมเสื้อสามเม็ดบน เผยให้เห็นเสื้อกล้ามด้านในสีขาว

นั่งในท่าสบายๆ ริมสระน้ำ มีสวนต้นไม้ร่มรื่นเป็นฉากหลัง ใบหน้าผ่อนคลายมีรอยยิ้มเล็ก

น้อยที่มุมปาก ดูอบอุ่นและอ่อนโยน..


         นี่.. คือภาพที่คุณอยากให้ผมเป็น ใช่ไหม..บัวบุษย์  ชายหนุ่มรำพึงในใจ.. เปิด

หนังสือไปคอลัมน์ที่เขียนถึงเขา อ่านไปเรื่อยๆ จนถึงช่วงท้ายของบทความ.. ชายหนุ่ม

อมยิ้มเล็กน้อย พลางคิด.. ดูเหมือนว่า.. คุณจะทำอะไรบางอย่างหายไปนะ บัวบุษย์..  

แต่หล่อนก็ขมวดตอนท้ายได้น่าสนใจ และทิ้งปริศนาไว้ให้สาวๆ ได้ติดตามกันต่อไป.. ว่า

ใครจะเป็นคนที่ใช่สำหรับ ท่านเลขาฯ หนุ่ม รูปหล่อ อนาคตไกลคนนี้

           ชายหนุ่มวางหนังสือลงบนโต๊ะทำงาน..เคาะนิ้วมือขวาเป็นจังหวะๆ..บนหนังสือ

เล่นนั้น ก่อนหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดหมายเลขที่ต้องการแล้วโทรฯ ออกไป.. เขา


รอสัญญาตอบรับอย่างใจเย็น

           ด้านบัวบุษย์ ขณะกำลังเขียนบทความเพื่อลงในปักษ์ต่อไป..โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

หญิงสาวหยิบมาดูก่อนจะขมวดคิ้วอย่างสงสัย ใครกัน..หมายเลขไม่คุ้นเลย แต่ก็กดรับ

           “ สวัสดีค่ะ..บัวบุษย์ ค่ะ “

           “ สวัสดีครับ คุณบุษย์.. ผมไฟ ครับ “ หญิงสาวเกิดอาการแปลกใจ คุณไฟ..

งั้นหรือ? 

           “ เออ... คุณไฟ.. ค่ะ..ไม่ทราบว่า.. “

           “ ทำไมผมถึงโทรมาใช่ไหมครับ..“  ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ “  ผมจะโทรฯ มา

ขอบคุณ ที่คุณบุษย์ส่งหนังสือมาให้หนะครับ เพิ่งได้รับเมื่อเช้านี้เอง.. เขียนได้ดีนะครับ

เพียงแต่ว่า.. ”

           “ เพียงแต่ว่า.. ว่าอะไรหรอ.. คะ? “

           เสียงหัวเราะของเขาดังขึ้นเบาๆ ให้ได้ยิน  “ เพียงแต่ว่า.. คำถามสุดท้ายของ

ผม..มันหายไป นะสิ ครับ.. ”

           หญิงสาวหน้าร้อนวูบ.. ขึ้นมาทันที.. “ เออ.. ก็ ดิฉัน.. เอ้ย.. บุษย์ คิดว่า..

คุณไฟพูดเล่นนี่คะ แล้วก็.. เออ.. มันคงไม่เหมาะที่จะลงไปหละมังคะ.. “

           “ ทำไม..คุณบุษย์ ถึงคิดว่าผมพูดเล่นหละครับ ไม่คิดว่าผมพูดจริงบ้างหรือ? “

           “ ก็ ..มันเป็นไปไม่ได้ นี่คะ “   งื้อออ.. อะไรของเค้า.. เนี่ยย..

           “ ทำไม.. ถึงคิดว่า มันเป็นไปไม่ได้หละครับ “  ชายหนุ่มเอนกายพิงพนักเก้าอี้

ถามหญิงสาวกลับมา ด้วยสีหน้ายิ้มละไม

           “ คุณไฟคะ บุษย์ถามคุณจริงๆ นะคะ ทำไมคุณถึงเลือกให้บุษย์ไปสัมภาษณ์

คุณหละคะ ทั้งๆ ที่ เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน “

           “ อืม!.. แต่สำหรับผม ผมกลับคิดว่า ผมรู้จักคุณ.. ดีพอสมควร นะครับ “

           “ คะ? “ หญิงสาวอุทานเสียงหลง อะไรกันนี่ หมายความว่ายังไง ผู้ชายคนนี้..

จะมาไม้ไหนเนี่ย..

           “ เอาเถอะ..แล้วสักวัน.. ผมจะเล่าให้คุณฟัง..นะครับ “  ชายหนุ่มหยุดพูดไป

เล็กน้อย ก่อนที่จะกล่าวต่อไป  “ แต่ว่า.. คุณบุษย์ ไม่คิดบ้างหรือครับ..ว่า ผมอาจจะ

กำลัง จีบคุณอยู่.. ก็ได้นะครับ “  อ๊ายย.. ไม่ ไม่ ไม่.. อย่ามาล้อเล่นกับชั้นแบบนี้นะ..

           “ คุณไฟคะ คุณยังไม่ได้ตอบคำถามของบุษย์เลยนะคะ ว่าทำไมถึงเลือกบุษย์

ให้มาเป็นคนสัมภาษณ์คุณ “  หญิงสาวเลี่ยงที่จะตอบ ด้วยการถามกลับไป

           ชายหนุ่มหัวเราะอย่างอารมณ์ดี รู้สึกได้ถึงความเป็นตัวของตัวเองของบัวบุษย์

ที่ไม่หลงไปกับคำพูด ที่เว้าวอนอ่อนหวานของผู้ชายและนี้ก็คือสิ่งที่เขาคาดหวังจากเธอ

เขารู้จัก และพบเจอผู้หญิงมามากมาย ที่พยายามส่งตัวเองเข้ามาใกล้ชิดเขา ยั่วยวนเขา

เชิญชวนสารพัดวิธีการ แต่เขาก็ปฏิเสธมาโดยตลอด แต่กลับผู้หญิงคนนี้ เขากลับรู้สึกดี

มากมาย  

           “ เหตุผลเดียว.. ก็คือ ผมแค่ต้องการส่งตัวเอง.. มาให้คุณบุษย์ได้ทำความรู้จัก

ยังไงหละครับ และถ้าหาก.. คุณกำลังคิดว่า..ผม ไม่ได้กำลังจีบคุณอยู่.. ผมก็อยากให้

คุณบุษย์.. เริ่มคิด เสียตั้งแต่ตอนนี้เลย..นะครับ “

           หญิงสาวอึ้งไปทันที.. “ แต่ว่า..คุณไฟ..คะ “  เธอกำลังมึนงง.. กับการจู่โจม

แบบไม่ให้ตั้งตัวของเขา

           “ ผมคิดว่า..เรายังมีเวลาอีกมากนะครับ..ที่จะคุยกันเรื่องนี้.. ผมไม่ได้ต้องการ

คำตอบ.. เดี๋ยวนี้ หรอกนะครับ คุณบุษย์.. ผมมีเวลาให้คุณได้รู้จักผม ตลอดชีวิตของผม

เลยทีเดียว.. ผมจะรอคำตอบ.. ที่ผมเคยถามคุณไว้นะครับ คุณบุษย์  “  ชายหนุ่มหยุด

ไปเล็กน้อย  “ แต่สำหรับวันนี้.. ผมแค่โทรฯ มาขอบคุณ สำหรับหนังสือที่คุณส่งมาให้..

เท่านั้นครับ คุณบุษย์   “


           หญิงสาวคาดไม่ถึง..กับวิธีการจีบสาวของเขาจนพูดไม่ออก หัวใจของเธอเต้น

โครมครามไม่เป็นจังหวะ

           “ คุณบุษย์ ครับ ..”

           “ เออ..คะ? “

           “ คุณเป็นอะไร..รึเปล่า..ครับ “

           “ เออ..เปล่าค่ะ เอ้ย ไม่เป็นไรค่ะ “   งื้อ!.. คนอะไร ยังจะมีหน้ามาถามอีกว่า

เป็นอะไรมั้ย..

           “ ถ้าอย่างนั้น..ก็.. เท่านี้ก่อนนะครับ หวังว่าจะได้พบคุณอีกในเวลาอันใกล้นี้ “

           “ เออ.. ค่ะ “  หญิงสาวกลายเป็นคนพูดน้อยไปได้อย่างไม่น่าเชื่อ และก่อนที่

เขาจะวางสายไป


           “ คุณบุษย์ ครับ “

           “ คะ?

           “ ผมว่า.. คืนนี้.. คุณบุษย์..ยังไม่ต้องฝันถึงผมก็ได้ นะครับ.. บาย ครับ “ แล้ว

เขาก็วางสายไป ทิ้งให้บัวบุษย์นั่งหน้าแดงยิ่งกว่าไฟแดง ตามสี่แยกจราจรเสียอีก

           อ๊ายยย!.. บัวบุษย์ อยากจะกรี๊ดให้ลั่นบ้าน แต่เกรงใจที่ภัชรธิดากำลังนั่งดูทีวี

อยู่ ไม่ไกลนัก  “ อีตาบ้า.. บ้าจริงๆ เลย ดูสิ มาแต่ละครั้งไม่เคยให้ตั้งตัวได้เลยสักครั้ง

หญิงสาวรู้สึกได้ ถึงความเง๊อะง๊ะของตนเอง นี่ถ้าเค้ารู้ว่าเราแอบฝันถึงเขาไปเรียบร้อย

แล้ว เราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน งื้อออ!.. 

           ภัชรธิดาทำหน้าฉงน เมื่อหันมาเห็นหน้าตาของบัวบุษย์ ที่มันแดงเป็นลูกตำลึง

สุกขนาดนั้น

          “ เป็นอะไร..ยัยบุษย์ ทำไมทำหน้าอย่างนั้น แล้วเมื่อกี้.. หล่อน คุยกับใครยะ “

          “ เออ.. ไม่มีอะไร “

          “ ไม่มีอะไรได้ยังไง ไหนบอกมาซะดีๆ “  ภัชรธิดาเดินมาหาบัวบุษย์ทันที ด้วย

ความสงสัย

          “ ก็.. คุณไฟ เอ้ย.. คุณกุณฑ์หนะ เค้าโทรมาขอบคุณ ที่ชั้นส่งหนังสือเล่มที่ลง

เรื่องของเค้าไปให้ “

          “ แล้วทำไม.. แกต้องทำหน้าตาแบบนี้ด้วย.. มีอะไร บอกมา บัดเดี๋ยวนี้ “

          “ ไม่มีอะไร จริงจริ้งงง.. ชั้นไม่รู้ว่า จะบอกแกยังไง “

          “ นี่.. อย่ามาทำเสียงสูง.. เออน่า..ก็บอกมาอย่างที่เค้าบอกนั้นแหละ “

          “ ก็.. เค้าบอกว่า.. บอกว่า..เค้ากำลังจีบชั้นหนะสิ “

          “ ห๊ะ!.. อะไรนะ พระเจ้าช่วย.. ยัยชีตกใต้ถุน “

          “ ก็นั่นไง.. แกคิดว่ายังไงหละ เค้าล้อชั้นเล่นใช่มั้ยเนี่ยย.. อั้ม.. ชั้น ชั้นงง ไป

หมดแล้ว “

          “ เอ๊า..แม่คนนี้ หล่อนนี่มันยังไง.. เป็นผู้หญิงคนอื่น เค้าก็คงกรี๊ดกราดดีอกดีใจ

ไปแล้ว นี่แกเป็นผู้หญิงป่ะเนี่ย หรือเป็นเลส.. ไม่ชอบผู้ชาย “

          “ ไอ้..บ้า อั้ม..  ชั้นแค่.. ไม่คิดว่า เค้าจะคิดอย่างที่พูดจริงๆ “

          “ เรื่องนั้นอะ.. มันก็ต้องดูกันต่อไป แต่ชั้นว่านะ มันก็พอมีเค้าอยู่นะแก ม่ายงั้น..

คุณกุณฑ์เค้าจะระบุตัวแก ให้ไปเป็นคนสัมภาษณ์เค้าทำไม แถมยังพาไปรู้จักถึงบ้านถึง

ช่องห้องหอเขามาแล้วอีกต่างหาก ปกติไม่เคยมีใครเคยได้กลายเข้าไปถึงบ้านของเขา

สักคน “

          “ แต่ว่า ..อั้ม.. เค้าพูดแปลกๆ อะ “

          “ แปลกยังไง ไหนลองว่ามาซิ “

          “ ก็..ชั้นบอกเค้าว่า มันจะเป็นไปได้ยังไงในเมื่อเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน..เค้า

กลับบอกว่า สำหรับเค้าแล้ว เค้าคิดว่าเค้ารู้จักชั้นดีพอสมควร.. มัน..มัน หมายความว่า

ยังไงทั้งๆ ที่ ชั้นมั่นใจเลยนะ.. ว่าชั้นไม่เคยรู้จักกับเค้ามาก่อนแน่ๆ หรือถ้าเคยเจอเค้า

เป็นการส่วนตัวมาก่อน..ชั้นก็ต้องนึกออกสิ ชั้นไม่ได้ความจำเสื่อมนี่นา.. “

          “ เออ..นั่นสิ แล้วแกไม่ถามเค้าหละ ว่า.. หมายความว่ายังไง “

          “ เค้าบอกว่า.. จะเล่าให้ชั้นฟังในวันหลัง คือ.. เค้ามีเวลาทั้งชีวิตที่จะให้ชั้นได้

ทำความรู้จักเค้า..หนะ..”

          “ อ๊ายย..!!  อยากจะตาย..ผู้ชายอะไรโรแมนติก ชัดเจน ตรงตัว ยิงเข้าหัวใจ

เลยอะ..งื้อออ!.. ชอบๆ เป็นชั้นนะ..ชั้นโอเคเลย.. ผู้ชายอะไรเหมือนฝันอะ..บุษย์ โอเค

เลยชั้นเชียร์เต็มที่ “

          “ แกจะบ้าหรอ.. อั้ม แค่เค้าพูดมาไม่กี่คำ แกก็จะให้ชั้นกระโดดเข้าใส่เค้าเลย

หรอ.. แกน่าจะรู้ว่า ชั้นไม่ใช่พวกบ้าผู้ชายหล่อ หรือว่ารวย อะไรเทือกนั้น ถ้าชั้นเป็น

แบบนั้นป่านนี้ชั้นคงมีแฟนไปนานแล้ว เรื่องแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ถ้าชั้นจะรักใคร

ซักคน ก็คงไม่ใช่แค่เปลือกพวกนั้น อย่างน้อยชั้นก็ต้องมั่นใจว่าเค้ารักชั้นจริงๆ แกคิดว่า

การมีคนรักเป็นคนดัง หล่อ รวยมากๆ มันดีนักหรอ ในสังคมทุกวันนี้..แกก็เห็นว่ามันเป็น

ยังไง ชั้นไม่อยากรักแล้วต้องเลิกหรอกนะ..”

           “ เออ..มันก็จริง ชั้นก็แค่เห็นว่า คุณกุณฑ์เค้าไม่น่าจะเป็นผู้ชายเจ้าชู้นะ บุษย์

เพราะว่า.. มีสาวๆ ปลื้มเค้าทั่วบ้านทั่วเมือง แต่ก็ไม่เห็นเค้าจะตกลงปลงใจเป็นแฟนกับ

ใครหรือมีข่าวกับใคร บางที.. เค้าอาจจะเป็นประเภทเดียวกับแก ก็ได้นะ.. พวกรักเดียว

ใจเดียวไง..“

           “ เฮ้ย.. อย่าเพิ่งไปคิดเลย ชั้นยังไม่อยากหาเรื่องใส่ตัวอะ แกคิดดูสิ.. แค่ไป

บ้านเค้า ชั้นก็ได้ศัตรูมา 1 คนแล้ว ชั้นไม่อยากต้องรบลาฆ่าฟันกับสาวๆ ไปทั่วทั้งเมือง

หรอกนะ..มันคงเหนื่อยพิลึก ชั้นอยู่เฉยๆ จะดีกว่านะ..”

           “ เอ๊า.. ยัยคนนี้.. ราชรถมาเกย ทำเป็นไม่สน ชิส์! “  ภัชรธิดาค้อนเพื่อนสาว

เข้าให้ พลางคิดขึ้นมาได้ว่าน่าจะไปสำรวจความดังของชายหนุ่มเสียหน่อย

           “ นี่..บุษย์  เราไปสำรวจตลาดกัน ว่าหนังสือของแก ขายดีแค่ไหน.. ไปนะ..

บุษย์ นะ “

           หญิงสาวมองหน้าเพื่อนแล้วจึงพยักหน้า “ ก็ได้..แกเบื่อที่จะอยู่แต่ในคอนโดฯ

ขึ้นมาหละสิ ใช่ม๊าาา.. สารภาพมาซะดีๆ ยัยอั้ม.. ”

           “ หืม!.. รู้ทัน  ตลอดอะ.. “  ทั้งสองสาวหัวเราะให้แกกัน.. อย่างรู้ใจ


          บรรยากาศตามร้านหนังสือ ทั้งแผงเล็กแผงใหญ่ที่ไปมาหลายที่ต่างมีสภาพ

เหมือนกันหมดคือ หาซื้อนิตยสารพราวฟ้าไม่ได้

           “ นี่.. บุษย์ ต้องเดินไปอีกกี่ร้านอะ ชั้นถึงจะได้อ่านหนังสือของแกเนี่ย..เดินมา

หลายร้านแล้วนะ มันจะขายดีอะไรขนาดนี้หละ “

           “ ไม่รู้สิ.. เดี๋ยวลองโทรหาพี่เอ้ ก่อนนะ “  หญิงสาวหยิบโทรศัพท์มากดโทรฯ

เข้าสำนักพิมพ์ทันที

           “ กิ๋ง.. พี่บุษย์เอง เป็นยังไงบ้าง ทำไมเสียงโทรศัพท์อะไรมันดังเยอะแยะไป

หมดหละ “

           “ โอ้ย.. พี่บุษย์ นู๋จะตายอยู่แล้วเนี่ย.. ตั้งแต่เช้า รับแต่สายโทรฯ เข้ามาสั่ง

ออเดอร์หนังสือพราวฟ้าปักษ์นี้ อะพี่ ที่สำนักพิมพ์ชุลมุนวุ่นวายมาก พี่บุษย์มีอะไรรึเปล่า

คะ..พี่เอ้ ก็ยุ่งค่ะ “

           “ ออ.. ถ้างั้น.. ไม่เป็นไร ขอบใจนะจ๊ะ “ หญิงสาวกดวางสายแล้วหันไปบอก

ภัชรธิดา “ ชั้นว่าแกคงไม่ได้อ่านแล้วหละ.. มันน่าจะเกลี้ยงทุกแผง อะนะตอนนี้ “

           “ โอ่ว!....แม่เจ้า “

           “ เอาอย่างนี้.. มั้ย..ไหนๆ ก็ออกมากันแล้ว เราไปหาอะไรกินกันดีกว่า..นะอั้ม

มื้อนี้.. ชั้นเลี้ยงเอง “  ภัชรธิดาพยักหน้าทันที

           “ โอเค.. จัดมาเพื่อนเลิฟ.. ตอนเนี้ย..ชั้นอะ..หิวมากกก.. ขอบอก เดินมา

หลายร้านเหลือเกินหนังสือก็ไม่ได้.. เหนื่อยๆ.. “

           ว่าแล้ว ทั้งสองสาวก็เดินควงกันเข้าไปในร้านอาหาร ร้านแรกที่เจอ..

ทันที.
.

 

 


=========================================

 

รบกวนแฟนคลับที่เข้ามาอ่าน Vote ให้ คะแนนในแต่ละตอน ได้ที่ด้านล่าง
ของแต่ละตอน
คลิกเลือกคะแนน ก่อนกดส่งคะแนนนะคะ
ไรเตอร์จะได้ทราบระดับความพอใจ
ของแฟนคลับ ต่อนิยายในแต่ละตอน ค๊าา  ขอบคุณค่ะ


 
พอดีไรเตอร์ เจอเพลงนี้ ซึ่งเหมาะกับอารมณ์ของคุณไฟ ที่มีต่อบัวบุษย์
ก็เลยเอามาฝากแฟนๆ ทุกคน ฟังนะคะ

รักเธอทุกลมหายใจ - รุจ the star




โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ

# ❤ ...❤ Numfonart ❤ ...❤  (✿◠‿◠)


อ่านนิยายแล้ว อย่าลืมกด บันทึกเป็น Favorite
เพื่อเป็นแฟนพันธ์แท้ กันด้วยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค๊าาา

 

 
ตัวอย่างเว็บไซต์ .WS เริ่มต้นสร้างเว็บไซต์ ง่ายๆ ที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

949 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 20 มกราคม 2556 / 23:00
    น่ารักฮะ
    #849
    0
  2. วันที่ 17 มกราคม 2556 / 10:57
    คุณไฟน่ารัก รุกแบบอบอุ่นมาก เลยค่ะ เป็นผู้ชายที่น่ารักจิงๆ อ่านแล้วเคลิ้ม
    #815
    0
  3. #636 นกฮู้ก (@wivi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 00:59
    ทำไหมคุณไฟค๊าๆๆ ถึงได้น่ารักอย่างนี้นะ หลงผู้ชายคนนี้แล้วบ๊ะเฮ้ยๆ
    #636
    0
  4. #516 amil (@amilgaul) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 21:12
    ชัด ตรงประเด็น พุ่งชนหัวใจ นางเอกหัวใจจะหล่นหายแล้ว เพื่อนนางเอกเนี่ยชูโรงได้ดีทีเดียว 
    #516
    0
  5. #446 nunpanu (@nuntapun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 17:13
    ท่านเลขาชัดเจนนะคะ สาวตั้งตัวไม่ทันเลยนะนี่
    #446
    0
  6. #424 skyevit_1412 (@skyevit) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2555 / 22:41
    น่ารักดีค่ะ
    ว่าแล้วพระเอกต้องรู้จักนางเอกมาก่อน^_^
    คือตอนแรกแอบขัดใจเล็กๆ ที่พอเห็นนางเอกครั้งเดียวก็ชอบ
    แต่ตอนนี้กำลังลุ้นว่านางเอกเคยทำอะไรให้พระเอกประทับใจน้าาาาาา
    เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์นะคะ  :D
    #424
    0
  7. #406 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2555 / 00:21
    ขอบคุณค่ะ คุณsirynth  สำหรับกำลังใจ.. จะสู้ต่อไปค่
    #406
    0
  8. #405 sirynth (@sirynth) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2555 / 23:32
    narak mak ka, writer su su ka.
    #405
    0
  9. #106 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กันยายน 2555 / 12:13
    ขายดีอย่างนี้ต้องยกผลประโยชน์ให้คุณไฟขา
    #106
    0
  10. #105 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กันยายน 2555 / 09:37
    ออ..ตกใจเสียกรี๊ดดดดดดดด..ของคุณป้าหัวฟู..เลยค่ะ
    #105
    0
  11. #103 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2555 / 23:41
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดคุณไฟ
    #103
    0
  12. #102 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2555 / 23:37
    เียขายดีนะ
    #102
    0
  13. #97 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2555 / 11:21
    โอ๊ยคุณไฟขาจะน่ารักไปไหนนะ
    #97
    0
  14. #95 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2555 / 09:44
    ฟังเพลงไปพลางๆ ก่อนนะคะ.. อยากให้อยู่ในอารมณ์รักของพระเอกไปซัก 24 ชม.  อิ อิ       
    #95
    0
  15. #94 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2555 / 08:22
    โอเฮีย นี่เล่นแบบนี้เลยเรอะ
    #94
    0
  16. #93 mikomikojang (@mikomikojang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2555 / 06:57
    อ้ายท่านเลขา รุกหนักเลยนะ อิอิ มาต่ออีกไวๆนะคะ
    #93
    0
  17. #91 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2555 / 22:27
    เค้าตอบแทนได้ป่าวคุณไฟ5555
    #91
    0
  18. #90 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2555 / 22:09
    ขอบคุณแฟนคลับทุกคนนะคะ..ที่แวะมาให้กำลังใจกัน..ค่ะ
    #90
    0
  19. #89 pin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2555 / 21:36
    ชอบอะ แวะมาอ่านทุกวันบ
    #89
    0
  20. #88 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2555 / 16:20
    ทำไก่รวนเสร็จแล้วเค้าจะส่งไปให้คุณไฟชิม จะโยนให้แล้วนะ 555555
    #88
    0
  21. #87 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2555 / 13:46
    มารอคุณไฟต่อค่ะ
    #87
    0
  22. #86 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2555 / 10:31
    เฮีย ทำท่าเหมือนหมาหยอกไก่แบบนี้ไก่มันจะหลงตกลงเรอะ
    #86
    0
  23. #85 tuk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2555 / 09:50
    ชอบอ่ะ น่ารัก
    #85
    0
  24. #84 mikomikojang (@mikomikojang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2555 / 05:14
     มาต่อไวไวนะค๊า
    #84
    0
  25. #83 Numfonart (@numfonart) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2555 / 22:54
    โอ๊ะโอ.. คุณป้าหัวฟุ จะไปสารทจีน..อะจิคะ..อย่าลืมส่งไก่ต้มมาให้ไรเตอร์บ้างนะคะ..อิ อิ
    #83
    0