ไฟละมุน

ตอนที่ 5 : บทที่ 5 พันตำราจโท กริช นาคา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,950
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    23 ธ.ค. 55


บทที่ 5 พันตำรวจโท กริช นาคา
 


           ขณะภัชรธิดากำลังขับรถออกจากบ้าน เข้าถนนพระพิพิธ แขวงพระบรมมหา

ราชวัง ได้มีรถ Range Rover Sport 2010 แซงปาดหน้าเธอเข้ามาและเบรคอย่างกระทันหัน

ทำให้หญิงสาวต้องเหยียบเบรคอย่างแรง แต่ระยะห่างที่ไม่มากพอ ทำให้รถของเธอ ไม่

สามารถห้ามล้อไว้ได้ทัน มันไถลไปชนท้าย Range Rover เข้าอย่างจัง

           “ โครม!!..” การชนทำให้เกิดแรงกระชาก ดีแต่ว่า..เธอคาดเข็มขัดนิรภัยไว้ แต่

หน้าผากของเธอ ก็กระแทกเข้ากับพวงมาลัยรถ จนปูดออกมาเท่าลูกมะนาว หญิงสาวทั้ง

เจ็บและโมโห

           “ เป็นอะไรไหมครับคุณ..”  คู่กรณีหนุ่ม ลงจากรถมาดูหญิงสาวอย่างห่วงใย

           “ ก็ดูเอาเองสิ.. " หญิงสาวหันมาตะหวาดใส่เขา.. ด้วยความโมโห " คุณขับรถ

ประสาอะไรของคุณ ปาดหน้าชั้นยังไม่ว่านี่คุณเล่นเบรคกระทันหันแบบนี้ใครเค้าจะไปเบรค

ตามคุณได้ทัน บ้าที่สุด..โอ๊ยยย..เจ็บ “ หญิงสาวเอามือลูบคลำบริเวณหน้าผากไปมาด้วย

สีหน้าเจ็บปวด 

           “ ผมขอโทษจริงๆ ครับ ผมเบรคเพราะว่ามันมีลูกสุนัขวิ่งขึ้นมาจากข้างทางเข้ามา

ในถนนหนะครับ “

           “ อะไรนะ!  คุณเบรคจนชั้นชนคุณเนี่ย เพราะ ลูกหมา.. หรอคะ “

           “ ครับใช่.. หรือว่าคุณ.. จะให้ผม.. ทับมันให้แบนติดถนนไปหละครับ “

           หญิงสาว.. จึงเริ่มรู้สึกตัว ว่ามันเป็นเหตุสุดวิสัย.. “ เออ...ชั้นก็ไม่ได้หมายความ

อย่างนั้น.. ช่างเถอะ ว่าแต่ ..คุณจะเอายังไงต่อ รถชั้นพังหมดแล้วเนี่ย “

           “ คุณทำประกันภัยรถยนต์ไว้รึเปล่าครับ.. ของผมมีประกัน เดี๋ยวผมเรียกประกัน

ของผมมาก่อน ก็แล้วกันนะครับ “

           “ เดี๋ยวนะคุณ ถ้าเรียกประกันภัยมาชั้นจะไม่เป็นฝ่ายผิดหรอ คุณดูสิ..สภาพที่ชั้น

ชนท้ายรถคุณอยู่แบบเนี้ย..ชั้นก็ผิดเต็มๆ เลยดิ “

           “ ไม่หรอกครับ ก็ผมยอมรับผิด ที่จะชดใช้ให้คุณยังไงหละครับ “

           “ ชั้นจะเชื่อคุณได้ยังไง.. สภาพการชน ชั้นเสียเปรียบคุณเต็มประตูเลยนะ “

           “ งั้นเอาอย่างนี้ นี่นามบัตรของผมครับ ผม พ.ต.ท.กริช นาคา สารวัตรสืบสวน

สน.ลุมพินี ที่นี้ พอจะเชื่อได้รึยังครับ “ หญิงสาวรับนามบัตรมาพลิกดู แล้วจึงมองหน้าเขา

หญิงสาวยักไหล่เล็กน้อย

           “ ก็ได้ค่ะ “ 

           ทั้งสองคน จึงโทรแจ้งประกันภัยของตนมาดำเนินการ จนเสร็จเรียบร้อย หลังจาก

เจ้าหน้าที่ประกันภัยกลับไปแล้ว หญิงสาวก็เริ่มตีรวนเขาอีกรอบ

           “ เอาหละ.. ต่อไป มาพูดถึงการสูญเสียรายได้ของชั้น.. จากการที่ชั้นใช้ใบหน้า

ในการทำงานไม่ได้เนี่ย คุณจะรับผิดชอบยังไง “

           “ หมายความว่ายังไงครับ “  ชายหนุ่มถามกลับมาด้วยความสงสัย

           หญิงสาวถอนใจอย่างหงุดหงิด  “ อาร๊ายย!!.. คุณไม่เคยเห็นชั้นเลยหรอชั้นเป็น

นางแบบ ต้องใช้หน้าตาในการทำมาหากิน..นะคุณ หัวชั้นปูดขนาดนี้ ชั้นจะไปถ่ายแบบได้

ยังไง “

           “ แล้วผมจะรู้ได้ยังไง.. ว่าคุณเป็นนางแบบจริงๆ “

           “ เอ๊ะ! คุณ พูดอย่างนี้หมายความว่ายังไง “  ว่าแล้วหญิงสาวจึงเดินไปที่รถหยิบ

นิตยสารแฟชั่น ที่เคยวางทิ้งไว้ในรถมาส่งให้เขาดู “

           “ นี่ค่ะ หลักฐาน “  ชายหนุ่มรับมาดูเห็นชื่อนางแบบ ภัชรธิดา ศรัทธาธรรม หรา

อยู่บนปกนิตยสาร จึงส่งคืนให้เธอ

           “ แล้วมันทำให้คุณเสียหายเท่าไหร่หละครับ เดี๋ยวผมเซ็นต์เช็คให้ คุณบอกมาได้

เลย.. “

           โอ..ว๊าวว.. อวดร่ำอวดรวยซะด้วย.. ได้เลย เดี๋ยวชั้นจัดให้ ภัชรธิดายิ้มอย่างนึก

หมั่นใส้

           “ ยังไม่ทราบค่ะ ชั้นต้องกลับไปดูคิวก่อนว่า ต้องยกเลิกกี่คิว แล้วหัวชั้นจะหาย

ปูด.. ตอนไหน “

           “ ถ้าอย่างนั้น คุณก็ติดต่อผมมา ตามเบอร์ที่ให้ไว้ในนามบัตรก็แล้วกันครับ ตอนนี้

ผมต้องรีบไปแล้ว เลยเวลานัดของผมมาเยอะแล้ว “


           “ ก็ได้ค่ะ..แล้วชั้นจะติดต่อกลับไป “ แล้วหญิงสาวก็กลับขึ้นรถติดเครื่องยนต์ถอย

รถออกมาเล็กน้อยแล้วจึงขับเบี่ยงขวาหลบรถของเขาที่จอดอยู่ออกไป รถของเธอเสียหาย

ที่กันชนหน้าแตก ต้องเข้าศูนย์ซ่อมอย่างน้อยก็ประมาณอาทิตย์สองอาทิตย์ที่จะไม่สามารถ

ใช้รถได้ หญิงสาวถอนใจ.. สิ่งแรกหลังจากเอารถเข้าศูนย์ ชั้นต้องให้นาย..หารถมาให้ชั้น

ใช้แทนก่อนแน่ นายตำรวจหน้าเก๊ก...ชิส์! 



           สนามฝึกยิงปืนหน่วยบัญชาการกำลังสำรอง (สวนเจ้าเชตุ)  สนามนี้ตั้งอยู่

ภายในหน่วยบัญชาการกำลังสำรอง ถนนเพระพิพิธ แขวงพระบรมมหาราชวัง เป็นที่ๆ ทั้ง

กุณฑ์และกริชใช้เป็นที่ซ้อมยิงปืนกันเป็นประจำ ช่องยิงแบ่งออกเป็น 6 สนาม สนามประจำ

คือ สนาม 4 ระยะ 15 เมตร สำหรับฝึกซ้อมและแข่งขันระบบต่อสู้ และระบบทั่วไป
    
           กริช ไปถึงในขณะที่ กุณฑ์ยิงเป้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผลที่ปรากฏให้เห็นด้วยสาย

ตาคือ กระสุนทุกนัดที่ลั่นออกไปเข้าเป้าตรงกลางอยู่ในวงกลมทั้งหมด กริชปรบมือให้เพื่อน

พร้อมกล่าว

           “ ฝีมือนายไม่ตกจริงๆ ว่ะ ..ไอ้คุณไฟ “

           “ ทำไม แกมาช้านักวะ..หะ..กริช  มัวแต่ไปหลีสาวที่ไหนมา “

           “ เฮ้ย.. พูดซะเสียภาพลักษณ์นายตำรวจไทย หมดเลย..ไม่ได้หลีสาวโว้ย..แค่มี

อุบัติเหตุ โดนสาวขับรถชนท้ายนิดหน่อย “

           “ อ่าว..หรอ ที่ไหนหละ แล้วเป็นยังไงบ้าง “

           “ ก็ไม่เป็นยังไง แค่ตูดเยินนิดนึง แต่ของเจ้าหล่อนคงต้องเปลี่ยนกันชนหน้า เป็น

นางแบบซะด้วยว่ะ เพื่อน  สวย เปรียว เสียอย่างเดียว.. เขี้ยวชะมัด “

           “ ฮ่าาา.. ไอ้เสือ เจอสาวดุเข้าให้แล้ว..หรือไง “ กุณฑ์แซวเพื่อนอย่างอารมณ์ดี

           “ ก็นิดนึง ดูท่าทางเจ้าหล่อนเอาเรื่องอยู่ไม่หยอก แต่กันหยอดเอาไว้แล้ว “

           “ อะไรของแก วะ..ไอ้กริช หยอดเอาไว้แล้ว “

           “ ช่องทางการติดต่อสื่อสารไงเพื่อน..ให้นามบัตรไป คาดว่าไม่ว่ายังไงเจ้าหล่อน

จะต้องติดต่อกลับมาแน่ๆ เชื่อหัวไอ้กริช เถอะ..”

           “ เออ..ไม่ทิ้งลายจริงๆ นะเอ็ง “  แล้วทั้งสองก็หัวเราะประสานเสียงกันอย่างชอบ

ใจ..

           กุณฑ์นั้น รู้ดี.. ถึงระดับความเจ้าชู้ของเพื่อนรัก ว่าแม้กริชจะเจ้าชู้ แต่ก็ไม่เคยถึง

ขนาดที่จะไปทำให้ผู้หญิงต้องเสียหายหรือมีปัญหาผูกพันตามมา แต่สำหรับตัวเขาเองแล้ว

เขาไม่ชอบเล่น กับความรู้สึกของคนอื่นอย่างนั้น เขาคิดว่า หากเขาจะรักใครสักคน ผู้หญิง

คนนั้น ก็จะมีได้แค่เพียงคนเดียวเท่านั้น  

           “ ว่าแต่ แกจะซ้อมยิงไหม กริช เดี๋ยวกันนั่งรอก็ได้นะ “

           “ ไม่ต้องดีกว่า ไปหาที่นั่งกินข้าวแล้วคุยกันดีกว่า ไม่ได้เจอนายมานานแล้วตั้งแต่

ไปเป็นเลขาฯ ท่านนายกฯ เนี่ย หาตัวจับยากจริง “

           “ อืม.. งานเยอะหนะ พอดีวันนี้ท่านนายกฯ มีภารกิจส่วนตัวกันก็เลยว่าง ว่าแต่..

นายอยากไปกินแถวไหนหละ “

           “ กันว่าไปกินอาหารป้าพินดีกว่าหว่ะ..ขืนไปตามร้านอาหาร มีหวังไม่ได้คุยแน่..

เสน่ห์เกินห้ามใจอย่างแก “

          “ ก็ดีเหมือนกันนะ.. กริช.. กันมีบางอย่างที่ต้องคุยกับนาย เหมือนกัน “

           “ ซีเรียส รึเปล่าวะ..ไฟ “

           “ ระดับ 3 พอให้มีกลิ่น “ กุณฑ์บอกเป็นโค้ดออกไป กริชมองหน้าเพื่อนหยุดการ

ซักถามทันทีดุจคนที่รู้ใจกัน

           “ เดี๋ยวกันจะโทรฯ ไปบอกให้ป้าพิน เตรียมอาหารที่แกชอบไว้ให้แล้วกันนะกริช “

           “ ขอบใจเพื่อน “


           หลังจากกุณฑ์โทรฯ แจ้งป้าพินเรียบร้อยแล้ว ก็พากันเดินออกมาจากสนามยิงปืน

แห่งนั้น แล้วขับรถตามกันออกไป



          คอนโดฯ อโศก ชั้น 18  บัวบุษย์เปิดประตูรับภัชรธิดาเข้าไปในห้อง และต้อง

ตกใจเมื่อเห็นใบหน้าของเพื่อนรัก ที่หน้าผากบวมปูดออกมาเป็นรอยช้ำ

           “ อั้ม ! .. ไปทำอะไรมาทำไมเป็นแบบนี้หละ “

           “ บุษย์ ..อย่าทำเสียงตกใจแบบนี้สิ ชั้นใจไม่ดี.. ไหนๆ ขอดูกระจกหน่อยว่าเป็น

อย่างไรบ้าง “ ภัชรธิดารีบเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อดูหน้าของตนเองภาพในกระจก ทำให้

เธอต้องร้องกรี๊ด..ออกมา

           “ อ๊ายยย.. นายตำรวจขี้เก๊ก.. ชั้นจะเรียกค่าเสียหายจากนายง.. ให้หนักทีเดียว

ดูสิ.. เสียโฉมหมดเลย งื้อออ…”

           “ นี่แม่คุณ.. ตำรวจอะไรของแก ฮึ.. ไหนบอกมาสิว่าเกิดอะไรขึ้น “

          ภัชรธิดาหยิบนามบัตรของกริชในกระเป๋าส่งให้บัวบุษย์ดู “ ก็ตอนที่ชั้นกำลังขับรถ

มาหาเธอ.. นี่หละ เพิ่งขับออกจากบ้านมาได้หน่อยเดียวเอง อยู่ ๆ นายตำรวจบ้าเนี่ย.. ก็

ขับมาปาดแซงรถชั้นขึ้นไป แล้วก็เบรกกะทันหัน ชั้นเบรกตาม..ไม่ทัน ก็เลยชนท้ายเข้าให้

เนี่ย..หัวชั้นกระแทกกับพวงมาลัยรถนะ ดูสิ เจ็บมากเลยบุษย์ “

           บัวบุษย์ รับนามบัตรมาพลิกดูชื่อของกริช แล้วจึงส่งคืนให้ภัชรธิดา

           “ แล้วเขาบอกมั้ย..ว่า เบรกทำไมกัน “

           “ เขาบอกว่า มีลูกหมาวิ่งขึ้นมาจากข้างทาง เขาก็เลยเบรค เพราะกลัวว่าจะทับ

มันหนะ “

           “ อืม..! แล้วเขายอมชดใช้ค่าเสียหายยังไงบ้าง ว่าแต่.. อั้มไปหาหมอ เช็คร่าง

กายมาแล้วหรือยังว่าอวัยวะภายในเป็นอะไรหรือเปล่านะ “

           “ ยังเลย.. ทางโน้นเรียกประกันภัยมาชดใช้ค่าเสียหายเรื่องการซ่อมรถให้ ส่วน

ค่าบาดเจ็บกับค่าขาดรายได้ที่ชั้นต้องงดรับงาน เห็นว่า..ให้ชั้นคิดไปว่าเท่าไหร่เขาจะจ่าย

ให้ “

           “ งั้นก็ดีแล้วนี่..ที่เขารับผิดชอบ บุษย์ว่า อั้มก็ควรจะไปหาหมอนะ เพราะว่าจะได้

มีหลักฐาน มีใบรับรองแพทย์ ว่าเราต้องพักนานกี่วัน.. เอาอย่างนี้ อั้มมาทานข้าวก่อนนะ

แล้วเดี๋ยวบุษย์ไปโรงพยาบาลเป็นเพื่อนเอง โอเค ..มั้ย “

           “ ขอบใจนะบุษย์ “

           “ จร้า.. มาเร็ว อั้ม เนี่ย..บุษย์ทำแต่อาหารที่อั้มชอบทั้งนั้นเลยน๊า “  บัวบุษย์พา

ภัชรธิดาไปที่โต๊ะริมระเบียงที่บัดนี้ จัดเป็นโต๊ะอาหาร ดูน่ารับประทาน

           “ โห..ว๊าวว ของชอบทั้งนั้นเลย ขอบใจนะ บุษย์  “ ภัชรธิดาหันมากอดเพื่อนรัก

“ เนี่ย..ชั้นเลยหมดอารมณ์จะอยากรู้เรื่องของแกไปเลย ขอบอก..ตอนเนี่ย..ชั้นหิวมากกก

เริ่มกันเลยนะบุษย์ นะ ”  บัวบุษย์ พยักหน้าและยิ้มให้กับท่าทางกระตือรึอล้นของภัชรธิดา

เพื่อนของเธอคนนี้ ก็เป็นแบบนี้.. มาตั้งแต่สมัยเรียนมาด้วยกันแล้ว..ภัชรธิดาเป็นคนร่าเริง

แจ่มใส อารมณ์ดี แต่ก็เอาเรื่องพอดูเหมือนกันในเวลาที่ถูกรังแก ทั้งสองรับประทานอาหาร

กันไปคุยกันไปตามประสาเพื่อนรัก

           “ ไหน..เล่ามาซะดีๆ ว่า ไปสัมภาษณ์หนุ่มหล่อมาเมื่อวาน เป็นอย่างไรบ้าง “

           ภัชรธิดาถามขึ้น หลังจากที่ทั้งสองรับประทานอาหารกันไป จนอิ่มหน่ำดีแล้ว

           “ ก็ไม่มีอะไรนะ ข้อมูลที่ได้มาก็เหมือนกับที่อั้มเคยเล่าให้บุษย์ฟัง..นั่นหละ “

           “ ชั้น..ไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้นจ้า หมายถึงว่า ไปยังไงมายังไง หล่อนถึงไปโผล่ที่

บ้านของคุณกุณฑ์ได้ แถมยังเจอ ยัยเอรี่ ตัวร้ายเข้าให้อีก “

           “ แกรู้ได้ยังไง ว่า..คุณเอรี่ เค้าเป็นตัวร้ายอะ “  บัวบุษย์ถามพร้อมกับหัวเราะ ที่

เพื่อนพูดเหมือนตาเห็น เลยทีเดียว

           “ ก็ชั้นเคยเจอหล่อนในงานต่างๆ อยู่เรื่อยๆ หนะสิจร้า.. บางที ก็เคยเดินแบบบน

เวทีเดียวกันเชียวหละ หล่อนหนะ.. ร้ายไม่หยอก ดูถูกคนก็ปานนั้น “ ภัชรธิดาเรียนแบบท่า

มอง ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าของเอรี่ได้เหมือนอย่างไม่ผิดเพี้ยน ทำให้บัวบุษย์อดหัวเราะไปกับ

ท่าทางของภัชรธิดาไม่ได้

           “ ที่ต้องไปบ้านคุณกุณฑ์ ก็เพราะว่าเขาไม่มีเวลา เขามีประชุมทั้งเช้าและบ่ายเลย

กว่าจะออกจากห้องประชุม มาหาชั้นได้ ก็เลยเวลานัดไปเกือบจะชั่วโมงนึงแล้ว แถบยังต้อง

กลับไปเอาเอกสารที่บ้านของเขาเพื่อมาเข้าประชุมในช่วงบ่ายต่ออีก เค้าคงยุ่งมากจริงๆ ชั้น

เห็นแล้วก็เลยโกรธที่เขาผิดเวลานัดกับชั้นไม่ลง “

           “ ฮั่นแน่... ไม่ทันไรเลยเข้าข้างกันซะแล้ว..”

           “ ไม่ได้เข้าข้างนะ จริงๆ ... คุณไฟ เอ้ย..คุณกุณฑ์ เค้า..”

           “ เดี๋ยวๆ คุณไฟ เนี่ย.. แมวที่ไหน ”  ภัชรธิดาขัดขึ้น

           “ ก็คุณกุณฑ์ นั่นหละ คนที่บ้านเขาเรียกคุณไฟ กันหนะ “

           “ อ๊ายยย!! หล่อน Exclusive จริงๆ นะจร้า.. เนี่ย..แล้วยังไงต่อ “

           “ ก๊อ.. ไปถึง เค้าก็สั่งให้ตั้งโต๊ะอาหารที่สวนริมสระน้ำ ทานอาหารกันแล้วจึงได้

สัมภาษณ์นะ “ บัวบุษย์ตัดสินใจไม่เล่า ถึงเรื่องคำถามสุดท้ายที่กุณฑ์ทิ้งไว้ให้หล่อนเพราะ

ไม่อยากตกเป็นจำเลย ให้เพื่อนสาวมาซักไซร์ไล่เลียง เพราะบัวบุษย์เองก็ไม่รู้ว่า กุณฑ์นั้น

พูดจริง หรือพูดเล่น  

           “ จนจะกลับอยู่แล้ว คุณเอรี่.. เค้าถึงได้โผล่เข้ามา เห็นว่าตามคุณกุณฑ์มาเพราะ

โทรฯ ไปถามที่ทำเนียบฯ ดูเค้าโกรธอยู่นะ ที่คุณเอรี่โทรฯ ไปทำเนียบฯ “


           “ ก็แหง๋ หละซิ.. เหมือนโทรฯ ไปเช็คเลยนะแก.. เห็นเค้าว่ากันว่า คุณกุณฑ์ไม่

ชอบให้ใครไปยุ่งวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของเค้า ไม่ชอบออกงาน เก็บตัวมาก จะเห็นก็ตอน

ที่ตามท่านนายกฯ ไปทำงานนั่นหละ อ้อ..แล้ว แม่ไฮโซ เห็นหล่อนแล้ว ไม่แผลงฤทธิ์ใส่

เลยหรอ..”

           “ ก็.. นิดนึงนะ ทำท่าเหมือนที่อั้มทำเมื่อกี้อะ..เค้ามองชั้น แบบนั้นจริงๆ..มีปะทะ

คารมกันนิดหน่อย เรียกว่าสงครามเพิ่งเริ่มก่อตัว ดีว่า.. คุณกุณฑ์เค้าไปเอาเอกสารที่ห้อง

ทำงานแล้วกลับเข้ามาเสียก่อนชั้นก็เลยรอดตัว ดูท่าว่า..คุณเอรี่ เค้าทั้งหึงทั้งหวงคุณกุณฑ์

จนออกนอกหน้า แต่ตอนที่ชั้นสัมภาษณ์ เค้าก็บอกนะ..ว่า คุณเอรี่เป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกัน

นี่ก็แสดงว่า คุณเอรี่ คงจะรักคุณกุณฑ์อยู่ข้างเดียว.. นะอั้ม “

           “ ก็คงจะใช่..หล่อนหนะ..เที่ยวป่าวประกาศไปทั่วเพื่อกันท่าสาวๆ ทั้งเมือง ชิส์!“

ภัชรธิดาทำท่ายักไหล่ ออกอาการหมั่นใส้ไฮโซสาวเต็มที่ บัวบุษย์ยิ้มขัน ที่เพื่อนสาวช่าง

ประชดประชัน

           “ หลังจากนั้น เค้าก็พาชั้นกลับมาที่ทำเนียบฯ แล้วเค้าก็ไปประชุมต่อ ส่วนคุณเอรี่

ก็ไม่รู้นะ.. เห็นว่าจะอยู่รอทานอาหารค่ำ กับคุณกุณฑ์ “

           “ หรอ.. อยากรู้จริงๆ ว่าได้ทานสมใจหล่อน.. มั้ยนะ “

           “ เอาหละ.. ได้เวลาออกไปหาหมอกันแล้วนะอั้ม ใครจะได้ทานอาหารกับใครหรือ

ไม่ได้ทานเนี่ย..อย่าไปสนใจเลย แต่ที่แน่ๆ อะ หล่อนต้องไปหาหมอ บัดเดี๋ยวนี้..“


          บัวบุษย์ ลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารเก็บถ้วยชามไปล้างในครัวก่อนที่จะออกไปเป็นเพื่อน

ภัชรธิดา

           “ แล้วอั้มจะเอารถเข้าอู่เมื่อไหร่ หรอ?  ถ้าไม่มีรถใช้มายืมบุษย์ไปใช้ก่อนได้นะ “


           “ ไม่เป็นไรหรอก..บุษย์ ชั้นว่าจะโทรไปบอกให้นายตำรวจอวดรวยคนนั้น หามา

ให้ชั้นใช้แทนหนะ คงจะรวยมากกก...ชิส์! " บอกมาว่าเท่าไหร่ เดี๋ยวผม เซ็นต์เช็คให้  “  

ภัชรธิดาย่นจมูกใส่ ราวกับกริชยืนอยู่ข้างหน้า บัวบุษย์อดแซวเพื่อนสาวไม่ได้


           “ อย่าให้กลายเป็นว่า บุพเพอาละวาดนะจ๊ะ อั้ม “ แล้วจึงหัวเราะอย่างขบขัน

           อ๊ายยย..หล่อน อย่านะ..ไม่ ไม่..ไม่เด็ดขาด..” พร้อมกับส่ายหัวไปมา


           “ เอาเถอะ ..แล้วชั้นจะคอยดู..ป่ะ ไปกันได้แล้ว “

           สองสาวหัวเราะให้กัน แล้วจึงพากันออกไปโรงพยาบาล ด้วยรถของ บัวบุษย์

 

           ส่วนกุณฑ์และกริช เมื่อเดินทางถึงคฤหาสน์ สรณตรัย นั้น ป้าพินก็จัดโต๊ะ

อาหารไว้ให้พร้อมแล้วที่ห้องอาหารเล็กในสวนหลังบ้านที่สองหนุ่มมักมาสังสรรค์กับเพื่อน

ในยามที่นัดรวมพลเพื่อนเก่ากัน

           “ สวัสดีครับ ป้าพิน “  สารวัตรหนุ่มยกมือขึ้นกระพุ่มไหว้ผู้สูงอายุ อย่างนอบน้อม

พร้อมกับเข้าสวมกอดป้าพินอย่างรักใคร่

           “ ไม่ได้เจอป้าเสียนาน ยังรู้ใจกันเหมือนเดินเลยนะครับ “  ป้าพินรับไหว้และกอด

ตอบลูบหลังไหล่ชายหนุ่มดุจลูกหลาน

           “ ไม่ได้พบ คุณกริช เสียนาน ยังหล่อเหมือนเดิมเลยนะคะ มาคราวนี้มีหลานสะใภ้

มาฝากป้าสักคนสองคนรึยังคะ “

           “ โอ้โห..ป้า จาเอาตั้งสองคนเลยหรือครับ สักคนนึง ผมยังหาไม่ได้เลยครับ..ผม

ว่าจะรอไอ้คุณไฟของป้า แต่งไปก่อนนะครับ ผมค่อยหาโซ่มาล่าม..”

           “ แหม..ดูพูดเข้า คุณกริช โซ่เซ่ออะไรกันคะ ถ้าเจอคนถูกใจ ขี้คร้านจะรอคุณไฟ

ของป้าไม่ไหว คุณไฟ..เธอเอาแต่ทำงานนะคะ ไม่มีวี่แววจะสนใจสาวคนไหนเลยค่ะ ป้ายัง

คิดอยู่ว่าป้าจะได้อยู่ ถึงได้เลี้ยงลูกคุณไฟ รึเปล่าเลยนะคะ “

           “ ไม่ต้องห่วงหรอกครับ..ป้า ยังไงๆ ป้าพินก็ได้เลี้ยงลูกของผมแน่ๆ ครับ “ กุณฑ์

ยื่นมือไปจับมือป้าพินมาบีบเล็กน้อย และพยักหน้าให้ กริช  “ นาย..หิวไม่ใช่หรอ อย่ามัว

ประจบป้าพินอยู่เลย แค่ทานอาหารที่ป้าแกจัดไว้ให้หมด แค่นี้..ป้าแกก็ยิ้มหน้าบานไปทั้ง

วันแล้วหละ “

           ทั้งสามคน..หัวเราะให้แก่กันอย่างมีความสุข หลังจากรับประทานอาหารเรียบร้อย

กุณฑ์พากริชไปที่ห้องทำงานของเขา พร้อมหันมาสั่งป้าพินว่า

           “ ป้าครับ.. ถ้าผมไม่เรียก ก็อย่าให้ใครเข้าไปที่ห้องทำงานนะครับ เสร็จธุระแล้ว..

ผมจะออกมาเอง นะครับ “

           “ ได้ค่ะ คุณไฟ “ เมื่อป้าพินไปแล้ว กริชจึงหันมาถามกุณฑ์ ด้วยน้ำเสียงเป็นงาน

เป็นการ ท่าทางขี้เล่นรื่นเริงหายไปเป็นปลิดทิ้ง

           “ มีอะไรให้กันช่วย..หรือวะ ไฟ “

           “ สายข่าวรายงานว่า เริ่มมีความเคลื่อนไหว ของกลุ่มทุนต่างๆ และพวกที่เสียผล

ประโยชน์จากนโยบายของรัฐบาล “

           “ เป็นพวกไหน หรือ? “

           “ หลายฝ่าย ทั้งนายทุน นักการเมืองและทหารบางส่วน แต่ว่าทั้งหมดอยู่ในสาย

ตาของสายข่าวของเราตลอด กันให้ตามติดทุกความเคลื่อนไหว ช่วงนี้ยังไม่มีอะไรที่ชัดเจน

แต่กันอยากจะป้องกันไว้ก่อน ไม่อยากชะล่าใจ “

           “ ว่า..ยังไงรึ? “ กริชกลายเป็นคนพูดน้อย ไปในทันใด

           “ กันอยากได้ชุดรักษาความปลอดภัย ประจำตัวท่านนายกฯ สักสี่ห้านายเอาไว้ดู

แลใกล้ชิด ปรกติจะมีแต่การ์ดชั้นนอกกับระบบรักษาความปลอดภัยปรกติ ที่ไม่เข้มงวดมาก

นัก ต่อไปคงต้องดูแลให้ใกล้ชิดขึ้น.. กันเลยอยากจะถามนายนะ กริช ว่า นายสนใจงานนี้

ไหม.. ถ้านาย โอเค.. กันจะให้นายเลือกนายตำรวจมือดี ที่ไว้ใจได้และไม่มีภาระทางบ้าน

มาร่วมทีม นายส่งรายชื่อพวกเขามาได้เลย กันจะเสนอท่านนายกฯ “

           “ หมายถึงจะย้ายกันเข้า ศูนย์บัญชาการตำรวจแห่งชาติ รึ “

           “ ก็ไปแต่ชื่อนะส่วนตัวนายกับผู้ร่วมทีมของนาย ก็จะต้องไปประจำการที่บ้านท่าน

นายกฯ และติดตามท่านไปทุกที่ ตลอด 24 ชม. และประสานงานกับกันโดยตรง “

           “ มิน่า..หละ นายถึงไปซ้อมยิงปืนก็เพราะแบบนี้เอง โอเค.. กันไม่มีปัญหาแต่ขอ

เวลาหาคนที่ไว้ใจได้ก่อน แล้วกันจะเอารายชื่อมาให้ “

           “ งั้นก็ตกลง..ตามนี้ “  

           กุณฑ์ ยกมือขึ้นแล้วกำหมัด กริชจึงกำหมัดขึ้นแล้วชกเบาๆ ไปที่หมัดของ

กุณฑ์ทั้งสองคนยิ้มให้กันอย่างรู้ใจ


 


=========================================

 

รบกวนแฟนคลับที่เข้ามาอ่าน Vote ให้ คะแนนในแต่ละตอน ได้ที่ด้านล่าง
ของแต่ละตอน
คลิกเลือกคะแนน ก่อนกดส่งคะแนนนะคะ
ไรเตอร์จะได้ทราบระดับความพอใจ
ของแฟนคลับ ต่อนิยายในแต่ละตอน ค๊าา  ขอบคุณค่ะ

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ

# ❤ ...❤ Numfonart ❤ ...❤  (✿◠‿◠)


อ่านนิยายแล้ว อย่าลืมกด บันทึกเป็น Favorite
เพื่อเป็นแฟนพันธ์แท้ กันด้วยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค๊าาา

 

 
ตัวอย่างเว็บไซต์ .WS เริ่มต้นสร้างเว็บไซต์ ง่ายๆ ที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

949 ความคิดเห็น

  1. #814 สายลมแห่งโชคชะตา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มกราคม 2556 / 10:50
    หุหุ สองคู่ดูเหมือนคู่หนุ่มตำรวจจะมีแนวกัดจิก กันน่าสนุกดีค่ะ
    #814
    0
  2. #515 amil (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 20:50
    มีบู๊ด้วยท่าจะสนุก 
    #515
    0
  3. #445 nunpanu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 15:43
    เริ่มเข้มข้น
    #445
    0
  4. #81 zarn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2555 / 16:07
    มีความรู้สึกว่า พระเอกจะมีบุคคลิกดีขึ้นมาหน่อย ไม่น๊อมแน๊มนุ่มนิ่มเหมือนตอนแรก สู้ๆนะคะคนเขียน จะคอยติดตามค่ะ
    #81
    0
  5. #76 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2555 / 22:31
    เอาคุณไฟใส่ห่อเก็บเข้าตู้ไว้ดูเล่น เอิ้ก ๆ
    #76
    0
  6. #74 Numfonart (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2555 / 19:53
    เดี๋ยว..จะ ลง บทที่ 5 ให้ครบ 100% นะคะ...
    #74
    0
  7. #73 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2555 / 10:23
    คู่เพื่อนสองคู่ชูชื่น
    #73
    0
  8. #72 Numfonart (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2555 / 23:30
    Up ให้แล้วนะคะ ..พอดีวันนี้ ไรเตอร์ กลับบ้านดึกนิดหน่อย 3 ทุ่ม ก็เลยมีเวลาเขียนและ Up ขึ้นเว็บ น้อยไปหน่อย แฟนคลับก็อย่าว่ากันนะคะ
    #72
    0
  9. #69 mikomikojang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2555 / 11:30
    คริคริ คุณตำรวจนี้ ไม่ทิ้งลายจริงๆ มาต่อไวไวนะคะ
    #69
    0
  10. #68 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2555 / 05:53
    มารอต่อค่ะสองเพื่อนจะมีอะไรเหมือนกันไหมนะ
    #68
    0
  11. #67 Numfonart (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 21:35
    ดูสิ ..คุณป้าหัวฟู บอกให้จับคุณไฟใส่ห่อส่งไปให้ ไม่ทราบว่าจาเอาคุณไฟของนู๋ ไปทำห่อหมก อะป่าว..คริ คริ
    #67
    0
  12. #66 Numfonart (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 21:32
    มาแว้ว ๆ ๆ..Up ไป 40%  ก่อนน๊าาา...
    #66
    0
  13. #65 Numfonart (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 16:56
    ไม่คิดว่าแฟนคลับเราจะน่ารักอย่างนี้......ขอบคุณนะคะ..ที่มารอ..
    #65
    0
  14. #64 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 13:28
    เราเตรียมเสบียงไว้เพียบสำหรับนั่งรอหรอกเลยช้าไป555555

    เด๋วจะอยู่หน้าคอมนานยันดึก ไรเตอร์จ๋า เอาคุณไฟใส่ห่อส่งมาให้เค้าที
    #64
    0
  15. #62 winter_tim (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 22:56
    รออ่านค่ะ
    #62
    0
  16. #61 Numfonart (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 22:18
    มีคนมาตีตั๋วรอ ก่อนคุณป้าหัวฟู แร้ววว...อิ อิ 
    #61
    0
  17. #59 ta-tar (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 20:53
    รอต่อไปค้า
    #59
    0