ไฟละมุน

ตอนที่ 4 : บทที่ 4 คุณหญิงรดา สรณตรัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,920
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    23 ธ.ค. 55

บทที่    4     คุณหญิงรดา  สรณตรัย


          บัวบุษย์ เดินทอดน่องรับสายลมเย็นสบายยามเช้า ที่พัดผ่านร่างของ

เธอไปเบาๆ บนชายหาดที่ทอดยาวออกไป ผืนทรายที่ขาวสะอาดเม็ดทรายละเอียด

นุ่มเท้าทำให้รู้สึกดี หญิงสาวถอดรองเท้าแล้วเดินจากหน้าโรงแรมของบิดา มารดา

ของเธอมาเรื่อยๆ เพื่อสูดอากาศยามเช้าที่สดชื่นเย็นสบาย ซึ่งหญิงสาวมักทำเช่นนี้

เป็นประจำ เมื่อเธอได้เดินทางมาที่นี่ เธอชอบเวลาที่เดินไปแล้วมีลูกปูลมตัวเล็กตัว

น้อย วิ่งล้อลมไปข้างหน้า เหมือนหยอกเย้าและต้อนรับการมาเยือนของเธอ ขณะที่

พระอาทิตย์กำลังจะโผล่พ้นน้ำทะเลขึ้นมา ช่างเป็นภาพที่สวยงามและเป็นสัญลักษณ์

ของการเริ่มต้นวันใหม่ ..

          ขณะที่หญิงสาวกำลังจะหมุนตัว เพื่อเดินกลับไปยังโรงแรมนั้น สายตาของ

เธอก็แลเห็นภาพชายผู้หนึ่ง ซึ่งกำลังเดินตรงมาหาเธออย่างช้าๆ ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว

ปล่อยชายเสื้อออกนอกกางเกงสแล็กสีขาวเช่นกัน พับแขนเสื้อขึ้นไปจนถึงข้อศอก

ทั้งสองข้าง เดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนถึงระยะที่จะสามารถมองเห็นได้.. หญิงสาวก็

ต้อง..อุทาน อย่างแปลกใจ

          “ คุณไฟ!!..“  เขามาที่นี่ได้อย่างไรกัน ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาเธออย่าง

ช้าๆ

          “ เออ.. คุณไฟมาทำอะไรที่นี่คะ ? “ 

          “ ผม มาทวงคำตอบ ครับ “  ชายหนุ่มตอบพลางเดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

          “ คำตอบ..อะไรหรอคะ “  หญิงสาวกลั้นใจ...ถามออกไป

          “ ก็..คำตอบ..ที่ผมเคยทิ้งคำถามไว้..กับคุณ..ยังไงหละครับ "

          หญิงสาวหวนนึกถึงคำถามนั้นแล้ว ความรู้สึกวาบลึกดุจประจุไฟฟ้าแล่น

ปราดไปทั่วร่าง พร้อมกับฉีดโลหิตขึ้นมาซับที่ใบหน้าจนแดงเป็นลูกตำลึงสุก

          “ อืมม.! คือ.. บุษย์ ไม่คิดว่าคุณจะต้องการคำตอบนะคะ "

          “ ทำไมหละครับ..คุณบุษย์ “ ชายหนุ่มถาม พลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตา

ของเธอด้วยประกายตาระยิบระยับดุจมีเปลวไฟลุกโพลงอยู่ในนั้น เขาวางมือไว้บน

ไหล่ของบัวบุษย์ ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนมือซ้ายไปแตะ.. ที่ปลายคางของเธอ...


          บัวบุษย์มองหน้าเขาอย่างงุนงง เสมือนต้องมนต์สะกด ชายหนุ่มค่อยๆ ก้ม

หน้าลงมาหาเธอช้าๆ และดันปลายคางของหญิงสาวขึ้น บัวบุษย์พริ้มตาลง..ดั่งรอ

คอย..สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น


          “ กรี้งงงง..!! “ เสียงนาฬิกาปลุกแผดเสียงของมัน อย่างตรงเวลา 6.00 น.

หญิงสาวสะดุ้งตื่น พร้อมกับเอื้อมมือไปกดปิดเสียงอันแทงโสตประสาทพร้อมกับลุก

ขึ้นมานั่ง.. ยังกรุ่นถึงความฝันที่กำจายอยู่รอบตัวเธอ บ้า..ชะมัด..นี่เราเป็นเอามาก

ถึงขนาดเก็บเอามาฝันถึงทีเดียวหรือนี่..ไม่ ไม่ ไม่ หญิงสาวสะบัดศีรษะไปมา..ต้อง

ไม่ใช่สิ..เมื่อวาน..เราคงทำงานอยู่กับเรื่องของเขามากไป..จนดึกจนดื่นทั้งต้องถอด

เทป ทั้งเขียนต้นฉบับ ใช่แน่..เพราะเหตุนี้แน่ๆ เลย..บัวบุษย์ พยายามหาเหตุผลมา

เข้าข้างตัวเอง เพื่อไม่ให้รู้สึกละอายใจ..ที่เก็บเอาเขา..มาฝันถึง หญิงสาวรีบลุกจาก

เตียงเก็บที่นอนให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำทำกิจธุระส่วนตัวแล้วจึงออกมา

ทำอาหารเช้าง่ายๆ รับประทานเหมือนทุกวัน เพื่อเตรียมตัวไปสำนักพิมพ์  ..



          ณ ห้องอาหารของคฤหาสน์ สรณตรัย

          คุณหญิงรดา กำลังเดินเข้ามานั่งยังหัวโต๊ะ อันเป็นตำแหน่งประมุขของบ้าน

พร้อมกับที่ป้าพิน ยกโถข้าวต้มเครื่องมาวางยังปลายโต๊ะอีกด้านหนึ่ง

           “ ตาไฟ.. ยังไม่ลงมาอีกรึ แม่พิน “

           “ เจ้าค่ะ.. คุณผู้หญิง..เมื่อคืน คุณไฟกลับดึกมาก เห็นเจ้าเข้มมันบอกว่า

ประมาณสี่ทุ่มกว่าๆ เจ้าค่ะ "
 
           “ ใครหนอ..? บ่นถึงผม.. “ เสียงของกุณฑ์นำมาก่อนตัว ชายหนุ่มเดินเข้า

มาแล้วจึงเดินไปก้มลงสวมกอดคุณหญิงรดา พร้อมกับหอมแก้มเสียฟอดใหญ่

           “ ชื่นใจจังครับ คุณแม่ “

           “ ย่ะ..พ่อตัวดี ทำมาเป็นหอมแก้มแม่ เมื่อวานพาใครมาที่บ้านมิทราบยะ

พลอยทำให้แม่ ต้องมานั่งฟังเสียงเล่า..จ๋อยๆ  ของแม่เอรี่ เสียเป็นนานสองนาน “

พร้อมกับค้อนใส่บุตรชายเสียวงใหญ่

          ชายหนุ่มหัวเราะอย่างขบขันกับกิริยาท่าทางของมารดา ด้วยว่าคุณหญิงรดา

นั้น เลี้ยงดูกุณฑ์มาอย่างสนิทสนม ให้การอบรมและปลูกฝั่งความเป็นลูกผู้ชายที่ต้อง

ให้เกียรติต่อเพศตรงข้าม ทำให้บุคลิกของชายหนุ่ม มีความสุภาพนุ่มนวลต่อเพศตรง

ข้ามเสมอ และเป็นเสน่ห์ที่สาวๆ ทั้งหลาย หลงใหลได้ปลื้มกันนัก

          “ เมื่อวาน เอรี่ อยู่ทานข้าวกับคุณแม่..หรือครับ “

          “ ก็ใช่หนะสิ.. ไม่ยอมจะกลับง่ายๆ เสียด้วย เห็นบอกว่า..จะอยู่รอไฟนะลูก

แต่แม่เห็นว่า มันดึกแล้ว ถึงจะเป็นเพื่อนสนิทสนมกัน รู้จักกัน มันก็ดูไม่เหมาะ แม่เลย

บอกให้เค้ากลับไปก่อน แล้วค่อยมาใหม่วันหลัง “

          “ ครับ..“ ชายหนุ่มยิ้มให้มารดาอย่างนุ่มนวล พร้อมกับหันไปยิ้มให้ป้าพินที่

ตักข้าวต้มเครื่องใส่ถ้วยมาวางให้ ทั้งของเขาและของมารดา

          “ ขอบคุณครับ..ป้า ” ชายหนุ่มรักใคร่ป้าพินประดุจญาติ เพราะตั้งแต่เขาลืม

ตามาดูโลกเขาก็เห็นหญิงผู้นี้ทำหน้าที่คุณแม่บ้านอยู่ในบ้านหลังนี้มาโดยตลอด และ

นายเข้ม บุตรชายของป้าพินเองซึ่งมีอายุไม่ต่างจากกุณฑ์มากนักก็ถูกเลี้ยงดูคู่กันมา

โดยป้าพินมักจะบอกเข้ม..เสมอๆ ให้คอยเป็นเพื่อน และคอยดูแลคุณไฟให้ดี อย่าตี

ตนเสมอท่าน เพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณของท่านทั้งสอง ที่เมตตาต่อเธอและบุตร

ชาย แม้เข้มจะเรียนจบปริญญาตรีแล้ว แต่ก็ยังคงทำงานอยู่ในบ้านหลังนี้
 
          “ เอาหละ..ทานเสียก่อนนะลูก กำลังร้อนๆ ประเดี๋ยวค่อยคุยกันนะจ๊ะ “ 

คุณหญิงรดา กล่าว..

          ทั้งสองรับประทานข้าวต้มกันอย่างเงียบๆ เนื่องจากคุณหญิงรดาไม่นิยมการ

พูดคุยกัน ในระหว่างรับประทานอาหาร เมื่อทั้งสองรับประทานอาหารเสร็จ ป้าพินจึง

ให้เด็กมาเก็บถ้วยข้าวต้มออกไป ส่วนตนเองก็ยกถ้วยน้ำขิงร้อนๆ มาวางให้เจ้านาย

ทั้งสองคนเป็นการปิดท้ายรายการอาหารมื้อนี้..


           เมื่อรับประทานอาหารเสร็จ ทั้งคุณหญิงรดาและกุณฑ์ก็ย้ายที่ไปสนทนา

กันต่อที่ห้องนั่งเล่นสีฟ้าอ่อน ทั้งสองคนชอบมานั่งคุยกัน ที่นี่ เพราะเป็นมุมที่สามารถ

มองเห็นสวนต้นไม้และดอกไม้นานาพันธุ์โดยรอบ เนื่องจากกรุเป็นกระจกใสทั้งสอง

ด้านติดผ้าม่านสีควันบุหรี่ที่สามารถรูดออก..เปิดให้เห็นสวนสวยได้อย่างเหมาะเจาะ

          “ วันนี้ ไม่ออกไปทำเนียบหรือ ..ตาไฟ “

          “ ไม่ครับ คุณแม่  วันนี้ท่านนายกฯ มีภารกิจส่วนตัว “

          “ อืม! หรอ ..แล้วไฟจะเข้าบริษัทฯ กับแม่ มั้ยหละลูก “

          “ ไม่ดีกว่าครับ.. คุณแม่ ผมไม่อยากเจอนักข่าว ไม่อยากเป็นข่าวหนะครับ

เดี๋ยวนี้ การใส่ร้ายป้ายสีของนักการเมืองมันรุนแรงและมาในรูปแบบที่เราไม่คาดคิด

เสมอนะครับ ผมไม่อยากทำให้ถูกมองว่า มีนอกมีในอะไรกับธุรกิจของครอบครัวนะ

ครับคุณแม่ “

          “ อืม..นั่นสิ นะ แล้วไฟจะเล่นการเมืองไปอีกนาน มั้ยลูก “

          “ ก็คงสักพักนะครับ..คุณแม่ ตอนนี้ท่านนายกฯ ท่านทำงานหนักมาก แล้ว

เศรษฐกิจบ้านเราก็ไม่ค่อยจะดี แถมยังมีอุทกภัยที่ต้องคอยระวังป้องกันอีก ผมคงจะ

ช่วยงานท่านไปก่อนจนกว่าจะพ้นวาระ นะครับคุณแม่ “

          “ จ่ะ..ไม่เป็นไร..ลูก ทำเพื่อบ้านเพื่อเมืองนะลูกนะ นี่ถ้า.. คุณปู่กับคุณพ่อ

ยังอยู่ก็คงภูมิใจในสิ่งที่ไฟกำลังทำอยู่ คุณปู่ของไฟท่านเป็นเสรีไทยท่านรักบ้าน

รักเมืองมากนะลูก แม้แต่พ่อของเรา เค้าก็ได้รับอุดมการณ์เหล่านี้มาไม่น้อย “

          “ ครับ..คุณแม่ “ ชายหนุ่ม ขยับเข้าไปสวมกอดมารดา แล้วจึงเลื่อนตัวลง

นอนหนุนตักเธอ แล้วหลับตาลงเหมือนตอนเป็นเด็กๆ นางจึงลูบศีรษะของเขาเบาๆ 

แล้วกล่าวว่า

          “ ว่าแต่..ไฟเถอะ ไม่มีอะไรจะเล่าให้แม่ฟังจริงๆ รึ เกี่ยวกับเรื่องเมื่อวาน “

          “ ผมก็.. ไม่มีอะไรนี่ครับ..คุณแม่  “ 

          “ แน่ใจหรือ..ว่าไม่มี ปกติเราไม่เคยพาผู้หญิงเข้าบ้านมาเลยสักครั้ง “
 
          “ ก็แค่.. เธอมาขอสัมภาษณ์ผม เขียนลงนิตยสารของสำนักพิมพ์ของเธอ

หนะครับ พอดีผมออกมาพบเธอตามเวลาที่นัดไว้.. ไม่ทัน แล้วยังต้องกลับมาเอา

เอกสารประกอบการประชุมที่นี่เพื่อใช้ประชุมในช่วงบ่ายด้วยนะครับเลยเกรงว่าจะ

ไม่ทันเวลาก็เลยต้องพาเธอมาด้วยนะครับ “

         พูดแล้วชายหนุ่มจึงลุกขึ้นมานั่ง ยิ้มให้มารดาของเขาอย่างนุ่มนวล คุณหญิง

รดา มองตาบุตรชายแล้วจึงหมดข้อสงสัย

          “ ไฟ.. แม่เลี้ยงลูกมากับมือนะลูก ทำไมแม่จะไม่รู้ว่ามันไม่ปกติ แต่ก็เอา

เถอะ ถ้าหากว่าไฟยังไม่อยากให้แม่รู้ก็ไม่เป็นไร แม่จะรอวันที่ลูกพร้อม..ที่จะบอก

แม่นะลูกนะ “

          ชายหนุ่มยิ้มให้มารดาอย่างรักใคร่ เขารู้ว่า ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่สามารถ

ที่จะปิดบังสิ่งใดต่อหญิงผู้นี้ได้ เนื่องจากเธอ.. รู้จักเขาอย่างแท้จริง

          “ ครับ.. คุณแม่ “

          “ เอาหละ แม่ต้องไปบริษัทฯ แล้ว วันนี้มีประชุมกรรมการนะลูก ว่าแต่ไฟจะ

อยู่บ้านทั้งวันเลยหรือลูก “

          “ ไม่หรอกครับ ช่วงบ่าย ว่าจะชวนเจ้ากริชมันไปสนามยิงปืนหน่อยนะครับ

ผมไม่ได้ซ้อมมานานแล้ว คงได้สังสรรค์กับมันจนค่ำแน่ ๆ ครับ “


           คุณหญิงรดาลุกขึ้นยืน แล้วจึงเอื้อมมือซ้ายมาตบบ่าชายหนุ่มเบาๆ เป็นการ

บอกลา แล้วจึงเดินออกไปจากห้องนั่งเล่น เสียงของเธอที่สั่งงานป้าพินสำหรับมื้อ

ค่ำ ยังดังแว่วๆ และ เบาลงไปเรื่อยๆ ตามระยะทางที่ห่างออกไป



            ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นไปต่อสายโทรศัพท์ ถึงเพื่อนรักของเขา พันตำรวจโท

กริช นาคา

           “ สวัสดีครับ ผม สารวัตรกริช ครับผม “

           “ ครับผม ไม่ทราบว่าวันนี้ท่านสารวัตร พอมีเวลาว่างสำหรับผมไหมครับ“

           สารวัตรหนุ่มระเบิดเสียงหัวเราะอย่างชอบใจ “ ฮะ ฮ่า..ไอ้คุณไฟ ไหง๋วันนี้

โทรมาหากันได้วะเพื่อน.. แล้วไอ้ที่ทำเสียงนุ่มขยี้ใจสาวขนาดนี้ แกกินยาผิดหรือ

ว่าไม่ได้เขย่าขวดก่อนกินแน่วะ กันไม่ใช่ผู้หญิงนะโวย.."

           “ ฮ่า ฮ่า..  ทำไมหละ ฟังแล้วมันเป็นยังไง กันก็แค่อยากจะทดสอบดูว่า

ถ้าพูดแบบนี้แล้วแกจะรู้สึกยังไงบ้าง กันพอจะเข้าแก็งค์ชีวิตข้ามเพศกับเขาได้ไหม

คือ บังเอิญมีคนบอกว่า มีคนเค้าสงสัยกันทั่วเมืองแล้วว่ากันมีรสนิยมทางเพศแบบ

ไหน “

           “ อ่าว..เพื่อน ทำไมวะ “

           “ ก็..กันคงไม่มีสาวควงให้ใครเห็นหละมั๊ง พวกว่างๆ เขาก็เลยจินตนาการ

ให้หนะ “

           “ กำ.!! .ของลูกอิปู๋ “ สารวัตรหนุ่มอุทาน ไม่เป็นภาษา “ ถ้ามีคนสงสัยว่า

แกมีรสนิยมอย่างว่าหละก็ประเทศนี้คงหาผู้ชายไม่ได้แล้วหละเพื่อน ว่าแต่ ที่โทรฯ

มานี่ มีธุระอะไรรึเปล่า กันกำลังจะออกไปสำรวจสาวๆ แถวสีลมเสียหน่อย

           “ ก็.. ว่าจะชวนนายไปสนามซ้อมยิงปืนหน่อย กันไม่ได้ซ้อมมานานแล้ว

สนใจหรือเปล่า? “

            “ สนสิวะ งั้น ทิ้งหญิง ไปยิงปืนกับแกแล้วกันว่ะเพื่อน “

            “ เออ .. แล้วเจอกัน บ่ายโมงครึ่ง.. ที่เดิมนะ ไอ้กริช “

            “ ได้เลย ไอ้คุณไฟ “

 


              ห้องบรรณาธิการสำนักพิมพ์พราวฟ้า ราว 8.05 นาฬกา คุณเอ้ วาง

ต้นฉบับของบัวบุษย์ลง หลังจากอ่านแล้วด้วยความพอใจ

           “ ดีมาก..บุษย์ พี่คิดว่าปักษ์นี้ของเรา จะหายวับไปกับตาจากแผงหนังสือ

ในสัปดาห์แรกเท่านั้น เขียนได้ดีมาก ทิ้งปริศนาตอนท้ายไว้ได้น่าสนใจ สาวๆ ทั้ง

เมืองยังคงมีความหวังกันต่อไป “

            “ แล้วรูปที่บุษย์ถ่ายมา นี่.. ใช้ได้มั้ยคะ พี่เอ้ “

           “ ได้สิ.. มันดีมากเลยเชียวหละ เป็นภาพที่ยังไม่เคยมีปรากฎในนิตยสาร

เล่นไหนเลยนะ ท่านเลขาฯ ท่านไม่ชอบให้สัมภาษณ์กับสื่อ เราจะเห็นท่านเฉพาะ

ในเวลาที่ออกทำงานพร้อมท่านนายกฯ เท่านั้น รักษาภาพลักษณ์ตัวเองได้ดีมาก

ท่านไม่ได้มาจากการลงแข่งขันเลือกตั้ง เพียงแต่ท่านนายกฯ ไปทาบทามให้มา

ช่วยงานท่านเพราะเคยเห็นฝีมือตอนที่ไปช่วยท่านรัฐมนตรีศรทำงาน ดังนั้น..ท่าน

เลขาฯ จึงเป็นที่ไว้ใจและเกรงใจไปพร้อมกันสำหรับท่านนายกฯ.. พี่เองเคยติดต่อ

ขอให้แป้มไปสัมภาษณ์ท่านเลขาฯ อยู่หลายครั้ง แต่คำตอบทุกครั้งเหมือนกันหมด

ก็คือ “ ผมไม่สะดวกครับ “ แต่มาครั้งนี้ พี่แปลกใจมากที่ท่านยอมให้สัมภาษณ์นะ

แถมยังขอเลือกผู้สัมภาษณ์ ด้วยตัวเองอีกต่างหาก พี่ไม่กล้าถามเหตุผลว่าเพราะ

อะไร แค่ท่านตกลงให้สัมภาษณ์นี่ก็ดีมากแล้ว โอกาสหนึ่งในร้อยเลยที่เดียว ” 

คุณเอ้ อธิบายเสียยืดยาว ด้วยความพอใจ

           “ อ้อ..บุษย์ “

           “ คะ? .. พี่เอ้ “

           “ เรื่องคอลัมน์ภารกิจท่านนายกฯ อะ พี่จะไม่ได้ให้เรา..ออกไปติดตามทุก

ภารกิจหรอกนะเอาเฉพาะที่สำคัญๆ.. เช่น การออกนโยบายใหม่ ๆ หรือการประชุม

คณะรัฐมนตรีสัญจร อะไรเทือกนี้ พี่ถึงจะส่งเราไป ส่วนถ้าทั่ว ๆ ไป พี่จะให้สายการ

เมืองเค้าทำ บุษย์จะได้ไม่หนักมาก “

            “ ค่ะ พี่เอ้ .. ขอบคุณนะคะพี่ ที่ไว้ใจบุษย์ “

           “ ก็ต้องแหง๋ หละสิ บทวิจารณ์คมๆ อย่างเราหาได้ที่ไหน เอาหละ.. วันนี้

พี่ให้รางวัล นะ บุษย์พักได้ “  

            “ ขอบคุณค่ะ พี่ “ 


 

            บัวบุษย์ เดินออกมาจากห้องคุณเอ้ เป็นเวลาเดียวกับที่ ภัชรธิดาโทรฯ

เข้ามือถึอของเธอ

           “ ว่ายังไง อั้ม “

           “ ไม่ว่าย่ะ วันนี้หล่อนว่างมั้ย..ชั้นถึงสุวรรณภูมิแล้วตอนนี้ แล้วก็อยากเจอ

แกมากกก..”

           “ แหม! .. ลากเสียงเสียยาวขนาดนี้.. อยากเจอชั้น หรืออยากรู้เรื่องผู้ชาย

กันแน่ “

           “ อ๊ายยย! หล่อนพูดแบบนี้ นางแบบไฮโซสาวสวยอย่างชั้นเสียหายหมด

เออ..แต่มันก็ใช่อะ..คริ คริ... ว่าไงหละบุษย์ ว่างมั๊ย “

           “ ว่างสิ.. งั้นช่วงบ่าย แกไปหาชั้นที่คอนโดฯ แล้วกัน วันนี้พี่เอ้ให้ชั้นพัก

ประเดี๋ยวชั้นจะเลยไปห้างสรรพสินค้า ซื้อของใช้นิดหน่อย กับซื้ออาหารเข้าไปทำ

ให้แกกินแล้วกัน อยากกินอะไรบอก เดี๋ยวจัดให้ “  

            “ ว๊าวว!.. ลาภปากจริงๆ แฮะ..ได้เลยบุษย์ อะไรก็ได้ชั้นกินได้หมด ฝีมือ

ของแกอร่อยอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วง รับรองว่าหมดทุกจาน “

            “ เออ.. ชั้นไม่เข้าใจแกเลย ว่ากินแล้วเอาไปไว้ที่ไหนหมด ชั้นเห็นแต่นาง

แบบทั้งหลายเค้ารักษาหุ่นกันสุดฤทธิ์ แต่หล่อนกินกระจาย กลับไม่อ้วน “

            “ เอ๊า..เค้าเรียกคนมีบุญ ย่ะหล่อน.. โอเค บ่ายๆ เจอกันจร้า บาย “

            “ บาย “



 

=========================================

 

รบกวนแฟนคลับที่เข้ามาอ่าน Vote ให้ คะแนนในแต่ละตอน ได้ที่ด้านล่าง
ของแต่ละตอน
คลิกเลือกคะแนน ก่อนกดส่งคะแนนนะคะ
ไรเตอร์จะได้ทราบระดับความพอใจ
ของแฟนคลับ ต่อนิยายในแต่ละตอน ค๊าา  ขอบคุณค่ะ

โปรดติดตามตอนต่อไป

# ❤ ...❤ Numfonart ❤ ...❤  (✿◠‿◠)


อ่านนิยายแล้ว อย่าลืมกด บันทึกเป็น  Favorite
เพื่อเป็นแฟนพันธ์แท้ กันด้วยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค๊าาา

 

 
ตัวอย่างเว็บไซต์ .WS เริ่มต้นสร้างเว็บไซต์ ง่ายๆ ที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

949 ความคิดเห็น

  1. #813 สายลมแห่งโชคชะตา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2556 / 10:45
    อ่านสองสาวแล้วอดยิ้มไม่ได้ เลยค่ะ เป็นอะไรที่น่ารักมาก แต่คาใจตรงที่ระบุนางเอกไปสัมภาษณ์นิ๊แหละ คุณไฟรู้จักนางเอกมาก่อนหรือป่าว อ๋อ คำอุทานในเรื่องสุดยอดมาก
    #813
    0
  2. #514 amil (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 20:36
    แป่วตอนต้นเรื่้่องขำกลิ้งเลย ใครจะนึก โฮไรเตอร์ทำกันได้หักมุขคนอ่านซะงั้น ถูกใจมาก เอาไปเลยคะแนนเต็มๆ ยังเป็นปริศนาอยู่นะเรื่องที่ท่านเลขาที่รู้จักนางเอกได้อย่างไร เฉลยมาซะดีดี
    #514
    0
  3. #444 nunpanu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 15:25
    เริ่มตอนนึกว่า เดินเรื่องเร็วแฮ๊ะ ขอคบเป็นแฟนแล้ว ปัทโธ่!มีเสียงนาฬิกาปุกซะนี่ ฮ่าๆๆๆ
    2คู่ใช่ไหมคะ
    #444
    0
  4. #58 mikomikojang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 19:50
    อ้าย ฝันนั้นเอง อิอิ กำลังสนุกเลย มาต่อไวไวนะคะ
    #58
    0
  5. #57 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 19:47
    อ่ะ ๆ มีอะไรในก่อไผ่แน่น ท่านเลขา
    #57
    0
  6. #53 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 18:34
    เป็นเราก็เก็บมาฝันค่ะสมาร์ทซะขนาดนี้
    #53
    0
  7. #50 Numfonart (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 22:29
    คุณป้าหัวฟู..ชอบอยู่ในฝัน ซะแว้วว...555
    #50
    0
  8. #49 Numfonart (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 22:04
    มาแว้วว ๆ..รอ อัพ แป๊บ นุง..จร้า...
    #49
    0
  9. #47 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 12:05
    ไม่น่าตื่นจากฝันเลยอ่ะ
    #47
    0
  10. #45 Numfonart (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 09:21
    รีดเดอร์..จ๋า....ช่วงเย็นๆ วันนี้ จะมา Up ให้อีกรอบนะค๊าา  ขอไรเตอร์ไปพักผ่อนสมองเล็กน้อย..
    จาได้อารมณ์ละไม มาเขียนไฟละมุน ให้อ่านอีก..อิ อิ


    # ❤ ...❤ Numfonart ❤ ...❤  (✿◠‿◠)
    #45
    0
  11. #44 Numfonart (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 00:40
    ขนาดนั้นเลยนะคะ..คุณป้าหัวฟู.. วันนี้ ไรเตอร์ขอลงน้อยหน่อยนะคะ ..

    เพื่งกลับมาถึงบ้านเมื่อตอน 3 ทุ่มนี่เอง..อิ อิ


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 สิงหาคม 2555 / 00:49
    #44
    0
  12. #43 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2555 / 22:46
    กางมุ้งรอดีก๋า
    #43
    0
  13. #3 yuu_me (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 10:08
    ค่าเด๋วเย็นๆจะมารอนะคะ
    #3
    0