ไฟละมุน

ตอนที่ 34 : บทที่ 26 บทส่งท้าย.. ( จบบริบูรณ์ )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    7 มี.ค. 56


บทที่ 26  บทส่งท้าย ( จบบริบูรณ์ )



          สิ้นเสียงตอบรับการขอแต่งงานของบัวบุษย์ ทุกคนที่เฝ้ารออย่างใจจดใจ

จ่อ อยู่ที่บ้านของคุณพุฒ ต่างเฮขึ้นด้วยความโล่งใจ.. กริชเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์

ของเขาที่วางอยู่กลางโต๊ะขึ้นมา

          
“ หมดหน้าที่ของผมแล้ว.. ต่อไปก็เป็นเรื่องของทางผู้ใหญ่กันแล้วนะครับ..”

           “ ขอบใจ..นะลูก..”  คุณหญิงรดาบอกกริชแล้วจึงหันไปหาคุณพุฒ “ ถ้าอย่าง

นั้นเรามาเริ่มพิธีกันเลยดีไหมค่ะ คุณพุฒ คุณบัว “

           คุณพุฒหันมองคุณบัวแล้วพยักหน้าให้กันด้วยใบหน้ายิ้มแย้มก่อนจะหันมาหา

มารดาของกุณฑ์

           “ ได้เลยครับ.. ถ้าทางคุณหญิงพร้อม ทางผมก็ยินดีครับ “

           เมื่อทุกคนย้ายไปยังห้องทำพิธีที่เตรียมไว้แล้ว กริชจึงเดินไปกอดภัชรธิดา ยิ้ม

ให้กันอย่างยินดีกับความสุขของเพื่อนรัก “  ผมเริ่มอิจฉานายไฟเสียแล้วซิ.. “

           “ ทำไมหรอคะ.. “  ภัชรธิดาถามขึ้นเสียงหวานทีเดียว..

           “ ผมชักอยากจะแต่งงานบ้างแล้วหนะสิครับ.. เดี๋ยวเรามีลูกไม่ทันนายไฟนะ..

คุณอั้ม “

           “ อร๊ายยย..คุณ ยังไม่ทันแต่งเลย คุณคิดถึงเรื่องมีลูกแล้วหรอเนี้ยยย..งื้ออ!! ”

           “ ทำไมหละ.. คุณกลัวเสียหุ่นนางแบบของคุณหรอ.. “

           “ ไม่ใช่ซะหน่อย.. ชั้น.. ก็ไหนเราคุยกันแล้วนี่คะ ว่าเราจะเป็นแฟนกันไปก่อน

นี่เพิ่งจะไม่ถึงเดือนเลย.. นี่นา.. “

           “ ถ้างั้น..คุณจะให้ผมรอไปอีกนานแค่ไหนหละคร๊าฟฟ..ผมเริ่มจะอดใจไม่ไหว

แล้วนะ..“  กริชแกล้งกอดเธอให้แน่นขึ้น พลางก้มลงซุกไซ้ไล่หอมแก้มเธอเรื่อยไปจน

ถึงซอกคอ ภัชรธิดาต้องดิ้นหนีและหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน..

           “ ไม่เอาค่ะ..คุณกริช  เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า.. อ๊ายย.. คุณหนะ.. ปล่อยค่ะ.. “ 

กริชยอมปล่อยเธอแต่โดยดี

           “ ตกลงว่า.. คุณจะให้ผมรอไปถึงเมื่อไหร่กันหละครับ “ กริชถามด้วยน้ำเสียง

จริงจังขึ้น..

           “ อืมมม...ก็..  จนกว่า คุณไฟกับยัยบุษย์จะมีลูกกัน.. ดีไหมคะ.. “  ภัชรธิดา

ตอบแล้วจึงอมยิ้มอย่างมีเลศนัย

           “ ว๊าวว... ได้สิครับ.. ถ้างั้น.. ผมคงต้องเคี่ยวเข็ญไอ้เจ้าไฟมันซะตั้งแต่วันเข้า

หอเลยหละซิเนี่ย.. ฮ่า ๆ ๆ.. “

           กริชดึงภัชรธิดาเข้ามากอดอีกครั้ง.. เขายิ้มอย่างมีความสุข เมื่อคลายอ้อมแขน

ออก ภัชรธิดาจึงชวนเขาออกไปรอเพื่อนรักทั้งสองคนที่โรงแรมด้านหน้าด้วยกัน..

           กุณฑ์เดินจูงมือบัวบุษย์กลับมาด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข..เขาไม่ได้บอกเธอเรื่องที่

คุณหญิงรดาพาเถ้าแก่มาสู่ขอเธอในวันนี้.. หญิงสาวหันมองหน้าด้านข้างของเขา ด้วย

ความรักที่ลึกซึ้ง ชื่นชม

           “ คุณบุษย์..ครับ “

           “ ขา..” หญิงสาวตอบแผ่วเบา หวานดุจละเมอ..

           “ คุณทำให้ผมรู้สึก.. อยากอยู่ในสายตาของคุณอย่างนี้..ตลอดไป “

           “ คะ!.. “

           ชายหนุ่มหยุดเดินหันมามองหน้าเธอ แตะปลายนิ้วไปที่หางตาคู่สวยนั้น

           “ ขอบคุณนะครับ ที่จะอยู่ข้างๆ กันตลอดไป “  กุณฑ์ยกมือของเธอขึ้นจุมพิต

นุ่มนวล หญิงสาวยิ้มให้เขาอย่างเอียงอาย เขาจึงพาเธอออกเดินอีกครั้ง..

           “ ไปกันเถอะครับ เดี๋ยวคุณพ่อคุณแม่ท่านจะรอ.. นาน “ 

           หญิงสาวหันมองด้วยความสงสัย กุณฑ์จึงต้องรีบกลบเกลื่อน  “ เอ่อ..คือ ผม

บอกท่านว่า จะออกมาตามหาคุณหนะครับ “

          “ ออ..ค่ะ.. “

           กุณฑ์ผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก.. เกือบไปแล้วเรา..

           “ คุณไฟคะ.. บุษย์ขอถามอะไรหน่อยซิคะ.. “

           “ ครับ..ว่า..”

           “ คำถามสุดท้ายอีกข้อ.. คืออะไรหรอคะ “

           ชายหนุ่มอมยิ้มทันที เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดไปโหมดวีดีโออีกครั้งพลาง

ยื่นให้หญิงสาวดู บัวบุษย์แตะมือไปที่ไฟล์ที่ 1  ที่เธอไม่ได้เลือกในครั้งแรก เมื่อดูจบ

หญิงสาวจึงส่งโทรศัพท์คืนให้เขา หน้าแดงขึ้นเล็กน้อย

           “ ทำไมต้องให้บุษย์เลือกด้วยหละคะ ในเมื่อมัน..ก็เหมือนกัน..ทั้งสองอัน “

           “ ก็.. คุณบุษย์ จะได้รู้สึกว่า ได้เลือกเองยังไงหละครับ..”

           “ งื้อออ..!  คุณไฟหนะ.. “  หญิงสาวตวัดสายตามองเขา อย่างแง่งอน

           กุณฑ์หัวเราะอย่างมีความสุข เขาจับศีรษะของเธอโยกเบาๆ   “ ฮ่า ๆ ๆ ก็คุณ

หนะ เป็นเด็กดื้อ..รู้ตัวไหมครับ ดื้อเงียบเสียด้วยไม่ชอบการบังคับ ถ้ามันมีคำถามเดียว

คุณก็จะรู้สึกว่าไม่ชอบ เหมือนถูกบังคับใช่ไหมหละครับ ผมก็เลย.. ให้คุณได้เลือกเอง

ยังไงหละครับ.. คุณบุษย์ “

           หญิงสาวย่นจมูกใส่เขาทันที..ทำให้กุณฑ์ต้องหัวเราะออกมาอีกครั้ง ชายหนุ่ม

โอบไหล่เธอไว้ จับมือของเธอให้โอบเอวของเขา แล้วพาเดินต่อมาเรื่อยๆ ทั้งสองยิ้ม

ให้กัน ด้วยความรักที่กำลังเบ่งบานอยู่ในหัวใจ


           เมื่อสองหนุ่มสาวเดินมาถึงหน้าโรงแรมบัว ภัชรธิดารีบออกมารับหน้าอย่าง

กระตือรึอล้น จนบัวบุษย์เริ่มเอะใจ แม่เพื่อนรักของเธอหน้าบานเสียขนาดนี้ ส่วนกริชก็

ยืนอมยิ้มอยู่ไม่ห่าง หญิงสาวหันไปมองหน้ากุณฑ์ ทุกคนมองเธอแล้วยิ้ม แบบนี้หมาย

ความว่ายังไงกัน เธอจึงหันไปหาภัชรธิดา เพราะหากเธอจะค้นหาความจริง แม่เพื่อนรัก

ของเธอน่าจะง่ายกว่ากุณฑ์และกริชอย่างแน่นอน

           “ มีอะไร ยัยอั้ม.. บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ อย่ามาทำเป็นยิ้มแบบนี้ “

           “ ไม่มีอะไรเสียหน่อย แค่คุณแม่ให้มาพาตัวเธอไปหาท่านเท่านั้นเอง “

           “ คุณแม่หรอ..คุณแม่มีเรื่องอะไรด่วนหรอ..อั้ม “ บัวบุษย์ถามอย่างสงสัยใคร่รู้

           “ เรื่องใหญ่เลยหละ ยัยบุษย์.. อยากรู้เธอต้องไปหาท่านเองนะ “ 

           ภัชรธิดาสร้างความอยากรู้ให้เธอมากยิ่งขึ้น หญิงสาวหันไปมองกุณฑ์อีกครั้ง

ชายหนุ่มพยักหน้าให้เธอ

           “ คุณบุษย์รีบไปเถอะครับ.. เดี๋ยวคุณแม่ท่านจะรอนาน.. นะครับ “

           “ แล้วคุณไฟ.. จะไม่เข้าไปด้วยกันหรอคะ “

           “ เดี๋ยวผมตามไปครับ ขอผมคุยธุระกับกริชนิดนึงก่อนนะครับคุณบุษย์ “

           “ ออ.. ค่ะ งั้น บุษย์เข้าไปก่อนนะคะ “

           “ ครับ.. “

           “ ไปยัยอั้ม.. ไปกับชั้นหน่อย..”

           “ ถึงไม่ชวนก็ไปด้วยอยู่แล้วจ้า... แม่คุณ “   

           เมื่อสองสาวคล้อยหลังไปแล้ว กริชจึงยักคิ้วให้กุณฑ์ทันที ” เรียบร้อยตามคาด

นะ.. ทุกอย่างพร้อม..ครับท่าน “ กริชตะเบ๊ะให้กุณฑ์อย่างแข็งขัน เขาจึงต่อยท้องกริช

ไปเบาๆ กริชแกล้งทำเป็นตัวงอ แต่สีหน้าสนุกสนาน

           “ เออ.. ถึงคราวแก กันก็จะช่วนเต็มที่เหมือนกันหละน่า “

           “ งั้นดีเลย.. ตรงตามวัตถุประสงค์  แต่งปั๊บแกต้องรีบทำไอ้ตัวเล็กออกมาให้ไว

ทีเดียว.. “ กริชรีบบอกอย่างหมายหมั้นปั้นมือ

           “ ทำไม วะ “

           “ ก็คุณอั้มหนะสิ เธอบอกว่าเธอจะยอมแต่งงานกับกัน หลังจากที่นายมีลูกกับ

คุณบุษย์แล้ว “

           " เฮ้ยยย!!... "  กุณฑ์หัวเราะเสียงดังทันที   “  เอางั้นเลยหรอ แล้วถ้ากันกับ

คุณบุษย์เกิดอยากจะอยู่กันสองคนไปก่อนซัก ปี 2 ปีก่อนหละ “

           “ โห.. ไอ้คุณไฟ .. ถ้านายทำอย่างนั้น กันจะเผาบ้านนายให้ดู..”   กริชข่มขู่

เพื่อนทันใด

           กุณฑ์หัวเราะเสียงดังมากยิ่งขึ้น.. “ โอเค.. กันจะลองถามคุณบุษย์ดูว่าเธอจะ

ยอมช่วยนายมั้ย เพราะเรื่องแบบนี้ กันทำให้แกคนเดียวไม่ได้วะ.. เพื่อน “ 

           เขาตบไหล่กริช ก่อนจะล็อกคอเพื่อนพากันเดินตรงไปยังตัวบ้าน ด้านหลังโรง

แรม


           บัวบุษย์ต้องแปลกใจมากยิ่งขึ้นเมื่อเดินกลับเข้ามาในบริเวณบ้านแล้ว

พบรถจอดอยู่หลายคัน มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย กระจายตัวอยู่โดยรอบบริเวณ

บ้าน หญิงสาวขมวดคิ้วอย่างสงสัย นี่เกิดอะไรขึ้น.. หญิงสาวรีบตรงไปหามารดาที่ด้าน

ในทันที คุณบัวอยู่ในห้องของบัวบุษย์พร้อมหญิงสาวอีกนางหนึ่งที่บัวบุษย์ไม่รู้จัก แต่

เธอก็ไม่ได้สนใจอะไรนอกจากอยากจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมมีผู้คนมามากมาย..  

            “ คุณแม่คะ.. เกิดอะไรขึ้นหรอคะ ทำไม.. “

           “ อ้าว.. บุษย์ มาแล้วหรือลูก มาๆ.. รีบเข้ามา เรามีเวลาแค่ 30 นาทีเองนะลูก

อย่างเพิ่งถามเลย เดี๋ยวแม่จะต้องออกไปตอนรับแขกอีก คุณพ่อรออยู่ข้างนอกนะ “

           “ แต่ว่า.. คุณแม่คะ.. “  คุณบัวไม่ได้สนใจที่บุตรสาวพยายามจะถามเธอเลย

กลับหันไปสั่งงานช่างแต่งหน้าแทน

           “ เอานี่.. เธอ รีบแต่งหน้าแต่งตัวให้คุณบุษย์ก่อนสิ เรื่องอื่นเดี๋ยวค่อยว่ากัน “

แล้วนางก็ทำท่าจะเดินออกไปจากห้อง ก่อนจะชะงักแล้วหันมาหาบัวบุษย์

           “ อ้อ..บุษย์ หนูรีบหน่อยนะ ท่านนายกฯ ท่านรออยู่.. อย่าเพิ่งถามอะไรตอนนี้

เลย เดี๋ยวลูกออกไปก็รู้เองนั่นแหละ “

           “ ท่านนายกฯ หรอคะ..คุณแม่  อะไรอะ..!! "  เธอทำตาโต ก่อนจะหันไปมอง

หน้าช่างแต่งหน้าหวังว่าจะได้ความกระจ่างบ้าง แต่คำตอบที่ได้ก็คือการสั่นศีรษะอย่าง

แรง.. เธอจึงต้องถอนใจ นึกถึงภัชรธิดา.. แม่เพื่อนรักที่เดินตามมาเมื่อสักครู่ แต่ตอนนี้

ไปไหนเสียแล้ว ไม่เห็นแม้แต่เงา ..  ชิส์ ! ...ก็ได้.. หญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งให้ช่างจัดการ

แต่งหน้าให้เธออย่างหมดหนทาง

           ส่วนด้านนอก ตอนนี้ทุกอย่างได้ถูกเตรียมไว้พร้อมแล้ว ที่บริเวณด้านหลังของ

บ้าน เป็นชานเรือนที่เปิดโล่งไปจรดสวนสวยทางด้านหล้ง มีสระบัว และศาลากลางน้ำ

เป็นฉากหลัง ท่านนายกฯ และคุณหญิงรดา กำลังพูดคุยกันอย่างออกรสบนเก้าอี้ที่จัด

เรียงต่อกันเป็นรูปครึ่งวงกลม ถัดไปก็เป็นคุณหญิงเครือวัลย์ ภรรยาท่านนายกฯ และ

คุณบัวคุณพุฒ นั่งอยู่ด้วยกัน ส่วนบนพื้นด้านหน้า กุณฑ์อยู่ในชุดสูทสีครีมผูกเนคไท

สีเดียวกับสูท เสื้อด้านในเป็นสีขาวกางเกงขาว ใบหน้ายิ้มละไมนั่งพับเพียบอยู่บนพื้น

ซึ่งวางไว้ด้วยพานของหมั้นแลกล่องกำมะหยี่สีแดงสดวางอยู่ตรงกลาง มีกริชนั่งคุยกัน

เบาๆ อยู่ด้านข้าง จนใกล้ได้เวลา คุณบัวจึงบอกให้ภัชรธิดาไปรับบัวบุษย์ออกมา

           เมื่อไปถึง..ประตูห้องของบัวบุษย์ก็เปิดออกมาพอดี ภัชรธิดายกมือขึ้นปิดปาก

ทำตาโตอย่างพอใจ ใบหน้างดงามหมดจดถูกแต่งเพียงบางเบาเป็นธรรมชาติ ผมสลวย

ถูกเกล้าขึ้นไปทำเป็นมวยก่อนทิ้งชายลงมาด้านข้างให้ดูอ่อนหวาน ชุดกระโปรงสีครีม

ยาวเพียงเสมอเข่าขับผิวให้ผ่องขึ้น เปิดช่วงไหล่เนียนเห็นลำคอระหง 

           “ ว๊าวว.. บุษย์ สวยจริง “ 

           บัวบุษย์มุ่ยหน้า เล็กน้อย “ ทำไมเพิ่งมาหละแม่ตัวดี นี่ทำอะไรกันอะ.. “

           “ เหอะน่า เดี๋ยวก็รู้เองแหละ .. ผู้ใหญ่รอนานแล้ว ไปเถอะ.. เร้ววว.!! “

           บัวบุษย์ค้อนเพื่อนอย่างขัดใจ.. ก่อนจะเดินตามภัชรธิดาออกไปยังชานเรือน

หลังบ้าน เมื่อไปถึง.. ทุกคนต่างหันมามองเธอเป็นจุดเดียว ด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น และ

สายตาที่ชื่นชม..

           โอ!.. ภาพที่เห็น ทำให้หญิงสาวต้องอุทานออกมาอย่างคาดไม่ถึง

           “ คุณไฟ!.. “  นี่คือเซอร์ไพรส์จากเขาหละสินะ.. เขาทำให้เธอได้ถึงขนาดนี้

ทีเดียวหรือ..

           กุณฑ์ยิ้มให้เธอนัยน์ตาพราว.. เขานั่งรอเธออย่างใจเย็น  นี่!.. ไม่ใช่ความฝัน

ใช่ไหม.. ทุกอย่างมันคือความจริง หญิงสาวยืนนิ่งจนภัชรธิดาต้องรุนหลังและประคอง

ให้เธอเดินมานั่งลงข้างๆ กุณฑ์

           ชายหนุ่มรับมือของบัวบุษย์ไปจากภัชรธิดา สัมผัสได้ถึงความเย็นของมือบาง

นั้น เขากุมมือเธอไว้แล้วยิ้มอย่างให้กำลังใจ เมื่อนั่งลงแล้วหญิงสาวจึงไหว้ท่านนายกฯ

และคุณหญิงเครือวัลย์ อย่างอ่อนน้อมและเลยไปถึงคุณหญิงรดาด้วยเช่นกัน ทุกคนรับ

ไหว้เธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

           “ เลือกเจ้าสาวได้สวยทีเดียวนะ.. คุณกุณฑ์ “  คุณหญิงเครือวัลย์หันไปเปรย

กับชายหนุ่ม

           “ ครับ “ กุณฑ์ยิ้มรับอย่างสุภาพ “ ผมอยู่ใกล้ๆ เธอแล้วมีความสุขครับ “

คำตอบขอบกุณฑ์ เรียกสีระเรื่อด้วยเลือดฝาดให้ปรากฏบนผิวหน้านวลได้ทันตา พร้อม

อาการเก้อเขิน คุณพุฒยิ้มให้กับคุณหญิงรดาอย่างพอใจในคำตอบ

           ท่านนายกฯ ขยับเอนกายมาข้างหน้าเล็กน้อย  “ เอาหละ วันนี้ ผม.. เอ! ..ไม่

ใช่สิ ต้องเรียกว่าลุงถึงจะถูกนะ.. เพราะวันนี้ลุงมาในฐานะเถ้าแก่มาสู่ขอหนูบัวบุษย์ให้

กับกุณฑ์เขา.. คนหนุ่มใจร้อน   ตอนที่เขาไปบอกลุงว่าจะแต่งงาน ลุงยังตกใจ ว่าเขา

ทำงานอยู่กับลุงทุกวัน แล้วเขาไปมีคนรักตั้งแต่ตอนไหน แต่พอมาเห็นหน้าหนู ถึงได้

คุ้นๆ ว่าเคยเจอหนูตอนไป ประชุมคณะรัฐมนตรีสัญจรนี่เอง “ ท่านนายกฯ เหลือบมอง

เวลาที่ข้อมือ  “  วันนี้.. จะเป็นการหมั้นหมายกัน เป็นการภายในก่อนนะครับ คุณพุฒ

คุณบัว ส่วนเรื่องฉลองหมั้นจะมีขึ้นเดือนหน้าที่บ้านคุณหญิงรดา ส่วนกำหนดการแต่ง

งาน ได้ฤกษ์หลังจากนั้นไปอีก 3 เดือน ทางหนูบุษย์มีอะไรขัดข้องไหมลูก ..”

           “ ออ.. บุษย์ แล้วแต่คุณพ่อกับคุณแม่ค่ะ “ หญิงสาวตอบเสียงเบาอย่างเขินๆ

           “ ก็ให้เป็นไปตามฤกษ์ที่ดี ที่ได้มาก็แล้วกันครับ.. ท่าน “  คุณพุฒกล่าวขึ้น

           “ เอาหละ ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ก็ได้เวลาแล้ว..เดี๋ยวจะเลยฤกษ์เสียก่อน.. กุณฑ์

สวมแหวนให้น้อง..ได้แล้ว “

           “ ครับ “

           ชายหนุ่มเอื้อมมือไปเปิดกล่องกำมะหยี่สีแดงที่วางอยู่บนพานของหมั้นเผยให้

เห็นแหวงเพชรน้ำงาม ส่งประกายเจิดจ้าเป็นรูปหัวใจ อยู่บนตัวเรือนทองคำขาว เขา..

ค่อยๆ หยิบแหวนขึ้นมา มองหน้าหญิงสาวด้วยใบหน้ายิ้มละไม

           “ นี่คือ.. ความจริงที่สุด.. ที่ผม จะสามารถให้คุณได้..นะครับ คุณบุษย์ “  เขา

ยื่นมือออกไปเพื่อขอมือของเธอ หญิงสาวยิ้มให้เขาน้ำตาคลอ เต็มตื้นอยู่ภายใน เธอ

ยื่นมือซ้ายออกไปให้เขาช้าๆ กุณฑ์รับมือบางนั้นไว้บีบเบาๆ อย่างให้ความมั่นใจก่อน

จะ บรรจงสวมแหวนเพชรเม็ดงามนั้นไปบนนิ้วนางของเธอ ..

           หญิงสาวยกมือขึ้นไหว้นุ่มนวล ชายหนุ่มจึงกุมมือบางนั้นไว้ ประสานสายตายิ้ม

ให้กันด้วยความรักที่เต็มเปี่ยมอยู่ในหัวใจ..

           กุณฑ์ขยับเข้าไปไหว้คุณพุฒและคุณบัวอย่างนอบน้อม  “  ผมขอบพระคุณ..

คุณอาทั้งสองนะครับ ที่ยินยอมให้ผมได้ดูแลคุณบุษย์ “

           “ จุ๊ ๆ ๆ.. “ คุณพุฒทำหน้านิ่วอย่างไม่ค่อยพอใจนัก “  เรียกแบบนี้..เห็นทีจะ

ต้องขอลูกสาวคืนเสียหลังมัง.. หะ.. คุณกุณฑ์ “

           “ ออ... ครับ คุณพ่อ.. “  กุณฑ์รีบเปลี่ยนสรรพนามในการเรียกอย่างรวดเร็ว

           “ ฮ่า ๆ ๆ .. ให้มันได้อย่างนี้สิ ลูกเขย.. “  คุณพุฒหัวเราะชอบใจ.. เรียกเสียง

หัวเราะ เฮฮา..จากทุกคนได้เป็นอย่างดี  เมื่อทุกคนยืนขึ้น คุณหญิงรดาจึงขยับเข้าไป

ใกล้ท่านนายกฯ และคุณหญิงเครือวัลย์ พลางกล่าว

           “ พี่โภคินคะ.. เดี๋ยวรบกวนถ่ายรูปร่วมกันนิดนึงนะคะ ดิฉันจะนำไปทำข่าวเชิญ

แขกเหรื่อไปงานฉลองหมั้นหนะค่ะ “

           “ โอ้..!.. ได้สิ คุณหญิง  เอา ๆ เชิญๆ .. “ 

           ทุกคนจึงขยับไปยืนเพื่อถ่ายรูปรวมกันก่อนจะย้ายไปยังส่วนจัดเลี้ยงซึ่งตั้งโต๊ะ

อยู่ที่ศาลากลางน้ำในสวน ท่ามกลางดอกบัวหลวงที่บานสะพรั่งรับบรรยากาศสดชื่นที่

อบอวลไปด้วยความรัก..


           หลังจากท่านนายกฯ และคุณหญิงเครือวัลย์กลับไปแล้ว พร้อมคุณหญิงรดา

กุณฑ์ได้ขออนุญาตคุณพุฒและคุณบัว พาบัวบุษย์และภัชรธิดาไปที่บ้านของเขา

           ป้าศรีดีใจนักที่บัวบุษย์กลับมาอีกครั้งพร้อมความสุขของคุณหนู นางเข้าไปจับ

มือของเธอเขย่าอย่างยินดี

           “ ลงเอยกันเสียทีนะคะ.. คุณบุษย์  ป้าหละใจหาย เนี่ย..ทำเอาคุณหนูแย่อยู่

หลายวันเชียวนะคะ “

           บัวบุษย์ยิ้มให้นางพลางหันไปมองหน้ากุณฑ์

           “ แต่คุณหนูของป้าก็ทำเซอร์ไพรส์จนหนูพูดอะไรไม่ออกปฎิเสธไม่ได้เหมือน

กันนะคะป้า "

           กุณฑ์จึงอมยิ้มเดินเข้ามาโอบไหล่เธอไว้ “ ผมก็แค่ทำในสิ่งที่คุณขอและหัวใจ

ของผมปรารถนา..ก็เท่านั้นเอง.. ใช่มั้ยครับป้า “

           ป้าศรีหัวเราะชอบใจทำให้ทุกคนพลอยอมยิ้มไปด้วย

           “ แต่ผมสิ..แย่เลยป้า..”  กริชฟ้องป้าศรีขึ้นมาบ้าง

           “ อ้าว.. ทำไมหละคะ คุณกริช ก็คุณอั้มเธอก็รักคุณกริชอยู่แล้วนี่คะ “

           “ แต่เธอยังไม่ยอมแต่งงานกับผมนะสิครับป้า เธอว่าจะแต่งต่อเมื่อคุณหนูของ

ป้ามีไอ้ตัวเล็กแล้วนี่สิ..จะให้ผมทำยังไง.. จะช่วยมันทำก็ไม่ได้ซะด้วยสิ “

           “ ไฮ้!!.. คุณกริช ดูพูดเข้า “  ป้าศรีหยิกหมับเข้าให้ที่แขนของกริช

           “ โอ๊ยยย..!  ป้า  “  ทุกคนต่างหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

           “ สมน้ำหน้า.. “ ภัชรธิดาผสมโรง พลางยิ้มอย่างเป็นต่อ จนกริชหมั่นเขี้ยว

           “ คุณอั้ม..คร๊าฟฟ  ถ้าเจ้าไฟมันช้า ผมว่าจะทำไอ้ตัวเล็กให้คุณก่อนแล้วค่อย

แต่งท่าจะดีนะ.. “

           “ อ๊ายยย!.. ป้า ดูสิ คุณกริชของป้าหนะ ปากคอ..ดูนะคะ “ ป้าศรีจึงหยิกหมับ

เข้าให้อีกที

           “ โอ๊ยยย.. ป้า.. เจ็บคร๊าบบบ.. “  กริชลูบแขนตนเองไปมา ทำสีหน้าเจ็บปวด

สุดฤทธิ์

           “ ก็ดูพูดเข้า.. นะคุณกริช “  ก่อนจะหัวเราะชอบใจ  “ แต่ป้าว่าไวๆ ก็ดีเหมือน

กันนะคะ จะได้เป็นเพื่อนเล่นกับลูกของคุณหนู“

           “ ฮ่า.. อะนั่น..ป้าก็เห็นด้วยใช่ม่า.. งั้นจัดเลย..”

           กริชแกล้งเข้าไปจะกอดภัชรธิดา ทำให้เธอต้องดิ้นหนีไปยืนหน้าแดงอยู่ข้างๆ

บัวบุษย์ ทำเอาทุกคนหัวเราะให้กันอย่างมีความสุข

           “ เย็นนี้ต้องฉลองกันหน่อย คุณหนูอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ เดี๋ยวป้า

ทำให้ค่ะ พอดีเมื่อเช้าไปซื้ออาหารสดมาไว้แยะเชียวค่ะ “

           “ ให้หนูช่วยนะคะ ป้า “

           “ อุ๊ย!.. ไม่ต้องหรอกค้า..คุณบุษย์  อยู่กับคุณหนูเถอะค่ะ เสร็จแล้วป้ายกไป

ตั้งโต๊ะให้ที่ระเบียงแล้วกันนะคะ คุณๆ “

           “ ครับป้า.. ขอบคุณนะครับ “   

           กุณฑ์กล่าวก่อนจะจูงมือบัวบุษย์ขึ้นไปยังห้องทำงานของเขา ส่วนกริชหันไป

บอกลุงเม่นให้เตรียมเรือสปีดโบ๊ทให้ด้วย เพราะเขาจะพาภัชรธิดาออกไปขับเรือเล่น

จากนั้นจึงพาหญิงสาวเดินออกไปยังชายหาดด้านหน้า

           กุณฑ์เปิดม่านออกไปจนสุดทั้งสองด้านเห็นวิวชายหาดในมุมกว้าง ท้องทะเล

สีครามตัดขอบฟ้า เกลียวคลื่นเป็นระลอก สะท้อนแสงพระอาทิตย์ระยิบระยับสวยงาม

บัวบุษย์เดินไปชมภาพที่ปรากฎแก่สายตาอย่างชื่นชม เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นภาพชาย

หาดหน้าบ้านพักของกุณฑ์อย่างเต็มๆ ตา เพราะคราวก่อนๆ ที่เธอมานั้น มันมักถูกปิด

ไว้ด้วย ผ้าม่านนั้นเอง

           “ สวยจังค่ะ..คุณไฟ “  น้ำเสียงตื่นเต้นของบัวบุษย์เรียกรอยยิ้มละไมจากใบ

หน้าคมเข้มของเขา

           “ ครับ.. “  ชายหนุ่มเดินไปซ้อนหลัง แล้วโอบเธอไว้ในวงแขนอย่างนุ่มนวล

หญิงสาวจึงพิงศีรษะไปบนไหล่ของเขา “  ตอนเช้าๆ ก็จะให้บรรยากาศอีกแบบนึงใน

เวลาที่พระอาทิตย์ขึ้นนะครับ.. แล้วมันก็จะสวยมากขึ้น เวลาที่คุณเดินเข้ามาเป็นส่วน

หนึ่งในภาพนั้น ภาพที่อยู่ในความทรงจำของผม..มายาวนานตลอด 5 ปีมานี้..“

           หญิงสาวช้อนสายตาหวานขึ้นมองหน้าเขา รอยยิ้มระบายอยู่บนริมฝีปากอิ่มอม

ชมพู เธอยกแขนเรียวขึ้นวางไปบนอ้อมแขนแข็งแรงที่รัดอยู่รอบเอวบาง

           “ ค่ะ.. คุณพาบุษย์ขึ้นมาเพื่อให้มาดู ว่า..มันสวยงามแค่ไหนหรอคะ “

           “ ครับ ผมอยากให้คุณได้เห็นถึงจุดเริ่มต้นของความรักของเราหนะครับ “ ชาย

หนุ่มจุมพิตไปบนศีรษะของเธอเบาๆ..

           “ คุณไฟคะ.. ที่คุณหายไป 3 วัน ก็เพราะเรื่องของเราวันนี้.. หรอคะ “

           “ ครับ.. “ 

           “ แล้ว.. ทุกคนที่บ้านบุษย์รวมทั้งยัยอั้มก็รู้เรื่องกันหมดเลยหรอคะ “

           “ ครับ..แต่ว่าคุณอย่าไปโกรธพวกเขาเลยนะครับ ผมเป็นคนขอร้องไม่ให้พวก

เขาบอกคุณเองหละครับ วันนั้นคุณแม่ท่านไปคุยกับคุณพ่อของคุณว่าจะส่งผู้ใหญ่ไป

สู่ขอคุณ แต่คุณพ่อท่านบอกว่า.. เรื่องนี้ ท่านตัดสินใจแทนคุณไม่ได้ แต่ถ้าหากว่าคุณ

โอเค ท่านก็ไม่มีปัญหาอะไร “

           “ แต่ว่าบุษย์เพิ่งจะตอบคุณไปเมื่อเช้านี่เองนะคะ.. คุณเชิญท่านนายกฯ มา

ก่อนแล้วนี่คะ “

           กุณฑ์หัวเราะเบาๆ ก่อนจะรัดวงแขนให้แน่นขึ้น “ ก็ผมมั่นใจนี่ครับ..ว่า คุณจะ

ไม่มีวันปฏิเสธหัวใจตัวเอง.. “

           “ งื้อออ!.. คุณรู้ได้ยังไงกันคะ “ หญิงสาวถามเสียงเบาอย่างกระเง้ากระงอด

ชายหนุ่มจึงต้องจับไหล่ทั้งสองข้างของเธอให้หันมา มองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยนั้น

ด้วยประกายตาดุจไฟที่ฉายชัดอยู่ในแววตาของเขา.. ว่าเขารักเธอมากแค่ไหน ทำให้

บัวบุษย์ต้องหลบสายตาลงมองที่อกของเขาแทน แต่กุณฑ์ก็ไม่ยินยอมเขาเชยคางมน

ให้เงยขึ้นเพื่อสบตากัน แล้วยิ้มให้.. จนบัวบุษย์สะเทิ้นอาย แทบจะละลายอยู่ในอ้อม

แขนนั้น

           “ ผมต้องรู้สิครับ.. ว่าคุณก็..  รักผมมาก เหมือนที่ผมรักคุณ “

           หญิงสาวมองหน้าเขาด้วยอารมณ์สั่นไหวหัวใจเต็นรัวไม่เป็นจังหวะเมื่อเขาค่อยๆ

ก้มลงแตะริมฝีปากนุ่มไปบนเรียวปากอิ่มของเธอ หญิงสาวพริ้มตาลงรับรสสัมผัสอันอ่อน

หวานนั้นอย่างเต็มใจ จากนุ่มนวล.. เป็นหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ กระตุ้นแรงปรารถนาในกาย

เธออย่างเรียกร้อง จนบัวบุษย์ทนต่อความเร่าร้อนนั้นไม่ได้..เธอเลื่อนมือขึ้นโอบรอบคอ

เขาไว้ ตามสัญชาตญาณที่ไม่จำเป็นต้องผ่านการเรียนรู้ใดๆ แลตอบสนองรสจูบนั้นอย่าง

เง๊อะงะ.. ชายหนุ่มทราบได้ทันทีว่านี่คือจูบแรกของเธอ.. เขาค่อยๆ ลดอาการรุกเร้าลง

เปลี่ยนเป็นความนุ่มนวล อ่อนโยนอีกครั้ง ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากขึ้นไปแตะบนหน้าผาก

กลมมน..

           เขายิ้มให้เธอนัยน์ตาพราวระยับ.. “ นี่ไงครับ.. ที่ผมบอก ว่าคุณ..ก็รักผม.. “

           “ งื้อออ!... คุณหนะ.. “ หญิงสาวอายหน้าแดงจนต้องซุกหน้าลงกับอกกว้างนั้น

กุณฑ์หัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างพอใจ เขากอดเธอไว้แนบอกลูบไปบนศีรษะที่ปกคลุม

ไปด้วยเส้นผมนุ่มอย่างเบามือ

           “ ความรักของเราเพิ่งจะเริ่มต้นนะครับ คุณบุษย์  หลังจากนี้ไปเราจะต้องช่วย

กันดูแล ให้ความรักนี้ได้คงอยู่กับเรา.. ไปจนตลอดชีวิต.. “

           “ ค่ะ.. คุณไฟ “

           “ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นต่อจากนี้ไป เราจะต้องรักและเชื่อใจกันนะครับ

คุณบุษย์ หนทางข้างหน้ามันอาจจะยุ่งยาก และลำบากสำหรับคุณ ในการยืนข้างๆ ผม

ความเป็นส่วนตัวของคุณอาจจะถูกลดทอนลงไปบ้าง คุณยินดีที่จะยืนและเดินไปพร้อม

ผมไหมครับ “

           “ พร้อมค่ะ.. บุษย์เชื่อใจคุณเสมอค่ะ คุณไฟ.. “

           “ ขอบคุณครับ..คนดีของผม.. ผมรักคุณนะครับ..”

           “ ค่ะ บุษย์ก็รักคุณค่ะ “

           ชายหนุ่มกอดเธอไว้แนบอก..จับไหล่บางให้หันออกขยับไปซ้อนหลังโอบเอว

เธอไว้ให้ศีรษะเอนซบลงบนไหล่ของเขาอีกครั้ง มองออกไปที่ชายหาด..เห็นกริชและ

ภัชรธิดาเดินเล่นกันอยู่อย่างมีความสุข ร่าเริง แจ่มใส  

           กุณฑ์แตะริมฝีปากไปที่ขมับของเธอ.. ถ่ายทอดความรัก ความอบอุ่นด้วยการ

กอดรัก ห่มความรักให้หัวใจแข็งแรง ใบหน้าทั้งสองเปื้อนรอยยิ้มแห่งความสุข...

           หนทางยังอีกยาวไกลสำหรับความรักนี้.. รักแท้ ย่อมอยู่บนพื้นฐานของการไว้

ใจ เชื่อใจ และการให้เกียรติซึ่งกันและกัน..ตลอดไป..

           คนเรา อยู่ด้วยกันได้นานแค่ไหนไม่สำคัญ.. สำคัญที่ ตอนอยู่ด้วยกันได้กระทำ

ความดีให้แก่กันมากน้อยเพียงใด ต่างหาก...เล่า




 

....... จบบริบูรณ์ ........
 


 

=========================================

 


มาถึงตอนจบ.. กันแล้วนะคะ.. สำหรับไฟละมุน ภาค 1

จบบริบูรณ์..แล้วค๊า..


ตอนนี้ไรเตอร์..ตัดสินใจ เขียนภาค 2 ต่อ.. ให้แล้วนะคะ

แล้วพบกันใหม่ใน  ไฟละมุน 2 

ภาค อุ่นละไม
 




 


และติดตามเรื่องใหม่ได้ใน

สิเน่หา ตำซั่ว พร้อม ฦ จันทร์ปรารถนา จร้า...
 

 

สิเน่หา ตำซั่ว           ฦ จันทร์ปรารถนา

 




 

รบกวนแฟนคลับที่เข้ามาอ่าน Vote ให้ คะแนนในแต่ละ ตอน ได้ที่ด้านล่าง
ของแต่ละตอน
คลิกเลือก คะแนน ก่อนกดส่งคะแนนนะคะ
ไรเตอร์จะได้ทราบระดับความพอใจ
ของแฟนคลับ ต่อนิยายในแต่ละตอน ค๊าา  ขอบคุณ ค่ะ

 

ไรเตอร์ ฝากเพลงเพราะๆ นี้ให้ แฟนๆ ทุกคน ฟังนะคะ ระหว่างรอค่ะ
มากกว่ารัก



 

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ

# ❤ ...❤ Numfonart ❤ ...❤  (✿◠‿◠)


อ่านนิยายแล้ว อย่าลืมกด บันทึกเป็น Favorite
เพื่อเป็นแฟนพันธ์แท้ กันด้วยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้า ค๊าาา

 

 
ตัวอย่างเว็บไซต์ .WS เริ่มต้นสร้างเว็บไซต์ ง่ายๆ ที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

949 ความคิดเห็น

  1. #941 Gora (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 01:21
    อ่านจบแล้วค่ะ ตอนแรกอ่านมามีความสุขดี พอมาซักพักเอ้าาาาา!!!!
    ทำไมตัวหนังสือ สีชมพูอ่อนล่ะ เอาไงล่ะทีนี้ตาบอดแน่ถ้าอ่าน
    นี่คือวิธีการซ่อนนิยายของไรเตอร์รึป่าวน้า แต่ก็ยังดีที่ไม่ลบออกไป เพราะไรเตอร์บางท่านเมื่อนิยายจบจะลบ ทำให้คนอ่านแห้ว
    แต่ด้วยความอยาก บวก ความพยายาม จึงหาหนทางในการอ่านไม่ให้ตาบอด และค้นพบวิธีดีๆจาก app ipad 555555
    ทำให้เค้าอ่านนิยายจนจบ

    จากที่อ่านพบว่าตาพี่ไฟเนี้ย แสนดี และ เป็นผู้ชายตัวอย่าง อิอิ
    ส่วนบุษ เป็นตัวอย่างผู้หญิงที่ดี คือ มีเหตุผลและมีสติตลอดเวลา
    ตากริช ทำให้เรื่องมีสีสันมากทีเดียว แอบชอบตากริชมานะเออ
    ส่วนยัยอั้ม ก็เป็นเพื่อนที่แสนดีมากๆๆๆ มากจนอิจฉาบุษ ที่มีเพื่อนดี
    ได้อ่านทั้งนิยาย ทั้งคอมเม้นคนอื่น และเรื่องดราม่า ที่ผ่านมานานแล้ว เฮ่ออออ และได้รู้อะไหลายๆอย่างจากโลกจริงที่ไม่ใช่นิยาย

    สรุปคือ อยากบอกไรเตอร์ว่า นิยายสนุก บรรยาก็ถือว่าดีมากเชียวจะมีบางตอนที่ดูเยิ่นเย้อไปนิดนึง อย่างประวัติสวนลุมไนบาซา หรือ ประเพณียี่เปง น่ะค่ะ(คิดไปเองป่าว เพราะเค้าคิดว่าไม่ต้องบอกละเอียดก็ได้) ตัวละครมีไม่เยอะและน้อย ปมเรื่องมีนิดหน่อยพอให้ฉงน เค้ารออ่านภาคสองนะค่ะ สู้ๆ จุ๊บ
    #941
    0
  2. #938 burinmas (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2556 / 19:59
    สนุกมากๆคะ ออกเป็นรูปเล่มเมื่อไหร่บอกด้วยนะคะ
    #938
    0
  3. #934 saypay (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:11
    จบแบบคนอ่านยิ้มไม่หุบเลยค่ะ. รอเป็นกำลังใจให้ในภาคสองค่ะ ขอบคุณที่ให้เราได้อ่านภาคหนึ่งจนจบค่ะ. ไรเตอร์สู้ๆ
    #934
    0
  4. #931 pimpim (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:10
    ขอบคุณนะคะ

    จบแบบมีรอยยิ้มจริงจริง
    #931
    0
  5. #928 yuechan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:12
    แหมเฮีย เห็นเขาจนตกหลุมรักนี่เอง
    #928
    0
  6. #927 mild rose (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:39
    จบแล้วๆ ดีจังค่ะ
    #927
    0
  7. #926 nunpanu (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:05
    จบภาคแรก รอบทบาทใหม่ของคู่สามี-ภรรยานี้ในภาค2 ขอบคุณมากในความสุขที่ได้อ่านในภาคแรกนี้
    #926
    0
  8. #923 Numfonart (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2556 / 06:33
    จบบริบูรณ์...ในภาค 1 แล้วนะคะ... แล้วพบกันใหม่ในภาค 2 ค่ะ

    ใครลุ้นงานแต่ง..ต้องไปเชียร์ต่อในภาค 2 แล้วหละค่ะ...


    #923
    0
  9. #922 supatthanan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:40
    สงสัยไรเตอร์จะรอจัดงานแต่ง กุณฑ์กับบัวบุษย์ วันที่ 14 กุมภานี้ 555 เราจะรอฉลองสมรสกันยันเช้าเลย
    #922
    0
  10. #921 nunpanu (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:36
    รองานแต่งงานค่ะ
    #921
    0
  11. #920 mild rose (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:56
    ใกล้จบแล้วสิ
    #920
    0
  12. #919 Numfonart (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:16
    #919
    0
  13. #918 Numfonart (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:34
    กลับมาแล้ว..จร้า...หายไปต่างจังหวัดเสีย 3 วัน..อิ อิ
    #918
    0
  14. #915 Numfonart (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 07:55
    แก้ไขให้แล้วนะคะ  คุณ coffee แต่ว่ายังไม่ได้ลงเพิ่มให้เลย..

    แบบว่ากำลังจะเดินทางไปต่างจังหวัดค๊าา...กลับมาค่อยมาปิดเรื่องให้นะค๊าาา..ทุกคน




     
    #915
    0
  15. #914 Numfonart (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:59
    ขอบคุณ คุณ coffee นะคะ แฟนคลับใจดีอีกคนที่ช่วยเหลือในการตรวจดูคำผิดให้..น่ารักที่สุด..

    พรุ่งนี้จะแก้ไขให้นะคะ.. ^ ______ ^
    #914
    0
  16. #913 koffee (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:35
    แก้คำผิดค่ะ "รุนหลัง" ไม่ใช่ ลุน ค่ะ
    #913
    0
  17. #912 yuechan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:00
    แหม มีการหมั้นแบบเป็นทางการด้วย ไม่เบาเลยนะเฮีย 
    #912
    0
  18. #911 nunpanu (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2556 / 08:48
    เขยคนรี้ ถูกใจคุณพ่อจริงๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #911
    0
  19. #910 NAPATS.SHG (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:52
    *^* อัพไวๆน่ะค๊ะไรท์ เป็นกำลังใจให้
    #910
    0
  20. #909 ใจยิ้ม (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:39
    เอ่อ....  คุณบุษย์ช็อคไปแล้วหรอจ๊ะ ถามคำตอบคำ 5555
    #909
    0
  21. #908 nunpanu (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2556 / 09:03
    อย่าหัวใจวายนะน้องบุษย์
    #908
    0
  22. #906 Apple_Applely (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2556 / 05:53
    น่ารักมากๆเลยค่ะ 
    #906
    0
  23. #905 yuechan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:12
    ไงล่ะยัยุษย์เจ้าไหมันเร็วทันใจเลย
    #905
    0
  24. #902 mild rose (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:19
    น่ารักค่ะ
    #902
    0
  25. #901 yuechan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:32
    ยัยบุษย์เดี๋ยวเซอร์ไพรส์ยิ่งกว่านี้อีก
    #901
    0