ไฟละมุน

ตอนที่ 26 : บทที่ 20 ปฏิบัติการเหนือชั้น 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,892
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    7 มี.ค. 56


บทที่ 20  ปฏิบัติการเหนือชั้น 2



             กุณฑ์เลี้ยวรถเข้าจอด ในที่จอดรถของโรงพยาบาลในเวลา 16.30 น.

เขาหิ้วกระเป๋าเอกสารขึ้นไปยังชั้นพิเศษของอาคารโรงพยาบาล ซึ่งบัดนี้ถูกดัดแปลง

เป็นห้องประชุมไปเสียแล้ว บุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องและสื่อมวลชนถูกกันออกไป เจ้าหน้า

ที่ทุกหน่วยที่เกี่ยวข้องกับงานความมั่นคงทั้งตำรวจและทหาร ถูกเรียกตัวด่วนโดยท่าน


นายกรัฐมนตรีนั่งเป็นประธานในที่ประชุม เอกสารที่กุณฑ์นำมาถูกนำเสนออยู่ต่อหน้า

ท่านนายกรัฐมนตรี การประชุมดำเนินไปอย่างเคร่งเครียด แผนทุกอย่างถูกกำหนดขึ้น

อย่างละเอียดเป็นขั้นตอน พร้อมปฏิบัติการทันที ภายหลังการประชุมสิ้นสุดลง ทุกคน

สลายตัวไปอย่างรวดเร็วดุจไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นมาก่อน ห้องพักผู้ป่วยของท่านนายกฯ มี

การจัดวางกำลังคุ้มกันดูแลอย่างแน่นหนา มีแถลงการณ์ เกี่ยวกับอาการบาดเจ็บของ

ท่านนายกรัฐมนตรีเพียงสั้นๆ ว่าปลอดภัยแล้วอยู่ในระยะปลอดเชื้อแพทย์สั่งห้ามเยี่ยม

เป็นเวลา 2 วัน

             กริชเดินตามกุณฑ์เข้ามายังห้องที่ถูกจัดให้เป็นที่พักของเขาและกุณฑ์ ซึ่ง

อยู่ตรงข้าม กับห้องของท่านนายกฯ “ มันเริ่มเคลื่อนไหวแล้วหรือวะ ไอ้คุณไฟ “

              “ ใช่ บางทีอันอาจจะเร่งส่งของเร็วกว่ากำหนด “

              “ มันคงต้องการใช้เงินด่วนนะ เพราะตอนนี้ ช่องทางหาเงินของมันตีบตัน

เข้าไปทุกที “

              “ ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น บางที มันอาจจะหนีออกนอกประเทศก็ได้นะ เพราะ

คนของมันถูกเราจับมาหลายคน ถ้ามันส่งสินค้าล๊อตนี้ออกไปได้ก็จะมีเงินใช้ไปอีกนาน “

              “ ตอนนี้พวกนักธุรกิจที่คอยสนับสนุนมันให้ล้มรัฐบาลน่าจะฝ่อไปพอสมควร

แล้ว “

              “ ก็ต้องทำให้พวกเขาเห็นว่ามันไม่มีประโยชน์ที่จะทำอย่างนั้น แต่การเมือง

ก็คือการเมือง เมื่อยังไม่มีโอกาสมันก็จะฝังตัวอยู่อย่างนั้น เหมือนเชื้อโรคร้ายที่รอคอย

โอกาสที่จะลุกลาม “

             กริชตบบ่ากุณฑ์เบาๆ   “ ทำไมวะ นายเบื่อแล้วหรือ “

             กุณฑ์ถอนหายใจเล็กน้อย   “ เบื่อแล้วจะทำยังไงได้ ถ้าทิ้งไป ไม่ช่วยกัน

ประเทศชาติก็จะยิ่งเละเทะมากขึ้น ถึงเราจะอยากมีชีวิตที่สงบสุขแค่ไหน แต่ถ้าสังคม

มันฟอนเฟะ ลูกหลานเราจะอยู่กันอย่างไร“

              “ เออ..กันว่า แกเหนื่อยเกินไปแล้วนะ จะไปชาร์ตแบตฯ เสียหน่อยไหม “

             กุณฑ์หันไปมองหน้ากริชอย่างคนที่เข้าใจในกันและกัน กริชตบบ่าเพื่อนอีก

ครั้งพลางกล่าว “ ไปเถอะ ทางนี้กันจะดูให้เอง ไปพักสักคืนวะไอ้เสือตั้งแต่ที่เชียงใหม่

แล้วนะที่แกเอาแต่วิ่งไปวิ่งมา ”

              “ ขอบใจนะกริช “   กุณฑ์ลุกขึ้นยกกำปั้นขึ้นชกไปที่หมัดของกริชเบาๆ  “

แล้วพรุ่งนี้ เจอกัน ”

              “ อืม “

             กุณฑ์เดินออกไปขึ้นรถ ความอ่อนล้าจากการที่ไม่ได้พักผ่อนเต็มที่ติดต่อกัน

มาหลายวัน ทำให้เขาต้องนั่งหลับตานิ่งๆ พลางนึกถึงคนที่เขาอยากอยู่ใกล้ๆ ชายหนุ่ม

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดไปยังหมายเลขที่ใจต้องการ หลับตารอสายสักครู่จึงมีเสียงตอบ

กลับมา

              “ สวัสดีค่ะ คุณไฟ ..”

              “ ครับ.. คุณบุษย์ “

             หญิงสาวฉงนใจเล็กน้อยกับน้ำเสียงที่ดูเนือยๆ ของเขา  “ คุณไฟ มีอะไร

หรือเปล่าคะ “

              “ ผมขอไปทานมื้อค่ำด้วยได้ไหมครับ คุณบุษย์ “  น้ำเสียงเรื่อยๆ ของเขา

ผิดไปจากปกติที่เคยได้ยิน ทำให้หญิงสาวไม่อาจปฏิเสธได้   “ ได้ซิคะ แต่ว่าอาหาร

ฝีมือบุษย์ อาจจะไม่ถูกปากคุณก็ได้นะคะ “

              “ ไม่เป็นไรหรอกครับ ขอให้เป็นฝีมือคุณ ผมทานได้ครับ “

              “ ออ.. คุณจะมาถึงสักกี่โมงหละคะ บุษย์จะได้กะเวลาถูก “

              “ ถ้ารถไม่ติดก็สัก 1 ชั่วโมงครับ อย่างช้าก็ไม่น่าจะเกินชั่วโมงครึ่งนะครับ “

              “ ได้ค่ะ เสียงคุณไม่ค่อยดีเลย ยังไงก็ขับรถดีๆ นะคะ “

              “ ครับ เดี๋ยวพบกันนะครับ “

              “ ค่ะ “

             กุณฑ์วางสายแล้วจึงติดเครื่องยนต์ ก่อนจะออกรถไปอย่างช้าๆ เข้าสู่ถนน

ที่รถรากำลังหนาแน่น เพราะเป็นเวลาที่ทุกคน ต่างมุ่งหน้ากลับสู่เคหะสถานของตน


             ชายหนุ่มถอยเมอซิเดสเบนซ์ รุ่น ซีแอลเอส สีดำสนิทเป็นมันปราบไป

ทั้งคัน เข้าจอดในที่จอดรถของคอนโดมิเนียมของบัวบุษย์ในเวลา 19.20 นาฬิกา แม้ว่า

เขาจะเคยมาที่นี่อยู่หลายหนก็ตามแต่ก็ยังไม่เคยขึ้นไปจนถึงห้องพักของเธอเลยสักครั้ง

กุณฑ์รู้สึกปวดศีรษะเล็กน้อย นั่นคงเป็นผลมาจากการที่เขาไม่ได้พักผ่อนอย่างเพียงพอ

ร่างกายจึงเริ่มประท้วงออกมาเพื่อเป็นการเตือนก็เป็นได้ ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

โทรฯ หาบัวบุษย์อีกครั้ง

             “ ค่ะ คุณไฟ.. มาถึงแล้วใช่ไหมคะ “

             “ ครับ “ กุณฑ์ตอบเสียงเบาเป็นอย่างยิ่ง

             “ สักครู่นะคะ เดี๋ยวบุษย์ลงไปค่ะ..”

             บัวบุษย์วางสายพลางหันกลับไปสำรวจความเรียบร้อยภายในห้องและความ

เรียบร้อยของตนเอง ก่อนจะออกจากห้องตรงไปที่ลิฟท์เพื่อลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว

             เมื่อลงมาถึงก็พบว่ากุณฑ์ มารอเธออยู่แล้วที่ห้องโถง เขายืนพิงพนักเก้าอี้

รับแขก สองมือล้วงอยู่ในกระเป๋ากางเกง หันหลังให้กับเธอ ไม่ว่าบุคลิกไหนของเขาก็

ดูดีไปหมด คนอะไรแค่ยืนเฉยๆ ก็ละลายหัวใจสาวๆ ได้เสียแล้ว นี่ถ้าเธอต้องไปแข่งกับ

สาวๆ ทั้งเมืองเพื่อแย่งชิงเขาเธอคงเหนื่อยไม่ใช่น้อย

             “ คุณไฟคะ รอนานไหมคะ “

             ชายหนุ่มหันมาที่หญิงสาวพลางยิ้มให้เธอ “ ไม่นานครับ “

             “ ออ... ถ้าอย่างนั้น เชิญข้างบนดีกว่าค่ะ ก่อนที่อาหารจะเย็นเสียหมด “

             “ ครับ “

             บัวบุษย์รู้สึกแปลกใจ ที่วันนี้กุณฑ์ดูเงียบๆ ไม่ค่อยร่าเริงเหมือนทุกครั้งที่พบ

กัน หญิงสาวเดินนำไปที่ลิฟท์ กุณฑ์เดินตามไปช้าๆ โดยมีสายตาของผู้ที่พบเห็นมอง

ตามอย่างสนใจ

             เมื่อขึ้นไปถึงห้องพักของเธอ ชายหนุ่มกวาดสายตา ดูรสนิยมการตกแต่ง

ห้องของหญิงสาวอย่างชื่นชม เขายิ้มให้เธออีกครั้ง  “ คุณบุษย์แต่งห้องได้น่าอยู่ดีนะ

ครับ “

             “ ขอบคุณค่ะ “  หญิงสาวยิ้มตอบ พลางผายมือไปทางโต๊ะอาหารที่จัดไว้

ริมระเบียง เธอเปิดม่านไว้ให้เห็นภาพภายนอก ที่ตอนนี้มีแต่แสงไฟจากตึกรามบ้านช่อง

บรรยากาศที่สวยงาม ยามค่ำคืนของมหานครใหญ่ กรุงเทพมหานคร

             กุณฑ์เดินไปที่โต๊ะอาหาร   “ ดูน่าทานจังเลยครับ คุณบุษย์ “

             “ ค่ะ เชิญนั่งก่อนนะคะ เดี๋ยวบุษย์ตักข้าวให้ค่ะ   ออ.. แต่ว่า คุณไฟจะเข้า

ห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาหน่อยดีไหมคะ คุณดูเหนื่อยๆ เผื่อจะสดชื่นขึ้นนะคะ “

             “ ก็ดีเหมือนกันครับ ขอบคุณนะครับ “ กุณฑ์เดินไปที่ห้องน้ำ

             “ มีผ้าขนหนูผืนเล็ก สำหรับเช็ดหน้าวางอยู่แล้ว สามารถใช้ได้เลยนะคะ “

             “ ครับ “

             เมื่อกุณฑ์หายเข้าไปในห้องน้ำแล้ว บัวบุษย์จึงหันไปตักข้าวมาวางไว้ให้เขา

และตักของตนเอง ก่อนจะมานั่งรอชายหนุ่มที่โต๊ะ

             กุณฑ์เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสีหน้าที่ค่อยดีขึ้นเล็กน้อย แต่อาการปวด

ศีรษะก็ยังคงมีอยู่ และดูเหมือนว่ามันจะออกอาการมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เขาก็สะกดมันไว้

ด้วยความอดทน เขาเดินมานั่งลงตรงข้ามกับบัวบุษย์

             “ ลองชิมฝีมือบุษย์ดูนะคะ ว่าเป็นอย่างไรบ้าง “  หญิงสาวกล่าวพลางตัก

กับข้าวให้กับชายหนุ่มได้ลองชิมดู

             กุณฑ์ตักอาหารเข้าปากเคี้ยวช้าๆ ก่อนจะทำหน้านิ่วเล็กน้อย จนบัวบุษย์เริ่ม

ใจเสียขึ้นมา ตายหละ.. ฝืมือเราคงแย่น่าดู เขาถึงได้ทำหน้าตาแปลกๆ แบบนี้

             “ ไม่อร่อยหรอคะ คุณไฟ ถ้าอย่างนั้น.. ลองชิมอันนี้ค่ะ  “  หญิงสาวรีบตัก

อาหารอีกอย่างให้เขาได้ชิม กุณฑ์ตักใส่ปากเคี้ยวช้าๆ แล้วก็ทำหน้านิ่วเหมือนเดิม จน

บัวบุษย์ใจเสียหนักขึ้น

             “ ไม่อร่อยเลยหรอคะ แย่จัง ..”

             กุณฑ์คลี่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะตอบเธอ  “  ใครบอกหละครับ มันอร่อย

มากต่างหาก “ แล้วเขาก็ตักกับข้าวมาใส่จานของบัวบุษย์บ้าง “ ไม่เชื่อลองชิมสิครับ “

             “ คุณไฟหนะ แกล้งบุษย์อีกแล้วนะคะ “ หญิงสาวต่อว่าพลางตวัดสายตา

ค้อนเขา ดูน่ารักจนกุณฑ์อดหัวเราะออกมาไม่ได้

             “ ดีจัง.. คุณบุษย์ทราบไหมครับว่าครึ่งวันมานี้ผมเครียดแค่ไหน แต่เวลาที่

อยู่กับคุณ มันเป็นช่วงเวลาที่ผมมีความสุขจริงๆ “ ไม่พูดเปล่าเขายังมองจ้องเข้าไปใน

ตาคู่สวยของเธอ แถมส่งสายตาหวานระยับมาให้อีก จนบัวบุษย์เริ่มเขิน

             “ ออ..ค่ะ ที่โรงพยาบาลมีเรื่องยุ่งๆ อีกหรอคะ “

             “ ก็ไม่เชิงหรอกครับ เพียงแต่เราต้องเตรียมระวังป้องกันไว้หนะครับ “ ชาย

หนุ่มหยุดไปเล็กน้อย  “ แต่ว่า..เราอย่าคุยเรื่องเครียดเลยนะครับ เดี๋ยวจะทานข้าวไม่

อร่อย “

             “ ก็ได้ค่ะ “

             หลังมื้ออาหารผ่านไป กุณฑ์ช่วยบัวบุษย์เก็บถ้วยชามไปล้าง หญิงสาวมอง

ชายหนุ่มอย่างแปลกใจ ไม่คิดว่ากุณฑ์จะทำสิ่งเหล่านี้เป็นด้วย

              “ อย่ามองผมอย่างนั้นสิคร๊าฟฟ..คุณบุษย์ มันไม่ใช่เรื่องยากอะไร แล้วผม

ก็ไม่คิดว่า มันจะต้องเป็นหน้าที่ของผู้หญิงด้วย ตอนเรียนอยู่ต่างประเทศ ผมทำอาหาร

ทานเอง ถ้วยชามก็ล้างเอง แม้แต่เสื้อผ้าผมก็จัดการเองหมดหละครับ “

              “ บุษย์แค่ไม่คิดว่า คนที่เกิดและเติบโตมากับการที่มีคนทำทุกสิ่งทุกอย่าง

ให้อย่างคุณ จะทำเรื่องพวกนี้ได้ก็เท่านั้นเองค่ะ “

              “ คุณปู่ของผม ท่านไม่ชอบคนหยิบโหย่งทำอะไรไม่เป็น เวลาผมไปอยู่กับ

ท่านช่วงปิดเทอม ท่านก็จะให้ผมทำทุกอย่างเอง ท่านไม่ชอบให้คุณแม่สปอยผมแบบ

ลูกคุณหนู ซึ่งผมก็เห็นด้วย แล้วผมก็ได้ใช้ประโยชน์จริงๆ เมื่อผมต้องไปเรียน อยู่ต่าง

ประเทศ “

              “ ผู้ใหญ่ท่านมักจะมองการณ์ไกลเสมอหละคะ “

              “ ครับ “


             เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ทั้งสองคนก็ย้ายมานั่งคุยกันต่อที่โซฟารับ

แขก ถึงตอนนี้ กุณฑ์เริ่มรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวเหมือนจะเป็นไข้ อาการปวดศีรษะเพิ่มมาก

ขึ้นเรื่อยๆ

             “ คุณบุษย์ครับ ไม่ทราบว่าคุณพอจะมียาแก้ปวดหัวบ้างไหมครับ “

              “ มีค่ะ คุณไฟปวดศีรษะ หรอคะ “

              “ ครับ ตอนแรกก็ว่าทนได้ แต่ตอนนี้รู้สึกว่าปวดมากขึ้นเรื่อยๆ หนะครับ “

              “ ถ้าอย่างนั้น รอเดี๋ยวนะคะ เดี๋ยวบุษย์นำมาให้ค่ะ “

              หญิงสาวรีบลุก และเดินไปที่ตู้ยาสามัญประจำบ้าน ที่เธอมักจะซื้อยาที่

จำเป็นๆ ต้องใช้ มาเก็บไว้เผื่อยามฉุกเฉิน บัวบุษย์เทยาแก้ปวดใส่มือมา 2 เม็ด ก่อน

จะเดินไปเทน้ำมาครึ่งแก้ว แล้วนำมายื่นให้กับเขา  “ นี่ค่ะคุณไฟ ทานน้ำให้หมดแก้ว

ด้วยนะคะ “

              กุณฑ์ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะรับยามาถือไว้ และรับแก้วน้ำมาจากเธอ “ คุณรู้

มั้ย.. ว่าคุณพูด เหมือนคุณแม่ผมเลยเวลาให้ผมทานยา ท่านจะต้องบอกว่าให้ผมทาน

น้ำให้หมดแก้วด้วย ทุกครั้งเลยครับ “

              “ หรอค่ะ.. “ บัวบุษย์ ยิ้มเขินๆ

              ชายหนุ่มนำยาเข้าปากแล้วตามด้วยน้ำจนหมดแก้ว เขายื่นแก้วน้ำคืนให้

เธอแล้วจึงเอนพิงไปด้านหลังก่อนจะหลับตาลง บัวบุษย์วางแก้วลงบนโต๊ะกลางก่อน

จะขยับไปนั่งข้างๆ ชายหนุ่ม เธอยกมือขึ้นอังไปที่หน้าผากของเขา รู้สึกได้ ถึงความ

ร้อนที่มากกว่าปรกติ อย่างนี้นี่เองเขาถึงดูเนื่อยๆ “ คุณมีไข้ด้วยนะคะไม่ใช่แค่ปวดหัว

เฉยๆ “

              “ ครับ แต่ทานยาแล้วพักสักครู่ก็น่าจะดีขึ้นนะครับ “  กุณฑ์คว้ามือของ

เธอมาแนบอก เขาหลับตาพูดเบาๆ  “ คุณบุษย์ ครับ “

              “ คะ?.. คุณไฟ “

              “ ผมขอยืมตักคุณหนุนนอนซักงีบนึงนะครับ ตื่นขึ้นมาแล้วผมก็จะไป “

              “ ค่ะ ถ้าไม่ไหวพักก่อนก็ได้ค่ะ “  หญิงสาวขยับตัวออกมาจนชิดริมโซฟา

กุณฑ์จึงล้มตัวลงนอน โดยวางศีรษะไว้บนตักของเธอ เขากุมมือของเธอมาวางไว้บน

อกพลาง พึมพำเบาๆ พอให้ได้ยิน  “ ขอบคุณครับ “

              แล้วเขาก็หลับไปจริงๆ หญิงสาวพิจารณาใบหน้าของเขาอย่างละเอียด เธอ

ใช้มือข้างที่เหลือวางไปบนหน้าผากของเขา เพื่อดูว่าอุณภูมิของไข้นั้นมากน้อยแค่ไหน

ก่อนที่จะไล้มือไปปัดปอยผม ที่ตกลงมาระใบหน้าของเขาออกช้าๆ ท่าทางเขา คงจะ

เหนื่อยมากจริงๆ เวลาผ่านไปนานพอสมควรจนบัวบุษย์เริ่มรู้สึกเมื่อย เธอวางมือไปบน

หน้าผากของเขาอีกครั้ง คราวนี้หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย เพราะความร้อนที่แผ่ซ่านมาที่

มือของเธอนั้น มันสูงผิดปรกติชายหนุ่มเริ่มมีอาการหนาวสั่น เธอจึงขยับลุกออกมาแล้ว

เดินเข้าไปหยิบหมอนและผ้าห่มมาจากในห้องของเธอ หญิงสาวช้อนศีรษะของเขาขึ้น

แล้วจึงสอดหมอนเข้าไปรองศีรษะของเขาไว้ จากนั้นจึงห่มผ้านวมผืนใหญ่ให้เขา

              บัวบุษย์นำน้ำใส่กะละมังใบเล็ก พร้อมผ้าขนหนูผืนเล็กมาชุบน้ำบิดหมาดๆ

เช็ดหน้าเช็ดตัวให้เขา เพื่อลดอุณภูมิความร้อนลง กุณฑ์นอนกระสับกระส่ายไปมา เมื่อ

ความร้อนลดลงเขาก็จะสงบเป็นพักๆ บัวบุษย์นั่งเฝ้าและเวียนเช็ดตัวให้เขาจนใกล้เช้า

เขาจึงดีขึ้น ส่วนเธอเองก็เผลอหลับไป โดยนั่งอยู่ที่พื้นแล้วฟุบหน้าหลับอยู่บนอกของ

เขาที่มีผ้านวมห่มอยู่อีกชั้นหนึ่ง

 

              กุณฑ์ลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ก็พบว่าบัวบุษย์หลับอยู่บนอกของเขานั่น

เอง เขานอนมองเธอนิ่งๆ ยังไม่กล้าขยับตัวเพราะกลัวว่าหญิงสาวจะตื่น ลมหายใจแผ่ว

เบาของเธอ แสดงว่าเธอกำลังหลับสนิท กุณฑ์ขยับมือออกมาจากผ้าห่มและลูบศีรษะ

ของเธอเบาๆ พลางคิด เธอคงจะเหนื่อยกับการที่ต้องดูแลเขามาทั้งคืนหละสินะ ชาย

หนุ่มกอดหญิงสาวไว้นิ่งๆ อย่างเบามือ ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง ไม่นานนักบัวบุษย์ก็

เริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา พบว่าเธอกำลังตกอยู่ในอ้อมแขนของเขาจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมอง

สีหน้าของเขาดูดีขึ้นมากแล้ว หญิงสาวยกมือขึ้นแตะไปที่หน้าผากของเขาเบาๆ อุณภูมิ

ปกติ แสดงว่าไม่มีไข้แล้ว แต่ยังไม่ทันที่เธอจะชักมือกลับมาเขาก็คว้ามือของเธอเอาไว้

แล้วจุมพิตเบาๆ ที่หลังมือของเธอ ทั้งๆ ที่ยังหลับตาอยู่

              “ ขอบคุณนะครับคุณบุษย์ “   ชายหนุ่มค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองหน้าเธอ

“ ผม มาทำให้คุณต้องลำบากแท้ๆ เทียว “

              “ อย่าพูดอย่างนั้นเลยค่ะ บุษย์ไม่ได้คิดว่าเป็นเรื่องลำบากอะไร บุษย์เป็น

ห่วงคุณนะคะ เห็นคุณไข้ขึ้นสูงจนหนาวสั่นไปหมด ก็พยายามเช็ดตัวลดไข้ให้ นี่ถ้าคุณ

อาการหนักกว่านี้ บุษย์ก็คงต้องโทรฯ เรียกรถพยาบาลมารับคุณไปโรงพยาบาลแน่ๆ

เลยหละค่ะ “

              “ ครับ..” เขากระชับอ้อมแขนขึ้นอีกนิด “ คุณบุษย์.. ครับ “

              “ ขา..  “  หญิงสาวตอบเสียงเบา รู้สึกได้ถึงความใกล้ชิดที่อบอุ่น

              “ ผมอยากตื่นขึ้นมา แล้วได้เห็นหน้าคุณแบบนี้ทุกวัน เร็วๆ จังเลยครับ “ 

ไม่พูดเปล่า เขายังจับมือของเธอวางไปบนหน้าอกด้านซ้ายของเขา จนหญิงสาวสัมผัส

ได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจ   “ คุณอยู่ในนี้มานานเหลือเกินแล้ว รู้ไหมครับ “

 

              หญิงสาวใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ดูเถอะว่าเขาช่างพูดให้เธอใจละลาย

ได้ขนาดนี้ แล้วจะไม่ให้เธอหลงรักเขาได้อย่างไร แม้เขาจะไม่เคยพูดสักคำว่า เขารัก

เธอ แต่วิธีบอกรักของเขากลับลึกซึ้งกว่านั้นมากมายนัก
 

              “ บุษย์ว่า คุณไฟไม่ได้เป็นแค่ไข้อย่างเดียวแล้วหละคะ ถ้ากลับไปที่โรง

พยาบาลแล้ว ให้คุณหมอเช็คน้ำตาลในเลือดหน่อยก็จะดีนะคะ “  หญิงสาวแก้เขินด้วย

การแซวเขากลับบ้าง จนชายหนุ่มต้องหัวเราะออกมา เขาจิ้มนิ้วไปที่จมูกของเธอเบาๆ

พลางทำสีหน้าจริงจัง  

              “ ใครบอกว่าผมเป็นเบาหวาน ผมเป็นโรคหัวใจต่างหาก หัวใจผมไม่ค่อย

ปรกตินัก “

              บัวบุษย์ทำตาโต “ จริงหรอคะ “

              “ ครับ “  ชายหนุ่มยังคงพูดนิ่งๆ  “  คุณก็ทราบว่าคุณพ่อของผมท่านเสีย

เพราะโรคหัวใจเหมือนกัน “

              บัวบุษย์มองเขาอย่างเป็นห่วง หญิงสาวจับมือของเขามากุมไว้  “ อาการ

รุนแรงแค่ไหนคะ “

              “ ผมเริ่มเป็นโรคหัวใจเมื่อ 4-5 ปี ก่อนนะครับอาการก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

พักหลังมานี้ ยิ่งแสดงอาการมากขึ้น บางที.. ผมอาจจะอยู่ต่อไปไม่ได้ ถ้า.. “ 


              บัวบุษย์ รีบเอามือปิดปากเขาไว้ เธอไม่อยากได้ยินและรู้สึกใจหายอย่าง

บอกไม่ถูก  “ อย่าพูดอย่างนี้อีกนะคะ แล้วคุณหมอ ไม่มีวิธีรักษาคุณหรอคะ “

              “ วิธีรักษาให้หายหนะ.. ก็มีนะครับ “ เขาตอบพลางอมยิ้มน้อยๆ

              “ ยังไงหรอคะ “ หญิงสาวถามอย่างสงสัยใคร่รู้ สีหน้าและแววตาที่เป็นห่วง

เขาของเธอ ทำให้กุณฑ์ปลื้มใจนัก

              “ มีวิธีเดียว เท่านั้นครับ “ เขาหยุดพูด ทำให้บัวบุษย์ยิ่งอยากรู้มากขึ้น เธอ

จึงฟังอย่างตั้งใจ  “ คุณบุษย์ก็ต้องรักผมให้มากๆ ยังไงหละครับ “  ชายหนุ่มพูดพร้อม

กับรอยยิ้มที่แววตาพราวระยับไปด้วยแววหวาน หญิงสาวจึงรู้ตัวว่าเสียท่าวาจาลดเลี้ยว

ของเขาเข้าให้อีกแล้ว

              “ งื้อออ..!  คุณไฟหนะ “ หญิงสาวหน้าแดงมากขึ้นไปอีก “ แกล้งบุษย์อีก

แล้วนะคะ “ หญิงสาวทุบกำปั้นไปบนอกเขาทันทีแต่ไม่แรงนัก

              “ โอ๊ยยย ! “ เขาแกล้งร้องเสียงดัง “ เจ็บหัวใจ “

              “ ชิส์.. สมน้ำหน้า อยากแกล้งบุษย์ดีนัก “  แล้วหญิงสาวก็ผลักเขาออก

พลางลุกขึ้นยืนทำท่าจะเดินออกไป ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นนั่งแล้วคว้าร่างของเธอเอาไว้ จน

บัวบุษย์เซล้มลงไปบนตักของเขา กุณฑ์กอดเธอเอาไว้จากทางด้านหลัง ร่างของเธอ

จึงแนบอยู่กับอกของเขา ชายหนุ่มลูบศีรษะของเธอเบาๆ อย่างทะนุถนอมแล้วจึงก้มลง

กระซิบที่ข้างหูของเธอ

              “ อย่างอนเลยนะครับ คนดี.. รู้มั้ย.. ว่าคุณคือ ชีวิตและความสุขของผม

เลยเทียวนะ “

              “ ค่ะ “ บัวบุษย์เอนศีรษะพิงไปบนไหล่ของเขา

              “ เมื่อวาน ผมเรียนคุณแม่เรื่องของเราแล้วนะครับ คุณบุษย์ “

              “ คะ!.. คุณไฟ..”  บัวบุษย์ตกใจจนต้องหันกลับไปดูเขา  “ ทำไมคุณ..

ออ..เร็วจังคะ..
แล้วท่านว่าอย่างไรบ้างคะ “

              “ ท่านไม่ได้ว่าอะไรหรอกครับ ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัวท่านจะให้ผมตัดสินใจ

เอง ท่านเพียงแต่อยากรู้จักคุณหนะครับ “

              “ ไม่เร็วไปหรอคะ คุณไฟ “

              “ สำหรับผม ไม่เรียกว่าเร็วหรอกครับ ผมว่าช้าไปเสียด้วยซ้ำแต่ถ้าสำหรับ

คุณ ก็นับว่าเร็วอยู่พอสมควร แต่ว่าทั้งหมด มันก็ขึ้นอยู่กับความรู้สึกของเรา ไม่ใช่หรือ

ครับ “

              “ ค่ะ แต่ว่า “

              “ คุณ.. ยังไม่เชื่อมั่นในความรู้สึกของผมอีกหรือครับ “

              “ ออ..ไม่ใช่หรอกค่ะ เพียงแต่บุษย์รู้สึกว่าบุษย์ยังรู้จักคุณไม่มากพอ คุณ

หนะรู้จักบุษย์มาตั้ง
5 ปี แต่บุษย์เพิ่งจะรู้จักคุณ ยังไม่ถึง 2 เดือนเลยนะคะ “ หญิงสาว

หันไปใช้มือทั้งสองข้าง ประคองใบหน้าของเขาก่อนจะย่นจมูกใส่ พลางกล่าว  “ จะไม่

ค้ากำไรเกินควรไปหน่อยหรอคะ ท่านเลขากุณฑ์ “

              ชายหนุ่มหัวเราะเสียงดังอย่างอารมณ์ดี  “  ก็ได้ครับ.. จริงๆ ผมก็เรียน

คุณแม่ไปเหมือนกันว่าช่วงนี้คงยังไม่เหมาะที่จะพาคุณไปกราบท่าน ผมอยากให้อะไรๆ

มันเข้าที่เข้าทางกว่านี้ก่อนนะครับ “

              “ แล้ววันนี้ คุณไม่ต้องไปทำงานหรอคะ “

              “ ไปสิครับ นี่ก็ให้เจ้ากริชมันช่วยดูที่โรงพยาบาลให้ก่อน จริงๆ เมื่อวาน

เจ้ากริชมันไล่ผมให้กลับไปนอนที่บ้านนะครับ มันคงเห็นสภาพผมแย่เต็มที แต่ผมอยาก

มาหาคุณมากกว่า กะไว้ว่าทานข้าวแล้วก็จะกลับ ที่ไหนได้ กลายมาเป็นไม่สบาย ต้อง

ให้คุณลำบาก มาคอยดูแลซะอย่างนั้น ขอบคุณนะครับ ที่ต้องอดหลับอดนอน มาเป็น

พยาบาลจำเป็นให้ผม “

              “ บอกแล้วไงคะ ว่าบุษย์เต็มใจที่จะดูแลคุณ “

              “ ถ้าอย่างนั้น ต้องดูแลผมไปตลอดชีวิตเลยนะครับ “

              “ ชิส์! แล้วคุณแน่ใจหรอคะว่าไม่ต้องถามคุณเอรี่ก่อนว่าเธอจะยินดีให้บุษย์

มาดูแลคุณหรือเปล่า บุษย์ยังไม่อยากเจออย่างที่ยัยอั้มเจอหรอกนะคะ “

              ชายหนุ่มกลั่นหัวเราะกับท่าทางกระเง้ากระงอดของเธอ  “ เอรี่เป็นเพียง

เพื่อนของผม เธอจะมามีสิทธิยอมหรือไม่ยอมได้ยังไงหละครับ คุณบุษย์ “

              “ บุษย์ไม่ทราบหรอกค่ะ แต่เห็นเธออาละวาดใส่ทุกคนที่เข้าใกล้คุณนี่คะ “

              “ ถึงตอนนั้นผมคงต้องคุยกับเธอให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียที เอาหละ..ผม

ต้องกลับแล้ว ว่าจะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านแล้วจะเลยไปทำเนียบเสียก่อน

แล้วค่อยเข้าไปที่โรงพยาบาลนะครับ “

              หญิงสาวลุกขึ้นยืนแล้วจึงฉุดให้เขาลุกขึ้นบ้าง ชายหนุ่มทำท่าจะพับผ้านวม

ที่เขาห่มอยู่เมื่อคืน แต่หญิงสาวดึงมันไปจากมือของเขาเสียก่อน “ เดี๋ยวบุษย์ทำเองคะ

คุณไฟ “

              กุณฑ์จึงรวบร่างของเธอเข้ามาในอ้อมแขน ลูบศีรษะของเธอเบาๆ ก่อนจะ

ก้มลงจุมพิตที่หน้าผากโค้งมนได้รูปนั้น หญิงสาวซบลงบนไหล่และกอดเขาไว้เช่นกัน

              “ ขับรถดีๆ นะคะ “

              “ ครับ “ เขาคลายวงแขนออก แล้วพาหญิงสาวเดินไปที่ประตู

              “ ถึงโรงพยาบาลแล้วลองให้คุณหมอตรวจดูเสียหน่อยก็ดีนะคะ คุณไฟ “

              “ ครับ.. ขอบคุณนะครับ “  เปิดประตูแล้ว จึงหันมามองหน้าเธออีกครั้ง

“ ผมไปนะครับ คุณบุษย์ “

              “ ค่ะ คุณไฟ “

 

              เขายกมือของเธอขึ้นมาจูบส่งสายตาหวานละไมมาให้ แล้วจึงก้าวเดินออก

จากห้องไปอย่างช้าๆ


              บัวบุษย์กลับเข้ามาเก็บเครื่องนอน ที่นำออกมาให้กุณฑ์ใช้เมื่อคืนกลับ

เข้าไปไว้ในห้องนอน ก่อนจะออกมาทำกิจธุระส่วนตัว แล้วจึงทำอาหารเช้าง่ายๆ รับ

ประทานเหมือนเช่นเคย ความจริงวันนี้เธอตั้งใจจะเข้าสำนักพิมพ์แต่เช้า แต่ดูเหมือน

ว่าเธออาจจะต้องเปลี่ยนแผนกระทันหัน ดังนั้นหลังจากทานอาหารเช้าแล้ว บัวบุษย์

จึงโทรฯ ไปแจ้งคุณเอ้ว่าเธอขอเลื่อนเป็นช่วงบ่ายที่จะเข้าไปส่งต้นฉบับแทน

              เมื่อวานหลังจากที่กุณฑ์มาส่งเธอและภัชรธิดาแล้ว หญิงสาวก็ขับรถออก

ไปส่งเพื่อนสาว แล้วจึงกลับมานั่งปั่นงานต้นฉบับ ที่จะต้องลงคอลัมน์ปกติของตนเอง

เพื่อที่จะได้นำไปส่งสำนักพิมพ์ในเช้าวันนี้ แต่การมาของกุณฑ์เมื่อคืนทำให้หญิงสาว

ไม่ได้พักผ่อนเท่าที่ควร เธอจึงอยากจะนอนพักมากกว่าที่จะต้องขับรถออกไปทั้งที่ยัง

ง่วงนอน ซึ่งอาจทำให้เกิดอุบัติเหตุได้

              ฝ่ายกุณฑ์ เมื่อลงมาถึงด้านล่าง ก็พบว่ามีคนมองตามเขามาอย่างสงสัย

แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร เขาขับรถออกไปจากที่จอดรถของคอนโดมิเนียมอย่างช้าๆ

โดยไม่ทันสังเกตว่า มีคนแอบถ่ายรูปหลังรถของเขาขณะขับออกมา ผู้หญิงคนนั้นกระ

หยิ่มยิ้มย่องอย่างพอใจในผลงานของตนเอง

              แล้วในตอนสายของวันนั้นเอง   “ กรี๊ดดด.. !!  ไม่จริงๆ คุณไฟต้องไม่

ทำอย่างนี้ “  คุณเยาวภาต้องสะดุ้งตกใจกับเสียงกรีดร้องของบุตรสาวที่เอาแต่โวยวาย

เสียงดังลั่นบ้านไปหมดทั้งหลัง   “ อะไรอีก.. ฮะ เอรี่ ใครทำอะไรอีก.. ลูก “

              “ คุณไฟค่ะคุณแม่ คุณไฟ ดูนี่สิคะเนี่ย “ เอรยายื่นโทรศัพท์มือถือของเธอ

มาให้มารดาได้ดู เป็นรถของกุณฑ์ที่มีป้ายทะเบียนชัดเจนมาก ว่าเป็นของเขาพร้อมคำ

บรรยายใต้ภาพ "  เมื่อไฮโซหนุ่มมาขึ้นคอนโดสาว อยากรู้จริงว่านางแบบสาวไฮโซ

เอรยาจะว่าอย่างไร
  “  คุณแม่ดูสิคะ มันจงใจส่งมาให้หนู “

              “ แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่านายกุณฑ์เค้าไปที่คอนโดไหน มันมีบอกมั้ยหละ “

              “ ไม่มีค่ะ “

              “ อยากรู้ก็โทรฯ กลับไปหาคนที่มันส่งมาสิ ถามมันให้แน่ๆ ว่าจริงๆ แล้ว

เรื่องมันเป็นยังไง “

              “ จริงด้วยค่ะคุณแม่ “  คุณเยาวภาต้องส่ายหัวให้กับความไม่เอาไหนของ

บุตรสาว

              เมื่อเอรยาโทรฯ กลับไปแล้วทางโน่นรับสาย “ ฮัลโหล ชั้นเอรยานะ “

              “ ค่ะ คุณเอรยา “

              “ เธอใช่มั้ยที่ส่งรูปรถคุณกุณฑ์มาให้ชั้น “

              “ ใช่ค่ะ “

              “ เธอไปได้รูปนี้มาจากไหน ต้องการอะไร มาใส่ร้ายคุณไฟของชั้นทำไม

บอกมาเดี๋ยวนี้นะ “ เอรยาใส่ไปเป็นชุดจนฟังแทบไม่ทันทีเดียว

              “ ชั้นเป็นใครคุณไม่ต้องรู้หรอกค่ะ แต่ว่าตามธรรมเนียมเนี่ยถ้าอยากได้ข่าว

ก็ต้องจ่ายก่อนนะคะคุณเอรยา “

              “ หมายความว่ายังไง แกจะขายข่าวให้ชั้นอย่างนั้นรึ “

              “ ใช่ ถ้าอยากรู้มากกว่านี้ ก็โอนเงินมาให้ชั้นก่อนหนึ่งหมื่นบาท “

              “ นี่หล่อน.. มันไม่หากินง่ายไปหน่อยหรอ “

              “ ถ้าคุณไม่สนใจ ชั้นก็มีที่ปล่อยที่อื่นอีกนะคะ จะบอกให้ “

              “ ได้ แต่ว่าถ้าชั้นจ่ายแล้วหล่อนต้องลบภาพต้นฉบับทิ้งนะ ถ้าเอาไปปล่อย

ที่อื่นอีก ชั้นเอาแกตายแน่ ตามหาหล่อนหนะมันไม่ยากหรอก แค่คุณกุณฑ์เค้าให้ตำรวจ

ตามหาหล่อนที่ทำให้เค้าเสียหายมันง่ายจะตายไป แต่ที่ชั้นจ่ายเนี่ยเพราะชั้นอยากรู้ว่า

คุณกุณฑ์เค้าไปหาใครที่คอนโดฯ ของหล่อน “

              “ อย่าพูดมากเลย เลขที่บัญชีของชั้นก็คือ.. ”  เอรยารีบหากระดาษมาจด

อย่างรวดเร็ว “ คุณจะได้ข้อมูลหลังจากชั้นได้เงินแล้ว " จากนั้นก็วางสายไปทันที

              “ แหม..อีนี่ มันร้ายจริงๆ “

              เอรยาโทรศัพท์ไปที่ธนาคาร ที่เธอมีบัญชีอยู่ จากนั้นจึงจัดการให้ทาง

ธนาคารโอนเงินจากบัญชีของเธอเข้าหมายเลขบัญชีที่จดมา แล้วจึงมานั่งรอโทรศัพท์

อีกครั้ง หลังจากนั้นไม่นานก็มีข้อความเข้ามาแทนที่  “ เขาไปหาคนที่เคยเป็นข่าวลง

หนังสือพิมพ์เมื่อ 2 อาทิตย์ก่อนยังไงหละ ไม่ต้องห่วงนะชั้นลบรูปต้นฉบับไปแล้ว ขอ

ให้คุณโชคดีก็แล้วกัน “

 

              “ นังอั้มอย่างนั้นหรอ แก..ชั้นไม่ปล่อยแกเอาไว้แน่ “  เอรยาอาฆาตมาด

ร้ายต่อภัชรธิดา โดยที่ไม่รู้เลยว่า คนที่ส่งข้อความมาให้นั้น ก็ไม่ทราบเหมือนกัน ว่า

กุณฑ์ไปหาใคร เพราะเธอเองก็เห็นแค่ตอนที่เขาลงมาจากคอนโดเท่านั้น เพียงแต่เคย

เห็นข่าวดังของภัชรธิดากับกุณฑ์ในหน้าหนังสือพิมพ์ จึงบอกออกมาส่งเดชเพื่อให้ได้

เงินอย่างที่ใจปรารถนา



              ณ ห้องเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ทำเนียบรัฐบาล กุณฑ์เข้ามาเซ็นต์

เอกสารต่างๆ มากมายที่รอเขาอยู่ อาการของเขาดีขึ้นมากแล้วเรียกได้ว่าแทบจะไม่มี

ไข้หลงเหลืออยู่เลย ชายหนุ่มทำงานอยู่กับกองเอกสารบนโต๊ะเป็นเวลานาน จนใกล้

เที่ยงเขาจึงโทรฯ ไปที่หน่วยงานลับ ที่กำลังติดตามความเคลื่อนไหว ของการขนถ่าย

สินค้าที่โกดังคลองเตยอย่างใกล้ชิดเพื่อสอบถามความคืบหน้า

              “ คาดว่ามันจะขนขึ้นเรือคืนนี้ ครับท่าน “

              “ ดี ขนขึ้นเรือเสร็จแล้วรอให้มันนำเรือออกจากท่าก่อน คุณจึงแจ้งเวลามา

ให้ผมทราบ อย่าลงมือเองนะ เพราะคนพวกนี้อันตราย มันใช้อาวุธหนักแน่ ผมไม่อยาก

ให้เกิดความเสียหายที่ท่าเรือ หลังจากนั้น จะเป็นหน้าที่ของหน่วยงานความมั่นคง ผม

ประสานงานกำหนดแผนไว้หมดแล้ว คุณเพียงแต่แจ้งเวลาที่เรือจะออกจากท่าเท่านั้น “

              “ ครับ..ท่าน “

              “ ระวังตัวด้วยนะ “

              “ ครับท่าน “

              ชายหนุ่มวางสายแล้วจึงรวบรวมเอกสารทั้งหมดที่ลงนามแล้วไปให้เลขาณุ

การของเขาดำเนินการต่อ ส่วนตัวเขาเอง ก็รีบเดินทางออกจากทำเนียบ ตรงไปที่โรง

พยาบาลทันที เมื่อไปถึงจึงพบว่ากริชกำลังรอเขาอยู่เหมือนกัน

              “ ไง ไอ้เสีอ ดูดีขึ้นแล้วนี่ “

              “ อืมม.. กริช มันเลื่อนวันส่งสินค้ามาเป็นคืนนี้แล้วนะ “

              “ ดีสิ.. จะได้จบเร็วขึ้น กันเบื่อโรงพยาบาลจะแย่แล้ว เออ.. ว่าแต่ เมื่อคืน

แกไปนอนที่ไหนมาวะ รู้ไหมว่าคุณเอรี่โทรฯ มาจิกกันตั้งแต่เมื่อตอนสายๆ จนถึงตอน

เนี่ย กี่สายแล้ว “

              “ เอรี่หรือ ทำไม? “

              “ เห็นเจ้าหล่อนบอกว่านายไปนอนที่คอนโดไหนก็ไม่รู้ มีคนส่งรูปทะเบียน

รถแกไปให้เธอดู เธอก็เลยโทรฯ มา เห็นบอกว่าโทรฯ ติดต่ออะไรกับนายไม่ได้เลย

พอกันบอกว่านายไม่อยู่กลับไปนอนที่บ้าน เจ้าหล่อนก็อาละวาดใส่ว่าโทรฯ ไปที่บ้าน

นาย แล้วที่บ้านก็บอกว่า นายอยู่ที่โรงพยาบาล ตกลงว่านายไปไหนมากันแน่ ฮะ..ไอ้

เสือ “

              “ เออ.. ขอโทษที พอดีกันไม่อยากรับสายใครที่ไม่เกี่ยวกับงาน ก็เลยจำ

กัดหมายเลขที่จะโทรฯ เข้าเอาไว้ “

              “ แล้วนายไปนอนที่ไหนมากันแน่ “

              “ กันไปทานมื้อค่ำกับคุณบุษย์มา กะว่าทานเสร็จก็จะกลับ พอดีปวดหัวก็

เลยขอยาคุณบุษย์ทาน แล้วก็เลยหลับไปเช้ามาถึงได้รู้ว่าไข้ขึ้นสูง คุณบุษย์ต้องคอย

ดูแลทั้งคืน “

              “ เออ.. ถ้าคุณเอรี่รู้ว่าแกไปหาใคร สงสัยคุณบุษย์เดือดร้อนแน่ “

              แล้วเสียงโทรศัพท์ของกริชก็ดังขึ้นอีกครั้ง “  นั่นไง กันว่าแล้ว นายจะคุย

เองไหม “

              “ อืมม.. “ กุณฑ์รับโทรศัพท์มาจากกริช แล้วจึงกรอกเสียงลงไป “ ว่ายัง

ไง เอรี่ “

              “ คุณไฟขา.. คุณไปไหนมาคะ เอรี่ติดต่อคุณไม่ได้เลยค่ะ “

              “ ผมอยู่ที่โรงพยาบาล คุณมีอะไรรึเปล่า “

              “ เมื่อคืนคุณไปนอนที่ไหนมาคะ มีคนเห็นคุณไปค้างที่คอนโดฯ เขาส่งรูป

ทะเบียนรถของคุณมาให้เอรี่ดูนะคะ ไฟขา.. “

              ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างเอือมระอา “ เอรี่ คุณอย่าเอาเรื่องไม่เป็นเรื่อง

แบบนี้มาถามผมอีกนะ ผมจะไปที่ไหนมันก็เป็นสิทธิของผมแม้แต่กริชหรือคุณแม่ก็ยัง

ไม่ทราบ ผมคงไม่จำเป็นที่จะต้องบอกคุณหละมัง “

              “ แต่ว่า ไฟขา “

              “ เอรี่ คุณเป็นเพื่อนกับผมมานาน คุณน่าจะทราบนะ ว่าผมไม่ชอบให้ใคร

เข้ามายุ่งกับเรื่องส่วนตัวของผม อีกอย่างคุณไม่ควรไปต่อว่ากริชเพราะเขาก็ไม่ทราบ

เหมือนกัน เอาหละ ผมจะไปทำงานต่อแล้ว มีอะไรเอาไว้ค่อยคุยกันวันหลัง เข้าใจนะ

ครับ “

              “ ก็ได้ค่ะ .. “

 

              เอรยาเสียงอ่อยไปทันที ปลายสายวางไปแล้ว นี่เธอพลาดไปอีกแล้วใช่

ไหมที่ทำให้ เขาโกรธดูเหมือนว่าไม่ว่าเธอจะทำอะไร ก็ไม่เคยเป็นที่ถูกใจของเขาเอา

เสียเลยหญิงสาวน้ำตาคลอเบ้า เจ็บใจนัก นังอั้ม แก..เพราะแกคนเดียว คอยดูนะ..แก

ไม่มีวันได้เสวยสุขแน่.. เอรยาเป็นผลพวงมาจากการเลี้ยงดูแบบผิดๆ เธอถูกตามใจจน

ไม่รู้จักคำว่าถูกหรือผิด เพียงเข้าใจว่า เธอต้องได้ในสิ่งที่เธอปรารถนาเท่านั้น หากมี

ความผิดพลาดสิ่งใดเกิดขึ้น เธอก็มักจะโยนความผิดนั้น ไป
ให้กับบุคคลอื่นเสมอ โดย


ไม่เคยหันกลับไปดูการกระทำของตนเองเลย


              กุณฑ์ส่งโทรศัพท์คืนให้กริช  “ เฮ้ย.. ไอ้เสือ ไม่ใจร้ายไปหน่อย หรือวะ

กันว่าป่านนี้ คุณเอรี่ร้องไห้ขี้มูกโป่งไปแล้วแน่ๆ "

              “ กริช บางครั้งเราก็ต้องทำในสิ่งที่เราไม่อยากทำ ดีกว่าปล่อยให้เลยเถิด

ไปไกลจนกู่ไม่กลับ กันปล่อยเรื่องนี้มานานเกินไปยิ่งไม่พูดก็ยิ่งทำให้เอรี่ ล้ำเส้นมาก

ขึ้นเรื่อยๆ “

              “ เออ.. มันก็จริงอะ แล้ว.. เรื่องคืนนี้ จะยังไง “

              “ ก็ไม่ยังไง ทุกอย่างเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว แค่รอให้มันเคลื่อนไหวเท่า

นั้น เราถึงจะตามไปปิดเกม ตอนนี้.. กำลังรอสายของเรา ส่งรายละเอียดเรื่องชื่อของ

เรือ กับเวลาที่เรือจะออกจากท่ามาให้เท่านั้น ทางหน่วยปฏิบัติการก็สามารถที่จะออก

ปฏิบัติการได้เลย “

              “ อืมม..งั้นก็ดี นายรีบเข้าไปพบท่านนายกฯ ก่อนเถอะ วันนี้ท่านถามหา

นายมา 2 รอบแล้วนะ “  

              “ โอเค.. “

 

              กุณฑ์รีบเดินตรงไปยังห้องพักผู้ป่วยของท่านนายกรัฐมนตรี อย่างรวดเร็ว


 

=========================================


 

รบกวนแฟนคลับที่เข้ามาอ่าน Vote ให้ คะแนนในแต่ละ ตอน ได้ที่ด้านล่าง
ของแต่ละตอน
คลิกเลือก คะแนน ก่อนกดส่งคะแนนนะคะ
ไรเตอร์จะได้ทราบระดับความพอใจ
ของแฟนคลับ ต่อนิยายในแต่ละตอน ค๊าา  ขอบคุณ ค่ะ

 

ไรเตอร์ ฝากเพลงเพราะๆ นี้ให้ แฟนๆ ทุกคน ฟังนะคะ ระหว่างรอค่ะ
รวมที่เธอคนเดียว



 

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ

# ❤ ...❤ Numfonart ❤ ...❤  (✿◠‿◠)


อ่านนิยายแล้ว อย่าลืมกด บันทึกเป็น Favorite
เพื่อเป็นแฟนพันธ์แท้ กันด้วยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้า ค๊าาา

 

 
ตัวอย่างเว็บไซต์ .WS เริ่มต้นสร้างเว็บไซต์ ง่ายๆ ที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

949 ความคิดเห็น

  1. #830 สายลมแห่งโชคชะตา (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 มกราคม 2556 / 13:03
    คุณไฟจะพาคนอ่านเป็นโรคเบาหวานกันหมดแล้ว ค่ะ คนไรน่ารักที่สุด
    #830
    0
  2. #635 Numfonart (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 21:45
    ชอบความเห็นของคุณ Dusky จัง .. สรุปได้ตรงใจไรท์เตอร์มาก

    แสดงว่าไรท์เตอร์ถ่ายทอดลักษณะตัวละครได้อย่างที่ใจต้องการจริงๆ

    ขอบคุณค๊าาา......

    #635
    0
  3. #634 Dusky (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 21:21
    ไฟ เป็นผู้ชายที่ทำให้คนรักรู้ว่ารัก โดยไม่ต้องพูดคำว่า"รัก"เลย
    #634
    0
  4. #631 ติ๊กจ้า (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 19:49
    อ๊ะ มีลุ้นระทึกแล้วซินี่ รอลุ้น ตื่นเต้นนนนนนนนนนน
    #631
    0
  5. #626 nunpanu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 11:14
    รอฉากตื่นเต้น
    #626
    0
  6. #625 เจ้าหญิงเอ้อระเหย (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 11:01
    สนุกมากๆเลยค่ะ อ่านไปเขินไป ><
    #625
    0
  7. #624 Numfonart (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2555 / 22:49
    มีแฟนคลับหน้าใหม่ๆ เข้ามาเยอะเลย..ฮี่ ฮี่ ฮี่
    #624
    0
  8. #622 nunpanu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2555 / 17:11
    คุณไฟขาๆๆๆๆ เฮ้อ!
    #622
    0
  9. #621 Numfonart (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 23:20
    คุณ nunpanu มาเร็ว เคลมเร็ว เสมอเลย...
    #621
    0
  10. #620 nunpanu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 22:22
    งานเข้าน้องอั้มอีกแล้ว
    #620
    0
  11. #619 JustSasiwimol (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 20:00
    คุณไฟอ่ะ ทำเอาอิชั้นใจละลาย
    #619
    0
  12. #618 ณัฏฐ์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 19:56
    มารอเจ้าคะ
    #618
    0
  13. #617 Numfonart (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 12:41
    ขอบคุณค่ะ คุณอะเจ้  แสดงว่ามีแฟนคลับที่มาซุ่มอ่านแบบเงียบๆ เยอะเลยนะคะเนี่ย..อิ อิ
    #617
    0
  14. #616 อะเจ้ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 11:49
    หวานมาก ค่ะ ขอบคุณนะคร้า ที่อัพให้อ่านได้เรื่อย ๆ ค่ะ
    #616
    0
  15. #615 Numfonart (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 11:09
    ทำเอาแฟนคลับ น้ำตาลในเลือดสูงปี๊ดดด.....กันเลยที่เดว..5555
    #615
    0
  16. #614 nunpanu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 07:54
    ไม่ใช่แค่คุณไฟที่ต้องตรวจน้ำตาล คนอ่านก็ต้องตรวจด้วยนะค่ะ
    #614
    0
  17. #609 ปราบดา (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2555 / 10:02
    ขนาดไม่สบายนะเนี่ยะ
    #609
    0
  18. #608 nunpanu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2555 / 09:17
    โอ้ย!ใจจะละลาย หวานมากคุณไฟขา
    #608
    0
  19. #606 spring (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2555 / 06:31
    คุณอยู่ในนี้มานานแล้ว ชอบๆๆ
    #606
    0
  20. #605 ณัฏฐ์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2555 / 02:59
    น่ารักมากคะ ขอบคุณคะ
    #605
    0
  21. #604 Numfonart (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2555 / 22:43
    ขอบคุณ คุณ koffee นะคะ แก้ไขให้แล้วค่ะ... แฟนคลับเรา น่ารักจริงๆ....
    #604
    0
  22. #603 yuechan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2555 / 21:19
    โหเฮียเข้าใจอ้อนสาวนะนี่
    #603
    0
  23. #602 koffee (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2555 / 20:58
    ตวัดสายตา

    #602
    0
  24. #601 Numfonart (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2555 / 20:00
    มาส่งความหวานละไม ไอละมุน ของคุณไฟเพิ่มเติมแล้วนะค๊าา......แฟนๆ ที่รักทุกคน
    #601
    0
  25. #600 nunpanu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2555 / 11:00
    มาอ้อนให้น้องบุษย์พยาบาลเลยนะคุณไฟ
    #600
    0