ไฟละมุน

ตอนที่ 2 : บทที่ 2 11.00 น.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    23 ธ.ค. 55


บทที่    2     11.00 น.


           บัวบุษย์ขยับพลิกตัวไปมาบนเตียงนุ่ม หลังเสียงนาฬิกาปลุก 6.00 น.

หญิงสาวเอื้อมมือไปกดปิดเสียงนาฬิกาแล้วจึงงัวเงียลุกขึ้น เดินไปเข้าห้องน้ำทำกิจ

ธุระส่วนตัว เมื่อคืนกว่าบัวบุษย์จะได้นอน ก็ประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ เช้าวันนี้ จึงออก

อาการสะโหลสะเหลได้อาบน้ำเย็นๆ ทำให้สดชื่นขึ้น บัวบุษย์พักอยู่คอนโดฯ ย่าน

อโศก เนื่องจากเป็นคนต่างจังหวัด บ้านเดิมอยู่ อ.หัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์ มาจาก

ครอบครัวมีอันจะกินแต่ก็ไม่รวยขนาดเศรษฐีพันล้าน ชีวิตวัยเยาว์ก็สบายๆ ความที่

เป็นบุตรคนเดียวของครอบครัววิริยะพงศ์ ธุรกิจครอบครัว เป็นธุรกิจโรงแรมเล็กๆ

ริมชายหาดหัวหินหากวันไหนบัวบุษย์มีเวลาว่างสักวันหรือสองวัน เธอมักจะขับรถ

กลับบ้าน ไปนอนฟังเสียงคลื่น มองฟ้ามองทะเล ให้สบายใจเพื่อเป็นการชาร์ตแบตฯ

ไปในตัว ก่อนกลับมาลุยงานในสังคมแออัดในกรุงเทพต่อไป หลังจากรับประทาน

อาหารเช้า ขนมปัง ไข่ดาวและนมสด ตามด้วยน้ำผลไม้เรียบร้อยแล้ว จึงเตรียมตัว

เดินทางออกจากที่พักด้วยชุดทะมัดทะแมง กางเกงสแล็กตัดด้วยผ้านุ่มทิ้งตัวดูเบาๆ

สบายๆ สีเทาเข้ากับเสื้อสีขาว ปกเชิ้ตลูกไม้สีชมพูอ่อนๆ แขนกุดเสมอไหล่เก็บชาย

เสื้อเข้าไว้ในกางเกงคาดเข็มขัดเส้นเล็กเป็นหินสีชมพู ผ้าพันคอผืนเล็กที่ผูกเฉียงไป 

ทางด้านซ้ายทิ้งปลายเล็กน้อยให้ดูเก๋ไก๋ รองเท้าคัทชูสีดำ สำรวจตัวเองอีกรอบแล้ว

จึงคว้ากระเป๋าเอกสาร สะพายกล้อง พร้อมออกเดินทาง ใบหน้านวลซับแป้งเพียง

บางเบา แตะลิปติกสีชมพูอ่อนๆ เล็กน้อยที่ริมฝีปากอิ่มให้พอเป็นสีสัน เพียงเท่านี้

บัวบุษย์ก็สามารถออกไปทำงานได้แล้ว

           กว่าเธอจะขับรถฝ่ารถติดไปจนถึงทำเนียบรัฐบาลก็ปาเข้าไปเกือบ 9.30 น.

หลังจากจอดรถเรียบร้อย บัวบุษย์ จึงหยิบแฟ้มประวัติของชายหนุ่มมาอ่านทบทวน

อีกครั้ง พร้อมด้วยคำถามมากมายในหัวว่า ทำไม ใครหนอ หรือเหตุใดจึงเจาะจงชื่อ

เธอมาเป็นคนสัมภาษณ์ในครั้งนี้ เท่าที่จำได้ บัวบุษย์ ไม่เคยสนใจหรือรู้จัก หรือใกล้

ชิดท่านเลขาฯ กุณฑ์ คนนี้มาก่อนโดยเด็ดขาดยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจ บัวบุษย์หลับตาลง

ขอพักสายตาสักครู่ก่อนแล้วกันนะ แล้วหญิงสาวก็หลับไปจริงๆ

           บัวบุษย์ สะดุ้งตื่น จากเสียงรถที่เข้ามาจอดด้านข้างแล้วปิดประตูเสียงดัง

ตายหละ นี่เราหลับไปหรือนี่ รีบพลิกดูนาฬิกาข้อมือ 10.30 น. บัวบุษย์เป่าปากโล่ง

อกทันที โอเคนะยังมีเวลาให้ได้เดินไป บัวบุษย์ดูความเรีบยร้อยของตัวเองแล้วจึง

คว้ากระเป๋า กล้องถ่ายรูปและเครื่องบันทึกเสียงไปด้วยทิ้งแฟ้มเอกสารไว้ในรถ เดิน

ตรงไปที่อาคารทำเนียบรัฐบาลทันทีเมื่อไปถึง บัวบุษย์ยื่นนามบัตรพร้อมแจ้งกับเจ้า

หน้าที่หน้าห้องถึงการนัดหมายแล้วจึงมานั่งรอที่ห้องรับรอง หญิงสาวนั่งรออย่างสงบ

แต่ภายในใจนั้นเต้นไม่เป็นจังหวะ ยิ่งเวลาใกล้ 11.00 น. เข้าไปทุกที เธอก็ยิ่งมือไม้

เย็นไปหมด แต่ทุกอย่างก็ยังเงียบสนิท จนเลยเวลานัดหมายไปแล้วสองนาที หน้า

ห้องท่านเลขาฯ จึงเดินมาแจ้งว่าท่านเลขาฯ ยังติดภารกิจอยู่กับท่านนายกฯ ที่ห้อง

ประชุมให้รอสักครู่..  " โอ..แม่เจ้า ชั้นต้องรออีกนานเท่าไหร่เนี่ย "  หญิงสาวรำพึง

ในใจพร้อมกับถอนหายใจเป็นระยะๆ

           เวลาล่วงเลยไปเรื่อยๆ จนใกล้ 12.00 น. หญิงสาวเริ่มลุกขึ้นเดินไปเดินมา

ด้วยความอึดอัดและแล้วการรอคอยก็สิ้นสุดลง เมื่อประตูห้องท่านเลขาฯ เปิดออก

พร้อมกับที่ชายหนุ่มรีบก้าวออกมาหาบัวบุษย์ ที่ห้องรับรองอย่างรวดเร็ว เขาค้อม

ศรีษะให้เธอเล็กน้อย

           " สวัสดีครับคุณบัวบุษย์ ต้องขออภัยที่ทำให้รอนาน ผมเพิ่งเสร็จภารกิจกับ

ท่านนายกฯ เมื่อสักครู่แล้วก็มีธุระด่วนที่บ้าน ไม่ทราบว่าคุณจะสะดวกนั่งรถไปกับผม

แล้วสัมภาษณ์ผมในรถได้ไหมครับ อืม..เอาเป็นว่าผมเชิญคุณไปสัมภาษณ์ผมที่บ้าน

ก็แล้วกันนะครับ เชิญครับ.. เชิญคุณบัวบุษย์ที่รถผมดีกว่านะครับ ไม่ต้องเอารถไป

หลายๆ คัน เดี๋ยวผมก็ต้องกลับมาประชุมที่นี่อีก คุณเดินตามผมไปที่รถเลยนะครับ

เชิญครับ "


           แล้วชายหนุ่มก็เดินนำลิ่วออกไป โดยไม่ได้หันกลับมาดูบัวบุษย์เลยว่ายังยืน

อ้าปากค้างอยู่ตรงนั้น

           " โอ้ย!! อะไรกันเนี่ย " บัวบุษย์รีบคว้าอุปกรณ์ทุกอย่างที่ถือมาแล้ววิ่งตาม

ชายหนุ่มออกไปอย่างรวดเร็ว บัวบุษย์ไล่ตามไปทันที่ลานจอดรถ ด้วยความเร่งรีบ ที่

วิ่งตามเขาออกมาจึงไม่ทันระวัง เมื่อชายหนุ่มหยุดเดินกระทันหัน

           " ผลั๊ก " หญิงสาวชนเข้ากับหลังของเขาอย่างแรง  " โอ๊ย! "

           " โอ๊ะ!.. ขอโทษครับ..ผมกำลังมองหารถ พอดีเมื่อเช้าให้เข้มขับมาจอดให้

เลยไม่ทราบว่าอยู่ตรงไหน.. คุณเจ็บมากมั้ยครับ "

           " ออ.. ไม่เป็นไรค่ะ ขอโทษนะคะ ฉันชนคุณสองครั้งแล้ว " ชายหนุ่มหันมา

ยิ้มให้ พร้อมกับมองหารถต่อไป

           " เอาหละ เจอแล้ว ..ไปขึ้นรถเถอะครับ..เชิญครับ "   กุณฑ์ เดินนำไปที่รถ

เมอซิเดส เบนซ์ รุ่น ซีแอลเอส สีดำสนิทขึ้นเงาวับไปทั้งคัน เขาเปิดประตูให้หญิงสาว

เข้าไปนั่งเรียบร้อยปิดประตูให้อย่างนุ่มนวลพร้อมกับอมยิ้มเล็กน้อยนัยน์ตามมีประกาย

รื่นเริงฉายวาบขึ้น แล้วเดินไปเปิดประตูเข้าไปนั่งด้านคนขับ พร้อมหันไปวางเอกสาร

ในมือที่เบาะด้านหลัง ชายหนุ่มติดเครื่องยนต์เปิดแอร์คอนดิชั่นเย็นฉ่ำเตรียมพร้อมที่

จะขับออกไป แต่ก็ยังไม่ไป เขาหันมามองหน้าหญิงสาว เหมือนรออะไรสักอย่าง บัว

บุษย์มองหน้าชายหนุ่มแล้วเลิกคิ้วถาม

           " คะ? "

           " คุณยังไม่ได้รัดเข็มขัดนิรภัยครับ "  ตอบแล้ว ก็อมยิ้มเล็กน้อยจนบัวบุษย์

รู้สึกขัดใจ แหม.. ยิ้มอะไรนักหนานะ อีตาบ้านี่..แต่ปากก็บอกว่า

           " ขอโทษค่ะ "  พร้อมกับหันไปคาดเข็มขัดอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มออกตัวรถ

อย่างนุ่มนวล ขับเข้าสู่ถนนที่รถราวิ่งขวักไขว่ ขึ้นทางด่วนตรงไปรามอินทรา เลี้ยวเข้า

หมู่บ้านที่ระดับเศรษฐีเท่านั้น ที่มีสิทธิ์อยู่ กุณฑ์ใช้สมาธิอยู่กับการขับรถโดยไม่ได้หัน

มาสนทนากับบัวบุษย์อีกเลยจนเลี้ยวเข้าบริเวณบ้านของเขา..โอ่ววว!!..แม่เจ้า นี่บ้าน

ของเขาหรือนี่ " หญิงสาวรำพึงในใจทำไมมันช่างสวยงามและใหญ่โตมโหฬารขนาดนี้ 


           เมื่อรถจอดสนิทที่หน้าบ้าน ชายหนุ่มหันไปหยิบเอกสารหลังรถและพยายาม

มองหาอะไรบางอย่าง เขาจับตามกระเป๋าเสื้อ และกางเกงไปมาเหมือนหาสิ่งใด

           " คุณบุษย์ครับ ผมรบกวน ขอยืมมือถือคุณนิดนึงนะครับ "

           " คะ..เออ.. นี่ค่ะ "  หญิงสาวส่งโทรศัพท์มือถือให้กุณฑ์อย่างงงๆ ชายหนุ่ม

รับไป แล้วจึงกดเบอร์โทรศัพท์ของเขาเองลงไปและกดโทรออกสักครู่ จึงได้ยินเสียง

โทรศัพท์ของเขาดังอยู่ใต้ที่นั่งคนขับ ชายหนุ่มหันมายิ้มให้บัวบุษย์ พร้อมกดวางสาย

แล้วส่งโทรศัพท์คืนให้เธอ หลังจากนั้นจึงเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ใต้เบาะนั่งออกมา

เก็บมันใส่กระเป๋ากางเกง ลงจากรถเดินอ้อมมาที่นั่งของเธอ เขาเปิดประตูให้ พร้อม

กับเชิญเธอลงจากรถด้วยสีหน้ายิ้มละไม

           " เชิญครับ "

           " ขอบคุณค่ะ " หญิงสาวลงไปยืนข้างๆ ชายหนุ่มพร้อมๆ กับที่ชายวัยไล่เลี่ย

กับกุณฑ์เดินเข้ามาหาทั้งสองคน ค้อมศีรษะให้ชายหนุ่มก่อนจะรับกุญแจรถไปจากมือ

ของกุณฑ์

           " เข้ม เอารถไปจอดนะ อีก 2 ชั่วโมง ผมจะออกไปอีก อ้อ..แล้วเลยไปบอก

ป้าพิน ให้ตั้งโต๊ะอาหารที่สวนหย่อมข้างสระน้ำให้ผมด้วย "

           " ได้ครับ คุณไฟ "  บัวบุษย์หูผึ่ง คุณไฟหรอ แสดงว่าคนที่บ้านนี้ เรียกเขา

ว่าคุณไฟสินะ อ๋อ! นึกออกแล้ว ชื่อกุณฑ์ ของเขาก็แปลว่าไฟ นี่นา

           " เชิญครับคุณบัวบุษย์ รบกวนรอที่ห้องรับแขกสักครู่นะครับ ผมขอตัวไปที่

ห้องทำงานสักครู่ ขอไปเตรียมเอกสารการประชุมก่อน ถ้าตั้งโต๊ะอาหารเสร็จแล้ว ผม

จะให้เด็กไปเชิญคุณนะครับ เราทานอาหารไปสัมภาษณ์ไปได้ไหมครับ ผมมีเวลาน้อย

มากนะครับ เกรงว่าจะไปไม่ทันประชุมบ่ายนี้ "

           " ค่ะ "  นอกจากคำนี้แล้วเธอจะสามารถตอบคำไหนได้อีกทุกอย่างดูรวดเร็ว

จนเธอตั้งตัวไม่ติด กุณฑ์พาหญิงสาวไปที่ห้องรับแขก แล้วเดินแยกออกไปที่ห้องทำ

งาน ทิ้งหล่อนไว้คนเดียว หญิงสาวจึง..เดินไปนั่งที่โซฟานุ่มสีครีมเข้ากับห้องสีงาช้าง

ทุกอย่างดูหรูหรา จนเธอไม่กล้าเดินไปไหน ทำได้เพียงกวาดสายตาดูไปเรื่อยๆ จนไป

สะดุดกับภาพถ่ายครอบครัวของเขา เด็กชายหน้าตาคมเข้มยืนอยู่กลางระหว่างพ่อและ

แม่ เป็นภาพที่ดูอบอุ่นเสียจริงๆ หญิงสาวอดใจที่จะเดินไปหยิบขึ้นมาดูไม่ได้ ก่อนจะ

ย่นจมูกใส่ภาพของเขาแล้วรำพึงในใจ.. ฮึ!..หล่อมาตั้งแต่เด็กอย่างนี้นี่เล่า สาวๆ ถึง

ได้รุมตอมกันขนาดนี้ แถมรวยเสียจนหญิงสาวไม่อยากจะนึกถึง "


           บัวบุษย์ วางรูปภาพลงเป็นเวลาเดียวกับที่เด็กรับใช้มาเชิญให้หญิงสาวไปที่

โต๊ะอาหารริมสระน้ำ เมื่อมาถึงก็เห็นกุณฑ์นั่งรออยู่แล้วเขารูดเนคไทลงมา แกะรังดุม

เสื้อออกสามเม็ดเผยให้เห็นเสื้อกล้ามสีขาวด้านใน พับแขน เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนขึ้นมาที่

ข้อศอกทั้งสองข้าง ดูสบายๆ ชายหนุ่มลุกมาเลื่อนเก้าอี้ให้บัวบุษย์อย่างนุ่มนวล


           " เชิญครับ คุณบุษย์ "

           " ขอบคุณค่ะ " หญิงสาวนั่งลงช้าๆ จังหวะเดียวกับที่ชายหนุ่มเลื่อนเก้าอี้เข้า

ไปให้นั่งพอดี ชายหนุ่มกลับไปนั่งที่ของเขาเรียบร้อยจึงบอกหล่อนว่า

           " ผมว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้อง เรารับประทานอาหารกันก่อนนะครับ แล้ว

ค่อยสัมภาษณ์กัน "

           " ได้ค่ะ " หญิงสาวรีบบอกโดยไว เพราะเธอเอง ก็หิวจนตาลายแล้วเหมือน

กัน วันนี้สำหรับบัวบุษย์แล้วเวลาช่างผ่านไปเร็วเหลือเกินระหว่างมื้ออาหาร กุณฑ์ดูแล

เอาใจใส่ตักกับข้าวให้และชี้ชวนให้เธอทานอย่างเอร็ดอร่อย หลังอาหารคาวตามมา

ด้วยผลไม้เย็นฉ่ำน่ารับประทาน หญิงสาวรับประทานได้มากจนน่าแปลกใจ หลังมื้อ

อาหารผ่านไป แม่บ้านมาเก็บสำรับอาหารออกไป เปลี่ยนผ้าปูโต๊ะเป็นสีขาววางแจกัน

ดอกไม้ไว้ตรงกลาง ทุกอย่างผ่านไปอย่างเรียบร้อย เป็นมืออาชีพจริงๆ คงเป็นเพราะ

บ้านหลังนี้ อาจต้องรับแขกของเจ้าของบ้านอยู่เป็นประจำกระมัง เมื่อทุกอย่างพร้อม

บัวบุษย์จึงนำกล้องและเครื่องบันทึกเสียงออกมาวางลงบนโต๊ะ

           " คุณกุณฑ์คะ ดิฉันขออนุญาตบันทึกภาพคุณสักภาพนึงนะคะ "

           " ได้สิครับ ผมต้องทำอะไรบ้างครับ "

           " ไม่ทราบว่า.. คุณต้องการรักษาภาพลักษณ์ที่ดูดีตลอดเวลาเพื่อตำแหน่ง

หน้าที่การงานของคุณ รึเปล่าคะ "

           " ยังไงครับ "

           " คือ..ดิฉันหมายถึงว่า ถ้าคุณต้องการรักษาภาพลักษณ์ที่เป็นทางการ ดูดี

ไม่มีที่ติ ก็ให้ผูกเนคไท ปล่อยแขนเสื้อลงติดรังดุมให้เรียบร้อยประมาณนี้นะคะ " 


           ชายหนุ่มยิ้มให้หญิงสาวนัยน์ตาพราวด้วยความพึงพอใจ

           " แล้วคุณบุษย์ต้องการได้ภาพของผมเป็นแบบไหนหละครับ "

           " ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ดิฉันอยากได้ภาพที่เป็นกันเอง สบายๆ ไม่เคร่งเครียด

หรือต้องเนียบตลอดเวลานะคะ ดิฉันคิดว่า อารมณ์ประมาณนี้จะทำให้คุณดูเป็นผู้ชาย

อบอุ่น มากกว่าเป็นหนุ่มหล่อ ที่ต้องเนียบตลอดเวลา เหมือนนายแบบหลุดออกมา

จากแม็กกาซีน หนะค่ะ "

           กุณฑ์ หัวเราะชอบใจ ด้วยความขบขันกับท่าทางประชดประชันของบัวบุษย์

ก่อนตอบด้วยอาการกลั่วหัวเราะว่า " ได้ครับ ถ้าอย่างนั้น วันนี้ผมของดคำถามที่เกี่ยว

กับความเห็นทางการเมืองด้วยนะครับ ขอให้เจาะเฉพาะตัวตนของผมแล้วกันครับ "

           " ค่ะ ได้ค่ะ  ก่อนอื่นดิฉันขอถ่ายรูปคุณก่อนนะคะ  คุณนั่งให้สบายๆ ในท่าที่

คุณคิดว่าสบายที่สุด ก็แล้วกันค่ะ "

           กุณฑ์ ขยับหันข้างด้านขวาให้กับกล้องแบบเฉียงๆ ดูเขาจะรู้มุมกล้องของตัว

เองเหมือนนายแบบมืออาชีพ อ้อ..ลืมไป ว่าเขาต้องออกสื่อตลอดเวลาที่ต้องออกไป

ทำงานเคียงข้างท่านนายกฯ บัวบุษย์ไม่คิดว่าทุกอย่างจะดูง่ายดายขนาดนี้ เขาวางมือ

ขวาไว้บนโต๊ะ หันข้างเล็กน้อยเพื่อไขว่ขาด้านซ้ายไว้บนขาด้านขวา เหมือนไขว่ห้าง

แต่ก็ดูดี เป็นอิริยาบถที่ดูสบายตาจริงๆ ส่วนมือซ้ายก็วางบนพนักเก้าอี้ด้านหลัง ทำให้

รังดุมเสื้อทั้งสองข้างแยกออกจากกัน เผยให้เห็นเสื้อกล้ามสีขาวด้านใน..แล้ววว....

บัวบุษย์ก็เกิดอาการใจสั่น เต้นไม่เป็นจังหวะขึ้นมาเฉยๆ เมื่อมองสบตาของเขา

           กุณฑ์มองเข้าไปในดวงตาของบัวบุษย์นิ่งๆ เหมือนจะสะกดจิตหล่อน เสีย

อย่างนั้น บัวบุษย์หลบตาเขาลงมองกล้องในมือ โอ๊ยยย!!..ทำไมหัวใจมันสั่นขนาดนี้

นะ หญิงสาวแก้เขิน.. ด้วยการยกกล้องขึ้นมาเพื่อถ่ายภาพของเขา ถ่ายไปสองภาพ

เสร็จแล้วจึงนั่งลงเก็บกล้อง นำเครื่องอัดเสียงออกมาวางแทน

           " ต่อไปเป็นการสัมภาษณ์นะคะ ดิฉันขออัดเป็นเสียงไปถอดข้อความนะคะ "

           ชายหนุ่มยักไหล่เล็กน้อยพร้อมกับการตอบรับ  " ได้สิครับ อ้อ..แต่ว่าผม

อยากขออะไร คุณบุษย์ สักอย่างหนึ่ง นะครับ "

           " คะ!.. ว่า? "    หญิงสาวถามกลับด้วยความสงสัย

           " ผมอยากให้คุณ เรียกผมว่า คุณไฟ มากกว่าคุณกุณฑ์ หนะครับ แล้วก็

อยากให้คุณ แทนตัวคุณเองว่าบุษย์ แทนดิฉัน จะดีกว่านะครับ ถือว่าเราพบกันครึ่ง

ทาง โอเค..มั้ยครับ "

           " เออ! .. ดิฉัน คิดว่า "

           " นะครับ.. คุณบุษย์ เพื่อความรู้สึกที่เป็นกันเอง ผมไม่ชอบพูดเรื่องส่วนตัว

กับคนที่ผมไม่รู้สึกว่า สนิทสนมกัน "

           โอ้..แม่เจ้า!  เขาช่างมีเหตุผลที่เถียงไม่ได้เอาเสียเลยสักครั้ง เราคงต้อง

ยอมเขาอีกแล้วใช่ไหมนี่ บัวบุษย์

           " ได้ค่ะ ดิฉัน..เอ้ย..บุษย์ ยินดีค่ะ " ชายหนุ่มอมยิ้มนัยน์ตาพราวระยับด้วย

ความพอใจ ยิ่งทำให้บัวบุษย์ออกอาการเก้อเขินหนักขึ้น

           " บุษย์จะเริ่มอัดเสียงแล้วนะคะ "  หญิงสาวกดอัดเสียงแล้ววางไว้บนโต๊ะ

ให้ใกล้ชายหนุ่มมากที่สุด

           " คำถามแรกนะคะ จะเกี่ยวกับชีวิตความเป็นมาตั้งแต่วัยเด็กของคุณนะคะ

การศึกษา หน้าที่การงาน เรื่อยมาจนถึงปัจจุบันเลยนะคะ "  


           ชายหนุ่มเริ่มเล่าเรื่องราวในชีวิตของเขาคร่าวๆ ข้อมูลไม่มีอะไรแปลกใหม่

เหมือนที่เคยได้มาจากภัชรธิดา และแฟ้มเอกสารที่มี เขาเล่าไปเรื่อยๆ ด้วยน้ำเสียง

เนิบๆ นุ่มนวล น่าฟังจนจบที่หน้าที่การงานในปัจจุบัน

           " คำถามที่สองนี้  บุษย์จะขอเจาะลึกลงไปอีกนิดนะคะ คุณ..เออ..คุณไฟ "

           " ได้สิครับ "

           " คุณวางแผนชีวิตส่วนตัวไว้ยังไงบ้างคะ เช่น.. "  หญิงสาวสะดุดคำถาม

เล็กน้อยก่อนโพล่งออกไป " หมายถึงชีวิตครอบครัว การแต่งงานอะไรแบบนี้อะค่ะ "

ชายหนุ่มหัวเราะเสียงดังอย่างอารมณ์ดี

           " สำหรับคำถามนี้ ผมคงต้องบอกว่าผมต้องหาคนที่จะมาสร้างครอบครัวกับ

ผม ให้ได้ก่อนนะครับ ชีวิตนักการเมืองอย่างผม มีเวลาสำหรับความรักและการดูแล

เอาใจใส่ไม่มากพอ ผมคงต้องหาคนที่ เขารับในความเป็นผมให้ได้ก่อนนะครับ..คุณ

บุษย์  "
    

           ตอบไม่ตอบเปล่า เขามองจ้องเข้าไปในดวงตาของหญิงสาว อย่างจะค้นหา

คำตอบอย่างนั้นหละ บัวบุษย์ เกิดอาการใจสั่นขึ้นมาอีกแล้ว มือเย็นเหมือนอยู่ขั่วโลก

เหนือ..ซะอย่างนั้น  โอ๊ยยย!! ชั้นเป็นอะไรไปเนี่ย...

           " อืม! ..คุณจะบอกว่า คุณยังไม่พบคนๆ นั้นหรอคะ "

           " ก็ไม่เชิง ครับ  เพียงแต่ว่า ผมยังไม่แน่ใจอะไรบางอย่าง คงต้องใช้เวลา

อีกสักพักนึง.. นะครับ "

           " หมายความว่า..คุณพบเธอแล้ว แต่ยังไม่แน่ใจหรอคะ เธอคือคุณเอรี่หรือ

เปล่าคะ "

           หญิงสาวโพล่งออกไปอย่างสงสัยเต็มที่ ชายหนุ่มหัวเราะเสียงดังอีกครั้ง..


           " ไม่ใช่หรอกครับ เอรี่ เป็นเพียงเพื่อนที่โตมาด้วยกันเท่านั้นครับเราเห็นกัน

มาตั้งแต่เด็กๆ "

           บัวบุษย์คิดว่าจากข้อมูลที่ได้มา ถ้าไม่ถามคำถามนี้ สาวๆ ทั่วทั้งเมืองคงไม่

ชอบใจแน่ถ้าอย่างนั้น ถามให้ตรงประเด็นไปเลยแล้วกัน หญิงสาวคำนึงในใจ

           " ขอโทษนะคะ มีหลายคนสงสัยในรสนิยมทางเพศของคุณ ไม่ทราบว่า..

คุณยินดีจะ..ตอบคำถามนี้  ไหมคะ? "   


           เอาหละ เป็นไงเป็นกันถามให้หมดเรื่องหมดราวไปเลยเมื่อยิงคำถามไปแล้ว

หญิงสาวก็นั่งรอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อแต่คำตอบที่ได้รับหญิงสาวกลับรู้สึกว่าคำถาม

ของเธอ มันคงตลกสิ้นดี เพราะกุณฑ์เอาแต่นั่งหัวเราะอย่างขบขัน จนหญิงสาวต้องทำ

หน้าเหรอหรา ยิ่งทำให้กุณฑ์หัวเราะมากขึ้นกว่าเขาจะหยุดหัวเราะได้ ก็ใช้เวลานาน

พอดู

           " คุณอยากทราบคำตอบนี้ จริงๆ หรอครับ คุณบุษย์ " ชายหนุ่มถามพร้อม

กับจ้องเข้าไปใน ดวงตาของหญิงสาว

           " ค่ะ บุษย์ถามเผื่อสาวๆ ที่หลงไหลคลั่งไคล้คุณ กันทั้งเมือง..นะคะ " หญิง

สาว เลี่ยงไปจนได้

           " ผมไม่สนใจว่าใครอยากจะทราบคำตอบหรอกนะครับ แต่ผมสนใจคุณบุษย์

นะครับ ว่า.. คุณ.. อยากรู้จริงๆ หรือครับ "

           " เออ..บุษย์ "  หญิงสาวเกิดอาการหน้าแดงขึ้นมาเสียเฉยๆ ก็จะไม่ให้เขิน

ได้ยังไง เขาเอาแต่จ้องหน้าหล่อนเสียขนาดนี้

           " ถ้าคุณอยากรู้ ผมยินดีให้คุณพิสูจน์ นะครับ "

           " คะ! .. ยังไงนะคะ? "

           " ก็คุณ..ลองมาคบกับผม เป็นแฟนผม ยังไงหละครับ "

           " คุณไฟ! " หญิงสาวอุทานเสียงสูง ด้วยความตกใจระคนประหม่า

           " เออ..บุษย์ คือ บุษย์.. "

           กุณฑ์ เห็นหญิงสาวมีอาการประหม่าเช่นนั้นจึงหัวเราะอย่างสบอารมณ์ เขา

ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู " โอเค..หมดเวลาตั้งคำถามกันแล้วนะครับคุณบุษย์ ผมคงต้อง

กลับไปที่ทำเนียบฯ แล้ว คุณเก็บของเถอะครับ "  แล้วชายหนุ่มก็ลุกขึ้น ถือเป็นการ

สิ้นสุดการสนทนา

           " เชิญครับ.. " ชายหนุ่มเดินนำหญิงสาวไปที่ห้องรับแขก " คุณบุษย์นั่งรอ

ที่นี่ก่อนนะครับ ผมขอไปหยิบเอกสารและแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนนะครับ "

 
          จากนั้นเขาก็เดินหายเข้าไปด้านใน ปล่อยให้หญิงสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่

บ้าจริง...ทำไมหัวใจของเรา มันถึงได้เต้นแรงขนาดนี้นะ  เจ้ามือบ้านี่ก็จะเย็นไปไหน

นักหนา  แต่โลหิตกลับวิ่งซ่านพล่านขึ้นไปถึงใบหน้า ก่อให้เกิดอาการร้อนวูบวาบไป

หมด เราไม่เคยเกิดอาการอย่างนี้กับใครเลยสักครั้งนี่นา..นี่เป็นครั้งแรก.. สาบานได้

หญิงสาวครุ่นคิดอย่างงุนงง


 

 

==============================

 

รบกวนแฟนคลับที่เข้ามาอ่าน Vote ให้ คะแนนในแต่ละตอน ได้ที่ด้านล่าง
ของแต่ละตอน
คลิกเลือกคะแนน ก่อนกดส่งคะแนนนะคะ
ไรเตอร์จะได้ทราบระดับความพอใจ
ของแฟนคลับ ต่อนิยายในแต่ละตอน ค๊าา  ขอบคุณค่ะ

 

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ

# ❤ ...❤ Numfonart ❤ ...❤  (✿◠‿◠)


อ่านนิยายแล้ว อย่าลืมกด บันทึกเป็น Favorite
เพื่อเป็นแฟนพันธ์แท้ กันด้วยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค๊าาา

 

 
ตัวอย่างเว็บไซต์ .WS เริ่มต้นสร้างเว็บไซต์ ง่ายๆ ที่นี่


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

949 ความคิดเห็น

  1. #870 mol (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2556 / 00:44
    สนุกค่ะ อยากให้ใช้ภาษาสละสลวยกว่านี้ค่ะ
    #870
    0
  2. #811 yeen2029 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2556 / 10:28
    อ่านแล้วใจละลายไปกับคุณไฟ เลยค่ะ คนไร หล่อ เรียบ แถม น่ารักน่ากอดไง ไม่รู้
    #811
    0
  3. #701 yaygoh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2555 / 22:00
    นายคุณกุณฑ์จะสุภาพบุรุษไปไหน ฮ่าๆ โทษทีนะคะไรเตอร์ที่เขาเข้ามาอ่านช้า
    แต่ว่าแอบขำ ตอนที่กุณฑ์เลื่อนเก้าอี้ให้บัวบุษ ถ้าเป็นนิยายเค้าคงให้ให้คุณกุณฑ์แกล้งดึงเก้าอี้ออกตอนบัวบุษจะนั่ง ฮ่าๆ นึกภาพแล้วคงฮา น่าดู
    ปล. แค่จิ้นไปเองคนเดียวนะคะ ไร้เตอร์อย่าถือสา
    #701
    0
  4. #623 shadowphantom (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2555 / 21:03
    =w=;; // ตามมาอ่าน นอนไม่หลับ 555+ แอบคิดเหมือนความเห็น 616  555+
    #623
    0
  5. #612 numfonart (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 00:25
    เง้อออ..........ซะงั้น...
    #612
    0
  6. #610 vam-pire- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2555 / 23:52
    ต้องเคยรู้จักกันมาก่อนแล้วแน่ๆเลย  นางเอกความจำเสื่อมรึเปล่าเนี่ย
    #610
    0
  7. #575 numfonart (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2555 / 23:09
    ขอบคุณค่ะ..คุณ:+:Cho-R:+:  ที่ชอบ..
    #575
    0
  8. #574 cho-r (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2555 / 21:08
    กรี๊ดดดดด. ไฟขาาา~~ เปิดตัวมาก็ฮอตเลยย. 5555555. น่ารักๆ 
    #574
    0
  9. #545 rain-rainy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2555 / 03:35
    มาใหม่ค่า บทแรกลืมกด บทนี้ไม่พลาด อิอิ
    #545
    0
  10. #512 amilgaul (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 19:56
    จีบสาวขั้นเทพเลยทำเป็นเนียนเรื่่องโทรศัพท์ ฝ่ายหญิงยังไม่รู้ตัวว่าโดนเล็งมาแล้ว สนุกม๊ากกกกก 
    #512
    0
  11. #442 nuntapun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 14:59
    อ๊ะๆๆ คุณไฟเธอเนียนนะคะ แอบเก็บเบอร์โทร และขอคบเป็นแฟน เนียนมาก เจ้าเล่ห์สุดๆ  ชอบคะ ชอบตอนนี้มาก อิๆๆ
    #442
    0
  12. #395 oppaheechul (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2555 / 23:31
    ท่านเลขาของเรารุกหนัก จิง ๆ
    #395
    0
  13. #385 น้อง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 23:29
    น่ารักจังเลยคุณไฟ ผู้ชายในฝัน อิอิ
    #385
    0
  14. #371 theiza (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2555 / 11:39
    คุณไฟ มาเนียนๆ...
    #371
    0
  15. #352 winnaya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2555 / 22:38
    กรี๊ดดดดดดดดดด,


    คุณไฟรุกอย่างเนียนอ่ะ !!
    แอบอิจฉาบุษย์เลยนะเนี่ย . อิอิ
    #352
    0
  16. #298 tuk-pizza (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 20:17
    อ๊ายน่ารักที่สุดเลย ผู้ชายแบบนี้ >////<
    #298
    0
  17. #99 Lilly (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2555 / 17:17
    เอ่อ ผู้ชายคนนี้ มีอีกไม๊ค้าาาาา
    #99
    0
  18. #96 arizzsha (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2555 / 10:06
    เขิลลลแทนนางเอก >////< 

    #96
    0
  19. #55 mikomikojang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 19:28
    แหมะท่านเลขาเรา รุกแบบเนียนๆเลยนะ อิอิ
    #55
    0
  20. #48 pawadee2554 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 14:47
     ท่านเลขา แอบเนียนนะ พาสาวเข้าบ้านเลย น่ารักค่ะ
    ไม่อยากให้มีตัวอิจฉาเลย
    #48
    0
  21. #26 aiyosara (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2555 / 08:01
    กรี๊ดดดดดดดด อายไปอายม้วนต้วนไป รีบมาอัพต่อเร็วๆนะคะไรเตอร์ขา เดี๋ยวรีดเดอร์คนนี้จะขาดใจตายซะก่อน
    ปล.Add ไว้เป็น Favorite เรียบร้อยตั้งแต่อ่านบทแรกแล้วค่ะ
    ปล.2 รีดเดอร์น่ารักขนาดนี้ ไรเตอร์อย่าปล่อยให้รีดเดอร์รอนานนะคะ
    #26
    0
  22. #22 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2555 / 00:25
    เขิลลลลลลลลลลล
    #22
    0
  23. #20 numfonart (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2555 / 22:28
    อั๊ยยยะ..นอกจากสาวๆ ไฮโซในนิยายจะ สงสัยแล้ว ผู้อ่านของเราก็เริ่มสงสัยในรสนิยมทางเพศของนายไฟ ซะแว้วว..555
    #20
    0
  24. #19 zinming (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2555 / 21:45
    นานๆจะเจอพระเอกที่พูดเพราะ นอบน้อมยังกับผู้หญิงสักที แต่พออ่านไปนานเข้า เอถูกเพศหรือเปล่าเนี่ย 555 ติดตามกันต่อไป VV
    #19
    0
  25. #16 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2555 / 05:34
    คุณไฟจีบแบบเนียนอ่ะมุกขอเบอร์แบบนี้เก่าแล้วนะแต่ก็ยังใช้ได้อยู่. น่ารักดี. เหมือนจะรู้จักกันมาก่อนรึว่าแอบชอบเพราะเคยเห็นกันนะ
    #16
    0