ไฟละมุน

ตอนที่ 11 : บทที่ 10 เค้าลางแห่งความยุ่งยาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,477
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    7 มี.ค. 56


บทที่ 10     เค้าลางแห่งความยุ่งยาก



           กุณฑ์กลับถึงบ้านในเวลาที่สายมากแล้ว ชายหนุ่มสั่งนายเข้มไว้ว่าไม่ให้

ใครเข้าไปรบกวนเขาจะอยู่ในห้องทำงาน ส่วนคุณหญิงรดานั้นไม่อยู่บ้าน ออกไปที่

บริษัทตั้งแต่เช้า เข้มโทรศัพท์ ไปรายงานคุณหญิงรดา ว่ากุณฑ์กลับมาถึงบ้านแล้ว

เรียบร้อย

          
โทรศัพท์มือถือของกุณฑ์จึงดังขึ้น ชายหนุ่มดูหมายเลขโทรศัพท์ที่โทรฯ

เข้ามา แล้วจึงรับสายทันที  

           “ ครับ คุณแม่ “

           “ เป็นอย่างไรบ้างลูก..เหนื่อยมากไหม “   น้ำเสียงของคุณหญิงรดาเต็ม

ไปด้วยความห่วงใย

           “ นิดหน่อยครับคุณแม่ คุณแม่ไม่ต้องห่วงนะครับ วันนี้ผมว่าจะอยู่บ้านทั้ง

วัน แล้วเย็นๆ
ค่อยเจอกันนะครับ “

           “ จร้า..ลูก แม่รักลูกน๊า.”

           “ ครับ ผมก็รักคุณแม่..ครับ..บาย “

           “ บายจ้า “

           ชายหนุ่มวางสายแล้วจึงเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน เวลาผ่านไปจนเลยเวลา

อาหารเที่ยงจนบ่ายไปแล้วกุณฑ์ก็ยังไม่ออกมาจากห้องทำงาน ทำให้ป้าพินเป็นห่วง

ต้องจัดข้าวปลาอาหารให้เข้มยกเข้าไปให้ที่ห้องทำงานแทน

           “ คุณไฟ  ครับผม.. “

           “ มีอะไรรึ..เข้ม “

           “ แม่..ให้นำอาหารมาให้ ครับผม..”

           “ อืม!..เข้ามาสิ เอาไปวางไว้ที่โต๊ะเล็กก็ได้ เดี๋ยวผมไปทานเอง “

           “ ครับผม “ เข้มเอาอาหารมาวางแล้วยืนมองกุณฑ์อย่างห่วงใย ชายหนุ่ม

ละสายตาจากเอกสารบนโต๊ะมามองนายเข้ม

           “ มีอะไรรึ..เข้ม “  เขาเห็นความห่วงใย ของคนในบ้าน จึงยิ้มให้

           “ ไม่เป็นไรหรอก บอกแม่พินว่า เย็นๆ ผมจะออกไปทานอาหารเย็นฝีมือ

แม่พินแน่นอน ทำอาหารโปรดของผมไว้ได้เลย โอเค มั้ย “

           “ ครับผม “ นายเข้มยิ้มหน้าบานออกไป

           ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆ เขาชินกับความห่วงใยของทุกคนในบ้านหลังนี้ เพราะ

ตั้งแต่เกิดมา เขาก็กลายเป็นศูนย์กลาง ของความรักของทุกคน และเขาก็ให้ความ

สำคัญกับมันมากเช่นกัน


           เอกสารรายงานมากมายที่กองอยู่บนโต๊ะในขณะนี้   เขากำลังรวบ

รวมข้อมูลต่างๆ
เกี่ยวกับขบวนการนอกกฎหมาย ทั้งการค้าอาวุธและค้ายาเสพติด

ที่เป็นนโยบายแห่งชาติของรัฐบาลในการปราบยาเสพติดให้หมดไป เพื่อช่วยเหลือ

เยาวชนของชาติที่ต้องเติบโตขึ้นไปเป็นกำลังหลักของประเทศในอนาคต ซึ่งกำลัง

ถูกกัดกร่อน ด้วยคนที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน โดยไม่สนใจว่าประเทศชาติ จะเสีย

หายอย่างไร ม๊อบที่เกิดขึ้น ก็เป็นม๊อบการเมือง ที่ฝ่ายสูญเสียผลประโยชน์กำลัง

พยายามปลุกขึ้นมา เพื่อล้มรัฐบาล ที่มาจากการเลือกตั้ง ด้วยเสียงส่วนใหญ่ของ

ประชาชน ชายหนุ่มกำลังพยายามตัดกำลังหลักที่ใช้หล่อเลี้ยงระบบ นั่นคือรายได้

จากการค้ายาเสพติด กุณฑ์สืบข้อมูลในทางลับมายาวนานพอสมควร แต่ก็ยังไม่มี

หลักฐานเพียงพอในการเอาผิดคนพวกนั้น ทั้งที่มีรายชื่อผู้ให้การสนับสนุนฝ่ายตรง

ข้ามรัฐบาลอยู่ในมือ เขามีหน่วยงานลับอยู่ในมือที่ขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี มาจาก

หน่วยงานความมั่นคงแห่งชาติ

 

          ข่าวล่าสุด คือจะมีการขนยาเสพติดล๊อตใหญ่ข้ามชาติ ชายหนุ่มพิจารณา

ข้อมูลทั้งหมด จนมาสะดุดอยู่ที่ชื่อๆ หนึ่ง  นายสหัส ภักดีกุล  เขาวางเอกสารลง

ช้าๆ เอนหลังไปพิงพนัก
เก้าอี้แล้วจึงหลับตาลง อย่างเหนื่อยอ่อน..



           ณ. บ้านภักดีกุล ตั้งแต่เอรยากลับมาถึงบ้าน ก็เอาแต่เก็บตัวเงียบอยู่บน

ห้อง ไม่ยอมออกไปไหน จนคุณเยาวภาสงสัยว่าบุตรสาวเป็นอะไร นางจึงเดินขึ้นไป

ดูที่ห้อง

           “ เอรี่.. ลูก เปิดประตูให้แม่หน่อย เป็นอะไรไปรึ ถึงเอาแต่เก็บตัวอยู่แต่ใน

ห้อง .ฮึ...เอรี่ “

           หญิงสาวเปิดประตูให้มารดา แล้วจึงโผเข้ากอดนาง

           “ คุณแม่ ช่วยเอรี่ด้วยนะคะ “

           “ เป็นอะไรไป..ไหนบอกแม่ซิ ตั้งแต่กลับมาจากภูเก็ต แกก็เอาแต่เก็บตัว

อยู่บนนี้ มันเรื่องอะไรกัน ฮึ.. บอกมาซิ “

           “ แม่ยังไม่เห็นหนังสือพิมพ์ ใช่ไหมคะ “

           “ ยังเลย มีอะไรไหนลองบอกมาซิ “

           เอรยาจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้มารดาฟัง คุณเยาวภาถึงกับเอามือกุมศีรษะ

           “ ตายจริง ลูกสาวชั้น.. หมดกัน แล้วทีนี้จะทำกันยังไง แกคงต้องเก็บตัว

สักพักนึงหละ งานเดินบ่งเดินแบบอะไร ตอนนี้ก็ยังไม่ต้องไปเดิน ให้เรื่องมันเงียบ

ไปก่อนแล้วค่อยมาว่ากัน..”

           “ เรื่องอื่นนะไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณแม่ แต่หนูกลัวว่าคุณไฟเค้าจะรังเกียจ

หนูเพราะว่า หนูมีเรื่องฉาวโฉ่ขนาดนี้ เขาต้องอับอายแน่เลย ใช่ไหมคะ คุณแม่ “

           “ คงไม่หละมั๊ง มันก็แค่.. อุบัติเหตุเล็กๆ น้อยๆ เย็นนี้แม่ว่าจะไปเยี่ยมคุณ

หญิงรดาเสียหน่อยไม่ได้ไปมานานแล้ว แกจะไปกับแม่ไหมหละ “

           “ ไปสิคะคุณแม่ หนูจะได้ไปง้อคุณไฟด้วยเค้าโกรธหนูนะคะคุณแม่ คุณไฟ

ไม่เคยเย็นชากับหนูขนาดนี้มาก่อนเลย เค้าต้องโกรธหนูมากแน่ๆ เลยค่ะ “

           “ ก็แม่เตือนแกแล้ว ว่าเขาไม่ชอบให้ไปยุ่งเรื่องการบ้านการเมืองของเขา

แกก็ไม่ฟังนี่นา “

           “ ก็ตอนนั้นหนูกำลังโกรธนี่คะ..คุณแม่ คุณแม่อย่าซ้ำเติมหนูได้ไหมคะ แค่

นี้หนูก็จะแย่แล้ว ยังไงหนูก็ต้องไปง้อเค้าค่ะ หนูรักเค้านะคะคุณแม่ “

           “ เออ..ชั้นหนะรู้ ว่าแกรักเค้า แล้วเค้ารักแกบ้างรึเปล่าหละ ชั้นไม่เห็นเค้า

จะสนใจอะไรแกเลย ก็แค่เห็นแกเป็นเพื่อนคนนึงเท่านั้น “

           “ แต่คุณไฟ เค้าก็ยังไม่มีใครนี่คะคุณแม่ หนูจะต้องทำให้เค้ารักหนูให้ได้ “

           คุณเยาวภาได้แต่ส่ายหน้าให้กับความคิดของบุตรสาว แต่นางก็ไม่สามารถ

ที่จะทำอะไรได้ นอกจากต้องช่วยลูกของตัวเองเท่านั้น นางโทรศัพท์ไปหาคุณหญิง

รดา เพื่อแจ้งเรื่องที่จะไปขอพบ ที่บ้านในช่วงเย็นวันนี้ ซึ่งคุณหญิงรดาก็ยินดีเพราะ

ไม่ได้พบเพื่อนเก่าคนนี้มานานแล้ว พบแต่เอรยาที่หมั่นไปมาหาสู่กันเป็นประจำ



           ด้านบัวบุษย์ หลังจากไปส่งภัชรธิดาที่บ้านแล้ว จึงเลยไปห้างสรรพสินค้า

หญิงสาวเดินผ่านร้านหนังสือ จึงแวะเข้าไปดู เห็นภาพของเอรยาขึ้นหราอยู่บนหน้า

แรก นางแบบสาวไฮโซคนดังเจออุบัติเหตุจุกหลุดบนเวที คนที่เดินผ่านไปผ่านมา

เห็นต่างก็วิจารณ์กันอย่างสนุกปาก หญิงสาววางหนังสือลง พลางคิด  “ คุณคงต้อง

หลบหน้าหลบตานักข่าวไปสักพักนึงหละ คุณเอรี่ ไม่นานเรื่องก็คงเงียบไปเอง “ ซึ่ง

มันก็คล้ายกับเรื่องของภัชรธิดา หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อโทรฯ หาภัชรธิดา

           “ ฮัลโหล อั้ม “

           “ จ้า..ว่ายังไงจ๊ะ..เพื่อนรัก หล่อนเพิ่งขับรถออกไปไม่ใช่หรอ..จ๊ะ “

           “ พอดีมาเดินห้างฯ เจอข่าวคุณเอรี่ งานเมื่อคืนนี้อะ..  ขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือ

พิมพ์หลายฉบับเลยนะ.. อั้ม “

           “ อืม!.. ชั้นต้องรู้สึกผิดไหมเนี่ย..บุษย์ “

           “ ก็ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกชั้นแค่รู้สึกว่าเราเป็นลูกผู้หญิงเหมือนกัน เจอเรื่อง

น่าอายแบบนี้ ก็น่าสงสารเค้า.. อยู่นะ “

           “ ชั้นก็ไม่ได้อยากให้มันเกิดเรื่องแบบนี้หรอกนะ.. บุษย์ แต่ว่า มันก็เป็นผล

มาจากการกระทำของหล่อนเองนี่นา “

           “ อันนั้นมันก็ใช่ ชั้นเข้าใจนะอั้ม ช่างเถอะ เธอเองก็เป็นผู้ถูกกระทำเหมือน

กัน ถือเป็นเวรกรรมของใครก็ของมันก็แล้วกันนะ จะได้สบายใจ อ้อ..ชั้นจะโทรฯ มา

บอกเธอว่าพรุ่งนี้ชั้นจะไปหัวหิน อยากพักสัก 2-3 วัน ไปชาร์ตแบตกันนิดนึงสนใจจะ

ไปด้วยกันไหมหละ “

           “ ขอคิดดูก่อนนะ ว่ายังมีงานอะไรค้างอยู่ไหม ชั้นอาจจะตามเธอไปทีหลัง

ก็ได้นะ แค่หัวหินเอง ขับรถไปแป๊บเดียว “

           “ งั้นก็ เท่านี้น๊า.. หวังว่าจะได้เจอเธอที่หัวหินนะ..อั้ม บาย “

           “ บายจ้า “


           หลังวางสายจากภัชรธิดาแล้ว บัวบุษย์จึงได้โทรฯ ไปแจ้งคุณเอ้ เรื่องการ

ลาพักผ่อน ซึ่งก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะคุณเอ้ตั้งใจจะให้บัวบุษย์ได้พักอยู่แล้วนั่นเอง

 


           เมื่อคุณหญิงรดากลับถึงคฤหาสน์สรณตรัยนั้น กุณฑ์ลงมาเดินเล่นอยู่

ที่สวนข้างสระน้ำ เขากำลังเดินไปเดินมาช้าๆอย่างใช้ความคิด เมื่อเห็นรถของมารดา

แล่นเข้ามาจอด ชายหนุ่มจึงเดินมารับมารดาที่หน้าตึก กุณฑ์สวมกอดมารดา ก่อนจะ

ประคองนางเดินเข้าไปในตัวบ้าน

           “ ไฟ อีกประเดี๋ยวคุณน้าเยาวภาจะมาทานข้าวด้วยนะลูก “

           “ ครับ.. คุณแม่ “  ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย  ภรรยานาย สหัส ภักดีกุล

มารดาของเอรี่

           “ แม่ไม่ได้เจอเขามาเสียนาน ตั้งแต่เขาไปทำธุรกิจส่งออก มีก็แต่แม่เอรี่

ที่ขยันไปๆ มาๆ อยู่เป็นประจำ ฟังสุ้มเสียงคงมีธุระอะไรมาด้วยหละกระมัง “

           ชายหนุ่มยิ้มให้มารดา แต่ไม่ได้ออกความเห็นใดๆ

           “ ว่าแต่เราเถอะ แม่เห็นข่าวแล้วก็ใจคอไม่ดี ดีแต่ว่า.. ลูกกับท่านนายกฯ

กลับมาได้ก่อนนะ ไม่อย่างนั้นแม่คงเป็นห่วงเราแย่เลย “

           “ ครับ..คุณแม่ เราทราบข่าวกรองล่วงหน้าหนะครับเลยจัดการปัญหาต่างๆ

ได้ ม๊อบที่มา
ก็เป็นม๊อบจัดตั้ง จากพวกที่เสียผลประโยชน์จากนโยบายของรัฐบาลนะ

ครับ “

           “ อืม.. แล้วต่อไปมันจะรุนแรงมากขึ้นกว่านี้ไหมลูก “

           “ ทางเรากำลังพยายามหาทางตัดไฟเสียแต่ต้นลมนะครับคุณแม่ ถ้าทำให้

พวกเขาไม่สามารถส่งเงินเข้าไปเลี้ยงระบบได้ ถึงแม้มันจะยังไม่หมดไปเสียทีเดียว

แต่ว่า เราก็สามารถทำให้เขาหยุดชะงักการเคลื่อนไหวต่างๆ ได้นะครับ “

           คุณหญิงรดาพยักหน้ารับรู้  “ แต่ไฟก็ต้องระวังให้ดี นะลูก เราอยู่ในที่แจ้ง

เขาอยู่ในที่ลับ
ไม่ว่ายังไงเขาก็ได้เปรียบกว่าเรา ที่เราต้องคอยระวังตัวนะลูก “

           “ ครับ.. คุณแม่ แต่ผมก็พยายามทำทุกอย่าง ให้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ให้พวกเขาคิดว่า เราไม่รู้อะไรเลย นะครับ “

           คุณหญิงรดาหันไปเห็นป้าพิน จึงสั่งให้นางเตรียมอาหารเพิ่ม สำหรับคุณ

เยาวภาด้วย แล้วจึงหันกลับมาที่บุตรชาย

           “ แล้วข่าวที่เห็นลงในหนังสือพิมพ์ เมื่อวานก่อนหละ มันยังไง คนนี้หรือที่

ลูกพามาบ้านเขาเป็นนางแบบด้วยหรือลูก “

           “ ไม่ใช่ครับ.. คุณภัชรธิดาเป็นเพื่อนกับคุณบัวบุษย์หนะครับคุณแม่ พอดี

เจ้ากริชมันนัดเคลียร์ปัญหา ที่เกิดอุบัติเหตุรถชนกันแล้วคุณภัชรธิดาได้รับบาดเจ็บ

กริชก็เลยนัดมาคุยเรื่องความเสียหาย แต่พอดีมันติดธุระด่วน ก็เลยให้ผมไปอยู่เป็น

เพื่อนเธอก่อนนะครับ แล้วนักข่าวก็มาแอบถ่ายภาพไป ผลมันก็เลยเป็นไป อย่างที่

คุณแม่เห็นนั่นหละครับ “

           “ อืม..ข่าวเดี๋ยวนี้มันก็สุกเอาเผากินนะลูก ไม่รู้ว่าจริงหรือไม่จริงก็ประโคม

ข่าวกันเข้าไป แย่จริงๆ “ คุณหญิงรดาส่ายหน้าไปมาอย่างระอา

           “ คุณแม่อย่าไปสนใจเลยครับ เดี๋ยวมันก็เงียบหายไปเองหละครับ ถ้าเรา

ไม่ออกไปต่อความยาวสาวความยืดอีก “  คุณหญิงรดาพยักหน้า อย่างเห็นด้วยกับ

บุตรชาย

           “ อืม..เอาหละ เดี๋ยวแม่ขอไปอาบน้ำอาบท่าก่อนนะลูกนะ ใกล้เวลา ที่น้า

เยาวภาจะมาแล้ว “

           “ คุณแม่ครับ ถ้าผมจะขอไม่อยู่พบได้ไหมครับ หากคุณน้ามาคุยเรื่องธุรกิจ

ผมไม่อยากเกี่ยวข้องด้วยนะครับ ตำแหน่งทางการเมืองของผม คงไม่เหมาะ ที่จะมี

คนเอาไปอ้างว่าได้เข้ามาเจรจาอะไรๆ ในบ้านนี้นะครับ คุณแม่ “   คุณหญิงรดาหัน

มามองหน้าบุตรชายอย่างเข้าใจ ก่อนที่จะพยักหน้าให้เขา

           “ ได้สิลูก แต่ว่าถ้าลูกอยู่มันก็จะน่าเกลียดที่จะไม่ออกมารับแขกนะลูกนะ “

           “ ไหนๆ 2 วันนี้ผมว่าง ท่านนายกฯ ไปภารกิจส่วนตัวที่ออสเตรีย ผมว่าจะ

ชวนกริชไปต่างจังหวัดเสียหน่อย ก็ว่าจะไปเสียตั้งแต่เย็นนี้เลยนะครับคุณแม่ หาก

คุณน้าถามถึง คุณแม่จะได้ตอบได้เต็มปากเต็มคำ “

           “ ดีเหมือนกัน เอาอย่างนั้นก็ได้ลูก ไฟจะได้ไปพักผ่อนบ้างนะ “

           ชายหนุ่มเดินไปกอดมารดา อย่างรักใคร่.. จะหาใครที่เข้าใจเขาได้เหมือน

ผู้หญิงคนนี้จะมีอีกไหมหนอ  พลันชายหนุ่มก็นึกถึงใบหน้าของหญิงสาว ที่เขาคำนึง

ถึงมาหลายปี ว่าเธอจะสามารถเข้าใจเขา ได้บ้างไหมหนอ..

           เมื่อมารดาของเขาเดินขึ้นไปยังห้องของนางแล้ว กุณฑ์จึงโทรศัพท์หากริช

ทันที

           “ กริช.. นายส่งท่านนายกฯ เดินทางไปออสเตรีย เรียบร้อยแล้วใช่ไหม “

           “  อืม..ใช่   กันเพิ่งออกมาจากสนามบิน นายมีอะไรรึเปล่า “

           “ ช่วงนี้นายว่าง ไปเจอกันที่เดิมหน่อยสิ มีอะไรจะให้ดู “

           “ แกจะไปเย็นนี้เลยรึ ไอ้คุณไฟ “

           “ ใช่ พอดีคุณน้าเยาวภา จะมาพบคุณแม่เห็นว่ามีธุระ แต่กันไม่อยากอยู่นะ

ไม่อยากยุ่งยาก “

           “ เรื่องคุณสหัส รึ  ไฟ..”

           “ใช่  เจอแล้วค่อยคุยกันก็แล้วกันนะ..กริช ใช้เวลาในการเดินทางไม่น่าเกิน

ชั่วโมงครึ่ง “


           “ โอเค ..เพื่อน  “

           กริชขับรถมุ่งหน้า ไปยังเส้นทางที่จะไปยังจุดนัดหมายทันที ส่วนกุณฑ์ เขา

ให้นายเข้ม
เตรียมเอารถออก และเดินเลยไปบอกป้าพิน เรื่องที่จะไม่ได้อยู่ทานอาหาร

ฝีมือป้าพินเสียแล้ว

           “ โถ...ดูซิคะ ป้าอุตส่าห์ทำอาหารที่คุณไฟชอบทั้งนั้นเลยนะคะเนี่ย “

           “ ไม่เป็นไรหรอกครับ.. เดี๋ยวจะมีคนมาชิมฝีมือป้าพินแน่นอน ครับ “

           “ แต่ป้าทำให้คุณไฟ นี่คะ “  ป้าพินค้อนลมค้อนแล้ง ไปถึงคนที่เป็นสาเหตุ

ที่ทำให้คุณไฟของแกต้องออกไปจากบ้าน  ชายหนุ่มยิ้มให้กับอาการกระเง้ากระงอด

ของป้าพิน

           “ เอาเถอะครับ..  แล้วผมจะกลับมาทานอาหารฝีมือป้า แน่ๆ ครับ..”

           จากนั้นกุณฑ์ จึงไปที่ห้องทำงานเพื่อเก็บเอกสารต่างๆ ใส่กระเป๋าและนำ

ติดตัวไปด้วย



           หลังจากกุณฑ์ขับรถออกไปได้ไม่ถึง 5 นาที คุณเยาวภาและเอรยาก็

มาถึง นายเข้มที่พึ่งจะส่งนายน้อยของบ้าน ออกไป จึงต้องเดินมารับหน้าผู้มาเยือน

           เอรยา ก้าวลงมาจากรถในชุดสวยดูเซ็กซี่ สีม่วงเข้มเข้ารูป กระโปรงสั้น

เหนือเข่าขึ้นไป จนดูน่าหวาดเสียว

           “ นายเข้ม คุณไฟอยู่ไหม “ เอรยาถามนายเข้มด้วยน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

ความที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมานาน เอรยาไม่ค่อยชอบนายเข้มนัก เพราะเขามักจะ

คอยกีดกัน ไม่ให้เอรยาได้อยู่ใกล้ชิดสองต่อสองกับกุณฑ์ อยู่บ่อยๆ

           นายเข้มไม่ใส่ใจกับกิริยาของเอรยาเขาหันไปเชิญคุณเยาวภาเข้าบ้านแทน

           “ เชิญขอรับ คุณผู้หญิงรออยู่ที่ห้องรับแขกแล้วขอรับ “

           คุณเยาวภา พยักหน้าแล้วเดินนำเข้าไป เอรยาที่เดินตามมาจึงสะบัดหน้า

พร้อมค้อนควับ ให้กับนายเข้ม “ อวดดีนักนะ นายเข้ม “

           ชายหนุ่มมองตามหญิงสาวที่เดินตามมารดาเข้าไปอย่างเอือมระอา พลาง

ส่ายศีรษะ “  นี่ถ้าคุณไฟรักคุณเอรี่ บ้านหลังนี้คงหาความสงบไม่ได้แน่ สาธุ คุณไฟ

ของบ่าว อย่าได้เลือกผู้หญิงเช่นนี้ มาเป็นคุณผู้หญิงของบ้านเลย บ่าวไพร่มันคงลำ

บากกันเป็นแน่ “ 

           เขาบ่นพึมพำแล้วจึงเดินกลับเข้าไปด้านหลังบ้าน เพื่อไปบอกกล่าวกับ

แม่พินว่าแขก มาถึงแล้ว

           คุณหญิงรดาลุกขึ้นมารับเพื่อนเก่า ที่ไม่ได้พบกันมานาน พาเข้าไปนั่ง

คุยกันที่
ห้องรับแขก

           “ เป็นอย่างไรบ้าง เยาว์ หายไปนานเหลือเกิน เดี๋ยวนี้อู้ฟู่น่าดู ข่าวว่าธุรกิจ

ของคุณสหัส กำลังไปได้ดี เลยไม่ใช่หรือ? “

           “ ใช่ค่ะ คุณพี่ เดี้ยนเลยค่อนข้างยุ่งวุ่นวายไปกับเขาด้วย ไม่ค่อยจะมีเวลา

ว่างมาเยี่ยมเยี่ยนคุณพี่สักเท่าไหร่ แต่ก็ได้แม่เอรี่เขาคอยไปมาหาสู่เป็นประจำนะคะ

คุณพี่ “

           คุณหญิงรดา หันไปยิ้มให้กับบุตรสาวของเพื่อน

           “ ถือว่าโชคดีแล้วหละ.. เยาว์ ที่มีลูกสาว พี่หนะมีแต่ลูกชาย จะให้เขามา

คลอเคลียอยู่ใกล้ๆ กันมันก็ใช่ที่ เขาก็มีงานการใหญ่โตของเขานี่ก็ไม่อยู่บ้านหรอก

นะ กลับมาจากใต้ ได้ไม่กี่ชั่วโมงก็แล่นออกไปอีกแล้ว เห็นว่าไปคุยธุระกับนายกริช

เพื่อนของเขาหนะ “

           “ อ่าว!..” แม่ลูกอุทานออกมาพร้อมกัน สีหน้าเอรยามีรอยผิดหวังอย่างแรง

           “ มีอะไรรึ..”  คุณหญิงรดา ถามขึ้นด้วยความสงสัย

           “ เอ่อ..ไม่มีอะไรค่ะ คุณพี่ พอดีเอรี่เขาตั้งใจจะพบเท่านั้นเอง “

           “ มีอะไรรึเปล่าจ๊ะ หนูเอรี่ “

           “ ออ.. ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ คุณป้า พอดีว่า..เอรี่ ทำเรื่องให้คุณไฟโกรธ

นิดหน่อย เอรี่ก็เลยอยากจะมาขอโทษเขาหนะค่ะ “

           “ อ้อ.. คงไม่มีอะไรหละมัง ป้าไม่เคยเห็นตาไฟเขาจะเคยโกรธใครได้นาน

เดี๋ยวก็หาย หนูอย่าไปกังวลเลยลูก “

           “ ค่ะ คุณป้า “

           “ จริงๆ เด็กสองคนนี้ก็รู้จักคุ้นเคยกันมานาน นะคะคุณพี่ เดี้ยนคิดว่าเราน่า

จะทำให้ครอบครัวของเราผูกพันกันมากกว่านี้ ดีไหมคะ คุณพี่เห็นเป็นยังไงคะ “

           “ เอ.. เรื่องนี้ เห็นทีว่า คงต้องถามเจ้าตัวเค้านะคะ เราเป็นพ่อเป็นแม่จะ

ไปกะเกณฑ์อะไรให้เขาเยอะก็ไม่ได้ พี่เลี้ยงเขามาก็เลี้ยงได้แต่ตัวนะ คุณเยาว์ “

           “ แหม.. คุณพี่ก็พูดเกินไป ใครๆ ก็ทราบว่าคุณไฟหนะรักคุณแม่มากแค่

ไหน ถ้าคุณพี่พูดมีหรือคุณไฟเขาจะขัด “ 

           “ อย่าพูดอย่างนั้นเลย เยาว์ พี่หนะเลี้ยงลูกมาก็ไม่เคยไปก้าวก่ายอะไร

เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของเขา เขาจะตัดสินใจอย่างไร ก็ต้องแล้วแต่เขา นั่นหละนะ

ปล่อยให้เป็นเรื่องของเด็กๆ เขาเถอะ ถ้าเขาพร้อมเมื่อไหร่ เขาก็คงจะมาบอกเอง

นั่นหละ ใช่ไหมหนูเอรี่  อีกอย่างป้าเองก็ไม่เคยเห็นว่าตาไฟเขาจะมีใครที่ไหน ถ้า

หนูทำให้ตาไฟรักหนูได้ ป้าก็ไม่รังเกียจหนูหรอกนะลูก “

           “ ค่ะ คุณป้า “  หญิงสาวตอบรับ แม้จะมีสีหน้าผิดหวังอยู่บ้าง ที่คุณหญิง

รดาไม่ช่วย ส่วนคุณเยาวภาเองจะพูดอะไรมากไป ก็จะดูไม่งามเพราะตนเองนั้นเป็น

ฝ่ายหญิง จึงเงียบเสีย

           “ เอาหละ เราไปทานอาหารกันก่อนดีไหม มีอะไรเดี๋ยวค่อยคุยกัน “

           คุณหญิงรดาลุกขึ้นนำทั้งสองแม่ลูกไปที่ห้องอาหาร

           “ วันนี้ พินเค้าทำอาหารโปรดของตาไฟไว้ แต่ว่าเจ้าตัวเค้าไม่อยู่เสียแล้ว

หนูเอรี่แหนะ มาดูสิว่าตาไฟเขาชอบทานอะไรบ้าง “

           คุณหญิงรดานั่งลงที่หัวโต๊ะ ซึ่งมีอาหารตั้งพร้อมไว้อยู่แล้ว รอให้สองแม่ลูก

เข้านั่งเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ป้าพินจึงเสริฟข้าวสวยร้อนๆ ให้ 

           หลังมื้ออาหารผ่านไป ทั้งหมดจึงย้ายไปที่ห้องนั่งเล่น

           “ อ้อ..คุณพี่คะ พอดี คุณสหัสเขาให้เดี้ยนมาถามคุณพี่หน่อยหนะค่ะ ว่าพอ

จะมีโกดังที่คลองเตยว่างๆ ให้เขาเช่าสักหน่อยไหม เห็นว่าจะเอาไว้พักสินค้าจำพวก

เครื่องปั้นดินเผาหนะค่ะ ก่อนจะส่งออกไปทางทะเล “

          " อืม..แล้วพี่จะให้เขาดูให้ ก็แล้วกันนะคะเพราะว่าที่ทางส่วนนั้น อยู่ในความ

ดูแลของตาไฟเขา มันเป็นมรดกส่วนที่คุณปู่เขายกให้ เขาจะมีบริษัทฯ ที่ดูแลในส่วน

ของเขาอีกที ซึ่งพี่ก็ไม่ค่อยจะได้เข้าไปยุ่งกับเขา เขาโตแล้วก็ให้เขาจัดการเอง แต่

ตั้งแต่เขามาเล่นการเมือง เขาก็ไม่ได้ไปทำธุรกิจอะไรเพิ่มเติมอีก ถ้าพี่ได้ความว่ายัง

ไงแล้วจะโทรฯ ไปบอกก็แล้วกันนะเยาว์ “

           “ ได้ค่ะ คุณพี่ เดี๋ยวเดี้ยนไปบอกคุณสหัสเขาตามนี้ก็แล้วกันค่ะ “

           เอรยานั่งฟังผู้ใหญ่คุยกันอย่างเบื่อหน่าย หล่อนกำลังนึกถึงว่า กุณฑ์ไปธุระ

อะไรกับกริชหนอ หรือว่าไปนัดเจอกับนังอั้มอีก คิดแล้วก็ยิ่งกระสับกระส่าย นั่งไม่เป็น

สุขจนคุณเยาวภาหันมาเห็น นางเข้าใจความรู้สึกของบุตรสาวดี ที่ต้องผิดหวังกับการ

มาในครั้งนี้

           “ เอรี่ เรากลับบ้านกันดีไหมลูก รบกวนคุณป้ามานานแล้ว จะได้ให้คุณป้า

พักผ่อนนะลูกนะ “

           “ ค่ะ คุณแม่ “ หญิงสาวถอนใจอย่างโล่งอก ที่จะไม่ต้องมาทนนั่งอีกต่อไป

           “ ถ้าอย่างนั้น เดี้ยนก็ขอลาเลยนะคะ คุณพี่ เอาไว้มีโอกาสแล้ว เดี้ยนจะมา

เยี่ยมใหม่ ก็แล้วกันนะคะ “ 

           “ ได้สิ เยาว์ “

 

          คุณหญิงรดาเดินออกมาส่งสองแม่ลูกที่หน้าตึก เรียบร้อยแล้ว จึงกลับขึ้นไป

พักผ่อน นางเดินไปพลางก็คิดพลาง เหตุใดหนอ สองแม่ลูกนั่นจึงต้องมารุกเร้าเช่นนี้

หรือเป็นเพราะข่าว
กุณฑ์กับแม่นางแบบนั่น เลยทำให้เอรี่เกิดกังวลขึ้นมา



           เมอซิเดสเบนซ์ รุ่น ซีแอลเอส สีดำสนิท  ที่กำลังมุ่งหน้าไปตามถนน

พระราม 2 เข้าเขตจังหวัดสมุทรสาคร ที่สองข้างทางนั้น เป็นนาเกลือสีขาวโพลน

ถนนค่อนข้างโล่ง บรรยากาศในเวลาโพล้เพล้เช่นนี้ดูขมุกขมัว เห็นอะไรไม่ค่อยชัด

เจน แต่กุณฑ์รู้สึกได้ถึงสิ่งผิดปกติ ที่กำลังไล่ล่าเขา บีเอ็มดับบลิวสีดำที่ติดฟิล์มดำ

ทั้งคันๆ นั้น ตามเขามาได้สักระยะหนึ่งแล้ว แต่ช่วงที่ออกมาจากกรุงเทพฯ นั้น รถรา

ยังมากอยู่ทำให้เห็นไม่ชัดเจนต่อเมื่อเขาเข้าเขตสมุทรสาครแล้วทำให้เห็นได้ชัดเจน

ขึ้น เขาลองผ่อนคันเร่งลงมันก็ชะลอตาม เมื่อเร่งความเร็วมากขึ้นก็ตามมาอีก เห็นที

คงต้องลองกันสักตั้งหละนะ ใกล้ถึงแยกวังมะนาวชายหนุ่มเร่งความเร็วขึ้นอย่างรวด

เร็ว ทำเหมือนจะมุ่งตรงไปข้างหน้า ซึ่งมันก็เร่งความเร็วตามมาเช่นกัน ตอนนี้ด้านหน้า

ของกุณฑ์เป็นรถบรรทุกพ่วง 18 ล้อ จังหวะมันจะพอดีอะไรขนาดนี้ ชายหนุ่มตบเกียร์

พุ่งรถเมอซิเดสเบนซ์ของเขา แซงปาดหน้ารถบรรทุกแล้วหักเลี้ยวซ้ายไปทางแยก

 

วังมะนาวอย่างรวดเร็ว ทำให้บีเอ็มดับบลิวที่ตามมาอย่างเร็วเช่นกัน เลี้ยวตามไม่ทัน

มันจึงพุ่งตรงไป กุณฑ์ตบพวงมาลัยรถอย่างสะใจ เขากดโทรศัพท์หากริชทันที

           “ กริช.. นายถึงไหนแล้ว “

           “ ใกล้ถึงแล้ว นายหละ.. “

           “ อืม.. อีกสักพักเพิ่งเข้าวังมะนาวมา  ทางนายมีใครตามมาไหม “

           “ ใครตามมา.. เฮ้ย! กันมาคนเดียว “ กริชชะงัก “ เอ๊ะ..เดี๋ยวนะ นายถูก

ตามรึ “

           “ ใช่ แต่ว่าสลัดหลุดไปแล้ว “

           “ ไอ๊หย๊า!!.. แสดงว่ามันก็เริ่มดมกลิ่นเราเหมือนกันหละสิ “

           “ คงจะอย่างนั้น “

           กริชหัวเราะเสียงดัง “ พวกมันคงคิดว่านายเป็นไก่อ่อนหละสิ..เห็นหน้าขาวๆ

ตามปกนิตยสารรึเปล่า ไม่คิดว่าจะเจอของจริงเข้าให้แล้ว “

           “ อยากให้มันคิดอย่างนั้น เพราะถ้ามันรู้ เราคงทำงานลำบากขึ้น “


           “ เออ..ว่ะ  จริงของนาย “

           “ แค่นี้ก่อนนะกริช เดี๋ยวค่อยว่ากัน “

           “ ได้เลยเพื่อน..”

           กุณฑ์วางสาย พลางเร่งความเร็วรถเพิ่มขึ้น ไม่นานเขาก็มาถึงทางแยกเข้า

เมืองหัวหิน
เขาและกริชมักจะมาที่นี่เป็นประจำ เนื่องจากหัวหินเป็นเมืองที่สงบ แม้จะ

เป็นแหล่งท่องเที่ยวก็ตามเพราะนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ และนักธุรกิจ

ที่มาก็มักมีบ้านพักตากอากาศ เป็นของตนเอง เช่นเขา ก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน โครง

การของรดาคอมเพล็กซ์ มีรดารีสอร์ทและโรงแรมอยู่ที่นี่ ความเงียบสงบ และ ความ

เป็นส่วนตัว ทำให้เขาชอบมาในเวลาที่ต้องใช้ความคิด หรือพักผ่อน

 

           เมื่อกุณฑ์เลี้ยวรถเข้าจอด ในบริเวณบ้านพักของรดารีสอร์ท เขาก็เห็นรถ

ของกริชจอดอยู่แล้ว ลุงเม่นคนรับใช้เก่าแก่ที่มาเฝ้าบ้านหลังนี้ พร้อมป้าศรี ภรรยา

ของลุงเม่น ก็ออกมาต้อนรับอย่างดีใจ ชายหนุ่มยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองอย่างนอบ

น้อม

           “ สวัสดิครับ ลุงเม่น..  ป้าศรี “

           “ สวัสดีครับ คุณหนู ..” ลุกเม่นทักทาย และเข้ามาจับไม้จับมือเขา

           “ สวัสดีค่ะ คุณหนู.. จะมาทำไมไม่โทรฯ มาบอกป้าก่อนหละคะ ป้าจะได้

เตรียมข้าวปลาอาหารไว้ให้ “

           “ ไม่เป็นไรหรอกครับป้า มีอะไรก็ทำอย่างนั้นเถอะครับ ไม่ต้องลำบาก “

           “ ฮื้อ!!..ได้ยังไงหละคะ คุณหนูมาทั้งที ป้าคิดถึงแทบแย่ ช่วงนี้เห็นหายๆ

ไป “

           “ งานยุ่งหนะครับป้า แล้วนี้ไอ้กริชมันไปไหนครับเห็นแต่รถจอดอยู่ “

           “ วิ่งลงไปที่ชายหาดโน่นแน่ะค๊า..เห็นว่าจะไปชมสาว คริ คริ คุณกริชก็ยัง

เหมือนเดิมเลยนะคะ “

           ชายหนุ่มยิ้มเล็กน้อย “ หรือครับ ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวผมลงไปชมเป็นเพื่อน

มันบ้างนะครับ “

           “ อุ๋ย!! .. คุณหนูหละก็ “

           ชายหนุ่มหัวเราะเสียงดังอย่างชอบใจ ก่อนเดินตามกริชลงไปที่ชายหาด

จึงเห็นกริชกำลังเดินกลับขึ้นมา

           “ เป็นไงบ้าง ไอ้เสือ.. ได้สาวกลับมาไหม “ กุณฑ์ร้องทักเพื่อนออกไป

           “ โธ่..ไอ้นี่ ได้อะไร้..!!   กันไปเดินสำรวจแถวนี้มาว่ามีอะไรผิดปกติไหม

เห็นนายบอก มีคนตามไม่ใช่หรือ “

           “ อืม.. ใช่ แล้วเจออะไรไหมหละ “

           “ ไม่นะ มันอาจจะยังไม่รู้ว่าเรามาที่นี่ก็ได้ “

           “ เอาไว้แล้วกันจะสั่งคนมาดูแลเพิ่มนะ เราต้องระวังตัวมากขึ้น เดี๋ยวจะต้อง

ส่งเลขทะเบียนรถคันนั้น ไปให้ตรวจเสียหน่อยว่ามันเป็นพวกไหน “

           “ นายจำได้หรือ “

           “ เห็นครั้งเดียวก็จำได้แล้ว ไอ้กริช นี่มันเล่นขับตามมาตลอดทาง จำไม่ได้ก็

แย่แล้ว “

           “ เออว่ะ ลืมไป ว่าสมองแกมันไอคิวสูงปรี๊ดดด..”

           “ จะแจ้งหน่วยงานลับให้ตามเรื่องนี้ด้วย ประกบมันอีกที “

           “ นายไม่คิดว่ามันจะใช้ทะเบียนปลอมหรือ “

           “ ก็ต้องพิสูจน์กัน รถแบบนั้นกันว่าน่าจะหาไม่ยาก “

           “ เออ.. ก็ว่างั้นหละ ว่าแต่นายมีอะไรมาให้ดูบ้างหละ “

           “ เพียบว่ะเพื่อน.. เดี๋ยวไปคุยกันในบ้านดีกว่า ไปขนลงจากรถก่อน “

 

           กุณฑ์กอดคอกริชไว้ แล้วพากันไปเอาเอกสารที่รถ แล้วจึงเดินหาย

กันเข้าไปในบ้านหลังนั้น

 

 

=========================================

 

รบกวนแฟนคลับที่เข้ามาอ่าน Vote ให้ คะแนนในแต่ละ ตอน ได้ที่ด้านล่าง
ของแต่ละตอน
คลิกเลือก คะแนน ก่อนกดส่งคะแนนนะคะ
ไรเตอร์จะได้ทราบระดับความพอใจ
ของแฟนคลับ ต่อนิยายในแต่ละตอน ค๊าา  ขอบคุณ ค่ะ

 

ไรเตอร์ ฝากเพลงเพราะๆ นี้ให้ แฟนๆ ทุกคน ฟังนะคะ ระหว่างรอค่ะ
อยู่ๆ ก็มาปรากฏตัวในหัวใจ - Pijika



 

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ

# ❤ ...❤ Numfonart ❤ ...❤  (✿◠‿◠)


อ่านนิยายแล้ว อย่าลืมกด บันทึกเป็น Favorite
เพื่อเป็นแฟนพันธ์แท้ กันด้วยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้า ค๊าาา

 

 
ตัวอย่างเว็บไซต์ .WS เริ่มต้นสร้างเว็บไซต์ ง่ายๆ ที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

949 ความคิดเห็น

  1. #819 สายลมแห่งโชคชะตา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มกราคม 2556 / 11:35
    สนุกมาก เลยค่ะ
    #819
    0
  2. #519 amil (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 22:41
    อยากได้ลูกเขยคนนี้คุณแม่ประเสริฐมาก ลูกชี้ทางแม่พาเดิน
    #519
    0
  3. #276 nunpanu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 21:10
    ไปหัวหินกัน
    #276
    0
  4. #265 Numfonart (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กันยายน 2555 / 08:21
    โอ๊ะโอ มีคนสมุทรสาครมาประท้วงด้วย ว่าที่จังหวัดไม่มีนาข้าว งั้นเชื่อเจ้าของพื้นที่เขาหน่อยนะคะ
    เดี๋ยวต้องไปแก้ไขซะแว้วว..อิ อิ ของคุณนะคะ
    #265
    0
  5. #264 คนสมุทรสาคร (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กันยายน 2555 / 08:02
    ข้างทางพระราม2ไม่มีนาข้าวนะคะมีแต่นาเกลือค่ะ
    #264
    0
  6. #260 Numfonart (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กันยายน 2555 / 06:32
    ลงให้แล้วนะค๊าาา........ 100%  ค๊าาา... 
    #260
    0
  7. #258 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 13:34
    คุณหญิงแม่ขานังเอรี่เค้าจองจะงอบคุณไฟขาของเค้าอยู่นะ ช่วยกัน ๆ ให้หน่อยเถอะ รอน้องบุษย์ก็ช้าเกิ้น
    #258
    0
  8. #257 yuechan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 12:16
    คุณแม่นี่มองโลกในแง่ดีจริงๆส่วนเจ้าไฟ รีบหลบร้อนไปพึ่งเย็นเลยนะ
    #257
    0
  9. #256 Numfonart (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 00:05
    ขอบคุณนะคะ..คุณอิจิโกะ ..   ไรเตอร์ไม่แข็งแรงด้านภาษานัก..

    ต้องขออภัยหากมีข้อผิดพลาด ก็แก้ไขกันไปเน๊อะ..
       
    #256
    0
  10. #255 อิจิโกะ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2555 / 12:15
    น่าจะเป็น สุ้มเสียง ไม่ใช่ ซุ่มเสียงนะคะ

    สนุกมากค่ะ
    #255
    0
  11. #254 Numfonart (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2555 / 00:13
    โอ้โห...คุณป้าหัวฟู..มาชูจักกะแร้  คนแรกอีกแร้นน..555
    #254
    0
  12. #253 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2555 / 23:17
    เด๋วคุณไฟรอ บุษย์ด้วยค่า5555
    #253
    0
  13. #252 Numfonart (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2555 / 20:43
    ใครอยากให้คุณไฟ..เจอหวานใจ...ชูจักกะแร้มาเลย...อิ อิ ...............
    #252
    0
  14. #251 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2555 / 20:35
    อยากสมน้ำหน้าเอรี่จัง
    #251
    0
  15. #250 mikomikojang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2555 / 20:25
    แหมะไปพักผ่อนแบบนี้ จะได้เจอกันมั๊ยนะ อิอิ
    #250
    0
  16. #248 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2555 / 09:09
    สมใจเอรี่
    #248
    0
  17. #247 Numfonart (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2555 / 22:01
    ขอบคุณสำหรับ..ทุกกำลังใจนะคะ......อัพให้อีก 20% นะคะ  เป็น 30%  แว้วว..

    ได้วันละนิดละหน่อยเพราะไรเตอร์ ทำงานประจำ..อะจร้า  มีเวลาเขียนแค่ตอนเลิกงานแล้วเท่านั้น

    แถมเวลาลงในเว็บเด็กดี..ต้องจัดหน้าใหม่ตลอดๆ..ก็เลยช้าจร้า..
    #247
    0
  18. #246 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2555 / 13:32
    คุณไฟแม้จะเหนื่อยแต่ก็ใกล้หวานใจนี่เนอะ
    #246
    0
  19. #245 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2555 / 12:53
    เอาหนุ่มหล่อมาดนิ่ง มาเสริฟยังเอ้ย
    #245
    0
  20. #243 yuechan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2555 / 10:59
    เจ้าไฟแกรู้ตัวก่อนก็ดี ไม่งั้นจะแย่ไปด้วย
    #243
    0
  21. #242 Numfonart (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2555 / 08:49
    ป๊าดด...ถือเป็นคำชมนะคะเนี่ย แสดงว่าไรเตอร์ สามารถเขียนให้เห็นถึงบุคลิกภาพของพระเอก
    ได้ตรงใจตามที่ต้องการสื่อ ให้รีดเดอร์ได้เห็น ขอบคุณคุณป้าหัวฟูนะคะ.. ^_^
    #242
    0
  22. #241 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2555 / 21:44
    ได้อ่านสุดหล่อมาดนิ่ง แต่กวนใจเหลือร้ายก่อนนอน หลับฝันดีแน่น ๆ555
    #241
    0
  23. #240 Numfonart (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2555 / 13:20
    ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ คุณ Sodazaair *0*
    #240
    0
  24. #239 sodazaair (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2555 / 10:46
    เข้ามาอ่านวันแรกค่ะ
    สนุกดีค่ะ
    #239
    0
  25. #224 Numfonart (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2555 / 20:33
    Up  ไป 10%  ก่อนนะคะ... ที่เหลือยังจัดหน้าอยู่เลยค๊าาา...
    #224
    0