ผู้เฒ่าผู้เหนือฟ้า

ผู้เฒ่าผู้เหนือฟ้า

พ่อแม่ก็แก่เฒ่า จำจากเจ้าไม่อยู่นาน จะพบจะพ้องพาน เพียงเสี้ยววารของคืนวัน/ ใจจริงไม่อยากจาก เพราะยังอยากเห็นลูกหลาน แต่ชีพไม่ทนทาน ย่อมร้าวรานสลายไป/ ขอเถิดถ้าสงสาร อย่าว่าขานให้ช้ำใจ คนแก่ชะแรวัย อาจเผลอไผลไปบ้างมี/จะไม่รักก็ไม่ว่า เพียงเมตตาช่วยอาทร ให้กินและให้นอน คลายทุกข์ผ่อนพอสุขใจ/ เมื่อยามเจ้าโกรธขึ้ง ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย ร้องไห้ยามป่วยไข้ ใครเล่าใครเฝ้าปลอบโยน/ เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่ แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน หวังเพียงจะได้ยล เติบโตจนสง่างาม/ ขอโทษถ้าทำผิด ขอให้ติดใจทุกยาม ใจท่านมีแต่ความ หวังตามช่วยอำนวยชัย/ ต้นไม้ที่ใกล้ฝั่ง มีหรือยังอยู่นานได้ วันหนึ่งคงล้มไป ทิ้งฝั่งไว้ให้วังเวง//////

ที่มา : ความกตัญญูแด่ผู้มีพระคุณ

ผู้เฒ่าผู้เหนือฟ้า

ความคิดเห็น