| โลกที่เราอาศัยอยู่นี้ หรือสิ่งต่างๆ ที่เรากำลังครอบครองอยู่ทั้งหมดล้วนแต่เป็นของโลกโดยแท้จริงทั้งสิ้น เพราะขาดความเข้าใจต่อความเป็นจริงของชีวิต จึงหลงคิดยึดถือกันว่า สิ่งนั้น สิ่งนี้เป็นของเรา นั่นก็เมียเรา นี่ก็ผัวเรา และนั่นก็ลูกเรา.....ส่วนตัวของเราแท้ๆ ก็ยังไม่มี แล้วจะมีสิ่งต่างๆ หรือลูกเมียมาแต่ที่ไหน คล้ายๆ กับว่าเราโกหกตัวเอง เมื่อเราโกหกตัวเองหลอกตัวเอง หลงขี้ตู่ยึดเอาสิ่งต่างๆ ที่เป็นของโลกมาโอบกอดไว้เป็นของตนย่อมต้องถูกลงโทษ คือได้รับความทุกข์ทรมานเป็นผลตอบแทน ใครโอบกอดไว้มากเท่าใด เขาคนนั้นย่อมได้รับความทุกข์ทรมานมากเท่านั้น แต่คนที่ฉลาด เขาจะคิดแค่เพียงว่า เราเกิดมาในโลกนี้ หอบเอามาเพียงความเปลือยเปล่าเท่านั้น มาอาศัยโลกอยู่เพื่อสร้างความดี สิ่งต่างๆ ที่โลกมีอยู่เราขอหยิบยืมใช้ก่อนเท่าที่จำเป็น เพื่อยังชีวิตให้อยู่รอดปลอดภัยและจะขอใช้สิ่งต่างๆ ของโลกอย่างทะนุถนอม ระมัดระวัง ใช้อย่างพอดีไม่สะสม ไม่กักตุน เมื่อเสร็จกิจของการเกิดมาเพื่อสร้างความดีแล้ว จะยกสิ่งต่างๆ ที่หยิบยืมมา คืนกลับให้โลกทั้งหมด หากเราฝึกคิดให้เป็น คิดให้มีสาระเพียงเท่านี้ ก็สามารถปลดเปลื้องความทุกข์ต่างๆ ที่มีให้เบาบางหรือหมดสิ้นลงไปได้ |
ที่มา : หนังสือสุขหรือทุกข์อยู่ที่เราคิด ....พระอธิบดี อธิปัญโญ
ความคิดเห็น
เป็นแง่มุมความคิดมุมใหม่ของแต่ล่ะคน
PS. Never fear shadows. They simply mean there's a light shining some where nearby.