เพียงฟ้าเพียงฝัน

ตอนที่ 3 : ยินดีที่ได้รู้จัก...2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 ส.ค. 62

             บทที่ 1 (ต่อ)

               เพียงฟ้าอุทานเมื่ออ่านข้อความจากปทีปที่เรียกให้เธอขึ้นไปหาที่ห้องทำงาน

“อุ้ย เอ่อ...ฟ้าขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ ชาอยู่คุยกับคุณนะไปก่อนนะจ๊ะ”

เพียงฟ้าเดินหายไปตรงโซนห้องน้ำตามที่บอกกับนฤวรไว้ ก่อนจะแวบหายไปหลังประตูที่ล็อกด้วยรหัส หากไม่ใช่พนักงานที่ได้รับอนุญาตก็จะไม่สามารถเข้ามาได้

หลังประตูบานนั้นเป็นบันไดที่ก้าวขึ้นไปยังห้องทำงานของปทีปและอรุณ รวมถึงห้องนอนไว้สำหรับพักอีก 3 ห้อง พอเพียงฟ้ากดรหัสเปิดประตูเข้ามา แล้วก็พบกับปทีปที่ยืนรอหน้านิ้วคิ้วขมวดไม่สบอารมณ์ ปทีปจูงมือเพียงฟ้าไปที่ห้องทำงานของตนเองและก็เริ่มทำการซักฟอก

“หมายความว่าไงว่ะ วันนี้แกมากับเสือไร้อารยธรรมอย่างไอ้นะได้ยังไง” ปทีปเริ่มต้นบทสนทนาด้วยแรงอารมณ์ที่ซัดสาดเข้าใส่เพียงฟ้าทันที

“คือแก...โคมอย่าโกรธฟ้านะ ถ้าฟ้าบอกว่าฟ้าเพิ่งตกลงคบกับคุณนะเขาไปน่ะ” เสียงหวานตอบเพื่อนอ่อยๆ เหมือนรู้สึกผิด...ใช่เพียงฟ้ารู้สึกว่าการตอบตกลงคบกับนฤวรครั้งนี้สร้างความผิดพลาดให้กับตนเองเป็นอย่างมาก จริงอยู่ที่เธอก็รู้สึกดีๆ กับเขานะ แต่ถ้าให้ต้องเลือกระหว่าเพื่อนกับนฤวร เพียงฟ้าตอบได้ทันทีโดยไม่ต้องคิดเลยว่าเพื่อน !

“เออ โกรธ แกบ้ารึเปล่าที่เอาตัวเข้าไปพัวพันกับไอ้พวกฟันแล้วทิ้ง มันเลวมาเลยนะฟ้า” เพียงฟ้าตื่นตะลึงกับข้อมูลใหม่ที่ได้รับจากเพื่อนสนิท “ฟ้า...แกฟังดีๆ นะ ฟังแล้วกลับไปพิจารณาใหม่ ไอ้นะน่ะ มันเป็นเสือนักล่าพรหมจรรย์เว้ย มันคงต้องการสิ่งนั้นจากแก เหมือนที่มันทั้งหลอกทั้งวางยาสาวๆ นี้โคมก็หาหลักฐานคอยเอาผิดมันอยู่ ยังหาไม่ได้เลย แล้วฟ้ารู้ไหม พอฟ้าเดินมาหาโคมมันก็แอบเอายาอะไรสักอย่างใส่แก้วฟ้าทันที ทั้งๆ ที่มันยังมองรุ่นน้องแกตาเยิ้มเลยว่ะ”

ปทีปพักหายใจไปหลายนาทีปล่อยให้เพียงฟ้าได้ซึมซับข้อมูลจากเขา เพื่อนรู้ดีว่าเขาไม่โกหกแน่นอน และอีกอย่างเพียงฟ้ารู้ดีว่าไม่มีใครจะรักและหวังดีต่อกันได้มากกว่าเพื่อนและครอบครัวของตน

เพียงฟ้าประมวลผลแล้วก็ถอนหายใจ มันเป็นความผิดพลาดที่ไม่ควรให้มันเกิดนานจนเกินไปสินะ

แล้วเธอจะแก้ไขมันได้ยังไง ?

เพียงฟ้านิ่งคิดอยู่สักพัก หญิงสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วจึงขอร้องให้เพื่อนไปส่งตัวเธอกลับบ้าน ตอนนี้เธอคิดอะไรไม่ออก เธอขอกลับไปตั้งสติที่บ้านก่อนแล้วกัน

“โคมรู้อยู่แล้ว วันนี้รุณมันเข้าตรวจครัว อีกสักพักจะให้มันพาแกไปส่งบ้านนะ ไม่ต้องกลับลงไปอีกแล้ว”

ปทีปกักตัวเพียงฟ้าเอาไว้จนกระทั่งอรุณเดินมารับหน้าประตูแล้วพาขึ้นรถขับออกไปทันที

“รุณ ฟ้าควรบอกเขาว่าอะไรดีอ่ะ นี้คงคิดว่าฟ้าขี้แตกแหงๆ ” เพียงฟ้ายู่หน้าหันไปถามเพื่อนอย่างต้องการความช่วยเหลือ

“บอกไปว่าฟ้าท้องเสีย ไม่ไหวแล้วขอกลับก่อน บอกไปด้วยนะว่าขึ้นแท็กซี่กลับเองแล้ว อาจจะดูไม่ดี แต่หยุดพวกนักล่าได้ชะงักแหละ” อรุณแนะนำให้แกล้งป่วยไปเสีย ยิ่งป่วยด้วยอาการแบบนี้มันจะได้ขยาด เพียงฟ้าพยักหน้าสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วกดโทรออกไปแจ้งให้ชายหนุ่มทราบ

นฤวรหัวเสียอย่างหนักเมื่อเห็นว่าเหยื่อที่คาดว่าจะเกมหลุดมือไปซะงั้น ชายหนุ่มหันไปมองณัชชาที่ยังคงยืนรอเพียงฟ้าเป็นเพื่อนเขาอยู่ เขาจึงแจ้งตามที่เพียงฟ้าบอกว่าหญิงสาวป่วยขอตัวกลับก่อน และก็ขอโทษที่ไม่ได้มาลากลับด้วยตนเอง

ไม่เป็นไร ยังไงคืนนี้เขาก็ต้องมีคนนอนเป็นเพื่อนเขาแน่นอน...

ดวงตาดำขลับฉายประกายแวววายขึ้น...เขาไม่มีทางที่จะพลาดอีกแน่นอน

ณัชชาเอ่ยขอตัวกลับไปรวมกับกลุ่มเพื่อนที่มาเที่ยวด้วยกัน หากแต่ก็ทิ้งท้ายกับอีกฝ่ายโดยทิ้งนามบัตรให้ดูต่างหน้า

นฤวรบอกตัวเองให้มองหาเหยื่อรายใหม่สำหรับค่ำคืนนี้

 

ทุกการกระทำของนฤวรอยู่ในสายตาของเตชภณและรามิลทั้งหมด แม้กระทั่งที่หญิงสาวจืดๆ คนนั้นเดินหลบหายไปทางห้องน้ำ ทิ้งให้สาวเปรี้ยวคอยยืนอยู่ข้างชายหนุ่มอย่างมีชั้นเชิง ก่อนจะขอตัวออกไปรวมกับกลุ่มเพื่อนที่สองหนุ่มเห็นแล้วร้อง หึ คำเดียวโดยไม่ต้องมีคำบรรยายอะไรให้มากความ

เตชภณไม่ละสายตาไปจากนฤวรเลย จนกระทั่งเห็นชายหนุ่มแกล้งทำเป็นเดินชนหญิงสาวที่เจนโลกคนหนึ่ง สายตาสบสายตา กิเลสปะทะกิเลส ตัณหาปะทะตัณหา ดึงดูดให้คนทั้งคู่เข้าหากัน สองหนุ่มสาวที่เกิดสปาร์กขึ้นระหว่างการแกล้งเดินชนก็พากันออกจากร้านไปต่อทันที

ทันทีที่นฤวรเดินควงหญิงสาวคนนั้นออกจากร้านไป เตชภณก็หันไปพิจารณาหญิงสาวอีกคนที่อยู่ในกลุ่มเพื่อน วันพรุ่งนี้เขาจะให้เลขานุการสืบหาความสัมพันธ์ของสามคนนี้มาให้โดยเร็วที่สุด

งานนี้...เขาหวังว่าจะได้จิบเหล้านุ่มๆ ฟังเสียงคลื่นๆ เพลินๆ

รามิลหายไปเพียงชั่วครู่ก็กลับมาพร้อมกับสาวสวยสองคน หญิงสาวทั้งคู่เป็นวันไนท์แสตนที่รามิลไปดีลมาด้วยข้อตกลงที่สมประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย เธอทั้งคู่จะได้ทั้งสนุก ประสบการณ์อันลือลั่น และเงินเป็นการตอบแทน ในขณะที่เขาก็ซื้อความสุขจากเรือนร่างของพวกเธอ

“นี้คุณเชอร์รี่กับคุณจีจี้ พวกเขาให้เกียรติมาดื่มเป็นเพื่อนเราสองคน” เตชภณพยักหน้ารับรู้ เขาไม่แคร์จะคนไหนก็ได้ เขาสองคนกับเพื่อนสนิทค่อนข้างมีเซนส์เรื่องพวกนี้ดี เพราะงั้นที่เพื่อนเลือกมาแล้วก็ผ่านนั้นแหละ

“เชิญนั่งครับ” เชอร์รี่แทรกตัวเข้าไปนั่งข้างกับเตชภณ ตามที่ได้ตกลงกับเพื่อนสาวที่เลือกรามิลไว้แล้วเช่นกัน

“ขอบคุณค่ะ” เชอร์รี่ส่งยิ้มหวานหยดที่ติดจะดูเต็มไปด้วยเซ็กซ์แอพพีล จริตจะก้านที่ถูกปรุงแต่งไว้แล้วทำให้ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรให้มากความ เป็นอันเข้าใจระหว่างกันว่าคืนนี้เตชภณจะนำพาให้หญิงสาวไปถึงยอดเขาอย่างที่ตัวเธอต้องการ

เชอร์รี่พึงพอใจกับรูปร่างหน้าตาของชายหนุ่มที่ได้แบ่งสันปันส่วนกับเพื่อนแล้ว เธอพบว่าชายหนุ่มคนนี้มีอะไรให้น่าค้นหาอยู่ไม่น้อย แต่ก็นั้นแหละ...เธอไม่ได้ต้องการความสัมพันธ์ที่จริงจัง เธอต้องการแค่ให้เขาลบความเจ็บปวดในใจของเธอในค่ำคืนนี้ ความเจ็บปวดที่ติดอยู่ในใจมาอย่างยาวนาน ความเจ็บปวดที่เกิดจากการถูกพรากจาก ความเจ็บปวดที่ตัวเธอเองไม่ดีพอกับใครคนนั้น คนที่เธอได้แต่เฝ้ามองอยู่ห่างๆ ความเจ็บปวดที่เกิดจากคนรอบข้างตัดสินเธอเพียงเพราะสิ่งที่เธอเลือกไม่ได้เช่นครอบครัว !!

จีจี้...หญิงสาวที่เปลี่ยนชื่อจากเดิมว่าจันทร์กลายมาเป็น จีจี้ในวันนี้ เพื่อนสาวหลุดเข้ามาในวังวนนี้ครั้งแรกเพราะแฟนคนแรกแบบปั๊ปปี้เลิฟ เด็กวัยรุ่นเริ่มต้นความสัมพันธ์ชวนฝันด้วยกัน เติบโตเรียนรู้ทางร่างกายพร้อมกัน และก็จบความสัมพันธ์ลงไปพร้อมๆ กับคำว่าเธอมันน่าเบื่อคำบอกเลิกที่เพื่อนได้รับกับความรักครั้งแรก รักแรกฝั่งตัวลงไปลึกสุดใจ เชอร์รี่เชื่อว่าเพื่อนยังคงรักผู้ชายคนแรกอยู่เสมอ แต่พวกเธอเป็นมนุษย์ที่มีความต้องการทางร่างกาย พวกเธอก็แค่ซื่อสัตย์กับตัวเอง อยากก็บอกว่าอยาก ไม่เหนียมอายสนิมสร้อยแล้วไปแอบกินลับหลังเช่นคนในปัจจุบันชอบทำ

“เราไปกันเถอะค่ะ” เพียงเวลาไม่นาน หญิงสาวก็เป็นฝ่ายออกปากชวนให้ไปต่อที่อื่น

เตชภณพยักหน้ารับเดินนำหญิงสาวออกจากร้านไปยังที่จอดรถ รถยนต์ยี่ห้อหรู 4 ที่นั่งอย่าง BMW Series 3 ทรงสปอร์ต เชอร์รี่บอกทางไปคอนโดฯ ที่ตนอาศัยอยู่คนเดียวให้ชายหนุ่มขับไป ห้องในคอนโดฯ ขนาดกลาง ไม่กว้างแต่จัดเป็นสัดส่วนแยกตัวห้องนอนออกจากพื้นที่ส่วนอื่นของห้องอย่างชัดเจน เตชภณกวาดตาสำรวจเร็วๆ เพื่อประเมินว่าควรจะวางเงินหลังจากทุกอย่างจบลงเท่าไรดี

“รับน้ำอะไรดีคะ” เตชภณส่ายหน้าตอบ เขาเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาหน้าโทรทัศน์ เชอร์รี่ไม่ได้ให้ความสนใจชายหนุ่มมากนัก เธอเดินไปดื่มน้ำเปล่าแก้กระหายจากการดื่มแอลกอฮอล์

หญิงสาวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม เธอจับมือเขาฉุดให้ลุกขึ้นเดินตามเข้าห้องนอนของเธอ ทุกอย่างทุกอณูในห้องนี้รายล้อมด้วยกลิ่นอายของคนที่เคยอยู่ หญิงสาวทนไม่ได้จึงมักพาชายอื่นมากลบลบทุกอย่างให้หายไป...กลบความทรงจำเก่าด้วยความทรงจำใหม่จนนับไม่ถ้วน

แต่เธอก็ไม่เคยลืมเลือน...

ระหว่างหนุ่มสาวไม่มีคำพูดใด มีเพียงการกระทำนำทางไปตามครรลอง เชอร์รี่ผลักให้ชายหนุ่มนั่งลงบนเตียง เธอโถมตัวฉกวูบเข้าที่ริมฝีปากหนาของชายหนุ่ม หญิงสาวตะโบมจูบโดยใช้มือของตัวเธอยึดศีรษะเขาไว้ ในขณะที่อีกมือก็เร่งรีบปลดกระดุมเสื้อ เธอลูบไล้กล้ามอกลงมายันซิกแพคแน่นๆ ของชายหนุ่ม เตชภณรักษารูปร่างด้วยการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ รูปร่างกล้ามแน่นๆ จึงเป็นอันเรียกแขกสาวๆ ให้อยากลองลิ้มรสและสัมผัสเสมอ

เชอร์รี่ละออกจากริมฝีปากให้ความร่วมมือในการปลดชุดออกจากตัวเธอ เตชภณโยนมันทิ้งไว้ข้างเตียง ขณะเดียวกันหญิงสาวก็รีบปลดกางเกงชายหนุ่มให้เหลือเพียงชุดชั้นในติดกายเหมือนกันทั้งคู่ หญิงสาวเลือกที่จะอยู่บนนั่งให้ส่วนที่อ่อนไหวสัมผัสกัน เธอบดเบียดความอ่อนนุ่มกับความแข็งแกร่งของชายหนุ่ม เชอร์รี่ปลดตะขอเสื้อในทิ้งไปปล่อยให้ทรวงอกอิ่มเป็นอิสระ เธอจับมือชายหนุ่มให้ขย่ำบีบรัดตามแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน

เตชภณพลิกตัวกลับมาเพื่อคุมเกม เขาปลดอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายออกจากร่างกายของหญิงสาว นิ้วหนาค่อยสอดเข้าไปในความอ่อนนุ่มอย่างเบามือไม่ได้ถนุถนอมแต่ก็ไม่แข็งกระด้าง เสียงครางที่ดังขึ้นเริ่มร้อนแรงตามจังหวะที่เตชภณกำหนด เขาถอนมือออกหยิบห่อป้องกันตัวตนฉีกฟอยด์สวมใส่อย่างรวดเร็วแล้วสวนแทงตัวตนเข้าไปอย่างดุดัน

“อื้อ...” เชอร์รี่ทำได้เพียงแต่ร้องครางออกมาอย่างสุขสมเมื่อขึ้นไปคว้าดาวบนฟ้าอย่างรวดเร็วด้วยการที่ชายหนุ่มสอดใส่เข้ามา เตชภณขยับโยกจ้วงแทงให้ความอ่อนนุ่มรัดรึงแก่นกายของเขาไว้ด้วยอารมณ์กฤษณาที่เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ เสียงครางระงมยังคงดังอย่างต่อเนื่อง มือหนากอบกุมอกอวบใช้ปลายนิ้วบดคลึงเม็ดทับทิมอย่างเมามัน ชายหนุ่มใช้มืออีกข้างกุมสะโพกให้ขยับสอดรับเข้าให้ลึกถึงตัวตน หญิงสาวกรีดร้องออกมาเมื่อตนเองเข้าใกล้สรวงสวรรค์อีกครั้ง เอวสอบเร่งจังหวะขึ้นเมื่อความเสียวซ่านเข้ามาใกล้ถึงขีดสุด

เสียงคำรามดังลั่นเมื่อเตชภณปลดปล่อยเชื้อพันธุ์ออกมา ในขณะที่หญิงสาวก็กรีดร้องพร้อมๆ กับหอบหายใจถี่ เตชภณถอดถอนตัวตนออกจากกายสาว รัดปากถุงยางก่อนจะทิ้งลงในกล่องใหญ่ที่บรรจุถุงยางเอาไว้ เตชภณหยิบถุงยางชิ้นสุดท้ายกำไว้ในมือหนา เขาเดินกลับไปเล้าโลมฝ่ายหญิงอีกครั้ง เขาต้องการปลดปล่อย...

ปลดปล่อยตัวตนที่วางเปล่าออกไปด้วยจังหวะอันเร้าร้อนที่ดูจะฮอตทุกองศาเมื่อเทียบกับรอบแรก เตชภณวางเงินไว้จำนวนหนึ่งไว้บนโต๊ะตรงหัวเตียง หญิงสาวที่พยายามฝืนลืมตาตื่นมาส่งชายหนุ่มเมื่อบทรักอันเร้าร้อนจบลง หญิงสาวเข้าใจแล้วว่าทำไมผู้หญิงหลายคนถึงยอมเขา เพียงแค่ขอให้ได้นอนกับเขาสักครั้งหนึ่ง บทรักอันร้อนแรงดุดันถึงอารมณ์บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่า ชายหนุ่มเป็นนักรักที่ดี แต่ขณะเดียวกันก็บอกได้อีกเช่นกันว่า ชายหนุ่มเพียงแค่ใช้เซ็กซ์เป็นการระบายความใคร่ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ

“ไม่ต้องก็ได้ค่ะ” เชอร์รี่ทักขึ้นเมื่อเตชภณกำลังก้าวไปเปิดประตูห้องนอน

“ไม่ใช่ค่าตัวหรอก แค่ให้ไว้กินขนม” เตชภณตอบ

“เงินมากเกินนะคะ ค่าขนมเชอร์ขอแค่เท่านี้ก็พอค่ะ ขอบคุณค่ะ” เชอร์รี่ส่งเงินปึกใหญ่คืนอีกฝ่าย โดยเจ้าตัวหยิบแบงค์สีเทามา 3 ใบเท่านั้น

“เก็บไว้ เผื่อผมมาหา คุณจะได้เอาไว้ซื้อไวน์เลี้ยงผมไง” เชอร์รี่ยิ้มในความมีน้ำใจของชายหนุ่ม หากแต่ลึกลงไปแล้วหญิงสาวรู้ดีว่าเขาคงอยากช่วยเธอจริง

ชายหนุ่มเห็นอีกฝ่ายนิ่งไปก็เปิดประตูเดินออกไปจากห้องนี้ เขาไม่ควรเอาเปรียบคนมีแผล เขาดูออก...หญิงสาวคงเจ็บปวดเพราะบาดแผลที่กลัดหนอง จนต้องบ่งหนองมันออกด้วยวิธีนี้ เขาไม่รู้ว่าเธอเจ็บปวดเพราะอะไร แต่ถ้าให้เดาก็คงไม่พ้นความรัก...

ชายหนุ่มไม่รู้ว่าการมีความรักมันช่วยให้ดำเนินชีวิตต่อไปยังไง เขาไม่รู้แม้กระทั่งว่าความรักมันมีอยู่จริงไหม...

เขาไม่รู้จักความรัก

++++++++

โชว์ความฮอตของพระเอกแต่เริ่มเรื่องเลยค่ะ

ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยค่ะ 

ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น