Miracle ปาฏิหาริย์ หัวใจ กาลเวลา

ตอนที่ 6 : ปาฏิหาริย์ หัวใจ กาลเวลา 5 : ความหลัง [loading....100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 79
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    29 ก.ค. 62





5

ความหลัง

ความรักของฉันไม่เปลี่ยนไปไหน

ความคิดถึงฉันยังไม่แปรเปลี่ยนไป

เพราะฉันรักเธอ รักเธอมากสักเท่าไร

ใจของฉันจะเป็นของเธอเสมอ


 

หลายปีก่อน

มันมีอยู่ช่วงหนึ่งที่เราสบตากัน.. ฉันมั่นใจ

เด็กวิศวะมาทำอะไรแถวนี้นะ นั่นพี่แฮกเกอร์นิพี่เขาดังจะตายพักหลังเห็นชอบมาป้วนเปี้ยนแถวคณะเรา จิ๊บบ่นก่อนจะโยนขนมปังเข้าปาก ตอนนี้ฉัน จิ๊บและเพื่อนในแก๊งกำลังจะนั่งเล่นหน้าคณะเตรียมเข้าเรียนช่วงบ่าย

นั่นดิ เห็นบ่อยนะช่วงหลังเนี่ยตามจีบใครอยู่หรือเปล่าวะ หนิงแสดงความคิดเห็นอีกคน หรือแกว่าไงไอ้เดียร์ ต่อมเผือกทำงานด่วนๆ

จะรู้เหรอ ฉันก็นั่งอยู่กับพวกแก ฉันแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องก่อนจะก้มหน้าก้มตาสเกตงานที่จะต้องส่งอาจารย์ช่วงบ่ายต่อ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหัวใจเจ้ากรรมดวงน้อยดวงนี้มันกำลังเต้นอย่างบ้าคลั่งจนแทบจะทะลุออกมานอกอกแล้ว

หัวสมองพลันนึกย้อนกลับไปเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันได้พบพี่แฮกเกอร์ ตอนนั้นเขาเดินมากับกลุ่มเพื่อนกลุ่มใหญ่ ยอมรับเลยก็ได้ว่าแค่เห็นพี่เขาครั้งแรกทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเขามันสะดุดตาสะดุดใจฉันไปหมด มันมากซะจนฉันถึงขั้นยอมตามสืบเรื่องราวของเขาอยู่หลายวัน กระทั่งวันหนึ่งที่ฉันตัดสินใจที่จะเข้าหาพี่แฮกเกอร์ผ่านเพื่อนสนิทของเขา และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันยอมลงทุนเข้าหาผู้ชายที่แอบชอบก่อน ความรู้สึกในตอนนั้นมันบอกแบบนั้นจริงๆ ว่าถ้าฉันไม่ทำอะไรสักอย่างพี่แฮกเกอร์คงหลุดมือไปแน่ๆ เพื่อนสนิทพี่แฮกเกอร์ชื่อว่าพี่โสน

ตอนนั้นฉันไปสารภาพกับพี่โสนว่าแอบชอบเพื่อนเขามากๆ และอยากรู้จัก ฉันถึงขั้นยอมลงทุนขอร้องให้พี่โสนเป็นแม่สื่อให้ พี่โสนบอกว่าพี่แฮกเกอร์ยังโสดอยู่และฮอตมาก แถมยังเล่นดนตรีเก่งมากด้วย แต่ติดอยู่อย่างเดียวก็คือพี่แฮกเกอร์มีนิสัยนิ่งๆ มึนๆ เข้าขั้นซึนและความรู้สึกช้า มันไม่ง่ายนักหรอกที่ฉันจะเข้าหาพี่แฮกเกอร์ก่อนโดยที่เราไม่เคยรู้จักมักจี่กันมาก่อน นาทีนั้นยอมรับเลยว่าเกือบยอมแพ้แล้วเพราะคิดไม่ออกจริงๆ ว่าจะต้องงัดไม้เด็ดและใช้วิธีไหนในการเข้าหาผู้ชายนิสัยอึนๆ ซึนๆ อย่างพี่แฮกเกอร์ แต่หลังจากนั้นก็เหมือนเรื่องราวต่างๆ มันจะง่ายขึ้นเมื่อพี่โสนยอมตกลงเป็นแม่สื่อให้ฉันเพราะอยากเห็นเพื่อนมีแฟน พี่โสนชอบหาข้ออ้างพาพี่แฮกเกอร์วนเวียนมาแถวคณะฉันบ่อยๆ จะบอกว่าคณะที่ฉันเรียนอยู่กับคณะที่พี่แฮกเกอร์อยู่มันไกลกันมาก มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยด้วยซ้ำที่เราจะบังเอิญมาเจอกันหน้าคณะถ้าไม่ได้จงใจจริงๆ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นนี้ต้องขอบคุณพี่โสนจริงๆ พี่โสนบอกว่าพี่แฮกเกอร์รู้แล้วว่าฉันแอบชอบเขาอยู่ส่วนปฏิกิริยาของพี่แฮกเกอร์หลังจากที่รู้ว่าฉันชอบเขาก็คือการนิ่งและไม่สนใจ นั่นจึงทำให้ฉันเกือบยอมแพ้แล้วจริงๆ นะ ถ้าไม่เพียงแต่ว่าจู่ๆ วันนี้เขาก็ดันโผล่มาที่หน้าคณะฉันอีกครั้งและยังเป็นครั้งแรกที่เขาเหลือบมามองฉันก่อน สาบานก็ได้ว่าเห็นจริงๆ เราจึงเผลอสบตากัน

เหอๆ เสียดายของจริงๆ ว่ะ พี่แฮกเกอร์อยู่กับตาโสนบ่อยฉันว่านะคู่นี้ต้อง..จิ๊บทำหน้าสยองก่อนจะหันมาทำหน้าขอความเห็นจากฉัน

อะไรของแก แล้วทำไมแกเรียกพี่โสนว่าตาโสนล่ะ รู้จักกันหรือไงฉันเลิกคิ้ว

เปล๊า แค่บังเอิญเจอกันแถวชมรมบ่อยๆ

พี่โสนออกจะนิสัยดี

พูดอย่างกับรู้จักหมอนั่นคราวนี้จิ๊บเลิกคิ้วด้วยความสงสัยกลับ

เปล๊าและกลายเป็นฉันบ้างที่ยักไหล่ทำทีไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะแสร้งก้มหน้าก้มตาทำอย่างอื่นต่อ โชคดีที่ฉันเป็นพวกเก็บความรู้สึกเก่งไม่งั้นยัยเพื่อนบ้านี่คงจับได้ไปนานแล้ว เรื่องที่ฉันชอบพี่แฮกเกอร์ไม่มีเพื่อนคนไหนรู้เรื่องเลยด้วยซ้ำ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นจนกระทั่งมาถึงวันนี้ ฉันลงทุนลงแรงจัดการเอง เชื่อไหมว่ามันแปลกมาก ไม่น่าเชื่อว่าความรู้สึกเวลาที่เราแอบชอบใครสักคนมากๆ มันจะทำให้เรามีพลังในการวิ่งเข้าใส่มากมายขนาดนี้ นี่ถ้ายัยพวกเพื่อนบ้านี่รู้ล่ะก็คงล้อเลียนเรื่องนี้กับฉันไปยัยลูกบวชแน่ๆ

เฮ้ย ได้เวลาแล้ว ขึ้นเรียนเหอะเดี๋ยวโดนเช็คสายอีกแก้วหันมาเรียกทั้งฉันและจิ๊บพวกเราทั้งหมดจึงเริ่มเก็บของเพื่อขึ้นเรียนเพราะต้องเสียเวลาไปกับการรอลิฟต์ด้วย ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงตรงนักศึกษาเริ่มเรียนคาบบ่ายพร้อมๆ กันหมด

ก่อนขึ้นเรียนฉันตัดสินใจหันไปมองทางกลุ่มพี่แฮกเกอร์อีกครั้งก่อนจะพบว่าพวกพี่เขากำลังนั่งคุยเล่นกันอยู่ตรงหน้าคณะครุศาสตร์ และที่สำคัญพี่แฮกเกอร์ก็กำลังมองมาตรงจุดที่ฉันยืนอยู่ เขากำลังมองมาที่ฉัน พอเห็นแบบนั้นฉันก็รีบหันหน้าหนีด้วยความเขิน อย่าบอกนะว่าแผนแม่สื่อรักบ้าๆ นั่นมันเริ่มทำงานแล้ว ฉันไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองจริงๆ นะ แต่พี่แฮกเกอร์มองมาทางฉันด้วยสายตาแปลกๆ มันมีทั้งความเย็นชาและความขบขัน

หลังหมดคาบเรียนช่วงบ่ายคือประมาณบ่ายสี่โมงเย็นฉันก็ลงมาจากตึกและแยกกับพวกไอ้จิ๊บกับไอ้แก้วที่หน้าตึกเพราะกะว่าจะไปยืมหนังสือที่ห้องสมุดใหญ่ต่อ โชคดีที่ตอนลงมาจากตึกเรียนแก๊งพี่แฮกเกอร์หายไปกันหมดแล้วเพราะถ้าพวกเขายังอยู่ล่ะก็คราวนี้ฉันจะเข้าข้างตัวเองจริงๆ นะว่าพี่แฮกเกอร์มารอฉันน่ะ

แต่.. ฉันรู้สึกว่ามีใครแอบตามฉันอยู่ เคยได้ยินเรื่องสัมผัสที่หกอะไรเถือกๆ นั้นไหม เพียงแต่ว่าไอ้ความรู้สึกว่ากำลังมีใครตามฉันอยู่น่ะฉันไม่แน่ใจว่ามันคนหรือผีน่ะสิ เพราะพอฉันกลับไปมองก็ไม่เจอใครแล้ว ต่อให้เวลานี้จะมีนักศึกษาในมหาลัยเดินสวนกันมากมายแต่ฉันก็ยังรู้สึกอยู่ดีว่ามีอะไรตามหลัง ความรู้สึกมันบอกแบบนั้น

จะผีหรือคนก็ตามแต่มันได้ตามฉันขึ้นมาถึงห้องสมุดแล้ว แถมยังทำท่าทางลับๆ ล่อๆ ตอนที่ฉันกำลังเลือกหนังสือด้วย คราวนี้ฉันมั่นใจแล้วว่าไอ้บ้านั่นมันไม่ใช่ผีแต่เป็นคน พอหันกลับไปมองทีไรก็เห็นแค่เพียงรองเท้า ส่วนฉันที่ไม่เลือกจะวิ่งตามจับหรือตามจับผิดก็เพราะอยากรู้ต่างหากล่ะว่าไอ้คนถ้ำมองนั่นมันจะทำอะไรกับฉัน จะแอบตามแบบนี้ไปจนถึงบ้านไหม หึหึ คอยดูนะถ้าเป็นพวกโรคจิตล่ะก็ตายแน่ ฉันจะหยิบสเปย์พริกไทยในกระเป๋ามาฉีดใส่ให้ตาบอดไปเลย

และจังหวะที่ฉันกำลังจะหันไปมองกะจับให้ได้คาหนังคาเขาและถามกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนั้นเลยว่าตามฉันมาทำไม เพราะตอนนี้ฉันใกล้จะถึงบ้านแล้ว นายผีบ้านั่นมันแอบตามฉันตั้งแต่ที่มหาลัยจนเกือบถึงบ้านฉันก็เริ่มทนไม่ไหว

คิดได้แบบนั้นฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดโหมดอัดวีดีโอกะว่าจะอัดไว้เป็นหลักฐานสำคัญเผื่อตัวเองโดนฉุดไปทำมิดีมิร้าย จนกระทั่งฉันหันไป..

 

เดียร์ ทำไมเมาแบบนี้เนี่ย เดียร์ใครบางคนตบแก้มฉันเบาๆ ฉันพยายามเรียกสติของตัวเองให้กลับคืนมาแต่มันก็ยากเต็มที นี่ฉันเป็นอะไรไปและฉันกำลังอยู่ที่ไหน ฝันไปงั้นเหรอ ฉันต้องฝันแน่ๆ แถมยังฝันดีมากด้วยเพราะฉันเห็นพี่แฮกเกอร์มายืนอยู่ตรงหน้า

พี่ฉันเงียบไปเพราะไม่แน่ใจ ภาพสุดท้ายที่จำได้คือฉันกำลังดื่มอยู่กับดอม และพี่แฮกเกอร์ก็กำลังเล่นดนตรีอยู่

ฉันคงฝันไป ฉังคงฝันไปจริงๆ




Talk
**มาแล้วจ้าาา




อ่านตอนพิเศษ ผาชัน & ใบบัว คลิกรูปนี้


เรื่องอื่นๆ ที่เป็นเล่มและอีบุ๊ค






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 08:52
    เดียร์..เทอฝันอ่ะเหรอ
    #30
    0
  2. วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 08:47

    ยังรักอยู่สินะเดียร์

    #29
    0