แผนสวาทกำราบรัก (ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ วิมาดา ในเครือสนุกอ่าน)

ตอนที่ 23 : [[แผนสวาทกำราบรัก ตอนที่ 9-2]]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 289
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 มิ.ย. 61

 “ก็ใครใช้ให้คุณจะทำร้ายฉันล่ะ”

“อีหน้าด้าน! แกโดนแน่” กวินตาผลักสาวใช้ออกห่างแล้วพุ่งเข้าหาณัฐชยาหวังตบสั่งสอน

“คุณกวินตา ถ้าคุณไม่หยุด ฉันต่อยคุณแน่”

                “อีสารเลว ฉันจะเอาเลือดปากแกออกให้ได้” กวินตาง้างมือเตรียมซัดใส่หน้าณัฐชยา

“ทำอะไรกัน!!” เสียงนั่นทำให้มือของกวินตาลดลง แล้วหันไปยังที่มาของเสียง ครั้นพอเห็นเจ้าของบ้างกวินตาก็โผเข้าไปกอดรัดและฟ้องว่าโดนทำร้าย

“หนูกั้ง ปล่อยลุงก่อน”

“คุณลุงขา ยัยเลขามันทำร้ายกั้ง คุณลุงจัดการมันให้กั้งนะคะ นะคะคุณลุง”

“สวัสดีค่ะคุณลุง” ณัฐชยายกมือไหว้ ก่อนจะมองเลยเข้าไปในบ้าน เมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเอง ขณะที่คุณสลาลีก็ตกใจไม่น้อย เมื่อออกมาเห็นกวินตายืนกอดสามีของตัวเอง

“หนูนัทเข้าไปหาป้าเถอะ”คุณวาภพที่สั่งหลานสาวให้ปล่อยไม่ได้จึงหันมาบอกอีกคน แล้วหันมาสั่งหลานสาว “หนูกั้ง ปล่อยลุงก่อน”

                “ถ้าคุณลุงอยากให้กั้งปล่อย คุณลุงก็ไปจัดการยัยเลขาให้กั้งสิ มันด่าว่ากั้ง ทำร้ายกั้ง แล้วคุณลุงยังจะให้มันไปหาคุณป้าอีกทำไม หรือคุณลุงก็อยากให้มันแต่งงานกับพี่องศาเหมือนคุณป้า”   

                “หนูกั้งพูดเรื่องอะไร”

                “ก็พูดเรื่องที่คุณป้ากำลังวางแผนจับคู่ให้พี่องศา”

                “ไม่จริงหรอกหนูกั้ง แต่ถ้าองศารักหนูนัทจริงๆ ลุงก็เห็นด้วย เพราะอายุขององศาก็สมควรสร้างครอบครัวได้แล้ว”

                “คุณลุง! นี่คุณลุงก็เห็นดีเห็นงามที่จะยกนังเลขาขึ้นมาเป็นสะใภ้เหรอคะ แล้วกั้งล่ะ กั้งรักพี่องศามาตั้งหลายปี ทำไมคุณลุงไม่สนับสนุนกั้งบ้าง”

                “เรื่องความรักมันบังคับใจกันไม่ได้นะหนูกั้ง แล้วลุงก็อยากสนับสนุนหนูกั้งเหมือนกัน แต่ในเมื่อองศาไม่ได้รักชอบหนูกั้งแบบหนุ่มสาว แล้วหนูกั้งจะให้ลุงทำยังไง”

                “คุณลุงก็ไปบังคับพี่องศามาแต่งงานกับกั้งสิ ยกเอาเรื่องมรดกขึ้นมาขู่ก็ได้ บอกไปเลยว่าถ้าพี่องศาไม่แต่งงานกับกั้ง คุณลุงจะไม่ยกมรดกให้!

                “หนูกั้ง!” คุณวาภพตกใจกับความคิดของหลานสาว แต่ตนไม่มีทางทำแบบนั้นได้และถึงทำได้ก็ไม่คิดจะทำด้วย แล้วที่บริษัทอยู่มาได้ทุกวันนี้ก็เพราะครอบครัวของสลาลีที่เข้ามาซื้อหุ้นไปเกินครึ่ง ช่วยให้บริษัทดำเนินกิจการต่อไปได้ เพราะเมื่อสิบกว่าปีก่อนบริษัทขาดทุนเนื่องจากหุ้นส่วนของตนยักยอกเงิน ทำให้บริษัทขาดทุนเสียหายและระส่ำระสาย ก่อนจะได้ครอบครัวของสลาลีเข้ามาช่วยจึงทำให้บริษัทอยู่มาได้และเติบโตขึ้นเรื่อยๆ

                “หรือคุณลุงไม่คิดจะยกมรดกให้พี่องศาอยู่แล้ว คุณลุงถึงได้ลังเล”

                “มันไม่ใช่แบบนั้นหนูกั้ง แต่ลุงว่าหนูกั้งเลิกพูดเรื่องนี้เถอะ”

                “คุณลุงเห็นนังเลขาดีกว่ากั้งใช่ไหมคะ ถึงไม่กล้าทำตามที่กั้งเสนอ” แต่ก็ดี! ที่ไม่อยากได้เธอเป็นลูกสะใภ้ ถ้างั้นเธอก็จะขึ้นมาเป็นคุณผู้หญิงแทน!

                “เรื่องนี้มันอยู่ที่ตัวองศานะหนูกั้ง แล้วถ้าหนูกั้งอยากแต่งงานกับองศาจริงๆ หนูกั้งก็ต้องทำให้องศารักหนูให้ได้”

                “แล้วคุณลุงจะให้กั้งทำยังไงคะ พี่องศาถึงจะรักกั้ง” คำถามจากหลานสาวทำเอาคุณวาภพถึงถอนใจ แล้วก็เพราะแบบนี้ไงตนถึงช่วยอะไรไม่ได้ “ตอบกั้งมาสิคุณลุง”

                “หนูก็ต้องพยายามทำให้พี่เขารักหนูให้ได้”

                “เจอหน้ากัน พี่องศาก็เอาแต่ดุกั้ง แล้วจะให้กั้งทำยังไง”

                “ก็ต้องค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไปนะหนูกั้ง แล้วสิ่งไหนที่องศาไม่ชอบ หนูก็ไม่ควรทำ”

                “พี่องศาก็ไม่ชอบทุกอย่างที่กั้งเป็นนั่นแหละค่ะ”

                “อย่าเพิ่งท้อเลยหนูกั้ง แต่ตอนนี้ลุงว่าเราเข้าไปในบ้านกันเถอะ ป่านนี้ป้ากับหนูนัทรอกินอาหารเช้านานแล้ว”

                “กั้งไม่ไปร่วมโต๊ะกับมัน แต่คุณลุงพากันไปช้อปปิ้งอีกนะคะ คือกั้ง...กั้งทำแหวนที่คุณลุงเพิ่งซื้อให้หายไปแล้ว คุณลุงซื้อให้กั้งใหม่นะคะ นะคะคุณลุง” คำออดอ้อนของกวินตาทำให้ปิ๋มที่เดินออกมาตามคุณผู้ชายกับหลานสาวถึงกับตาโต แล้วยิ่งตอนที่คุณกวินตาเขย่งขึ้นมาหอมแก้มคุณผู้ชายก็ยิ่งทำให้ปิ๋มแทบกรี๊ด ก่อนจะรีบวิ่งกลับไปหาคุณผู้หญิงที่กำลังนั่งคุยกับณัฐชยาอย่างสนุก ขณะที่สามีก็กำลังตกใจกับการกระทำของหลานสาว

                “หนูกั้ง หนูอย่าทำแบบนี้อีก”

                “ทำไมคะ หรือคุณลุงกลัวคุณป้าจะเข้าใจผิด”

                “มันไม่เหมาะสม”

                “ไม่เหมาะยังไงคะ ไหนเมื่อกั้งรักคุณลุง”

                “หนูกั้ง”

                “หรือคุณลุงไม่รักกั้งแล้ว แต่กั้งว่าเราอย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้กันเลย เอาเป็นว่าคุณลุงเข้าไปบอกคุณป้าดีกว่านะคะว่าจะพากั้งออกไปหาอะไรกินข้างนอก แล้วก็ช้อปปิ้งกันต่อ” จบคำของหลานสาวคุณวาภพก็เดินเข้าบ้านไปบอกภรรยา ทีแรกกวินตาก็อยากจะรออยู่ตรงนี้ แต่พอนึกอะไรได้ก็รีบตามเข้าไปเกาะแขนของผู้เป็นลุงพากันเข้าไปยังห้องรับประทานอาหาร

                “ทานข้าวกันเถอะค่ะคุณวาภพ”

                “เช้านี้คุณป้ากินข้าวกับนังเลขาไปเถอะค่ะ เพราะกั้งจะขอยืมตัวคุณลุงออกไปกินข้าวข้างนอก แล้วก็ช้อปปิ้งกัน คุณป้าคงไม่ว่านะคะ ถ้ากั้งจะขอยืมตัวคุณลุงไปสักสองสามชั่วโมง”

                “เชิญจ้ะ”

                “คุณลี เดี๋ยวผมจะกลับมาทานกลางวันด้วย คุณทำของโปรดผมไว้ด้วยนะ” คุณวาภพพูดขึ้นบ้าง หลังจากถูกหลานสาวพูดตัดหน้า จากนั้นทั้งสองก็เดินออกไปอย่างสนิมสนมท่ามกลางความสงสัยของณัฐชยา เพราะท่าทางนั่นมันดูสนิมสนมเกินไป

                “หนูนัททานข้าวกันเถอะ อาหารฝีมือป้าแรมอร่อยมากเลยนะ แล้วถ้าติดใจก็มาหาป้าบ่อยๆ เดี๋ยวป้าจะได้บอกให้ป้าแรมเตรียมของอร่อยไว้ให้”

                “นัทเกรงใจ คงไม่กล้ามารบกวนบ่อยๆ”

                “รบกวนอะไรกันหนูนัท ถ้าหนูนัทมาบ่อยๆ ป้ายิ่งดีใจ ป้าจะได้มีเพื่อนคุย แต่จะว่าไป ป้าก็อยากจะไปเยี่ยมบ้านเก่าเหมือนกัน ไม่รู้ว่าตอนนี้ตาองศาปรับปรุงไปถึงไหนแล้ว”

                “เกือบเสร็จแล้วค่ะคุณป้า”

                “ตาองศาบอกหนูงั้นเหรอ”

                “เปล่าค่ะคุณป้า พอดีป้าหงส์เป็นคนบอกนัท”

                “ป้าก็ว่าแล้ว เพราะตาองศาไม่ได้โทรหาป้าเลยตั้งแต่เมื่อวาน”

                “แล้วลูกชายคุณป้าไม่ได้กลับบ้านเหรอคะ”

                “ก็นานๆ กลับที เพราะส่วนมากแล้วลูกชายป้าจะอยู่คอนโดซะมากกว่า แต่ก็แวะกลับมากินข้าวเช้ากับป้าบ้าง แล้วหนูนัทอิ่มแล้วเหรอจ๊ะ” คุณสลาลีเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าหญิงสาวรวบช้อน แล้วยกน้ำขึ้นดื่ม ขณะที่ณัฐชยาก็รู้สึกตื้อๆ กลืนข้าวไม่ลงเมื่อรู้ว่าคนบางคนไม่ได้กลับบ้าน แล้วเขาไปอยู่ไหน?

                “ค่ะคุณป้า พอดีก่อนจะมานัทกินน้ำเต้าหู้ไปถุงใหญ่เลยค่ะ”

                “จ้ะ” คุณสลาลีรับคำแล้วก็นั่งรับประทานอาหารเช้าต่อครู่หนึ่งก็บอกให้ป้าแรม หนิงและปิ๋ม ช่วยกันเก็บ ก่อนที่คุณสลาลีจะชวนณัฐชยาออกไปเดินนั่งเล่นในสวน แต่ตลอดเวลาที่พูดคุยกันณัฐชยาก็สังเกตเห็นว่าป้าสลาลีดูมีเรื่องกังวล แต่เธอก็ไม่กล้าจะถาม

                “คุณป้าจะกลับไปเยี่ยมบ้านวันไหนเหรอคะ”

                “ก็คงเร็วๆ นี้จ้ะ เพราะหนูนัทบอกว่าบ้านใกล้เสร็จแล้ว ป้าว่าคงเข้าพักได้แล้ว แต่ถ้าไม่ได้คงต้องไปรบกวนย่าม้วนก่อน”

                “ไม่รบกวนหรอกค่ะคุณป้า นัทเชื่อว่าย่าม้วนกับป้าหงส์จะต้องดีใจแน่ๆ แต่น่าเสียดายที่นัทยังลางานไม่ได้”

                “เอาไว้วันหน้าหนูนัทค่อยกลับพร้อมป้าก็ได้ แล้ววันนี้หนูจะไปไหนอีกหรือเปล่า พอดีวันนี้ป้าว่าจะไปทำบุญเสียหน่อย ถ้าหนูไม่ได้มีธุระที่ไหน ไปเป็นเพื่อนป้าได้ไหม”

                “ยินดีค่ะคุณป้า”

                “ขอบใจนะจ้ะ แต่เดี๋ยวป้าสั่งงานก่อนนะ “หนิง เดี๋ยวไปบอกให้ลุงครามเตรียมรถนะ แล้วเรื่องอาหารกลางวันของคุณผู้ชาย ก็เตรียมไว้ด้วยเอาเป็นแกงเทโพนะ คุณผู้ชายชอบ”

                “ได้ค่ะคุณผู้หญิง” หนิงรับคำแล้วก็รีบไปจัดการตามคำสั่ง จากนั้นก็ยืนรอส่งจนรถของคุณผู้หญิงขับออกไป จึงได้กลับเข้าไปทำงานบ้าน เสร็จเรียบร้อยแล้วก็ออกมาช่วยป้าแรมเตรียมอาหารกลางวันให้กับคุณผู้ชาย ทว่ารอจนบ่ายกระทั่งเย็นคุณผู้ชายก็ยังไม่กลับ

                “ป้าแรม ค่ำแล้วนะทำไมคุณผู้ชายยังไม่กลับมาอีก” หนิงถามอย่างสงสัย แล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าคุณผู้ชายกับหลานสาวแอบกิ๊กกันหรือเปล่า ถึงได้หายกันไปนานขนาดนี้

                “ข้าจะไปรู้ได้ไง” จบคำของป้าแรมรถของคุณผู้หญิงก็ขับเข้ามาจอดหน้าบ้าน หนิงจึงรีบลงไปเปิดประตูให้เมื่อรถจอดสนิท

                “หนิงเอาถุงขนมที่เหลือลงด้วยนะ ฉันซื้อมาฝาก แล้วนี่คุณวาภพอยู่ที่ไหน” คุณสลาลีเอ่ยถามขณะหยิบถุงขนมที่ซื้อมาฝากสามีแล้วเดินขึ้นบ้าน ส่วนคนถูกถามก็อึกอัก “มีอะไรกันหรือเปล่า”

                “คุณผู้ชายยังไม่กลับมาเลยค่ะ”

                “ถ้างั้นก็เอาขนมไปแบ่งให้คนอื่นเถอะ เดี๋ยวฉันจะขึ้นไปอาบน้ำซะหน่อย แล้วอีกครึ่งชั่วโมงจัดโต๊ะอาหารได้เลยนะ คุณผู้ชายกลับมาจะได้ทานเลย” แต่รอจนจะเที่ยงคืนสามีก็ยังไม่กลับ โทรศัพท์ไปสอบถามก็ติดต่อไม่ได้ ทำเอาคุณสลาลีเริ่มคิดมาก เพราะก่อนจะขึ้นห้องหนิงก็บอกว่าเมื่อเช้าเห็นกวินตาหอมแก้มคุณผู้ชาย ท่าทางเหมือนเด็กสาวอ้อนพวกเสี่ย จนตนต้องดุสาวใช้ไปว่าอย่าพูดเรื่องนี้ขึ้นมาอีก เพราะไม่มีทางเป็นไปได้ คุณวาภพเอ็นดูกวินตาเหมือนลูก ทว่าเวลานี้ตนเริ่มไม่แน่ใจแล้ว

                กระทั่งกลางดึกประตูห้องจึงถูกเปิดเข้ามา คุณสลาลีที่ยังไม่นอนแต่แสร้งหลับตาไว้และคอยจับสังเกตการเคลื่อนไหวของสามี กระทั่งเตียงเริ่มยุบ

                “ลี ผมขอโทษนะที่วันนี้กลับดึก” คุณวาภพโน้มหน้าลงไปกระซิบบอกภรรยาอย่างคนรู้สึกผิด อันที่จริงตนก็จะกลับมาตั้งแต่เที่ยงแล้ว แต่กวินตาอ้อนบอกให้พาไปเที่ยวหัวหิน ตนไม่อยากขัดใจหลานสาวก็เลยพาไป

                “คุณไปอาบน้ำเถอะ แล้วคราวหลังก็ช่วยโทรบอกฉันบ้างว่าคุณจะกลับดึก” คุณสลาลีบอกเสียงเรียบเฉย เพราะกำลังคิดมากกับภาพกอดแนบชิดของสามีกับหลานสาวที่หลานสาวส่งมาให้ดู ก่อนหน้าที่สามีจะกลับเข้าบ้าน

                “ผมขอโทษคุณลี” คุณวาภพหน้าสลดลงอย่างเห็นได้ชัด เพราะฟังจากน้ำเสียงแล้วภรรยากำลังโกรธตนอยู่

                “คุณไปอาบน้ำเถอะ ฉันจะนอนแล้ว”

                “ผมขอโทษที่ทำให้คุณตื่น” ผู้เป็นสามีพูดจบก็ค่อยๆ ลุกไปอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน ใจก็หวนคิดถึงตอนที่ไปเที่ยวหัวหินกับหลานสาวอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมหลานสาวถึงได้กล้าทำตัวแบบนั้น ทั้งกอดทั้งหอมแก้มตน แล้วก็ขอถ่ายภาพเก็บไว้

******

                กวินตาตื่นแต่เช้าแม้เมื่อวานจะเข้าบ้านกลับเข้าดึก หน้าตาของเจ้าตัวก็สดใสเบิกบานจนคนเป็นแม่แปลกใจ ก่อนจะเดินเข้ามาเมียงมองลูกสาว “ยัยกั้ง เมื่อคืนแกไปได้ยาดีมาเหรอ เช้านี้ถึงได้หน้าตาเบิกบานเป็นจานดาวเทียม”

                “หน้าตาฉันบอกแบบนั้นเหรอแม่” กวินตาจับหน้าจับตาตัวเอง

                “ก็เออสิ! แล้วตกลงไปได้ยาดีอะไรมา”

                “ยาร้าวฉานไงแม่”

                “ยาร้าวฉาน?

                “ก็เมื่อวานฉันเอาตัวคุณลุงมาอยู่ด้วยทั้งวัน ทั้งไปช้อปปิ้ง แล้วไปหัวหิวกันต่อ จนฉันกลับเข้าบ้านดึกไงล่ะแม่ แล้วฉันยังยึดโทรศัพท์คุณลุงไว้กับฉันด้วย นี่ไงแม่” พูดจบกวินตาก็หัวเราะสะใจ ด้านคนเป็นแม่ก็ยิ้มสะใจพอกันที่ลูกสาวทำได้ดั่งใจ

                “แล้วที่หัวหิน แกกับคุณวาภพมีอะไรกันหรือยัง”

                “มันจะไปเร็วไปหรือเปล่าแม่”

                “ช้าต่างหาก!

                “ใจร้อนจริงๆ เลยนะ แล้วจะบอกให้ว่าฉันทำใจนอนกับคุณลุงไม่ได้หรอก” แต่ลึกๆ แล้วเธอกลับรู้สึกใจเต้นอย่างบอกไม่ถูกเวลาที่ได้แนบชิดกับคุณลุง

                “แน่ใจว่าแกนอนด้วยไม่ได้”

                “ก็...ไม่รู้สิแม่ ฉันยังไม่กล้า”

                “คุณวาภพหนุ่มแน่นกว่าคนอายุรุ่นเดียวกันตั้งเยอะ แกก็นอนๆ ไปเถอะ จะได้ท้อง”

                “เรื่องหนุ่มฉันไม่เถียงหรอก แต่ฉันไม่เคยนอนกับคนอายุเกือบหกสิบ เกิดกำลังเข้าดายเข้าเข็มแล้วคุณลุงช็อกขึ้นมา ฉันจะทำยังไง”

                “แกก็อย่ายั่วให้มันมากนักสิ ทำเป็นเหนียมเอาเข้าไว้ แล้วฉันจะบอกให้ว่าผู้ชายอย่างคุณวาภพชอบเด็กสาวๆ อย่างแกมากกว่านังสลาลีแน่นอน”

                “แต่ป้าสลาลีก็ยังดูสวยอยู่นะแม่”

                “ของมันกินบ่อยๆ ก็ต้องเบื่อกันบ้างแหละ ไปเลย รีบไปทำให้มันร้าวฉานให้หนักๆ ฉันอยากเห็นหน้านังสลาลีตอนมันหิ้วกระเป๋าออกจากบ้านคุณวาภพ”

                “วันนี้ฉันจะไปหาพี่องศา แม่นั่นแหละไปดูหน้าป้าสลาลีให้หน่อยว่าตรอมใจไปถึงไหนแล้ว แล้วก็เอาโทรศัพท์ไปคืนคุณลุงให้ด้วย” กวินตาหยิบโทรศัพท์ส่งให้ผู้เป็นแม่แล้วก็ยิ้มมีเลศนัย

                “ยิ้มอะไรของแก”

                “ก็ในโทรศัพท์ของคุณลุงมีรูปฉันกับคุณลุงตอนไปทะเลด้วยกันไงแม่ แล้วฉันก็ส่งภาพไปให้ป้าสลาลีดูด้วย ก่อนที่ฉันจะกลับเข้าบ้าน ฉันละอยากเห็นหน้าป้าสลาลีจริงๆ ว่าจะเป็นยังไง แต่ก็สมน้ำหน้าแล้วล่ะ อยากหวงลูกชายดีนัก”

                “แกนี่ร้ายได้ใจฉันจริงๆ ยัยกั้ง แต่แกจะไปหาไอ้องศาก็ไปเถอะ เดี๋ยวแม่จะไปบ้านคุณวาภพเอง” จบคำสองแม่ลูกก็แยกย้ายกัน โดยที่คนเป็นแม่ก็รอให้ลูกสาวขับรถออกไปก่อนตนจึงได้ขับรถออกไปบ้างและโทรนัดให้หนุ่มรุ่นน้องออกมาหาให้ได้เห็นหน้ากันให้ชื่นใจสักหน่อย ก่อนจะไปดูหน้าภรรยาคุณวาภพ


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อัพตอนสุดท้ายแล้วนะคะ

ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

รัก....

[ฝากอีบุ้คด้วยนะคะ]

วิวาห์รักเจ้าสาวสำรอง
วรัมพร
www.mebmarket.com
“คุณเป็นบ้าอะไร ถึงมาทำร้ายฉัน” คนถามน้ำตาคลอเพราะความเจ็บ “ก็แล้วคุณกับแม่บุญธรรมของคุณกำลังคิดจะทำอะไรกันล่ะ หรือคิดว่าสิ่งกำลังทำจะไม่มีใครรู้” พารันเอ่ยถามเสียงห้าวห้วน นึกอยากบีบคอสวยๆ นี่นัก ที่บังอาจเข้าทางพ่อของเขา เพื่อทำลายความรักระหว่างเขาและภีรมาส แต่อย่าฝันว่าจะทำสำเร็จ! “ฉันไม่ได้คิดทำอะไรทั้งนั้น” “ยังปากจะแข็งอีกเหรอ” “ก็ฉันไม่ได้คิดจะทำอะไรอย่างที่คุณกล่าวหาจริงๆ”


รสสวาทเจ้าบ่าวนักรัก
ธิชาร์
www.mebmarket.com
ราม ผ่านศึกเหนือเสือใต้มาร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำไม่ว่าจะนางเอก นางร้าย ตัวอิจฉา หรือดาราตัวประกอบ ไม่มีใครรอดเสน่ห์ของเขาสักรายจะมีก็แต่ นิรัสยา ยัยตัวร้ายกะโปโลนี่แหละ ที่ความหล่อออร่าขั้นเทพทำอะไรเธอไม่ได้ซ้ำร้ายยังมาดูถูกหาว่าเขาไร้น้ำยา...สบประมาทว่าเป็นโคแก่กินหญ้าอ่อน!!แบบนี้มันต้องพิสูจน์ดูสักครั้ง ว่าโคแก่แต่แซบอย่างเขาน่ะฟิตปั๋งขนาดไหน 
อาญาร้ายเทพบุตรมาร
หงสรถ
www.mebmarket.com
“ถ้าเธอได้ลองลีลาคนหยาบคายอย่างฉันไปสักครั้งเธอติดใจแน่ มธุรา!”เคลย์ริก แม็คแคลตัล เทพบุตรสุดอันตรายประธานหนุ่มแห่ง เดอะฟรอนเทียร์ คาสิโนสุดหรูของลาสเวกัสคั่งแค้นสุดใจ อยากฆ่า ‘ผู้หญิงแพศยา’ ให้ตายคามือ


เทพบุตรเสี่ยงรัก
มนสิวรรณ
www.mebmarket.com
"ใครจะคาดคิดว่าเจ้าพ่อสื่อสิ่งพิมพ์ยักษ์ใหญ่อย่าง แอชตัน คริส แคมเบลล์ นั้นคิดจะหาภรรยาด้วยการประกาศออกสื่อ หนุ่มหล่อลูกครึ่งอเมริกัน-อังกฤษ เจ้าของทรัพย์สินมูลค่ามหาศาล กลับวางเขื่อนไขผู้มารับตำแหน่งศรีภรรยาพร้อมสินสอดกว่าร้อยล้านว่าต้องเป็นสาวไทยเท่านั้น 




ราคะร้ายซ่อนรัก
วรัมพร
www.mebmarket.com
“ถ้าฉันรับข้อเสนอของคุณ แล้วคุณจะให้ฉันอยู่กับคุณไปถึงเมื่อไหร่คะ” “จนกว่าจะเบื่อ” พิรุณนภาฟังแล้วคำตอบแล้วก็สะอึกเบาๆ ในใจ ก่อนจะถามเขากลับไป “คุณจะไม่กำหนดหน่อยเหรอคะ” “ทำไมล่ะ” “ฉัน...ฉันไม่อยากทำงานแบบนี้นานๆ ค่ะ” “ทำไม? กลัวแฟนรู้หรือไง” เสียงหนักแน่น

 


บ่วงรักบอดี้การ์ดเถื่อน
หงสรถ
www.mebmarket.com
“บ้าเอ๊ย! อยากตายนักใช่ไหม” ไรอับสบถอย่างหัวเสีย “ก็นายปากเสีย นายไม่ใช่ลูกชาย ชอบรังแกผู้หญิง นาย... อ๊ะ! โอ๊ย!” มัลลิกายังไม่ทันต่อว่าอีกฝ่ายให้สาแก่ใจ ก็หน้าคะมำกระแทกเข้าเบาะรถ “อยากลองดูไหม จะได้รู้!” ไรอันเอี้ยวตัวหันมาถามแล้วยึดสองมือเล็กเอาไว้ 

 



ทาสรักดวงใจทมิฬ
ธิชาร์
www.mebmarket.com
ตราบาปที่เขายัดเยียดให้ในอดีต กลายเป็นความขมขื่นฝังแน่นในจิตใจ หากเลี่ยงได้ เธอขอไม่พบเจอหน้าคนเลวอย่างเขาอีก หากแต่เหมือนฟ้าดิ้นกลั้นแกล้งให้เธอต้องห...

 


อุบัติร้ายจำนนรัก
วรัมพร
www.mebmarket.com
เขา...คือซาตานหน้าหล่อ สำหรับเธอ ส่วนเธอ...คือภาระชีวิต สำหรับเขา “คุณพ่อก็เลยคิดจะให้ผมแต่งงาน เพื่อรับผิดชอบผู้หญิงพิการคนนั้นเหรอครับ” “ใช่! เพรา...



บ่วงร้ายสัมพันธ์สวาท
วรัมพร
www.mebmarket.com
“กะ...”
“หยุดกรี๊ดนะคุณ อย่าหาว่าผมไม่เตือน แล้วจะบอกให้ว่าตอนนี้ผมง่วงมาก อย่าส่งเสียงดัง แล้วก็นอนลงซะ โอเค!” ชายหนุ่มดุหน้าตาขึงขัง ขณะที่เวธกาก็อ้าปากค้าง สับสนงงงวยกับสถานการณ์ตอนนี้เป็นที่สุด
“ผมสั่งให้นอนไง แล้วตื่นมาเมื่อไหร่ ผมจะเล่าให้ฟังว่ามันเกิดอะไร โอเค้!”
เพลิงแค้นทัณฑ์เถื่อน
วรัมพร
www.mebmarket.com
เมื่อเจ้าสาวหายไปในคืนเข้าหอ ความแค้นจึงอัดแน่นในหัวใจของเจ้าบ่าวทางเดียวที่จะทะลายความแค้นนั่นลงได้ก็คือลากตัวคนเกี่ยวข้องคนสารเลวมาลงทัณฑ์!+++++++++++


หวามรักสามีกำมะลอ
วรัมพร
www.mebmarket.com
“กะจะตีผัวให้ตายเลยใช่ไหมเนี่ย” เอโด้โอดครวญหน้าตาเหยเก เพราะเวลานี้เขาชักแสบผิวบริเวณที่โดนเธอหยิกข่วนขึ้นมาแล้ว “แน่ใจเหรอว่าคุณเป็นสามีของฉันคนเดียว” 

 

จอมโจรร้อนรัก
วรัมพร
www.mebmarket.com
“อย่าดิ้น มูนา” ฟารีฟเอ็ดเสียงดุ แต่แม้น้ำเสียงจะดุไปสักนิดแต่สายตาคมกริบกลับพราวระยิบระยับ จนคนที่บังเอิญแหงนหน้าขึ้นมามองต้องรีบเมินหลบแทบไม่ทัน “ท...




4 ความคิดเห็น