แผนสวาทกำราบรัก (ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ วิมาดา ในเครือสนุกอ่าน)

ตอนที่ 1 : [[แผนสวาทกำราบรัก ตอนที่ 1-1]]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 ก.พ. 61

ตอนที่ 1

ติ๊ด...ติ๊ด...ติ๊ด

เสียงโทรศัพท์ที่แผดร้องปลุกให้เจ้าของเครื่องตื่นขึ้นมานั่งด้วยท่าทางเกียจคร้าน เพราะเมื่อคืนนั่งอ่านนิยายเล่มโปรดจนดึกดื่นเลยทำให้ไม่อยากตื่น มือเล็กควานหาโทรศัพท์พบแล้วก็ขยี้ตาเบาๆ แล้วเพ่งมองหน้าจอ พอเห็นเป็นชื่อเพื่อนรัก อาการง่วงก็หายเป็นปลดทิ้ง

“ดวง! หายไปนานเลยนะ” ณัฐชยา ชวกานต์ หรือ ลูกนัท อดีตดาวเด่นประจำโรงเรียนที่หนุ่มๆ รุ่นน้องต่างเพ้อฝันในความสวยน่ารักและเรียนเก่ง กระทั่งเรียนจบได้ทำงาน หัวกะไดบ้านก็ไม่เคยแห้ง เพราะมีหนุ่มๆ หลายคนดาหน้าเข้าขายขนมจีบ ทว่าเจ้าตัวไม่สนใจใครเป็นพิเศษ

“นานที่ไหน ก็แค่อาทิตย์กว่าๆ เอง แกนี่พูดเวอร์ตลอดเลยนะยัยนัท” ดวงจันทร์ เพื่อนรักสมัยประถมณัฐชยาทักทายกลับเสียงใส ก่อนจะหันไปยิ้มให้แฟนหนุ่ม ที่วันนี้มาหาเธอแต่เช้าตรู่เพื่อมารับเธอไปเที่ยวทะเล และก็มีข่าวดีมาบอกเธอด้วย ทำให้เธอรีบโทรหาเพื่อนรัก

“งานยุ่งเหรอ” พูดถึงงานแล้วณัฐชยาก็ถอนหายใจเบาๆ  เพราะเธอตกงานมาสามเดือนแล้ว เนื่องจากบริษัทที่ทำอยู่ย้ายฐานการผลิตไปประเทศเพื่อนบ้าน เธอตามไปทำงานที่นั่นไม่ได้ เพราะย่ากับป้าไม่ให้ไป

“ก็ยุ่งนิดหน่อย เพราะฉันกับแฟนกำลังจะไปทำงานที่ญี่ปุ่นกัน”

“โห! แบบนี้เราก็เจอกันยากกว่าเดิมสิ”

“ไม่ยากหรอก ฉันตั้งใจจะกลับมาเยี่ยมบ้านบ่อยๆ อยู่แล้ว”

“แต่ฉันว่ายากแน่ๆ แล้วฉันคงคิดถึงแกมากด้วย” ณัฐชยารู้สึกใจหายเมื่อเพื่อนจะไปทำงานไกลบ้าน

“เราก็โทรหากันไง แล้วฉันก็ไม่มีวันลืมแกหรอกน่า อย่าห่วงเลย อ๋อ! ลืมเรื่องสำคัญไปเลย ที่บริษัทแฟนฉันรับเลขา แกรีบมาสมัครเลยนะนัท เร็วๆ ด้วย เพิ่งเปิดรับ”

“น่าสนใจจัง ว่าแต่บริษัทที่ว่าอยู่ไหนเหรอ ถ้าเป็นญี่ปุ่น เราไปไม่ได้นะ”

“ที่ไทยนี่แหละ แล้วก็เป็นเลขาลูกชายเจ้าของบริษัทด้วยนะ แฟนฉันบอกว่าหล่อมากเลยนะนัท”

 “หล่อแค่ไหนฉันก็ไม่สนหรอก ตอนนี้ฉันสนแต่เงินอย่างเดียว”

“จ้าแม่คุณ สนแต่เงินเข้าไปเถอะ อีกหน่อยจะหาแฟนไม่ได้ แกไม่รู้หรือไงว่าผู้หญิงยิ่งอายุมากยิ่งไม่มีคนเอานะ” พูดจบดวงจันทร์หัวเราะคิกคัก ส่วนแฟนหนุ่มก็หันมามองแล้วก็ยิ้มให้คนรัก

“ยัยดวง! ฉันเพิ่งจะย่างยี่สิบห้า มันแก่ตรงไหน แล้วจะบอกให้ว่าผู้หญิงยิ่งแกยิ่งอร่อยย่ะ! ไม่ใช่ยิ่งแก่ยิ่งไม่มีใครเอา” ณัฐชยาเถียงข้างๆ คูๆ ไปเรื่อย

“แต่อีกไม่กี่ปีแกจะสามสิบแล้วนะ ถ้าแกไม่หาแฟนตอนนี้ แกจะไปหาตอนไหน แกลืมไปแล้วหรือไงว่าถ้าเราจะแต่งงานกับใครสักคน เราต้องเรียนรู้นิสัยกันไปนานๆ แต่แกอายุจะยี่สิบห้าแล้ว ยังไม่มีแฟนสักคน แล้วแกจะเอาเวลาที่ไหนไปเรียนรู้กันย่ะแม่คุณ”

“มันเรื่องของฉัน แกอย่าเพิ่งไล่ให้ฉันหาแฟนเลย ฉันยังไม่อยากมี ว่าแต่บริษัทที่รับสมัครเลขา ใช่บริษัทผลิตถุงยางอนามัยหรือเปล่า”

“ใช่ แล้วงานนี้เงินเดือนไม่น้อยเลยนะ แกรีบๆ มาเลยนะนัท ไม่งั้นชวดไม่รู้ด้วย” อันที่จริงหากแฟนมีตำแหน่งสูงกว่านี้สักหน่อย เธอจะให้ฝากงานให้ซะเลย

“คงต้องขออนุญาตย่าม้วนก่อน ถ้าย่าให้ไป ฉันจะรีบไปเลย” ณัฐชยาหนักใจก็ตรงขออนุญาตย่าก่อนนี่แหละ ส่วนป้า คงไม่มีปัญหาถ้าหากย่าอนุญาต

“เอ่อจริง! ฉันก็ลืมไปเลยว่าย่าม้วนไม่อยากให้แกไปทำงานไกลบ้าน” ดวงจันทน์หนักใจแทนเพื่อน แต่ก็ภาวนาขอให้ย่าม้วนอนุญาตทีเถอะ เพื่อนของเธอจะได้มีงานทำ

“ก็นั่นแหละปัญหาใหญ่ ฉันเลยได้ต้องนั่งตบยุ่งเล่นไปวันๆ” แล้วกว่าจะผ่านพ้นไปได้แต่ล่ะวัน เธอโคตรจะเบื่อ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะไปสมัครงานที่ไหนก็ไม่เคยเรียกไปสัมภาษณ์

“แล้วแกจะทำไงล่ะ”

“ฉันจะลองไปขอย่าม้วนดู แล้วจะโทรบอกอีกทีนะ” น้ำเสียงของณัฐชยาเต็มไปด้วยความกังวล เพราะเธออยากทำงานมากๆ แต่ก็ไม่ได้ทำสักที เพราะย่าม้วนไม่ให้ไป บอกเป็นห่วง ไม่อยากให้ไปอยู่ตามลำพัง

“ได้ แต่แกรีบๆ มาล่ะ เพราะฉันจะบินไปดูลาดเลาที่ญี่ปุ่นวันมะรื่น แต่ถ้าแกมาช้า เดี๋ยวฉันฝากกุญแจห้องไว้กับคนดูแลคอนโด พอแกมาถึง แกจะได้เข้าห้องพักฉันได้”

“เดี๋ยวถ้าฉันหาที่พักเอง ไม่รบกวนแกหรอก”

“ก็ตามใจแกแล้วกัน แต่เดี๋ยวฉันวางสายก่อนนะ พอดีวันนี้ฉันจะไปเที่ยวทะเลกับแฟน”

“จ้า เที่ยวให้สนุกนะ”

“ขอบใจนะเพื่อนรัก” ดวงจันทร์ยิ้มแก้มปริแล้วกดวางสาย ก่อนจะเดินไปหาแฟนหนุ่มแล้วพากันเดินทางไปเที่ยวตามที่วางแผนไว้

ด้านณัฐชยาหลังดวงจันทร์วางสายไปแล้วก็เอาแต่นั่งมองโทรศัพท์ราวกับไม่เคยเห็น ก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว แล้วเดินออกไปหาย่าม้วนที่นั่งอยู่ป้าหงส์ในครัว

“ย่าม้วน ป้าหงส์ คุยกันอะไรกันจ๊ะ หน้าตาเคร่งเครียดกันจัง”

“ยัยนัท” นวลหงส์ หรือ ป้าหงส์ ของณัฐชยาตกใจไม่น้อยที่ได้ยินเสียงหลานสาว สักพักเจ้าตัวก็เดินมานั่งอยู่ใกล้ๆ  ณัฐชยามองย่าและป้าสลับกันไปมา เมื่อทั้งสองพากันอ้ำอึ้ง

“ย่ากับป้าเป็นอะไรเหรอ”

“ไม่มีหรอก แล้วนี่เข้ามามีอะไร แล้วข้าวปลากินหรือยัง” ย่าม้วนเอ่ยถาม เพราะวันนี้หลานสาวตื่นสายไม่ทันกินข้าวเช้าพร้อมกับตน

“ยังเลยย่า พอดีนัทมีเรื่องจะคุยกับย่ากับป้าหงส์” บอกไปแล้วณัฐชยาก็ยิ้มนิดๆ และก็ถูกผู้เป็นย่าและป้าจ้องตาไม่กะพริบ

“เรื่องอะไรอีกล่ะ แต่ให้เดาคงไม่พ้นเรื่องงาน” นวลหงส์เดา แต่ก็คิดว่าจะพูดกับมารดเหมือนกันว่าควรให้หลานสาวคนเดียวไปทำงานที่อื่นดูบ้าง เพราะเจ้าตัวนั่งรองานมาสามเดือนแล้ว

“ป้าหงส์รู้ทันนัทอีกแหละ”

“ก็ฉันเลี้ยงแกมากับมือ ทำไมจะไม่รู้ใจแก แล้วยังไงล่ะ จะมาขอไปทำงานที่ไหนอีก” นวลหงส์ยิ้มเอ็นดูหลานสาว

“กรุงเทพฯ จ้ะป้า” ตอบแล้วณัฐชยาก็มองย่าทีมองป้าที

“ยัยดวงโทรมาชวนอีกแล้วล่ะสิ”

“จ้ะป้าหงส์”

“แม่ว่าไงล่ะ จะยอมให้ยัยนัทไปทำงานที่กรุงเทพฯ หรือเปล่า” คราวนี้นวลหงส์หันไปถามมารดา

“แล้วไอ้งานที่ว่ามันงานอะไรล่ะ แล้วจะไปพักที่ไหน” ย่าม้วนหันมาถามหลานสาว

“นัทจะไปหาเช่าคอนโดอยู่จ้ะย่า ถ้าได้งานก็อยู่ยาว แต่ถ้าไม่ได้งาน นัทก็จะกลับมาอยู่บ้าน ว่าแต่ที่ย่าถามแบบนี้หมายความว่าย่าให้นัทไปทำงานกรุงเทพฯ ได้ใช่ไหม” ณัฐชยาลุ้นคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ แต่พอย่าไม่พูดสักทีใจก็เริ่มห่อเหี่ยว

                “แกไปกินข้าวกินปลาก่อนไป เดี๋ยวย่าจะคุยกับป้าแกก่อน แล้วที่จะไป มันเชื่อถือได้แน่นะ” ย่าม้วนยังกังวล ไม่อยากให้หลานสาวห่างกาย แต่มาคิดๆ ดู หลานสาวก็อายุจะยี่สิบห้าแล้ว คงจะเอาตัวรอดได้

                “เชื่อถือได้จ้ะย่า เพราะบริษัทนี้แฟนของดวงก็ทำอยู่ด้วย”

                “ก็ดี ยังพอมีคนรู้จักบ้าง ถ้างั้นแกก็ไปกินข้าวกินปลาเถอะ”

                “จ้ะย่า”

                คล้อยหลังหลานสาวไปแล้ว นวลหงส์ก็ละสายตาจากหลานสาวมามองมารดาที่สีหน้ากลับมาเคร่งเครียดดั่งเดิมแล้ว เนื่องจากเจ้าหนี้กำลังจะมายึดบ้าน ที่อดีตลูกเขยเอาไปจำนองกับคนต่างถิ่น เพื่อเอาเงินไปหมุนเวียนธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง แต่ทำไปทำมาก็เจ๊งไม่เป็นท่า แล้วก็เป็นเพราะตนแท้ๆ ที่ใจดีเกินเหตุ ทั้งที่อดีตลูกเขยหย่าขาดกับลูกสาวของตนไปหลายปีดีดักแล้วแท้ๆ แต่ตนก็ยังยอมให้อีกฝ่ายเอาโฉนดไปจำนอง เพราะเห็นแก่ความดีที่ผ่านมา


+++++++++++++++++++++++++++

ฝากงานเรื่องใหม่ด้วยนะคะ แนวพ่อแม่แง่งอนค่ะ 

v

v

v

v

ฝาก ebook ด้วยนะคะ

ราคะร้ายซ่อนรัก
วรัมพร
www.mebmarket.com
“ถ้าฉันรับข้อเสนอของคุณ แล้วคุณจะให้ฉันอยู่กับคุณไปถึงเมื่อไหร่คะ” “จนกว่าจะเบื่อ” พิรุณนภาฟังแล้วคำตอบแล้วก็สะอึกเบาๆ ในใจ ก่อนจะถามเขากลับไป “คุณจะไม่กำหนดหน่อยเหรอคะ” “ทำไมล่ะ” “ฉัน...ฉันไม่อยากทำงานแบบนี้นานๆ ค่ะ” “ทำไม? กลัวแฟนรู้หรือไง” เสียงหนักแน่น

 

บ่วงรักบอดี้การ์ดเถื่อน
หงสรถ
www.mebmarket.com
“บ้าเอ๊ย! อยากตายนักใช่ไหม” ไรอับสบถอย่างหัวเสีย “ก็นายปากเสีย นายไม่ใช่ลูกชาย ชอบรังแกผู้หญิง นาย... อ๊ะ! โอ๊ย!” มัลลิกายังไม่ทันต่อว่าอีกฝ่ายให้สาแก่ใจ ก็หน้าคะมำกระแทกเข้าเบาะรถ “อยากลองดูไหม จะได้รู้!” ไรอันเอี้ยวตัวหันมาถามแล้วยึดสองมือเล็กเอาไว้ 

 
บ่วงร้ายสัมพันธ์สวาท
วรัมพร
www.mebmarket.com
“กรี๊ด!!!” “เฮ้ย! ร้องทำไม” นักรบพลิกตัวขึ้นมานั่งจ้องคนที่เอาแต่ร้องกรี๊ดๆ เขาเลยจัดการหยุดเสียงแสบแก้วหูนั่นด้วยการกระชากผ้าห่มออกจากกายเล็ก
“กะ...”
“หยุดกรี๊ดนะคุณ อย่าหาว่าผมไม่เตือน 
  


 


ทาสรักดวงใจทมิฬ
ธิชาร์
www.mebmarket.com
ตราบาปที่เขายัดเยียดให้ในอดีต กลายเป็นความขมขื่นฝังแน่นในจิตใจ หากเลี่ยงได้ เธอขอไม่พบเจอหน้าคนเลวอย่างเขาอีก หากแต่เหมือนฟ้าดิ้นกลั้นแกล้งให้เธอต้องห...

 
อุบัติร้ายจำนนรัก
วรัมพร
www.mebmarket.com
เขา...คือซาตานหน้าหล่อ สำหรับเธอ ส่วนเธอ...คือภาระชีวิต สำหรับเขา “คุณพ่อก็เลยคิดจะให้ผมแต่งงาน เพื่อรับผิดชอบผู้หญิงพิการคนนั้นเหรอครับ” “ใช่! เพรา...
จอมโจรร้อนรัก
วรัมพร
www.mebmarket.com
“อย่าดิ้น มูนา” ฟารีฟเอ็ดเสียงดุ แต่แม้น้ำเสียงจะดุไปสักนิดแต่สายตาคมกริบกลับพราวระยิบระยับ จนคนที่บังเอิญแหงนหน้าขึ้นมามองต้องรีบเมินหลบแทบไม่ทัน “ท...
ม่านรักมาเฟีย
วรัมพร
www.mebmarket.com
“กรี๊ด!!! ” “ว้าว! ดาร์ลิ่ง คุณนี่ร้องดังชะมัด ผมชอบจริงๆ แล้วผมก็อยากได้ยินเสียงครางของคุณบ้างจังเลย แต่เอ...ผมว่าเรามาต่อกิจกรรมเมื่อช่วงเย็นกันดีไหม ตรงนี้ก็ได้ ผมไม่ถือ” 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #1 พวงสุข (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:59
    รอตอนต่อไปนะคะ
    #1
    0