Lover ยัยวายร้ายป่วนหัวใจนายสุดแสบ - นิยาย Lover ยัยวายร้ายป่วนหัวใจนายสุดแสบ : Dek-D.com - Writer
×

Lover ยัยวายร้ายป่วนหัวใจนายสุดแสบ

โดย kandn

ซินหยีนักเรียนทุนจากเมืองไทยมีโอกาสได้ไปเรียนที่จีนแผ่นดินใหญ่แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าบ้านพักชั่วคราวที่เธอไปพักนั้นจะมีนายวายร้ายอยู่ด้วยก็แน่ล่ะสินายนี่เป็นลูกเจ้าของบ้านนี่เรียนที่เดียวกันอีก นี่แหละซวย

ยอดวิวรวม

18

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


18

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนตอน : 0 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  17 ส.ค. 56 / 00:00 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

ห้องผู้อำนวยการ  โรงเรียนจีเกอหลี

ชื่อ  อู๋ ซินหยี
          อายุ
17 ปี
          สัญชาติ ไทย
-จีน
          “นี่เหรอครับพ่อ เด็กใหม่ที่พ่อจะรับมา” ผมเอ่ยถามผู้เป็นพ่อที่เป็นผอ.และเจ้าของโรงเรียนจีเกอหลี
          “ใช่...ซินหยีเรียนเก่งนะ แล้วก็ตั้งใจมากด้วย หวังว่าแกคงไม่มีปัญหาอะไร”พ่อบอก
          “ผมไม่มีปัญหาหรอก ถ้าผู้หญิงคนนี้ไม่ทำให้ผมรำคาญ”ความจริงผมไม่ชอบให้พ่อพาใครเข้าบ้านด้วยซ้ำดูวุ่นวายสิ้นดี
          “ก็ดีแล้ว ฉันเรียกแกมาบอกแค่นี้แหละ จะไปไหนก็ไป อ้อ...หวังว่าหลังเลิกเรียนนี้แกคงไม่ไปมีเรื่องกับใครอีกนะ แล้วก็เรื่องผู้หญิงน่ะเพลาๆลงหน่อย ฉันพูดแค่นี้แกคงเข้าใจนะ”
“...”
ปัง...
         

เฮอะ!มาอีกแล้วเด็กในอุปการะของพ่อ ผมไม่เข้าใจพ่อกับแม่เลย พวกท่านจะรับเด็กมาดูแลทำไม มีผมคนเดียวท่านคงปวดหัวไม่พอ ผมชื่อ มินซอก ครับ อยู่ม.ปลายปีสามเป็นหนุ่มฮอตแห่งจีเกอหลี แถมยังเป็นลูกเจ้าของโรงเรียน คนอิจฉากับคนรักก็เลยมีเท่าๆกัน ตอนนี้ผมอยู่กับพ่อสองคนที่จีน ส่วนแม่ท่านมีมูลนิธิอยู่ที่ไทยครอบครัวเราก็เลยไม่ค่อยได้อยู่พร้อมหน้ากันสักที อย่างที่บอกล่ะครับเด็กที่ถูกส่งมาก็มาจากมูลนิธิของแม่ ที่เป็นเด็กเรียนดีเรียนเก่ง แล้วสอบชิงทุนจากแม่ของผมได้ ก็จะถูกส่งมาเรียนที่นี่ ที่เป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงมากในเอเชีย เด็กที่ถูกส่งมาก็จะมาอยู่ในความดูแลของเพื่อนๆของแม่ที่รักเด็กกันทุกคน เป็นพ่อแม่อุปการะที่จะดูแลจนกว่าพวกเขาจะเรียนจบน่ะครับ ส่วนยัยซินหยียี่ซินอะไรนี่ก็โชคดีมาก ที่ได้มาอยู่ในความอุปการะของพ่อ ไม่ใช่มียัยนี่เป็นคนแรกหรอกนะครับ คนก่อนที่เพิ่งออกไปชื่อแคนดี้ความจริงยังเรียนไม่จบหรอกครับ แต่พฤติกรรมไม่ดี พ่อก็เลยส่งตัวกลับไทย ผมกลัวเหลือเกินว่ายัยซินหยีนี่จะมีนิสัยเหมือนยัยแคนดี้ที่อ่อยผมได้ตลอดเวลา จนเราเกือบจะมีอะไรกันแต่พ่อมาเห็นก่อน พอดีผมปฏิเสธผู้หญิงสวยๆไม่ได้เสียด้วยสิ ฮึๆ
          “เฮ้ย มินซอกไปเล่นบาสกัน”เทรสซัสเดินมากอดคอผม
          “เออ กำลังเซ็งๆอยู่พอดี”
          “ทะเลาะกับพ่อแกอีกแล้วเหรอวะ”
          “เปล่าพอดีพรุ่งนี้ จะมีเด็กใหม่มาอยู่ที่บ้านอีกแล้วว่ะ”
          “จริงเหรอ เฮ้ย...ดีใจด้วย”
          “ดีใจบ้านป้าแกดิ ฉันกลัวจะมีปัญหาอีก”
          “เป็นปัญหาที่แกก็พร้อมจะลุยอยู่แล้วไม่ใช่เหรอว้า”
          “ฉันไม่ได้ยุ่งกะผู้หญิงไม่เลือกหน้านะเว่ย ถ้ายัยนี่อ้วนเป็มตุ่มจะทำยังไง”
          “ฮ่าๆๆๆ จริงว่ะ แต่ฉันว่าคนนี้พ่อแกคงจับตาดูเป็นพิเศษ”
          “แน่ล่ะ แต่ฉันไม่ชอบหรอก พวกเด็กเรียนแบบนี้ มันไม่เร้าใจ”
“ฮ่าๆๆๆ ฉันล่ะเชื่อแกเลยเรื่องผู้หญิงเนี่ย”

สนามบินสุวรรณภูมิ
      “โชคดีนะหนูซินหยี”
      “ค่ะ คุณป้า ขอบคุณนะคะที่มาส่ง”ฉันอยากร้องไห้จริงๆแต่ไม่ได้หรอก ฉันไม่อยากทำให้แม่เป็นห่วง
     “หนูไปนะแม่”
   “โชคดีลูก ไปอยู่ที่นู่นอย่าดื้อกับคุณลุงนะ”แม่ขาแม่พูดเป็นรอบที่ร้อยแล้วนะ
   “เอ่อ...ขึ้นเครื่องได้แล้วค่ะ” พนักงานมาตามแล้วไง
          “ไปนะคะทุกคน”...
สนามบินปักกิ่ง
  ตอนนี้ฉันมาถึงจีนแล้วล่ะค่ะ ความจริงมันก็เป็นบ้านหลังที่สองของฉัน แต่ว่าฉันกลับไม่เคยมาเลย ฉันโตมาที่ไทยตลอดแต่ภาษาจีนแม่ก็ฝังมันไว้ในสายเลือดฉันตั้งแต่เกิดแล้วล่ะ เอ...ว่าแต่ตอนนี้คุณลุงโจโฉเจ้าของโรงเรียนจีเกอหลีที่ฉันไม่เคยเห็นหน้าอยู่ไหนล่ะเนี่ย ฮึแปลกไหมล่ะ ความจริงก็ไม่ใช่ญาติหรอกแต่เป็นสามีของเพื่อนแม่ก็เลยเรียกว่าคุณลุง แค่นั้น
          “หนู...ซินหยีใช่มั๊ย”เอ๊ะ ใครน่ะ

          “เอ่อ ใช่ค่ะ คุณลุงโจโฉรึเปล่าคะ”
          “จ้ะ ไม่คิดว่าหนูจะสวยเหมือนคุณหญิงดารีนุชแม่หนูขนาดนี้เลยนะเนี่ย”สวยกว่าต่างหากค่ะฮี่ๆ
          “ขอบคุณค่ะ”

          “อ่ะ งั้นก็ไปกันเถอะ”
          “เอ่อ คุณลุงคะแล้วเพื่อนๆที่มาคนละเครื่องล่ะคะ”เพื่อนฉันอีกสองคนที่สอบชิงทุนมาได้น่ะ
          “อ๋อ เดี๋ยวพ่อแม่อุปการะเขาจะมารับเองน่ะ หนูรีบไปเถอะเดี๋ยวคืนนี้จะมีงานเลี้ยงต้อนรับหนูกับเพื่อนๆน่ะเดี๋ยวคงได้เจอกัน”
          “ค่ะ”
  ฉันเดินมาขึ้นรถกับคุณลุง โห...ลีมูซีนเลยเรอะหรูชะมัด ขับมาประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงบ้านคุณลุงไม่สิคฤหาสถ์เลยล่ะ ตอนนี้ดูเหมือนว่าที่บ้านกำลังยุ่งๆ คงเพราะงานเลี้ยงคืนนี้
          “จี่โปว เอากระเป๋าหนูซินหยีไปเก็บที”
          “ขอบคุณนะคะ”
          “หนูมาทางนี้สิ ลุงจะแนะนำให้รู้จักกับมินซอกลูกชายลุง”


ฉันเดินตามไปอย่างว่าง่าย ความจริงอยากไปดูห้องก่อนมากกว่าว่าจะหรูแค่ไหน
          “มินซอก นี่หนูซินหยีที่พ่อบอกแกเมื่อวาน”
          “สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือไหว้ไปตามระเบียบก็คุณป้าเคยบอกว่า มีลูกชายเป็นพี่ฉันหนึ่งปี
          “มินซอก
! แกหูหนวกรึไง”
          “โธ่ พ่อจะอะไรนักหนา ผมกำลังดูบอลอยู่” โอ้...พระเจ้าลูกคุณลุงนี่เป็นเทพบุตรรึเปล่าคะ หล่อมากๆๆๆๆๆ ฮึ...อย่ามองอย่างนั้นสิคะใจละลายหมดแล้ว ก็นายนี่เล่นหันมาจ้องฉันไม่กะพริบเลย
          “ก็งั้นๆน่ะ”หือ อะอะไรนะ งั้นๆหมายถึงอะไรหรอ
          “อย่าถือสาเลยไปพักผ่อนเถอะหนูซินหยี เดี๋ยวงานเริ่มเมื่อไรลุงจะให้จี่โปวไปตาม”
          “อ่า...ค่ะ”

 

อีบุ๊กในซีรีย์เดียวกัน ดูทั้งหมด

loading
กำลังโหลด...

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น