[Got7] ข้างบ้าน The series - MarkJae -

ตอนที่ 5 : Four: Reason

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    31 ต.ค. 58

                           

                                                                           







“คุณมาร์คอรุณสวัสดิ์ครับ” ราวกับเป็นกิจวัตรประจำวันของยองแจไปแล้วกับการที่ต้องมาทักทายคุณเพื่อนบ้านยามเช้า


ร่างบางอยู่ในชุดไหมพรมถักสีขาวสะอาดสวมทับด้วยเสื้อโค้ทสีเทาตัวหนา จนทำให้ยองแจดูนุ่มนิ่มน่ากอดน่าฟัดในช่วงหน้าหนาวมากขึ้นไปอีก
ในมือมีรองเท้าผ้าใบคอนเวิร์สสีขาวคู่โปรด


ยองแจกำลังจะไปเที่ยวหาเวนดี้



ร่างบางยืนอยู่ระเบียงที่สามารถเชื่อมไปบ้านข้างๆได้ เป็นแบบทุกๆวันในตอนเช้าและก่อนเข้านอน
แม้ว่าผ้าม่านของห้องฝังตรงข้ามไม่มีแม้แต่การขยับหรือถูกเปิดออกเลยซักนิด


ดวงตาคู่สวยกำลังจ้องมองไปที่ห้องตรงข้ามหวังว่าซักวันมันจะถูกเปิดด้วยเจ้าของที่อยู่ข้างๆ



“คุณมาร์คครับ”



“…”



“ยองแจไปหาเวนดี้ก่อนนะฮะ”


“…”


“แล้วตอนเย็นยองแจจะกลับมาทักทายใหม่นะ._.”




ยองแจพูดพร้อมกับส่งยิ้มเจือนๆไปที่ห้องตรงข้าม เขาชินแล้วล่ะกับคำตอบที่เงียบงัน หรือการเป็นอากาศต่อหน้าคุณมาร์ค แม้จะหวังว่าซักวันเขาจะได้เห็นรอยยิ้มสวยแบบที่เคยได้รับจากคุณลุงจาง


ไม่สิแค่คำทักทายก็ยังดี…


ซึ่งยองแจรู้มันคงเป็นได้แค่ฝันลมๆแล้งๆเท่านั้นแหละ แค่เปิดผ้าม่านนั่นออกมาให้เห็นหน้ายังยากเลย




ยองแจส่งยิ้มไปให้ที่ระเบียงห้องตรงข้ามอีกครั้ง ก่อนที่ขาเรียวสวยกำลังจะก้าวออกไปอย่างเชื่องช้า
ในแววตาคู่สวยที่เคยสดใสตอนนี้มันกำลังเจือจางไปด้วยความผิดหวังและเสียใจ



ถึงมันเป็นแค่ฝันแต่ยังไงซะเข้าก็ยังหวังว่าซักวันจะได้รับคำทักทายจากคุณเพื่อนบ้านบ้าง



แต่แล้ว!



เพล้ง!! โอ๊ย!!



คุณมาร์ค!!


10,99%



ขาทั้งสองของยองแจถูกเปลี่ยนเส้นทางจากประตูห้องนอนเป็นที่ระเบียงอีกครั้ง พยายามชะเง้อมองด้วยความกังวล แค่ผ้าม่านบางๆที่กั้นไว้ทำให้ยองแจไม่สามารถเห็นอะไรได้เลย



“คุณมาร์คครับ เกิดอะไรขึ้นรึเปล่าครับ”



ยิ่งไม่มีเสียงของเพื่อนบ้านตอบกลับมามันยิ่งทำให้ยองแจเป็นกังวล กลัวว่าจะเกิดอะไรร้ายแรงขึ้น 



แต่เขากำลังลังเลว่าควรจะเข้าไปถามดีไหม ถ้าเขาไปแล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้นยองแจจะถูกคุณมาร์คมองว่าจุ้นจ้านไหม



แต่ถ้ามีอะไรขึ้นมาจริงแล้วยองแจไม่เข้าไปช่วยเขาจะดูเป็นแล้งน้ำใจต่อเพื่อนมนุษย์บนโลกเดียวกันใช่ไหม



เพล้ง!!




แต่เสียงดังที่เล็ดลอดออกมาทำให้ยองแจรีบสวมรองเท้าคู่โปรดทันที ตอนนี้ยองแจเริ่มอยากจะปารองเท้าทิ้งเสียจริงๆเนื่องจากจะต้องมานั่งผูกเชือกรองเท้าแล้วมันยิ่งทำให้เขาเสียเวลา เพราะจิตใจของยองแจตอนนี้มันนึกไปต่างๆนาๆแล้ว



ร่างบางกระโดดข้ามอิฐเตี้ยที่ตั้งขว้างไว้ไปด้วยความเคยชิน ก่อนที่จะวิ่งไปเคาะประตูบานเล็กนั้นด้วยความร้อนใจ



“คุณมาร์คฮะ!! อย่าเงียบแบบนี้สิ ช่วยตอบอะไรยองแจหน่อย” มือทั้งสองข้างทุบไปที่บานประตูอย่างลนลาน



“ถ้าคุณไม่ตอบยองแจจะเข้าไปแล้วนะ” ยองแจเดินหันหลังกลับไปไม่ใช่ว่าเปลี่ยนใจหรืออะไร แต่เขาเดินกลับมาเอากุญแจที่ซ่อนเอาไว้ใต้พรมเช็ดเท้าที่วางอยู่ตั้งหาก หาไปได้ซักก็เจอ


ร่างบางยิ้มภูมิใจให้กับตัวเองเพราะเมื่อก่อนเขากับลุงจางสนิทกันมากถึงขนาดมานอนเล่นด้วยกันบ่อย ไม่แปลกที่ยองแจจะรู้ว่ากุญแจถูกซ่อนไว้ที่ไหน


แอ๊ดดดดด


เสียงประตูที่เปิดออกทำเห็นความมืดที่อยู่ภายในห้อง ยองแจก้าวเข้าไปในห้องด้วยความเคยชินแม้จะมีแสงเพียงน้อยก็ตาม



กลิ่นเหม็นของแอลกอฮอล์ที่ลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศทำให้ยองแจต้องรีบยกมือเรียวสวยขึ้นมาปิดจมูกไว้ ใบหน้าเหยเกเนื่องจากกลิ่นไม่พึงประสงค์



ก่อนรีบเดินไปที่สวิซไฟฟ้า



แสงสว่างที่มีมากขึ้นทำให้ยองแจเห็นขวดโซจูที่วางกองเรียงรายอยู่พื้นข้างๆโซฟาหนังสีดำที่ตั้งอยู่ตรงกลางห้อง



เขาเดินไปที่โซฟานั้นอย่างระมัดระวังเนื่องภายในกองขวดพวกนั้นมีเศษแก้วที่แตกอยู่



พยายามเดินไปคนตัวโตที่นอนอยู่ข้างหลังโซฟาอย่างระมัดระวัง



คุณดื่มเหล้าพวกนี้ทั้งหมดได้ยังไงกัน เพราะแค่กลิ่นยองแจก็เวียนหัวแทบจะหมดสติแล้ว กลิ่นของแอลกอฮอล์ไม่เห็นจะหอมหวานแบบคัพเค้กหรือคุกกี้ที่ยองแจมักจะได้กลิ่นเวลาไปนั่งรอยูคทุกครั้งเลยซักนิด 



สภาพของคุณมาร์คตอนนี้ทำให้ยองแจถึงกับต้องกั้นขำ ขนาดนอนหลับคุณมาร์คก็ยังชอบทำหน้าดุเลย


“เมื่อไหร่คุณจะเลิกทำหน้าดุๆแบบนี้นะ ยองแจอยากเห็นคุณยิ้มนะ” ในขณะที่กำลังจะเอื้อมมือลงไปแตะบนใบหน้าคมเข็มที่ตอนนี้ดวงแสนดุดันคู่สวยกำลังปิดอยู่ มือของยองแจก็ถูกคว้าโดยคนที่กำลังหมดสติอยู่




“อย่าไปเลยนะ”  ยองแจชะงักเล็กน้อยกับเสียงทุ้มที่เล็ดลอดออกมา




“ได้…โปรด” เขาขยับตัวเข้าไปใกล้ร่างสูงมากขึ้น เอียงใบหน้าใบหน้าเข้าไปใกล้ริมฝีปากหยักที่ตอนนี้สีซีดไปมากกว่าปกติ 



มันน่าแปลกที่แม้ดวงตาคมจะปิดอยู่แต่กับมีน้ำตาที่ไหลออกมา



คุณมาร์คส่ายหน้าไปมาในขณะที่มือก็ปัดป่ายไปบนอากาศราวกับกำลังต่อสู้กำอะไรบางอย่าง



กำลังฝันร้ายรึเปล่านะ



ยองแจใช้มือลูบไปบนกลุ่มผมนิ่มราวกับปลอบประโยน คุณมาร์คก็เหมือนจะหยุดนิ่งไป ร่างบางอมยิ้มให้กับการกระทำที่ดูเหมือนเด็กน้อยกำลังฝันร้าย



เขาก้มลงไปจุ๊บที่หน้าผากของคุณมาร์คเบาๆ เพราะตอนเด็กๆเวลาที่เขาฝันร้ายคุณแม่ก็มักจะปลอบเขาด้วยวิธีนี้เสมอ



แต่แปลกทุกครั้งที่โดนคุณแม่หรือยูคยอมจุ๊บ ยองแจไม่เห็นใจสั่นแบบนี้ ใบหน้าของเขามันก็ไม่ได้ร้อนขนาดนี้ด้วย



มือเรียวยกขึ้นมากุมร้อนๆไว้ ยองแจกำลังจะเป็นโรคหัวใจรึเปล่า แล้วทุกครั้งที่คุณแม่จุ๊บยองแจมักจะใจเต้นแบบนี้รึเปล่านะ 



ก่อนที่จิตใจจะฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ยองแจก็รีบตั้งสติก่อนที่จะพยุงคุณมาร์คไปที่เตียงนอน



การเดินทางมาถึงเตียงนอนนั้นทุลักทุเลเล็กน้อย ไม่ซิถือว่ามากเลยก็ว่า


คุณมาร์คไปกินช้างมารึเปล่าทำไมถึงตัวหนักขนาดนี้ㅠㅠ



กว่าจะเดินมาถึงเตียงได้ก็แทบทำให้ยองแจแทบทรุด


ในขณะที่กำลังโยนคนตัวโตลงเตียง ขาที่มันอ่อนแรงก็ทำให้ยองแจพลาดล้มลงไปบนเตียงด้วย



ใบหน้าที่ห่างกันแค่คืบ ยองแจสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆที่ส่งออกมาจากคนที่อยู่ใต้ร่าง ดวงตาใสก็ไล่สำรวจไปทั่วใบหน้าหล่อ คุณมาร์คเป็นผู้ชายที่หล่อมากที่สุดตั้งแต่ยองแจเคยเจอมา ใบคมที่ดูเหมาะสมกับดวงตาดุดัน ดวงตาคู่เล็กที่มีขนตาเรียวงอน ทุกอย่างมันหลงตัวจนยองแจนึกอิจฉา



ก่อนที่ยองแจจะได้สำรวจใบหน้าของมาร์คไปมากกว่านี้แขนหนาของคนข้างล่างก็ตวัดขึ้นมากอดเอวขอดไว้ด้วยแรงที่ทำให้ยองแจไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้



ร่างบางถึงกับสดุ้งด้วยความตกใจ ดวงใจจำกรรมก็ดูเหมือนจะออกมาเต้นระบำข้างนอกเสียให้ได้ ยองแจคงต้องรีบไปหาหมอหัวใจแล้วจริงๆ



เขารีบขยับตัวออกจากวงแขนแกร่งก่อนที่จะรีบวิ่งไปหากะละมังและผ้ามาไว้สำหรับเช็ดตัวให้คุณมาร์คทันทีหลังจากที่เห็นว่าแรงจากอ้อมกอดลดลง


ยองแจดูแลเช็ดตัวให้มาร์คเสร็จก่อนที่จะเก็บขวดไปวางให้เป็นที่เป็นทางและเริ่มทำความสะอาดทันที 




                         ตัดแค่นี้ดีม่ะ?




             ไม่ดีหรอ? โอเคไม่ตัดล่ะกัน ㅋㅋㅋㅋ





ดวงตาของมาร์คถูกเปิดขึ้นช้าๆ เห็นเพดานห้องที่คุ้นตา ก่อนที่จะไล่สายตาไปมารอบห้อง เขามานอนอยู่บนเตียงได้ยังไงกัน



ความทรงจำสุดท้ายก่อนที่สติจะเลือนหายไปจากการดื่มน้ำใสๆที่มีรสชาติขมคออยู่ที่โซฟาสีดำที่ตั้งอยู่ในห้องนอน. พร้อมกับการนั่งมองข้อความที่ถูกส่งมาจากใครบางคน




“พี่เป็นยังไงบ้าง?”




“พี่สบายดีไหมครับ”




“ผมเป็นห่วงพี่นะ…”




“กลับมาได้ไหม…”




เขาควรตอบกลับไปว่าอะไรดีหรอ พี่สบายดี ไม่ต้องเป็นห่วง แล้วพี่จะกลับไป อย่างงั้นหรอ??



เขาไม่ได้ตอบกลับข้อความอะไรไป เพียงนั่งจ้องมองและไล่สายตาอ่านข้อความนั้นซ้ำๆ คนที่เคยทิ้งกันอย่างเลือดเย็นกลับมีหน้ามาถามว่าเขาสบายดีไหมอย่างนั้นหรอ




คนคนนั้นจะรู้บางไหมว่าข้อความไม่กี่ประโยคพวกนั้นกำลังตอกย้ำแผลที่กำลังตกสะเก็ดที่ถูกซ้อนเอาไว้ในใจของมาร์คถูกเปิดออก



จากที่อยากจะลืม กลับทำไม่ได้



จากที่อยากจะเกลียด กลับทำไม่ลง



มาร์คยังคงรักผู้ชายคนนั้นเสมอ



แต่ความจริงๆที่มันทำให้ทุกอย่างพังก็คือ



ความรักของมาร์คคือคนคนนั้น แต่ความรักของอีกคนกลับเป็นของใครที่ไม่ใช่มาร์ค…


                 
มาร์คกลายเป็นคนอ่อนแอ


ครั้งแล้วครั้งเล่าเพียงแค่เอ่ยชื่อของใครอีกคน


ใบหน้านิ่งๆมันกลายเป็นหน้ากากที่คอยปกป้องความอ่อนแอของเขา 



ยิ่งคิดก็ทำให้นึกถึงใครอีกคนที่มาปลอบและเคียงข้างเขาตอนที่กำลังต่อสู้กับฝันร้ายเพียงลำพัง



มือนุ่มๆของเด็กยองแจนั้นทำให้รู้สึกว่าเขาไม่ได้อยู่บนโลกนี้เพียงคนเดียว



เขาไม่ได้เมาจนเสียสติ จนทำให้ไม่รับรู้ถึงการมาของใครอีกคน



มาร์คยอมรับได้เลยว่าเขาแค่กลัว



กลัวว่ายองแจจะเป็นเหมือนใครอีกคนที่เข้ามาเพียงเพราะ


สงสาร…




ดวงตาคมไล่หาเด็กข้างบ้านตัวแสบเพื่อขอบคุณแต่เขากับเห็นโพทอิสสีชมพูรูปหัวใจแทน 




"ผมกลับก่อนนะครับ ถ้าคุณมาร์คตื่นอย่าลืมหาอะไรทานในครัวนะครับ 
ยองแจทำไว้ให้แล้ว ต่อไปอย่าดื่มมากแบบนี้อีกนะครับ มันไม่ดีต่อสุขภาพนะ: )
                                      ยองแจ•.ㅅ•                "



มาร์คถึงกับอมยิ้มให้กับความใจดีนี้ เขาว่าเขาคงต้องมองยองแจใหม่ดูแล้ว 


ขอบคุณนะ เด็กข้างบ้านตัวแสบ








คุยกันค่ะ!! 
คือเราขอโทษอย่างแรงเลย ลืมไปว่าตัวเองยังไม่ได้ลงฟิค+ช่วงนี้ยุ่งๆค่ะ 
มาแค่นี้อย่าถีบเรานะคะ มีใครรอไหม ถึงไม่มีก็ช่วยโกหกว่ารอให้เราชื่นใจหน่อยได้ไหม 555555

31/10/15
Hallolween day!!
มาพร้อมวันฮาโลวีนค่ะ มีเรื่องดราม่าจะเล่าให้ฟังแหละแก คือฟิคหายอ่ะแก แล้วเราต้องเขียนใหม่ทั้งหมดเว๊ยยยยย จากที่ฟิคจะยาวกว่านี้คือเราก็เลยตัดให้สั้นลง จริงๆพี่มาร์คมีอดีต อย่าเกลียดนางเลย 555555555 จริงๆเราไม่ได้ลืมนะแต่เราต้องเขียนใหม่หมดอ่ะ แล้วแรกที่รู้ว่าฟิคหายคือเฟลแรงอ่ะ แทบร้อง แต่ไม่เป็นไรเราจะแต่งต่อ: )

-KATTUNGEN-



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

65 ความคิดเห็น

  1. #65 Katae_cyj (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 21:05
    ฮือ เนื่อเรื่องน่ารักมากค่ะไร ไรทเทเรื่องนี่แล้วรึค่ะ
    #65
    0
  2. #59 bookkkk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 18:14
    สนุกมากกกกกกกก กลับมาอัพต่ออออนะคะะ
    #59
    0
  3. #56 Pupaepool(เปเป้จัง) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 21:37
    มาต่อเถอะนะคะ
    #56
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #54 fc.jundong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 11:14
    สนุกมากอะ มาร์คนายลืมไครไม่ได้อะ อยากรู้จัง

    รอออออออออนะคะต่อไว้ๆๆๆๆๆนะคะไรท์
    #54
    0
  6. #53 mmmonster (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 10:04
    มาต่อออเร็วววววววววววว
    #53
    0
  7. #52 choi raeah (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 01:30
    โง้ย ใครคือคนนั่นที่มาร์คคิดถึง เลิกคิดถึงคนที่ตีจากไปแล้วกลับมามองเด็กอ้วนของเราดีกว่า ยองแจแซ่บนะจะบอกให้
    #52
    0
  8. #51 ~~OoSuperEunhyukHae1311oO~~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 20:11
    จินยองต้องเป็นคนรักเก่ามาร์คแน่เลลยอะ งื้ออ มาร์คยิ้มให้ยองแจบ้างแล้ววว ><
    #51
    0
  9. #50 maprangseetha (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 15:08
    มาร์คเริ่มเปิดใจให้ยองแจแล้ว ต่อไปคงจะมีฉากหวานๆๆ มาร์คมีสติตลอดแล้วที่กอดน้องนี่ตั้งใจป่ะ555
    #50
    0
  10. #45 28039122 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 14:42
    อ๊ากกกกก ฟินตัวแตกเลยให้ตายสิ ชอบบบบอ่าาาา #ขอบคุณนะไอเด็กข้างบ้าน 55555+ #ขอบคุณนะไรท์ ^ ^
    #45
    0
  11. #43 N\' Noon Noon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 13:15
    พี่มาร์คยิ้มอะ>< เขิน 5555
    สู้ๆนะไรท์เรายังอยากอ่านอยู่
    #43
    0
  12. #41 alice_alitsara (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 08:43
    อ่านตอนนี้แล้วเขินหนักมาก พี่มาร์คยิ้มด้วย>///<
    #41
    0
  13. #40 Sirinthon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 07:03
    มาเร็วๆๆน๊าาาา รอยุวว ^^
    #40
    0
  14. #39 Vattennam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 04:03
    มาร์คยิ้มด้วยอ่าาา~ แจน่ารัก >< ถ้าอดีตมันเลวร้ายหันมาสนใจปัจจุบันอย่างแจดีกว่าไหมค่ะ ~ คึคึ

    ไรท์สู้ๆนะคะ >{}< เค้ารออ่านฟิคตัวอยู่เด้อ
    #39
    0
  15. #38 ฺBEXX (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 23:58
    *โบกมือ* รออยู่ตรงนี้ ~
    #38
    0
  16. #37 ปภารวี (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 14:15
    ต่อเร็วๆๆนะ
    #37
    0
  17. #36 Elf Junior (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 12:04
     รอ...
    #36
    0
  18. #35 ~~OoSuperEunhyukHae1311oO~~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 09:13
    ไรต์อย่ามาแค่นี้สิ TT
    #35
    0
  19. #34 EMERGEMCY (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 19:04
    เกิดอะไรรขึ้นนนนน!!
    #34
    0
  20. #33 xXMinXx (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 10:09
    เรายังรอไรท์อยู่ตลอดแหละ^^
    #33
    0
  21. #32 Tommii* (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 09:52
    รออยู่นะคะ ><
    #32
    0
  22. #31 alice_alitsara (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 09:02
    พี่มัคๆเป็นอะไรอ่ะ หื้อแจแจนี่น่าสงสารเนอะพี่มัคไม่ยอมคุยด้วย
    #31
    0
  23. #30 alice_alitsara (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 09:01
    พี่มัคๆเป็นอะไรอ่ะ หื้อแจแจนี่น่าสงสารเนอะพี่มัคไม่ยอมคุยด้วย
    #30
    0
  24. #29 Vattennam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 02:32
    ฮู้ยยย มานิด แต่ทิ้งความสงสัยไว้ใหญ่มากเลยค่ะ 555555555 บางทีก็สงสัยว่ามาร์คจะเย็นชาไปไหน เป็นใบ้หรอมมมมม แจพูดด้วยทำไมไม่คุยกับแจค่ะ ระวังโดนแจเมินบ้างนะ คิคิ

    เพล้งงง เฮ้ยยยย คุณมาร์ค!!!!

    เกิดอะไรขึ้นนนนน!!!! (สมมุติว่าไม่รู้655) #โดนตบ ถถถถ

    อ่านตอนแรกๆ นึกว่ามาร์คโยนอะไรใส่แจเพร่ะลำคาญนะ แอบตกใจขั้นโอเวอร์ระดับโคม่าแบบอลังการเหมือนการไปเยือนดาวอังคารครั้งแรกของน้องหมา(?) #ดูเวอร์ๆเนาะ

    #นี้เม้นหรือกวนต_นไรท์ฟ่ะ555
    #นี่รอไรท์อัพเสมอค่ะ อ่านอยู่นะ แต่ไม่ได้เม้น เพราะ ขี้เกียจเข้าสู่ระบบ... (ครายแรงมาก)

    วันนี้คึกมาก55555 เม้นอย่างยาว อยากคุยกับไทร์อ่า555555 รีบมาต่อให้ครบร้อยนะคะ ><

    #เลิฟๆๆ ถถถถถ
    #29
    0