[Got7] ข้างบ้าน The series - MarkJae -

ตอนที่ 3 : Two: Sorry

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 340
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    11 ก.ย. 58

                               

                                                                      





ยองแจไม่เคยคิดว่าเขาจะทำอะไรผิดพลาดได้ขนาดนี้



เขาทำให้คุณเพื่อนบ้านคนนั้นโกรธแน่ๆㅠㅠ



ผู้ชายที่ต้องมาเจ็บแทนแถมต้องลองรองรับน้ำหนักยองแจคนนั้น

เขาคือคุณเพื่อนบ้านที่ย้ายมาอยู่เมื่อไม่กี่วันก่อน



คุณแม่เล่าให้ฟังว่าคุณมาร์คน่ะ คุณแม่บอกยองแจมาแบบนี้นะ เขาเป็นเพื่อนบ้านคนใหม่ที่ย้ายมาที่นี่เพื่อมาทำงานหรืออะไรซักอย่างยองแจไม่มั่นใจ


เป็นคนไต้หวันที่สามารถพูดภาษาเกาหลีได้

คุณแม่เลยชวนคุยด้วยนิดหน่อย

แต่เพราะความเย็นชาและท่าทางไร้มนุษย์สัมพันธ์นั้นทำให้คุณแม่ชวนคุยไม่ลง และกำลังจะเอ่ยคำล่ำลากัน ก่อนจะเกิดเรื่องนั้น…



ง่า ยองแจคงถูกคุณเพื่อนบ้านโกรธแน่ๆอะ



ยิ่งคิดยองแจก็ยิ่งเศร้าใจ เขาอยากจะร้องให้ไห้น้ำตาท่วมเมืองซางฉานี้จริงๆ


เพราะตะไคร้น้ำที่ลื่นแสนลื่นนั้นอันเดียวเลยทำให้ยองแจทำเรื่องน่าอายต่อหน้าคุณเพื่อนบ้านคนใหม่เลย



ยิ่งนั่งมองข้อมือเขียวๆของตัวเอง ยองแจก็ยิ่งคิดหนัก ขนาดเขาคนที่ไม่ได้ล้มลงไปที่พื้นจังๆยังเจ็บขนาดนี้แล้วคุณเพื่อนบ้านล่ะ จะเจ็บขนาดไหน



แต่ในหัวก็อดที่จะคิดถึงสายตาที่แสนดุดันและมีความหมายอะไรบางอย่างจนยองแจอยากจะลองเข้าไปค้นหามันดูซักครั้ง



ตั้งแต่ใช้ชีวิตมาสิบแปดจะสิบเก้าปีเขาไม่เคยคิดว่าผู้ชายคนไหนหล่อจนน่าหลงไหลแบบนี้จริงๆ จนมาเจอคุณเพื่อนบ้าน



ยิ่งคิดแก้มของยองแจก็ยิ่งร้อนจนต้องยกมือสวยขึ้นมากุ้มแก้มเอาไว้



ฮือ ยองแจต้องเลิกคิดนะ!



แต่แก้มคุณเพื่อนบ้านนิ่มมากเลยนะ.__.




ก่อนที่ยองแจจะคุยกับตัวเองราวกับคนบ้าที่ทึ่งหัวตัวเองไปมามากกว่านี้

เสียงของคุณแม่ที่เดินขึ้นมาตามลูกชายตัวเล็กก็ดังขึ้น



“ยองแจจ๊ะ ยูคยอมมาหาจ่ะ” คุณแม่เพียงเปิดประตูเข้ามาบอกลูกชายแล้วยื่นหน้าเข้ามาเท่านั้น



“โอเคครับ เดี๋ยวยองแจลงไป” เสียงของคุณแม่เงียบหายไปแล้ว หลังจากนั้นยองแจก็รีบวิ่งไปชั้นล่างทันที





“ยูคนั่งรอไปก่อนนะจ๊ะ เดี๋ยวยองแจก็ลงมา” ยองจีเอ่ยบอกเพื่อนสนิทของลูกชายด้วยน้ำเสียงใจดี



“ยูคยอมมมม ยองแจมาล๊าว” คุณแม่คนสวยยังพูดไม่จบประโยคดี เสียงที่ตะโกนมาจากชั้นบนก็ขัดขึ้นมาก่อน



ตึง ตึง



“ยองแจหนูอย่าวิ่งลงมาแบบนั้นซิลูก” เสียงคุณแม่ที่ตะโกนขึ้นไปชั้นบนเพราะได้ยินเสียงการวิ่ง เขากลัวยองแจจะล้มขึ้นมาซักวันจริงๆ



“งื้อก็ยองแจอยากเจอยูคไวๆนี่ฮะ” ยองแจเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ้อนๆก่อนที่เดินเข้าไปกอดคุณแม่คนสวย



“ปล่อยเลยไม่อายยูครึไง”ถึงจะเป็นประโยคที่คล้ายดุแต่น้ำเสียงกับมีแต่ความใจดีและมือที่คอยลูบหัวลูกชายราวกับยองแจเป็นเด็ก



“ยูคยอม ยองแจคิดถึงจางโล๊ย” เพียงแค่เห็นหน้าเพื่อนสนิทยองแจก็รีบปล่อยจากคุณแม่และกระโจนไปกอดเพื่อนสนิททันที



“คิดถึงอะไรเราพึ่งเจอกันไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว”



“คิดถึงขนมที่เราเอามาฝากล่ะสิไม่ว่า”  ยูคยอมเอ่ยอย่างรู้ทันพร้อมกับเคาะหัวเพื่อนสนิทนิสัยเด็กนี่ไปทีนึง



ยู้ ยูคยอมรู้ทันยองแจตลอดเลยอะ!!



“แล้วไหนของฝาก” เพียงแค่แบมือออกไปถามหาของฝากยองแจก็ถูกยูคยอมเพื่อนสนิทตัวโตขยี้ผมด้วยความหมั่นเขี้ยวทันที



“ฝากคุณน้าไว้แล้ว ”



“ยูคยอมใจดี ยองแจรักยูคยอมที่ฉุดโลย อิอิ” ยองแจหัวเราะให้กับภาษาวิบัติที่ตัวใช้นิดหน่อย



ยูคยอมเป็นเพื่อนสนิทของยองแจเพราะเราทั้งต่างเป็นคนเกาหลีที่ย้ายมาอยู่ฉางซาเหมือนกัน

บ้านของยูคยอมเปิดร้านขายเบอร์เกอร์รี่เล็กๆที่นี่ และนั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ยองแจไปตีสนิทกับยูคยอม



นี่ยองแจไม่ได้เห็นแกกินนะเอ่อ

แต่เวลายูคยอมมาหายองแจมักมีขนมติดมือมาฝากด้วยตลอดเลย><  



“เอ่อนี่อ้วน ได้ข่าวว่ามีเพื่อนบ้านย้ายมาใหม่หรอ”



“ยองแจไม่อ้วนนะ!! ใช่ล่ะยูคแต่ยองแจยังไม่ได้เริ่มทำความรู้จักคุณเพื่อนบ้านเลย”คนที่ถูกเรียกว่าอ้วนตะโกนใส่เพื่อนตัวเองทันที ก่อนที่จะเอ่ยประโยคถัดมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา



“หือ มันแปลกๆนะเนี้ยที่คนพูดมากแบบยองแจจะไม่อัพเดตเพื่อนบ้านคนใหม่” ยูคยอมจับหัวยองแจแล้วเอนไปเอนมาเพื่อปลอบใจราวกับเด็กน้อย



“ฮือยูค ยองแจเศร้ามากเลย” ยองแจเพียงหันไปซบอกเพื่อนสนิทพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้



“แล้วยองแจได้ไปทักทายเขารึยัง?”



“ยองแจได้เจอแล้ว แถมยังทำเรื่องน่าอายไว้อีก”



“เรื่องอะไรหรอ” ยูคยอมใช่มือลูบหัวเพื่อนสนิทไปแบบนั้นเรื่อยๆราวกับเด็กน้อย บางครั้งยูคยอมก็เคยสงสัยนี่เขาได้เพื่อนหรือได้ลูกมาแทนกันแน่นะ



“ก็…ก็ยองแจไปหอมแก้มคุณเพื่อนบ้านอะ”



“ฮะ!! ยองแจทำไมถึงไม่เล่าให้เราฟัง แล้วนี่ทำไมถึงไปหอมแก้มเขาได้” จากที่ลูบหัวอยู่ดีๆตอนนี้ยูคยอมกลับดึงเพื่อนสนิทให้มานั่งตรงๆและเริ่มสอบถามตามประสาเพื่อนที่ชอบหวงเพื่อนทันที



ยองแจเริ่มเล่าเรื่องราววันนั้นตั้งแต่ต้นจนจบแบบระเอียดไม่มีตกหล่นให้เพื่อนตัวสูงฟังทันที



“แล้วอย่างนี้ยองแจจะทำยังไง”



“นั้นสิ ยองแจเครียดมากเลย!” ร่างบางพูดพร้อมกับทึ่งผมตัวเองไป



“อย่าเครียดซิ คิดดีๆ แล้วก็ไม่ต้องขมวดคิ้วแบบนี้รู้ไหม” ยูคยอมใช้นิ้วชี้ไปที่คิ้วที่ขมวดเป็นปมของยองแจก่อนที่จะขยี้มันเล็กน้อยเพื่อคลายปมที่ผูกไว้ ถึงมันจะไม่ได้ผลก็ตาม



เขาไม่อยากเห็นเพื่อนสนิทตัวน้อยที่แสนร่าเริงต้องมานั่งทำหน้าเศร้าเหมือนนากน้อยที่เจ้าของไม่ให้อาหารแบบนี้เลยจริงๆ




“ยองแจก็ลองไปขอโทษเขาดูสิ เอาขนมที่เราทำมาฝากไปขอโทษด้วยก็ได้นะเผื่อเขาจะอารมณ์ดีขึ้น”



“แต่ถ้าคุณเพื่อนบ้านไม่เห็นแก่กินแบบยองแจล่ะคยู” ยิ่งยองแจคิดมากเท่าไหร่ชื่อที่เคยเอาไว้ใช้เรียกตอนอยากอ้อนหรือขอความช่วยเหลือก็ถูกขึ้นยกมาใช้ทันที



ถึงแม้สิ่งที่ยูคยอมคิดออกมามันค่อนข้างจะเป็นวิธีที่ดี แต่เมื่อคนที่รับฟังกำลังสติแตกต่อให้คิดมาหนึ่งร้อยวิธียองแจก็คงไม่ชอบซักวิธีหรอก



“ยองแจก็รู้นิว่าเวลาใครกินขนมจากร้านเราก็มักจะอารมณ์ดีตลอด” ยูคยอมพูดกับเพื่อนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงใจเย็น ถึงแม้สีหน้าของยองแจจะหลงเหลือความไม่เชื่ออยู่ก็ตาม



“คยูเก่งที่สุดเลย คิดได้ไง! ทำไมยองแจมีเพื่อนที่ฉลาดแบบนี้นะ อิอิปลื้ม><” คนตัวเล็กที่อยู่ในอกของเพื่อนสนิทลุกขึ้นมานั่งปรบมือเพื่อยืนยันในสิ่งที่พูดไป แถมมีการเอนตัวมากอดยูคยอมอีกรอบเพื่อเป็นการขอบคุณ



จริงๆยูคยอมก็อยากจะบอกนะว่าเขานะไม่ได้ฉลาดไปหรอกแต่ยองแจเองนั้นแหละที่คิดไม่ถึง นี่เขาไม่ได้ว่าเพื่อนโง่นะแค่เพื่อนไม่ค่อยคิดเท่านั้นเอ๊ง (เสียงสูงระดับมากกว่าความสูงของแจ็คสัน วงก็อตเซเว่นที่ยูคยอมเคยเห็นในทีวีซะอีก)




“ยองแจเลิกกอดเราแล้วรีบไปขอโทษเขาคนนั้นก่อนเถอะ” ร่างสูงดันหลังของเพื่อนสนิทให้เดินเข้าไปหากล่องเค้กสีสันหน้าทานทันที




“ยองแจยังไม่เอาไปให้ได้ไหม ขอกินก่อนชิ้นนึง*^*” พอเห็นเค้กสีสันสวยงามที่ว่างอยู่ในกล่องความคิดที่จะไปขอโทษคุณเพื่อนบ้านก็ถูกแทนที่ไปด้วยความอยากกินทันที



“ไม่ได้นะ! ยองแจต้องรีบไปก่อนแล้วหลังจากนั้นค่อยมากิน” ยูคยอมตีมือเพื่อนสนิทที่กำลังจะจิ้มลงไปที่แยมแต่งหน้าหนึ่งที ก่อนที่จะจัดจานเพื่อนนำมาวางเค้กและตกแต่งเพื่อนเล็กน้อยตามประสาพ่อครัว



“เร็วๆซิยูคยอม!! ”



“ยองแจอยากจะกินคุณเค้กจะแย่แล้วนะ เอ้ย! อยากจะไปขอโทษคุณเพื่อนบ้านจะแย่แล้ว” มนุษย์ผู้เห็นของกินคือทุกอย่างเร่งเร้าเพื่อนสนิทด้วยความเร่งรีบ



“ อะได้แล้ว รีบไปรีบกลับนะครับ” ร่างสูงถือเค้กเดินตามไปส่งเพื่อนที่หน้ารั้วบ้านถึงแม้ยองแจแค่ต้องเดินไปอีกไม่กี่ก้าวก็ตาม



“ฮึบ!! ยองแจไฟท์ติ้ง” ร่างบางชูมือที่กำไว้เหนือหัวก่อนที่จะอวยพรตัวเองด้วยใบหน้าจริงจัง

จนทำให้เพื่อนสนิทที่ยืนมองอยู่หัวเราะให้กับความน่ารักนั้นเบาๆ




                                              



กดดีไหม



รึไม่กดดี



แต่ถ้าไม่กดยองแจจะไม่ได้ขอโทษคุณเพื่อนบ้านนะ



แต่ยองแจก็กลัวอะ



ฮืออออออ สับสนที่สุด!!



ร่างบางของยองแจยืนทะเลาะกับตัวเองมาเกือบจะสิบนาทีแล้ว หลังจากเพื่อนร่างสูงเดินกลับเข้าบ้านไป ความมั่นใจที่มีก็ถูกจูงตามหลังยูคยอมไปทันที



หลังจากที่ทะเลาะกับตัวเองอยู่นาน นิ้วเรียวสวยก็ถูกยกขึ้นมาก่อนที่จะกดไปที่กริ่งที่ติดอยู่ตรงข้างๆประตูรั้วทันที




รอเพียงไม่มีกี่อึดใจก็มีชายหนุ่มร่างสูงเดินมาจากในบ้าน




“มีอะไร?” เพียงแค่คุยกันครั้งแรกยองแจก็ถูกถามด้วยน้ำเสียงดุๆแล้วอะ



“คือ…คือ” ความมั่นใจที่เคยมีมันหายไปตั้งแต่เจอหน้าดุๆนี้แล้วจริงๆ ฮือทุกคนยองแจกลัวㅠㅠ  



“จะคืออีกนานไหม ถ้าไม่มีอะไรฉันจะได้เข้าบ้าน”คนที่ถูกปลุกจากความคิดในการออกแบบงานใหม่เอ่ยถามคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด



เด็กบ้านี่จะเอายังไงกับเขากันแน่เจอกันครั้งแรกก็ไม่มีมารยาททำคนอื่นเจ็บแล้วยังไม่ขอโทษแล้วครั้งนี้ก็ยังมายืนอึกๆอักๆทำให้เขาเสียเวลาคิดงานอีก



“ คือยองแจเอาเค้กมาขอโทษฮะ”ร่างบางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจี๊ยมเจียมเพราะกลัวถ้าพูดอะไรไปอาจจะโดนคนตรงหน้าดุได้



“…………” คิ้วของคนที่อีกฝั่งฟากรั้วของยองแจเริ่มกระตุก เด็กนี่คิดว่าเขาเป็นเด็กน้อยรึไงถึงเอาขนมแสนหวานนั้นมาขอโทษเขา



“ผมชื่อยองแจนะฮะ เป็นลูกของคุณแม่ยองจีที่คุณมาร์ครู้จัก” ใครถามเด็กนี่กัน ตั้งแต่มาถึงเด็กที่ชื่อยองแจก็เอาแต่พูดจนตอนนี้มาร์คจะเริ่มหมดความอดทน



“คุณชื่ออะไรหรอฮะ?” ถึงแม้ยองแจจะรู้ว่าคนหน้าดุตรงหน้าชื่อคุณมาร์คก็เถอะ แต่ยองแจก็อยากฟังจากปากคุณมาร์คเองมากกว่านี่นา




ง่าทำไมคุณเพื่อนบ้านยืนเงียบแบบนี้ล่ะ ยองแจใจไม่ดีเลย._.




“ออกไป” ยังไม่ทันที่จะได้คุยกับตัวเองในความคิดมากกว่านี้ก็ถูกเสียงดุๆเอ่ยขึ้นมาก่อน



“แต่ยองแจเอาเค้กมาให้นะฮะ เค้กร้านนี้อร่อยมากยองแจคิดว่าคุณเพื่อนบ้านต้องชอบๆแน่เลยฮะ” ยองแจยังคงยืนเกาะที่ประตูรั้วพร้อมยื่นเค้กไปให้คนฝั่งตรงข้ามด้วยด้วยลำบาก ถ้าใครถามว่าทำไมยองแจไม่ยื่นให้ดี ก็ยองแจส่วนสูงไม่ถึงนี่นา._. แถมคุณเพื่อนบ้านก็ไม่เปิดประตูให้อีก




“ฉันไม่ชอบกินเค้ก” มาร์คเอ่ยออกมาด้วยการพยายามระงับเสียงให้ฟังดูใจเย็นมากที่สุด



“แต่ถ้าคุณเพื่อนบ้านไปเอายองแจก็ไม่ไปไหนแน่ๆ” ทุกคนจำได้ไหมที่ยูคบอกไว้ให้มาง้อคุณมาร์คให้สำเร็จ ถึงยองแจจะกินคุณเค้กได้ แต่ตอนนี้ยองแจกำลังเจอปัญหาหนักเลยล่ะ ถ้าคุณเพื่อนบ้านไม่รับเค้กไปยองแจก็ต้องอดกินเค้กที่เหลือน่ะสิ



“………”



“………”



ทั้งคู่ยืนจ้องหน้ากันอยู่อย่างนั้นราวๆสิบนาที



“เอาเค้กมาแล้วรีบกลับบ้านนายไปซะ” ถึงแม้ไม่เต็มใจรับแต่เพื่อตัดปัญหามาร์คก็คงต้องรับมันมา



“แต่คุณยังไม่บอกชื่อยองแจเลยนะ ”



“มาร์คนั้นคือชื่อของฉัน ไปได้แล้ว” มาร์คเพียงแค่เอ่ยบอกชื่อกับเด็กน้อยตรงหน้าเพื่อตัดปัญหา แล้วถือเค้กหน้าตาหน้ากินเดินเข้าไปในบ้านที



“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณมาร์ค” ร่างบางยกมือขึ้นมาป้องปากพร้อมตะโกนบอกคนที่กำลังหันหลังให้



ยองแจจะสนิทกับคุณมาร์คให้ได้เลย ฮิฮิ



หลังจากที่มาร์คเดินเข้าบ้านไปแล้วยองแจก็หันหลังให้รั้วตรงข้ามและเดินเข้าบ้านตัวเองไปอย่างอารมณ์ดี



กลับบ้านเราคุณเค้กรออยู่~



ยองแจมีความสุขที่สุดในโลกเลย อิอิ







alica_alitsara, Lollipop 'zaza :ตอนต่อๆไปมีให้เขินมากกว่านี้นะคะ.///. 

ilove_got7:น้องแจผู้เป็นมิตรกับทุกคนค่ะ 55555 

RK CYP: เรียบร้อยเหมือนยองแจเลยค่ะ 5555 พี่มัคอาจไม่เขินแต่เรานี่เขินเลยค่ะ>///< 

PastOfMark: รีบไปนะคะ รอให้เขาได้กันก่อน (เอ่ะ ยังไง5555555)

เรามาไม่ทันวันเกิดพี่มาร์คค่ะ._. สุขสันต์วันเกิดทูมายบอย มีความสุขมากๆครับ เดี๋ยวยกยองแจให้วันนึง>.< ตอนนี้เหมือนฟิคยูคแจเลยค่ะ 555555 รอตอนหน้าก็พี่มาร์คหนักๆแล้วค่ะ รอก่อนเนอะ see u 

-KATTUNGEN-




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

65 ความคิดเห็น

  1. #64 Katae_cyj (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 20:55
    แจมัยน่ารักขนาดนี้
    #64
    0
  2. #58 RusIvan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 16:56
    น้องนากของเจ๊เหมาะกับพี่มาก(มาร์ค) มากเลยลูก
    #58
    0
  3. #48 maprangseetha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 14:57
    555เราว่ามาร์คก็น่ากลัวจริงๆนั่นแหละ เป็นเรานี่ไม่กล้าคุยอ่ะ กลัว
    #48
    0
  4. #27 BLACKLOVE (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 23:16
    ทำไมน้องแจนน่ารักอย่างนี้!!
    น่าจับมาฟัดเล่นที่บ้านจิงๆ >[]<
    #27
    0
  5. #20 ~~OoSuperEunhyukHae1311oO~~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 08:25
    งื้อออ คุณมาร์คออกไปเอาขนมยองแจแล้ววว >< ยูคแจเบาๆ ไปดิ ยองแจเด็กโน้ยย น่ารัก พั่มาร์คไม่ซึนดิ
    #20
    0
  6. #17 alice_alitsara (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 10:55
    พี่มัคทำเป็นเข้ม ยองแจน่ารักน่าฟัดมากเลย แหมไม่ได้เห็นแก่ของกินเล้ยยยนะยองแจ กำลังสนุกเลยรอนะค่ะ
    #17
    0
  7. #16 alice_alitsara (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 10:54
    พี่มัคทำเป็นเข้ม ยองแจน่ารักน่าฟัดมากเลย แหมไม่ได้เห็นแก่ของกินเล้ยยยนะยองแจ กำลังสนุกเลยรอนะค่ะ
    #16
    0
  8. #15 Lollipop 'zaza (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 08:51
    ยองแจไม่ได้โง่จริมๆนะยูค
    #15
    0
  9. #14 Elf Junior (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 07:08
    >< รีบมาต่อนะคะ
    #14
    0
  10. #13 PastOfMark (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 23:56
    แจลูกหนู่นี่ไม่ค่อยเห็นแกกินสักเท่าไหรเลยเนอะ แอบปวดหัวกับความใสใส(?)ของหนูแจเบาๆ เอ๊ะตกลง markjae หรือ yugjae คะเนี่ยแจอ้อนยูคขนาดนี้
    #13
    0