[Got7] ข้างบ้าน The series - MarkJae -

ตอนที่ 2 : One: Greeting

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    1 ก.ย. 58

                                

                                                                              






ชเว ยองแจ เป็นเด็กหนุ่มตาตี๋ที่รอยยิ้มทำลายโลก เพราะทุกครั้งที่ร่างบางยิ้มมันเหมือนโลกนั้นสดใสขึ้นทันตาจริงๆ ใบหน้าที่ค่อนไปทางน่ารักมากกว่าหล่อ เขาเป็นนักเรียนที่กำลังรอการเข้ามหาวิทยาลัย




ร่างบางเป็นชาวเกาหลีที่ย้ายมาอยู่ฉางซาได้นานแล้ว มันทำให้ยองแจสนิทกับทุกคนที่นี้มากกว่าคนที่เกาหลีซะอีก




ยองแจอาศัยอยู่กับคุณแม่คนสวยแค่สองคนเพราะคุณพ่อที่เป็นตำรวจชั้นผู้ใหญ่ทำให้ท่านต้องไปทำงานอยู่ในเมืองตลอด นานครั้งที่ทั้งครอบครัวจะได้เจอหน้ากันอย่างพร้อมเพียง

ยองแจไม่มีพี่น้องคงจะมีแต่เพื่อนคนสนิทที่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกันอย่างคิม ยูคยอมนั้นแหละ แล้วก็ลูกพี่ลูกน้องอย่างอิม แจบอม




แต่ทุกอย่างก็ไม่ได้มีปัญหากับยองแจหรอกเพราะยองแจเป็นเด็กน่ารักยิ้มง่ายและร่าเริง



ทุกคนในหมู่บ้านนี้เอ็นดูความน่ารักของยองแจกันหมด



ทั้งความช่างพูดช่างจา



ทั้งรอยยิ้มน่ารักๆนั้น



ความสดใสของเจ้าตัวที่มีอยู่ตลอดเวลา



เรียกได้ว่ายองแจเป็นที่รักของคนที่นี่และเป็นมิตรกับทุกอย่างจริงๆ




ยองแจก็เคยคิดว่าตัวเองจะไปประกวดยิ้มสวยแห่งปีอยู่นะ ถ้ายองแจไปประกวดต้องได้คะแนนเยอะแน่ๆเลยอะ><



เขาเป็นเด็กพูดมาก พูดมากที่ขนาดถึงมีผ้ามาปิดปากเขาก็ยังต้องพูด ถ้าให้ยองแจนั่งเงียบๆน้ำลายเขาคงเหงาตายแน่ๆ



แต่อยู่มาวันหนึ่งก็มีคนมาทำความมั่นใจที่มีมากล้นของยองแจนั้นหายไป ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก ก็…




คุณเพื่อนบ้านสุดหล่อคนนั้นไงล่ะ!!




ความจริงแล้วเรื่องมันเป็นอย่างงี้ก็คือลุงจางเจ้าของบ้านคนเก่า

คุณลุงคนสวยที่ใจดีกับยองแจมากๆ แกพึ่งจะย้ายออกไปเพราะต้องไปอยู่กับครอบครัวในเมือง

ถึงแม้มันจะเป็นน่ายินดีก็ตาม แต่ยองแจกลับไม่รู้สึกเช่นนั้นเลย



ยองแจอยู่ในอาการซึมเศร้าและหมดน้ำตาไปหลายกระติกเลยล่ะกว่าจะทำใจได้



แต่ราวกับพระเจ้าเป็นใจและเห็นใจเขา เพราะว่า…



เขามีเพื่อนบ้านคนใหม่ล่ะ!!><



ผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งที่มาพร้อมสายฝนคนนั้น ชายที่มีดวงตาที่ดูดุดันและมีสเน่ห์ชวนมองคนนั้น ทำให้ยองแจคนร่าเริงแทบอยากจะกระโจนเข้าไปทักทายตั้งแต่แรกเจอ



แต่ทุกอย่างก็พังไม่เป็นท่า เพราะคุณเพื่อนบ้านคนเดียวเลย!!



เคยรู้สึกเหมือนถูกเมินไหม



มันเจ็บยิ่งกว่าถูกถีบหน้ากลางมหาสมุทรแปซิฟิกอีกนะยองแจไม่อยากจะเอ่ย



ยองแจรอเข้าไปทำความรู้คุณเพื่อนตั้งสองวันแล้ว




ทุกคนมันคือระยะเวลาสองวันเลยนะ!!

สองวันที่มี 48ชั่วโมง 2880นาทีเลยนะ!!




แต่ยองแจก็ยังไม่ได้เจอคุณเพื่อนบ้านตั้งแต่วันฝนตกวันนั้นอีกเลย



เอ้ะ!? หรือว่าคุณเพื่อนบ้านจะป่วย



ยองแจมารอคุณเพื่อนบ้านที่หน้าต่างห้องทุกวันเลยนะㅠㅠ



ใช่ไม่ผิดหรอกก็บ้านของยองแจกับบ้านข้างๆเป็นบ้านแฝดกันนี่นา



บ้านแฝดไม้ประยุกต์สองชั้นสีฟ้าครีม ภายในตัวบ้านมีพื้นที่กว้างสำหรับ1ครอบครัวเลยล่ะ 

อีกทั้งภายในบ้านยังมีพื้นที่ให้ปลูกสวนสวยๆอีกด้วย

ตรงกลางระหว่างทั้งสองบ้านจะมีระเบียงยื่นออกมาให้เดินไปหากันได้



เมื่อก่อนยองแจชอบมานั่งคุยกับคุณลุงจางที่ระเบียงแก้เหงาตลอดเพราะห้องของทั้งสองอยู่ตรงข้ามกัน เพียงแค่ยองแจเดินไปอีกฟากก็สามารถไปเล่นที่บ้านคุณลุงจางได้อย่าสบายๆเลยล่ะ



แต่เดี๋ยวนี้คงเป็นแบบนั้นไม่ได้อีกแล้ว



ฮือ พูดแล้วเศร้า ขอน้ำหวานแก้ว (ยองแจไม่ดื่มเหล้านะขอบอก พอดีเป็นคนใสใส อิอิ><)



แต่เดี๋ยวค่อยไปทำความรู้จักกับคุณเพื่อนบ้านก็ได้ยองแจยังมีเวลาอีกเยอะ 


เยอะมากพอที่จะรู้จักคุณเพื่อนบ้านไปทั้งชีวิต คิคิ


                                                    



วันนี้เสาร์ที่อาจจะเป็นวันหยุดของใครหลายคน



ทุกคนๆคงอยากนอนอยู่ขึ้นอืดอยู่บนเตียงช่ะมะแต่ไม่ใช่กับยองแจหรอกเพราะนี่คือช่วงเวลาที่

ยองแจจะต้องออกไปหาเวนดี้แล้ว


เวนดี้คือเพื่อนสนิทอีกคนของยองแจเอง



จริงๆเวนดี้คือสถานแห่งความลับของยองแจเลยนะ

ไม่ค่อยมีใครรู้หรอกว่าเวนดี้อยู่ที่ไหน



ตอนนี้ยองแจกำลังเดินขึ้นเขาที่ลาดชันไปด้วยความลำบาก



ใช่ไม่ผิดหรอก ขึ้นเขา



หลายคนอาจจะสงสัยว่าเวนดี้คือใคร



เวนดี้ก็คือภูเขาที่อยู่ในหมู่บ้านที่ยองแจอาศัยอยู่



จริงๆยองแจเคยมาที่กับคุณพ่อและคุณแม่จนที่กลายเป็นที่สำหรับเอาไว้พาคนสำคัญมาเลยล่ะ



เวนดี้สวยมากๆเลยนะ ทุกครั้งที่ยองแจมีเรื่องไม่สบายใจหรือเหงาๆยองแจก็มีเวนดี้ที่คอยรับฟังและอยู่เป็นเพื่อนนี่แหละ



เห็นไหมยองแจบอกแล้วว่ายองแจอะเป็นมิตรกับทุกคน อิอิ




เฮ้อ ในที่สุดยองแจก็มาถึง คิดถึงเวนดี้จังไม่ได้ขึ้นมาเกือบสองอาทิตย์แล้ว



ยองแจจะมาดูคุณพระอาทิตย์ขึ้นที่นี่ตลอดแหละ สวยมากๆเลยนะยองแจไม่อยากจะอวด><



แต่ยองแจคงจะมาช้าไป ก็เพราะตอนนี้คุณพระอาทิตย์กำลังยิ้มสวยอยู่บนท้องฟ้าแล้ว


น่าเสียดายจัง.__.




ยองแจล่ะความสนใจจากจุดนั้นก่อนที่จะสูดอากาศอันบริสุทธิ์ของที่นี่ ที่นี่มีทิวทัศน์ที่สวยงามเพราะถ้ามองจากตรงนี้สามารถเห็นหมู่บ้านได้ทั้งหมดเลย



“นี่เวนดี้ รู้รึเปล่ายองแจมีเพื่อนบ้านคนใหม่ด้วยนะ”



“คุณเพื่อนบ้านหล๊อหล่ออะ><” คนอะไรก็รู้หล่อมากๆเลย ยองแจล่ะอิจฉา ทำไมเขาหล่อไม่ได้แบบนั้นบ้างนะ!



“คิก คิก แต่คุณเพื่อนบ้านหน้าดุมากๆเลย เหมือนแองกี้เบิร์ดเลยล่ะ” ยองแจหัวเราะให้กับความคิดตัวเอง      


ทุกคนต้องเห็นล่ะ แล้วทุกคนจะเข้าใจยองแจ คิคิ แต่ยองแจชอบแองกี้เบิร์ดนะ น่ารักดี





เขานั่งเล่นอยู่กับเวนดี้เกือบชั่วโมงจนใกล้จะถึงเวลาที่ต้องกลับบ้านแล้ว ยองแจไม่อยากกลับเลยอะ

แต่ยองแจก็ไม่อยากปล่อยคุณแม่อยู่คนเดียว



“ง่าเวนดี้เราต้องไปแล้วนะ ไม่อยากไปเลย” ร่างบางเอ่ยพร้อมกับยู้ริมฝีปากเข้าหากัน

ยองแจรู้สึกอยากจะงอแงเป็นเด็กน้อยนิดหน่อย

ก็เขาไม่อยากจากเพื่อนไปนิ๊!!



“ยองแจต้องไปแล้วนะ ไม่คิดจะรั้งไว้หน่อยหรอ._.”



“โอเคยองแจไปแล้วนะ บายนะเวนดี้”



ยองแจใช้เวลาร่ำราเพื่อนสนิท(?)อยู่ซักพักก่อนที่เดินลงจากเขามา

 







ใช้เวลาเกือบสามสิบนาที ตอนนี้ร่างบางก็เดินมาถึงบ้านแล้ว

แต่ก่อนที่ยองแจจะได้เดินไปในบ้านเขาก็ได้ยินเสียงคุณแม่คนสวยคุยกับใครซักคน




“ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะมาร์ค  ถ้ามีปัญหาอะไรถามน้าได้นะจ๊ะ” คุณน้าคนสวยยิ้มให้กับคนตรงหน้า




“ขอบคุณมากนะครับน้ายองจี ผมคงต้องขอตัวก่อน” มาร์คเอ่ยขอตัวด้วยใบหน้าเรียบเฉย ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้ว่าการทำสีแบบใส่ผู้ใหญ่ไม่ใช่เรื่องดี

แต่เขาก็ไม่อยากจะมาซักเท่าไหร่ แต่มันเพราะมารยาทที่ทุกคนควรกระทำ




ตอนแรกที่มาร์คมาถึงอาจจะเป็นความมืดและสายฝนที่ตกลงมาทำให้ลืมสังเกตไปเลยว่าบ้านนี้เป็นบ้านแฝด เพราะคนที่หาบ้านหลังนี้ให้คือเพื่อนที่เขารู้จักและด้วยความที่เขาเป็นคนง่ายๆจึงไม่สนใจอะไรและตอบตกลงซื้อก่อนที่มาสำรวจบ้านซะอีก







เสียงใครกันนะ ทำไมไม่คุ้นเสียงเลย แต่เสียงทุ้มจัง คนที่เกาะอยู่ขอบประตูบ้านได้แต่คิดอยู่ในใจ ยองแจจำเสียงทุกคนได้นะ แต่แปลกจังทำไมยองแจไม่รู้


เอ่ะ?! หรือว่าจะเป็นเพื่อนบ้านคนใหม่!! O.o



ก่อนที่จะสงสัยไปมากกว่านี้ร่างกายมันก็ไปก่อนสมองแล้วเพราะตอนนี้แขนเล็กๆนั้นกำลังเกาะประตูและชะโงกหน้าเพื่อแอบดูบ้านตัวเองเหมือนโจรเลย ถ้ายูคยอมมาเห็นนะต้องล้อยองแจแน่ๆ



แต่เหมือนการแอบมองจะไม่เป็นผล เพราะยองแจกลับมองไม่เห็นอะไรเลย 

แถมยังรู้สึกได้ว่าเสียงการสนทนาดูเงียบไป ก่อนที่จะได้ยินเสียงคนเดินมา



ยองแจชะโงกหน้าไปมากกว่าเดิมเพราะเขาอยากรู้จริงๆนี่นาว่าใคร ขาข้างขวาที่เคยวางอยู่บนพื้นตอนนี้กลับลอยอยู่บนอากาศแทนเพราะร่างบางต้องการเอนตัวและทิ้งน้ำหนักไปมากเดิมเพื่อการมองเห็น



แต่ราวกับพระเจ้าไม่เป็นใจ เพราะพื้นที่ยองแจยืนอยู่นั้นกลับมีตะไคร้น้ำที่เกิดจากการกักตัวของน้ำฝน และมันลื่นมากๆพอกับถ้ามีคนพลาดท่ามาเหยียบมันอาจจะลื่นล้มได้



แล้วคนคนนั้นก็คือยองแจเองㅠㅠ



หวืด




ก่อนที่จะตกใจไปมากกว่านี้ ร่างของยองแจก็กำลังจะล่วงลงสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วงของโลก




ยองแจหลับตาพร้อมกับรอรับความเจ็บนี้




แต่เอ่ะทำไมไม่เจ็บเลยอะ แถมพื้นก็นุ่มมากเลย เหมือนกับมีเบาะมารองรับ เบาะ?!




ร่างบางเลยลองลืมตาที่ปิดขึ้นมา ลายไม่เหมือนพื้นบ้านยองแจเลย พื้นบ้านยองแจไม่ใช่แก้มนุ่มๆที่จมูกยองแจฝั่งอยู่ ไม่มีตาที่คมและดูสเน่ห์ และที่สำคัญพื้นบ้านยองแจไม่มีปากนะ!!




“จะลุกได้รึยัง” ก่อนที่ยองแจจะตกไปในภวังค์ของตัวเองมากกว่านี้

เสียงเรียบที่ติดจะรำคาญก็เอ่ยขึ้นเสียก่อน

ทำให้ยองแจตกใจและรีบใช้มือดันตัวเองขึ้นทันที



ตอนนี้แก้มยองแจกำลังแดงมากแน่ๆเลย



“ตายแล้ว ยองแจทำไมหนูไปนอนทับหนูมาร์คแบบนั้นล่ะลูก!" คุณแม่คนสวยของยองแจหรือน้ายองจีที่มาร์ครู้จักตะโกนขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตกใจ ก่อนที่จะเดินไปที่ยองแจก่อนที่จะจับยองแจหมุนไปรอบๆเพื่อหาดูว่ามีบาดแผลอะไรรึเปล่าด้วยความความเป็นห่วงลูกชายตัวเล็ก




“ขอโทษแทนน้องด้วยนะจ๊ะ” คนที่มีอายุมากที่สุดในนี้เอ่ยขอโทษด้วยน้ำเสียงที่ยังเจื่อทั้งความตกใจและรู้สึกผิดแทนลูกชาย




“ไม่เป็นไรครับ ผมไปแล้วนะครับ" มาร์คก้มมือไหว้คนที่มีอายุมากกว่าก่อนจะเอ่ยลา

มาร์คปฏิเสธไปเพราะมารยาทแต่สิ่งที่คิดกับสิ่งที่เอ่ยมันตรงข้ามกัน


“เด็กอะไรไม่มีมารยาทเลยซักนิดหน้าตาก็น่ารักแต่ทำคนอื่นเขาเจ็บตัวแล้วยังไม่รู้จักขอโทษ สงสัยเขาต้องอยู่ห่างๆเด็กคนคนนี้ไว้ซะแล้ว”


แต่มาร์คก็พอรู้มารยาทพอที่จะไม่เอ่ยออกไป เขาเพียงทำหน้านิ่งๆใส่แล้วเดินออกไปเท่านั้น





หลังจากที่มาร์คเดินออกไปได้ซักพัก แต่ที่บ้านหลังเล็กก็ยังตกอยู่ในความเงียบเช่นเดิม




“ยองแจ! ยองแจ!” คุณแม่คนสวยเขย่าแขนลูกชายเล็กน้อยเพราะตอนนี้ยองแจดูเหมือนตกใจอะไรจนช็อค จากเอ๋อๆมึนๆอยู่แล้วด้วย



“ห๊ะ?! ครับๆ”



ยองแจสะดุ้งพร้อมกับหลุดออกมาจากความคิดของตัวเอง



“เข้าบ้านได้แล้วเจ้าเด็กดื้อ” ยองจีเอ่ยบอกลูกชายก่อนที่จะเดินเข้าในตัวบ้าน




ยองแจยังยืนอยู่ตรงประตูหน้าบ้านไม่ขยับเขยื้อนไปไหนก็เพราะตอนนี้ในหัวสมองของยองแจมันเต็มไปด้วยแก้มนิ่มๆของคุณเพื่อนข้างบ้านหมดแล้ว




ทุกโค๊นนนนนนน ฮือออออ ยองแจหอมแก้มคุณเพื่อนบ้านคนใหม่อะ


ฮือออออออออออออออออออออออ  



ทำไงดีตอนนี้แก้มยองแจร้อนไปหมดจนต้องเอามือขึ้นปิดมันไว้แล้ว



หมดกันความคิดที่จะเข้าไปตีสนิท แค่เจอกันครั้งแรกยองแจก็ทำเรื่องน่าอายไปแล้วㅠㅠ






Elf Junior:ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ><


Lollipop 'zaza:เรามาต่อแล้วนะคะ: )


alica_alitsara:งืมมมเดาถูกด้วย>< งือออเราอยากพยายามสนิทกับรีดทุกคนนะคะ มาเอ็นจอยคุยกันได้นร้าาา


PastOfmark: เราก็ดีใจที่ฟิคคลอดแล้วเหมือนกันค่ะ>< ติดตามไปกันนานๆนะคะ



มาพร้อมวันหนึ่งของเดือนㅋㅋㅋㅋㅋ หวังว่าจะชอบกันนะคะ มาถึงน้องแจก็หอมแก้มพี่มาร์คแล้ว.///. 
ป.ล.เราพยายามแต่งแบบไม่เร่งรีบค่ะ เอื่อยๆสไตล์เราค่ะ 55555 อยากจะพรีเซ้นต์นิสัยของตัวละครก่อน ><

-KATTUNGEN-




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

65 ความคิดเห็น

  1. #63 Katae_cyj (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 20:49
    555แจลูก
    #63
    0
  2. #47 maprangseetha (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 14:51
    T.T เค้าล้มทับกัน เเจหอมแก้มพี่มาร์ค. ฟินนนน >///////< งื้อออ~~~~ เขินแทนยองแจ
    #47
    0
  3. #19 ~~OoSuperEunhyukHae1311oO~~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 08:14
    กรี๊ดดด ยองแจหอมแจ้มคุณเพื่อนบ้านไปแล้วว >< งืัอออออออ
    #19
    0
  4. #11 PastOfMark (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 17:43
    แจลูกทำไมอะไรคือมีเพื่อนเป็นภูเขาโอ้ยขำ แต่รู้สึกพี่มาร์คจะบอกว่ายองแจน่ารักงุ้ยยยยย พูดแบบนี้รีบมาขอ(?)เลยนะคะ 55555555 //อินี้ก็รีบเนอะ
    #11
    0
  5. #10 RK CYP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 16:44
    โอ้ยยย เวนดี้เพื่อนยองแจนี่เงียบๆเรียบร้อยเนาะ555555 แจนี่ก็น่ารักเกิ๊นนนน -/////- คุณพี่มัคไม่คิดว่าน้องจะเขินหราาา น้องเค้าจุ๊บแก้มเตงเลยนาาา
    #10
    0
  6. #8 ilove_got7 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 10:16
    น้องแจใสใสมีเพื่อนเป็นภูเขา(?)
    #8
    0
  7. #7 alice_alitsara (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 07:49
    อ่านตอนนี้ยองแจน่ารักมากกก
    ได้จุ๊บแก้มพี่มาร์คด้วย ฮือออ~~~เขินมาก.///. สู้ๆนะค่ะ^^
    #7
    0
  8. #6 Lollipop 'zaza (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 05:51
    สนุกกกกอ่าาา เขินนนแรงงง.///.
    #6
    0