SF/OS Your Blommor AllxYoungjae MarkJae 2Jae YugJae JackJae

ตอนที่ 10 : You are my cup of tea: -YugJae-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 869
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    25 มิ.ย. 58

                                                 
                                                                                                 







ยองแจน่ะชอบกลิ่นหอมๆของกาแฟคั่วสดพอๆกับการนอน

ถึงแม้ร่างบางจะไม่ชอบดื่มกาแฟเพราะรสชาติขัดที่มักจะติดปลายลิ้นทุกครั้งที่ลิ้มลอง แต่เขาก็หลงรักกลิ่นหอมๆของมัน



ยองแจร่วมเปิดร้านขายกาแฟสดกับพี่ชาย

ร้านตั้งอยู่ใกล้ๆกับรั้วโรงเรียนของเขา ถ้าใช้เท้าเดินไม่ถึงห้านาทีก็ถึง

เหตุผลที่เขามาเปิดร้านนี้ก็เพราะว่าเขารักเจ้ากลิ่นกาแฟหอมๆที่ประสมปนเปไปกับกลิ่นขนมหวานที่ชวนลิ้มลองมากๆ





เขามักเข้าร้านทุกๆวันหลังเลิกเรียนนั้นก็คือเวลาช่วงบ่ายสามโมงครึ่งไปจนปิดร้าน 

ร้านที่เขาทำร่วมกับพี่ชายที่ชื่อจินยองทุกอย่างเป็นไปได้สวย



จนตอนนี้ร้านก็เปิดมาได้มาได้ปีนึงแล้ว ส่วนมากคนที่เข้ามาในร้านของเขามีทั้งลูกค้าที่เป็นลูกค้าประจำกับลูกค้าขาจรปะปนกันไป




ร้านจะปิดช่วงสองทุ่ม หลังจากที่เก็บของและปิดร้านจนเรียบร้อย

ยองแจก็จะขึ้นไปห้องข้างบนซึ่งเป็นเหมือนบ้านของตัวเองทันที

ร้านของเขาเป็นเหมือนบ้านไม้สไตล์โมเดิร์นที่ชั้นล่างเปิดเป็นร้านกาแฟส่วนชั้นบนก็จะมีห้องใต้หลังคาที่เป็นเหมือนบ้านของเขา





ตั้งแต่ที่เปิดร้านมา มีคนมาคอยจีบพี่ชายเขาเยอะมาก ทั้งผู้หญิงแท้ชายเทียม 

แต่พี่ชายของเขาก็ไม่เคยสนใจ แต่อาจจะเว้นผู้ชายคนนึงไว้ก็ได้

เพราะผู้ชายคนนี้นี่แหล่ะที่ทำให้พี่จินยองไม่สนใจใคร


“ วันนี้นายมาทำอะไรอีก?! "

เสียงที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจของจินยองทำให้ยองแจเงยหน้าขึ้นมาจากการชงเครื่องดื่มเพื่อเตรียมไปเสริฟให้ลูกค้า


“ เรามาร้านกาแฟ เราคงอยากกินสเต็กปลาแซลมอนลมควันมั้งครับ " มาร์คตอบจินยองด้วยหน้าตากวนๆก่อนที่จะตั้งหน้าตั้งตาเลือกเมนูที่อยากดื่ม


“ นี่มาร์ค!! นายอย่ามากวนเรา จะเอาอะไรก็รีบสั่ง " และทุกอย่างก็เหมือนเช่นทุกๆวันที่ทั้งสองจะทะเลาะหรือมีปากเสียงขัดแย้งกันตลอด


“ เอาคาปูชิโนหนึ่งแก้ว และก็ช็อคโกแลตปั่นหนึ่งแก้วครับคนสวย "


“ จะสั่งไปทำไมเยอะแยะ แล้วนายกินช็อคโกแลตตั้งแต่เมื่อไหร่! สั่งไปให้สาวที่ไหน " 

จินยองเอ่ยถามถึงแม้จะไม่รู้ตัวว่าตัวเองแสดงออกว่าหึงว่าร่างสูงตรงหน้ามากขนาดไหน


“ ก็กินสิครับ ไม่สั่งไปทิ้งหรอกเดี๋ยวคนน่ารักจะเสียกำลังใจ ส่วนช็อคโกแลตน่ะเป็นของยูคยอมมัน " แก้มของจินยองขึ้นสีเล็กน้อย ก่อนที่เจ้าตัวจะร้องอ๋อเพราะรู้จักกับคนที่ชื่อยูคยอม






ยองแจได้ยิ้มขำให้กับเหตุการณ์ตรงหน้าก่อนที่จะละสายตาเพื่อจะส่องหาผู้ชายที่ชื่อยูคยอมที่มากับพี่ชายคนสนิท


ภาพตรงหน้ายองแจคือชายหนุ่มที่ใส่เครื่องแบบลักษณะแบบเดียวกับพี่มาร์คยืนมองดินฟ้าอากาศอยู่หน้าร้าน รูปร่างสูงโปร่งที่ดูเข้ากับใส่ที่ราวกับนายแบบ 

ใบหน้าหล่อและรูปร่างสูงๆทุกอย่างดูเข้ากันอย่างลงตัว

ก่อนที่ยองแจจะได้สำรวจคนที่อยู่ตรงหน้าร้านไปมากกว่านี้


ยูคยอมก็หันมาสบตากับยองแจและยกยิ้มเพื่อทักทายเสียก่อน

ยองแจยิ้มตอบกลับไปตามมารยาท ถึงแม้จะรู้สึกแปลกๆก็ตาม


เพราะเพียงแค่ได้สบตาและรอยยิ้มที่ร่างสูงส่งมา 

มันก็ทำให้ก้อนเนื้อที่อยู่ในอกด้านซ้ายของเขทเต้นแรงมากกว่าปกติ



แปลกๆ



ยองแจได้แต่ครุ่นคิด สงสัยเขาคงอาจจะป่วยแน่ๆ ต้องหาเวลาไปหาหมอบ้างแล้วล่ะ







และทุกอย่างก็เป็นไปแบบนี้ทุกๆวันยองแจก็ไปโรงเรียนพอกลับมาก็มาช่วยพี่ชายเปิดร้าน 

พี่มาร์คกับพี่จินยองก็จะทะเลาะกันทุกครั้งที่พี่มาร์คมาร้าน

แต่อาจจะแปลกไปตรงที่ ทุกครั้งที่พี่มาร์คมาที่ร้านจะมีเพื่อนสนิทที่ชื่อยูคยอมติดสอยห้อยมาด้วยตลอด แต่ก็ไม่มีซักที่ร่างสูงจะเดินเข้ามาที่ร้าน





ถ้าอาการตอนนั้นของยองแจเหมือนคนป่วย ตอนนี้เขาก็คงป่วยขั้นเรื้อรัง


เพราะทุกครั้งที่พี่มาร์คโผล่หน้าหล่อๆมาที่ร้านยองแจก็รีบเบนสายตาเพื่อมองออกไปนอกร้านเพื่อมองหาร่างสูงที่มาด้วยทันที


แต่ทุกครั้งก็มักจะเหมือนเดิมตรงที่ยูคยอมจะเลือกยืนรออยู่เพียงแค่หน้าร้านเท่านั้น


ยองแจก็มักจะใจเต้นแรงทุกครั้งทุกแอบมองยูคยอมตลอด



ถึงแม้ยองแจอยากจะรู้เหตุผลเหมือนกันว่าทำไม

จะให้ถามพี่มาร์คไปตรงๆเลยน่ะหรอตัดข้อนี้ทิ้งไปได้เลย


เพราะเขาน่ะไม่กล้าพอหรอก

.

.

.

.

.

.

.

.

.

วันนี้เป็นวันที่มีฝนปรอยๆลงมาเล็กน้อย สภาพอากาศค่อนข้างเย็น


พี่จินยองก็ไม่เข้าร้านเพราะจะออกไปธุระข้างนอกกับพี่มาร์ค


ที่เขารู้นะหรอก็เพราะพี่จินยองฝากพนักงานที่ร้านมาบอกเขาก่อนจะกำชับอีกข้อหนึ่งอย่างแน่นหนาว่าไม่ใช่การไปเดทนะ!!


พี่จินยองน่ะคงคิดว่าไม่มีคนดูความรู้สึกตัวเองออก

แต่พี่ชายเค้าน่ะถ้าใครมองไม่ออกจริงๆยองแจก็อยากจะรีบแนะนำร้านตัดแว่นดีๆให้ทันที



วันนี้เลยเป็นวันที่ยองเป็นเจ้าของร้านตัวจริง



ร่างบางเดินไปเพลงโปรดที่เข้ากับบรรยากาศฝนตกแบบนี้ทันทีที่เปิดร้านได้ไม่นานเพียงเพราะไม่อยากให้ตัวเองเหงา



วันนี้คนเข้าร้านค่อนข้างอาจจะนับคนได้ สาเหตุอาจจะเป็นเพราะมีสายฝนที่ร่วงโรยมาจากท้องฟ้า

คนที่มักจะออกมาจับจ่ายซื้อของเดินเล่นจึงมีบางตามากกว่าทุกวัน


ยองแจเลือกที่จะมานั่งที่โต๊ะริมกระจกมองผู้คนเดินผ่านไปผ่านมาเพื่อรอลูกค้า 

ตอนนี้ร้านค่อนข้างเงียบอาจจะเป็นในร้านมีแค่เขากับเพลงที่เปิดคลอๆไว้เท่านั้น




กริ๊ง กริ๊ง))))))




เสียงกระดิ่งที่ดังขึ้นทำให้ยองแจรีบลุกจากโต๊ะเพื่อไปที่เคาน์เตอร์ทันที


แต่เพียงแค่เงยหน้าขึ้นมาทักทายลูกค้า


หัวใจของเขามันก็เหมือนจะหยุดเต้นไปเสียดื้อๆ


เพราะลูกค้าคนนี้ก็คือคนที่เขามีคำถามมาตลอดว่าทำไมไม่เคยเข้ามาในร้านเลยซักครั้ง

และคนนั้นก็มักจะทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองป่วยอยู่ตลอด คุณยูคยอม




“ ยินดีตอนรับครับ " หลังที่เอ่ยตอนรับไปยองแจก็ยิ้มทักทายคุณยูคยอมไปเล็กน้อยก่อนที่ยื่นเมนูที่ทางร้านมีไปให้

จากที่ทุกครั้งที่มาร์คสั่งเครื่องดื่มให้คุณยูคยอมมักจะเป็นช็อคโกแลตปั่นเสมอนั้นทำให้ยองแจนึกขึ้นมาได้ว่าคุณยูคยอมอาจจะไม่ชอบดื่มกาแฟ

ร่างบางจึงจัดการเปิดไปที่หน้าของเครื่องดื่มที่เป็นชาและโกโก้แทน



“ ผมนึกว่าที่ร้านจะมีแต่พวกกาแฟซะอีกนะครับ " ร่างสูงเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับทำเสียงเหมือนตกใจแบบคาดไม่ถึง


“ ร้านเรามีเครื่องดื่มชนิดอื่นอีกนะครับ " คงไม่ใช่เรื่องผิดที่คุณยูคยอมจะเข้าใจผิดเพราะร้านของเขาเน้นขายทางด้านกาแฟ

มันอาจจะทำให้คนส่วนมากคิดว่าร้านเขาขายแต่กาแฟ แต่จริงๆแล้วร้านของเขามีเครื่องดื่มและเบอร์เกอร์รี่อีกมากมาย



“ เอ่อจริงๆแล้วคือ " ยูคยอมเอ่ยด้วยน้ำเสียงประม่า มันคงจะเป็นเรื่องน่าอายที่เขาจะถามอะไรแบบนี้ไปนะ


“ มีอะไรให้ช่วยรึเปล่าครับ? " ยองแจที่เห็นอีกฝ่ายมีท่าทีประม่าเหมือนอยากจะขอความช่วยเหลือแต่ไม่กล้าจึงได้รีบเอ่ยทักไป


“คือจริงๆแล้วผมเป็นคนที่ชอบดื่มกาแฟนะครับ ที่ดื่มช็อคโกแลตเพราะชอบ 

แต่ตอนนี้เริ่มเบื่อแล้ว คุณพอจะมีเมนูอะไรแนะนำไหมครับ? "

อ่าจริงๆ แบบที่ยองแจคาดคะเนไว้เลยซินะ คุณยูคยอมไม่ชอบดื่มกาแฟ


“งั้นเดี๋ยวผมจะเลือกให้นะครับ คุณเชิญไปนั่งรอที่โต๊ะก่อนได้เลย " ยองแจเชิญอีกฝ่ายไปนั่งโต๊ะก่อนที่จะรีบมาชงเครื่องดื่มทันที



เมนูที่ยองแจเลือกทำคือชา

น้ำชาที่หวานและหอมตัดรสชาติด้วยนมสดที่จะเสริฟ


วันนี้คงเป็นวันที่ยองแจชงชาใช้เวลานานที่สุดตั้งแต่ชงมาเลยก็ว่าได้

เพราะไม่ว่าจะทำอะไรมือไม้มันก็เหมือนจะสั่นๆทันที อาจจะเป็นสายตาที่มองมา 

เมื่อกี้ที่คุยกันไม่ใช่ว่าเขาไม่เขิน แต่เขาก็ต้องทำนิ่งไว้ก่อน


พอชาเสร็จแล้วขณะที่ร่างบางกำลังนำไปเสริฟเขาก็เหลือบไปเห็นมาการองสีสวยที่วางอยู่ในตู้เสียก่อน 

ร่างบางรีบจัดมันมาไว้บนจานเพื่อเอาไว้มาทานคู่กับชาแสนหอมนี่ทันที




“ ชา? " ยูคยอมดูเหมือนจะไม่เข้าใจเล็กน้อยที่ยองแจนำเสนอเครื่องดื่มนี้


“ ก็เพราะคุณไม่ชอบดื่มกาแฟและเบื่อเครื่องดื่มจำพวกโกโก้แล้ว 

ผมก็เลยคิดว่าชาน่าจะเหมาะนะครับ และที่สำคัญมันมีกลิ่นหอมๆด้วยนะครับ " 

ยองแจอธิบายพร้อมกับการจัดของวางลงบนโต๊ะ 

พร้อมกับเสียงที่ตอบรับในลำคอของยูคยอม


“ ทานให้อร่อยนะครับ " หลังจากนั้นยองแจก็รีบวิ่งไปที่หลังเคาน์เตอร์ทันที




ทุกอย่างมันดูเงียบแต่กับดูลงตัวแปลกๆ


ภาพร่างสูงที่นั่งจิบชาไปพร้อมกับการทานมาการองที่เป็นขนมคู่เคียงและเสียงสายฝนที่เหมือนจะขับร้องไปพร้อมๆกับดนตรีที่เปิดคลอๆ


ทำให้คนที่แอบมองตกไปอยู่ในห้วงแห่งความฝัน 

คุณยูคยอมดูมีเสน่ห์มากๆจริงๆยองแจได้แต่ยิ้มเขินให้กับความคิดของตัวเอง





หลังจากที่นั่งดื่มมานานพอสมควรร่างสูงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ก็กลืนอึกสุดท้ายลงคอ 

เขานั่งรอเวลาไปซักพักหนึ่งก่อนที่จะเดินไปที่หน้าเคาน์ตอร์เพื่อชำระเงิน



“ เครื่องดื่มอร่อยมากครับ นี่ครับเงิน " ยูคยอมยื่นธบัตรให้ยองแจ 

ก่อนที่ร่างบางจะรับไปเพื่อชำระ ยองแจยื่นเงินทอนให้ร่างสูงพร้อมกับเอ่ยขอบคุณ


“ ขอบคุณครับ โอกาสหน้าเชิญใหม่นะครับ "




หลังจากที่ล่ำลากับคนร่างบางที่หน้าเคาน์เตอร์เสร็จในขณะที่เขากำลังจะเดินไปทางประตูหน้าร้านสายตาของเขาก็ปะทะเข้ากับป้ายโพสต์อิทเล็กๆเพื่อเขียนติชมร้านก่อน


ยูคยอมเลือกที่จะเดินทางนั้นโดยที่ไม่ลังเลก่อนจะเขียนข้อความแปะไว้

หวังคุณคนร่างบางที่หน้าเคาน์เตอร์จะได้เห็นมันนะ


แล้วหวังว่าจะได้เจอกันใหม่นะครับ คุณคนน่ารัก........: )







ยองแจที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์

หลังจากที่มองแผ่นกว้างๆของยูคยอมเดินไปจนลับขอบสายตาไปแล้ว 

เขาก็รีบเดินไปที่ป้ายโพสต์อิททันที

ทั้งๆที่ยังไม่ได้ไปเก็บแก้วที่วางอยู่บนโต๊ะเลยด้วยซ้ำ

อาจจะเพราะความที่อยากรู้ว่าร่างสูงเขียนอะไรไว้มีมากกว่า



เพียงแค่ยองแจไล่อ่านข้อความสั้นๆไม่กี่ประโยคบนโพสต์อิทที่คุณยูคยอมเขียนไว้มันก็เหมือนราวกับว่ามีรถบรรทุกมะเขือเทศมาคว่ำบนแก้มของยองแจทันที





มีใครอยากรู้รึเปล่าว่าโพสต์อิทมันเขียนว่าอะไร


ยองแจจะบอกให้นะถ้ามีใครไปช่วยตีคุณยูคยอมให้ยองแจซักที


เพราะคุณยูคยอมน่ะใจร้ายกับยองแจเกินไป





" ʕ•ᴥ•ʔ to ยองแจ

ขอบคุณที่ช่วยแนะนำชาแสนอร่อยนี้นะครับ

พี่ว่าพี่เริ่มหลงรักชานี้พอๆกับที่เริ่มหลงรักคนชงชาแล้วสิครับยองแจ

หวังว่าจะยังไม่ลืมกันนะครับ น้องน่ารัก........: )

                                                             ยูคยอม(พี่อมยิ้มของนายไง)   "






และยูคยอมก็ทำให้ยองแจนึกถึงเรื่องที่เหมือนจะลืมไปได้



เรื่องราวนี้มันนานมาแล้ว

ตอนนั้นยองแจอายุแค่สามขวบ วันนั้นเป็นที่เขาและคุณแม่พากันไปเดินเล่น

คุณแม่ขอตัวไปซื้อไอศรีมมาให้เขาส่วนเขาก็มานั่งรอที่ชิงช้าในสนามเด็กเล่นแทน


ข้างๆเค้าก็มีเด็กรุ่นราวคราเดียวกันเล่นอยู่ แต่ดูเหมือนคนข้างๆจะโตกว่าเขาประมาณปีถึงสองปีได้ หลังจากที่ดูจากรูปร่างลักษณะแล้ว

ยองแจก็แค่อยากทำความรู้จักดูตามประสาคนเฟรนลี่


“ พี่มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้ฮับ '__'?) " ยองแจถามพร้อมกับเงยหน้าใช้ดวงตาใสๆมองอย่างสงสัย


เด็กน้อยที่กำลังรอเพื่อนอยู่ได้แต่ยิ้มกับความน่ารักของเด็กๆข้างๆอาจจะเป็นเพราะเขาลูกคนเล็กไม่มีน้อง พอมีคนมาใช้ตาใสๆจ้องมองแบบสงสัยนี้มันก็ยิ่งดูน่ารักสำหรับคนที่เอ็นดูคนที่อายุน้อยกว่าแบบเขา


“ พี่มารอเพื่อน แล้วน้องน่ารักล่ะ "


“ เค้าไม่ได้ชื่อน้องน่ารักซะหน่อยเค้าชื่อยองแจต่างหาก เค้ามารอคุณแม่ฮับ " 

ยองแจคุยงุ้งงิ้งอยู่กับตัวเองก่อนเล็กน้อยก่อนที่จะตอบคำถามพี่ชายที่นั่งอยู่ข้างๆ


“ ยูค!! ยูคไปกัน " เหมือนจะมีเสียงเรียกของเพื่อนพี่เค้าเรียกมาจากด้านหลัง


“ อะ พี่มีอมยิ้มอันนึงพี่ให้นาย พี่ไปแล้ว แล้วเจอกันใหม่นะน้องน่ารัก " ยูคยอมกำลังวิ่งออกไปกับเพื่อนแล้ว


เหลือทิ้งไว้เพียงชิงช้าตัวข้างๆที่ว่างเปล่าที่ลูกอมที่อยู่ในมือยองแจ


“ บายฮะพี่อมยิ้ม เจอกันอย่าลืมทักยองแจนะ!! " ยองแจตะโกนล่ำลาพี่ชายคนนั้นเล็กน้อย


แต่หลังจากนั้นเราก็ไม่เคยเจอกันอีกเลย





เห็นไหมว่าพี่อมยิ้ม เอ้ยคุณยูคยอมนะใจร้ายกับยองแจมากขนาดไหน

จำกันได้แต่ไม่ทักกัน แล้วยังมีอีกคดีด้วยนะ

คดีที่มาทำให้หัวใจยองแจเต้นแรงจนเหมือนมันจะหลุดออกมาจากอกนี่ยังไงล่ะ



เห็นไหมพี่อมยิ้มนิสัยไม่ดีเลยจริงๆ>////<!!


Do you want some tea?







Talk with me


เอาชามาเสริฟค่ะ>< นานๆทีเราจะแต่งแนวนี้ส่วนมากแนวดราม่ามากกว่าไม่รู้ว่ามันโอเคไหม><  แต่แต่งยากมากกกกก 

ดยส่วนตัวเราชอบประโยคนี้ค่ะ you are my cup of tea คุณคือของโปรดของผม

ปล.เวลาแต่งยูคแจเราไม่เคยห่างไปจากร้านกาแฟเลยไม่รู้มีใครสังเกตุไหม 55555555


Enjoy reading นะคะ ^^


SF by KATTUNGEN






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

190 ความคิดเห็น

  1. #76 0110n (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 / 18:14
    พี่อมยิ้มของนายไง åhhhhh jag är jätter blyg när jag läsa >////////<
    #76
    0
  2. #64 maprangseetha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 11:17
    ฟินนนนนน yugjae จังเลยยยย อ่านแล้วรู้สึกละมุนกลมกล่อม ฟิคนี้น่ารักมากกก อ่านแล้วอมยิ้มตามเลย น้องน่ารักกับพี่อมยิ้ม ฟิคนี้มันดีกับใจจริงๆ
    #64
    0
  3. #63 ~~OoSuperEunhyukHae1311oO~~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 20:02
    กรี๊ดดด ไรต์น่ารักเอายูคแจให้เค๊าด้วยย อืออ คอดน่ารักกกก อ้ากกก. เขินนนแรงงงง
    #63
    0