นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

Teokbokki - JunDong -

โดย kattungen

ต๊อกโบกิแบบดงฮยอกน่ะอร่อยที่สุดในโลกเลยนะ รับประกันโดย กู จุนฮเว

ยอดวิวรวม

607

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


607

ความคิดเห็น


10

คนติดตาม


21
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  27 ม.ค. 59 / 02:31 น.
นิยาย Teokbokki - JunDong -

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
 

ไม่มีอะไรค่ะ เขินมากกกกกกกกกก แต่งเสร็จแล้วลงเลย หวังว่าจะชอบนะคะ 

#ต๊อกโบกิจุนดง - TWITTER-  

thx. trans: DonghyukTH 
CR.SHL

เนื้อเรื่อง อัปเดต 27 ม.ค. 59 / 02:31


 

TITLE: TEOKBOKKI

PAIRING: JUNHOEx DONGHYUK

AUTHOR: KATTUNGEN

SONG: TODAY -iKON-

AGE:13

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
                                                                         





I wanna hold you so much


ผมอยากจะกอดคุณจัง


You feel like heaven to touch


คุณทำให้รู้สึกว่าสวรรค์อยู่แค่เอื้อม






จุนฮเวเป็นคนชอบทานอาหาร และแน่นอนเขาทำอาหารเป็น


และที่สำคัญจุนฮเวชอบคนที่ทานอาหารของเขาแล้วยิ้มสดใสให้กับรสชาติของมัน





ภายในครัวขนาดกลางๆของคอนโดหรู ควันจากไอร้อนในหม้อต้มกำลังเดือดปุดๆ ข้างๆมีผู้ชายโตตัวที่กำลังคนสิ่งที่อยู่ในหม้ออย่างใจเย็น




แผ่นหลังกว้างในเสื้อเชิ้ตสีขาวส่วมทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีดำ เส้นผมสีดำถูกรวบไว้ด้วยยางรัดผมสีดำ ใบหน้าหล่อเหลามีเหงื่อที่ขึ้นที่ปลายผมเล็กเนื่องจากการอยู่หน้าภาชนะที่มีความร้อนและไอน้ำจากการถึงจุดเดือดของมัน




จุนฮเวลองใช้ช้อนตักแป้งขึ้นมาลองชิมก็พบว่ามันนิ่มได้ที่แล้วเขาจึงนำมันมาแช่ไว้ในน้ำเย็นก่อนเพื่อให้แป้งจับตัวดี




ร่างสูงกดเปิดเตาใหญ่ก่อนจะใช้กระทะก้นลึกขนาดกลางตั้งน้ำ รอมันเดือด




ในขณะที่น้ำกำลังเดือดเขาคงต้องไปเรียกแฟนที่กำลังนอนจมกองหนังสือให้ลุกขึ้นมาเตรียมตัวทานอาหารก่อน




เจ้าของใบหน้าคมเข้มละสายตาจากเตาที่กำลังต้มน้ำอยู่ก่อนจะก้าวขายาวไปที่ห้องที่อยู่ถัดจากห้องครัวไปนิดหน่อย






เคาะประตูห้องเพื่อเป็นมารยาทแต่ก็ได้รับเพียงความเงียบกับมา เขาเลยตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปด้วยความเคยชิน




อีกแล้วสินะ




ร่างสูงใช้สายตาทอดมองผู้ชายตัวเล็กที่อยู่บนเตียงนอนขนาดใหญ่ ใบหน้าน่ารักกำลังซุกใบหน้าเข้าหาหมอนราวกับเป็นตุ๊กตาตัวโปรด ข้างๆกันมีหนังสือเกี่ยวกับแพทย์เล่นใหญ่ถูกเปิดและขีดค่าด้วยปากกาเน้นคำสีสวย




เป็นแบบนี้ทุกทีเวลาที่ดงฮยอกมีสอบ เจ้าตัวมักจะโหมอ่านหนักสือเสียหนักจนไม่มีเวลานอน




และสุดท้ายก็ต้องมาเผลอหลับเอาแบบนี้ไม่เช่นนั้นก็คงอ่านมันจนหมดเล่ม




สาวเท้าไปจนถึงเตียงที่อีกคนนอนอยู่ ก้มตัวลงก่อนจะใช้นิ้วเกี่ยเส้นผมสีสวยที่ตกลงมาปกหน้าสวย




จุนฮเวก้มตัวลงเอื้อมมือไปเก็บหนังสือเล่มหนาก่อนจะยกมันขึ้นมาวางไว้ที่โต๊ะตั้งโคมไฟที่ข้างเตียง




เพราะเห็นแบบนี้เขาเลยไม่กล้าปลุกดงฮยอกจริงๆ ปล่อยให้คนตัวเล็กนอนอีกนิดก็คงดี





"ฝันดีนะครับคนดีของจุนฮเว" ใช้มือหนาลูบไปที่เส้นผมนุ่มก่อนจะก้มลงไปจุมพิตที่หน้าผากของดงฮยอก




จุนฮเวเห็นคิ้วของคนที่กำลังหลับไหลอยู่ขมวดกันเสียจนเป็นปม คงจะเก็บเรื่องสอบไปฝันสินะ




เขายกนิ้วขึ้นมากดลงบนปมนั้นเบาๆ




"อย่าเครียดนะครับ นอนพักผ่อนดีๆนะ"






เขาผละจากคนรักก่อนจะรีบไปดูน้ำที่ต้มไว้



ปิดประตูเบาๆเนื่องจากกลัวเสียงนั้นจะไปรบกวนคนหลับ








ตอนนี้น้ำที่ต้มไว้กำลังเดือดได้ที่ มันดีที่เขาเตรียมส่วนผสมทุกอย่างไว้ครบหมดแล้ว


จุนฮเวใส่สาหร่ายไปเล็กน้อย เพราะเขารู้ว่าดงฮยอกนะชอบทานอะไร




รอให้สาหร่ายอ่อนลงก็เติมซอสถั่วเหลืองและเอื้อมไปหยิบแป้งต๊อกที่แช่น้ำไว้ นำมันสะบัดน้ำทิ้งก่อนจะใส่ลงไปในกระทะ แล้วเติมซอสโคชูจังไปเล็ก




ซอสโคชูจังที่ผสมไปด้วยโคชูจังและน้ำตาลทรายเล็กน้อยและพริกป่น พริกป่นที่จุนฮเวใช้เขาใส่เพียงแค่สีและเลือกที่มีความเผ็ดน้อย เนื่องจากดงฮยอกไม่ชอบทานเผ็ดเขารู้ดี




คุณหมอคนเก่งของเขาน่ะรักษาสุขภาพจะตาย




รอจนให้ซอสผสมกับน้ำจนพอดีก็นำผักทั้งหลายที่เตรียมไว้ลงในกระทะ กระทะสีดำตอนนี้เต็มไปด้วยหอมใหญ่ที่หั่นเป็นแว่นๆและแครอทขนาดพอดีคำ และที่ขาดไม่ได้ผักกระหล่ำปลีที่ถูกซอยไว้เป็นเส้นสวยงาม




ใส่ปลาแผ่นแบบที่ดงฮยอกชอบและไข่ไก่ที่ถูกต้มไว้ คนอย่างสม่ำเสมอเพื่อไม่ให้มันติดกระทะ ร่างสูงคอยคนมันตลอด




เขาทิ้งความสนใจไปที่ต๊อกโบกิอาหารจานโปรดของคนรัก เสียจนไม่ได้สังเกตเสียงเปิดและปิดของประตูห้อง



ร่างเล็กในชุดนอนสีขาวที่เป็นเพียงเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ กำลังเดินขยี้ตามาด้วยความง่วงงัน แต่กลิ่นของอาหารจานโปรดเรียกเสียงของน้ำย่อยในกระเพาะให้ตื่นจากความฝัน




เขาเห็นแฟนตัวโตที่อยู่ในชุดผ้ากันเปื้อนสีดำกำลังคนอาหารที่อยู่ในกระทะด้วยความตั้งใจ ก่อนจะเดินไปส่วมกอดอีกคนจากด้านหลัง




คนที่ถูกส่วมกอดสะดุ้งด้วยความตกใจเล็กน้อย หากแต่เพียงหันหลังไปก็เจอกับแฟนตัวเล็กที่กำลังใช้มือสวยขยี้ตาไปมา




จุนฮเวใช้มืออีกข้างที่ไม่ได้จับอะไร ไปขว้ามือของดงฮยอกไว้




"อย่าขยี้แบบนั้นสิ มานี่เดี๋ยวเราเอาออกให้" ร่างสูงใช้นิ้วเขี่ยไปที่ห่างตาสวย ขี้ตาสีขาวหายไปแล้ว ไร้ซึ่งความรังเกียจหากแต่มีเพียงรอยยิ้มของความเอ็นดู





"อือ… จูบหน่อย" เสียงอู้อี้ของคนพึ่งตื่นนอนทำให้พ่อครัวจำเป็นก้มลงไปจุ๊บที่ริมฝีปากบาง




"อาฟเตอร์นูนคิสนะครับคนเก่ง" เอ่ยแซวอีกคนด้วยรอยยิ้ม




"ไปแปรงฟันก่อนเนอะ เดี๋ยวจะได้มากินอาหารเที่ยง" แรงกอดรัดที่เพิ่มมากขึ้นและผละออกไปคงเป็นเครื่องแสดงได้ว่าดงฮยอกอยู่ในโหมดประหยัดพลังงานเป็นแน่ ไม่งั้นเจ้าตัวคงงอแงอีกนิดแล้วค่อยไป




"งั้นเดี๋ยวเรามานะ" เสียงของสลิปเปอร์ที่ลากไปมาบนพื้นไม้และแผ่นหลังขนาดเล็กภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ ทำให้จุนฮเวกลับมาสนใจสิ่งที่อยู่ในกระทะอีกครั้ง





ตอนนี้ต๊อกโบกิข้นได้ที่แล้ว เขาจึงปิดไฟ ก่อนจะตักต๊อกที่มีกลิ่นหอมๆและควันฉลุยขึ้นมาจัดใส่จานที่เตรียมไว้ โรยหน้าด้วยต้นหอมซอยเล็กน้อย




ก่อนจะยกไปที่โต๊ะทานอาหารขนาดเล็ก วางจานไว้ตรงกลางและหันหลังกลับไปเตรียมน้ำใส่แก้วไว้



ตอนนี้ทุกอย่างพร้อมแล้วหากแต่เพียงแค่รอดงฮยอกเท่านั้น





เสียงลากของเก้าอี้ ดงฮยอกนั่งลงก่อนจะใช้สายตามองไปที่ต๊อกโบกิอย่างแวววับ ยิ่งกว่าเจอของเล็กที่ถูกใจ




"เรากินเลยนะ" เอ่ยปากขออณุญาติจากคุณเชฟจำเป็น ก็ได้เพียงคำตอบเป็นการพยักหน้ากลายๆ




ดงฮยอกใช้ช้อนที่อยู่ในมือจิ้มแป้งขนาดพอดีคำเข้ามาชิม แป้งต๊อกที่ไม่ได้ต้มจนเละและไม่ได้แข็งตัวจนเกินไปพอดีกับรสชาติแบบที่คุ้นชินเรียกรอยยิ้มจากคุณหมอคนเก่งได้ไม่ยาก




"อร่อยมากเลยจุนเน่!!" เอ่ยด้วยความถูกใจก่อนส่งรอยยิ้มสดใสไปที่แฟนหนุ่ม




"อร่อยก็กินเยอะๆนะครับ" จุนฮเวที่เท้าคางมองดงฮยอกอยู่ส่งมือไปหยิกแก้มคนรักด้วยความเอ็นดู




"คอยดูเราจะกินให้ไม่เหลือเลย ฮ่ะฮ่า" ร่างเล็กชูกช้อนไว้เหนือหัวอย่างกับเด็กๆก่อนจะจิ้มมันลงที่จากและกินอาหารที่อยู่ตรงหน้าอย่างอารมณ์ดี รอยิ้มสวยยังคงประดับอยู่หน้าดงฮยอกไม่หาย




ตอนนี้จุนฮเวกำลังเท้าคางมองคนรักที่กำลังกินต๊อกโบกิอยู่อย่างมีความสุข รอยยิ้มและสายตาที่มองดงฮยอกมันอบอุ่นเสียจนแทบแผดเผาคนที่ถูกจ้อง




ตอนนี้ดงฮยอกกำลังกินอย่างอารมณ์ดีผมสีสวยถูกรัดเป็นจุกไว้ด้วยยางรัดผมสีดำคล้ายๆกับจุนฮเวเมื่อครู่หากแต่เขาแค่เอาออกแล้วเท่านั้นเอง เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่สีขาวช่วยขับให้ดงฮยอกดูน่ารักคล้ายๆกับแป้งต๊อกไปมากกว่าเดิม





ริมฝีปากเล็กที่กำลังเคี้ยวอยู่นั้นน่ารักเสียจนเหมือนเจ้าหนูแฮมเตอร์ตัวน้อย ซอสสีแดงสดเปื้อนไปที่มุมปากอย่างกินเด็กน้อยเรียกเสียงหัวเราะอย่างเอ็นดูของจุนฮเวได้ไม่ยาก





และเสียงหัวเราะนั้นทำให้คนที่กำลังก้มหน้าก้มตากินอาหารจานโปรดเงยหน้าขึ้นมามองด้วยความสงสัย





"จุนฮเวไม่กินหรอ?" เอ่ยถามคนรักด้วยความสงสัย ตั้งแต่เริ่มกินมาก็เห็นมีแค่เขาเท่านั้นที่กินเอากินเอา แต่จุนฮเวกับไม่ได้ทานอะไรเลย




"ฮึ" ส่ายหัวไปมา




"เดี๋ยวเราชิมจากตรงนี้ก็ได้" เอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มๆก่อนจะเอื้อมมือไปเช็ดที่มุมปากของอีกคน และส่งนิ้วนั้นเข้าที่ปากของตัวเอง





การกระทำที่แสนน่ารักนั้นเรียกแก้มแดงๆของดงฮยอกได้ไม่ยาก

อ่า จุนฮเวคนบ้า!!





"อือ ต๊อกโบกิวันนี้ดูเหมือนจะอร่อยมากกว่าทุกครั้งนะดงฮยอกว่าไหม" พูดด้วยสายตาที่สื่อความหมายน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ของจุนฮเวทำให้คนที่นั่งอยู่ตรงข้างเขินเสียจนตัวบิด





แม้จะคบกันมานานแต่เขาก็ไม่เคยมีภูมิคุ้มกันที่ชื่อภูมิคุ้มกันจุนฮเวเลย ได้แต่นั่งเขินกับตัวเอง ต๊อกโบกิที่เคยล่อตาล่อใจ ตอนนี้ดูเหมือนจะหมดความหมายไปแล้วสิ





ตอนนี้จุนฮเวรู้สึกว่าต๊อกโบกิมันหวานมากกว่าทุกครั้ง หากแต่เขากับชอบรสชาตินี้มากที่สุด





อ่า เขาชอบกินต๊อกโบกิมากที่สุดเลย 


แต่จะอร่อยมากที่สุดก็คงเป็นต๊อกโบกิที่กินกับดงฮยอกนะ…:)




-FIN-






KATTUNGEN

ไม่มีอะไรค่ะ เขินมากกกกกกกกกก แต่งเสร็จแล้วลงเลย หวังว่าจะชอบนะคะ จุนฮเวทำดี 
ยอมลดโทษในความกากให้ นี่แทบลืม #ใจร้ายจุนฮเว ไปเลย รัก>< 

#ต๊อกโบกิจุนดง -TWITTER-
See you next time bye:)

ผลงานอื่นๆ ของ kattungen

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

10 ความคิดเห็น

  1. #10 Baby 'KeKe (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 00:12
    เขินไป ไปทนนนน โอ้ยตายแล้วววว น้อยครั้งที่จุนเน่จะมีแนวนี้ 55555555555 อบอุ่นมากอ่ะ พ่อบ้านพ่อเรือนสุด ดงก็น่ารักเกิ๊น เดี๋ยวก็โดนกินแทนต๊อกหรอก
    #10
    0
  2. #9 Is' PAK
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 15:45
    เขินนนนนน เน่ลุคนี้คือเขินมากกก อยากได้ๆๆๆ 555555 เดี๋ยวๆ ของด้งนิ่
    #9
    0
  3. #8 lamonza_love (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 01:35
    กรีดร้อง ด้วยความฟินตริงๆงืออออออออออ ไรท์อร่อยการทำต๊อกซะหิวเลย
    #8
    0
  4. #7 eMMii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 00:06
    อร่อยมากมั้ยถามใจตัวเองดูวววววว งื้อออออ
    #7
    0
  5. #6 brownty (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 00:03
    เขินมากเลยยยยยยย ; //// ; เชฟคนนี้ทำไมเค้าถึงละมุนได้ขนาดนี้ เขิน > < คุณหมอทนเชฟคนนี้ได้ยังไงกันนะ ' /// '
    #6
    0
  6. #5 bambarm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 20:18
    ฟินๆกันต่อจากวีแอป เน่ดูอบอุ่นง่ะมีทำอาหารให้แฟนกินด้วยน่ารัก
    #5
    0
  7. #4 INCHANN (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 20:12
    น่ารักมากๆเลยค่ะ เราชอบจัง เรื่องนี้เน่อบอุ่นมาก 555555 ใส่ใจทุกรายละเอียดของดงดงเลย >.<
    #4
    0
  8. #3 _AceOfDevil_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 18:44
    ฟิคต้องมาๆๆๆ ในที่สุดก็มีฟิคจุนดงกินต๊อก5555555 ฟินมากค่าา
    #3
    0
  9. #2 เทวดามิวเว้ย55 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 10:17
    โอ๊ยยจุนฮเวคนบ้า!!! เขินมากนะรู้มั๊ย? ดงฮยอกนี่อร่อยจริงๆ ฮือออยู่ๆประโยคนี้ก็เข้ามาในหัวเลย
    #2
    1
    • 27 มกราคม 2559 / 12:37
      แต่งเพราะประโยคนี้เลยค่ะ??
      #2-1
  10. วันที่ 27 มกราคม 2559 / 08:12
    งื้อออออละมุนมากเลยค่ะ
    ชอบตอนที่กอดจากข้างหลังมากกก><
    จุนฮเวก็น่ารักไปอีก-/////// -
    #1
    0