ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

  • เลื่อนอัตโนมัติ
    PLAY G1RL NO.3 ยัยขี้เหร่หวานใจนายซุปตาร์

    ลำดับตอนที่ #11 : บทที่ 10 : Date (End)

    • อัปเดตล่าสุด 15 ธ.ค. 56


    บทที่ 10
    Date (End)








    ในความจริงฉันไม่อาจรู้เลย แม้ว่าเธอนั้นไม่รู้จักฉันสักหน่อย
    แต่ฉันก็แอบชอบเธอไม่ใช่น้อย หัวใจฉันยังเฝ้ารอ และเฝ้าคอย
    เฝ้าคอยให้เธอหันมา

    บอกกับฉันสักนิดได้ไหม ว่าเธอก็คิดอยู่หน่อยหน่อย
    ว่าเธอก็แอบชอบฉันไม่ใช่น้อย ให้ใจฉันได้ชื่นฉ่ำ เมื่อเฝ้าคอย
    เฝ้าคอยให้เธอหันมา มองฉันสักที

     

     

    เสียงเพลงที่ดังคลอเป็นพื้นหลังให้กับร้านไอศกรีมมันช่างตรงกับความรู้สึกของฉันเสียเหลือเกิน ไมค์เป็นเดือนคณะรัฐศาสตร์แบบที่ทุกๆ คนรู้กัน ไม่ว่าจะรูปร่างหน้าตาหรือความสามารถจะมองมุมไหนเขาเป็นผู้ชายที่เพรียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง ฉันชอบแอบมองเขาบ่อยๆ ติดตามเขาผ่านแฟนเพจบ้าง บอกตรงๆ ฉันคลั่งไมค์มาก
           มากเสียจนฉันคิดว่าตัวเองเป็นหมามองเครื่องบิน แต่ตอนนี้เขาอยู่ตรงหน้าฉันกำลังทานไอศกรีมด้วยสีหน้าและท่าทางที่น่ารัก เหมือนความฝันที่ฉันไม่อยากตื่น แม่จะละลายแล้วค่ะ ละลายไปพร้อมกับไอศกรีมในถ้วยนี่ล่ะ

    “ดรีม...ไอศกรีมจะละลายแล้วนะครับ ไม่รีบทานจะหมดอร่อยเอานะ” สุภาพบุรุษที่สุด คืนนี้ฉันต้องหลับฝันดีแน่ๆ “ดรีม..ดรีม..ดรีมครับ”

    “จะ...จ้ะ”

    “ไอศกรีมจะละลายแล้วนะ มัวแต่เหม่ออะไร?”

    “แค่กำลังคิดว่าถ้าแฟนคลับไมค์รู้ว่าไมค์มาทานไอศกรีมกับดรีมแบบนี้ ดรีมจะเป็นยังไงนะ” จะว่าไปข่าวเรื่องนั้นก็เพิ่งจะหายไปด้วย ทางพี่โซลก็มีบริษัทใหญ่คอยตามปิดข่าว สังคมโลกออนไลน์นี่มันน่ากลัวเหลือเกิน

    “ไม่เห็นต้องคิดมากเลย เรื่องมันก็ผ่านมาแล้วนะ” ไมค์ตอบพร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก คนอะไรน่ารักชะมัด ไม่รู้ว่าเจ้าตัวกินไอศกรีมแบบไหนไอศกรีมถึงได้ไปเลอะบนแก้มแบนนั้น

    “ไอศกรีมติดแก้มไมค์น่ะ” ฉันบอกพลางยื่นกระดาษทิชชู่ให้ไมค์ แต่เจ้าตัวกลับยื่นหน้าเข้ามาเหมือนจะบอกว่าเช็ดให้หน่อยสิ >.< คนบ้าดรีมเขินนะ!

    “ขอบคุณครับ^^” ไมค์ยิ้มให้ฉันเพียงเล็กน้อยก่อนจะกลับไปสนใจไอศกรีมในถ้วยตามเดิม ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ชวนไมค์คุยเรื่องอะไร ก็มีบุคคลที่สามเดินเข้ามาทักทายพวกเรา

    “พี่ไมค์ใช่ไหมค่ะ หนูชื่อแพมนะคะพี่ พอดีที่นั่งมันเต็มขอนั่งด้วยได้ไหมค่ะ” แม่แพมอะไรเนี่ยจะตามมาขัดจังหวะฉันให้ได้อะไรนะ โอ๊ย! แม่ละปวดหัว เพื่อนหล่อนก็กำลังหาที่นั่งอยู่ไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องมาขอนั่งด้วยกันล่ะ

    “เอ่อ...” ไมค์ทำท่าอึกอักแล้วมองมาทางฉันแบบต้องการขอความเห็น ใจจริงฉันน่ะอยากจะบอกว่าไม่! เธอมานั่งเป็น ก ข ค ทำไม

    “พี่ดรีมคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมค่ะ”

    “พี่จะไปว่าอะไรได้ล่ะจ้ะ” ฉันส่งยิ้มหวานให้ยัยแพมที่ร้ายใช่เล่น อยากจะกรีดหน้านางเด็กนี่ให้รู้แล้วรู้รอดไป เมื่อได้รับคำอนุญาตจากฉันแพมก็ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ไมค์ทันที ตายแล้ว! เด็กสมัยนี้คำว่ายางอายมันหายไปไหนหมดแล้วค่ะ

    “พี่ดรีมเนี่ยน่ารักจังเลยนะคะ พี่ไมค์ว่าไหมคะ” พูดเฉยๆ ก็ได้ค่ะ ไม่เห็นต้องเกาะแขนไมค์เอาไว้แบบนั้นเลย ไมค์ก็นั่งนิ่งๆ ไม่ได้ปฏิเสธอะไรเหมือนไม่อยากให้แพมรู้สึกเสียหน้าแต่ถึงอย่างนั้นสีหน้าของไมค์ก็แสดงถึงความไม่พอใจที่ถูกแพมควงไว้เหมือนแสดงความเป็นเจ้าของ

    “ครับน่ารัก รู้จักวางตัว ไม่เข้าหาผู้ชายง่ายๆ เว้นระยะห่างเอาไว้เสมอ ผู้หญิงที่รักนวลสงวนตัวแบบนี้น่ะ หาอยากนะครับสมัยนี้” คำพูดของไมค์ทำเอาฉันที่นั่งเงียบๆ ถึงกับต้องแอบยิ้มเพราะเหมือนเจ้าตัวจะหลอกดุยัยแพมเป็นในๆ แพมถึงกับดึงแขนตัวเองออกแล้วยิ้มแก้เก้อ

    “ขนาดรักนวลสงวนตัวนะคะแพมยังเห็นว่าพี่เขาเปลี่ยนผู้ชายได้ภายในห้านาที”

    “นั่นมันเหตุสุดวิสัยค่ะ ถ้าน้องแพมไม่ทราบรายละเอียดพี่ว่าเราเงียบๆ ไปก็ได้นะคะ” พอพูดเรื่องนี้ขึ้นมาฉันก็ถึงกับของขึ้น ตั้งแต่วันที่สมัครประกวดนางนพมาศแล้วเธอนี่มันจะอะไรกับฉันนักหนา

    “พี่ดรีมอย่าโกรธแพมสิคะ แพมก็อ่านมาจากหน้าฟีดมหาลัยใครๆ เขาก็ต้องเข้าใจแบบที่แพมเข้าใจทั้งนั้น” แพมทำหน้าตาน่าสงสารที่แสดงถึงความเสแสร้งของเธอได้อย่างชัดเจน เธอเอื้อมมือมาจับมือฉันไว้อย่างต้องการขอความเห็นใจ ฉันเลยต้องถอนหายใจเพื่อระงับอารมณ์ของตัวเองก่อนฉีกยิ้มหวานกลับไปให้แพมบ้าง

    “พี่จะโกรธแพมได้ยังไงล่ะค่ะ เรื่องแค่นี้เอง” ฉันบอกก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือแพมแล้วยิ้มเสแสร้งกลับไป หึ! มารยาหญิงน่ะ เธอไม่ได้ทำเป็นแค่คนเดียวนะแพม “แต่บางทีคนที่เขามีสมองเขาก็จะไม่เชื่ออะไรง่ายๆ นะคะ เพราะเขาจะใช้สมองกรองข่าวว่าอันไหนจริงหรือไม่จริง”

    ยัยแพมถึงกับกระตุกยิ้มที่มุมปากเพราะเธอคงไม่คิดว่าฉันจะตอบกลับเธอไปแบบนี้ แล้วอีกอย่างคนอย่างฉันน่ะ ถ้าไม่เข้ามาหาเรื่องก่อนฉันก็ไม่ทำอะไรตอบโต้กลับไปอยู่แล้ว ฉันรักสงบจะตายไป

    “แหมพี่ดรีมหยอกแพมแรงจังเลยนะคะ” แพมยิ้มเฝื่อนๆ ให้ฉัน หึ! เด็กอย่างเธอเนี่ยมันร้ายจริงๆ นะ คอยดูเถอะ! ถ้ามากระตุกหนวดฉันอีกรอบแม่จะสวนกลับให้ไปต่อไม่เป็นเลย

    “ตายแล้ว! ขอโทษนะคะคือพี่จะหยอกล้อกันแบบนี้กับเพื่อนๆ ตลอดเลย เลยไม่แน่ใจว่าจะแรงสำหรับคนอื่นรึเปล่า แพมคงไม่โกรธพี่ใช่ไหมจ้ะ?”

    “แพมเราจองโต๊ะได้แล้วนะ” ยังไม่ทันที่สงครามเย็นจะเลยเถิดไปมากกว่านี้เพื่อนของแพมก็เดินเข้ามาเรียกเธอให้ไปนั่งที่โต๊ะของพวกหล่อน

    “แหม..กำลังคุยกับพี่ดรีมสนุกอยู่เลย น่าเสียดายจังเลยนะคะ”

    “เอาไว้วันหลังมาคุยกันใหม่ก็ได้จ้ะ” ฉันแสร้งปั้นลอยยิ้มให้แพมอีกครั้ง หึ! ยัยเด็กขี้อิจฉา สงสัยจะแอบชอบไมค์ล่ะสิ เสียใจด้วยนะวันนี้ไมค์น่ะเป็นของฉัน

    “ฮ่าๆ” พอแพมเดินหายไปไมค์ก็ขำเสียงดังลั่น “เราเดาไว้ถูกไม่มีผิด”

    “เดา?” เดาอะไรค่ะไมค์

    “เพื่อนของไมค์บอกว่าดรีมเป็นคนเรียบร้อยมาก แรกๆ เราก็ไม่เชื่อเพราะดรีมดึงเรามากอดวันนั้น” ไปไม่เป็นเลย “แต่พอมารู้จักจริงๆ มันก็เป็นอย่างที่เพื่อนเราพูดดรีมเรียบร้อย แต่เราไม่คิดว่าจะมีคนแบบนี้ในเพลย์เกิร์ล”

    อะไรคนแบบดรีมมันทำไม เรียบร้อยเกินไปเหรอ?

    “แต่ตอนนี้เราเข้าใจแล้ว คนเรียบร้อยบางทีก็มีมุมร้ายๆ ได้เหมือนกัน” ไมค์บอกพลางทำท่าทางล้อเลียนตอนที่ฉันคุยกับแพม เขาทั้งน่าหมั่นไส้และน่ารักจนฉันโกรธไม่ลง เราเปิดใจคุยกันมากขึ้นเหมือนเริ่มเล่าทุกอย่างที่เป็นตัวเองให้ฟังกันคนละอย่าง ยอมรับเลยว่ายิ่งรู้จักเขามากขึ้นเขาก็ยิ่งมีเสนห์

    พอทานไอศกรีมเสร็จไมค์ก็พาฉันมาส่งที่บ้านและไม่ลืมที่จะคืนโทรศัพท์ที่โดนยึดมาให้ฉันด้วย เราแลกไลน์แล้วก็เบอร์โทรศัพท์กัน ฉันอยากจะกรี๊ดให้ลั่น ไม่เคยนึกไม่เคยฝันว่าวันนึงฉันจะได้ใกล้ชิดเขาแบบนี้

    “ขอบคุณมากนะที่เลี้ยงไอศกรีมแล้วก็พามาส่งที่บ้าน”

    “ไม่เป็นอะไรหรอก คิดมากไปได้น่าดรีม”

    “ก็เราเกรงใจนิ” ฉันยิ้มให้ไมค์อีกครั้งก่อนจะส่งหมวกกันน็อคคืนให้ไมค์ “อย่าขี่เร็วนะไมค์ มันจะมืดแล้วเราเป็นห่วง”

    “ครับ” ไมค์ยิ้มให้ฉันเพียงเล็กน้อยก่อนที่เขาจะปิดกระจกหมวกกันน็อคแล้วบิดมอเตอร์ไซค์ออกไป

    “แลดูจะมีความสุขจังเลยนะ” ทันทีฉันเดินเข้ามาถึงในบ้าน ฟ้าก็ทักทายฉันด้วยสีหน้าที่นิ่งสนิท ไม่มีอะไรหรอกสงสัยเพิ่งตื่น ฟ้าทำหน้ามึนๆ แบบนี้ประจำแหละ “ไปไหนกันมาเหรอ?”

    “ไปทานไอศกรีมกับไมค์จ้ะ”

    “เหรอ” ฟ้าตอบฉันสั้นๆ ก่อนจะเริ่มขมวดคิ้ว

    “ใช่! ไมค์น่ะชอบทานของหวานเหมือนกับพี่เลยนะ”

    “ตานั้นเหมือนจะเป็นเกย์นะ ช่างมันเถอะนอนต่อดีกว่าไม่ไหวจะคิด” ฟ้าเกาหัวเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่แล้วนึกไม่ออก “เอาเป็นว่าราตรีสวัสดิ์นะ”

    เจ้าตัวพูดทิ้งท้ายเอาไว้แค่นั้นก่อนจะเดินหนีขึ้นไปข้างบน เกย์อย่างนั้นเหรอ?! เซอร์ไพรซ์กันเลยทีเดียวข่าวใหม่ของฉันเลยนะเนี่ย! ฉันเริ่มเปิดอินเทอร์เน็ตหาข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้แต่มันก็ไม่มีข้อมูลอะไรเลยหรือฟ้าอาจจะหมายถึงหน้าตาไมค์สำอางจนเหมือนเกย์ ไม่ได้แล้วยังไงพรุ่งนี้ฉันก็ต้องคุยกับฟ้าให้รู้เรื่อง!

     

    --------------------------------------------------------------------------


     

     


     

    ตะเองงอนเค้าอ่ะป่าวTT อู้ไม่อัพแถมยังไม่มีบทพระเอกอีก เอาเป็นว่าตอนหน้าจะส่งพระเอกมาวิ่งเล่นให้ใจละลายกันนะคะ O_<

    ติดตามเรื่องนี้
    เก็บเข้าคอลเล็กชัน

    ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น

    ×