nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love 233(Whitepingeon)

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)





ขอบคุณ http://www.youtube.com/watch?v=rM-OSbPUOTA


"  ขอบใจในไมตรีจิต ตราบชีวิตจะขอจดจำ
ทุกถ้อยคำ จากหัวใจของเราทุกคน ....  "



"ชีวิตจริงแล้ว ไม่มีอะไรมากมายนักหรอก
เพียงแต่ว่า  เงื่อนไขนั่นหล่ะ  จึงทำให้หัวใจ
ว้าวุ่น  เกิดอารมณ์ อาการทางกาย ทางใจ

หลาย  ๆ  ครั้ง  เมื่อเห็นทุกคนที่เรารู้จัก  เกิดทุกข์  เศร้า เสียใจ ไม่ว่าผู้หญิง หรือผู้ชาย

พอเราไปเจอ  อ่านเจอ    รู้สึกไปด้วยไม่ใช่ไม่รู้สึก  แต่เมื่อถึง  " บางที บางอย่าง บางเรื่อง
ก็ต้องวางเฉย   ให้เวลาได้เยียวยาใจ   
ความเข้าใจจะมีต่อเราใหม  อันนี้ไม่สำคัญ

ที่ผ่านมาก็นานหลายปี  ไม่คิดอะไรกับใครหรอก  ชอบเล่นสนุกสนานไปเรื่อย  พอเห็นใครต่อใครไม่สบายใจ  เราก็รู้สึก  แต่ก็เข้าใจ  เเล้วก็ต้องวาง

ได้แต่ " ขอบคุณ ทุก ๆ คน  "


" ขอบคุณทุก ๆ คน  อยากเก็บเพลงนี้ไว้ 
เพื่อสักวัน....  "





***************





ผูกใจไว้ด้วยรัก - วง Forever




Intro... 8 Bars

7 - - - 8 - -
ผูกใจไว้ด้วยใจของเรา
ถึงแม้นานเนาว์ ไม่ห่างจางหาย
เสมือนเม็ดทรายคู่กับสายธาร
ไม่มีอะไรมาแยกแตกความรักพรากเราจากกัน
เหมือนตะวันมั่นนภา มิลาร้างเลย

ดนตรี... Synth Solo 4 Bars
3 - - - 4 - - - จงช่วยกันจดจำวันนี้
จำแววตาที่เปี่ยมไมตรีน้ำใจอารีที่มีต่อกัน
จำลาไปด้วยใจคนึงยามไกลกันหมั่นคอยคิดถึง
และคงวันหนึ่งเราต้องเจอะกัน

ขอเพียงแต่ใจมั่นคง ซื่อตรงมั่นในสัมพันธ์
ยึดมั่นตราบจนนิรันดร์ อย่าลืม

ด้วยความรักและความเมตตา
ที่ให้เรามาสม่ำเสมอ
ซาบซึ้งนักเออท่องอยู่ทุกวัน
ขอบใจในไมตรีจิต ตราบชีวิตจะขอจดจำ
ทุกถ้อยคำ จากหัวใจของเราทุกคน

ดนตรี... Synth Solo 8 Bars
7 - - - 8 - - -ขอเพียงแต่ใจมั่นคง
ซื่อตรงมั่นในสัมพันธ์
ยึดมั่นตราบจนนิรันดร์ อย่าลืม
ด้วยความรักและความเมตตา
ที่ให้เรามาสม่ำเสมอ
ซาบซึ้งนักเออท่องอยู่ทุกวัน
ขอบใจในไมตรีจิต ตราบชีวิตจะขอจดจำ
ทุกถ้อยคำ จากหัวใจของเราทุกคน

*** ขอบคุณ
เนื้อเพลง







**********************





"  วันนี้ซุ่มซ่าม นิ้วโป้งเท้าขวาเขียวเลย เจ็บ... 

              คิดถึงคนบางคนจัง  ทำไรอยู่  ยังเป็นคนดีของเราอยู่ใหม   ตะลอนมาก จะโดนดุ 
(ยิ้มปากกว้างอีกล่ะ )  ...ดูแลตัวเองด้วยนะ "


00.10

*********************************








                วันนี้  กาแฟหนึ่งแก้ว  เที่ยงกว่า ๆ   ยังไม่ได้กินไรอีก    เดี๋ยวกินข้าวดีกว่าเน๊าะ   
บ่ายมีวาดรูป     ครูยิ่งติ้ดอยู่    พอได้สอนเเล้วมันอินรู้ว่าชอบก็ยัดความรู้ยาว  
เป็นอย่างนี้ทุกครั้ง   สังเกตุเห็นฟิวส์   ฮ่า ๆ 


ทำที่บ้านอีกก็มี    ยังมีรายระเอียดอีกเยอะเลย 
ที่ต้องรู้  คราวที่แล้วครูพูดว่า  " ดูเหมือนเจ้าของร้าน    เหมือนคนรับใช้กับเจ้านายเลย    ถ้าไปนั่งวาดด้านหน้าโหคนต้องนึกว่าดารามาวาดรูป   กล้องถ่ายทำ  โห  ฯ  "   ....เออ นะครู นะ  เป็นไงหล่ะ  ศิลปนี่นะ   อารมณ์ศิลปิน  


มีเรื่องให้ชวนคิด  " สิ่งสมมุติ   ถ้าเราไม่หลง  ก็ได้เลย  ตามนั้น  ทำไรทำไป   แล้วใจต้องรู้ว่านี่คืออะไร     มันก็จะดำเนินชีวิตไปตามวิถี 
แต่  ไม่หลงไหล    ....ฟิวส์นะ จัดไป   อารมณ์ศิลป  ใช่เต็มที่  เมื่อจบให้นึก  นี่คือส่วนหนึ่งของการใช้ชีวิตในโลกสมมุติ     ถ้าทำเป็นนิ่งก็จะต้องบวช  ละทางโลกไปเลย   ก็เคนะ   ได้อยู่ 
แต่ว่า  " ขออย่างนี้ก่อนหล่ะ  สองทาง "   อยากเขียนรูป    "   (อยากเขียนเยอะ ๆ เหมือนกัน  แต่ขอทำงานตัวเองก่อน  ไม่งั้นไม่ได้มาลงให้ดู  คงใช้เวลาพอประมาณ  บอกครูแล้วว่า  สักวันจะเห็นเอง )


อ้อ !  ถ้าติ๊ดมาก  ก็จัดไป  แต่อย่าลืม ๆ  ไม่งั้นจะหลุดโลก  จะกลายเป็นสุดโต่ง  ทีนี้หล่ะก็   ก็อะไร   ก็อยู่ในเรื่องนั้น ๆ  อย่างรื่นเริง   แต่เมื่ออยู่อีกหลาย  ๆ  ที่  เจอคนหลากหลาย  รับรู้อารมณ์คนไม่ทัน สังเกตุไม่เป็น  ก็จะทำให้คิดเล็กคิดน้อย  " นี่เพราะจิตอ่อนกำลัง   แต่ว่าจิตใจก็ยังเบิกบานอยู่ในระดับของความสวยงาม   มันคือหนทางพัฒนาต่อไป ถ้าคิดศึกษาเรื่องจิตวิญณาน    เพราะงานศิลปะ  มันออกมาจากใจที่งดงาม  อ่อนไหว   กับธรรมชาติ  และนำมาสร้างสรรค์  ยังมีอีกมากมาย ในเรื่องนี้  แต่นี่คือส่วนเสี้ยวจุดเดียวของเรื่องราว  

กินข้าวดีกว่า   ป่ะ !


12.30



**************************



                  เหน็ดเหนื่อยบ้างใหมกับการใช้ชีวิต

อ่อนล้าหรือไม่ ที่ได้ทำตามวิถี

จะสุข  หรือทุกข์ ท้อบ้างใหมคนดี

คนคนนี้  หมดแรงเลยหล่ะ ณ วันนี้


 
...ชอบนะ  เรียนอะไรที่รู้ได้เลย  มีคนเข็น   แต่ก็มีบ้างที่เพลียสิ  มีแน่    " ใจหน่ะเอา  ในเมื่อมีคนทุ่มเทให้เหมือนเคย  อย่างที่ผ่านมา   ขอบพระคุณครูทุกท่าน   ทุกที่  เป็นแบบนี้ทุกคนที่สอนเรา อันนี้เรื่องให้วิชา  "



วันนี้เรียนบ่ายสามเลิกเกือบสองทุ่มแน่ะ  ไม่ได้ขยับไปใหนเลย  ลืมเบรค   มานึก ๆ  เอ  เราเป็นแบบนี้ทุกทีเลย   ส่วนครูก็ปรกติหาไรกินตามเวลาคนทั่วไป

เขียน ๆ  อยู่นี้  เพิ่งนึกได้ว่า  " ครูคิดป่าวหว่า  ว่าเราไม่หยุดไปใหนแม้แต่ห้องน้ำได้ไง  "  
แต่เราลืมจริง ๆ หล่ะ   เเล้วก็รู้สึกขอบคุณผู้สอนที่ตั้งใจเต็มที่   เสร็จงานแล้ว หนึ่ง   ...เห็นว่ามีคนไลด์เยอะเป็นประวัติการ  ว่างั้น 
...ส่วนเราก็เอาเท่าที่สามารถหล่ะ
เอาไว้งานสมบูรณ์ได้ดั่งใจเมื่อไหร่ 
ไม่เคยลืมคนสอน   ไม่รู้นะ  ว่าอีกเมื่อไหร่  แต่ไม่ลืม


******************


                    รู้ว่าตัวเป็นยังไง  รับได้ไม่ได้  เข้าใจไม่เข้าใจ  เพราะอะไร  ไม่มีใครประเมินเราได้ดีเท่าตัวเอง   จึงได้บอก   ก็เป็นแบบนี้ทุกที่  บางครั้ง  เราทำอย่างที่สอนไม่ถนัด  แต่เข้าใจว่าคืออย่างนั้น  แต่ขอวิธีนี้ได้ใหม  แล้วก็ได้   เพราะมือไม่ถนัดข้าง


มีหลายอย่างที่ไม่เฉย  เพราะสงสัย  ก็ถาม   คือมันเป็นการปฏิบัติเต็มที่  อธิบายเป็นทอด ๆ  แต่พื้นฐานเราไม่มีแม้แต่น้อย  ก็เลยบอกถึงตัวเองด้วย  ถามข้อสงสัยด้วย  รวบยอดเลย  ติวเข้มเหมือนเรียนดรออิ้งไปในที  แต่ไม่ได้ใช้ดินสอวาดและทำความเข้าใจเรื่องนี้   เป็นไงหล่ะหัวขี้เรื่อยเรียนกระโดด 



************************


               "  เห็นว่า  ได้ดั่งใจ  เม้ากับเพื่อนไว้เพียบเลย   ....อืม ๆ  งั้นหรือนี่   "

มันก็เหนื่อยเหมือนกันนะค่ะ   เราใช้เวลา ใช้พลังงานเยอะ  แล้วก็รับข้อมูลด้วยในที   


ตั้งใจว่า  เสร็จเป็นอย่าง ๆ       ถ่ายรูปมาวาดสีน้ำมันเองจะดีกว่ามาก   เราชอบทำอะไรจากใจ  ครูสอนแนวหน่ะรับหมด   แต่  สักวันเมื่อได้ความรู้แล้ว  ก็ต้องใช้ใจทำตาม  โดยที่ไม่มีใครมาสั่งว่าต้องอย่างนั้นอย่างนี้ 
เพราะมันดูทื่อไม่เป็นงานศิลปที่มีจิตวิญญาน  
ทุกเส้นสาย  มันต้องมีอารมณ์ศิลป   ถึงจะใช่เรา  
รอครูสอนรายระเอียดครบก่อน  แล้วถึงจะพริ้ว  
ก็ยอมรับว่า   เรียนต้องรับความรู้เข้ามาก่อน  
บางส่วนศิลปต้องรอเมื่อครบองค์ประกอบที่ผู้สอน  

แน่นอน  มันเป็นไปไม่ได้  ที่จะมาทำได้เลยทันที  ในขณะที่มีอะไรต่อหน้าต้องรับก่อน  " แต่เราก็คงพอทำได้มั้ง  นะ   เห็นครูพูดว่า   " ได้ดั่งใจ "  นั่นไงหล่ะ 


         ต่อไปไม่เล่าล่ะเหนื่อย   เอาเป็นว่าจะโน้ดเรื่องงานที่ทำ        และจะเขียนเรื่องทั่วไปเหมือนเดิม    เท่าที่อยากเขียน    ชีวิตไม่ได้มีแค่เรื่องเดียว  สำคัญกว่าต้องใส่ใจ    แต่ว่าช่วงนี้ทำเรื่องระยะสั้น  ก็เพื่อจะได้เชื่อมกับวิถีชีวิต  อย่างที่ชอบสบาย ๆ  จะได้มีเวลาอะไรอีกต่อไป   เท่านั้นหล่ะ   ไม่ต้องการอะไรมาก  


          เสร็จเป็นอย่าง  ๆ   อีกไม่นานคงได้ตะลอนตามใจ   " คิดถึงจัง  "



21.35

*************************



             

 

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น