nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love 230(Whitepingeon)

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)



          วันนี้เรียนวาดรูปช่วงบ่ายเหมือนเดิม   แต่เลิกมืด  ครูไม่ซีเรียสเรื่องเวลาเรียน  

               มีหนังสือเล่มใหญ่  มาให้เลือกรูป  แต่ยังไม่ชอบ  

" ครูเปิดเน็ตให้เลือก  landscape  ก็เลยถามว่า  เรียนได้เลยเหรอ   ...คำตอบคือเรียนได้แล้ว จริง ๆ คนอื่นต้องเรียนพื้นฐาน "


( ของชอบ  ฮ่า ๆ  ....)

                ถึงไม่รู้เรื่องไม่เคยเรียน  แต่พอรู้ว่าต้องเรียนอะไรก่อน    "  ตอนนี้ครูสอนเรา  เหมือนสิ่งที่เราเป็นอยู่เลย  คือ  ตามธรรมชาติ   ไม่มีอะไรเลย   แก้วน้ำที่ว่างเปล่า  
...ดีใจมาก   แบบนี้หล่ะใช่   ทำก่อน 
ส่วนรายระเอียด  สายตาเรามองออก  ที่เหลือถามเขาว่าความหมายอย่างในภาพ  ตรงนั้นตรงนี้
แปลว่าอะไร  
ครูบอกทั้งหมดไม่หมด   เข้าใจ 
เพราะยังไม่รู้หัวขี้เรื่อยจะรับได้แค่ใหน   
...นึกถึงการสอนงาน  ดวงดาวอีกคน  เป็นคนที่เก็บทุกอย่าง  แล้วเอาหลัก   ๆ  มาสอนให้ทำเอง 
เราทำแล้วรู้ และรู้ความแปลไปพร้อมกันเลย 
" ฉลาดมากดวงดาว "
(อันนี้ไม่เคยบอกดวงดาวเลย)


              ทำแบบนี้รู้เร็วเพราะเราเข้าใจในการเรียน   การที่ต้องสอนอย่างไร  ให้คนอย่างเรารู้   พอเขารู้ทาง   ยัดหัวเต็มที่  " แต่ก็มีนะ  อันใหนที่ต้องอธิบาย   จับยัดหัวหล่ะก็   ขี้เรื่อยจะไม่ยอมรับ   และจะย้อนกลับถามซ้ำ  ๆ  
ทีละตอน ทีละตอน   (เหมือนคนเข้าใจอะไรยาก  เหมือนคนย้ำคิดย้ำทำ   แต่สังเกตุคนแนว ๆ  ประเด็นหลัก  จะชอบประเด็นหลักชัดเจน  ที่เหลือปลีกย่อยเข้าใจง่ายมาก  )


*************************




                     ขอบคุณครูสอนศิลปที่มองเห็นความเป็นไป    บอกกับครูว่า  " อยากเรียนสีน้ำมันมานานแล้ว   แต่เพิ่งได้ทำ "   ...  วันนี้ทำงานไปคุยไป   มีเด็กประถมงอแงบ้าง  และนักเรียนช่าง
แต่ไม่เสียสมาธินะ  เพราะชินกับเสียง  สิ่งรบกวน
เป็นคนทำอะไรถ้าจะทำก็ทำไปได้เรื่อย ๆ  ส่วนสิ่งรอบข้าง  ใครจะทำอะไร   ไม่เคยรบกวน   ก็เป็นแบบนี้มาตลอด   ครูถามว่าเด็กกวนสมาธิใหม

ก็บอก  " ไม่มีปัญหา   ไม่รู้สึกอะไร  สบาย ๆ "
ได้ยินครูพูดว่า  " สบายใจถ้ามีนักเรียนสบาย ๆ แบบนี้ก็ดีสินะ  ศิลปะต้องไม่เครียด "


             ครูพูดว่า   "  แค่มาเรียนด้วยก็ดีใจแล้วหล่ะผม "   ... วันนี้คุยกับน้อง ๆ  ด้วย   คุยกับครูว่า  จริง ๆ  แล้วดูที่เรียนมาเรื่อย ๆ  แต่ไม่ใช่  ไม่ได้โอกาส  ( แต่ไม่ได้บอกว่า  หันไปเห็นปุ๊บเดินไปดูเลย  พอครูมาเปิด  ก็เดินเข้าไปขอให้จดอุปกรณ์ให้เลย  )  ....บอกด้วยว่า  " ไม่ได้หาครู เก่ง ไม่ต้องดัง  ก็สอนเราได้  ถ้าเราเห็นแล้ว จะเรียนด้วย   "



             พูดเรื่องเด็กนักเรียน เห็นบอกว่า " ก็กลัวเหมือนกันนะ  ว่าเด็กตัวเล็กจะคิดยังไง  เด็กเจ้าคนนั้นคนนี้  จะชอบเราใหม  ทำไมเงียบ คุยด้วยไม่คุย  "  ก็เลยบอกครูว่า " เป็นครูสอนเขา  ไม่ต้องไปสนใจ  สอนเลย  "


หันไปมองหน้าเจ้าตัวโตแล้วพูดว่า " หน้าอย่างงั้น
เห็นเงียบ ๆ อย่างนั้นนะ  ร้ายลึก  ไม่รู้อะไรซะแล้ว  อาจารย์  "  เจ้าน้องยิ้มกว้างเลย  ฮ่า ๆ 



( ก็พอเข้าใจหล่ะนะว่า จะสอนเด็กช่าง กับเด็กสายตรง  ครูต้องมีจิตวิทยา  เข้าใจพฤติกรรมเด็ก  ถ้าเข้าใจทุกทางหล่ะก็  โจ๋ก็โจ๋เหอะ   " เอ่อ  อันนี้เคยทดสอบเด็กหลากแนวมาแล้วหล่ะ   และรู้จักเด็กหลากแนวพอประมาณ  ที่เหลือ ฯ   ก็ลองถามดูล่ะกัน  ว่าที่พูดนี่ทำได้จริงใหม ใช้ได้จริงใหม   ไม่ได้เรียนมาทุกทาง   แต่ ...

....อยู่กับเด็กเล็ก  ก็ใจหวั่นไหวสงสาร  เป็นธรรมดา  ธรรมชาติมาก (ต้องทำความเข้าใจของธรรมชาติมนุษย์ก่อน  เป็นเช่นปรกติเอง ของชีวิต) 
...อยู่กับเด็กโตก็   เคร่งครัด เคร่งเครียดหน่อย  ต้องวัดใจกัน  คงได้ทดสอบดูตัวเองด้วยหล่ะมั้ง  ว่า "ใจ " ม่ะ
...อยู่กับสว.ก็เหมือนเด็กเล็ก  ต้องเข้าใจ  กลับลำให้ทันสถานการณ์  ตามนั้น
" ไม่ว่าจะอยู่กับเรื่องใด ๆ  หน้าที่ใหน  ทุกอย่าง  เป็นตามทางของชีวิต   ถ้าสอนธรรมะก็เดินมาอีกทอดหนึ่ง   สอนอีกหนึ่งก็ก้าวไปอีกหนึ่ง   สอนจิตก็อีกหนึ่ง  ว่างเปล่าก็สุด ๆ  ที่เหลือ  ธรรมดา  กลับสู่ความสบาย ๆ บางเบา   ป่ะ  ไปบวชกัน  ...อิ อิ )



**********************


                นั่น ! พอพูดเรื่องนี้หล่ะยาว   พอล่ะ 
เขียนเรื่องต่อไป


" มีออกไปวาดภาคสนามด้วยนะ   วู๊ !  เจ๋ง ...แต่ก็ขอครูว่า  ให้เก่งขั้นสุดแล้วค่อยไปได้ป่าว  อยากเก็บภาพสวย ๆ   เต็มที่   "

" คุ้งน้ำ ดอกบัวสาย ตลิ่ง บ้านไม้ไผ่ ภูเขา ต้นไม้ "   ดูตัวเองวาดโคลงไว้เลย  ครูบอกว่า มี ๆ 

...เราตั้งใจนะ  เพราะชอบมาก ๆ   อยากทำได้อย่างนี้มานานแล้ว    มันเป็นจิตวิญญาณที่จะลงไป
เห็นแล้วหล่ะ  การวาดภาพสีน้ำมัน ลองทำดูว่า     ระหว่าง " ทำให้สวยด้วยใจ  กับวาดด้วยจิตวิญญาณมันต่างกัน  คนละเรื่องเลย  
 " ใหว้ครูผู้มีจิตวิญญาณ  งานศิลปะต้องใช้จิตวิญญาณ   ไม่ต้องมีใครมาบอกเรา แต่เรามีตา แต่ใช้ตาจิตมองถึงเห็นจิตวิญญาณ  
สุดยอดจริง ๆ ค่ะ "




*********************


 

           ยังมีอีกหลายอย่าง  ที่เกี่ยวกับการวาดรูป
แต่ให้เต็มที่จริง ๆ  ถึงจะได้รู้กัน  

" ซื้ออุปกรณ์มาทำต่างหากด้วยหล่ะ   พู่กันเคยใช้อยู่แล้ว  เรื่องตัวเองไม่มีปัญหาอะไร  ทำอะไรต้องต่อเนื่องจนได้นั่นหล่ะ   ชำนาญถึงจะทำไปเรื่อย ๆ  ก็เป็นแบบนี้เสมอ "




************************



             "  กว่าจะสวยเต็มพิกัส  ทำให้เป็นที่ระลึก   จะต้องได้จิตวิญญาณเต็ม  แม้แต่เส้นสายเดียวก็ขาดไม่ได้   เอ ...แบบนี้ต้องนิ่งทำสมาธิรวดเดียวเสร็จเหมือนคราวทำงานศิลปอื่น ๆ แน่  ถึงจะได้อย่างนั้น   ถ้าจะใช้เวลาอยู่นา   วันนี้ภาพเเลนฯ
ก็ยังไม่เสร็จสมบูรณ์เลย  
ของเค้าใช้เวลาจริง  ๆ  นะ   วันนี้เขียนเยอะหน่อย

แต่วันต่อไป  คงไม่เยอะเท่าไหร่หรอก    หรือว่าจะมีโน้ด รายระเอียดรูปมากกว่านี้นะ  วันนี้ไม่โน้ดเก็บ  เพราะมันต้องเสร็จก่อน  "



จะว่าไปแล้ว  นิดนึง
       สี ...ขาว + น้ำตาลเข้ม + เขียวเข้ม นิดนึง = สีวาวสะท้อนแสงบนของท่อนไม้ตาย วงปีกไม้ก็ใช้
, ล่างของท่อนไม้คือน้ำตาลเข้ม(เงา)


(โน้ดคร่าว ๆ ไว้ก่อนกันลืม    ที่เรียนไม่มีจด 
ใช้จำเอา         แล้วกลับมาโน้ด ขยายรายระเอียดไว้เอง  )


********************



           พรุ่งนี้วันหยุด   " แต่ก็มีงานอื่นนะ  พักก่อนดีป่าวหว่า   มีอะไรรออีกหลายอย่าง  ที่นี้หล่ะ  กลับมืดแน่เลย   แค่นี้ก็มืดแล้วนะ

อ้อ   ถามครูล่ะว่า  วาดผนังได้  ไม่ใช้สีน้ำมันก็ได้
เยี่ยม ! ....งานนี้หล่ะ  อาทตัวป้า  จองผนัง  ทำให้ทั้งปูน  แต่ครูบอกว่าผนังไม้จะสวยกว่า  



"  จะทำให้นะค่ะ
อย่าดื้ออย่าซนนะค่ะ 
อยู่นิ่ง ๆ  เงียบ ๆ  แล้วอย่าคิดมากนะ
อย่าหวั่นไหวอีกนะ 
เข้าใจไว้ด้วย   ตั้งแต่วันนั้น     ที่ฉันเดินทางมา  ไม่เคยมีใครเข้ามาในใจอีกเลย  นอกจากเธอ 
จนวันนี้ก็ยังเหมือนเดิม
จึงเขียนไว้เสมอว่า  หากคนที่เรารักเขามีความสุข
เราก็ยินดี   เพราะเข้าใจตัวเอง  และยอมรับให้ใจเดินทางไป   เคยรู้สึกอย่างนี้บ่อย ๆ ว่า  ถ้าเราเห็นคนที่เรารักทุกข์ใจเราจะทนได้อย่างไร   สู้เราให้อิสระของใจแม้ตัวเราก็เถอะใครก็ยังบังคับเราไม่ได้
...  ความสบายเพราะการปล่อยวางเมื่อทำความเข้าใจ   เห็นชีวิตแล้ว  จึงไม่ต้องไปกักขัง


มันไม่ใช่แน่
" เคยได้ยินว่า รักต้องแย่งชิง  นั่นคือเห็นแก่ตัว
เคยได้ยินว่า        ต้องทำทุกอย่างเพื่อเอารักกลับคืนมา   ถามว่ามันถูกหรือถ้าเขาไม่ได้รัก ฯลฯ ...
และถ้าทำอย่างนี้  ฉันคบกับใครและอยู่กับใคร
ไม่ได้   สังเกตุใจอิสระธรรมชาติมาก  การบังคับใจ
มันจะไม่เกิดขึ้น  
...ความสบาย ๆ  จึงตามมา   ผู้คน แต่ละคน  ชีวิตแต่ละชีวิต  ไม่เหมือนกัน   จะเอาความเป็นไปได้  ความคาดเดา  หรือปริมาณความน่าจะเป็นมาวัด  กับชีวิตคนคนนี้ไม่ได้  
  
       นี่หล่ะมนุษย์จึงหลงทำร้ายกัน ทำบาป  โดยการขาดการยั้งคิด       บ้างด้วยวิธีการต่าง ๆ  ถ้ากับคนเล็กก็บาปน้อย  ขึ้นมาตามระดับ 

(ใจอยากเขียนสะกิด  ส่ง ๆ  ไปงั้นหล่ะ นานล่ะ
ลองสังเกตุความเป็นไปของชีวิตตนดูเถิด ว่าปัจจุบันมันเป็นอย่างไร  นั่นหล่ะค่ะ ผล )




**********************





"  เราเข้าใจกันเเล้วใช่ใหม

หรือคุณยังมีอะไรอีกใหม

ฉันดีใจนะ  ที่รู้สึกว่า

...คนอย่างคุณ บทจะพูด

ก็ตรง ๆ ได้เหมือนกัน

ฉันต้องการเพียงเท่านี้

ความชัดเจน 



ฝันดีนะค่ะ    "






00.33


***********************


 

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น