nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love 093(Whitepingeon)

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)












 



 


ไดอารี่หน้าที่ 93










 



 ขอบคุณ    "การเดินทางที่แสนพิเศษ "
http://www.youtube.com/user/BMunkiiez


 

 

เราใช้เวลาครบล่ะ  ผ่าน !  มีเรื่องเล่า  เล่น ๆ  อิ อิ  ... ระหว่างรอเวลา
จ๋อยก็จริง  แต่ก็ยังซ่าส์อยู่นั่งฟังมดเขาคุยกัน  ฮ่า ๆ   ...  เอ้า ! คน 
มดซะที่ใหน

เรื่อยเลยนะเรา   เอาเข้าป่ะ   เรานะเรา     ยิ้มไม่หุบ  ไปเรื่อย !
พอล่ะ  ...  เที่ยงแล้ว วันนี้ทำอะไรสบาย ๆ   

"  ชุดหนึ่ง  พอดี ๆ    เปิดแอร์ซะหน่อย เพื่อกระจายอโรมา

เปิดเพลงฟัง  เอ่อ  อันนี้มันก็เปิดทั้งวันนิหว่า  !
ดูเขาถ่ายทอดไรต่อมิไร   ตัดมาที่  จนมาถึงตอนเย็น  ผลเลือกตั้ง
(ปีนี้ไม่ไปเป็นกรรมการเขต  เบื่อ  นิดหน่อยก็โกงกิน ไม่อยากได้เงินบาป   แต่ได้ความรู้ที่อยากรู้มาแล้วหล่ะ  พอแล้ว )

...สปาหน้า  ว้าว ๆ  สดชื่นคับพี่น้องคับ 
.. มันสบายดีนะ  งั้นสปาผมต่อแล้วกัน   สบายผมหล่ะคับ !
ตามด้วย  สปามือ และเท้า  เอ้า !  ก็จะดูไรไปเรื่อย  ๆ ด้วยไง
เลยครบ   อ้อเหลือตัว  อันนี้มันไม่ไหวหล่ะ   เดี๋ยวยาว

"  หลับ ~~~~~~~~~~~~  
หลับสบาย  หอม  ๆ  ดีนะ  เต็มห้องเลย  วู๊ !
...ตื่นมาหัวเราะไป  พิมพ์ไป  (มันจะมากไปล่ะ เอ็ง )


เรื่องของเรื่อง  เวลามันผ่านไปเรื่อย ๆ   ขณะที่มีเรื่องอะไรก็ตาม
เราก็ยังเป็นเรา  ไม่ลืมทำอะไรไปด้วย   ไม่งั้นมันจะเสียเวลาเปล่า 



 
แล้วก็นั่งฮา กะมดเค้าคุยกัน หุ หุ .... ยิ้มแก้มแตกเลย มดที่ใหนกันบ้างนะ แต่หน้าตาเราแปลก ๆ นะ สดชื่นเยอะเลย ลองทำดู " แช่เท้าก่อนนอนทุกวัน แต่เอาสูตรสปามาเเช่ แล้วก็ทาครีมบำรุง ที่ทำเองได้ บาล์มกล้วยหอมกันเท้าแตก อะไรพวกนั้นหล่ะ หรือสมุนไพรก็ทำได้เหมือนกัน แล้วแต่สะดวก

ทาที่เท้าแล้วก็ใส่ถุงเท้าสั้น (ถุงน่อง) มันก็ทำให้นุ่ม ๆ แต่เกิดมาเท้าไม่เคยแตกเลย ก็สบายหน่อย จริง ๆ ชอบตะลอน มันก็ไม่เป็นเหมือนพี่เลยแฮ่ะ ทุกทีจับมือพี่แล้วก็จะแซว ๆ กัน " เฮ้ย ! นี่มันมือหรือส้งติงว่ะ " (คริ ๆ โดนเลย)


******************************




" ตอนเล็กก่อนไปวัด  พ่อบอกให้อาบน้ำแต่งตัวให้สะอาด พ่อแต่งตัวให้  หวีผม ทาแป้งให้  เอาผมเหน็บหูให้ (แอบเอาออก แต่พ่อบอกไม่เรียบร้อย )
หลวงพ่อ(ตอนนั้นท่านเป็นพระพรมโมลี ตอนนี้ท่านเป็นสมเด็จ ฯ)
ท่านก็บอกให้ดูแลตัวเอง คือกายสะอาด ใจสะอาด นั่นเอง
(ท่านไม่ได้บอกว่า มาวัดแล้วให้นิพพานเลยซะที่ใหน )


หลาย  ๆ คนเข้าใจว่า  " ไอ่ฟ้าต้องใส่ชุดขาว ไม่แต่งตัว ไม่แต่งหน้า  พอเห็นตัวจริง  เขาร้องผิดคาด   ... จริง ๆ  แล้วไม่ได้บวชชี  ทำไม
จะต้องรักษาศีลได้เต็มขนาดนั้น   (ท่านยังรักษาเพียงศีลห้า  ใครเอ่ยคือท่านที่กล่าวถึง)  

" วันนี้ได้อะไรหลาย ๆ อย่าง เช่น ดูใจ ดูความอยาก แล้วก็ล่ะได้ ดูความเศร้าแล้วก็ใช้เวลารู้ว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป ......ใจ ดีนะ เพราะเห็นแล้วว่า มันไม่ได้ไม่สบาย แต่กลับหัวเราะ ไม่มีความอยาก อิจฉา โกรธ หรือโมโห หรืออะไร ๆ ก็ตาม ก็เลยได้ออกมาว่า " เห็นแล้ว หัวเราะ ฟังเเล้วสนุก ยิ้มแก้มแตก แล้วก็ผ่านเลยไป สบายใจดี ไม่มีอะไรค้างในใจ "


" ถูกต้องค่ะ 8 ข้อ รู้ได้ แต่เมื่อผ่านการปฏิบัตินะ ถึงจะได้รู้ ว่าผ่านหรือไม่ ถูกแล้ว เมื่อมีโอกาส ก็มี .... จบ " ถึงแม้ว่าเราจะเดินทางยังไง อยากทำอะไร แต่ก็เข้าใจไม่ลืมว่า เส้นทางของเราที่ต้องผ่าน ที่มีอยู่แล้ว จะไม่ให้อะไรมาลากขากลับ ...หากจะหยุดเเล้วไปต่อเรื่อย ๆ สบาย ๆ ก็ได้ แต่ว่าเราต้องไปด้วยกัน ได้ เท่านั้นหล่ะ ไม่สะเปะสะปะอีกแล้วนะ แต่ว่าในแต่ละวัน มันก็มีเรื่องราวแน่ ๆ


ก็ยังคอยดู ค่อย ๆ ประคับประคอง ให้ผ่านไปด้วยดี อารมณ์ดีที่ตัวเอง ไม่งี่เง่า ไม่หลงทาง แต่นั่งยิ้ม หัวเราะสนุกกับการฟังมดและก็น่ารักดีกันทั้งนั้น " เห็นทุกชีวิต ต่างก็ดำเนินไปแบบนั้นจริง ๆ วงจรชีวิตของเรา ล้อมกรอบสั้น ๆ เพียงมองตัวเอง ไม่ไปเบียดเบียนผู้อื่น ...ขอบคุณธรรมชาติจริง ๆ เลย รู้สึกอบอุ่นเมื่อมองธรรมชาติรอบตัว เราพอรู้อยู่ว่า ความเป็นไปแล้วมันจะขยับตามเรื่องตามบุคคล ตามวาระและเวลา ในมุมของชีวิต แต่ละชีวิต ต่างเดินบนเส้นทางของตน ถึงอย่างนั้น ทุกอย่าง ก็ต้องมีวัน ที่จะมาบรรจบกัน หากว่าเราประเสริฐ ดีพอ เราต้องเจอกันแน่ "





         เดี๋ยวคอยดูสิ มันต่อไป เวลาต่อไป เราต้องมีหลากหลายตามธรรมดาแน่ สิ่งที่มีอยู่ ในความธรรมดา " คือเราเข้าใจ และรู้แล้วว่า ธรรมดา ขอบคุณทุก ๆ เรื่องราว คนเกี่ยวข้อง ถึงแม้จะเข้าใจหรือไม่ว่าเขียนสื่ออะไรบ้าง ดูกำกวม หากยังไม่ใช่ ยังมาไม่ถึง คงไม่ได้เข้ามาเจอกัน

อ่านตัวหนังสือนี้หรอก เพราะมันจะทำให้แล้วแต่ล่ะอารมณ์ แล้วก็จะผ่านไป แต่หากเข้าใจตรงกัน สักวันมันจะมีเรื่องดีดีเกิดขึ้นเสมอ ไดอารี่มีชีวิต ... " ไม่รู้จะบรรยายยังไง แต่รู้สึกดีกับมดหลาย ๆ ตัวจัง อิ อิ ... เขียนไปยังหัวเราะอารมณ์ดีไป ก็ ขอให้ทำดีดี ขยันปัดกวาดเรีอนกายและเรื่อนใจ มันจะได้สบาย ๆ เบา ๆ .... "

เรารู้นะเราเขียนอะไรกำกวม อ่านเข้าใจยาก แต่เราจะเขียนแบบนี้ บางเรื่อง แต่บางเรื่อง ก็ตามนั้น เรื่องบางเรื่องมันพูดส่ง ๆ ไปได้ เรื่องบางเรื่อง

มันต้องตัวตัว มันถึงจะรู้เรื่อง ถึงจะเข้าใจว่ามันคืออะไร คิดอะไรกันแน่ เป็นยังไง ใครเป็นใคร ก็เท่านั้นหล่ะ เอาเป็นว่า เมื่อวานก็คือเมื่อวาน ผ่านมาแล้ว วันนี้หน้านี้ได้มาเล่า ก็ได้แค่นี้หล่ะ " ขอบคุณ ขอบคุณ และขอบคุณ ไม่รู้สิ รู้สึกเริ่มจะรัก รู้สึกเริ่มดีขึ้น ๆ กับเรื่องรอบตัว
ในเรื่องหนึ่ง เพียงแต่ว่าเวลานี้นะ เอาแค่เวลานี้ก่อนนะ มันหน้าเราจะร้อง เศร้า ทุกข์ หรือสุข แล้วค่อยเขียน แต่ก็จะทำความเข้าใจ

สบาย ๆ อยู่แล้ว " เชื่อป่ะ ! บล็อกเราทุกที่มีปัญหา เขียนลำบากทั้งหมดเลย แต่ทำไมเราเขียนได้ยืดยาวขนาดนี้ " นี่หล่ะ " ขอบคุณมาก ไม่มีอะไรเครียดในหัว กับเรื่องราวเหล่านี้ เป็นคนอื่นเขาคงไม่เขียน คงเบื่อแล้วหายไปบ้างหล่ะ " แต่เราเขียนได้สบาย ๆ ตามถนัดของเรา ย่ะ ฮู๊ ! " "

ตอนนี้เราฟังเพลงนี้บ่อย ๆ มันเพราะดี เราว่ามันเพราะดี มันไม่ได้อินกับเนื้อเพลงนะ มันเพลงที่ใจ พอฟังแล้วมันเป็นเรื่องแบบนี้ฟังเรื่อย ๆ แต่เรื่อย ๆ แบบสบาย ๆ นั่นหล่ะ ฟังไปยิ้มไป นี่หล่ะความรู้สึก
ความหมายของใจ ก็คนมันไม่เหมือนใคร นะ " " สบายดี สบายใจ เข้าใจ สุข ร่าเริง เริ่มล่ะ เริ่มบ้าบออีกล่ะ อ่ะ !!! " " ขอบคุณนะค่ะ อยากเขียนขอบคุณมานานแล้ว อยากเขียนอยากพูดตรง ๆ แต่ก็ไม่บอกตรง ๆ รู้ว่าผู้ใหญ่มองอยู่ ถึงเราเป็นเด็กต้องเข้าหาผู้ใหญ๋ แต่เราก็ไม่หรอก สังคมเขามันเยอะ เรามันเงียบหล่ะดีแล้ว ไม่อยากจั่ว
ขี้เกียจตาม แต่หากเข้าใจ ก็พอมีทางแต่นรินใหว้ ขอบคุณจริง ๆ นะ "





ปล. ยังไม่สะดวกเปิดกรุการดูแลตัวเอง   เอาไว้หง่อม ๆ  แล้วจะเขียน



*************************************





 

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น