ไดอารี่หน้าที่ 80
วันนี้ดูข่าวสาร ให้คิดถึงภาคใต้นัก ไม่รู้ว่าสถานการณ์แบบนี้จะหยุด
สักที " อยากเป็นซุปเปอร์แแมนจัง หรือว่าผู้วิเศษ หรือว่าอะไรดี
ทวนเข็มกลับไปไม่ได้แล้วสิ มันเดินมาไกลจังนะเรื่องราว ...
เป็นไงอีกหล่ะทีนี้ เรื่องพื้นที่เกิด หยุด เรื่องยาเสพติดต่อ
แล้วตอนนี้เรื่องอะไรอีกหล่ะ "
" คนปัตตานีบอกว่า รู้ใคร แต่พูดไม่ได้ พูดก็"หัวขาด" ...มันคือ ? "
เวลาเขาจะทำเลวร้าย ก็จะบอกว่าจุดใหน คนพื้นที่ก็จะบอกกันว่า
ตรงใหนเขาจะทำอะไร ... " นี่ไงหล่ะ จึงรอด ไม่งั้นหรือ
ตายเป็นเบือ ... ไม่รู้ว่ายังไงนะใจ " จิตดวงนี้มีเรื่องแผ่นดินฝังลึก "
***************************
พอดีกว่า " พูดเยอะแล้ว เอาไว้มีตาเพิ่มก่อนนะ ฮ่ะ ๆ ... วันนี้ว่าง ๆ
ใจ เบา เบา ไม่รู้ว่าคิดถึงอะไร
(ทดสอบบล็อกอยู่นะ) ไม่เป็นไร ไม่สวยไม่เริดทำไม่ได้
ขอบคุณ Kittaphan R
ไม่รู้คิดถึงอะไรนะ เหมือนมีอะไรให้คิดถึง แต่มอง ๆ ไป เห็นสายลม แสงแดด ใบไม้หวิว ๆ
ใจเบา ๆ สบาย ๆ ...เมื่อคืนก็ลองบล็อกเเล้วหล่ะ " กลับไปกลับมานะบล็อกเนี่ย ตัวเล็กได้
ตัวใหญ่ยึกยือ ไอ่เราก็เลยลองกลับประสาทดูหน่อย ได้เวิ่ยเฮ้ย ! นี่ถ้าเป็นผู้ชายนะ
ตัวตัวเลยหล่ะ (กับอะไรหรือ อิ อิ) " มีอีกใหม ฮ่า ๆ "
.... " เปลี่ยนตัวปรกติ เราเขียนก็เป็น ใหญ่ปรกติเท่ากับหน้าที่่ผ่าน ๆ มา ...
หากเราขยายใหญ่เหมือนเคยทำ แล้วก็ได้
แต่ตอนนี้ ไม่ได้นะเออ ยึกยือเขียนยาก กวนประสาท " แต่รุ่นนี้แล้ว ไม่เป็นไร เฉย ๆ "
" คงเป็นการเปลี่ยนค่า สินะ เราเคยชินกับสิ่งหนึ่ง แต่เมื่อเวลาผ่านไป
อาจไม่ใช่เพราะกาลได้เปลี่ยนไปแล้ว เรื่องราวก็ย่อมเดินไปเรื่อย ๆ "
... " พอพิมพ์มาถึงตรงนี้ เริ่มจับทางได้แล้ว พิมพ์สบายเลย ผับผ่าสิ หุ หุ
รักนะตัว บล็อกจ้าบล็อก ทำให้ได้ความรู้เพิ่มอีกแนะ แท้งค์ อะ ล้อด ! "
****************************
พิมพ์ยาว หุ หุ .... ก็นะ ทางเดินล้มลุกคลุกคลาน เป็นเรื่องปรกติ
กำไรชีวิต ได้ลับสมองดีนะ ....ตอนนี้ก็หน้าที่ 80 แล้วไง
พอดีกับอายุเลย ... " เอ้า ! ยังเหรอ ใจร้้อน ๆ "
... ต่อเรื่องเราดีกว่า " เมื่อคืนอาม่ามากับป้า แล้วก็หลาย ๆ คน
กลุ่มสายบุญ เห็นหน้าก็จำได้ เคยไปอยุธยาด้วยกัน ม่าเดินมาจากหมู่บ้านกัน
" แต่เราอยู่ข้างบน กำลังลงโปรแกรมอยู่ แล้วก็ลงไปหาไรกินรองท้อง
ข้าวเช้านั่นเอง(ทุ่มกว่า ๆ ) " กินเมื่อหิว เป็นมาตั้งแต่เกิดเลย บางทีก็คิดนะ
กินไงของเรานะ ข้าวพร้อมขนมผลไม้เนี่ยนะ เหมือนคลุกรวมเลย
แต่มันก็เป็นแบบนี้ ...พี่ข้างบ้านเห็น ก็เลยเรียก มีคนมาหา
...เห็นแกบอกทุกคนที่ถาม ว่า " ขนาดอยู่บ้านติดกัน ยังไม่เห็นตัวเลย "
********************
" ก่อนแยกย้ายกันกลับ ก็ได้รับคำพูด พร รวม ๆ ประมาณว่า
" คนไม่จริงใจ ฝืนทำได้ไม่นาน ...อีกหน่อยหน้าเธอจะสว่างไสวกว่าเดิม
...ลุงยกมือใหว้ สาธุ ขอให้คนชื่อนี้ ฯลฯ ... ฯลฯ " ส่งผ่านมาก็มี
ไอ่เราก็รับอย่างไว รับพร มาเถอะพรจากใหนรับรับรับ
**************************
" มีอยู่ครั้งหนึ่ง ที่แสดงออก แต่คิดว่าดวงดาวคงไม่ว่าอะไร คงคิดอยู่
ว่ามันทำอะไรของมันว่ะ ประมาณนี้หรือเปล่า คือ " เมื่อเวลาเรารับอะไร
พอมันเข้ามาสมอง มันก็จะเกิดการรับรู้ แล้วก็เริ่มแรง เริ่มพื้นที่ว่าง
เริ่มอยากหาอะไรมาใส่เพิ่ม ยิ่งเพิ่ม ก็ยิ่งกระจายเพื่อเพิ่มขึ้น ๆ ใหญ่ขึ้น ๆ
กว้างขึ้น ๆ เอาง่าย ๆ เหมือนระเบิดปรมณู
.... " ตอนที่ดูอะไรอยู่ สมองก็รับรู้ แต่ว่าเมื่อเริ่มรับ เริ่มรับ
มันก็เริ่มแระ อีกมือวาดรูปศิลป หูรู้เรื่อง ตาดู แล้วก็ทำสิ่งที่วาดอยู่
มันคนละเรื่อง แต่ทำได้ทุกเรื่อง ตอนนี้คือนิ่งรับนั่นหล่ะ ถึงกระจายรับรู้ได้
แต่มื่อไหร่ปิดสวิทไม่รับรู้ แม้อยู่แค่ตา ตรงหน้า ยังไม่รู้เลย "
************************
ท้าย ๆ นี้ มีเรื่องเขียนไว้ ส่วนเรื่องบล็อกไม่ได้กวนใจ ชอบ เพราะมันได้
อะไร ๆ ดี แต่มากไป ก็เป็นห่วงนะ
แล้วก็ มีสิ่งหนึ่งจะเขียนไว้
" ยังคงเดินทางต่อไป กาย ใจ บริสุทธิ์ ไม่เจือปนสิ่งใด จะเดินทางใด
ก็ไร้อุปสรรค์ ...ผู้ที่มีศีลเสมอจะเดินทางร่วมกัน เข้าใจหนทางได้ดี
ถึงอย่างนั้น ผู้บริสุทธิ์จิตสะอาดย่อมไปได้ทุกทางได้ด้วยเช่นกัน
ผู้มีใจเมตตาจิตดีย่อมตามหนทางต่อคู่กันได้เช่นกัน มีอีกที่จะกล่าว "
( บางทีรู้ แต่เงียบไม่อยากเขียน ตัวหนังสือไม่เท่าไหร่ อ่านเข้าใจ
อะไรต่อมิอะไรไม่ได้หรอก ยิ่งจิตใจมนุษย์แล้ว อย่าได้คิดว่าจะรู้จัก
มันต้องดูไปนาน ๆ เรื่อย ๆ กาลเวลาเท่านั้นหล่ะ จะให้คำตอบ
ถึงไม่ทั้งหมด แต่นั่นก็สมควรแล้ว แก่กาลเวลา )
************************
" ไม่ได้มาอีกสักระยะ หาคำถาม จะตอบสักนิด แล้วก็ได้ออกมาว่า
.... " ใช่แล้วครับท่านครับ ๆ ๆ ใหญ่กว่า และมาก่อน ถูกต้องแล้วครับ ! "
( หมายเหตุ ขอเขียนสไตย์นี้นะ ไม่ได้เอาไปประกวดใช่ป่าว ฮู้ !)
..... " ครับ ๆ ๆ ไม่ต้องอ้อมผ่าน ถูกครับถูก "
(อย่าเถียงอีกนะ ว่าจะแย้งหลายรอบล่ะ แต่มันต้องเป็นไปตามกาลเวลา
แล้วจะค่อย ๆ แกะได้ด้วยตัวเอง ทุกอย่างย่อมรู้ด้วยตัวเอง )
.... เอ้า ! ว่าแต่ว่า ไปสรรหามาจากใหนหล่ะเนี่ย แล้วตอบใครเขา แล้ว
รู้ได้ไง แล้ว แล้ว แล้วก็แล้ว ...
" ตอนเด็ก ๆ มาตะลอนกท. เจอป๋าต๊อก ท่านก็เอามือจับหัวโยกไปมาอย่างเอ็นดู
เราสัมผัสได้ ตั้งแต่นั่นมา ไม่รู้ไง จากพับเพียบเรียบร้อย กลายเป็นแบบนี้ด้วย
แต่ก็เรียบร้อยอยู่นะ หุ หุ "
*******************************
" ขอบคุณนะค่ะ จิตเข้มพอประมาณ ขอบคุณคนดี แม้รู้หรือไม่ก็ตาม
คงไม่ได้เข้ามาบ่อยนะช่วงนี้ ทำธุระตัวก่อน คิดถึงนะ ทุกอย่างดังเดิม
อย่าว่ากันนะค่ะ สำหรับผูู้ใหญ่ไม่ใช่ว่าเราไม่รู้นะ แต่ไม่อยากรบกวน
ก็เลยไม่แวะไปทักทาย ต่างจิตต่างใจนะค่ะ
ให้สุขภาพดี แข็งแรง ๆ ไร้โรคภัย บาย ๆ ค่ะ
(ปล. บล็อกทดสอบนี้ หากแบบนี้ เขียนได้เสมอทาง จนถึงตอนนี้
จบหล่ะ พอเข้าใจ
และเข้าใจว่า ยังไม่สุดที่เวปกำหนดเนื้อที่ ให้เขียนแน่ หากกำหนดพื้นที่ไว้ ป่านนี้เขียนลงมา
ไม่ได้แล้วหล่ะค่ะ )
.... แต่ครั้งนี้ .... หลั่น ล้า ลา ลัน ลา ลัน หล่า ลัน ลา ..... . . . . . .
**************************
ความคิดเห็น