ไดอารี่หน้าที่ 74
" นั่งคิดอะไรเพลิน ๆ แล้วก็นึกถึงอีกไม่กี่เดือน ภาพนี้
มีความทรงจำ หลังจากลงมาจากวัดเขาสุกิม หากาแฟ แต่
ได้กาแฟโอเลี้ยงแทน ก็เลยวาดฝันไว้ข้างหน้า " คาปูชิโน่
เราต้องหากินให้ได้ แล้วก็ได้มานั่งที่นี่ ริมหาดชายทะเลเมืองจัน
...เราสองคนกับพี่ นั่งคุยกันกับเจ้าของร้านคนสวย นานมาก ๆ
คนไม่เยอะ มันสบายใจตรงที่เราอยู่ที่ใหน แล้วรู้สึกสบายดี
สบายใจ "
อีกไม่กี่เดือน จะได้ไปเขาคิชฌกูชใหมน๊า พี่แกจะไปด้วย
หรือไม่นะ แต่ว่าเราไปเดี่ยวได้แล้วหล่ะ รู้ทาง หรือไปกับคณะดี
" ไม่รู้สิ คิดถึงเสมอนะเมืองจัน "
ขอบคุณค่ะ minivalentine
" ชอบเพลงนี้ นานล่ะ ช่วงที่ว่าง สบายใจ
แต่ตอนนี้ก็ว่างเหมือนกัน ว่างมิวายคิดถึง "
" ชอบเพลงนี้ นานล่ะ ช่วงที่ว่าง สบายใจ
แต่ตอนนี้ก็ว่างเหมือนกัน ว่างมิวายคิดถึง "
...." ทำความเข้าใจได้แล้วหล่ะ มันก็ปรกติดี เพียงเพิ่มอะไรขึ้น
มา แต่ว่าไม่ทันตั้งตัว รับไม่ทัน สับสน รู้สึกว่าจะคิดทำสิ่งใด
แต่เมื่อเห็นสิ่งเพิ่มเติมนั้น เขาไม่สบายใจ เรานิ่ง ๆ ดีกว่า
ไม่ทำอะไรให้คิดมากดีกว่า ถึงยังไง เราก็ดีต่อกันเสมอนะ
ภายในใจไม่มีอะไรที่คาใจ ปรกติก็รู้สึกอยู่แล้ว ไอ่ความกลัว
การเปลี่ยนแปลง มันทำให้เป็นทุกข์ ทุกข์เพราะไม่ได้อธิบายว่า
มันเรื่องอะไรกันเท่านั้นเอง ทั้ง ๆ ที่ใจก็ดีดี แต่กลับกลัวการ
เปลี่ยนแปลง ถอดปลั๊ก เครื่องก็เลยช๊อท
" เมื่อไม่ได้เข้าใจ มันก็เลยกลายเป็นว่า รวนกันไปทุกแถบ
ความสงบ สบาย ๆ ก็ไม่ค่อยสิ มันส่วนตัวไม่ใช่หรือ แต่ก็นั่นอีก
หล่ะ กิเลศที่ฝังอยู่ทุกหนทุกมุม มันก็ผุดกระจาย ฝุ่นตลบ
ทำอย่างนี้แล้ว มันเหมือนจะวุ่น ทั้ง ๆ ที่มันเป็นเรื่อง" สงบ "
" ฉันทำได้หลายอย่าง แต่ไม่เก่งสักอย่าง
ฉันเป็นเป็ด เคยได้ยินหลายคนพูดว่า " ทำได้ทุกอย่าง แต่ไม่เก่ง
เลยสักอย่าง เป็นเป็ด เขาว่างั้น " ไอ่เราก็เออออในใจ เป็ดก็เป็ด
....พี่ ๆ โทรมา ไม่ทันได้รับ ก็เลยโทรกลับไป ได้ยินน้ำเสียง
เครียด ๆ อ๋อ นึกว่าเรื่องอะไร มรดก ทายาท นี่เอง ก็เลย
บอกเท่าที่พอรู้ ก็เลยสบายใจ เป็ดอีกแล้วเรา
... ปัญหาครอบครัวนี่ มันก็เรื่องของเขานะ แต่เมื่อเห็นว่าหนทาง
สุดท้าย ได้ที่ปรึกษา ก่อนจะสายเกินไป เป็ดก็พอแนะนำได้
หากช้ากว่านี้ เด็กติดยา เสียอนาคตการเรียน หน้าบางกะหัวโขน
ก็ช่วยไม่ได้แล้ว ก็เลยบอกไปว่า " คุยกะครูเลย เข้าหา บอกเขา
เปิดใจ แค่นี้เขาก็ดูแลเป็นพิเศษแล้ว เพราะเห็นความตั้งใจ เห็น
ความทุกข์ของผู้ปกครอง " ได้ผลแฮ่ะ ไปในบัดดล ยอมวางทั้ง
หน้า และหัวหลอก ๆ เพื่อให้ได้มีกันและกัน (ครอบครัวที่ไม่มี
ปัญหา ไม่เป็นปัญหาสังคม) " ร้ายกาจนะเอ็ง อายุทะไหร่แร่ะ
ไปสอนเขาหน่ะ สอนไป บอกไป ดุไป เฮ่อ ๆ " ไปได้สวย
************************
พี่สาวแวะมา ก็เลยทำสวย ๆ งาม ๆ ตามที่รู้เรื่อง เสร็จก็รับทัพย์
" ฮ่า ๆ จัดมา ไม่ค่อยงกนะเนี่ย ... เห็นสบู่เหลวล้างหน้าสมุนไพร
อยากได้ของเราอีก อ้าว ! เรื่องไร ให้ก็โง่ดิ ! พูดกวนเล่น ๆ
ไปงั้น ... ไม่รู้ทำไง เลยทำให้ไป ... พี่ข้างบ้านกลับมาแล้ว
ไม่เอาล่ะ ไม่ทำให้เเล้ว ขอพักก่อนหล่ะ "
ไม่รู้ไงวันนี้ มาอีกคนหล่ะ ก็เลยไม่ได้หยุด ทำกับข้าวให้กินกัน
ทุ่มกว่า ๆ คนที่ธ.เขาสั่งพี่หมวยมาว่า ทำสมุนไพรให้หน่อย
งานเข้า มันเริ่มเยอะหลายอย่าง คนเดียวเหนื่อยแหงงานนี้
แต่ก็ทำให้ กำลังจะเอาออกไปให้ ไอ่เพื่อนณ มาจากบ้าน
ราชบุรี เห็นหิ้วโน้ดบุ๊คมาด้วย
เราก็ไม่เจอนานแล้วหล่ะ เลยแยบ ๆ ไป " อ้าว ! กลัวใครเขาไม่รู้ไง
ว่าเล่นคอมเป็น (นี่ครั้งที่สองที่พูด แสบ !) " เห็นทำหน้าเหมือน
มีปัญหา ดูให้ก็เหมือนเมื่อวาน(เหมือนเครื่องเราเลย) แถมเยอะ
เรื่องกว่า ทั้ง
โปรแกรมหาย แบ็ตฯ อุปกรณ์ " นึกในใจ ไอ่เราก็พอรู้อยู่นะ
แต่ว่าต้องค่อย ๆ หาไง ไม่ค่อยได้ทำ มันก็ต้องค่อย ๆ นึก
แต่จำภาพได้ ว่าทำอะไรได้บ้าง ก็เลยทำได้ มันก็ยังไม่เสร็จ
หรอก เขาก็รีบกลับ ให้เครื่องไว้ เดี๋ยวพิมพ์เสร็จนี้ ต้องไปทำ
ให้มันเสร็จ (เป็ดอีกล่ะ ดีนะ เป็นส่วนที่เราพอรู้ ไม่งั้นก็ตัวใครตัว
มัน สร้างโปรแกรมไม่เป็น ฮ่า ๆ น่าค่านะเรานะ ถึงกะสร้าง
โปรแกรมเครื่อง คุยอีกล่ะ ! )
" ชอบนะ ถึงได้รับทำให้ เพราะความชอบ ตัวแทนที่จะพักก่อน
เป็นแบบนี้ทุกที "
**************************
... ไม่รู้ยังไง ถึงมีอะไรให้ทำเยอะเเยะมากมาย " แต่ก็ไม่ลืม ส่วน
ข้างใน เขาก็ยังอยู่ตรงนี้อยู่เลย ...ไม่ได้คิดไปไกลเกิน ปัจจุบัน
ก็เป็นแบบนี้หล่ะ เอามันอยู่ในปัจจุบัน คิดถึง คิดถึงเรื่องปัจจุบัน
ที่อยู่ข้างใน พิมพ์ไป ทำอย่างอื่นไป ก็ยังไม่ลืม เอาเป็นว่า
ดูไปก่อนนะ มันดีอยู่แล้ว ... ดูเครื่องให้น้องแล้วหล่ะ ฝันดีค่ะ "
(21.36)
**********************
มา แต่ว่าไม่ทันตั้งตัว รับไม่ทัน สับสน รู้สึกว่าจะคิดทำสิ่งใด
แต่เมื่อเห็นสิ่งเพิ่มเติมนั้น เขาไม่สบายใจ เรานิ่ง ๆ ดีกว่า
ไม่ทำอะไรให้คิดมากดีกว่า ถึงยังไง เราก็ดีต่อกันเสมอนะ
ภายในใจไม่มีอะไรที่คาใจ ปรกติก็รู้สึกอยู่แล้ว ไอ่ความกลัว
การเปลี่ยนแปลง มันทำให้เป็นทุกข์ ทุกข์เพราะไม่ได้อธิบายว่า
มันเรื่องอะไรกันเท่านั้นเอง ทั้ง ๆ ที่ใจก็ดีดี แต่กลับกลัวการ
เปลี่ยนแปลง ถอดปลั๊ก เครื่องก็เลยช๊อท
" เมื่อไม่ได้เข้าใจ มันก็เลยกลายเป็นว่า รวนกันไปทุกแถบ
ความสงบ สบาย ๆ ก็ไม่ค่อยสิ มันส่วนตัวไม่ใช่หรือ แต่ก็นั่นอีก
หล่ะ กิเลศที่ฝังอยู่ทุกหนทุกมุม มันก็ผุดกระจาย ฝุ่นตลบ
ทำอย่างนี้แล้ว มันเหมือนจะวุ่น ทั้ง ๆ ที่มันเป็นเรื่อง" สงบ "
" ฉันทำได้หลายอย่าง แต่ไม่เก่งสักอย่าง
ฉันเป็นเป็ด เคยได้ยินหลายคนพูดว่า " ทำได้ทุกอย่าง แต่ไม่เก่ง
เลยสักอย่าง เป็นเป็ด เขาว่างั้น " ไอ่เราก็เออออในใจ เป็ดก็เป็ด
....พี่ ๆ โทรมา ไม่ทันได้รับ ก็เลยโทรกลับไป ได้ยินน้ำเสียง
เครียด ๆ อ๋อ นึกว่าเรื่องอะไร มรดก ทายาท นี่เอง ก็เลย
บอกเท่าที่พอรู้ ก็เลยสบายใจ เป็ดอีกแล้วเรา
... ปัญหาครอบครัวนี่ มันก็เรื่องของเขานะ แต่เมื่อเห็นว่าหนทาง
สุดท้าย ได้ที่ปรึกษา ก่อนจะสายเกินไป เป็ดก็พอแนะนำได้
หากช้ากว่านี้ เด็กติดยา เสียอนาคตการเรียน หน้าบางกะหัวโขน
ก็ช่วยไม่ได้แล้ว ก็เลยบอกไปว่า " คุยกะครูเลย เข้าหา บอกเขา
เปิดใจ แค่นี้เขาก็ดูแลเป็นพิเศษแล้ว เพราะเห็นความตั้งใจ เห็น
ความทุกข์ของผู้ปกครอง " ได้ผลแฮ่ะ ไปในบัดดล ยอมวางทั้ง
หน้า และหัวหลอก ๆ เพื่อให้ได้มีกันและกัน (ครอบครัวที่ไม่มี
ปัญหา ไม่เป็นปัญหาสังคม) " ร้ายกาจนะเอ็ง อายุทะไหร่แร่ะ
ไปสอนเขาหน่ะ สอนไป บอกไป ดุไป เฮ่อ ๆ " ไปได้สวย
************************
พี่สาวแวะมา ก็เลยทำสวย ๆ งาม ๆ ตามที่รู้เรื่อง เสร็จก็รับทัพย์
" ฮ่า ๆ จัดมา ไม่ค่อยงกนะเนี่ย ... เห็นสบู่เหลวล้างหน้าสมุนไพร
อยากได้ของเราอีก อ้าว ! เรื่องไร ให้ก็โง่ดิ ! พูดกวนเล่น ๆ
ไปงั้น ... ไม่รู้ทำไง เลยทำให้ไป ... พี่ข้างบ้านกลับมาแล้ว
ไม่เอาล่ะ ไม่ทำให้เเล้ว ขอพักก่อนหล่ะ "
ไม่รู้ไงวันนี้ มาอีกคนหล่ะ ก็เลยไม่ได้หยุด ทำกับข้าวให้กินกัน
ทุ่มกว่า ๆ คนที่ธ.เขาสั่งพี่หมวยมาว่า ทำสมุนไพรให้หน่อย
งานเข้า มันเริ่มเยอะหลายอย่าง คนเดียวเหนื่อยแหงงานนี้
แต่ก็ทำให้ กำลังจะเอาออกไปให้ ไอ่เพื่อนณ มาจากบ้าน
ราชบุรี เห็นหิ้วโน้ดบุ๊คมาด้วย
เราก็ไม่เจอนานแล้วหล่ะ เลยแยบ ๆ ไป " อ้าว ! กลัวใครเขาไม่รู้ไง
ว่าเล่นคอมเป็น (นี่ครั้งที่สองที่พูด แสบ !) " เห็นทำหน้าเหมือน
มีปัญหา ดูให้ก็เหมือนเมื่อวาน(เหมือนเครื่องเราเลย) แถมเยอะ
เรื่องกว่า ทั้ง
โปรแกรมหาย แบ็ตฯ อุปกรณ์ " นึกในใจ ไอ่เราก็พอรู้อยู่นะ
แต่ว่าต้องค่อย ๆ หาไง ไม่ค่อยได้ทำ มันก็ต้องค่อย ๆ นึก
แต่จำภาพได้ ว่าทำอะไรได้บ้าง ก็เลยทำได้ มันก็ยังไม่เสร็จ
หรอก เขาก็รีบกลับ ให้เครื่องไว้ เดี๋ยวพิมพ์เสร็จนี้ ต้องไปทำ
ให้มันเสร็จ (เป็ดอีกล่ะ ดีนะ เป็นส่วนที่เราพอรู้ ไม่งั้นก็ตัวใครตัว
มัน สร้างโปรแกรมไม่เป็น ฮ่า ๆ น่าค่านะเรานะ ถึงกะสร้าง
โปรแกรมเครื่อง คุยอีกล่ะ ! )
" ชอบนะ ถึงได้รับทำให้ เพราะความชอบ ตัวแทนที่จะพักก่อน
เป็นแบบนี้ทุกที "
**************************
... ไม่รู้ยังไง ถึงมีอะไรให้ทำเยอะเเยะมากมาย " แต่ก็ไม่ลืม ส่วน
ข้างใน เขาก็ยังอยู่ตรงนี้อยู่เลย ...ไม่ได้คิดไปไกลเกิน ปัจจุบัน
ก็เป็นแบบนี้หล่ะ เอามันอยู่ในปัจจุบัน คิดถึง คิดถึงเรื่องปัจจุบัน
ที่อยู่ข้างใน พิมพ์ไป ทำอย่างอื่นไป ก็ยังไม่ลืม เอาเป็นว่า
ดูไปก่อนนะ มันดีอยู่แล้ว ... ดูเครื่องให้น้องแล้วหล่ะ ฝันดีค่ะ "
(21.36)
**********************
ความคิดเห็น