เหมันต์ที่ผ่านพ้นไป - ป๊อบ Calories Blah Blah

( " ขอบคุณ Tong Tamdai นำมาลง ให้ได้ฟัง หาง่าย " (จิ๊ก ง่ายไปใหม๊ อร้าย ! ) " )

นานแล้วนะ กับไดอารี่   วันนี้นึกถึงเพื่อนที่บลูกี้   เราคิดจะเอาอะไร

เก่า ๆ มาเติมลง   สักโปรไฟร์ของหลายคน ยังหลงเหลือหน้าตา

ให้ได้เห็น   (แล้วเราค่อยว่ากันนะ)

เคยเขียนทุกวันเลย   ดึกดื่นก็ยังเขียน เพราะชินซะล่ะ    บลูกี้เค้ามี

หน้ารวม เราก็เลยหาอ่านไดเพื่อน ๆ ได้ง่าย   " ชอบที่ ทำระบบ

ให้ได้เติมแต่งหน้าตาบล็อกได้หลาย ๆ แบบเลยหล่ะ   จะบอกว่า

คนสร้างเว็ปเก่งมาก ๆ  สองวันสองคืน (บ้าไปแล้ว !) ที่เห่อนั่ง

พยายามอย่างมาก เพื่อปรับBG ให้ได้ ต้องทำได้ จำได้ว่าลืมกินข้าว

รีบกินเลย แล้วมานั่งทำต่อ ข้ามวันข้ามคืน " เพราะความชอบ "

อยากเขียนอีกว่า " ระบบเด็กดีเเข็งแกร่งจริง ๆ รอบคอบมาก

เราไม่ได้รู้อะไรมากมายหรอก แต่เห็นหลายอย่างแล้ว เก่งจริง ๆ "

ไม่ได้มาชมใครนะ   เเต่ใช้ระบบอยู่ ชอบ เพราะเราใช้เราจะรู้ว่า

มันมีอะไร

คิดถึงฝั่งนู้นนะ  ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นทำอะไร   เพราะตอนนี้ มีสิ่งที่

ต้องเขียนไดอารี่

ี่

" ทำไมไม่เขียนหล่ะค่ะ   จำเป็นด้วยใหมที่ต้องเขียนเกี่ยวกับงาน

ในชีวิตมีมุมเดียวหรือค่ะ   หรือว่ากลัวใครไม่รู้ว่าเป็นใคร

หนักใหมค่ะ   ....ในเมื่อเดินทางสายกลาง   วางเป็น   ชีวิตที่มีอยู่นี้

อยากทำอะไรบ้างค่ะ   รู้ใหมค่ะว่าเหลือเวลาชีวิตแน่นอนนั้นเท่าไหร่

แล้วทำไมไม่อยากทำหล่ะค่ะ   หรือว่าพอใจเท่านั้น เท่านั้นจริง ๆ

หรือค่ะชีวิตมีมุมเท่านั้นจริง ๆ หรือค่ะ    " ในเมื่อเข้ามาแล้ว ทำไม

ไม่ทำในสิ่งตัวสบาย ๆ ทางสายกลาง   " ปรกติไม่ใส่ใจใครนัก

หากว่าอาจคุ้นเคยในความรู้สึก   แม้น้อยนิด แต่ก็ให้กำลังใจนะ "

          ... ดูทีวี ลิขิตเอกมงคล พี่เค้าแยกแยะดีจังนะ   ไม่ได้รู้

มาก่อนหรอกเราว่า   หลาย ๆ ชีวิตเขาเป็นไง   ตัวอย่างที่เขาทำ

เราบอกเลยว่า   เขาเดินได้ดี    ประโยคประมาณว่า " ดารา(คงไม่

ทั้งหมดหรอกนะเราเข้าใจว่า) เล่นละคร ...สวยรูป

จูบกระดาษ... ฯ  ทำให้เป็นโรคจิต ( คงหมายถึงแยกแยะ ตัวตน

เลยสับสน ตัวตนกับการแสดงนั่นหล่ะนะ คิดว่า) "

อะไรประมาณนี้   ขอโทษที่จำไม่ได้หมด ทำนู่นทำนี่แล้วก็ดูไปด้วย

แต่สรุปได้ว่า " พี่เขาแยกแยะได้ดีจัง แสดงละคร กลับมาพิจารณา

ตัวเอง   กลับมาเป็นตัวของตัวเอง   ... การใช้ชีวิต ของจริง ! ...อืม

มันก็เยอะนะ แต่ไม่ต้องเขียนก็ได้หล่ะ   เอาเป็นว่า การใช้ชีวิต

" คือชีวิต " ได้เจ๋งพี่เอ๋ย สุดยอด ๆ    ข้าน้อยขอคาราวะ "

*** หากเราเขียนไว้แบบนี้ แค่นี้ คนเขาสนใจ เขาคงหาข้อมูล

เพราะเราก็แค่อยากบอกความรู้สึกที่สบายใจ กับการให้รู้จัก อีกมุม

เขียนไดอารี่บ่อย  ๆ หล่ะดี ก็ชอบนี่   กี่ปีแล้วหล่ะ ที่เขียน

" เข้าใจคำว่าไดอารี่ เริด ! มากนะนายจ๋า " ....

ก็เคลียร์ใจตัวเองแล้วนี่ สบายใจดี   เคลียร์เร็ว เพราะพ่อฝึกแต่เล็ก

ถ้ารักใคร มันได้มากมาย   " แต่หัวใจมีดวงเดียว " ความกะล่อน

ไม่ได้มีไว้ทำให้คนที่เรารักเสียใจ   แต่หากเป็นการทักทายเล่น

ไม่ใช่หมาหยอกไก่   " มันก็ถือว่า เป็นเรื่องเฉพาะตัว หากรู้เข้าใจ

กัน   ก็มาตามน้ำด้วยกันสิ จะได้ตั้งวง ฮา.. "

          " ทำความเข้าใจกับใจตัวเองได้แล้วหล่ะ   ก็เลยสบายใจ

ไม่ได้อารมณ์อะไรหรอก   ก็มันความรู้สึกชัด ๆ   แต่เมื่อเรามอง

ไปข้างหน้า   ด้วยใจเราเราเป็นคนแบบนี้   หากทุกชีวิตเขาสบายดี

ไอ่เรามันก็คนหนึ่งเดียว    หากเห็นใครก็ตาม   เขาทุกข์ หรือไม่

สบายใจ   เพียงเราให้รู้   เราก็เสียใจทันที     สงสารจับใจ

ถึงแม้ว่าเราจะรู้ว่าบางคนนั้น   เขาเคยคิดไม่ค่อยจะดีต่อเรา แต่

ถามว่า " ใจเราไปถึงใหน   แค่นี้หล่ะ ไม่ต้องอะไรมากมาย "

ทุกครั้งที่ให้เห็น บางเรื่องราวช่างทุกข์ใจแต่นั่นใช่ว่าเขาจะเป็น

ซะอย่างนั้นทุกเรื่อง    บางมุมความสำเร็จในชีวิตเขาก็มี   เอาง่าย ๆ

ทุกสิ่งทุกอย่างจะเอาเรื่องเดียวที่เห็นหรือฟังมา แล้วสรุปให้เขาเสร็จ

" เราก็ไม่พูดอะไรมาก   แค่ว่า คิดได้แค่นั้นหรือ นี่หล่ะ แค่ประโยค

เดียวนี้   หากคนใคร่ครวญไตร่ตรอง   มีปัญญาพอ คงใจไม่แคบแน่ "

อันนี้ วันนี้ ก็แค่เขียน แนวไดอารี่เราหล่ะ   สบายใจดี

" สิ่งที่รู้สึกอยู่ช่วงนี้ มันก็ดี รู้สึกดีกับหลาย ๆ คนที่เพิ่งเจอ   ดี

ดีพิเศษกับใครบางคน   ชอบเจอนะใครบางคนเนี่ย   แต่ว่า มันเป็น

จุดนัดพบนะ    หากเดินไป หรือสักวันอาจแยกไป   นั่นมันก็ไม่ผิด

มันไม่ได้เสียหาย  หรือเสียใจอะไรนะ    เคลียร์ใจแล้วไง   เข้าใจ

ตนเอง ชีวิตตัวเอง  เข้าใจความรู้สึก ความรักหรืออะไรก็ตาม

หากว่า คนเขาสุขสบายก็ดีด้วยสิ   เพราะชีวิตเดินเป็นทาง

หากทางเดินตรงกันมันก็ไปด้วยกัน เอาหน่ะ

" ชีวิตมันก็เป็นแบบนี้หล่ะ   "

" เขียน ๆ แล้วก็เขียน ใครเขาจะรู้ใหมนั่นเธอช่างกะล่อนเหลือเกิน

ถึงแม้เหมือนจะรู้   แต่มันใช่จริง ๆ หรือเปล่าหล่ะ   เธอเล่นโยนหิน

ถามทาง    ถึงแม้เราจะเข้าใจคน แต่เราก็หยั่งไม่ได้นะใจคน

มันก็ไปเรื่อย ๆ ตามเหตุการณ์ ตามสิ่งแวดล้อมรอบข้างไง

จึงได้เน้นคำว่า " ความหนักแน่นไง "

          ... นะ เรานะ ก็มีการเขียนตามเรื่องของเรานั่นหล่ะ

คิดอะไรก็เขียนแบบนั้น   แต่คำพูดเราเหมือนว่าตัวใหญ่โตนัก

เหมือนไปโดนใครเขาเข้ากลายเป็นไปดูถูกเขา จริง ๆ แล้วไม่ใข่

...เพราะเขียนจากตัวตน แล้วก็ยังไม่ได้ไปจับใจใคร

เเล้วมามองด้วยกัน    คือ " เอาง่าย ๆ ก็คือ ไม่ได้ไปล่วงมะเมิด

ชีวิตใคร เพราะยังไม่ได้ไปรู้จักใคร   มันจะนำมาเขียนว่าเขา

หรือใครคนเดียวไม่ได้หรอก

เพียงแต่ว่า   คนคนนั้น ถ้ามีผลกับข้อเขียน ก็เเสดงว่า เอาใจมา

พอรับมันก็กระทบไง   นั่นแสดงว่านายมีใจ รักคุณเเล้ว เอ้ย !

อันนี้นิสัยนะ   ชอบเขียนแซวตามรายทาง   ก็ไม่ได้ตั้งใจ

และไม่อยากคิดไปเอง    ความสบายใจนี้   เพียงแค่อยากเขียน

ไดอารี่    ชีวิตที่ไม่ได้ละกิเลศเสียทั้งหมด   อย่ามาคาดหวังว่า

จะเป็นแบบนั้นแบบนี้ไม่ได้นะ   เอาเป็นว่า เป็นคนดี ใจสบายก็

น่าจะดีแล้ว ไม่ได้ทำร้ายทำลายใครก็น่าจะดีใช่ใหมหล่ะ "

" คิดถึงจังเลย คิดถึงจริง ๆ คิดถึงความรู้สึก

ฉันไม่ให้เขียนเพียงคนเดียวหรอก

ใช่ว่าฉันไม่เห็น   ฉันไม่ได้ให้ต้องเพ้อคนเดียวหรอก

นายไม่ได้เพ้อไปเองนะ    เพียงแต่ว่า

ไม่บอกใครเขาจะรู้หรือ นายกะล่อนเอ้ย

... ทีหน้าทีหลังอย่าเก๊กนัก

แหม๊ะ ! ท้าย ๆ นี้ก็เขียนตามลมเท่านั้นหล่ะ

ลมพัดพามา   ไม่รู้ว่าฤดูการจะเปลี่ยนไปยังไง

เอาเป็นว่า วันนี้ก็คือวันนี้เท่านั้นหล่ะนะ

ไม่ได้คาดหวังวันใหน ๆ

มาวันนี้ รู้ว้นนี้ ก็เขียนความรู้สึกวันนี้

ปัจจุบันก็พอแล้ว ส่วนวันต่อไป

ก็จะได้เขียนต่อไป

" แค่นี้แหล่ะ ก็สุขใจแล้ว

อย่าได้คาดหวังอะไรเลยกับวันใหน

วันนี้ตอนนี้ก็เพียงพอ "

" สวัสดี เดือนแห่งความรัก ฉันจะไม่ให้นายฝันอีกต่อไป

เมื่อฉันเขียนมัน ณ ไดอารี่ที่รัก "

Diary of love 072 (Whitepingeon )

เหมันต์ที่ผ่านพ้นไป - ป๊อบ Calories Blah Blah

ความคิดเห็น