ไดอารี่หน้าที่ 70
( 22.47 )
เหมือนพายุกำลังก่อตัว หลาย ๆ ครั้ง เราก็เฝ้ามองท้องฟ้า
บางครั้งสายลมแสงแดด สดใส ยามที่มีพายุมา เรายังหลบหลีก
ได้ทัน แต่ก็มีเหมือนกัน ที่ไม่ทันระวังตัว ก็เปียกปอน
มอมแมม
.... อยู่ดีดี ก็เหมือนจะมีลมพัดแรง ต้องเตรียมระวังไว้สักหน่อย เผื่อมันคงผ่านไปด้วยดี " หากระวังแล้ว
ยังต้องเจอ มันก็ไม่รู้จะพูดยังไงอีกแล้ว ตายหยังเขียด
เวลานี่มันก็เดินของมันไปนะ ชีวิตเราก็เดินตามเรื่องเช่นกัน
สิ่งที่เราคาดไม่ถึง และไม่ได้มองมัน แต่เวลาผ่านไป
ความไม่แน่ไม่นอนนั้น ก็มีขึ้นมาจริง ๆ นั่นแหละ
" หรือว่า นี่ก็อีกครั้งหนึ่ง ที่ฉันต้องเจอ
หรือว่า เราต้องเจอ มันจะผ่านไปใหมนะ ผ่านได้ใหมนะ
...เถ๊อะ ! หากผ่านไปได้ ก็ดีนะ หากจะตายหยังเขียดก็เอาว่ะ
รอดูกันต่อไป ท่านผู้ช้ม ! "
... วันนี้ เพื่อน ๆ แวะเอาครีมมาฝากไว้ในตู้เย็น เห็นเราเก็บ
สมุนไพรไว้มากมาย ไม่ใช่ว่าเอาไว้ขายนะ แต่กำลังสกัด
ด้วยหลากหลายวิธี จะเอาไปให้แม่ ถวายหลวงลุง กะว่าครบ
แล้วก็ดีแล้วจะตะลอนทำบุญซะหน่อย " ปีกว่า ๆ ตัวเองไม่
กินยาพาราเลยหล่ะ ยาแก้แพ้ก็กินไม่ถึงสิบเม็ด ที่กินเพราะ
แพ้อาหารทะเล แต่ก็ไม่มากเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ไอ่เรานี่หล่ะ
ตัวขี้แพ้อย่างแรง เป็นโรคภูมิแพ้ชนิดแรง (ใช่แพ้ธรรมดาซะที่ใหน)
... ที่ดีขึ้นมาได้ เพราะสนใจที่จะดูหลาย ๆ อย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้
แล้วก็ได้มาแล้ว ถึงแม้เป็นเพียงบางอย่าง บางส่วน แต่
ก็ทำให้ชีวิตดีขึ้นอย่างมากมาย
วันนี้คุยกับแม่ แม่บอกปวดเข่า ปวดขา ไอ่เราก็บอกว่า
เดี๋ยวจัดให้แต่ต้องทำตามที่บอก อันนี้เราหายได้ เพราะตัวเอง
ขืนกินแต่ยาแก้ปวด มีหลังทำลายหลาย ๆ ระบบในร่างกาย
อาการหนึ่งบรรเทา แต่มีผลข้างเคียงตามมาเป็นสิบอันนี้ก็ไม่ใหว
นะ สำหรับคนขี้แพ้ " ชีวิตกวน ๆ นี้ต้องรักษาไว้ก่อน ไว้ไปกวน
ชาวบ้าน เป็นบางราย ฮา .... "
..... เมื่อตัวเองเป็นภูมิแพ้อย่างแรง เกิดมาก็อ่อนแอเลย
ภูมิต้านทานน้อย กินนมแม่น้อยมาก ๆ ยิ่งหนักเข้าไปใหญ่
โชคดีที่ชอบค้นหาเรื่องสมุนไพรมาแต่เด็ก
แม้อย่างหนักก็ยังเอาอยู่ นอนลุกไม่ขึ้นเกือบอำมพรึกก็ยังหาย
สนิท เป็นอย่างอื่นเกี่ยวกับผิว เหมือนยิ่งแว๊บทำตัวยาขึ้นมาได้
ก็เป็นนู่นเป็นนี่ทันที เพื่อให้ตัวเองทดลองกินก่อน แล้วไง หาย
หายดี นี่หล่ะ จึงมั่นใจว่า บางสิ่งก็ช่วยกันได้
" นั่งคิดหลายตลบ ว่าจะทำไงดีนะ จะเขียนเมื่อไหร่ เรื่อง
ราวเหล่านี้ หากเขียนก็เรื่องยาว แล้วไอ่เราพร้อมแล้วหรือ
เวลาให้เเล้วหรือไง สรุปได้ว่า ยังงับ ! "
แต่ก็เห็นมีแต่คนไม่สบาย ไอ่เราก็เลยจัดให้ มันไงกันนะ
งานก็ต้องทำ เวลาก็ไม่ค่อยได้เท่าไหร่นา แต่ผู้ใหญ่ก็มาหา
จัดให้หน่อย อะไรทำนองนี้ ก็มีแต่คนไปหาหมอจนไม่รู้จะทำไง
ยากินก็มากมาย ยาทางเลือกก็อีกเยอะ แพง ๆ ทั้งนั้นเลย
" ไอ่ที่เขียนวันนี้ เพราะมีคนไม่สบายเยอะแยะเลย บางที
อยากบอกคนบางคนนะ ไอ่เราก็ไม่ใช่หมอ แล้วเขาจะฟังกันรึ
ยาบ้าน ๆ นี่นะ ... หากจะเขียน เป็นเรื่องเป็นราว บอกเคมี
พืชที่ได้ คืออะไรบ้าง สรรพคุณเป็นยังไง ฯลฯ แล้วเราก็ต้อง
เตรียมข้อมูลมากมายหลายทางเชียว
" แต่ก็เป็นห่วงนะ ด้วยที่ว่า เราเป็นคน...มั้งนะ "
" หากพายุมา ก็จะค่อย ๆ ดู มองว่าเออนะ เรื่องธรรมดา
ธรรมชาติ เพิ่งเจอว่ามี ก็เลยเพิ่งมอง ๆ ลูกใหญ่ซะด้วย
แถมมีสิ่งอื่นตามมาอีกมากมาย ถ้ารอดไปได้ ก็จบแบบสวยงาม
หรืออีกอย่างถ้าผ่านไปได้ ก็จบแบบสวยงามเช่นกัน อยู่ที่ว่า
หากำบังที่ใหนดี ก็เเบบนั้นเอง "
**** ไปล่ะ เมื่อเจออากาศกดดัน มันก็เลยกดแป้นพิมพ์
เหอ ! เกี่ยวกันตรงใหนว่ะเนี่ย .... ฮ่า ๆ ฮิ้ว ตายหยังเขียด
นอน นอน นอน นอน นอน ไปนอนบัดเดี๋ยวนี้ ****
*************************
" ตอนนี้ก็เที่ยงคืนกว่าเเล้ว พายุหลงลูกแรก แรงจัง
จุก ! เสียศูนย์ ต้องซ่อม ... ไม่ทันระวัง กระเดนกระดอน
แต่ไม่เป็นไร กู้คืน
... ขอคนเศร้าหน่อยนะ " เศร้า อ่ะ เศร้า อยากโร้งห้าย
ทั้งดีใจ ทั้งเสียใจ ทั้งยินดีในคราเดียว ....ชาติก่อนทำไว้มาก ฮ่า ๆ
.... พี่ชายไม่อยู่ ก๊ะร้องไม่ออก จะไปร้องกะใครดีเนี่ย
" แต่สัญญาว่าจะกู้คืนในเร็ววัน "
ความคิดเห็น