nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love 057 ( Whitepingeon )

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)


 



 












 
ไดอารี่หน้าที่ 57    วันนี้ลึก ๆ  แล้วจ๋อย ๆ  เหงา ๆ   ถึงแม้จะสบายใจ   แต่อารมณ์นี้   มันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ   ฉันไม่ใช่ผู้วิเศษ  ....( มาเป็นเพลงเลยเรา)       วันนี้เอาโดเรม่อนไปให้คนนั้นเค้าดูให้    หน้าจอสว่างให้แค่สามวัน     ก็  เช่นเคย   แกะดูก่อนหล่ะ  ขยับ ๆ  สายอะไรดูเรื่อย ๆ     มันก็ไม่มีไรเกิดขึ้น    ก็เลยต้องไปอีกรอบ

คนข้าง ๆ  แถวนั้น  คุยกันเล่น  "  มือสั่น  ใจสั่น  "   ไรไม่รุ    เราก็ขำ ๆ   ไม่รู้ว่าไงบ้าง  เพราะบางอย่าง  เซ่อเหมือนกันเรา      เห็นเรียกกันจาร   สงสัยจารที่ใหนไม่รู้   คนเรียกก็ซ่อมไปเกะไป   เราก็ชอบดู   เดินไปดู  ถามเขาเรื่อย   จำได้ทุกจุดเลย     เพราะเป็นคนจำภาพ     ใครเขียนไร ไว้ที่ใหน  แม้สมัยโน้นนนน   หน้ากระดานยังจำได้    ตัวหนังสือครูเป็นไง  ยังจำได้   ขีดเส้นใต้โค้งเป็นรุ้งกินน้ำ   องศาเท่าไหร่  ให้ไปเขียนเหมือนเดิมยังได้เลย   

"  วันนี้ได้วิชามารมาเกือบหมดเลย      ดูแล้วจำภาพ  แกะไรก่อน  ใส่ไรตรงใหน  จำได้หมด  เเม๊ะ ! เสียดายที่ไม่มีให้ดูทั้งเครื่อง     ไม่งั้นวันนั้น  เราซ่อมโน้ดบุ๊คได้แน่   เพราะมันง่ายกว่า  ไอ่ยักษ์ที่บ้าน "



********************************


..... ทำความสะอาดเครื่องแล้วก็ดีเหมือนเดิม "  บางครั้ง  ลองทำความสะอาดอุปกรณ์ดูก่อน   เครื่องอาจทำงานได้ดีเหมือนเดิม  ..."   จริง ๆ  แล้วไม่เคยเเกะโน้ตบุ๊ค    ก็เลยยังไม่รู้   แกะซ่อมก็ไอ่ยักษ์   ซ่อมให้ลูกครูเขาดีใจมากเลย  ไม่ต้องยกไปให้ช่าง   ก็ เท่านี้หล่ะ  ทำได้เท่านี้  บางอย่างทำได้  บางอย่างมั่วจำก็ทำได้   ปัญหาตัวเองอยู่ที่   " หัวใจ    ถ้าใจหงุดหงิด  ก็จะสั่งตัวเองไม่รับอะไรเลย   ปิดการรับรู้   ช่างโง่ ๆ จริง ๆ  เลยเรา  (แต่ทำแบบนี้มาหลายครั้งล่ะ   ปิดการรับรู้  สั่งไม่เอาอะไรเลย   ทำได้จริง ๆ  นะ   แล้วก็เลยไม่ได้เรื่องไง )


" ขอโปรแกรมเพิ่มมา   เค้าไม่ได้คิดค่าแรง ค่าอะไรเราเลย  ซ่อมให้  เพิ่มเติมให้   จริง ๆ คิดก็ได้   ... สิ่งที่เราได้คือน้ำใจ   รู้สึกว่าดีใจที่เขาให้ความรู้กับเรามาหลายอย่าง  บางครั้งนั่ง ๆ  อยู่ก็ถาม   บางทีไม่ได้ถาม  แต่ก็บอกว่า  อะไรต้องทำยังไง   .... เพราะเราก็อยากรู้   ก็ตรง   บอกไม่รู้อยากรู้  เขาก็บอก  เลยปล่อยความรู้ให้  ขอบคุณจริง ๆ
บางที  มีปัญหา  แล้วแก้ไขตอนนั้นไม่เป็น  มันก็แย่   แต่รู้แล้วก็สบายดี    ก่อนกลับขอบคุณ  เขาพูดจริงใจดี  แบบว่า    เหมือนคนกลุ่มเดียวกัน   ประมาณนี้   ( ตอนนั่งอยู่  คนถึงเงียบ  แต่เรารู้   ... วันนี้รีบทำให้  อย่างว่อง  และมีหลายอย่างที่บอกตัวเองว่า  อยู่นานไม่ได้   "  เคยมีการเงียบเกิดขึ้นในคนกลุ่มใหญ่  เคยมีคนกระวนกระวาย   เพราะรู้สึกผิดอยู่ทั้งวัน  ... ทุกสิ่งทุกอย่าง " เราจะไม่ลืมตัวตน  ไม่หลงไปกับสิ่งที่รู้อะไรก็ช่าง  )  " ขอบคุณคนดี  ความรู้สึกดีวันนี้  " ใจ "  ที่เราสัมผัสได้  จึงทำให้เราสบายใจ สบายดี   "  ฝันดี กับวันเงียบเหงา  แต่รู้สึกดีอีกวัน  "


*************************************************


 

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น