ไดอารี่หน้าที่ 38
วันนี้ไปดูที่ทำงานใหม่ จริง ๆ น่าจะเรียกว่าถ้ำ
ถ้ำของเราวันนี้ กุหลาบสดชื่น แปลกใจจัง
แล้วยายก็โผล่หน้ามาบอกว่า " ยายรดน้ำให้ "
...ดีใจนะ แต่ก็เกรงใจดีแหละ ก็เลยเอาต้น
ที่กินน้ำจุ กลับมาต้นนึง ต้นไรไม่รู้ลืมชื่อ
ดอกสีเหลือง คล้ายทานตะวัน เอาไว้ออกดอก
ค่อยดูอีกที ป้าข้างบ้านบอกว่าปลูกไม่โต
พอมาเจอเราปลูก " ทำไมต้นใหญ่จัง "
เอาภาพหลายอารมณ์มาเก็บ ชอบ ๆ
....ก็วันนี้หน่ะสิ เจอสัตว์ดึก มาพร้อมเหา
ไดโนเสาร์ และมันก็คือ คือ คือ !!!
" หยื๊ยยยย !!! กัว โคต ๆ ไอ่เห็บสไปรเดอร์แมน
น่ากัว ชะมัด พอเอาใช้น้ำยาถูพื้น ผสมน้ำมะเฟือง
หมัก (ที่ป้า เค้าสอนหล่ะ พักหลังป้าชอบพูดเชียร์ปู
อยากให้ป้าสอนเรื่องที่ทำอยู่ ไม่อยากอะไรอื่น )
เจ้าเห็บแมงมุม ก็เดินป่วนหน้าบ้าน นั่นเลย
คงมึน !! คิดอยู่ป่าวไม่รุ น้ำไรว่ะ ....
ปรกติน้ำยาถูพื้นอย่างเดียว ไม่ยักกะป้วนเปี้ยน
วันนี้เดินออกจากซอกกำแพงปูนมาโชว์ตัว
ได้เวลาทำบาปอีกแล้วเรา แม่เพื่อนบอกว่าไม่บาป
แต่ !
เราก็สงสารมันนะ แต่กัว ๆ ๆ ๆ สงสารตัวเองมากกว่า
ก็พี่ข้างบ้านเล่าว่า เด็กเเรกเกิด นอนร้องไม่หยุด
จนตาย จะเอาเรื่องคนเลี้ยง แต่พอไปชันฯ
ปรากฏว่า ว่า ว่าไร ก็ เจ้าตัวนี้หล่ะ แดง ๆ
หลายขาเดินเร็วนี่หล่ะ อยู่ในท้องเด็ก
มันเข้าไปกินเครื่องในเด็กจนเสียชีวิต
อุ๊บร๊ะ !!! แค่มันมาใกล้
ก็กลัวแล้ว เรื่องไรจะให้รอด " ตายซ่ะเถอะ ! "
(ชั่วร้ายจริง ๆ เลยเรา)"
************************************************
เมื่อไม่กี่วัน เดินท่องหล้า มีงานหลายภาค
มีอะไรเก่า ๆ คนขายก็เก่า ๆ แหะ ๆ ...
ชอบดู เดินไปก็รู้หล่ะ ชาวบ้านเค้ามอง ๆ
คนนึง ประมาณรู้กัน คนปฏิบัติ หนวดขาว
เล็งเลย เล็งมาที่ลูกปัดเม็ดเดียวเขม็ง
สุริยเทพ ....ก็นี่หล่ะ ที่ทำให้เราหายหนาว
" ช่วงที่ไปเอามา กำลังหนาว ๆ ร่างกาย
ก็เริ่มไม่แข็งแรงล่ะ มันเย็น พอใส่วันแรก
หายไปเลยอาการหนาวเย็น ทุกวันนี้มีหลาย
หลากเรื่องที่ต้องเล่า ไว้ว่าง ๆ คนไม่มี
เล่าไม่ได้ คนมี ก็เล่าไม่ได้(กลัวป่าว)
คนมีใช้อยู่เล่าได้เลย เพราะติดตัวมานานล่ะ "
*******************************
อยากเอารูปให้ชาวโลกดู แต่กรมศิลฯ
แก้กฏหมายใหม่เหอะ คร่ำครึ แบบนี้
ชาวบ้านเค้าจะกล้ามาให้ดูได้ไง
อ้อ ๆ น้องคนนึงเล่าว่า " ให้กรมฯ ดู
ขุดได้เอง เป็นเหรียญพวง ทั่นก็เก็บเงียบ
ถามหา ก็ไม่พูดไร เอาไปเป็นของตัวเฉย
อันนี้เจ้าตัวเค้าเล่ามาอีกที
*****************************
อ่านเรื่อง อขิทโร เดี๋ยวจะไปซื้อหนังสือมา
น่าอ่านมาก บางอย่างที่เขาเขียน เรารู้ว่าใช่
พิธีกรรม ศิวาราตรี เหมือนเคยได้ยินที่ใหนไม่รู้
มันค่ลับคล้ายคลับคลา แต่ก็จำไม่ได้ว่าเคยได้ยิน
ที่ใหน " ที่ว่า เกือกกลั้ว เสพ กิเลศ เพื่อไปถึง
เเล้วก็สละทุกอย่าง (รวมถึงชีวิต อันนี้คิดว่า เพราะ
มันลาง ๆ จำไม่ได้ จำไม่ได้ แต่คุ้น ๆ พออ่าน
ที่เค้าเปรย ๆ มันกลับพอจำได้บ้างไม่ได้บ้าง
.... ลูกปัดกลุ่มหนึ่ง ก็กลุ่มนี้หล่ะ แต่คงไม่
หลายอย่าง คานกัน
"
อขิทโร อขิทนัง ปรมัง
อขิทโร อขิทโร อรนัง
อขิทโร เมทัง ทโร "
สีม่วงนี้ เราเขียนเองหล่ะ
นึก ๆ ว่ามันอะไร ลองเขียนสูตรดู
ตอนพิมพ์นี้หล่ะ อืม ...ลองพิมพ์ดู
หล่ะนะ แปลว่าไร อย่าไปใส่ใจ
ไว้จะเขียนเรื่อง อขิทนัง ของเรามั่ง
ฮ่ะ ๆ ชื่อนี้ได้มาเมื่อสองวัน )
( เหลวไหล ลองไปงั้น เขียนเรื่องอื่นหล่ะ )
***************************************
จะยังไงเนี่ย ใครคิดว่าเอามาเล่น ไม่ได้เล่น
เพราะรู้ด้วยตัวเอง วันวันเรื่องราวทุกอย่าง
ช่างเยอะซะเหลือเกิน จนขี้เกียจเขียนไปเลย
ไม่รู้มาจากใหน เรื่องชีวิตประจำวัน
เรื่องลี้ลับ ส่วนนิยายจากเรื่องจริง ก็ยัง
เขียนไม่ได้ เขียนไปไม่สบายไป ต้องหยุด
คงยังไม่ถึงเวลานั่นหล่ะ
*******************************
เดิน ๆ ไปเรื่อย ๆ ผ่านร้านกาแฟ
มันรู้สึกว่าเหมือนต้องหันกลับไป
จะเอ๋กับสายตานึง เค้าตะลึง !
แต่มองตาม หุ หุ เดินยังกะเหิน
แถมยังหน้าเชิดอยู่บนฟ้า สบาย ๆ
เเต่ก็มีคนเผลอมองตาม ปากก็คุยโทรศํพ์
เราก็ยิ้มในใจหล่ะ เเหม ๆ เร็ดติ้งไม่ตก ฮ่า ๆ
************************
จริง ๆ คนเค้าก็มองแบบนี้หล่ะ แล้วแต่ใคร
มันก็เรื่องธรรมดา แต่คนที่มองวันนั้น น่ารักดี
เพื่อนร่วมโลกเราเอง
..." ทุกวันนี้ไม่เอาไรหล่ะ มีแต่เพื่อน เรื่องอื่น
ไม่ขวานขวาย ถ้ามันควร ใช่ ก็มาเอง
แต่ถ้าจะยากหล่ะ ดันไปรู้เค้าขนาดนั้น
ก็ไม่ได้ใส่ใจวนกลับมาหาเรื่องนะ เดินหน้า
เพราะเราเดินทางมาเรื่อย ๆ ไม่วนกลับไป
หากิเลศ ความหลง อะไรต่อมิอะไร
ถ้าเป็นมองหาความดี ความใช่ ความเหมาะสม
ก็อีกเรื่อง เรื่องเบ่ง ยศฐาบรรดาศักดิ์ไม่เกี่ยวเลย
ไม่เอาอะไรหล่ะ ถ้าหากเจอกันเเบบอีกคนยัง
อยู่กับที่ หลงเพลินอะไรอยู่ ทีนี้ต้องหันมามอง
ตัวเราเองเเล้วหล่ะ ว่าเราจะหลงวนกลับไป
อยู่กับกิเลศ ทั้ง ๆ ที่เรารู้เเล้วว่าคืออะไร
ทั้ง ๆ ที่เรารู้แล้วว่าสิ่งเหล่านั้น เขาให้จิตตกต่ำ
งั้นก็อย่าเดินหน้าเลยนะเรา กลับไปรักแบบโลภ
โกรธอยากได้ หลงในกล หรืออะไรก็ตามที
นี่หล่ะ ก็เลยเป็นยายไปซ๊า ! สบายใจนะเวิ่ย
ไม่เอาทฤษดีสวย ๆ มาเขียนหลอกตัวเอง
แต่ที่เขียน เพราะตัวเองรับรู้เอง และไม่อยาก
เขียนเรียบเรียง ก็เพราะชอบดิบ ๆ
แล้วก็ ที่นี่ คือ ! ไดอารี่ ออฟเลิฝ
ของข้าพเจ้า ไดอารี่ออฟเลิฟ (พิราบขาว)
แห่ะ ๆ เขียนเหมือนบลูกี้เลยเรา
นอนดีกว่า ร่ายยาวหล่ะ บาย ๆ
*************************************
(ปล. ข๊อบจัยนะเว็ป ตอนแรกเขียนยาว
แต่เซ็ฟช้า ระบบล็อกล่ะ นึกว่าตัวหนังสือ
ที่ยังไม่ทันเซ็ฟ จะหายไปครึ่งล่ะ กำลังเขียน
เรื่องลูกปัดพอดี คิดว่าหากหายไป คือไม่เขียน
นอนดีกว่า ปรากฏว่า เก็บให้ด้วยหล่ะ เลย
ตามเลย ไม่ลบ เก็บไว้ให้ตัวเองอ่าน และ...)
ถ้ำของเราวันนี้ กุหลาบสดชื่น แปลกใจจัง
แล้วยายก็โผล่หน้ามาบอกว่า " ยายรดน้ำให้ "
...ดีใจนะ แต่ก็เกรงใจดีแหละ ก็เลยเอาต้น
ที่กินน้ำจุ กลับมาต้นนึง ต้นไรไม่รู้ลืมชื่อ
ดอกสีเหลือง คล้ายทานตะวัน เอาไว้ออกดอก
ค่อยดูอีกที ป้าข้างบ้านบอกว่าปลูกไม่โต
พอมาเจอเราปลูก " ทำไมต้นใหญ่จัง "
เอาภาพหลายอารมณ์มาเก็บ ชอบ ๆ
....ก็วันนี้หน่ะสิ เจอสัตว์ดึก มาพร้อมเหา
ไดโนเสาร์ และมันก็คือ คือ คือ !!!
" หยื๊ยยยย !!! กัว โคต ๆ ไอ่เห็บสไปรเดอร์แมน
น่ากัว ชะมัด พอเอาใช้น้ำยาถูพื้น ผสมน้ำมะเฟือง
หมัก (ที่ป้า เค้าสอนหล่ะ พักหลังป้าชอบพูดเชียร์ปู
อยากให้ป้าสอนเรื่องที่ทำอยู่ ไม่อยากอะไรอื่น )
เจ้าเห็บแมงมุม ก็เดินป่วนหน้าบ้าน นั่นเลย
คงมึน !! คิดอยู่ป่าวไม่รุ น้ำไรว่ะ ....
ปรกติน้ำยาถูพื้นอย่างเดียว ไม่ยักกะป้วนเปี้ยน
วันนี้เดินออกจากซอกกำแพงปูนมาโชว์ตัว
ได้เวลาทำบาปอีกแล้วเรา แม่เพื่อนบอกว่าไม่บาป
แต่ !
เราก็สงสารมันนะ แต่กัว ๆ ๆ ๆ สงสารตัวเองมากกว่า
ก็พี่ข้างบ้านเล่าว่า เด็กเเรกเกิด นอนร้องไม่หยุด
จนตาย จะเอาเรื่องคนเลี้ยง แต่พอไปชันฯ
ปรากฏว่า ว่า ว่าไร ก็ เจ้าตัวนี้หล่ะ แดง ๆ
หลายขาเดินเร็วนี่หล่ะ อยู่ในท้องเด็ก
มันเข้าไปกินเครื่องในเด็กจนเสียชีวิต
อุ๊บร๊ะ !!! แค่มันมาใกล้
ก็กลัวแล้ว เรื่องไรจะให้รอด " ตายซ่ะเถอะ ! "
(ชั่วร้ายจริง ๆ เลยเรา)"
************************************************
เมื่อไม่กี่วัน เดินท่องหล้า มีงานหลายภาค
มีอะไรเก่า ๆ คนขายก็เก่า ๆ แหะ ๆ ...
ชอบดู เดินไปก็รู้หล่ะ ชาวบ้านเค้ามอง ๆ
คนนึง ประมาณรู้กัน คนปฏิบัติ หนวดขาว
เล็งเลย เล็งมาที่ลูกปัดเม็ดเดียวเขม็ง
สุริยเทพ ....ก็นี่หล่ะ ที่ทำให้เราหายหนาว
" ช่วงที่ไปเอามา กำลังหนาว ๆ ร่างกาย
ก็เริ่มไม่แข็งแรงล่ะ มันเย็น พอใส่วันแรก
หายไปเลยอาการหนาวเย็น ทุกวันนี้มีหลาย
หลากเรื่องที่ต้องเล่า ไว้ว่าง ๆ คนไม่มี
เล่าไม่ได้ คนมี ก็เล่าไม่ได้(กลัวป่าว)
คนมีใช้อยู่เล่าได้เลย เพราะติดตัวมานานล่ะ "
*******************************
อยากเอารูปให้ชาวโลกดู แต่กรมศิลฯ
แก้กฏหมายใหม่เหอะ คร่ำครึ แบบนี้
ชาวบ้านเค้าจะกล้ามาให้ดูได้ไง
อ้อ ๆ น้องคนนึงเล่าว่า " ให้กรมฯ ดู
ขุดได้เอง เป็นเหรียญพวง ทั่นก็เก็บเงียบ
ถามหา ก็ไม่พูดไร เอาไปเป็นของตัวเฉย
อันนี้เจ้าตัวเค้าเล่ามาอีกที
*****************************
อ่านเรื่อง อขิทโร เดี๋ยวจะไปซื้อหนังสือมา
น่าอ่านมาก บางอย่างที่เขาเขียน เรารู้ว่าใช่
พิธีกรรม ศิวาราตรี เหมือนเคยได้ยินที่ใหนไม่รู้
มันค่ลับคล้ายคลับคลา แต่ก็จำไม่ได้ว่าเคยได้ยิน
ที่ใหน " ที่ว่า เกือกกลั้ว เสพ กิเลศ เพื่อไปถึง
เเล้วก็สละทุกอย่าง (รวมถึงชีวิต อันนี้คิดว่า เพราะ
มันลาง ๆ จำไม่ได้ จำไม่ได้ แต่คุ้น ๆ พออ่าน
ที่เค้าเปรย ๆ มันกลับพอจำได้บ้างไม่ได้บ้าง
.... ลูกปัดกลุ่มหนึ่ง ก็กลุ่มนี้หล่ะ แต่คงไม่
หลายอย่าง คานกัน
"
อขิทโร อขิทนัง ปรมัง
อขิทโร อขิทโร อรนัง
อขิทโร เมทัง ทโร "
สีม่วงนี้ เราเขียนเองหล่ะ
นึก ๆ ว่ามันอะไร ลองเขียนสูตรดู
ตอนพิมพ์นี้หล่ะ อืม ...ลองพิมพ์ดู
หล่ะนะ แปลว่าไร อย่าไปใส่ใจ
ไว้จะเขียนเรื่อง อขิทนัง ของเรามั่ง
ฮ่ะ ๆ ชื่อนี้ได้มาเมื่อสองวัน )
( เหลวไหล ลองไปงั้น เขียนเรื่องอื่นหล่ะ )
***************************************
จะยังไงเนี่ย ใครคิดว่าเอามาเล่น ไม่ได้เล่น
เพราะรู้ด้วยตัวเอง วันวันเรื่องราวทุกอย่าง
ช่างเยอะซะเหลือเกิน จนขี้เกียจเขียนไปเลย
ไม่รู้มาจากใหน เรื่องชีวิตประจำวัน
เรื่องลี้ลับ ส่วนนิยายจากเรื่องจริง ก็ยัง
เขียนไม่ได้ เขียนไปไม่สบายไป ต้องหยุด
คงยังไม่ถึงเวลานั่นหล่ะ
*******************************
เดิน ๆ ไปเรื่อย ๆ ผ่านร้านกาแฟ
มันรู้สึกว่าเหมือนต้องหันกลับไป
จะเอ๋กับสายตานึง เค้าตะลึง !
แต่มองตาม หุ หุ เดินยังกะเหิน
แถมยังหน้าเชิดอยู่บนฟ้า สบาย ๆ
เเต่ก็มีคนเผลอมองตาม ปากก็คุยโทรศํพ์
เราก็ยิ้มในใจหล่ะ เเหม ๆ เร็ดติ้งไม่ตก ฮ่า ๆ
************************
จริง ๆ คนเค้าก็มองแบบนี้หล่ะ แล้วแต่ใคร
มันก็เรื่องธรรมดา แต่คนที่มองวันนั้น น่ารักดี
เพื่อนร่วมโลกเราเอง
..." ทุกวันนี้ไม่เอาไรหล่ะ มีแต่เพื่อน เรื่องอื่น
ไม่ขวานขวาย ถ้ามันควร ใช่ ก็มาเอง
แต่ถ้าจะยากหล่ะ ดันไปรู้เค้าขนาดนั้น
ก็ไม่ได้ใส่ใจวนกลับมาหาเรื่องนะ เดินหน้า
เพราะเราเดินทางมาเรื่อย ๆ ไม่วนกลับไป
หากิเลศ ความหลง อะไรต่อมิอะไร
ถ้าเป็นมองหาความดี ความใช่ ความเหมาะสม
ก็อีกเรื่อง เรื่องเบ่ง ยศฐาบรรดาศักดิ์ไม่เกี่ยวเลย
ไม่เอาอะไรหล่ะ ถ้าหากเจอกันเเบบอีกคนยัง
อยู่กับที่ หลงเพลินอะไรอยู่ ทีนี้ต้องหันมามอง
ตัวเราเองเเล้วหล่ะ ว่าเราจะหลงวนกลับไป
อยู่กับกิเลศ ทั้ง ๆ ที่เรารู้เเล้วว่าคืออะไร
ทั้ง ๆ ที่เรารู้แล้วว่าสิ่งเหล่านั้น เขาให้จิตตกต่ำ
งั้นก็อย่าเดินหน้าเลยนะเรา กลับไปรักแบบโลภ
โกรธอยากได้ หลงในกล หรืออะไรก็ตามที
นี่หล่ะ ก็เลยเป็นยายไปซ๊า ! สบายใจนะเวิ่ย
ไม่เอาทฤษดีสวย ๆ มาเขียนหลอกตัวเอง
แต่ที่เขียน เพราะตัวเองรับรู้เอง และไม่อยาก
เขียนเรียบเรียง ก็เพราะชอบดิบ ๆ
แล้วก็ ที่นี่ คือ ! ไดอารี่ ออฟเลิฝ
ของข้าพเจ้า ไดอารี่ออฟเลิฟ (พิราบขาว)
แห่ะ ๆ เขียนเหมือนบลูกี้เลยเรา
นอนดีกว่า ร่ายยาวหล่ะ บาย ๆ
*************************************
(ปล. ข๊อบจัยนะเว็ป ตอนแรกเขียนยาว
แต่เซ็ฟช้า ระบบล็อกล่ะ นึกว่าตัวหนังสือ
ที่ยังไม่ทันเซ็ฟ จะหายไปครึ่งล่ะ กำลังเขียน
เรื่องลูกปัดพอดี คิดว่าหากหายไป คือไม่เขียน
นอนดีกว่า ปรากฏว่า เก็บให้ด้วยหล่ะ เลย
ตามเลย ไม่ลบ เก็บไว้ให้ตัวเองอ่าน และ...)
ความคิดเห็น