Driary of love (Witepingeon) เป็นสิ่งที่
เขียนขึ้นด้วยใจ ความตั้งใจที่ตั้งชื่อนี้ เกิดจาก
ความรัก ความรู้สึกดี เริ่มจากดวงดาว
เป็นคนนำทาง พลังใจที่ได้เขียนไว้ เรื่องราว
ต่าง ๆ เป็นของคนคนนี้ เขียนที่Bluegy.com
ถึงแม้จะไม่มีที่นั่นแล้ว
แต่ก็รักและรู้สึกดีกับที่นั่น และนึกถึงเพื่อน ๆ
นึกถึงแอ๊ดมินตั๋ง(ตั๋ง เติมให้เอง)
มันจะเป็นอะไรไป ถ้าชื่อที่สำคัญ ต่อใจเรา
จะอยู่ที่ใหน ก็ได้ ไปอยู่ใหนกัน แต่ก็ยังไม่ลืม
ทุกที่ ทุกอย่าง
" ถึงแม้ตอนนี้ ใจสบาย เบา ๆ "
เขียนขึ้นด้วยใจ ความตั้งใจที่ตั้งชื่อนี้ เกิดจาก
ความรัก ความรู้สึกดี เริ่มจากดวงดาว
เป็นคนนำทาง พลังใจที่ได้เขียนไว้ เรื่องราว
ต่าง ๆ เป็นของคนคนนี้ เขียนที่Bluegy.com
ถึงแม้จะไม่มีที่นั่นแล้ว
แต่ก็รักและรู้สึกดีกับที่นั่น และนึกถึงเพื่อน ๆ
นึกถึงแอ๊ดมินตั๋ง(ตั๋ง เติมให้เอง)
มันจะเป็นอะไรไป ถ้าชื่อที่สำคัญ ต่อใจเรา
จะอยู่ที่ใหน ก็ได้ ไปอยู่ใหนกัน แต่ก็ยังไม่ลืม
ทุกที่ ทุกอย่าง
" ถึงแม้ตอนนี้ ใจสบาย เบา ๆ "
*****************
สำหรับคนตรง ๆ พูดอะไรไม่คิด ก็จะ
ปาดหัวใจ " แต่ !ตัวเอง สำหรับทุกวันนี้
เวลาทำอะไร คิดถึงผลแน่นอน ผล ไม่ใช่หวังผล
" นั่งยิ้ม ๆ สมน้ำหน้าตัวเอง เเต่ทำไมใจถึงเจ็บปวด
เหมือนทำร้ายความรู้สึกตัวเอง เสียใจที่ทำร้าย
ความรู้สึกตัวเอง มันใช่หรือ นั่งคิดไปเรื่อย ๆ
...ใช่หรือ ก็เราตั้งใจเต็มที่ว่า สักวัน จะทำแบบนี้
" ทดสอบอะไร บางอย่างจะไม่เสียใจ
กับผลที่เกิดขึ้น
"แต่ตอนนี้ เสียใจที่ทำร้ายใจใคร เสียใจที่ทำร้ายใจ
ตัวเอง" สิ่งที่ได้ครั้งนี้ คือความรู้สึก คือการเข้าใจ
ตัวเอง จริง ๆ แล้วขอบคุณนะที่คิดทำอะไรบ้า ๆ
แรง ๆ แต่ตั้งใจ ตั้งใจว่าจะทำจริง ๆ
... ขอโทษนะ ขอโทษหัวใจหนึ่งดวง ขอโทษ
ที่ทำลายความรู้สึกดีดี ที่มีให้กัน
ความลับไม่มีหรอก สักวันก็รู้เอง
เพียงแต่ว่า ความเป็นตัวของตัวเอง
ความเป็นส่วนตัว อยากให้ใครหรืออยากบอก
ใคร ก็เท่านั้น คนสำคัญ คนที่จำเป็นสักวัน
ก็ต้องมี ต้องเจอกัน " เมื่อก่อนนั้น
ท่านเจ้าคุณ เคยทดสอบจิต ตัวเรานั่งเล่น
กระดานลบได้(ของเด็ก)
กำลังเขียนภาษาอังกฤษ เล่นกันอยู่
กับเด็กแถวนั้น
ตอนนั้นถึงเวลาที่เราจะเรียน วิปัสนากรรมฐาน
ท่านเดินเข้ามานั่งหันหน้าไปทางอื่น แล้วพูดว่า
" เอ้า ! ใครรู้ตัวว่ารบกวนคนอื่นก็ออกไป "
เท่านั้นหล่ะ ใจเรากระหยิ่ม
เพราะรู้วาระจิตท่านว่าท่านทดสอบอารมณ์เรา
ทดสอบจิตเรา ความสดชื่น ความเบิกบาน
ก็มีอยู่เต็มเปี่ยม หัวใจยิ้มกว้าง วางของลง
พอท่านสอน ก็เปลี่ยนอยู่ในสมาธิได้ทันที
" เจ้ ที่เรานับถือถือให้เป็นครู คนนี้หล่ะ
คนเดียว คนที่เราถือให้เป็นครูเราได้ คนธรรมดา
ที่จิตใจไม่อิจฉา จริงใจที่จะบอกเราทุกอย่าง
รู้ได้เวลาเข้าพูดหรือสอนอะไร
รู้วาระจิตกัน มั่นใจ และนับถือ ที่เค้า
ไม่มีความอิจฉา และไม่หลงในสิ่งที่เราเป็น
เรามี ยินดีกับเรา คนคนนี้ ถึงแม้เค้า
อยู่ที่ใหน ความรู้สึกที่ให้ก็ยังกรุ่น
สำหรับเรา ...และตอนนั้น
เจ้อีกล่ะ หันมาตำหนิเราด้วยสายตา
และเจ้อีกล่ะ ตอนเดิน จงกลม ทำหน้าอึ้ง
งง ๆกับสิ่งที่เราเป็น " ใช่แล้ว เวลาเล่น
เราเล่น เต็มที่ บ้า ดีเดือด
เวลาทำอะไร เต็มที่ เต็มใจ ตั้งใจ
แต่ไม่หลงตัวเองหรอก
การหลงตัวเอง เรารู้ดีว่า มันทำให้ใจตกต่ำ
เหมือนพายเรือในอ่าง หาทางออกไม่เจอ
ไปใหนไม่ได้ วนอยู่ ณ จุดเดิม" แต่
เราจำเป็นด้วยหรือ ที่จะบอกใคร ที่จะให้ใคร
เค้าชื่อว่าเราเป็นแบบใหน ก็ในเมื่อ เรื่องของเรา
ที่สำคัญ รู้ด้วยตัวเอง "
ปาดหัวใจ " แต่ !ตัวเอง สำหรับทุกวันนี้
เวลาทำอะไร คิดถึงผลแน่นอน ผล ไม่ใช่หวังผล
" นั่งยิ้ม ๆ สมน้ำหน้าตัวเอง เเต่ทำไมใจถึงเจ็บปวด
เหมือนทำร้ายความรู้สึกตัวเอง เสียใจที่ทำร้าย
ความรู้สึกตัวเอง มันใช่หรือ นั่งคิดไปเรื่อย ๆ
...ใช่หรือ ก็เราตั้งใจเต็มที่ว่า สักวัน จะทำแบบนี้
" ทดสอบอะไร บางอย่างจะไม่เสียใจ
กับผลที่เกิดขึ้น
"แต่ตอนนี้ เสียใจที่ทำร้ายใจใคร เสียใจที่ทำร้ายใจ
ตัวเอง" สิ่งที่ได้ครั้งนี้ คือความรู้สึก คือการเข้าใจ
ตัวเอง จริง ๆ แล้วขอบคุณนะที่คิดทำอะไรบ้า ๆ
แรง ๆ แต่ตั้งใจ ตั้งใจว่าจะทำจริง ๆ
... ขอโทษนะ ขอโทษหัวใจหนึ่งดวง ขอโทษ
ที่ทำลายความรู้สึกดีดี ที่มีให้กัน
ความลับไม่มีหรอก สักวันก็รู้เอง
เพียงแต่ว่า ความเป็นตัวของตัวเอง
ความเป็นส่วนตัว อยากให้ใครหรืออยากบอก
ใคร ก็เท่านั้น คนสำคัญ คนที่จำเป็นสักวัน
ก็ต้องมี ต้องเจอกัน " เมื่อก่อนนั้น
ท่านเจ้าคุณ เคยทดสอบจิต ตัวเรานั่งเล่น
กระดานลบได้(ของเด็ก)
กำลังเขียนภาษาอังกฤษ เล่นกันอยู่
กับเด็กแถวนั้น
ตอนนั้นถึงเวลาที่เราจะเรียน วิปัสนากรรมฐาน
ท่านเดินเข้ามานั่งหันหน้าไปทางอื่น แล้วพูดว่า
" เอ้า ! ใครรู้ตัวว่ารบกวนคนอื่นก็ออกไป "
เท่านั้นหล่ะ ใจเรากระหยิ่ม
เพราะรู้วาระจิตท่านว่าท่านทดสอบอารมณ์เรา
ทดสอบจิตเรา ความสดชื่น ความเบิกบาน
ก็มีอยู่เต็มเปี่ยม หัวใจยิ้มกว้าง วางของลง
พอท่านสอน ก็เปลี่ยนอยู่ในสมาธิได้ทันที
" เจ้ ที่เรานับถือถือให้เป็นครู คนนี้หล่ะ
คนเดียว คนที่เราถือให้เป็นครูเราได้ คนธรรมดา
ที่จิตใจไม่อิจฉา จริงใจที่จะบอกเราทุกอย่าง
รู้ได้เวลาเข้าพูดหรือสอนอะไร
รู้วาระจิตกัน มั่นใจ และนับถือ ที่เค้า
ไม่มีความอิจฉา และไม่หลงในสิ่งที่เราเป็น
เรามี ยินดีกับเรา คนคนนี้ ถึงแม้เค้า
อยู่ที่ใหน ความรู้สึกที่ให้ก็ยังกรุ่น
สำหรับเรา ...และตอนนั้น
เจ้อีกล่ะ หันมาตำหนิเราด้วยสายตา
และเจ้อีกล่ะ ตอนเดิน จงกลม ทำหน้าอึ้ง
งง ๆกับสิ่งที่เราเป็น " ใช่แล้ว เวลาเล่น
เราเล่น เต็มที่ บ้า ดีเดือด
เวลาทำอะไร เต็มที่ เต็มใจ ตั้งใจ
แต่ไม่หลงตัวเองหรอก
การหลงตัวเอง เรารู้ดีว่า มันทำให้ใจตกต่ำ
เหมือนพายเรือในอ่าง หาทางออกไม่เจอ
ไปใหนไม่ได้ วนอยู่ ณ จุดเดิม" แต่
เราจำเป็นด้วยหรือ ที่จะบอกใคร ที่จะให้ใคร
เค้าชื่อว่าเราเป็นแบบใหน ก็ในเมื่อ เรื่องของเรา
ที่สำคัญ รู้ด้วยตัวเอง "
" ถอนหายใจหลายเฮือก เจ็บที่ใจเพราะ
รู้แล้วว่าแคร์ เเคร์ตัวเองนั่นหล่ะ ก็ความรู้สึก
ตัวเองทั้งนั้น ที่ถนอมมันตลอด ... ไม่เสียใจ
ในสิ่งที่ผ่านมา สิ่งที่ดีดี มันก็มีค่าผลอะไร
กับปัจจุบัน ก็อีกเรื่อง ดีใจมากต่างหาก
ที่ได้ใส่ใจลงไป ...สิ่งที่เราเลือกแล้วที่จะทำ
เมื่อทำแล้วไม่ว่าวิธีใหน เมื่อทดสอบ
ความสำคัญ ความคิด อารมณ์ หรือ
อะไรก็ตาม ...ถ้าสิ่งนั้น เราตัดสินใจแล้ว
ว่าเราจะทำมัน ว่าเราเลือกสิ่งนั้น
หากทำลายอะไรบางอย่างเพื่อแลกกับอะไร
บางอย่าง ที่เกี่ยวกับสิ่งนั้น เเละมันสมควร
มันดี มันใช่ เราจะทำ แม้ว่าจะโดนอะไร
จะเจออะไร ไม่เสียใจ ในสิ่งที่ทำ
" แต่เสียใจ ที่หัวใจบางดวง เจ็บปวด
เมื่อเจ็บก็เรานั่นหล่ะ ที่เจ็บ เพราะรู้ว่า
นี่หล่ะ ฉันเอง "
" ไม่รู้ว่าที่ผ่านมา ผ่านไปแล้ว
หรืออนาคตที่ต้องเกิด จากเหตุปัจจุบัน
จะทำให้เกิดผลยังไง ก็ไม่เป็นไร
ยิ้มยอมรับ...เมื่อเข้าถ้ำเสือ เพื่อเอาลูกเสือ
เมื่อแลก กับการอะไรบางอย่าง
ใจนี้เตรียมรับเสมอ ...แต่อย่าลืมนะ
สิ่งที่ทำลงไป ของจริง
ของจริงที่ต้องรอเวลา ไม่ใช่แค่อารมณ์
ไม่คิดที่จะหรอกลวงความรู้สึกใคร พอ ๆ
กับ การที่ไม่ชอบ ให้ใครมาหลอกลวง
ความรู้สึกเราเช่นกัน " ไม่รับ คือ คนไร้สัจจะ
ไม่รับ คือ การโกหกกัน มีอะไรก็บอกตรง ๆ
บอกไม่ได้ก็เฉยไป แค่นี้เอง "
" ในโลกอะไรใบนี้ ก็ตาม
ใครอยากทำอะไร เรื่องของใคร แต่เราเอง
ทำอะไรเรื่องของเราเช่นกัน หลับหูหลับตา
เขียนเรื่องตัวเอง ทำสิ่งที่ ไม่หวัง
ให้ใครมาใส่ใจ มาเข้าใจ เพราะDriary of love
คือตัวเรา สิ่งที่สำคัญกับเรา ต้นกำเหนิด
จดหมายจากฟากฟ้าถึงดวงดาว
" ดวงดาวคือคนที่ทำให้ได้ ทำอะไรดีดี
ไม่ทำให้ดวงดาวเสียใจ ผิดหวัง
แต่พยายามทำสิ่งที่ใช่ และเรื่องของตัวเอง
ไม่ใช่เเต่งอะไรไปหลอกชาวบ้าน คนที่เสียใจ
และเสียหายก็คือคนนั้น ดวงดาว ถึงแม้
ตัวเองจะเป็นคนเขียน แต่สิ่งที่เรานำมา
คือตัวเขา แล้วเราก็รักษาให้กลัวว่า
หากทำดีแล้ว ดีที่สุดแล้ว ก็ยังต้องดี
ไม่ทำให้คุณเสียใจ เสียความรู้สึก
รู้ว่ามองอยู่แต่ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้
วันนี้ก็ได้พูดให้ฟัง
เพราะวันนี้เสียใจ ที่ใจตัวเองทำร้าย
ความรู้สึกใคร ตัวเองก็เลยเจ็บเอง
ไม่ใช้แสตนอิน ฮ่ะ ๆ ยังหัวเราะได้
นะดวงดาว ยังขำตัวเอง สมน้ำหน้าตัวเอง
ที่ทำตัวเอง " แต่ก็ไม่ทุกข์นะ สุข
ที่ได้ทำอะไรจากใจตัวเองไง ก็แล้ว
จะไปอะไร ไม่เสียดายสิ่งที่ทำไป
ใส่มันลงไป แต่ดีใจที่ได้ทำ
...ขอโทษหัวใจตัวเองมาก ๆ เลย
สำนึกผิดอยู่แล้ว
รู้อยู่แล้วว่าต้องเสียใจ
มันก็เป็นเช่นนั้น ...สักวัน
หากมันใช่ สักวันจะรู้เอง
ถ้ามันตรงหมุนมาจุดนี้
สักวันต้องได้มาเจอที่ตรงนี้
ฉันรู้แล้วว่าตัวเองรู้สึกยังไง
ขอบคุณความรู้สึกดีดี
มันไม่ต่างกันหรอก ถ้ารักษา
ระดับได้ ถ้าแน่จริง
สักวันทุกสิ่งจะผ่านการทดสอบใจ
บางอย่างมันเกิดจากการตั้งใจกระทำ
เพื่ออยากรับรู้อะไร
ตัวเราสำคัญนัก เดินมาจนวันนี้
เพียงอีกนิดเดียว ขอเป็นคนเลือกชีวิต
ฉันคือฉัน ยังเป็นคนเดิม
" ที่เข้าใจไป ไม่ผิดหรอก ที่รู้นั้น
ไม่ผิดหรอก ความรู้สึกนั้น มั่นคงกับความคิด
ความรู้สึกตัวเองเถอะ คิดดีแล้วไม่ใช่หรือ
หรือว่าสิ่งที่ทำเป็นเพียงอารมณ์
ชั่วสภาวะ ...แต่ก็ขอบคุณ
ความรู้สึกดีดีรับ ไว้ในหัวใจ
ไม่เสียใจเลย กับผลตามมาอะไรก็ตาม
สำหรับวันนี้ แต่หวังสักวัน
ต้องเข้าใจ ถ้าคิดว่า ต้องเลือก
อะไรที่ดี การสื่อสาร มันสำคัญ
ตัวหนังสือ ไม่ใช่สิ่งที่รู้กันได้ซะทั้งหมด
แต่ ! ความดี มันจะนำให้รู้เองแหละ
ความดีจริง ๆ มันจะนำทาง ฉันคือคนสุดท้าย
ปลายทาง ฉันคือคนที่มองสุดโค้งฟ้า
แล้วสักวันหากมีบุญต่อกัน คงได้รู้เอง
" สำหรับวันนี้ ตอนนี้ คนดีฉันเสียใจ
ฉันขอโทษ ไม่ว่าเราอยู่มุมใหนของโลกก็ตาม
แต่ฉันอยากบอก ฉันจริงใจต่อกัน
ขอให้คุณโชคดีนะ คนดีของทุกคน "
*******************************
เมื่อคืนตัดแต่งกิ่งกุหลาบขาว กำลังมองหา
ไม้ระแนง อยากทำซุ้มกุหลาบเลื้อยเองมากกว่า
ชอบเป็นช่าง
เคยสร้างบ้านบนต้นไม้มาหลายหลัง มีด ค้อนตอกตะปู
ตะปู เชือก จำได้ว่า มีความสุขที่สุด แม่ตามหา
ก็จะรู้ว่า เราอยู่บนบ้านต้นไม้นั่นหล่ะ
เมื่อวานซืน แม่เล่ากับกลุ่มลูกหลานว่า
" ไอ่เราเป็น นางอะไรนะ ชอบปีนต้นไม้
ไม่ว่าสูงแค่ใหน ก็ปีนไป เก็บกล้วยไม้ "
เค้าก็พูดถึงกันอย่างฮา เมื่อเล่าถึงเรื่อง
ของเรา
ก็เสียดายอยู่ว่า เอามาจนไม่มีให้ธรรมชาติ
เค้าได้เติม หลงเหลือ
สูงลิบลิ่ว ก็เคยปีนเก็บมาแล้ว กล้วยไม้นี่ชอบมา
ตั้งแต่เด็กเลย ก่อนมาวันนั้น ซื้อกล้วยไม้
ตระกูลหวายต้นเบ่อเริ้มเลย เอาไว้ให้แม่ปลูก
พอเราเดินทางแม่รีบปลูกทันทีเลย
ทำเป็นเฉย ๆ เงียบ ๆ เเต่ลึก ๆ ยิ้ม ๆ
เหมือนดวงดาวเลย ต่อหน้า ไม่ชมกันสักนิด
(กลัวเหลิงมั้ง) กว่าจะรู้ น้อง ๆ
ผู้ชายมาเล่าให้ฟัง นึกถึงก็ยิ้ม ๆ นะ
.... เมื่อวาน พี่ใหญ่เลี้ยงส่ง
ไปกินโต๊ะ เอ้ย ! กินกะเขารึเปล่าหล่ะ
" ถามพี่ใหญ่ว่าดวงดาวล่ะ ไปใหน
พี่ใหญ่บอกว่าไม่รู้ หายไปใหน
คุยโทรศัพท์กันอยู่ ได้ยินเสียงเรียกจาก
ข้างล่าง เราก็เลยแซว ๆ ไปว่า
คนอ้วน จุ...อยากกินหล่ะซี ฮากันเลย
ก็เเซวเล่น ๆ ...เพราะคน
อ้วน จุ เค้าเจอเรา ชอบแซว บางที
ก็ตะโกนถาม " เฮ้ย ! เอง... "
เรื่องมันยาว แต่เค้าคิดว่าเราเป็น
ผู้ชายมั้ง เวลาไม่มีคนอื่น
จะตอดเราเรื่อย ดวงดาวไม่รู้หรอก
ช้างตัวโตก็ใจดี เวลาหัวเราะก๊ากเต็มที่
ดูเค้าสบายใจ มีความสุข มากมาย
กว่าที่สวมหัวโขน ใครให้เรียกอะไร
เราก็ไม่ ดวงดาวไม่รู้หรอกว่า เค้า
เหล่านี้ ดีกับเรา เราก็เลยรู้สึกดี
กับหลายคนที่นั่น
พรุ่งนี้ไปดูที่ทำงานใหม่
ป้าเค้าขายให้ แต่เราไม่มีเงินสดพอหรอก
ใช้อย่างอื่นบ้าง พื้นฐานไม่เเข็งแรง
ไม่อยากรบกวนใคร ป้าใจดี
ไอ่เพื่อนก็ไม่มีสอน เข้าเวรวันอาทิตย์
พอดีเลยบอกป้าไว้ ขายฝากก็ดีหล่ะ
ป้าบอกแล้วแต่เรา แม่เพื่อนก็บอกดี
แล้วแต่เราจะทำไง มันก็ดี
เปรี้ยวจิ๊ดโทรมา พรุ่งนี้ทำงานตัวเลข
จดหวยนั่นหล่ะ เดี๋ยว่าจะบอกหรวจอยู่
หุ หุ ...แต่พอดีก็เอาส่งเค้า สิเลยหมดกัน
... เปรี้ยวจิ๊ดก็บอกว่าดี มีคนสนับสนุน
" เสร็จแล้วก็จะไปบ้านพี่ใหญ่
ที่ชลบุรี ป่านนี้เค้าไปตะลอนริมเลแล้วหล่ะ
เพื่อนเค้าไปด้วย ไอ่เราไม่ค่อยโทรหา
หายต๋อมบ้าง อะไรบ้าง แต่ก็คือคนเดิม
พี่ใหญ่เห็นหาย ก็ตามบ้าง ไปได้ก็ไป
...ปัจจุบันไม่ได้คิดอะไรมากมาย ทำอะไรได้
ก็ทำเลย เวลาและ โอกาสสำคัญมากนะ
ทำงานเลี้ยงสังขารดูแลทุกคน เท่าที่ทำได้ดี
แม่สบายใจแล้ว เราก็สบายใจ
คนที่เคยเหยียบย่ำกันเวลาเราเฉย
เค้าก็รู้จักว่าเราเป็นไง
หากเรายอมเค้าตลอดไป ก็จะหายใจไม่ออก
ตายซ่ะก่อน ยอมร้ายเเข็งและดุหนึ่งคน
เพื่อให้ส่วนอื่น ๆ เริ่มเเข็งแรง เลี้ยงลำต้น
กิ้งก้านสาขาได้ ยอมให้เค้าว่า ด่า เหยียบได้
ในตอนทีเผลอ เมื่อถึงเวลาหนึ่ง
ปกป้องคุ้มครองสิ่งที่ควรเป็น ควรทำ
ได้เวลาแล้วก็จะ
เดินตะลอนหล่ะนะ สบายจะตายดูสิ
" ไม่อยากให้ใครไม่สบายใจ
แต่เมื่อเห็นว่า สบายใจ สบายดีแล้วเราก็ดีใจ
ความเข้าใจไม่มีผิดหรือถูก แต่ความเข้าใจ
ให้ตรงกับใจกัน มันสำคัญ
คำพูดน้อยนิด มันจะไปรู้เรื่องอะไร
แม้พูดมากมายก็ยังสื่อสารกันไม่ตรงเลย
คนจริงเค้าไม่ตัดสินใจ อะไรแบบหุนหันพลันแล่น
เค้าคิดมากมาย บททดสอบมีไว้สำหรับทุกคน
บททดสอบของเรา
คือบททดสอบใจ อารมณ์ ความรู้สึก
รวมคือ " ใจ "ทำงาน ดำเนินตามสายทาง
แห่งชีวิต ชีวิตที่แม้เพียง สะกิดอะไรนิด ๆ
หน่อย ๆ เล็กน้อย ก็กระเพื่อมได้
หากใจไม่มั่นพอ " ไม่มีอะไรมากมาย
" ใจสบาย ใจดีดี แล้วก็จะมุ่งทางตรง
ที่ค่อย ๆ ไปแบบเต่าอีกเช่นเคย แต่เที่ยวนี้
ไม่มีมอดเจาะใจ เพราะว่าเบาสบาย แฮ....."
ฟิ้วววววววววววววว ! ยาวเฟื้อยคือไดอารี่เรา
ไปดูกุหลาบหน้าบ้านล่ะ ใส่ปุ๋ยแล้วเมื่อเช้า
เบอร์ห้าบ้าเห่อ หิวข้าวจัง มีไรกินมั่งน๊า !
คนเดินทาง เค้าสบายใจดีใช่ใหมเอ่ย
(ว่ะ ถามใครหล่ะเนี่ย)
****************************
ความคิดเห็น