nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love 030(Whitepingeon)

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)













John_Mayer -   Half_of_My_Heart






      เวลาเงียบ ๆ แอบมาคุดอยู่มุมนี้ วันนี้ทำอะไร
ถูบ้านฆ่าเชื้อ เด็กเเคร์   ต้องแคร์แคร์ ... ล้างชาม
ที่ใช้อย่างเปลืองมาก  เยอะนะเออ .... ทำกับข้าว
เป็นสิ กุ้งอบวุ้นเส้น  ต้มยำกุ้ง  ผัดผัก " กินให้มัน
หายแพ้  หนามยอกเอาหนามบ่ง   เคยใช้ได้ผล
มีสองอย่าง  แพ้หน้ก ถึงสาหัส กับ ไม่แพ้ สรุปว่า
ครั้งก่อนไม่แพ้    ครั้งนี้นิดหน่อย  " เริ่มแล้ว  เริ่ม
เหมือนเดิมอีกแล้ว   ต้องกินต่อไป  ให้หายแพ้ 


ทำงาน  ฟังเพลง   ไม่มีอะไรมากมาย  เงียบ ๆ
สบาย ๆ   .... ถักผ้าพันคอ   ที่สวยที่สุด  เชื่อสิ !
ผ้าคลุมไหล่     สั่งที่ร้านขอใหมสีขาว  จะทำ
ผ้าคลุมไหล่(ผ้าห่มมากกว่า  ฮ่ะ ๆ )    ผืนเท่า
ผ้าขนหนู    ไว้คลุมเต็มตัวเวลาหนาว ๆ  เวลาอยู่
ห้องแอร์  หลัก ๆ  คือคลุมตอนนั่งสมาธิ  " นุ่มดี
ยุงไม่กัด   ชอบด้วย   เหมือนโบราณเลย 
ชีสมัยโบราณ  คลุมแบบนั้นหล่ะ  เห็นบ่อย ๆ แล้ว
ก็ชอบด้วย  ใคร ๆ  ชอบทัก  ชี ชี แล้วก็ชี  
ตอบไปว่า  "  รู้แล้ว  "    เง็งงง ......





          "  พี่คนไกลยังอยู่ในวังวลเดิม   อาวรณ์
ไม่วาง  ทุกข์  ทำไม !   ... อยากให้หยุด 
ให้วาง  เริ่มต้นใหม่  คิดในสิ่งที่เป็นไปได้ 
คืนนี้ช่างหนาวเย็น  ป่าเขามันก็เงียบ คิดฟุ้งซ่าน
เดินใหม่   ทำดีใหม่   พี่ยังอยู่ในบ่วง  เพียง
เปลี่ยนใหม่  รับความเป็นจริง  จะออกมาดี    "




"  เห็นชีโบราณ(ผ้าขาวคลุมทั้งตัว)  นั่งสมาธิ
ตอนเล่นโยคะ  จะมีนั่งสมาธิด้วย (พี่ใหญ่ชอบพูด
เวลาเล่นโยคะในห้องแอร์ข้าง ๆ ) ห้องนั้นนะ 
เราชอบเอาคอมไปนั่งเล่น  มีกุญแจด้วยหล่ะ 
เค้าให้มา  หลาย ๆ  ห้องเค้าให้เราอยู่อยากทำ
อะไรนาน ๆ  กลับทีหลัง  หรืออะไรก็ได้ 
ใจดีมากมาย  ก็เลยทำความสะอาดให้บ้าง  
ตอบแทนน้ำใจ   ดูดูไป ชีวิตไม่ได้รีบเร่ง 
รีบร้อน  รีบไปรีบกลับ  เพียงแต่เวลาติดธุระ
ก็บอกเขาก่อนล่วงหน้า  ขอไว้ก่อน   แล้วก็

กลับมาทำงานเต็มที่  เป็นอันว่ารับผิดชอบงาน
ตัวเองให้เรียบร้อย  อืม.. คิดถึงหลาย ๆ  คนจัง  
แต่ก็ไม่ไปหล่ะ  ปล่อยไว้ก่อน  ให้เขาคิดถึงเรา 
กับภาพกวน ๆ  เก่า ๆ  ไปก่อน  เขาต้องคิดถึงแน่
เพราะทุกตารางนิ้ว  เราวางยาไว้หมดเลย  ทิ้งรอย
ให้คิดไม่ลืมกัน  ทุกมุมของที่นั่น  เราฝาก
รอยเท้าเอาไว้ เพราะถึงยังไง  เราก็ไม่ลืมกัน   )  

เปรี้ยวจี๊ดชอบพูด  เอ้ย ๆ  วันนี้มาเป็นชีเชียว 
เอ๊ะวันนี้เป็นโบราณอย่างสวยมาก ไม่เคยเห็นที่
ใหนมาก่อน   ...ชมรมณ์ใต้ แม่บอกว่า
คนสวยเดินมา เป็นเจ้าแม่กวนอิม  " จ่ะ !  "
(นึกในใจ)   เข้ามากอดเอวด้านหลัง เอาหัว
ซบที่เอว  เหมือนคนที่คุ้นเคยกันมานาน
(ได้แต่ยิ้มในใจ)    ...คนคนนี้เป็นคนมีธรรมะ



          " ทั้งหมดยาวเหยียด   ทั้งหมด คือ
จิตดวงเดิม  ไม่ใช่ใคร  "   บอกกับทุกคนว่า
" อย่าเพ้อ  ฉันเอง  จิตดวงเดิม  "
" อย่าไปใส่ใจ  อย่าเติม เสริม  รู้เอง อยู่กับ
ปัจจุบัน  ปัจจุบันคือเราเอง  เดินต๊อก ๆ 
เล่นบ้าบอ  แต่ !  ตามโลกสมมุติ   "



"  ชอบมาก ๆ ที่หลวงพ่อวัดอ้อน้อย  ท่านบอก
ว่า  "  เราอยู่บนโลกสมมุติ   ปฏิบัติตัวตามสมมุติ
แต่อย่าลืมว่านี่คือสมมุติ  "   จริง ๆ  แล้วหนังสือ
เล่มนี้ทางวัดให้ลูกศิษย์   อันนี้ก็จำประโยคเต็ม ๆ
ไม่ได้    เอาไว้พักพวกเอาหนังสือมาคืน  แล้วจะ
มาเขียนใหม่   


          "  ไม่เคยลืมว่า   เรารู้อะไรก็ช่าง  แต่ !
เราก็ธรรมดา  เดินบนดิน   เหมือน ๆ   ทุกคน  แม้
บางครั้ง  จะมีคนเมตตา  สองมาตรฐาน   จนโดน
คนข้าง  ๆ  แซว  ๆ  ว่า  "  อย่างนี้เค้าเรียกสอง
มาตรฐานนะนั่น   "   
ไม่เป็นอะไร   ยิ้ม ๆ  กลับไป   คนเห็น
หงายหลังตั๊บ !   "  ยิ้มพิฆาต หัวจัยยยย "




อ่า.....  พอล่ะ  ได้เขียนที่สงบ   ไปหล่ะ
วันนี้ไม่มีอะไรเลย   เฉย ๆ   เรียบ ๆ  

บาย  ๆ ..... 

" อ้อ !  ลืม ๆ  ...คนธรรมดา  รู้แล้ว  แล้วไง
ก็เฉย ๆ  ธรรมดา  "


 





 




ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น