ลิงค์ ซึ้ง เมื่อนานมาครูหันหน้ามา ทำเป็นดุ ชิ ! กลัวตายหล่ะ แล้วเป็นไงปัจจุบัน โทษนะคุงครู

" หวัดดีวันหยุด ตั้งหลายวันแน่ะ เข้าใช้สถานที่กัน 
ทำลิงค์เป็นล่ะ ขอบคุณนะค่ะ จู๋น จู๋น เจ็ด 

ไม่ได้พูดเล่นนะ เนี่ยหล่ะ นิสัยหล่ะ 
ม้าน ! ก็พูดอย่างนี้ไม่เลิกเลย โตแต่ตัว
เดี๋ยวนี้ความเดิมเริ่มกลับมาหล่ะ เริ่มบ้าเหมือนเก่า
แต่อย่างหนักกว่าเก่า อะไรกัน หัวเราะ หนุกหนาน 

ลืม ๆ เพลินไปหน่อย เล่นเพลินเลย 
คุยเล่นไปเรื่อย เอ้อ ...ตอนเรียนอนุบาลปุ้นนนนน ! ท่าทางจะนานเน๊าะ ฮ่า ๆ
ครูเค้าบอก " นริน มาทำลิ้งค์ " ก็ได้แต่มอง ๆ แล้วทำหน้ากวนครู
กวนประสาท มอง มอง แล้วก็เฉย (ดูมันทำ)   



ครูเค้าบอกให้ไปเรียน นู้น ที่ผู้ชายเค้าเรียนกัน ช่าง วิดวะ ประมาณนั้น 
" เห็นเราเป็นไร คนเค้าออกจะสวย ไปหมด  " แต่ชอบแบบนั้นหล่ะ
ท่าเมื่อก่อนไปแล้ว ไม่รอให้บอกหรอก ออกจะชอบง่ะ 
อิ อิ ประท้วง " แต่จำหน้า ตอนครูเรียกได้ติดตาเลย ฮ่า ๆ ขอโทษ ๆ "




" 07 บอกมาล่ะ ทำได้แล้ว เข้าใจพอดีเลย Thank เน้อ ! 
แฮ่ ๆ ไปเขียนหยอดไว้หลาย อ่านไปอ่านมา เฮ่ย กวนหว่ะ 
( คำพูดภาคพิสดาร ภาคพิเศษ ตอนนี้อยู่ในกลุ่มคนพิสดารซะแล้ว )
การพูดเริ่มแมนอย่างเห็นได้ชัด ง้องแง้งไม่ได้แล้ว "

ว้า ! สงสัย และสับสนในตัวเอง แต่ไม่หรอกน่า คนออกงามขนาด
เค้าสอนให้เราต้องเป็นเงี้ย จะนุ่มนิมมิได้ดิ ได้ ๆ ในเวลาหลับ

ตอนนี้วัยผู้เฒ่า (ไดคนแก่) เริ่มกลับมาเขี่ยกันบ้างแล้วหล่ะ เด๋วไปเขียนก่อน ล่ะกัน
เอาวันล่ะนิดละหน่อย สาระ หามีได้ ตามลิงค์ หรือสาระหามิได้ก็ตามลิงค์ค่ะพี่น้อง "