First Love ปฏิบัติการตามล่าหาหัวใจของยัยคุณหนูตัวแสบ

ตอนที่ 8 : บทที่ 7 แผนการตีตัวออกห่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 519
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    13 มิ.ย. 58

7
แผนการตีตัวออกห่าง

เช้าวันต่อมา

6.00 .

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

หลังจากที่เมื่อวานใช้พลังงานไปมากกับการเดินตลอดเดตครั้งแรกก็เลยทำให้จนป่านนี้ยังไม่มีใครยอมลุกจากเตียงสักคนทั้งฉันทั้งโอกิแต่อยู่ๆก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้เราสองคนสะดุ้งเฮือกขึ้นมาพร้อมกัน

“..ไปเปิดประตูสิ..มันน่ารำคาญนะ

ฉันพูดด้วยเสียงสะลึมสะลือแบบครึ่งหลับครึ่งตื่นแล้วยันเท้าจากเตียงตัวเองไปหาเตียงโอกิที่อยู่ข้างๆพร้อมออกแรงเตะที่เอวเขาจะได้ลุกไปเปิดประตูสักที ไม่ใช่อะไรหรอกมันหนวกหู=__=

โอ๊ย..เจ็บนะโว้ย..ถ้ารำคาญก็ลุกไปเองดิ..”  เสียงง่วงไม่ต่างกันเล๊ยย

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

หนวกหูโว้ยย คนจะนอน!!”  ตะโกนไปจนได้-*-  แต่มันไม่ใช่เสียงฉันแน่นอนมันคือเสียงของคนที่นอนสลบอยู่ข้างเตียงฉันเองแหละ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะที่ดังรัวไม่ยอมหยุดทำเอาโอกิสะบัดหัวอย่างอารมณ์เสีย แล้วเดินไปเปิดประตูส่วนฉันไม่ได้แต่งเป็นผู้ชายตอนนอนก็เลยต้องเข้าไปแอบในห้องน้ำก่อน

แอ๊ด~

อยากรู้จังเลยว่าใครกันที่มาเคาะประตูแต่ก็ทำได้แต่เงี่ยหูฟังอย่างสุดฤทธิ์จนหน้าจะแนบไปเป็นส่วนหนึ่งกับผนังห้องน้ำT^T

แกมาทำอะไรที่นี่แล้วตอนนี้ด้วยวะ!”

ก็จะมาดูว่าแกกับยูกิไปถึงไหนแล้วไง

มันใช่เรื่องอะไรของแก!”

อย่างน้อยฉันก็เป็นพี่ชายแกแล้วกัน

เห้ย!จะทำอะไรวะ

ฉันรู้สึกได้ว่ามีคนเดินเข้ามาในห้องแล้วก็มีเสียงปิดประตูดังขึ้นแล้วฉันควรจะปรากฎตัวมั้ยนะ..คนที่มาหาคือโฮชินี่นา เมื่อวานเขาก็รู้ความจริงไปแล้ว..

ยูกิถ้าเธอแอบอยู่ก็ออกมาเถอะ นี่ฉันเอง

เสียงโฮชิดังมาจากที่ไหนสักที่ในห้อง ฉันเองก็ควรจะออกไปได้แล้วไม่มีเหตุผลที่จะต้องซ่อนตัวสักหน่อย

แอ๊ดด~

ออกมาทำไมยัยบ้า!”

ก็ไม่เห็นจะต้องแอบไหนๆโฮชิก็รู้แล้วว่าฉันเป็นผู้หญิง

ชิจะทำอะไรก็ทำเถอะฉันจะไปนอน!”

โอกิเดินไปที่เตียงแล้วทิ้งตัวลงนอนเหมือนไม่มีโฮชิยืนอยู่ในห้องอีกต่อไป

ฉันมาที่นี่เพื่อมาถามอะไรบางอย่าง

โฮชิเดินมาหยุดที่หน้าฉันแล้วทำหน้าตาซีเรียสเหมือนมันเป็นเรื่องจริงจังมากก

ถะ..ถามอะไรเหรอ-O-“

เหตุผลที่เธอต้องแต่งเป็นผู้ชาย..บอกฉันมาเถอะฉันไม่เอาไปบอกใครแน่แต่ฉันอยากรู้เผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง

ฉันไม่รู้ว่าควรจะบอกไปดีมั้ย..พอหันหน้าจะไปถามความช่วยเหลือจากโอกิเขาก็เอาแต่เอาหน้าซุกลงกับหมอนทำเป็นไม่ได้ยิน แต่บอกไปก็ไม่เสียหายอะไรโฮชิเองก็ดูไม่ใช่คนเลวที่จะเอาเรื่องของฉันไปป่าวประกาศให้คนอื่นรู้หรอก...มั้ง

อะ..เอางั้นก็ได้ เหตุผลที่ฉันปลอมตัวมาเพื่อ..”

ฉันเล่าให้โฮชิฟังเหมือนที่เล่าให้โอกิฟังครั้งแรก  ความรู้สึกเหมือนได้ฉายหนังซ้ำ-_- แล้วที่น่าตกใจคืออาการท่าทางและสีหน้าของโฮชิเป็นเหมือนกับโอกิทุกอย่างตอนที่ได้ยินเรื่องที่ฉันเล่ามันตลกหรือมันดูน่าตกใจอะไรขนาดนั้นกันคะ=_=^^ 

“O[]O ทะ..ที่จริงแล้วฉันรู้นะว่า...อุ๊ก!!”
โฮชิทำท่าเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ถูกโอกิพุ่งตัวออกมาจากเตียงแล้วเอามือปิดปากเขาสนิท

ทำอะไรของนายเนี่ย-*-“

หมดเวลาของมันแล้ว กลับไปซะ!”

แต่ว่า...”

ฉันทำท่าจะแย้งให้เขาปล่อยมือออกจากปากโฮชิแต่ก็ไม่ทันแล้ว เขายังคงปิดปากโฮชิแล้วลากตัวออกไปนอกห้องแถมยังปิดประตูเสียงดังใส่

ให้ตายเล่าให้มันฟังไปทำไม!”  โอกิเดินกลับเข้ามาแล้วพูดพร้อมกับมองมาทางฉัน

คิดว่าเล่าไปก็คงไม่เป็นไรเขาเองก็น่าจะไม่ไปบอกคนอื่น

ไว้ใจมันมากเกินไปแล้ว!”

ถ้าเขาเอาไปเล่าให้ใครฟังจริงๆนายก็ไม่เห็นจะเสียหายอะไรมีแต่ฉันคนเดียวที่เสียหายทั้งไม่เจอรักแรกแล้วยังถูกจับได้อีก นายจะมาห่วงฉันทำไม

กะ..ก็..โธ่เว้ย!ยัยบ้า

ใครพูดว่าบ้าคนนั้นแหละที่บ้ามากกว่า!

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด~

เอ๊ะ..ไม่ใช่เสียงโทรศัพท์ฉันนะ

ของฉันเอง

มีคนโทรมาหาเขาตั้งแต่เช้าแบบนี้คงจะมีเรื่องด่วน โอกิรีบหยิบโทรศัพท์แล้วเดินออกไปที่ระเบียงห้องที่มีพื้นที่ยืนได้แค่คนเดียว ส่วนฉันก็มีมารยาทพอที่จะไม่ไปแอบฟังเขาคุยโทรศัพท์แต่หูมันดันได้ยินเองแบบนี้ถือว่าฉันยังมีมารยาทอยู่นะ>_<

สวัสดีครับ
...

ใช่ครับ
...

ว่าไงนะ! แต่ว่าวันนี้ผมมีเรียน..”
...

เข้าใจแล้วครับ
..

แต่ฉันไม่เข้าใจที่พูดเลยสักนิดT^T  ดูจากสีหน้าที่โอกิเข้ามาในห้องคงไม่ใช่เรื่องที่ดีสักเท่าไหร่..

มีอะไรรึเปล่า

วันนี้ฉันคงจะเข้าเรียนไม่ได้อาจจะถึงพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำ

ทำไมถึงเข้าเรียนไม่ได้ นายจะไปไหน?”

ฉันมีญาติอยู่ที่ญี่ปุ่นแล้ววันนี้ญาติของฉันติดธุระกันหมดเลยทำให้ต้องทิ้งเด็กไว้ที่บ้านแต่เป็นห่วงก็เลยจะให้ฉันไปอยู่เป็นเพื่อนจนถึงพรุ่งนี้  เฮ้อ

ฉันไม่เคยเห็นโอกิทำหน้าเบื่อหน่ายอะไรมากเท่านี้มาก่อนหรือว่าจะเพราะเด็กคนนั้น?

แล้วทำไมต้องทำหน้าอย่างกับท้องเสียมาสามวัน-_-

ก็ยัยเด็กนั่นเป็นผู้หญิงแถมยังติดฉันอย่างกับอะไร ครั้งที่แล้วกว่าจะกลับมาได้ก็ลำบากสุดๆ

ก็แค่ต้องอยู่คนเดียวจนถึงพรุ่งนี้แค่นั้นเอง...ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะต้องแยกกับโอกิหรืออยู่ที่ไหนโดยไม่มีเขา  คิดไปคิดมาฉันอยู่กับเขาตลอดเลยไม่ใช่เหรอ! ถ้าไม่รีบตีตัวออกห่างเวลาที่ฉันเจอรักแรกตอนนั้นฉันอาจจะเผลอใจหวั่นไหวกับโอกิไปแล้วก็ได้  ต้องรีบตีตัวออกห่างตอนนี้แหละโอกาสดี! ที่ฉันจะได้แยกกับโอกิ ยังไงฉันก็ต้องไล่เขาไปให้ได้!  ว่าแล้วฉันก็ยกเอาเหตุผลทั้งหลายทั้งปวงบนโลกมาแร็พใส่ผู้ชายตรงหน้า

นายคงไม่ใจร้ายขนาดให้เด็กผู้หญิงอยู่บ้านเพียงคนเดียวเพราะความเอาแต่ใจของตัวเองหรอกใช่มั้ยล่ะก็แค่ไปอยู่เป็นเพื่อนเด็กคนนึงจนถึงพรุ่งนี้นายรับปากไปแล้วก็ต้องทำตามที่รับปากไว้สิสัญญาลูกผู้ชายพูดแล้วห้ามคืนคำนะ! แล้วก็ไม่ต้องห่วง ฉันอยู่คนเดียวได้ตั้งแต่เด็กแล้วไปได้เลยไปหลายๆวันเลยก็ยิ่งดีไม่ต้องห่วงทางนี้ ไปเลยยยย>_<

แฮ่กๆ แอบเหนื่อยนิดๆแฮะ-O- พูดตั้งขนาดนี้ถ้าไม่ไปก็ไม่รู้จะไปต่อยังไงแล้วนะ

รู้สึกเหมือนเธอจะอยากให้ฉันไปมาก=__=”

ใช่..เอ๊ย..ไม่ใช่!! ฉันแค่สงสารเด็ก>_<

ยังไงฉันพูดไปแล้วว่าต้องไปก็คือต้องไปแต่...เธอก็ต้องไปด้วย

ห๊าา!!?”

เร็วไปกันเดี๋ยวนี้เลย!”

ไม่นะ..ถ้าขืนไปแผนฉันก็ไม่สำเร็จน่ะสิ..ฉันไม่ป๊ายยยยย!!>O<


@@@@@


สวัสดีเจ้าค่ะ!
มีคนอ่านเยอะขึ้นทุกวัน ดีใจมากๆเลยย
หวังว่าจะถูกใจใครหลายๆคนน้า ติชมกันได้ค่ะ
ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตอนนี้เลย
จะจบยังไงลุ้นกันต่อไปเนอะ ฝันดีค่ะ! //พอดีแวะมาอัพตอนกลางคืน

 

B B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น