First Love ปฏิบัติการตามล่าหาหัวใจของยัยคุณหนูตัวแสบ

ตอนที่ 21 : บทที่ 20 เดตที่เริ่มต้นใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 387
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 พ.ค. 58

20

เดตที่เริ่มต้นใหม่

          แอ๊ดดด~

"ฮายาชิ โอกิอย่าคิดว่าฉันจะเสียใจกับคำพูดแค่นั้นนะ! ฉันจะไม่ผิดสัญญาที่ตกลงไว้กับนาย วันนี้มันยังไม่จบไปเดตกับฉันต่อ..เดี๋ยวนี้!"

พูดไปแล้ว พูดไปแล้วจริงๆสินะ สิ่งที่ฉันกำลังคิดและอยากทำตามที่ใจตัวเองต้องการ ตะ..แต่มันน่าอายเกินไปแล้วว นี่ฉันเป็นผู้หญิงประเภทไหนกันเนี่ยถึงกล้าชวนผู้ชายไปเดต กรี๊ดด ฉันทำอะไรลงไปเนี่ยย>////<

แล้วนัดของเธอก่อนหน้านี้ล่ะจะทำยังไง บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าเราไม่ต้องมายุ่งกันอีกเพราะงั้นเดต...”

ไม่ต้องมาวางมาดนะ โฮชิแอบโทรมาหาฉันแล้วให้ฉันได้ฟังสิ่งที่นายพูดออกมาเมื่อกี้นี้หมดแล้ว

เฮ้ย! ได้ยินหมดเลยเหรอ!”

น่าเสียดายที่ฉันได้ยินแค่ คงทำไม่ได้แล้วเพราะฉันพูดจาเลวร้ายมากๆออกไป  ยัยนั่นคงไม่อยากเดตกับฉัน  แต่ได้ยินแค่ประโยคนี้ก็เกินพอแล้วล่ะ^O^”

“O////O!! อะ..ไอ้พี่หน้าปลาดุก ฉันจะตามไปฆ่ามัน!!”

ก่อนที่จะไปฆ่า...ตกลงจะเอายังไงกันต่อ  ไปกันเลยมั้ย..เดตน่ะ^--^”

โอกิเริ่มมีใบหน้าแดงจัดขึ้นเรื่อยๆไปถึงใบหูจนเจ้าตัวรู้ว่าหน้าตัวเองตอนนี้มันร้อนผ่าวขนาดไหน ก็เลยแกล้งเนียนยกแขนข้างหนึ่งขึ้นมาบังซึ่งมันก็ยังปิดไม่มิดอยู่ดี แต่เขากำลังจะทำฉันเขินไปด้วยเลยนะเนี่ย เกิดมาพึ่งเคยพูดอะไรแบบนี้เป็นครั้งแรก ที่ฉันอยากจะเดตกับเขามากขนาดนี้มันตั้งแต่ตอนไหนกัน  ตอนแรกยังไม่ชอบที่โดนบังคับอยู่เลยแท้ๆ

“..ฉะ..ฉันมีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธได้ด้วยเหรอ ได้ยินไปแล้วนิยัยบ้า-////-“

ทำไมตอนนี้ฉันถึงมองว่าเขาน่ารักกว่าปกติจังนะหรือเพราะเขาหน้าแดงผิดปกติเกินไปงั้นเหรอ>_<

งั้นก็ไปกันเลยเถอะ^O^”

ฉันเลือกที่จะทำตามใจตัวเองแล้วได้โอกิคนเดิมกลับมา นี่แหละที่ฉันต้องการจริงๆ ถึงก่อนหน้านี้เราจะทะเลาะกันรุนแรงมาก แต่ถึงยังไงในตอนนี้เราก็กลับมาเป็นแบบเดิมกันได้แล้ว ทั้งฉันและตาบ้าตรงนี้ด้วย

ฉันขอโอกิว่าอยากลงไปข้างล่างด้วยบันไดหนีไฟแล้วจัดการให้เขานำทางเดินลงไปก่อนเพราะถ้าเกิดมาเจอทาเครุที่กำลังกลับมาเรื่องมันก็แย่ลงน่ะสิ บอกทาเครุไว้ว่าเวียนหัวแต่กลับออกไปข้างนอกอีกรอบ มันไม่ต่างจากการที่ฉันไม่อยากไปกับทาเครุ  รักแรกของฉันอยู่ไม่ไกลแล้วเชียว...สัญญาสำคัญที่ตามหามาตลอดหกปีกำลังสั่นไหวเพราะโอกิเพียงคนเดียว

อ๊ะ ฉันนึกอะไรดีๆออกแล้ว! ในเมื่อวันนี้ฉันจะต้องไปเดตกับโอกิและต้องแต่งตัวเป็นผู้หญิงอยู่แล้ว แต่วันนี้ขอพิเศษหน่อยตรงที่ว่าวันนี้ดันตรงกับวันเทศกาลฤดูร้อนงั้นฉันจะขอเลือกเสื้อผ้าเองดีกว่า>O<

เราเดินออกมาจากตัวโรงเรียน(อีกแล้ว-O- จะว่าไปฉันเริ่มเมื่อยแล้วนะที่ต้องเดินกลับไปกลับมาหลายๆรอบ-_-;;)มาทางที่จะไปสถานีรถไฟ  ฉันเดาได้ไม่ยากเลยว่าครั้งนี้เขาจะพาฉันไปที่ไหนถ้าไม่ใช่ที่ที่ฉันอาจจะได้ไปกับทาเครุ หากฉันไม่ตัดสินใจวิ่งกลับมาหาโอกิซะก่อน ตอนนี้ฉันคงจะไปเที่ยวอยู่ที่นั่นแล้ว แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นใจฉันมันก็คงจะค้างคาอยู่ที่โอกิอยู่ดีแหละ เชื่อฉันมั้ยล่ะ

อ๊ะ..เข้าร้านนั้นกันเถอะนะ

จะใส่เหรอ...ไอ้นั่นน่ะO_O”

ก็มันเทศกาลฤดูร้อนครั้งแรกในชีวิตนี่นา ขอสวยหน่อยไม่ได้หรือไงยะ-O-“

ยัยบ้าแบบเธอใส่อะไรก็ไม่สวยหรอก

วะ..ว่าไงนะ! งั้นเหรอถ้านายอยากไปเดตกับฉันในสภาพเด็กผู้ชายแบบนี้ก็ตามใจเถอะ เชอะ!”

ไม่เอาเฟ้ย! งั้นก็รีบเดินตามมาสิจะเข้าไม่ใช่รึไง

อื้อ!”

โอกิเดินเอามือล้วงกระเป๋าเข้าไปในร้าน แต่ฉันเห็นนะก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปในร้านเขาแอบเหล่มองมาสบตากับฉันแวบหนึ่งแล้วเดินเข้าไปด้วยท่าทางเขินๆที่ไม่รู้สาเหตุว่าเขาเขินอะไร คนที่ควรจะเขินนั่นมันฉันมากกว่า=O=

กรุ๊ง กริ๊ง~

เอ่อ..คือว่า..ใครเป็นคนใส่เหรอคะ?”

พนักงานสาวญี่ปุ่นเดินมาถามฉันกับโอกิที่ยืนทำอะไรไม่ถูกกับการเข้าร้านเช่าชุดยูกาตะ*เป็นครั้งแรก ถึงจะฟังไม่ออกแต่ดูท่าทางคงต้องโดนพนักงานจ้องเหมือนคราวที่แล้วสินะT_T


(*ยูกาตะเป็นชุดกิโมโนอย่างหนึ่งที่ทำจากผ้าบาง ๆ ไว้ใส่ลำลองสบาย ๆ ในช่วงฤดูร้อน ชุดยูกาตะมักจะมีสีสันที่สดใสลวดลายตามความชอบของผู้สวมใส่หรือไม่ก็ตามแฟชั่นของปีนั้น ๆ สุุภาพสตรีญี่ปุ่นมักจะแต่งชุดยูกาตะไปในงานเทศกาลฤดูร้อน หรือไม่ก็เวลาไปดูงานการแสดงดอกไม้ไฟ ซึ่งก็เป็นสีสันที่ขาดไม่ได้เลยของงานนั้น ๆ)


ก็ต้องเป็นยัยบ้าที่ยืนอยู่ข้างๆผมอยู่แล้วสิครับ"  โอกิตอบด้วยภาษาญี่ปุ่นแล้วมองไปทั่วร้าน

“('_')“ >>ฉัน

เขาคงไม่แอบนินทาฉันทางอ้อมด้วยภาษาญี่ปุ่นหรอกมั้งทำไมพนักงานถึงมองมาแปลกๆ=_=;;; หวายูกาตะในร้านนี้มีแต่ลายสวยๆสีสวยๆทั้งนั้นเลย*O*

งะ..งั้นเหรอคะ ฉันคิดว่าเป็นน้องชายของคุณ ต้องขอโทษด้วยค่ะ..เอ่อ..ขอดูขนาดตัวหน่อยนะคะ”  

คุณผู้อ่านเชื่อฉันมั้ยย>_< ฉันฟังภาษาญี่ปุ่น(แค่ประโยคนี้ประโยคเดียว-_-)ออกด้วยแหละ!  

เชิญเลยค่ะ>O<”

ตื่นเต้นเกินไปแล้วนะเธอน่ะ=_=”

ฉัน..ตื่นเต้น? เป็นไปได้ยังไงก็ในเมื่อตอนเช้าฉันยังไม่มีความรู้สึกตื่นเต้นตอนที่กำลังจะไปกับทาเครุเลยสักนิด เอ๋?! ปะ..เป็นไปได้ไง แบบนี้ก็เท่ากับว่าฉันอยากจะมากับโอกิมากกว่าทาเครุ ไม่! ระ..ระ..เรื่องนี้มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ ฉันไม่ยอมรับหรอกนะ ไม่มีทางๆๆๆ( >_<)(>_<  )

นี่! ฟังอยู่มั้ยเนี่ย

ห๊ะ ฟังอะไรอ๋อ ฟังอยู่สิๆ>////<”

โกหกชัดๆ-_-^ เอ้า ไปลองตัวนี้ให้ดูหน่อย ฉันว่ามันสวยดี เร็วๆด้วยล่ะ

อะ..อื้ม

ครืดด~

ฉันเข้ามาในห้องลองเสื้อแล้วถอดเสื้อนอกที่เป็นเสื้อผู้ชายออกจนเหลือแต่กางเกงขาสั้นเอาไว้ใส่กันยามฉุกเฉินกับที่รัดหน้าอกไม่ให้แผนแตกเอาไว้ แล้วมองดูชุดยูกาตะที่โอกิบอกให้ฉันลอง มันก็สวยดีนะ..แต่มันจะเหมาะกับฉันเหรอถ้าเกิดฉันเป็นคนใส่ มันเป็นชุดยูกาตะสีชมพูสดที่มีลายกลีบดอกซากุระเต็มไปหมด น่ารักจนไม่กล้าใส่ดะ..เดี๋ยวนะ เอ่อ เขาใส่กันยังไงอ่ะ อุ๊ย ดูท่าทางแล้วงานจะเข้า-_-;;

ครืด~ (เปิดแค่นิดเดียว)

เอ่อ..คือ..อุ๊ย!O_o”

ฉันคิดไว้ว่าจะแง้มๆประตู(ถึงจะบอกว่ามันเป็นประตูแต่จริงๆมันคือผ้าคลุมค่ะ-O-)มองหาพนักงานก่อนแล้วค่อยตะโกนเรียกให้มาช่วยใส่ แต่เปิดไปดันเจอหน้าโอกิเต็มๆ นี่เขาเล่นยืนใกล้ประตูขนาดนี้คงไม่ได้คิดแอบดูหรอกนะ!

อะไรกัน ยังไม่เสร็จหรอกเหรอ

คือว่านะ..นายช่วยไปเรียกพนักงานมาให้หน่อยสิ ขอร้องเลย นะๆ

มีอะไรที่ต้องเรียกพนักงานด้วย รีบๆใส่ออกมาให้ฉันดูก่อนเถอะน่าแล้วค่อยเปลี่ยนลายอื่น

มะ..ไม่ใช่ ฉันไม่ได้จะเปลี่ยนลาย ฉันใส่มันไม่เป็นเลยต่างหาก-///-”

ก็บอกกันตั้งแต่แรกสิ เฮ้อ..”

ครืดด~

โอกิเปิดผ้าคลุมห้องลองเสื้อภายในเวลาประมาณสองวินาทีได้ เขาก็เข้ามายืนเบียดกับฉันข้างในห้องลองเสื้อได้สบายๆแล้วเอามือขึ้นมาปิดปากฉันไว้ ฉันตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้อีกแล้วเหร๊ออออ!!

“OxO!”

อยู่เงียบๆแล้วปล่อยตัวตามสบายให้ฉันใส่ให้ก็จบ ไม่ต้องเสียเวลาเรียก

อันอะไออำแอบอั้นไอ้ไอเอ่า!(มันจะไปทำแบบนั้นได้ไงเล่า!)”

ห้ามส่งเสียงดังปล่อยให้ฉันใส่ยูกาตะให้เธอเงียบๆ แล้วก็นะตอนนี้เธอก็ไม่ได้โป๊สักหน่อยถึงโป๊อยู่ก็คงไม่น่าดูเท่าไหร่

ฉึก!

ทะ..แทงใจดำเกินไปแล้ว!

“!!!”

“..จะปล่อยแล้วนะ

เขาเริ่มคลายแรงที่ใช้เพื่อกดปากฉันให้เบาลงแล้วค่อยๆเอามือออกไป สถานการณ์ตอนนี้แทบจะไม่ต่างจากเดตครั้งแรกในวันนั้น แต่ที่ต่างคงจะเป็นใจฉันเพราะเดตวันนี้ฉันเป็นคนสร้างมันขึ้นมา

โอกิหยิบยูกาตะสีชมพูสดนั่นมาใส่ให้ฉันโดยปล่อยให้ฉันยืนอยู่นิ่งๆเงียบๆ เขาขยับมือไปมาเหมือนคนที่ใส่บ่อยๆจนชำนาญเลยแฮะ เอ๋..ดูเป็นมืออาชีพจังO_o

นายใส่เป็นด้วยเหรอ?”

มันแปลกตรงไหนที่ผู้ชายอย่างฉันจะใส่มันเป็น

อ๋อ..เพราะงานอดิเรกแต่งหญิงสินะ

ใช่

เย้ย! ฉันพูดเล่นนะเนี่ย

ฉันก็พูดเล่น ผู้ชายแบบฉันไปแต่งหญิงก็บ้าแล้ว-_-^^”

อ่าว ขนาดฉันยังแต่งเป็นผู้ชายได้เลยนะ-O-”

มันคนละเรื่องกันเฟ้ย=*=

แล้วเพราะอะไรล่ะ?"

"ฉันอยู่ที่ญี่ปุ่นมานานแล้วพอเห็นแม่ใส่บ่อยๆก็เลยจำมาก็แค่นั้นเสร็จแล้ว"

ฉันมองภาพของตัวเองที่สะท้อนบนกระจก ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะได้มีโอกาสใส่ยูกาตะสวยๆเหมือนตอนนี้  ผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆกำลังมองดูฉันในกระจกแบบเดียวกันก่อนจะยิ้มออกมาเหมือนภูมิใจในผลงานการใส่ยูกาตะของตัวเองมากจนไม่ยอมหุบยิ้มสักที รู้สึกสยองเล็กๆแฮะ=_=;;

"คงต้องคิดใหม่ว่ายัยบ้าอย่างเธอพอใส่ชุดสวยๆก็สวยได้นะJ"

"เห็นมั้ยล่า^O^~"

"คุณลูกค้ายังลองไม่เสร็จอีกเหรอคะ?"

เสียงเร่งเป็นภาษาญี่ปุ่นดังออกมาจากข้างนอกทำให้เราสองคนหุบยิ้มโดยอัตโนมัติ

"ครับๆ เสร็จแล้วครับ"

"น่ะ..นายจะตอบแทนฉันทำไมเนี่ยยย?!!"

"พูดอย่างกับตัวเองฟังออกเลยนะหึ"

ฉึก!

..โดนแทงใจดำรอบที่สอง ฮือออ~T^T

“ฮึ่ย~ ฝากไว้ก่อนเถอะ"

"เธอฝากอะไรฉันไว้กี่ครั้งแล้วเนี่ย-_-;"   

ครืดด~

"ทะ..ทะ..ทำไมถึงเข้าไปอยู่ข้างในสองคนล่ะคะ?!"

พนักงานคนนั้นพูดว่าอะไรกันนะ อยากรู้จัง แต่น่าจะเป็นเรื่องที่โอกิเดินออกมาจากห้องลองเสื้อพร้อมฉันนั่นแหละ เฮ้อ!

"แฟนผมใส่ยูกาตะไม่เป็นน่ะครับก็เลยเข้าไปช่วยใส่ให้"

"บะ..แบบนั้นมัน..!"

"จ่ายเงินตรงไหนครับ?"

"ทะ..ทางนี้ค่ะ"

"แล้วก็ช่วยเอาถุงมาใส่เสื้อตัวเก่าของแฟนผมให้ทีนะครับ"

"คะ..ค่ะ!"

พนักงานคนนั้นหน้าแดงใหญ่แล้วนะ!! ตาบ้านี่ไปพูดอะไรไว้กันแน่! ตอนพนักงานเดินมาเอาเสื้อตัวเก่าไปจากมือฉันเพื่อใส่ถุงให้ก็ดูจะรีบๆ หลังจากเอาเสื้อผ้าใส่ถุงเสร็จแล้วก็รีบถือถุงนั้นมาให้ฉันก่อนจะรีบขอตัวไปอยู่กับลูกค้าคนอื่นแทน อืม..น่าสังสัย=*=

"มัวยืนมองอะไรอยู่น่ะ เดี๋ยวไปไม่ทันดูดอกไม้ไฟฉันไม่รู้ด้วยนะ"

          ขอจบการสงสัยไว้เพียงเท่านี้! เพราะตานั่นชิงจ่ายค่าเช่าชุดยูกาตะและกำลังเดินออกไปจากร้านแล้วว ฉันคาดว่าหลังจากนี้ฉันคงสนุกกับชีวิตไม่น้อยเลย>_<


@@@@@@



สวัสดีค่ะ ไม่รู้จะทักทายอะไรกันดี...ก็..ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ เคยบอกเอาไว้ว่าจะอัพให้จบภายในเดือนนี้เรายังไม่ได้ลืมนะ แต่ถ้าหากมันไม่ทันจริงๆแล้วเกิดเลยไปเดือนใหม่สักวันสองวันก็อย่าโกรธกันเลยนะT_T บ๊ายบายเจ้าค่ะ~




BB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น