First Love ปฏิบัติการตามล่าหาหัวใจของยัยคุณหนูตัวแสบ

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 ความแตก!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 883
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 มิ.ย. 58

1
ความแตก!!

06.35 .

ณ บนเครื่องบิน

ตอนนี้ฉันอยู่บนเครื่องบินที่กำลังจะบินไปที่ญี่ปุ่นและอยู่ในสภาพที่เป็นเด็กผู้ชาย! เอาเข้าจริงก็ตื่นเต้นไปหมดแถมถ้าจะเข้าห้องน้ำก็ต้องเดินหลับตาเข้าไปอีกมันดูย่ำแย่กว่าที่จินตนาการเอาไว้ซะทุกเรื่องถ้าอยู่ในห้องรูมเมทแล้วก็ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำตลอดอีกอะไรจะดูยุ่งยากแบบนี้นะTOT

ขณะนี้เครื่องบินกำลังจะลงจอดที่เมืองโตเกียวประเทศญี่ปุ่น กรุณารัดเข็มขัดนิรภัยด้วยค่ะ..”

คงต้องเตรียมใจให้พร้อมเพราะตอนนี้ฉันถึงญี่ปุ่นแล้วจะถอยหลังกลับไปมือเปล่าไม่ได้เด็ดขาดตอนนี้คนที่ฉันตามหาอยู่ไม่ไกลแล้วในเมืองนี้!

07.05 .

ณ โรงเรียนนาไซ ไฮสคูล

ถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพพพ รถแท็กซี่ได้มาจอดหยุดอยู่ที่หน้าโรงเรียนเป็นอันเรียบร้อยและขอบอกเลยว่า..โรงเรียนนี้ใหญ่สุดๆแถมยังดูหรูหราเหมือนพวกโรงเรียนของเจ้าชายยังไงไม่รู้ แต่ก็เอาเถอะ เริ่มปฏิบัติการปลอมตัวได้ ไปกันเลยย!

ความมั่นใจกลับหายไปเพราะการเดินวนไปวนมาอยู่รอบตึกเรียนอยู่นานสองนานก็โรงเรียนมันใหญ่เกินไปก็เลยหาหอพักไม่เจอTOT  ถึงจะมีผู้ชายเดินไปเดินมาให้วุ่นแต่ไม่รู้เลยว่าคนไหนเป็นคนไทยถึงฉันจะพอรู้ภาษาญี่ปุ่นมาบ้างแต่ถ้าต้องสื่อสารกันฉันขอบาย~T^T

นี่นายคนนั้นน่ะ!เห็นเดินลากกระเป๋าไปมาอยู่รอบตึกไม่รู้ทางไปหอพักรึไง?”

ขอบคุณพระเจ้าU_U มีคนไทยเข้ามาทักฉันพอดีแถมยังไม่ถูกจับผิดอีกต่างหาก หน้าตาก็..เรียกว่าหล่อก็คงได้..ผมสีดำสนิทที่เหมือนไม่ได้เซ็ตมาแต่กลับดูเท่ที่ขัดกับสีผิวเนียนขาวแล้วยังไอ้ดวงตาสีดำสนิทที่มันดูเจ้าเล่ห์อย่างบอกไม่ถูกคู่นั้นอีก ว้ายยย แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาวิจารณ์หน้าตาคนอื่นนะยะ!

อะ..อื้อ!” 

เรียกฉันว่าโฮชิก็ได้ยินดีที่ได้รู้จัก เดี๋ยวจะนำทางไปให้แล้วกันฉันกำลังว่างอยู่พอดี

โฮชิเดินมาจนหยุดอยู่ที่หน้าฉัน ยืนเอามือล้วงกระเป๋าแบบเท่ๆแล้วมองมาด้วยสายตาที่บอกไม่ถูกแต่ดูยังไงก็หล่อจริงๆนะ>O<

ผะ..ผมชื่ออายาเมะ ยูกิ แล้วก็เรื่องที่จะนำทางให้ขอบคุณนะครับ

เฮ้ๆไม่ต้องสุภาพขนาดนั้นเรารุ่นเดียวกัน แต่ผมนายยาวจังนะยังกับผู้หญิงแน่ะ

“ยะ..อย่างงั้นเหรอ

ล้อเล่นน่ะล้อเล่น อย่าทำหน้าตกใจแบบนั้นสิเดี๋ยวก็ได้เข้าใจผิดกันพอดี ฮ่ะๆ  อย่าล้อเล่นจะได้ม้ายยยย การล้อเล่นบางอย่างก็สามารถทำให้หัวใจวายได้นะเฟ้ย!

โทษทีๆ เดี๋ยวจะพาไปหอพักล่ะนะ ตามมาสิ

บางทีความคิดที่จะมาอยู่ในโรงเรียนที่เต็มไปด้วยผู้ชายแบบนี้ก็อาจจะเป็นเรื่องที่ไม่สมควรเป็นอย่างยิ่งแล้วยังปลอมตัวมาแบบนี้หัวใจอาจจะวายตายได้ทุกเสี้ยววินาที(เว่อร์)

ทำไมนายถึงไม่ถามทางใครสักคนเดินอยู่แค่นั้นแล้วเมื่อไหร่มันจะไปเจอ   โฮชิพูดขึ้นทำลายความเงียบระหว่างทางที่กำลังเดินไปหอพัก

ก็..พูดภาษาญี่ปุ่นไม่ค่อยคล่องน่ะเลยกลัวว่าจะสื่อสารผิด..”

อย่าบอกนะว่านายไม่รู้O_O!”

ไม่รู้เรื่องอะไรเหรอ?”

ก็เรื่องที่ว่าโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนที่มีไว้สำหรับคนไทยที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่นไง ถ้าจะสื่อสารกันแค่ภาษาไทยก็เกินพอแล้ว

เพล้งงง~ (เสียงหน้าแตก)

คุณแม่ทำไมถึงไม่ได้บอกหนูเรื่องนี้ล่ะค้าาTOT แล้วไอ้โรงเรียนแบบนั้นมันมีอยู่จริงบนโลกด้วย ฉันล่ะทึ่ง! สงสัย ผอ.ของโรงเรียนนี้ท่าจะบ้า=_=

อ๋อ นั่นสินะ ผมลืมไปซะสนิทเลย ฮะๆ   เป็นการแก้ตัวที่ไม่เนียนแล้วยังดูน่าสมเพชสุดๆไปเลย ฮืออ~

โฮชิไม่ถามอะไรต่อแล้วเดินไปเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่ที่หน้าหอพักที่แสนจะดูไฮโซแล้วก็ใหญ่สุดๆโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนคุณชายจริงๆใช่ม้ายยย

เอ้า!ถึงแล้ว นายคงไม่ลืมขนาดห้องตัวเองอยู่ชั้นไหนหรอกนะ

ไม่ต้องห่วงถ้าเรื่องห้องละก็ผมยังจำได้แม่น!ยังไงก็ขอบคุณนะที่พามาส่ง

ไม่เป็นไร แต่คราวหน้าคราวหลังมีปากก็หัดถามคนอื่นซะบ้าง

เขาทำท่าจะเดินจากไปแต่อยู่ๆก็หันหลังกลับมาหยิกแก้มฉันแรงจนแก้มฉันแดงเถือก เบามือหน่อยจะเป็นไรมั้ยฟร่ะ!

โอ๊ยยยย เจ็บนะ ผมรู้แล้วน่า

ไปล่ะ โชคดี

พวกผู้ชายเดี๋ยวนี้เล่นหยิกแก้มกันด้วยเหรอ? เท่าที่ฉันเกิดมาเห็นแต่จะหาเรื่องชกกันอยู่อย่างเดียวหรือว่า...โฮชิจะชอบผู้ชาย!หรือไม่ก็เพราะฉันเป็นผู้หญิงพอแต่งเป็นผู้ชายเลยน่ารักเกินไปO_O

แต่เรื่องนั้นช่างมันก่อนที่ต้องทำตอนนี้คือเข้าหอพักไปหาห้องของตัวเองแล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนักเรียนซะ

แอ๊ดดดด~

ทันทีที่ฉันได้ก้าวเท้าเข้ามาในสถานที่ที่ชื่อว่า’หอพักแต่ความรู้สึกยังกับมาโรงแรมอย่างบอกไม่ถูกดูจากข้างนอกก็ว่าใหญ่แล้วนะแต่พอเข้ามาข้างในก็รู้เลยว่ามันกว้างมากกกแถมยังดูหรูหราเกินกว่าที่คิด ชักอยากจะไปถาม ผอ.ขึ้นมาจริงๆว่าที่นี่มันคือโรงเรียนแน่นะ=__=

ห้อง 514

รูมเมท อายาเมะ ยูกิ&ฮายาชิ โอกิ

หลักฐานยืนยันว่าฉันเป็นเจ้าของห้องก็เขียนอยู่ที่ป้ายแขวนหน้าห้องที่มีชื่อฉันที่เป็นภาษาญี่ปุ่นที่อ่านได้ว่า อายาเมะ ยูกิ เป็นชื่อปลอมที่คุณแม่แต่งให้โดยเฉพาะแล้วสายตาก็ดันไปเห็นชื่อของคนที่จะมาเป็นรูมเมทเข้าพอดีชื่อฮายาชิ โอกิ สาธุ!!ขอให้ไม่ใช่คนโรคจิตหื่นกามสกปรกซกมกกลับชาติมาเกิดเป็นพอ!

ติ๊ด~

ฉันหยิบคีย์การ์ดที่เอาไว้ใช้เปิดประตูแทนกุญแจออกมาก่อนจะวางลงไปบนที่วางบัตรที่ติดอยู่หน้าประตูแล้วเมื่อมีเสียงสัญญาณดังขึ้นประตูก็จะเปิดออกเองอย่างง่ายดาย เทคโนโลยีสมัยนี้ล้ำหน้าจริงๆ-O-

ในห้องหนึ่งจะมีเตียงอยู่สองเตียงมีตู้เสื้อผ้าโทรทัศน์ส่วนของห้องน้ำก็มีห้องอาบน้ำอยู่ข้างใน แล้วดูเหมือนว่าคนที่ชื่อโอกิจะยังไม่มาเพราะห้องยังสะอาดเอี่ยมอ่องไม่มีอะไรที่ดูเหมือนถูกใช้แล้วสักนิดก็วันนี้เป็นวันเปิดเทอมใหม่วันแรกนิแล้วฉันดันมาเช้าก็เลยมาถึงก่อนเป็นเรื่องธรรมดาแต่มันก็ถือเป็นเรื่องโชคดีที่ฉันสามารถอาบน้ำได้อย่างสบายใจล่ะนะ~

ตะกุก~ตะกัก~

ฉันหยิบของทุกอย่างเข้าไปเตรียมไว้ในห้องน้ำจนที่พื้นห้องน้ำมีแต่ของรกไปหมดไหนจะเป็นผ้าที่ใช้พันหน้าอกปลอมตัวแล้วก็พวกของใช้ส่วนตัวต่างๆแล้วเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยฉันก็ทิ้งตัวลงไปในอ่างอาบน้ำอย่างสบายตัวสุดๆ

อา..มันรู้สึกดีจริงๆ>O<

ผ่านไป 10 นาที

หลังจากที่อาบน้ำขัดผิวทาครีมเสร็จเรียบร้อยจนป่านนี้คนที่ชื่อโอกิก็ยังไม่มา ฉันคงต้องรีบแต่งตัวไว้ก่อน ถ้าความลับแตกตั้งแต่วันแรกทุกอย่างก็เป็นอันจบ! โอ๊ยย ไม่อยากจะนึกกTOT

ฉันลุกออกจากอ่างอาบน้ำเพื่อไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่ถูกแขวนอยู่ข้างกับอ่างมาพันรอบตัวแล้วมัดปมผ้าเช็ดตัวไว้แน่นจนแน่ใจว่ามันจะไม่หลุดแล้วเดินไปคุ้ยหาของส่วนตัวในกองสิ่งของทั้งหลายที่ใช้ปลอมตัวเป็นผู้ชายแต่ก็พบว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดกลับลืมหยิบมา..ใช่แล้วค่ะ!ฉันลืม กกน.ไว้ในกระเป๋าแล้วลืมหยิบเข้ามาด้วยย ม๊ายยยยยTOT

ฉันควรจะออกไปดีมั้ยนะแต่ถ้าไม่ออกไปฉันก็ต้องใส่กางเกงแบบที่ไม่มีกกน.ออกจากห้องน้ำแบบนั้นไม่เอาน้าYOY!! แค่ออกไปหยิบแป๊บเดียวเองเท่านั้นคนที่ชื่อฮายาชิ โอกิก็คงจะยังไม่มาหรอก..

ฮู่ววว~ รอดไปที ดูเหมือนจะยังไม่มาจริงๆทางสะดวกแล้วนะไอรินรีบไปเร็วเข้า!

ตะกุก ตะกัก~

ในที่สุดก็เจอแล้วว นี่ฉันลืมหยิบของสำคัญแบบนี้เข้าไปได้ไงกันนะ=__= ต้องรีบวิ่งกลับเข้าห้องน้ำ..

ติ๊ด~

แอ๊ดด~

เฮ้ยยยยย!!”

กรี๊ดดดดดดด!!”

มะ..ไม่ทันแล้ว! ระหว่างที่ฉันกำลังจะเดินกลับไปที่ห้องน้ำประตูห้องก็มีสัญญาณดังขึ้นแล้วถูกเปิดออก..ผู้ชายคนที่อยู่หน้าประตูคนนี้น่าจะเป็นคนที่ชื่อฮายาชิ โอกิไม่งั้นประตูจะไม่มีทางเปิดได้ ถ้าหากไม่ใช้คีย์การ์ดที่แต่ละห้องจะมีแค่สองอันหรือคนละอันเท่านั้น..แต่ที่สำคัญกว่านั้น!ฉันอยู่ในสภาพที่มีผ้าเช็ดตัวเพียงผืนเดียวมัดเป็นเกาะอก! ส่วนกกน.ก็แอบไว้ข้างหลังทันก่อนที่เขาจะเห็น มีแต่ที่ถูกเห็นไปแล้วก็คือฉัน!

ผะ..ผู้หญิง!”

คือ..ว่า..”

ปัง!

ตกกะใจ!ผู้ชายที่มีนามว่าฮายาชิ โอกิ(ยังไม่ได้ถามเจ้าตัวเลยสักนิด)เดินเข้ามาพร้อมกับปิดประตูเสียงดังแล้วพุ่งมาจับที่ไหล่ฉันอย่างแรงแบบตั้งตัวแถบไม่ทัน

ทำไมผู้หญิงถึงมาอยู่ที่นี่!”

ถ้าจะให้เล่าเรื่องมันยาว..”

นี่มันห้องของฉันกับคนที่ชื่ออายาเมะไม่มีชื่อของผู้หญิงแล้วอีกอย่างโรงเรียนนี้ไม่มีนักเรียนหญิง!”

ฉันนี่แหละชื่ออายาเมะ ยูกิ..เข้ามาในฐานะนักเรียนชาย..”

ว่าไงนะ!หมายความว่ายังไง!”

โอ๊ยยย ฉันโชคร้ายเท่าไหร่แล้วที่ต้องมาถูกเห็นสภาพนี้แล้วอีตาฮายาชิ โอกินี่ก็ใส่คำถามมาไม่ยั้งไม่ดูสภาพฉันตอนนี้เลยสักกะนิ๊ด

เอ่อ..คือว่า..ขอให้ฉันไปแต่งตัวก่อนจะได้มั้ย

อะ..ชะ..เชิญ!”

หลังจากการถูกจับไหล่จนแรงแล้วถูกใส่คำถามมาไม่หยุดฉันก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าวแล้วรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปแต่งตัวแล้วก็ไม่ลืมที่จะพันหน้าอกและมัดผมให้เรียบร้อยให้เหมือนกับเด็กผู้ชายเสื้อผ้าที่เหมือนเอาของน้องชายมาใส่ก็ถูกสวมลง(ถึงฉันจะเป็นลูกคนเดียวก็เถอะ=__=) ทุกอย่างเรียบร้อยไม่มีผิดเพี้ยนเหมือนตอนเช้าที่ยังไม่มีใครจับได้จนกระทั่งตอนนี้! ไม่อยากจะนึกก็ต้องนึก ตอนนี้เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับฉันตั้งแต่วันแรก เพราะไอ้กางเกงในบ้านั่นตัวเดียว!น่าอับอายที่สุดดดดT/////T

แอ๊ดด~

“โห...กลายมาเป็นผู้ชายแถมยังไม่มีนมแบบเมื่อกี้อีกต่างหาก

หยาบคายถึงยังไงนายก็รู้ความจริงแล้วว่าฉันเป็นผู้หญิงเพราะงั้นห้ามหลุดปากออกไปเด็ดขาด!”

ถ้าเธอไม่ยอมบอกเหตุผลที่ปลอมตัวเข้ามาฉันก็อาจจะรับปากไม่ได้ว่ามันจะหลุดออกไปรึเปล่า

ที่ฉันเข้ามาในโรงเรียนนี้ก็เพราะ...”

จะเล่าให้ฟังจริงดิO_O?”

แล้วมีทางเลือกอื่นมั้ยล่ะ นายเป็นคนแบล็กเมลล์ฉันอยู่นะ!”

“..อ้อ จริงด้วย งั้นก็เชิญเล่าต่อ

ฉันล่ะหนักใจจริงๆนี่ฉันจะต้องอยู่กับคนแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนกันแต่ก็พอจะมีข้อดีให้เห็นอยู่อย่างเดียวคือหน้าตาที่ต้องยอมรับเลยว่าอยู่ในระดับดีหรืออาจจะมากกว่านั้น ผมสีน้ำตาลอ่อนสลับเข้มเหมือนสีคาราเมลแล้วยิ่งมีดวงตาสีน้ำตาลอ่อนชวนละลายนั่นอยู่บนใบหน้าและมีโครงหน้าเข้ารูปผิวขาวน่าจับ  สรุปง่ายๆโดยรวมคือเป็นสิ่งที่ดูแล้วน่าหลงใหลและชวนเคลิ้มมากสำหรับผู้หญิงทั่วไป...แต่ไม่ใช่ฉัน!

ฉันกระแอมออกมาเบาๆแล้วเริ่มต้นเล่าถึงเหตุผลที่มาที่นี่

“..ฉันมาตามหาคนที่เป็นรักแรกเมื่อหกปีก่อนที่ฉันบังเอิญไปเจอเข้าตอนไปเที่ยวบ้านคุณยายแล้วหลังจากนั้นฉันก็จำอะไรไม่ได้แม้แต่ชื่อและหน้าตาของเขาจำได้เพียงคำพูดคำสุดท้ายและสร้อยคอรูปดาวของฉันกับสร้อยรูปพระจันทร์ที่เขาใส่ตลอดเวลาตอนอยู่กับฉันแล้วเมื่อไม่กี่วันมานี้แม่ฉันได้ข่าวว่าผู้ชายคนนั้นเข้ามาเรียนที่โรงเรียนนี้ฉันก็เลยปลอมตัวเข้ามาเพื่อมาหารักแรกที่ตามหามาโดยตลอด แค่นี้แหละ!”

“...

ดูเหมือนหลังจากที่ฉันเล่ามาซะยืดยาวตั้งแต่ต้นจนจบฮายาชิ โอกิมีท่าทางชะงักไป ตาเบิกกว้างแต่ยังไม่พอ ปากนี่ก็อ้าซะ..เอ่อ..คุณชายรอแมลงวันเข้าไปวางไข่ในปากหรือไงคะ-_-; ก่อนที่จะปรับสีหน้าเป็นแบบเดิมแล้วหันมาตอบด้วยสีหน้าเยาะเย้ยสุดๆ คนอะไรเนี่ยเปลี่ยนอารมณ์ง่ายชะมัด!

เรื่องแบบนั้นยังมีอยู่อีกเหรอเนี่ยพวกที่เชื่อในรักแรกเหมือนในอนิเมะแล้วก็นิยายรักหวานแว๋วน่ะ

นายไม่มาเป็นฉันนายไม่มีทางรู้หรอกฮายาชิ!”

ตามวัฒนธรรมพื้นฐานที่ฉันอ่านมาก่อนที่จะมาญี่ปุ่น ถ้ายังไม่สนิทกันมากต้องเรียกด้วยนามสกุลก่อนถึงจะควรเรียกชื่อได้ แต่ในประเทศไทยไม่เห็นจะมีอะไรแบบนี้เลยให้ความรู้สึกตื่นเต้นไปอีกแบบ>_<

“..อย่าเรียกฉันแบบนั้น

ห๊ะ?”   ฉันว่าฉันยังความจำดีอยู่นะที่ฉันอ่านมามันเขียนแบบนั้นจริงๆ-O-

ฉันเกลียดนามสกุลตัวเอง แต่ถ้าหากเธอจะเรียกฉันต้องเรียกว่าโอกิเท่านั้น

ก็ได้ๆ แต่กลับมาเรื่องเดิมก่อน นายจะไม่บอกใครเรื่องที่ฉันเป็นผู้หญิงแล้วใช่มั้ย?”

อืม แต่มีข้อแม้ว่าเธออายาเมะ ยูกิจะต้องไปเดตกับฉันทุกวันอาทิตย์ในฐานะเด็กผู้หญิง!”

บ้าไปแล้ว-_-“

ไม่ได้บ้าเฟ้ยย ถ้าเธอไม่ทำฉันก็ไม่รับปาก

นี่มันเรียกบังคับกันชัดๆกะจะเก็บเดตแรกไว้ให้กับรักแรกของฉันแล้วเชียว แต่ก็เอาเถอะไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรแต่นายต้องช่วยฉันหารักแรกของฉันด้วย

ก็ได้ น่าสนุกดีนี่

งั้นก็ตกลงตามนี้!”


@@@@@



สวัสดีค่ะ
อัพจบ 1 ตอนแล้วค่าา 
มาติชมกันได้เลยนะคะ(เราไม่กัด) จะรับทุกความคิดเห็นอย่างเต็มใจเลยค่ะ!^--^


B B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น