First Love ปฏิบัติการตามล่าหาหัวใจของยัยคุณหนูตัวแสบ

ตอนที่ 18 : บทที่ 17 ความสัมพันธ์ที่ไม่เหมือนเดิม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 399
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 พ.ค. 58

17
ความสัมพันธ์ที่ไม่เหมือนเดิม

วันต่อมา..

พักกลางวัน

เมื่อคืนพอฉันกลับไปที่ห้องทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ทั้งๆที่สมองอยากจะสั่งให้หลับก็ไม่ยอมหลับสักทีจนโอกิกลับมาที่ห้องก็เลยต้องแกล้งหลับตั้งนานกว่าเขาจะปิดไฟนอนบ้าง อย่าได้พูดถึงตอนเช้าตื่นมาแล้วบรรยากาศในห้องก็ชวนให้อึดอัดสุดๆต่างคนต่างเมินใส่กัน(ทำไมฉันจะต้องเป็นฝ่ายเริ่มพูดก่อนด้วยล่ะ ชิ!) ยิ่งตอนพักเที่ยงร้านขายขนมปังมันช่างไม่ต่างอะไรกับสนามรบตามเคย-_- ปกติแล้วฉันมักจะไปขลุกตัวอยู่กับโอกิทุกเที่ยงแต่คงจะเป็นแบบนั้นไม่ได้แล้ว..วันนี้ฉันจะต้องพึ่งกำลังตัวเองแทรกเข้าไปให้ได้เลย!

ขอทาง..หน่อย..คร้าบบ>_<”

เอาขนมปังยากิโซบะสองอัน!!”

ขนมปังเมล่อนสามครับ!”

ขนมปัง^&%$#@!”

ทำไมไม่มีใครสนใจฉันที่ยืนอยู่ตรงนี้เลยสักนิดT_T ดูท่าทางแล้ว..วันนี้คงต้องเก็บท้องไว้หาอะไรกินตอนเย็นเอาดีกว่า บ๊ายบายขนมปังจ๋า~ ฮืออออ TOT

พลั่ก!

โอ๊ย!”

มีใครบางคนพุ่งออกมาจากมรสุมหน้าร้านขนมปังแล้วชนเข้าที่ไหล่ฉันอย่างจัง วันนี้มันโชคร้ายสุดๆไปเลยยยT^T

ฮะ..เฮ้ย ขอโทษ..อายาเมะ?”

เอ๋..โนดะ!?O_O”

มายืนบื้อตรงนี้อาจจะไม่ใช่ฉันคนเดียวก็ได้นะที่ออกมาแล้วจะชนนาย-_-”

ฉัน เอ้ย ผมเองก็จะมาซื้อขนมปังเหมือนกันไม่ได้มายืนบื้อเฉยๆสักหน่อย..”

เห็นแล้วน่าสงสารแฮะ ยืนอยู่ข้างหลังแบบนี้ชาตินี้คงไม่ได้กินหรอก เอ้า ฉันให้อันนึง

โนดะหยิบขนมปังออกมาหนึ่งชิ้นจากที่มีอยู่ในมือสามชิ้นแต่ถึงจะแค่ชิ้นเดียวก็ไม่เป็นไรแล้วตอนนี้*O*

ขอบใจนะ เย้!!”

ดีใจเว่อร์ไปแล้ว-_-; ไปนะ แล้วเจอกันที่ห้องเรียน

เดี๋ยวก่อน!”

ฉันกำขนมปังในมือแน่นก่อนจะรั้งเขาเอาไว้ด้วยการเอื้อมมืออีกข้างไปจับที่แขนของโนดะ

อะไรของนายอีกเนี่ยแค่นั้นไม่อิ่มรึไง-_-”

ขอผมไปกินเป็นเพื่อนนะ^O^”

วะ..ว่าไงนะ?”

ขอ-ไป-กิน-ด้วย-คน-น่ะ^^”

ฉันถือขนมปังที่มีอยู่ชิ้นเดียวในมือแล้วเดินตามโนดะไปเรื่อยๆจนกว่าเขาจะกินขนมปังฉันก็จะยังไม่กินมันหรอกเอาไว้ค่อยกินพร้อมกันอร่อยกว่าเยอะ>_< ส่วนเหตุผลที่ฉันตามเขามามันจะเป็นเรื่องไหนไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่เรื่องที่ฉันอยากจะเข้าใกล้เขาเนี่ยแหละ ในที่สุดฉันก็เจอรักแรกของตัวเองแล้วจะปล่อยไปได้ยังไงเล่า..อีกอย่างถ้าฉันอยู่คนเดียวตอนนี้ฉันอาจจะคิดแต่เรื่องของอีตาบ้านั่นแน่ๆ..

“..เฮ้!อายาเมะ!”

“O_O?”

เป็นอะไรของนายเมื่อวานยังดีๆอยู่เลยแต่วันนี้ทำหน้าเศร้ายังกับอกหักมาเลยนะ

หา?! ปละ..เปล่านะ คนอย่างผมจะไปอกหักมาได้ยังไงๆ ไม่มีทางๆๆ

เหรอ

โนดะเดินจนมาถึงข้างสนามฟุตบอลที่มีตะข่ายเหล็กกั้นเอาไว้ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งพร้อมกับปล่อยขนมปังอีกสองชิ้นที่อุ้มมาตลอดทางลงกับพื้น ถ้าเป็นเวลานี้ตาบ้านั่นคงกำลังนั่งกินขนมปังอยู่บนดาดฟ้า

เอ้า จะมากินเป็นเพื่อนก็นั่งซะสิจะยืนทำไม

“..ครับ

ฉันทิ้งตัวนั่งตามแล้วค่อยๆแกะห่อพลาสติกที่แสนจะยากลำบากเหมือนเดิม ทำไงได้ล่ะ ปกติโอกิมักจะแกะห่อขนมปังให้ฉันตลอดเลยแท้ๆ ..นี่ฉันคิดเรื่องของเขาอีกแล้ว! ยัยบ้าไอรินจะไปคิดถึงอีตาบ้านั่นทำไม พอได้แล้วนะ!

ให้ฉันแกะให้มั้ย=__=;;”

อะ..อืม..ฝากด้วยครับ

ฉันส่งขนมปังให้โนดะช่วยแกะมันออกทั้งๆที่เขาก็กำลังนั่งกินขนมปังของตัวเอง ถึงจะรู้ว่าคนตรงหน้าเป็นรักแรกแต่ใจมันกลับไปนึกหาตาบ้านั่นฝ่ายเดียวเลย..น่าหงุดหงิดตัวเองชะมัด!

เอ้า!เมื่อไหร่จะหยิบไปสักทีเนี่ย

ขะ..ขอโทษ  ฉันเอื้อมมือไปหยิบขนมปังกลับมา

ช่างมันเถอะ ใจลอยแบบนี้มีอะไรคาใจเล่าให้ฉันฟังได้นะ ไหนๆ กะ..ก็เป็นเพื่อนร่วมห้องกัน

อื้อ แต่ผมไม่ได้เป็นอะไรหรอก^^”าค

ฉันเห็นโนดะยิ้มบางๆตอนพูดคำว่าเพื่อนท่าทางแบบนั้นคงจะไม่ค่อยมีเพื่อนเหมือนกับฉัน ไหนๆก็อยู่ห้องเดียวกันแล้วต้องสนิทกันมากกว่านี้ให้ได้! อ๊ะ..ต้องมากกว่าสนิทสิเพราะเขาเป็นรักแรก ฉันจะต้องใกล้ชิดกับเขามากขึ้นเขาจะได้จำได้ว่าคนเมื่อหกปีที่แล้วคือฉัน แต่มันมีอะไรแปลกๆ..ฉันใส่สร้อยรูปดาวไว้ซะทนโท่ขนาดนี้ทำไมเขาถึงไม่ถามอะไรออกมาเลยนะหรือว่า..จะจำไม่ได้ ไม่มีทางน่า! เขาเองก็ใส่อยู่เหมือนกันนี่ คงไม่ทันสังเกตเห็นล่ะมั้ง

นี่นายกินให้มันดีๆหน่อยสิเปื้อนหมดแล้วนะนั่น-O-”

เอ๋?! ตะ..ตรงไหนครับ..O.O!”

โนดะจู่โจมด้วยการเอาผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดให้ตรงแก้มฉันอย่างแผ่วเบา ตะ..แต่ว่าฉันอยู่ในฐานะเด็กผู้ชายนะ บะ..แบบนี้มันคล้ายกับฉากชวนจิ้นในการ์ตูนวายไม่ใช่หรือไง>/////<

อย่าหน้าแดงเซ่! ฉันแค่หวังดีเช็ดให้เฉยๆหรอก ห้ามคิดไปมากกว่านั้นนะเพราะฉันไม่ได้ชอบผู้ชาย!!”

ไม่ได้คิดครับๆ จริงๆนะ///

อายาเมะ..ฉันถามตามตรงนะ เพื่อนกันอย่าโกรธกันล่ะ

คะ..ครับ

เมื่อกี้ตอนที่ฉันเผลอเช็ดหน้านาย..ฉันคิดแวบหนึ่งว่านายเหมือนผู้หญิงมากๆยังกับผู้หญิงมาใส่เครื่องแบบนักเรียนชายอะไรทำนองนั้น..ถ้าเกิดนายเป็นผู้หญิงจริงๆคงจะสวยเนาะ น่าเสียดายนะเนี่ย ว่ามั้ย?”

แค่กๆๆ!

ไม่ใช่เหมือนแต่ใช่เลยต่างหากกกTOT แต่คำว่าสวยทำเอาเกือบจะคายขนมปังที่กินเข้าไปย้อนออกมาซะหมดไส้หมดพุง-O-

ไม่หรอกครับๆๆ ฮ่ะๆ

ตอนนี้ต้องแกล้งหัวเราะกลบเกลื่อนไปก่อนล่ะนะT_T

งั้นเหรอ

ฉันกลัวจะโดนจับได้อีกเลยตั้งหน้าตั้งตากินขนมปังต่อแต่หางตาก็ดันเหล่ไปเห็นโอกิที่เดินผ่านมาทางนี้กับโฮชิตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ เราสองคนสบตากันแค่แวบเดียวเท่านั้น ฉันหลบสายตานั้นด้วยขนมปังอีกรอบ..ตอนนี้เราคงไม่ต่างอะไรกับคนแปลกหน้า..ทั้งๆที่เจออะไรมาด้วยกันตั้งมากมายสุดท้ายกลับกลายเป็นคนแปลกหน้า.. ฮะๆ..ตลกดีนะ.. เป็นการหัวเราะที่ไม่ชวนขำเอาซะเลย

เฮ้ยๆทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เลยนะ

“..ผมเหรอ?”

ฉันยกนิ้วขึ้นมาชี้หน้าตัวเอง ถ้าเป็นไปได้ฉันคิดอยากจะเอานิ้วจิ้มตาตัวเองให้ไม่ต้องมองเห็นหน้าอีตานั่นอีกตลอดไปเลยแต่มันดูลงทุนเกินจริงไปหน่อย=O=

ก็ใช่น่ะสิ-_-;”

ไม่มีเรื่องอะไรมาทำให้ร้องไห้สักหน่อย ผมจะร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้บ้านะ..”  ไม่แน่นะหรือว่าฉันจะ..บ้ากันแน่O_o?

ติ๊งง ต่องง~

กลับห้องเรียนกันเถอะยูกิ

เอ๊ะ..เมื่อกี้นี้เขาเรียกฉันว่ายูกิO_O

เอ่อ..เมื่อกี้เรียกผมว่ายังไงนะครับ?”

ยูกิไง เราเป็นเพื่อนกันก็ต้องเรียกให้ดูสนิทกันหน่อยสินายเองก็ต้องเรียกฉันว่าทาเครุด้วย

อื้อ ทาเครุ^-^”

ดูท่าว่าความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับทาเครุคงจะพัฒนามากขึ้นอีกในไม่ช้านี้แหละ คอยดูนะโอกิ อีกไม่นานฉันจะต้องไม่คิดถึงแต่เรื่องของนายอีกแน่! เตรียมตัวหายไปจากชีวิตฉันได้เลย!

@@@@@@




สวัสดีค่ะ เชื่อว่าหลายคนคงคิดว่าเราจะไม่มาอัพตอนต่อแล้วใช่มั้ยย(ต้องมีสักคนแหละน่า)
ยอมรับว่าครั้งนี้หายตัวแอบอู้ไปนานมากกกๆจริงๆ มันใกล้จะเปิดเทอมของเราแล้วเนี่ยสิ
การบ้านพึ่งจะมาเริ่มทำเองค่ะTOT ขนาดปิดเทอมใหญ่ยังมีการบ้านเลย ฮืออออ
เราจะมาอัพต่อให้เรื่อยๆนะคะเพราะเรื่องมันใกล้จะจบเข้าไปทุกที(แอบใจหายนิดๆ) แล้วคาดว่าปีนี้เราขึ้น ม.3 การบ้านคงไม่น้อย เราจะมาอัพให้จบภายในเดือนนี้แน่นอนค่ะ!(อันนี้สัญญาเลย)
เจอกันใหม่ตอนหน้าค่า โอกิกับยูกิจะรักกันได้ยังไงโปรดติดตามม

 

B B

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น