First Love ปฏิบัติการตามล่าหาหัวใจของยัยคุณหนูตัวแสบ

ตอนที่ 11 : บทที่ 10 เรื่องไม่คาดฝัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 460
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    13 มิ.ย. 58

10
เรื่องไม่คาดฝัน

ฉันหลับไปนานแค่ไหนไม่รู้แต่ตอนที่กำลังอยู่ในห้วงความฝันนั้นก็รู้สึกถึงมือของใครบางคนที่กำลังเข่ยาร่างของฉันจนทำให้ต้องลืมตาตื่นขึ้นมาเจอกับคนที่มาปลุก

หืม...พายเหรอ-_O”

ใช่แล้วค่ะ ขอโทษที่มาปลุกแต่เช้านะคะ^-^”

แล้ว..พายมีอะไรรึเปล่า

ฉันขยี้ตาไปมาแล้วลองมองไปที่นอกหน้าต่างข้างนอกก็ยังเป็นท้องฟ้าที่มืดมิดเหมือนเดิม

พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้นหรอกค่ะพี่ยูกิ ตอนนี้เวลาตีห้าอยู่เลยค่ะ

ตะ...ตีห้าO_O?”

พายอยากจะไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ป่าหลังบ้านน่ะค่ะ เดินเข้าไปแล้วจะเจอจุดชมวิวพระอาทิตย์ขึ้นที่สวยมากๆเลย พี่ยูกิไปเป็นเพื่อนพายหน่อยได้มั้ยคะ^-^”

คือ...”

แต่ฉันรับปากโอกิไว้แล้วนะว่าจะไม่เข้าไปยุ่งกับพาย เอ๊ะ..แต่ตอนนั้นฉันตอบไปว่าอืมไม่ได้แปลว่าฉันรับปากกับเขาสักหน่อย

พายอยากจะไปดูด้วยกันกับพี่ยูกินะคะ อยู่โตเกียวพี่ไม่ค่อยได้ดูหรอกค่ะ พายขอแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว พี่ยูกิไปกับพายได้มั้ยคะ

ได้สิ^O^ แต่ว่าต้องเข้าป่าไปในเวลาแบบนี้เราให้พี่โอกิไปด้วยดีกว่าเนอะ

ไม่ค่ะ! อ๊ะขะ..ขอโทษค่ะ คือพี่โอกิปลุกยังไงก็ไม่ยอมตื่นสักที

งั้นเดี๋ยวพี่ไปปลุกให้เอง รับรองครั้งเดียวตื่น!”

อย่าดีกว่าค่ะ พายไม่อยากไปรบกวนพี่โอกิขนาดนั้น พายขอร้องนะคะ

พายเอื้อมมากุมมือฉันแล้วก้มหัวให้เป็นการขอร้องแต่ขืนไม่ก้มหัวให้ฉันก็ยอมไปแต่โดยดีอยู่แล้ว จุดชมวิวพระอาทิตย์คงจะสวยมากแน่ๆถึงกับอยากไปขนาดนี้ ทำตามใจเด็กสักวันจะเป็นอะไรไป พี่ยูกิ เอ๊ะ ไม่ใช่สิ พี่ไอรินคนสวยจัดให้ได้อยู่แล้วว>O<

งั้นเราสองคนไปกันเลยมั้ย

ขอบคุณที่เข้าใจพายนะคะ^O^”

 

พายเดินนำทางมาตั้งแต่ในบ้านจนเดินเข้ามาในป่าที่ระหว่างทางมีแต่ต้นไม้แต่ก็พอมีพวกสัตว์เล็กๆอยู่บ้าง ฉันเริ่มจะเมื่อยแล้วสิจุดชมวิวที่ว่านี่มันไกลเอาเรื่อง พายเองก็เอาแต่เดินไม่ชวนคุยสักคำ ทำไมถึงต้องชวนฉันออกมาแทนที่จะเป็นพี่ชายสุดหวงที่นอนไม่ยอมตื่นกันนะ?

ตรงนี้มันเป็นหน้าผาถึงจะไม่ค่อยสูงมากแต่ตกลงไปคงจะเจ็บ ระวังด้วยนะคะ

จ้ะ

ฉันตอบสั้นๆเพราะไม่รู้ว่าควรจะพูดยังไงกับทางหน้าผาที่ว่ามันไม่ค่อยสูงก็จริงแต่สำหรับฉันแค่สองเมตรมันก็ถือว่าสูงแล้ววTOT พระอาทิตย์ก็ยังไม่ขึ้นทางเลยมืดเอามากๆมีแต่พายคนเดียวที่ถือไฟฉายฉันก็เลยมองไม่ค่อยเห็นทางสักเท่าไหร่

พายส่องไฟฉายมาทางพี่หน่อยได้มั้ย  พี่มองไม่ค่อยเห็นทางเลย

ได้สิคะ

พายระวัง!”

กรี๊ดด!”

พายหมุนตัวกลับมาแล้วกำลังจะส่องไฟฉายมาทางฉันแต่ระหว่างที่กำลังหมุนตัวกลับมาพายก็เหมือนจะลื่นกรวดหินเล็กๆที่มันมีอยู่เต็มพื้น ทำให้เสียหลักแล้วเกือบตกหน้าผา แต่ดีที่ฉันตั้งสติแล้ววิ่งไปคว้ามือไว้ทันทำให้ตอนนี้ถ้าฉันเกิดปล่อยมือไป พายได้ตกลงหน้าผาของจริงแน่!

พี่ยูกิ...ปล่อยมือเถอะค่ะ

ทำไมล่ะทำไมพี่ต้องปล่อยมือ!”

ก็เพราะเรื่องเมื่อคืนที่ข้าวกับผ้าห่มของพี่มันแปลกไปมันเป็นฝีมือของหนูเองแล้วเรื่องที่หนูล่อให้พี่เข้ามาในป่านี้น่ะไม่ใช่เพราะมาดูพระอาทิตย์ขึ้นอะไรทั้งนั้นหนูตั้งใจจะมาผลักพี่ตกหน้าผานี้ต่างหากแล้วพี่มาทำดีกับหนูแบบนี้หนูจะไปทำลงได้ยังไง เพราะงั้นปล่อยเถอะค่ะ!!”

...ทำไมล่ะ

อย่ามาพูดบ้าๆนะพายจะมาผลักพี่ทำไมแล้วอีกอย่างที่จะบอกให้รู้ไว้ถึงพายจะตั้งใจจะทำจริงๆ พี่ก็ไม่มีวันปล่อยมือ!!”

ที่หนูจะทำน่ะเหตุผลมันง่ายนิดเดียว เพราะพี่เป็นคนที่จะแย่งพี่ชายของหนูไปยังไงล่ะ!”

พี่ไม่มีวันแย่งพี่ชายของพายไปหรอก! ก็เพราะ...” ถึงยังไงอีกไม่นานฉันก็ต้องหายไปจากชีวิตของโอกิอยู่ดีเหตุผลนี้แหละฟังขึ้นที่สุดแล้ว “...เพราะพี่มีคนรักอยู่แล้ว

“เอ๊ะ...จริงเหรอคะO_O”

จริงสิ พี่มีคนรักของพี่อยู่แล้วเพราะงั้นไม่มีทางแย่งพี่ชายของพายแน่

สัญญาก่อนสิคะ

ไม่ไหวแล้วมือมันเริ่มมีเหงื่อทำให้เริ่มจะจับมือพายไว้ไม่ได้แล้วถ้าเกิดพายยังคงดื้อไม่ยอมจับมือตอบฉันอีกคราวนี้ได้ตกหน้าผากันหมดแน่!

พี่สัญญา!”

พายส่งยิ้มมาให้แล้วเอามืออีกข้างมาจับมือฉันไว้แน่น ฉันเลยออกแรงดึงอย่างเต็มแรงจนขึ้นมาได้ในที่สุดก็รอดจากเหตุการณ์เสี่ยงตายได้หวุดหวิด

ขอบคุณค่ะ พี่อย่าลืมทำตามสัญญาด้วยนะคะ

แฮ่กๆ...ไม่ลืม..แน่นอน

หลังจากหมดแรงกับการดึงพายขึ้นมาได้ฉันก็ล้มลงกับพื้นแต่จังหวะที่กำลังลุกขึ้นขามันดันหมดแรงเข่าอ่อนไปหมดแล้วหัวก็เริ่มรู้สึกมึนๆเหมือนโลกกำลังหมุนคล้ายอาการหน้ามืดกะทันหัน ก็คงเพราะเอาหัวก้มลงนานไปหน่อยเมื่อคืนก็ไม่ได้กินข้าวลำพังแค่ขนมปังชิ้นเดียวแป๊บเดียวก็กลับมาหิวเหมือนเดิม แถมยังกว่าจะนอนหลับได้อย่างสบายใจอีกเพราะโอกิไม่ยอมกลับห้องสักทีจนสงบจิตสงบใจนอนไม่ลงแล้ววันนี้ยังตื่นตั้งแต่ตีห้า...รู้สึก..มึนหัวจังเลย+_+

พี่ยูกิเป็นอะไรไปคะ?”

“..สงสัยจะหน้า...มืด

ฉันยืนกุมหัวอยู่สักพักก็เผลอถอยหลังอย่างไม่ตั้งใจจนสุดหน้าผาแต่ตอนนี้ฉันไม่มีแรงจะเดินไปข้างหน้าอีกแล้ว...หลังจากนั้นฉันก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกแรงโน้มถ่วงดูดลงไป ภาพที่เห็นก่อนที่เปลือกตาจะปิดลงแล้วสติจะวูบดับไปคือภาพที่พายกำลังวิ่งมาที่ที่ฉันยืนอยู่แต่ก็ไม่ทัน

พี่ยูกิ!!!”

...ฉันต้องตายแน่ๆ

...โอกิ ช่วยด้วย...

...

..

แล้วสติฉันก็วูบดับไปพร้อมกับเปลือกตาที่ถูกปิดลงและไม่รู้สึกถึงอะไรอีกต่อไป...


@@@@@



สวัสดีค่ะ ใครอ่านตอนนี้แล้วอึ้งตอนจบ(หมายถึงจบของบทที่10น้า)บ้างง
ขอสปอยนิ๊ดนึงแล้วกันน นางเอกของเรายังไม่ตายเน้ออ
ถ้านางเอกมาตายตอนนี้เรื่องนี้ก็จบกันน่ะสิT^T
ไว้เก็บไปลุ้นกันตอนต่อไปนะคะ บ๊ายบายย

 

B B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น

  1. #5 Airi Shimizu (@airisung) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 23:48
    พอพูดตอนจบสะดุ้งเลย5555 รีบมาอัพไวๆเน้อ
    #5
    0
  2. #4 CCharmmy (@charissa-en) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 17:40
    อัพอีกๆๆๆ
    #4
    0