สิงห์ละมุน อุ่นหัวใจ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 3,019 Views

  • 25 Comments

  • 137 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,525

    Overall
    3,019

ตอนที่ 10 : หัวใจ...รุกฆาต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    21 มี.ค. 62

               เย็นวันศุกร์ช่วงบ่าย  ผมกับน้องต่างคนต่างไม่มีเรียน  ผมไลน์ไปบอกน้องว่า  จะไปรับที่หน้าตึกคณะ

เกษตร   วิชาที่น้องเรียนตัวสุดท้ายเป็นตัวคณะ  น้องไลน์ตอบกลับมาถามว่า มีเรื่องอะไรรึเปล่า  เพราะปกติผมจะไป

รับที่หอของน้องมากกว่า  ผมไลน์กลับไปบอกว่า วันนี้ผมว่าง อยากจะพาไปเที่ยว  น้องตอบว่า โอเคครับ

               ผมขับรถพาน้องมุ่งหน้าสู่ชายหาดบางแสน  โดยใช้เส้นทางมอเตอร์เวย์ กว่าจะเดินทางถึงบางแสน ราว

เกือบบ่ายสามโมง  ตอนแรก ผมบอกจะพานั่งรถเล่นไปหาดบางแสน  ชลบุรี   น้องตกใจ  ไม่เชื่อ  บอกว่าทำไมนั่งรถ

เล่นไกลจัง  ผมเลยบอกอยากไปนั่งชิลล์ๆ รับลมทะเล กินอาหารทะเลอร่อยๆ  น้องก็ อ๋อ ครับ แต่ สีหน้านี้ดีใจมาก

 นั่งยิ้ม ฮัมเพลงมาตลอดทาง   บอกผมว่าตอนเด็กๆ พ่อกับแม่พามาเที่ยวบางแสนบ่อยมาก  แต่พอโต กลับไม่ค่อย

ได้มา เพราะต้องเรียนพิเศษ ทำกิจกรรมของโรงเรียน จึงไม่ค่อยมีเวลา

 

     " เราแวะเที่ยวที่ไหนก่อนดีครับ "  ผมหันไปถามน้อง เผื่อน้องอยากไปไหนเป็นพิเศษ

     " ไปสถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเลของมหาลัยบูรพา ดีมั้ยครับ "  อ่า ไปดูเหล่าสัตว์ทะเลตัวน้อย น่ารักนี่เอง    ฮะ

เท่าที่ผมจำได้  ครั้งล่าสุดที่เข้าพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ  น่าจะซัก 6-7 ขวบได้ละมั้ง  ถ้าไอพวกกลุ่มผมรู้ มันต้องไม่เชื่อแน่

ปกติมาบางแสนกับพวกมัน ต้องไปแฮงเอาท์ นั่งตามร้านเหล้า ถึงจะเหมาะกับพวกมัน

               และแล้วเราก็เดินทางมาถึงสถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเลของมหาลัยบูรพา หรือบางคนเรียกว่าพิพิธภัณฑ์

สัตว์น้ำบางแสน  พอมาถึงจะเจอน้ำพุปลาโลมาอยู่ด้านหน้า  ใครไปใครมา ก็ต้องมาถ่ายรูปตรงนี้แทบทั้งนั้น  ที่นี่ถูก

แบ่งออกเป็น 2 ชั้นใหญ่ ๆ คือ ชั้นล่างจะเป็นสถานเลี้ยงสัตว์น้ำเค็ม ส่วนชั้นบนจะเป็นพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ทาง

ทะเล มีการจัดแสดงโครงกระดูกวาฬแกลบให้ดู  

               หลังจากเราซื้อตั๋วเสร็จ  เดินผ่านเข้าไปด้านใน  เด็กน้อยของผมดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ บอกเหมือนได้กลับ

ไปเป็นเด็กอีกครั้ง  ตอนที่มาดูกับพ่อแม่  โธ่! น้อง  พี่ไม่อยากเป็นพ่อของหนูหรอกครับ  แต่ถ้าให้พี่เป็น พ่อคุณ

ทูนหัว   พี่ถึงจะโอเคนะ 

               พวกเราเดินไปดูตามตู้ต่างๆ เด็กน้อยของผมสนใจตู้ไหนเป็นพิเศษ ก็จะหยุดดูนานหน่อย " โอ๊ะ ! ปลา

การ์ตูนแสนน่ารัก  นึกถึง นีโม  ปลาตัวเล็กแต่หัวใจใหญ่"  เดินกันต่อไปอีกสักพัก " อ๊ะ!  นี่ ปลาบลูแทงค์  ต้องน้อง

อรี  ปลาน้อยจอมขี้ลืมของพี่ฮาร์ท" น้องมองดูเหล่าปลาตัวน้อยสีสันสดใสด้วยดวงตาเป็นประกาย พลางหันหน้า

มาถามผม  " พี่ลีโอ  พี่เคยดูหนังการ์ตูนเกี่ยวกับการผจญภัยของปลาตัวน้อยพวกนี้ รึเปล่าครับ " อึ่ม หน้าตาแบบผม

ควรต้องดูหนังการ์ตูนเหรอ

               ผมเดินดูเหล่าสารพัดปลา ที่จำชื่อแทบไม่ได้  มัวแต่มองความน่ารักของน้องเพลิน น้องดูสนุกและมีความ

สุขมาก  แต่แอบมีบ่นนิดหน่อย  ว่าพลาดมาไม่ทันดูโชว์การดำน้ำให้อาหารปลา ซึ่งถือเป็นไฮไลท์อย่างหนึ่งของที่นี่

               พอออกจากพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ  น้องชวนผมไปแถวชายหาด  ช่วงเวลานี้แดดร่มลมตกบ้างแล้ว  น้องกับผม

เช่าจักรยานแบบสองตอนมาปั่นเลียบชายหาดกัน  น้องดีใจใหญ่ เพราะได้นั่งอยู่ด้านหน้า ให้ผมซึ่งตัวโตกว่านั่งด้าน

หลัง บอกว่า ไม่ต้องโดนบังวิว ไม่ต้องเอียงคอหันไปหันมาให้เมื่อย  แถมยังมีผมคอยช่วยปั่นสบายๆ     เราสองคน

ปั่นจักรยานกันนานพอสมควร จนเมื่อยขา  จึงเอาจักรยานไปคืน  เปลี่ยนมาเดินเล่นริมชายหาดแทน  

               เราสองคนเดินเคียงข้างกันแบบเงียบๆ  ต่างคนต่างปล่อยอารมณ์ไปกับบรรยากาศรอบตัว ทั้งเสียงคลื่น

กระทบหาดทราย  ดวงอาทิตย์สีแดงอมส้มกำลังลับขอบฟ้า ลมพัดมาแผ่วเบา ให้พอรู้สึกเย็นสบาย 


               จากการที่ผมอยู่ใกล้ชิดน้องมาซักระยะหนึ่ง   รับรู้ได้ว่า  น้องเป็นคนมีความสุขกับสิ่งง่ายๆ  ความสุขของ

น้องเกิดขึ้นทุกวัน  สุขกับการได้ดื่มชาเขียวปั่นของโปรด    สุขกับการทานลูกชิ้นเจ้าอร่อยที่โรงอาหารคณะเกษตร

ผมจดจำไว้แล้วว่าห้ามแย่งเด็ดขาด   การทานไข่แดงไหลเยิ้มใส่พริกน้ำปลาก็ฟินได้   สุขกับการปั่นจักรยาน ให้

อาหารปลาที่สระน้ำของมหาลัย  สุขกับการนั่งอ่านหนังสือนิยายเล่มโปรดเป็นชั่วโมงๆ  บางครั้งนั่งอ่านไปอมยิ้มไป

เผลอลืมตัวหัวเราะขึ้นมาเบาๆก็มี 

               บรรยากาศสบายๆรอบตัวน้อง  ทำให้ผมหลงใหล  น้องยิ้มง่าย  ยิ้มเก่ง    ท่ามกลางผู้คนในยุคปัจจุบันนี้

ต่างดิ้นรนไขว่คว้าหาความสุขใส่ตัว  แต่แท้จริงแล้วความสุขอยู่ตรงหน้านี่เอง


               ผมตัดสินใจเอื้อมมือไปจับมือน้อง  น้องชะงักนิดเดียว  หันหน้ามองมาทางผม  ผมเอ่ยชวนให้ไปหาที่นั่ง

คุยกัน  น้องเดินตามมาเงียบๆ  ในขณะที่มือของผมยังจับจูงมือของน้องไม่ยอมปล่อย  พวกผมพากันมานั่งบนผืน

ทรายริมชายหาด  บริเวณที่ค่อนข้างห่างไกลผู้คนเล็กน้อยและเงียบสงบ

               ผมทอดสายตามองไปที่ท้องทะเลพักหนึ่ง  รวบรวมความกล้าในตัวเอง เอาวะ บรรยากาศเป็นใจ เหมาะ

กว่านี้ไม่มีอีกแล้ว 

               ผมจับมือน้องให้เอาฝ่ามือมาแตะที่หน้าอกของผม ซึ่งเป็นตำแหน่งของหัวใจ  หันไปมองหน้าของน้อง

น้องจ้องตาผมตอบกลับมา  เราเล่นเกมส์จ้องตา ใครหลบตาก่อนแพ้ มาพักหนึ่ง  จนผมได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง เต้น

ดังสั่นระรัว  ตึกตัก ตึกตัก แทบทะลุออกมานอกอก

 

     " ฮาร์ทครับ  ฮาร์ทรู้สึกถึงตรงนี้มั้ย    หัวใจของพี่กำลังเต้นแรง "

     " เอ่อ คะ  ครับ "  น้องขานรับแต่เริ่มหลบสายตาหนี  ผมยังคงจ้องมองใบหน้าน่ารักที่ผมหลงใหล แก้มขาวๆน่า

ฟัด กำลังไต่ระดับความแดงขึ้นทีละนิด

     " แล้วหนูรู้มั้ย  ว่า  หัวใจพี่เต้นเป็นจังหวะอะไร "  น้องส่ายหน้าไปมาเบาๆ  แต่ยังคงไม่ยอมสบตาผม  ส่วนมือของ

น้องยังโดนผมจับจองไว้อยู่

     " หัวใจพี่เต้นเป็นจังหวะว่า  รักนะ   รักนะ  หนูได้ยินมั้ยครับ  " น้องไม่ยอมตอบ แต่นั่งหน้าแดงแจ๋เป็นลูกตำลึง ตัว

แข็งทื่อไปแล้ว

     " ฮาร์ท เป็นแฟนพี่ลีโอนะครับ "  น้องหันมามองหน้าผม กระพริบตา  2-3  ที เอ่ย" ครับ " ออกมาเบาๆ  แต่

สำหรับผม  กลับดังก้องสะท้อนซ้ำๆอยู่ในอก

               ผมคลี่ยิ้มกว้างที่สุดในชีวิต     เยส  น้องตอบตกลง  หัวใจผมเต้นสั่นระรัวด้วยความดีใจ  ผมควักเอาสร้อย

หนังสีดำที่มีเกียร์คล้องอยู่ออกมาจากกระเป๋ากางเกง  บรรจงสวมใส่ลงบนคอน้อง  มือเรียวเลื่อนขึ้นมาลูบเกียร์ที่

ห้อยคอเบาๆ  

     " พี่ไม่รู้ว่าฮาร์ทเคยได้ยินมั้ย  สำหรับเด็กวิศวะ ฝากเกียร์ไว้ที่ใคร ฝากใจไว้กับคนนั้น    พี่ขอฝากเกียร์ ฝากใจไว้ที่

หนูนะครับ " ผมค่อยๆยกมือน้องขึ้นมาบรรจงจูบลงไป

               น้องก้มหน้างุด  แก้มขาวที่แดงจัดอยู่แล้ว  ตอนนี้แดงลามไปถึงหู น้องคงเขินมาก  ผมเองก็เขินไม่ต่างกัน

ก่อนจะตัดสินใจขอน้องเป็นแฟน  ผมคิดกลัวสารพัด นอนไม่หลับทั้งคืน คิดไปว่า น้องจะปฏิเสธรึเปล่า  จะมองหน้า

กันไม่ติดมั้ย  แต่ถ้าผมไม่พูด  แล้วน้องหนีหายไป ผมจะยิ่งเสียใจกว่ามั้ย  

               ผมไม่ได้มั่นใจว่าน้องจะตอบตกลง  แต่คิดว่าน้องน่าจะชอบผมอยู่บ้าง  ไอมีนายังคิดเหมือนผม  ไอทัพ

บอกให้รุกฆาต  ไอสองตัวนั้น  ช่างหัวมัน  ไม่ต้องไปสนใจ 

               ฉะนั้น   เมื่อจังหวะเหมาะ  บรรยากาศเป็นใจ  ช่วงเวลาโพล้เพล้  สลัวๆ ข่มความเขินอาย  ขอน้องเป็น

แฟน  คำพูดเกริ่นนำ ไม่ต้องมี  คำพูดอ้อมโลก ไม่จำเป็น    มีแต่มุขเสี่ยวๆ  เฮ้ย ไม่ใช่  มีแต่ความรู้สึกจริง ในใจ

ล้วนๆ 

               ก็ความรู้สึกในใจของผมบอกว่ารักน้อง  ผมก็เอ่ยออกไปอย่างที่ใจคิด  เอาให้ชัด ตรงทะลุไปถึงหัวใจน้อง

 จะตีความ พลิกซ้าย พลิกขวา  คิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้  แล้วพอน้องตอบตกลง  อืม  โคตรดีใจเลยโว้ยยย

     

               บรรยากาศในรถตอนขากลับ  โคตรจะหวาน  ต่างคนต่างหันมาสบตากัน  แววตาที่มองกันฉายแววแห่ง

ความสุข  พวกเรานั่งฟังเพลงในรถที่เปิดคลอเบาๆ โดยไม่ได้พูดอะไร ต่างคนต่างเขินอายกันอยู่ แต่รับรู้ได้ว่า เรา

สองคนใจตรงกัน  ความรักที่สุขสมหวังสวยงามเสมอ  จนผมขับรถมาถึงหน้าหอของน้อง

 

     " พี่ลีโอ  ผมกับพี่เป็นแฟนกันแล้วใช่มั้ยครับ"  น้องยังไม่ได้มีทีท่าจะลงจากรถ  ผมหันไปหาน้องที่นั่งมองมา  ส่ง

ยิ้มอ่อนๆไปให้  " ครับ  พี่ขอฮาร์ทเป็นแฟน  ฮาร์ทตอบตกลงพี่แล้วด้วย  พี่ได้ยินหนูบอกว่า ครับ ดังมากกกกก "       

               น้องเอื้อมมือมาตีแขนผมดัง เพียะ  แก้เขิน   ก่อนที่จะจับมือผมขึ้นมา  กางฝ่ามือให้นิ้วมือของเราสองคน

สอดประสานกัน  " เป็นแฟนกันแล้ว  ผมรักพี่ได้แล้วใช่มั้ยครับ "

               คงจะจริงอย่างที่ไอทัพกับไอมีนาคิด น้องไม่กล้าทุ่มใจ ถ้าผมไม่ชัดเจน แต่ตอนนี้น้องคงมั่นใจมากขึ้น  กับ

สถานะแฟน " พี่รักฮาร์ท  ฮาร์ทต้องรักพี่เหมือนกันซิครับ  ไม่งั้นพี่ขาดทุนนะ "

               น้องมองหน้าผม  แววตาบ่งบอกความรู้สึก  มีคนกล่าวว่า ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ  ผมคิดว่าเป็น

เรื่องจริง น้องยกมือข้างที่เราจับกันขึ้นมา  ผมมองการกระทำของน้องด้วยใจเต้นตึกตัก  น้องค่อยๆพลิกข้อมือให้ด้าน

หลังมือของผมไปอยู่ตรงหน้าน้อง     ค่อยๆบรรจงกดริมฝีปากลงมาแนบกับหลังมือของผม  ขณะที่ดวงตายังจ้องมอง

ตาผม  ความรู้สึกอุ่นๆบนหลังมือ ทำให้หัวใจของผมเต้นแรง 

     " ผมก็รักพี่ครับ " การกระทำของน้อง   คำพูดบอกรัก โคตรแอทแท็กหัวใจผม แต่เหมือนน้องจะยังไม่พอ  ค่อยๆ

โน้มตัวเข้ามาใกล้ผม   ยื่นหน้ามากระซิบข้างหู   "  ผมจะทำให้พี่เห็นว่า ผมรักพี่มากแค่ไหน  พี่จะไม่มีวัน

ขาดทุน เตรียมรับมือกับความรักของผมนะครับ "  ตอนนี้ผมเขิน  ตัวแทบลุกไหม้  หูแดงหน้าแดงไปหมด

     " ผมไปก่อนนะพี่ " แล้วน้องก็จบบรรยากาศฟินๆ ด้วยการรีบเปิดประตูลงจากรถ  วิ่งจู๊ดเข้าหอ เหลือแต่ผมที่ได้แต่

มองตามแผ่นหลังบอบบางนั้นไป หัวใจผมพองฟูจนคับแน่นหน้าอก

               ผมยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาจับพวงมาลัยรถ  มือกำแน่น    เอาหน้าผากโขกลงบนพวงมาลัย ปึก ปึก  เอา

มือมาจับที่หน้าผากตัวเอง " เจ็บ ว่ะ " แสดงว่าเรื่องจริง โอ๊ย  น้อง  ทำไมน่ารักอย่างนี้  เพิ่งเป็นแฟนไม่ถึงวัน  ทำใจ

ผมแทบละลายเหลวเป็นน้ำ

               

               น้องทำให้ใจของผมปั่นป่วน  จะรับมือไหวมั้ย  แต่ผมจะทำตัวเป็นดั่งบูมเมอแรง  น้องส่งความรักมาเท่า

ไหร่  ผมจะส่งกลับไปให้มากกว่า        ผมจะตอบแทนหัวใจของน้อง ด้วยทั้งหมดของหัวใจผมเช่นกัน  ความ

รักระหว่างเราสองคน จะไม่มีใครขาดทุน


ปล. บทพี่ลีโอแกจะรุก ก็ขอเป็นแฟนเลย ซะงั้น ขอกันแบบตรงๆนี่ล่ะ ฮะ ฮะ คนตรง2019 ของไรท์ จากนี้ไปน้อง

ฮาร์ทกับพี่ลีโอเป็นแฟนกันแล้วนะคะ คู่นี้เค้าจะหวานจะฟินกันมั้ย ฝากติดตามด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #13 เฮกเซนเอง (@eyelove123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 10:10
    เขิน ยิ้มแก้มแตกกก แต่แอบขำตรงที่พี่แกเล่นมุกหัวใจเต้นเป็นรักนะ555555
    #13
    0
  2. #9 7star_8-lin (@preciousstar) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 03:05

    เป็นแฟนกันแล้ว พี่ลีโอกับฮาร์ทน่ารักตลอด เขินตรงเรียกหนูนี่แหละ

    #9
    1
    • #9-1 novel-999 (@novel-999) (จากตอนที่ 10)
      23 มีนาคม 2562 / 07:40
      ค่ะ ไรท์เองก็ดีใจที่เค้าเป็นแฟนกันแล้ว จนอยากจะจุดพลุฉลอง ยังไงก็ฝากติดตามความรักของคู่นี้ต่อด้วยนะคะว่าจะเป็นแบบไหน ขอบคุณค่ะ
      #9-1