คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย § เพียงเธอ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
หากเธอดูอยู่ โปรดจำไว้ว่าผมยังคงเหมือนเดิม...

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 มิ.ย. 61 / 16:03











          จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้เริ่มมาจากการพานพบของผมและเธอ



          ผมได้ประสบพบกับเธอในตอนช่วงวัยเด็กประมาณตอนศึกษาอยู่ชั้นอนุบาล ในตอนนั้นผมยังเด็กแต่ก็ยังจดจำได้ดีอยู่จนถึงวันนี้

          ผมมาเรียนวันแรกพร้อมกับความตื่นเต้นต่างจากเด็กคนอื่นที่ร้องไห้อยากกลับบ้านกัน ตัวผมเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและสงสัยตามประสาเด็ก ครูสั่งให้ทำอะไรก็ทำ สั่งให้อ่านก็อ่าน สั่งให้เขียนก็เขียน ดังนั้นพัฒนาการในวัยเด็กของผมในตอนนั้นจึงค่อนข้างพัฒนาได้ไกลกว่าเพื่อน

          ผมเป็นที่โดดเด่นโดยเสมอ ไม่ว่าจะด้านการเรียน ด้านความคิดสร้างสรรค์ หรือด้านสมรรถภาพร่างกาย แต่ก็มีสิ่งหนึ่งที่ผมด้อยกว่าใครๆ ทั้งหมด...นั่นก็คือการมีมิตรสัมพันธ์

          ใช่แล้วครับ ในช่วงนั้นผมไม่มีเพื่อนที่เรียกว่า"สนิท"ได้สักคน อาจเป็นเพราะฟังคำสั่งครูเคร่งครัดจนไม่พูดไม่จายามที่ครูสอนจนไม่ได้คุยกับเพื่อน หรืออาจเป็นเพราะสภาพสังคมของคนในห้องไม่ดีก็ไม่ทราบ

          ดังนั้นในช่วงนั้นผมจึงค่อนข้างที่จะเหงา หากไม่เล่นกับครูผมก็มักจะไปป่วนห้องอื่นที่กำลังเล่นกันอยู่เพื่อแสดงการเรียกร้องความสนใจ ซึ่งก็ได้ผลดี...โดยเฉพาะกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

          เธอนั้นเป็นคนยิ้มง่ายและยิ้มสวย เวลาที่เผลอมองใจผมในยามนั้นก็รู้สึกมีความสุขขึ้นมา รู้สึกอยากรู้จักกับเธอ อยากเล่นกับเธอ อยากคุยด้วยกัน อยากทำหลายๆ สิ่งด้วยกัน

          ตั้งแต่วันนั้นผมก็พยายามมาหาเธอตลอด ทั้งตอนเช้า พักกลางวัน หรือช่วงกลับบ้าน ความสัมพันธ์ระหว่างสองเราจึงค่อยๆ เริ่มเขยิบชิดกันขึ้นเรื่อยๆ

          จนวันเวลาได้ล่วงเลยผ่านไป ทั้งผมและเธอก็ได้ก้าวมาถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ด้วยกัน โดยที่ตลอดการเรียนที่ผ่านมานั้นทั้งผมและเธอต่างเรียนอยู่ที่เดียวกันห้องเดียวกันตลอด

          ความสัมพันธ์ของผมและเธอต่างไปในทิศทางที่ดี แต่ผมก็รู้ดีว่ามันไม่อาจไปได้ไกลกว่านี้อีกแล้ว คนที่สนิทกันมานานก็ย่อมรู้ใจกันดี...เธอก็เช่นกัน

          เธอนั้นอาจจะรู้มาตั้งนานแล้วล่ะว่าผมนั้นแอบรักเธออยู่โดยตลอด แต่ที่ไม่อยากให้คำตอบออกไปเพราะอยากจะคงความสัมพันธ์"เพื่อน"แบบนี้ต่อไป

          ทุกๆ วันผมก็เคยคิดว่าควรจะบอกเธอไปดีไหมว่าผมชอบเธอมาโดยตลอดตั้งแต่แรกพบแล้ว แต่ก็จะถูกความคิดกังวลว่าจะผิดหวังมาคอยเกาะกุมจิตใจจนไม่กล้าบอกออกไป

          ผมกังวล ผมกลัว ผมไม่อยากจะเสียเธอไป แต่ก็ไม่อยากจะหยุดความสัมพันธ์เอาไว้แค่นี้ ความคิดในตอนนั้นผมสับสนไปหมด ใจหนึ่งก็อึดอัดอยากจะบอกความในใจออกไป ใจหนึ่งก็กลัวกังวลว่าเธอจะไม่รับรัก

          ผมคิดชั่งใจอยู่นานจนได้คำตอบว่าผมจะไปสารภาพตอนเรียนจบซึ่งกำลังจะมาถึงในอีกไม่ช้า...

          แต่ก่อนที่จะถึงวันนั้นภายในโลกโซลเชี่ยล ผมได้เห็นรูปๆ หนึ่งที่ถูกเผยแพร่จากผู้หญิงคนที่ผมแอบชอบ มันเป็นรูปคู่กันของเธอกับผู้ชายคนหนึ่งโดยที่มีคำอธิบายเขียนไว้ข้างๆ ว่า

          'แฟนที่พึ่งคบกับขอถ่ายรูปคู่...'

          ผมทันแค่อ่านประโยคแรกเท่านั้น ดวงตาของผมก็เริ่มเบลอเพราะน้ำตาที่ไหลรินออกมา ผมเสียใจมาก คิดอยู่ในใจว่าเหตุใดเธอถึงไม่สนใจผม ทั้งๆ ที่ตลอดมาก็มีผมอยู่เคียงข้าง มีผมอยู่ด้วยกันตลอดมา...

          ผมร้องไห้เพราะเธอนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ เหมือนภายในหัวใจมันรู้สึกเจ็บอยู่ตลอดเวลา มองไปก็รู้สึกอิจฉาผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอ ผมรู้สึกสับสนอับจนหนทางไม่รู้จะทำอะไรต่อ ได้แต่มองรูปเธอที่ยิ้มอย่างมีความสุขยิ่งกว่าอยู่ด้วยกันกับผมแล้วก็ปวดใจ...

          วันรุ่งขึ้นผมก็มาโรงเรียนด้วยความรู้สึกหมองหม่น ยิ่งมาพบเห็นที่ที่ผมเคยอยู่กับเธอถูกทดแทนด้วยเขาแล้วก็ยิ่งบาดลึกเข้าไปในใจ แต่ผมก็ไม่อาจจะทำอะไรได้ในเมื่อเธอมีความสุข ผมก็ยินดี...แม้ว่าคนที่ทำให้เธอมีความสุขจะไม่ใช่ผมก็ตาม...


          ...การที่เก็บความในใจไว้เพื่อรักษาความสัมพันธ์ตอนนี้อาจเป็นเรื่องที่ดี แต่มันก็อาจเป็นเรื่องที่อาจทำให้เรารู้สึกเสียดายมาตลอดชีวิตก็ได้...


          ดังเช่นผมที่ในปัจจุบันทั้งหัวใจยังคงมีเพียงเธอ...

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ N T P จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น